​Pompeo’dan İran'ın tehditlerine karşı Varşova Konferansı’ndan çağrı

Varşova'da gerçekleştirilen Ortadoğu konferansından bir kare (AP)
Varşova'da gerçekleştirilen Ortadoğu konferansından bir kare (AP)
TT

​Pompeo’dan İran'ın tehditlerine karşı Varşova Konferansı’ndan çağrı

Varşova'da gerçekleştirilen Ortadoğu konferansından bir kare (AP)
Varşova'da gerçekleştirilen Ortadoğu konferansından bir kare (AP)

Ortadoğu'da Barış ve Güvenliğin Geleceğini Destekleme Konferansı dün sona erdi.
ABD ve Polonya, konferans sonrasında yayınlanan sonuç bildirgesinde, Ortadoğu’da istikrarın sağlanması için böyle bir konferansın gerçekleştirilmesinin gerekliliğine dikkat çekerken, ABD Dışişleri Bakanı Mike Pompeo, İran'ın tehditleri konusunda küresel bir anlaşmaya varılması için işbirliği yapılması çağrısında bulundu ve bu tehditlerin Ortadoğu ile sınırlı kalmayacağını, bilakis Avrupa’ya ve Batı’ya da yöneleceğini söyledi. Polonya Dışişleri Bakanı Jacek Czaputowicz ise yaptığı konuşmada, İran'ın Suriye'ye müdahalelerinin bölgeyi olumsuz etkilediğini söyledi.
“İran, Hizbullah ve terörizm Ortadoğu için büyük bir tehdit oluşturuyor”
Varşova Konferansı’nın krizlerin üstesinden gelinmesi için gerçekleştirildiğini dile getiren Pompeo, “İran, Hizbullah ve terörizmin yayılması Ortadoğu için büyük bir tehdit oluşturuyor. Ortadoğu'daki barış çalışmalarına devam edeceğiz. Daha fazla yaptırım ve daha fazla baskı istiyoruz. Böylece İran'daki diktatörlerin devamlılığının önüne geçebiliriz” açıklamasında bulundu. Ayrıca bölgedeki İran saldırganlığının gerçek bir tehlike olduğuna dikkat çeken Pompeo, “Konferansta İran’ı savunan hiçbir ülke yok. İran’ın bölgeyi istikrarsızlaştıran rolü konusunda hepimiz hemfikiriz” dedi. Pompeo, İran rolüne atıfta bulunmadan bölgedeki sorunlardan bahsetmenin zor olduğuna dikkat çekerek, İran’ın tehditleri konusunda küresel bir anlaşmaya varmak için işbirliğine ihtiyaç duyulduğunu ve Washington’un İran'a daha fazla yaptırım uygulama konusunda haklı olduğunu söyledi.
Öte yandan Polonya Dışişleri Bakanı Jacek Czaputowicz, Ortadoğu'daki sorunların karmaşık olduğuna ve Avrupa Birliği’nin (AB) tek başına bunların üstesinden gelmek için yeterli güce sahip olmadığına dikkat çekerek, “İran'ın olumsuz bir etkisi var. Tartışmalarımızda bunu göz ardı etmedik” dedi.
Konferansa yaklaşık 60 ülke katıldı, fakat katılımın Avrupa ayağı düşüktü. ABD yetkilileri, İran'ın eylemlerini tehdit olarak gören Arap devletleri ve İsrail gibi farklı tarafların bölgede bulunmasının önemini vurguladılar.
Pence’den Avrupa ülkelerine suçlama
Konferansın oturum aralarında açıklamalarda bulunan ABD Başkan Yardımcısı Mike Pence, İran dosyasıyla ilgili olarak Amerikan ve Avrupa tarafları arasındaki farklara ışık tuttu. ABD yetkilisi, Avrupalıları, ‘İran rejimine yönelik yaptırımları, mali işlemler için bir mekanizma kurarak atlatmaya çalışmakla’ suçladı. Bu davranışların hoş olmadığına dikkat çeken Pence, bu davranışların taraflar arasındaki ilişkilerde birtakım sonuçları olabileceğini söyledi.
ABD Başkan Yardımcısı Pence, konuşmasının devamında, Trump'ın iki yıl önce başkanlık koltuğuna oturmasında sonra ilk dış ziyaretini Suudi Arabistan’a gerçekleştirdiğine ve Arap-İslam-Amerikan Zirvesi’ne katıldığına atıfta bulunarak, barışın sağlanması için konferansa katılan bütün ülkeler ile çalışmaya hazır olduklarını belirtti.
Katılımcıların bölge için daha iyi bir gelecek inşa edilmesi hakkında konuştuğunu kaydeden Pence, “Şu anda toplantılar yapılıyor. Çünkü radikal İslami terörizm gibi ortak bir sorunla karşı karşıyayız. Terörizm yalnızca Amerika'ya değil bölgedeki tüm ülkelere yönelik bir tehdit oluşturuyor. Başkan Trump yönetimi, bu radikal tehdide karşı koyma konusunda adımlar attı ve DEAŞ örgütü ile kendini gösteren bu tehdidin ortadan kaldırılması hususunda esas katkılarda bulundu. ABD, kendi vatandaşlarının güvenliğini önceliyor. Fakat Amerika’nın öncelenmesi, yalnız Amerika demek değildir. Washington, aşırılıkçılığa karşı uluslararası bir koalisyon oluşturmak için çalışıyor.”
