Mazlum Abdi Al-Majalla'ya: Suriye-İran-Türk koordinasyonu bize karşı ve aşiret gerilimi sona erdi

SDG komutanı, Şam'ın güçlerini dağıtma taleplerini reddetti ve özerk yönetim için savundu ... ve Fırat'ın doğusundaki ABD-Rusya gerilimini "kontrollü" olarak nitelendirdi.

Fotoğraf: AFP
Fotoğraf: AFP
TT

Mazlum Abdi Al-Majalla'ya: Suriye-İran-Türk koordinasyonu bize karşı ve aşiret gerilimi sona erdi

Fotoğraf: AFP
Fotoğraf: AFP

İbrahim Hamidi

Suriye Demokratik Güçleri (SDG) komutanı Mazlum Abdi, Al-Majalla'ya verdiği röportajda, Şam ve Tahran arasında yakın oldukları bazı aşiret temsilcilerini desteklemek için açık bir koordinasyon olduğunu ve Türkiye'nin de bu çizgiye katılarak bağlı Suriyeli silahlı grupları desteklediğini doğruladı. Üç ülkenin de başarılı olmadığını söyleyen Abdi, "Şu anda durum istikrarlı" dedi.

Abdi, Rusya'nın ‘aşiret gibi görünmeye çalışan’ silahlı grupları bombaladığını belirterek, Moskova'nın ‘yeni Türk genişleme operasyonları lehine durumu istismar etme formülüne’ katılmadığını söyledi. Abdi, ABD'nin aşiretlere karşı askeri operasyonlara katılmadığını da sözlerine ekledi. Ayrıca “İstikrar sağlama sürecinde hava desteği (keşif) dışında ABD desteğine ihtiyacımız yoktu” dedi.

Ukrayna'daki savaş zemininde ABD ile Rusya arasında Suriye'nin kuzeydoğusunda yaşanan gerilimlerin ‘en azından kontrol altında olduğunu’ vurguladı. Abdi, “Bölgelerimizin uluslararası ve bölgesel rekabete sahne olmamasını sağlamaya çalışıyoruz” dedi.

Abdi, Şam'a müzakere için gitmeyi reddetmediğini, ancak koşulların henüz olgunlaşmadığını ve Şam'dan herhangi bir çözüm belirtisi görmediklerini söyledi. Ayrıca, Suriye krizini sona erdirecek siyasi bir çözüme ulaşmaya yardımcı olmaları için Ruslardan yardım talep ettiklerini belirtti. Mazlum ABD, “Şam'ın gerçekçi bir siyasi çözümü kabul etmesini talep ediyoruz. Şam, hala inat politikasında ısrar ediyor. Krizi sona erdirmeye, barışı ve istikrarı sağlamaya yardımcı olacak herhangi bir gerçekçi teklifi reddediyor” dedi.

Mazlum Abdi, SDG'nin ‘profesyonel ve milli bir güç olduğunu ve Suriye savunma sisteminin bir parçası olmasını talep ettiklerini, ardından rolünün ve çalışmasının bir yasa ile düzenleneceğini’ de sözlerine ekledi. Abdi, ‘SDG'nin çözülmesine dair herhangi bir konuşmanın, mümkün olan herhangi bir siyasi çözümü engellemek için geldiğini ve diyalogda herhangi bir ciddiyeti yansıtmadığını’ söyledi.

SDG Komutanı, sözlerine şu şekilde devam etti: "Anlaşmazlıkları çözümsüz hale getirmek için zorlayıcı önkoşullar koymak ve kaos yoluyla çatışmayı sürdürmek, Şam'daki iktidar rejiminin kurtarılmasına yardımcı olmayacak ve herhangi bir çözüme yol açmayacaktır. Şam yönetimi çözümü geciktirirse, o zaman en büyük kaybeden yine kendisi olacaktır."

Mazlum Abdi, ‘özerk yönetim’ modelini ve ‘bölge sakinlerinin vesayetten, ötekileştirmeden ve dışlanmadan bağımsız olarak yerel politikalarını oluşturma ve temsilcilerini seçme hakkını’ savundu.

İşte Majalla’nın 20 Eylül 2023 tarihinde yaptığı röportajın metni:

-Son zamanlardaki aşiretlerle yaşanan gerginliğin ardından sahadaki durumu nasıl görüyorsunuz?

Öncelikle şunu belirtmek gerekir ki son zamanlardaki gerginlik dar bir alanda yaşandı. Beş köyde ara sıra huzursuzluk yaşandı. Ancak durum şu anda istikrar kazandı. Hizmetleri yeniden sunmaya, halkın taleplerini karşılamaya ve sorunlarını çözmeye çalışıyoruz. Bu konuda bir söz verdik ve bu gerginliklerin yaşanmasına neden olan tüm nedenleri ele almaya kararlıyız.

-Ebu Havle’yi Deyr-i Zor Askeri Meclisi'nden neden görevden aldınız?