Başbakan Netanyahu'nun geçen yılın sonunda Umman'ı ziyareti ve Papa Franciscus'un bu yıl BAE'ye yaptığı ziyaret gibi bölgedeki ‘değişim rüzgarlarına’ değinen Pence, “Bu tarihi konferans yeni bir dönemin başladığının kanıtıdır” diyerek sözlerini şöyle sürdürdü:
“DEAŞ hilafeti kısa bir süre sonra sona erecek ve Trump’ın açıklamasına göre yakın zamanda bölgedeki ABD birlikleri geri çekilecek. Bu, taktiklerdeki bir değişikliktir, görevde değil. Toprakları DEAŞ’ın elinden geri almamız yeterli değil. Ortaklarımızla çalışmaya hazırız. DEAŞ katıntıları her nerede olursa olsun takip edeceğiz.”
ABD'nin Suriye'deki yeni bir kimyasal saldırıya yanıt verme konusundaki kararlılığını dile getiren Pence, ülkesinin İngiltere ve Fransa ile birlikte, Devlet Başkanı Beşşar Esed rejiminin gerçekleştirdiği kimyasal bir saldırıya yanıt verdiğini hatırlatarak, rejim tarafından gerçekleştirilecek benzer bir saldırıya aynı şekilde yanıt vermeye hazır olduklarını söyledi.
“Tahran rejimi terörizmi desteklemeye devam ediyor”
Sonra, İran rejiminin bölgenin geleceği ve Ortadoğu’daki barış ve istikrar için en büyük tehdit olduğunu dile getirerek İran hakkında konuşmaya başlayan Pence, “Tahran rejimi terörizmi desteklemeye devam ediyor, Suriye ve Yemen'e müdahale ediyor, Hizbullah'ı destekliyor ve Amerikalı rehineleri elinde tutuyor” dedi. İran’ı Ortadoğu’daki etkisini genişletmek için Irak ve Suriye’de birer koridor açmakla itham eden Pence, savaşçıları ile Esed rejiminin düşmesini engellemeye çalıştığını ve Lübnan Hizbullahı’na roketler gönderdiğini söyledi.
Pence, 1979 yılında Şah’ın devrilmesinin ardından geçen 40 yıl boyunca başarısızlık ve terörün İran’da hüküm sürdüğünü dile getirerek, yapılan nükleer anlaşmanın İran’ı caydırmadığını, bilakis bölgedeki müdahalelerini daha da arttırdığını söyledi. Başkan Trump’ın nükleer anlaşmadan çekildiğini, İran rejimine yaptırımlar uyguladığını ve İran'ın eylemlerine itiraz eden diğer ülkelerin de bu yaptırımları desteklediğini dile getiren Pence, “Maalesef, en yakın Avrupalı arkadaşlarımızdan bazıları bu yaptırımları ihlal etti ve onları atlatmaya çalıştı. Fransa, İngiltere ve Almanya kurdukları finansal işlemler mekanizması ile bu yaptırımların üstesinden gelmeye çalıştılar. Bu hamle, ABD ile Avrupa’nın aralarının açılmasına sebep olacaktır” dedi.
“Avrupalıların bizlerin ve İran halkının yanında olma zamanı geldi”
İran'ın teknik olarak uygulayıp uygulamamasının değil, nükleer anlaşmanın kendisinin bir sorun olduğunu dile getiren Pence, “Avrupalıların bizlerin ve İran halkının yanında olma zamanı geldi. Artık anlaşmadan çekilmeliler. Bu fırsatı görmezden gelemeyiz” dedi.
Ortadoğu’daki barış süreci hakkında konuşan Pence, “Başkan Trump, üç İbrahimî din olan Yahudilik, Hristiyanlık ve İslam'ın tabilerinin barış içinde birlikte yaşamalarını istiyor” ifadesini kullandı.
Öte yandan Varşova Konferansı’na katılan Suudi Arabistan’ın Washington Büyükelçisi Prens Halid bin Selman, önceki gün Twitter hesabı üzerinden yapmış olduğu paylaşımlarda, “Molla rejimi 40 yıl önce iktidarı ele geçirdi. İran halkının yaşam standartları bu süre içerisinde ciddi bir düşüne tanık oldu. Bu rejim, bölgedeki terörizm, radikalizm, mezhepçilik ve istikrarsızlığı desteklemek için halkının parasını israf etmeye devam ediyor. Dost İran halkı, bölgede bölücülük ve terör fitnelerini yaymak için servetini ve parasını israf etmek yerine halkına özen gösteren bir yönetimi hak ediyor. İran rejimi halen Arapları dize getirmeye çalışmak gibi asla gerçekleşmeyecek bir yanılsama içinde. Ayrımcı söylemleri kendisini açığa çıkarıyor, Bu rejimin boş hayalleri 40 yıl sonra artık kimseyi kandıramıyor” açıklamasında bulundu.
İran rejiminin yayılımcı hayallerine hâlâ bağlı olduğuna dikkat çeken Prens Halid bin Selman, “İran rejiminin lideri, devrimlerinin 40’ıncı yıl dönümü konuşmasında Basra Körfezi'ndeki Arap topraklarının kendi topraklarının bir parçası olduğunu iddia ederek, bu bölgeyi güney İran olarak adlandırdı. Böylece yayılımcı niyetlerini ortaya koydu” ifadelerini kulandı.
Konferansın açılışı
Polonya Dışişleri Bakanı Jacek Czaputowicz, sabah saatlerinde kullandığı şu ifadeler ile konferansın açılışını yaptı;

“Bölgedeki barış ve güvenlik sorununa yeni bir ivme kazandırmanın zamanı geldi. Mülteci krizleri, ekonomik krizler ve bazı durumlarda devlet kurulması gibi krizlerin bölgede olumsuz etkiler oldu. Ortadoğu’nun istikrarını güvence altına almak, devam eden krizlere son vermek, kültürlerarası birliği teşvik etmek ve kapsayıcı toplumlar inşa etmek gibi durumlar, büyük zorluklar ile karşı karşıya. Uluslararası toplumun istikrarı ve sürdürülebilir barışı korumak için bu çabaları aktif olarak desteklemesi önemlidir.”
Czaputowicz açılış konuşmasını şöyle sürdürdü:
“Ortadoğu'daki çatışmaların birçok kaynağı var. Bunlardan bazıları, bazı liderlerin her ne pahasına olursa olsun gücü ellerinde tutmak istemesi, dini köktencilik ve hoşgörüsüzlüktür. Ayrıca güç dengesizlikleri, coğrafi ayrılıklar veya dış kuvvetlerin müdahalesi de çatışmaya sebep olan unsurlar arasında yer alabilir. ABD ve AB’nin İran’ın bölgede oynayacağı rol konusunda paylaştıkları bir inançları var. Ancak İran'ın nükleer programının olası sonuçları ve bu ülkenin bölgede oynadığı istikrarsızlaştırıcı rolü konusunda endişeliyiz. İran'ın tahammül edilemez davranışlarını şiddetle kınıyoruz. Aramızda araçlar bakımından farklılıklar olabilir. AB, İran'ın nükleer programının barışçıl doğasını korumanın, bir ortak eylem planını gerektirdiğine inanıyor. ABD bu anlaşmadan çekildi ve İran’a yaptırımlar uyguladı. Bugün Ortadoğu’nun karşılaştığı zorlukları hatırlatan bölge temsilcilerini dinleme fırsatına sahibiz.”
Konferans dahilinde gerçekleştirilecek görüşmelerde herhangi bir ülkenin veya konunun görüşmelerin seyrine hakim olmayacağını dile getiren ABD Dışişleri Bakanı Mike Pompeo ise şunları söyledi:
“Konferans, Yemen Dışişleri Bakanı Halid el-Yemani’nin başkanlığını yapacağı Yemen hakkında bir tartışma ile başlayacak. Daha sonra Suriye'deki idarenin sonraki adımlarını ve değişmeyen stratejik hedeflerimize ulaşmak için çabalarımızı sürdürme taahhüdümü gözden geçireceğiz. Sonrasında Başkanı Trump'ın danışmanı Jared Kushner, ABD yönetiminin İsrail ile Filistinliler arasında kapsamlı ve sürdürülebilir bir barışı sağlama çabalarını tartışacak. Tüm bu konular hakkında soru sorma ve yorum yapma fırsatı da olacak. Sonrasında ise ABD Başkan Yardımcısı Mike Pence, Polonya Başbakanı ve 7 Dışişleri Bakanı ilgili konular hakkındaki değerlendirmelerini bizimle paylaşacak. Daha sonra bir grup devletle, mültecilerin ve insani zorlukların ele alındığı bir öğle yemeği tertip edilecek. Bunun ardından füze geliştirme ve bunları yayma, siber tehditlerle mücadele, terörizm ve yasadışı fon sağlamak ile mücadele konulu bir dizi çalışma oturumu düzenlenecek.”
Pompeo sözlerini şöyle sürdürdü:
"Bugün çok önemli görüşmelerde bulunacağız, ancak konferans sona ermeyecek. Çalışmamız gerekiyor. Suriye ve Yemen, silahların yayılması, barış süreci, terörizm, İran, siber güvenlik ve insani krizler gibi meseleler tek başına üstesinden gelinecek sorunlar değil. Güvenliği sağlamak için birlikte çalışmalıyız. Hiçbir ülke bunun dışında kalamaz. ABD, Ortadoğu’daki güvenlik sorunlarına yönelik çabalara liderlik etmeye devam edecek. Bölge için iyi bir güç olmaya devam edeceğiz. Bugün gerçekleştirilen konferans bunun kanıtıdır.”
Pompeo, sabah saatlerinde, konferansı ‘istisnai’ olarak nitelendiren Netanyahu ile ortak bir basın toplantısı düzenledi.
İsrail Başbakanı Netanyahu konferans ile ilgili "tarihsel bir dönüm noktası" değerlendirmesinde bulunduktan sonra şunları söyledi:
“Burada 60 ülkeden dışişleri bakanı ve hükümet temsilcisi, İsrail başbakanı ve önde gelen Arap ülkelerinin dışişleri bakanları karşılıklı oturup bugüne kadar görülmemiş bir güç ve açıklıkla İran rejiminin yarattığı ortak tehditle nasıl baş edilmesi gerektiğini konuştu. İlk kez birlikte geleceğimizi tehdit eden şeyin ne olduğunu ve onu güvence altına almak için neler yapmamız gerektiğini tartışma fırsatı bulduk. Bu diyaloğu gelecekte yalnızca güvenlik konusunda değil, Ortadoğu halklarının yaşamını etkileyecek her alanda sürdürmeliyiz”
“İran’la yüzleşmeden Ortadoğu’da barış ve istikrar sağlayamayız” diyen Pompeo ise İran’ın eylemleri de dahil olmak üzere istikrarsızlaştırıcı eylemleri ele almaya yönelik ortak çabalara duyulan ihtiyaçtan söz ederek sözlerini şöyle sürdürdü:
“Basitçe ifade etmek gerekirse, İran ile yüzleşmeden bunları gerçekleştirmek söz konusu olamaz. Lübnan’da Yemen’de Suriye’de Irak’ta yıkıcı etkilerde bulunuyorlar. Buralarda Hamas, Hizbullah ve Husiler gibi gerçek tehditler var. İran’a karşı harekete geçmeden Ortadoğu’da barış sağlayamayız.”



Savaş beşinci gününe girdi... Yoğun bombardıman devam ediyor ve Hamaney’in veda töreni başlıyor

Savaş beşinci gününe girdi... Yoğun bombardıman devam ediyor ve Hamaney’in veda töreni başlıyor
TT

Savaş beşinci gününe girdi... Yoğun bombardıman devam ediyor ve Hamaney’in veda töreni başlıyor

Savaş beşinci gününe girdi... Yoğun bombardıman devam ediyor ve Hamaney’in veda töreni başlıyor

İran’a yönelik savaş bugün beşinci gününe girdi. Başkent Tahran’da patlamalar duyulurken, İsrail ordusu, başkentteki çeşitli noktalarda ‘onlarca’ güvenlik komuta merkezine hava saldırıları düzenlediğini açıkladı.

Buna karşılık, İran’ın İsrail’e füzelerle karşılık verdiği bildirildi. İsrail ordusu, ‘savunma sistemlerinin tehdidi engellemek için çalıştığını’ duyurdu.

Öte yandan, Tahran’da bulunan Humeyni Camii’nde İran Dini Lideri Ali Hamaney için cenaze törenlerinin yerel saatle bu akşam 22:00’de başlayıp üç gün süreceği belirtildi.

Lübnan cephesinde ise İsrail, Hizbullah’ı hedef almayı sürdürdü. İsrail ordusu, bugün Güney Lübnan’daki 16 köy ve kasaba sakinlerine bölgeyi boşaltmaları gerektiği uyarısında bulundu.


Çin neden İran'ın savaşına uzak duruyor?

Çin Cumhurbaşkanı Şi Cinping, Pekin'deki Büyük Halk Salonu'nda İranlı mevkidaşı Mesud Pezeşkiyan'ı kabul etti (Arşiv-İran Cumhurbaşkanlığı)
Çin Cumhurbaşkanı Şi Cinping, Pekin'deki Büyük Halk Salonu'nda İranlı mevkidaşı Mesud Pezeşkiyan'ı kabul etti (Arşiv-İran Cumhurbaşkanlığı)
TT

Çin neden İran'ın savaşına uzak duruyor?

Çin Cumhurbaşkanı Şi Cinping, Pekin'deki Büyük Halk Salonu'nda İranlı mevkidaşı Mesud Pezeşkiyan'ı kabul etti (Arşiv-İran Cumhurbaşkanlığı)
Çin Cumhurbaşkanı Şi Cinping, Pekin'deki Büyük Halk Salonu'nda İranlı mevkidaşı Mesud Pezeşkiyan'ı kabul etti (Arşiv-İran Cumhurbaşkanlığı)

Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail’in İran’a yönelik saldırısının ardından Çin, ilk resmî açıklamasını yapmak için birkaç saat bekledi. Pekin yönetimi, “derin endişe” duyduğunu belirterek askerî operasyonların derhâl durdurulması ve yeniden diyaloğa dönülmesi çağrısında bulundu. Ertesi gün Çin Dışişleri Bakanı Wang Yi, saldırıları “kabul edilemez” olarak nitelendirdi ve daha fazla müzakere çağrısını yineledi.

Amerikan haber ajansı Associated Press (AP), Çin’in krizdeki tutumunun dış politika yaklaşımını ortaya koyduğunu ve Pekin’in doğrudan müdahale edeceğine dair herhangi bir işaret bulunmadığı ve böyle bir beklentinin gerçekçi olmadığını yazdı.

AP, Çin’in son dönemdeki diğer çatışmalarda da benzer bir tutum izlediğine dikkat çekerek, güç kullanımını kınarken uzun vadeli çıkarlarını gözeterek tarafsız kalmayı tercih ettiğini ifade etti. Bu çıkarlar arasında, ABD Başkanı Donald Trump’ın nisan ayı başında gerçekleştirmesi beklenen Pekin ziyareti de yer alıyor.

ABD Başkanı Donald Trump, geçen yıl 30 Ekim'de Güney Kore'nin Busan kentinde Çinli mevkidaşı Şi Cinping ile görüşmeleri öncesinde (DPA) ABD Başkanı Donald Trump, geçen yıl 30 Ekim'de Güney Kore'nin Busan kentinde Çinli mevkidaşı Şi Cinping ile görüşmeleri öncesinde (DPA)

Çin neden temkinli davranıyor?

Ajans, Çin ordusunun son yıllarda hızla büyüdüğü, İran’la askerî tatbikatlar gerçekleştirdiği ve 2017’de Cibuti’de askerî üs kurduğunu belirtti.Şarku'l Avsat'ın AP'den aktardığına göre ancak Pekin’in önceliği, Tayvan’dan Güney Çin Denizi’ne kadar uzanan Asya’daki çıkarlarını korumak olmaya devam ediyor.

Uluslararası Kriz Grubu analisti William Yang, “Çin’in sınırları dışındaki bölgelerde askerî nüfuzunu genişletme konusunda isteksiz olduğunu ve Ortadoğu gibi istikrarsız bölgelerde güvenlik garantörü rolü üstlenmek istemediği” değerlendirmesinde bulundu.

Benzer şekilde Çin, Rusya ve Venezuela’ya diplomatik ve ekonomik destek sağlarken, Ukrayna veya Latin Amerika’da askerî bir askeri eylemden kaçındı.

Washington merkezli düşünce kuruluşu Demokrasi Savunma Vakfı’ndan Çin uzmanı Craig Singleton, Pekin’in temkinli tavrının, küresel jeopolitikteki etki sınırlarını gösterdiğini ifade etti.

Singleton şöyle devam etti: “Pekin’in tepkisi beklendiği gibi ölçülü oldu. Bu durum, askerî güç devreye girdiğinde Çin’in olayları etkileme kapasitesinin sınırlı olduğunu gösteriyor. Pekin endişesini dile getirebilir, ancak ABD-İsrail askerî eylemini caydırma ya da etkili biçimde yönlendirme gücüne sahip değildir.”

ABD ile ilişkiler İran’dan daha önceliklidir

Analistler, Çin’in İran’a yönelik hava saldırılarından duyduğu rahatsızlığın ABD ile ilişkileri veya Trump ile Çin Devlet Başkanı Şi arasında yaklaşık bir ay sonra Pekin'de yapılması planlanan görüşmesini ciddi biçimde etkilemesinin beklenmediğini belirtiyor.

Çinli liderler için, ticaret ve ekonomiden Tayvan'a kadar birçok alanda ABD ile olan ilişki, İran ile olan ilişkiden çok daha büyük önem taşıyor.

Asya Grubu araştırmacısı George Chen, Pekin’in İran konusunda Washington’la sözlü bir polemiğe girebileceğini ancak Trump’la yeni bir çatışma yaratmanın maliyetinin daha ağır basacağını söyledi. Chen, “ABD-Çin ilişkileri zaten Trump ve Şi için yeterince karmaşık. İran’ı bu dosyaya eklemek iki tarafın da isteyeceği bir durum değil” dedi. Bununla birlikte, Pekin’in Trump’ın ziyaretini erteleyebilme ihtimalinin bulunduğuna dikkat çekti.

Enerji kaygıları İran petrolüyle sınırlı değil

Çin, İran’dan en fazla petrol ithal eden ülke konumunda, ancak Pekin yönetimi enerji güvenliğine büyük önem veriyor ve alternatif kaynaklar geliştirmiş durumda. Asıl endişe, fiyat artışı ve Ortadoğu genelindeki petrol ve doğal gaz arzına erişimin riske girmesi ihtimali olarak gösteriliyor.

Veri ve analiz firması Kpler'e göre Çin, geçen yıl İran'dan günde yaklaşık 1,4 milyon varil petrol ithal etti; bu ise toplam deniz yoluyla petrol ithalatının yüzde 13'üne tekabül ediyor.

Şirket, hâlihazırda yolda bulunan sevkiyatların dört ila beş ay yetecek düzeyde olduğu tahmininde bulunuyor.

Kpler Kıdemli Analisti Muyu Şu, bunun Çin’deki bağımsız rafinerilere uyum sağlama ve alternatif tedarik aramak için fırsat vereceğini belirtti. Bu, indirimli Rus petrolünü başlıca seçenek olarak öne çıkarıyor.

Çin, tedarik kaynaklarını çeşitlendirmek ve bu alandaki yeteneklerini güçlendirmek için yıllardır çalışıyor.

Singleton ise “İran petrolünün kaybı kısa vadede sınırlı bir etki yaratır, hayati nitelikte değildir” değerlendirmesinde bulundu.

İran’ın Hürmüz Boğazı’nı kapatma girişimleri ve Körfez ülkelerindeki sıvılaştırılmış doğal gaz tesislerine yönelik olası saldırıları daha büyük endişe kaynağıdır.

"Vantour" şirketinin sağladığı görüntülerde, saldırılardan önce Tahran'daki "İran Devrim Muhafızları" karargahı görülüyor (AP)"Vantour" şirketinin sağladığı görüntülerde, saldırılardan önce Tahran'daki "İran Devrim Muhafızları" karargahı (AP)

Çin neden İran’ı silahlandırmayabilir?

Analistler, Çin’in, ABD’ye karşı yürüttüğü mücadelede İran’a silah göndermesinin düşük ihtimal olduğunu değerlendiriyor.

Endonezya merkezli Ekonomik ve Hukuki Çalışmalar Merkezi araştırmacısı Muhammed Zülfikar Rahmet, olası askerî desteğin mevcut uzun vadeli savunma anlaşmalarıyla sınırlı kalacağını ve doğrudan sahada hızlı bir destek anlamına gelmeyeceğini ifade etti. Rahmet, Pekin’in ABD ve müttefikleriyle doğrudan çatışmadan kaçınma eğiliminde olduğunu vurguladı.

Çin, ABD'nin Ukrayna'ya silah tedarik etmesini eleştirerek, bunun çatışmaları uzattığını ifade etmişti.

Singapur’daki Nanyang Teknoloji Üniversitesi’nden araştırmacı James Dorsey, İran’ın füze programının Çin teknolojisine dayandığını ancak Pekin’in İran ordusuna yeni füze satışında temkinli davranabileceğini belirtti. Dorsey, “Çin’in istediği, bu durumun sona ermesidir” ifadelerini kullandı.


İran'ın bölünmesi: Çevre bölgelerdeki etnik gruplar gelişmeleri dikkatle takip ediyor

Fotoğraf: AFP – Al Majalla
Fotoğraf: AFP – Al Majalla
TT

İran'ın bölünmesi: Çevre bölgelerdeki etnik gruplar gelişmeleri dikkatle takip ediyor

Fotoğraf: AFP – Al Majalla
Fotoğraf: AFP – Al Majalla

Rustem Mahmud

İran Yüksek Ulusal Güvenlik Konseyi Başkanı ve şu anda İran hükümetinin en üst düzey yetkilisi olan Ali Laricani, Dini Lider Ali Hamaney suikastının ardından verdiği uzun bir televizyon röportajında, ‘ABD ve İsrail'in kaos yaratmak ve İran'ı bölmek şeklindeki nihai planından’ bahsederek bu konuda uyarıda bulundu. Bu planı engelleyeceğine söz verdi ve İran'ın içinden veya dışından bu planı gerçekleştirmeye çalışan herkesi tehdit etti.

Eski Şah rejiminin Veliahtı Rıza Pehlevi’nin de aralarında olduğu birçok İranlı muhalif gücün ve liderin, özellikle de Pers milliyetçilerinin, mevcut rejime karşı bir tutum sergilemelerine rağmen aynı söylemi benimsemiş olmaları dikkati çekti. Onlar, iktidardakilere, mevcut politikalarına devam ederlerse ülkenin bölünme olasılığı konusunda uyarıyor ve teslim olup ülkeyi muhalefete bırakmamaları gerektiğini söylüyorlar. Onlar da İranlı milliyetlerini temsil eden İran muhalefet güçlerini tehdit etti.

tgt
İran Yüksek Ulusal Güvenlik Konseyi Başkanı Ali Laricani, Şam'da düzenlenen bir toplantıda, 16 Şubat 2020 (AFP)

Şarku’l Avsat’ın Al Majalla’dan aktardığı analize göre Hamaney'in ölümünün ardından yeni yöneticilerin, ‘İran'ın bölünmesi’ konusunda en radikal muhalefet güçlerinin yöneticileriyle aynı söylemi benimsemesi, bu bölünmenin öngörülebilir gelecekte, farklı pozisyon ve bakış açıları olsa da ülkedeki iç çatışmanın merkezinde yer alacağını gösteriyor.

Siyasi bölünmenin coğrafi kökleri

İranlı siyaset araştırmacısı Ramin Hamidani, Al Majalla’ya yaptığı uzun değerlendirmede, İran'da ‘siyasetin kökleri’ olarak gördüğü unsurları açıkladı ve öngörülebilir gelecekte çatışmaya yol açabilecek siyasi gerçekleri özetledi.

Hamidani şöyle devam etti:

“İran coğrafyası, yüzyıllarca devletin imparatorluk merkezinde, Tahran, Şiraz ve Meşhed şehirleri arasındaki üçgende yaşayan Pers halkının merkezi ikiliğine dayanırken, Beluç, Arap, Kürt ve Azeri halkları ülkenin coğrafi çevresine dağılmış durumda. Bu iç jeopolitik konumlandırma, ülkeye ilişkin iki çelişkili vizyonu tanımlamıştır. İdeolojisi, siyasi davranışları ve kurumsal hakimiyeti tamamen Fars olan merkezi iktidar güçleri, ‘bölünmeye karşı uyarıyı’ Fars halkını devletin yapılarına bağlamak ve meşruiyetini kabul ettirmek için kalıcı bir araç olarak gördü. İran'ı yöneten tüm rejimler, muhaliflerini Pers olmayan bölgeleri merkezden ayırarak İran'ı parçalamaya çalışmakla suçladı. Bu görüşün aksine, Kürt, Azeri, Arap ve Beluç milliyetçi hareketleri tarafından temsil edilen İran'daki Fars olmayan siyasi güçler, bu retoriği, iktidar otoritelerinin tüm yetkileri tekelleştirmek ve bölgelere bazı yerel yetkiler verecek her türlü ademi merkeziyetçi hükümeti reddetmek için kullandıkları işlevsel bir araç olarak sınıflandırdılar. Böylece diğer milletlerden üyeler, Fars milletinden üyelerle denge ve eşitlik hissi yaşayabilirler. Bu merkezi/totaliter politikaların, İranlılar arasındaki mesafeyi ve gerilimi ulusal düzeyde artırdığı için İran'ı parçalamak için en etkili araç olduğunu savunuyorlar.”

Yetkililerin, ana muhalefet güçleriyle ‘ülkenin coğrafi bütünlüğü’ gibi temel bir konuda anlaşmaya varmış olmaları ve her iki tarafın da herhangi bir siyasi ademi merkeziyetçilik biçimini kabul etmek istememeleri, keskin bir kutuplaşma riskini artırıyor.

Araştırmacı Hamidani, İran'ın merkezi olmayan siyasi güçlerinin karşı karşıya olduğu ve bu güçlerin gelecekteki ayrılma sorunu ve olasılığı konusunda birleşik bir siyasi söylem ve vizyon geliştirmesini engelleyen altı ana sorundan bahsetti. Hamdani’ye göre bu engeller, geri dönüşü olmayan bir noktaya ulaşabilecek iç ulusal bölünmenin artma olasılığını ve ihtimalini artırıyor. Bu faktörler değişmezse, ülkenin egemenliğinden ayrılmayı engelleyecek.

Hamdani, bu engelleri şu şekilde tanımladı:

"Dört Fars olmayan milletten her biri, topluluk birliği ve yerel coğrafyaya dayalı ortak bir iç alan yaratmalarını engelleyen büyük bir iç sorunla karşı karşıya. Ülkenin güneydoğusunda yoğunlaşan Beluçlar, çok geniş bir coğrafi alana yayıldılar, ancak demografik açıdan ciddi dezavantajlara sahip. Nüfusları iki milyonu geçmiyor. Bir asır boyunca iktidar otoriteleri, bu bölgelerde demografik değişiklikler yaratmaya çalışarak, bu halkların net bir jeopolitik vizyon oluşturmalarını engelledi. Aynı durum ülkenin güneybatısındaki Araplar için de geçerli. Petrol zenginliklerinin bölgelerinde yoğunlaşması, çeşitli İranlı yetkilileri sürdürülebilir bir demografik dengesizlik yaratmaya itmiş ve milyonlarca Arap olmayan İranlının Arap çoğunluklu bölgelere yerleşmesine izin verdi. Yukarıdaki iki koşul, ülkenin batısı ve kuzeyindeki Kürtler ve Azereiler için geçerli değilse de onlar iki farklı zorlukla karşı karşıya. Kürtler, Türkiye'den hiçbir muhalefet görmüyor, bu da onların belirgin bir (ayrılıkçı) politika geliştirmelerini engelliyor. Öte yandan Azeriler, Şii kimliklerinin hem kültürel hem de psikolojik olarak Persli meslektaşlarıyla özel bağlar kurması nedeniyle mezhepçiliğin pençesine düşmüş durumdadır ve bu da onların ayrılma olasılığına dayalı siyasi seçenekler geliştirmelerini engellemektedir. Bu dört faktörle, hükümet ve ana siyasi muhalefet güçleri, ülkenin coğrafi birliği konusunda temel bir konuda hemfikir ve tarafların hiçbiri ayrılmayı düşünmüyor.”

Kürt istisnası

İranlı siyasi güçleri, ülkeyi bölmek veya buna yol açacak herhangi bir siyasi program veya ideoloji izlemek istemediği iddialarını reddetse de İran siyasi tarihi etnik köken ve coğrafyaya dayalı iç bölünmelerle dolu bir geçmişe sahip. İran, 20. yüzyılın başlarında etnik grupların İran'dan ayrılıp başka ülkelere katılmak istemesi sonucunda ülkenin kuzey, güney ve batısındaki coğrafi topraklarının çoğunu kaybetmişti. Yüzyılın ortasında, İkinci Dünya Savaşı'nın başında İngiliz ve Sovyet işgali nedeniyle merkezi otoriteler güçlerini kaybettikten sonra, İran içindeki iki devlet, biri Kürt, diğeri Azeri, bağımsızlıklarını ilan etti. 1970'lerin sonunda Şah rejimi yıkılıp İran devrimi gerçekleştiğinde, birçok İran bölgesi merkezi otoriteden koparak yıllarca bu durumunu sürdürdü ve bazıları 1980'lerin ortalarına kadar içsel olarak yarı bağımsız kaldı.

effv
İran'ın Dini Lideri Ali Hamaney'in ölümünün ardından onun fotoğrafını taşıyan bir adam ve Tahran'daki bir meydana akın eden matem tutan kalabalıklar, 1 Mart 2026 (AFP)

Öte yandan mevcut rejim, ülkenin çevresindeki etnik gruplara karşı çok çeşitli ‘asimilasyon’ politikaları uygulamıştır. İranlı Kürt siyasetçi Berhani Macid Mukriani'ye göre bu politikalar aslında Pers olmayan etnik grupların isteklerini bastırmayı amaçlayan ‘zorlayıcı’ stratejilerdi.

Mukriani sözlerini şöyle sürdürdü:

“Yarım asırdan fazla bir süredir İranlı yetkililerin başlıca oyun olarak ulusal karışım ve eritme oyununu oynuyor. Bir yandan, tüm etnik grupların kültürlerini, dillerini ve kültürel potansiyellerini geliştirmelerini engellediler ve ardından merkezi Fars kültürünü kendilerine mal ettiler. Ayrıca dengeli kalkınma koşullarını ihlal ederek milyonlarca etnik azınlığı ‘Fars üçgeni’ olarak adlandırılan Tahran, Şiraz ve Meşhed şehirleri, on milyonlarca farklı etnik kimliğin yaşadığı metropoller haline gelirken, farklı etnik gruplardan milyonlarca memurun yerleştiği çevre bölgelerde ulusal uyum kayboldu.

Mukriani şöyle devam etti:

“Bu politikalar, Kürt çoğunluğun yaşadığı bölgelerde Kürt milliyetçiliğini ve bilincini tam olarak sindiremedi. Kürt milliyetçi partiler, Kürtler arasında oldukça etkili olmaya devam ederek, İran devleti ile olan bağlarını ve gelecekle ilgili özlemlerini şekillendirdiler. Bu durum, özellikle bu partilerin çoğunun silahlı olması ve halk arasında zengin bir mücadele geçmişine sahip olması nedeniyle, onlara siyasi ve sembolik bir güç kazandırması nedeniyle daha da geçerli. Bunun yanında ülkenin batısındaki Kürt bölgelerinin zorlu dağlık coğrafyası, İranlı yetkililerin kontrolünden çıkan Kürt bölgelerini kolayca geri kazanmalarını engelliyor.”

Mevcut rejimin düşüşünün ardından ülkenin çeşitli bölgelerinde ortaya çıkabilecek kaos ortamı, herhangi bir iktidar gücünün düzeni etkili ve hızlı bir şekilde yeniden tesis etmesini zorlaştıracak ve bu da bölünmeyi gerçeğe dönüştürecek.

Her iki konuda da İranlı Kürt siyasi güçler, Batılı güçlerle, özellikle de ABD ile güçlü siyasi bağlar ve ilişkiler içindeler ve bunu açıklamaktan utanmayan veya korkmayan tek İranlı güçler olarak öne çıktı. Ancak, İran Kürtlerinin karşı karşıya olduğu iki temel sorun, siyasi güçlerinin coğrafyaya dayalı herhangi bir ulusal proje geliştirmesini engelleyebilir. Türkiye, Kürt-Suriye durumuyla başa çıkmak için kullandığı politikaların aynısını izleyecektir. İran Kürt coğrafyasında lehçeye dayalı bölünmeler de söz konusu. Üç dil grubuna ayrılırlar: Batı Azerbaycan eyaletinin sakinleri Kurmanci lehçesiyle Kürtçe konuşuyor, Kürdistan eyaletinin Kürtleri Sorani lehçesiyle Kürtçe konuşuyor ve Kirmanşah ve İlam eyaletlerinin sakinleri Kürtçenin Laki ve Lur lehçelerini konuşuyor. Buna mezhepsel bölünmeler de eklenmektedir. İran Kürtlerinin üçte birini oluşturan Kirmanşah eyaleti Kürtleri Şii Müslümanlarken, İran'ın geri kalan Kürtleri Sünni Müslümanlar.

Uluslararası vizyon eksikliği

İranlı siyasi güçler, özellikle de Fars olmayan etnik grupların isteklerini temsil edenler, İran'ı coğrafi olarak bölmeyi amaçlayan bir programın izlenmesi ve geliştirilmesinin, uluslararası güçlerin, özellikle de ABD'nin bu tür önerileri kabul etmemesi veya bu konuda bir vizyonu olmaması durumunda bir tür ‘siyasi intihar’ olacağını biliyor. Bu, İran'ı çevreleyen çeşitli bölgesel güçlerin paylaştığı uluslararası bir yaklaşım.

gtb
Reza Pehlevi, İran'ın eski veliaht prensi ve şu anki muhalefet lideri, Münih Güvenlik Konferansı'na katılımı sırasında, 13 Şubat 2026 (AFP)

Ancak İranlı milliyetçi partiler, ülkenin geleceğini belirlemede kararlı bir rol oynayabilecek iki başka faktöre de güveniyorlar. Mevcut rejimin düşüşünü, kendilerini Pers milliyetçiliğinin temsilcileri olarak gören ve ‘milliyetçi partiler’ olarak adlandıran partilerle bir anlaşmaya varmak için bir fırsat olarak görüyorlar. Bu partiler son derece zayıf, kendi aralarında bölünmüş ve genellikle birbirlerine düşmanca davranıyorlar. Yakın gelecekte, İran içinde aktif olan güçler, yani mevcut rejimin kalıntıları ile çatışacaklar. Bu durum, İran egemenliği altında kalmaları için bir koşul olarak, bölgelerindeki Pers olmayan milletlerin ‘federal’ siyasi ademi merkeziyetçiliğini kabul etmelerine dayalı olarak, onlarla geniş bir siyasi uzlaşma sağlanmasına yardımcı oluyor. Eski Veliaht Prens Rıza Pehlevi'nin hareketi gibi bazı merkezi güçler tarafından prensipte kesin bir reddedilme, Halkın Mücahitleri Örgütü (HMÖ) tarafından ise açık bir kabul olsa da bu güçlerin İran içindeki göreceli ağırlığı tam olarak bilinmiyor.

Mevcut rejimin düşüşünün ardından ülkenin çeşitli bölgelerinde ortaya çıkabilecek kaos ortamı, herhangi bir iktidar gücünün düzeni etkili ve hızlı bir şekilde yeniden tesis etmesini zorlaştıracak ve bu da bölünmeyi öngörülebilir bir gelecekte bölgesel ve uluslararası meşruiyet kazanabilecek bir gerçeklik haline getirecek.