Kuvvetlerimiz, Ahmed el-Hubeyl'in (Ebu Havle) görevden alınmasının gerekçelerini açıklayan bir bildiri yayınladı. Kararımız, bölge sakinlerinin ve kanaat önderlerinin birçok raporu ve şikayetini gözden geçirdikten sonra dış güçlerle iletişimi ve koordinasyonuyla ilgili birçok suç ve suistimal işlediği için kuzey ve doğu Suriye Başsavcılığı'ndan tutuklama emri üzerine verildi.

-Şam'ın aşiretlerin hareketindeki rolü nedir?

Şam, Fırat'ın doğusunda kaos yaratmaya çalıştı. Bunun için sürekli medya üzerinden kışkırtma yaptı ve kendisine bağlı silahlı aşiret gruplarını bizimle savaşa sokmaya çalıştı. Daha önce, rejimin bizim bölgelerimizi ele geçirmek için Fırat'ın diğer yakasında silahlı gruplar oluşturma planlarını ortaya çıkardık. Ancak bu grupların doğu yakasına geçme girişimlerini hızla ve kararlı bir şekilde durdurduk.

-Son gerilimden sonra sizinle Şam arasında herhangi bir iletişim oldu mu? Sonucu ne oldu?

Resmi olarak Şam ile aramızda herhangi bir iletişim olmadı.

-Şam, Ankara ve Tahran'ın aşiretlere destekte koordineli olduğunu düşünüyor musunuz?

Şam ve Tahran'ın yakın oldukları bazı aşiret temsilcilerini desteklemeye yönelik açık bir koordinasyondan bahsedebiliriz. Ancak Türkiye de bu çizgiye girdi ve aşiret adı altında kendisine bağlı Suriyeli silahlı grupları desteklemeye başladı. Deyr-i Zor dışındaki Münbiç, Tel Temr ve Ayn İsa gibi bölgelerde, bölgelerimize paralel saldırılar düzenlemek için ciddi girişimlerde bulunuldu. Üç tarafın da bazı aşiretlerin mensuplarını kendi gündemlerini gerçekleştirmek için istismar etmek istediğinden bahsedebiliriz. Bu gündemler farklı olsa da amacı açıktır: Kuvvetlerimize darbe vurmak ve bölgenin bileşenleri tarafından kabul edilen formül olan özyönetim sistemini yıkmak. Onlar, mezhepsel dil kullanarak aşiretlerle ve yerel toplumla olan iyi ilişkilerimizi bozmak istediler, ancak bunda başarılı olamadılar.

-Suriye'nin kuzeydoğusunda Arapların zulüm gördüğünü söyleyenler var. Cevabınız nedir?

Bölgelerimizde zulüm gören veya zulüm eden bir etnik gruptan bahsedemeyiz. Bu mantığı ve bu suçlamaları şiddetle reddediyoruz. Özerk Yönetim bölgenin tüm çocuklarını temsil ediyor ve kuvvetlerimizin en güçlü noktası saflarında güçlü bir Arap varlığıdır. Açıkçası, bölgelerin, DEAŞ'ın terörizmi, kaynakların ve hizmetlerin eksikliği ve bölgenin istikrarını bozmaya çalışan birçok tarafın girişimleri nedeniyle zulüm gördüklerinden bahsedebiliriz. Zor koşullara maruz kalan bölgelerde halkın sorunlarını ciddi bir şekilde çözmeye çalışıyoruz ve burada bu sorunları en kısa sürede çözme sözü verdiğimizi tekrarlıyorum.

-Son gerilimde Rusya'nın tutumu nasıldı? Münbiç kırsalındaki aşiretlerin bombalanmasına size destek verildiğini düşünüyor musunuz?

Aslında, Rusya sizin dediğiniz gibi aşiretleri bombalamadı, bu sefer kendilerini aşiret olarak göstermeye çalışan silahlı grupları bombaladı. Rusya, cephelerin sakinliğini korumaya ve Türkiye yanlısı silahlı grupların genişlemesini önlemeye çalıştı. Rusya'nın bizi desteklediğini söylemek yerine, durumun Türkiye'nin yeni genişleme operasyonları için faydalanılmasın diye bir formül üzerinde anlaşmaya varmadığını söylemek daha doğru olacaktır. Özellikle 2019'da uluslararası koalisyonun Fırat’ın batısından çekilmesinin ardından bu bölgenin istikrarını korumak için Rusya ile eskiden beri anlaşmalarımız var. Rusya'nın Fırat'ın batısındaki nüfuz alanlarında herhangi bir değişikliğe razı olmadığı görülüyor.

-Peki ya ABD? Sadece keşif uçuşu yaptı ama askeri olarak size destek vermedi. Açıklamanız nedir?

Yeniden istikrar sağlama sürecinde, keşif uçuşları dışında, ABD desteğine ihtiyacımız yoktu. Kuvvetlerimizin yeteneklerine ve mevcut güvenlik gerilimlerini karşılayabileceklerine güveniyorduk. Ayrıca, bölge sakinlerinin çoğunun kuvvetlerimizin başlattığı 'güvenliği güçlendirme' kampanyasını destekleyeceğine güveniyorduk. Gerçekten de olan buydu.

Bölgelerimizde zulüm gören veya zulüm eden bir etnik gruptan bahsedemeyiz. Bu mantığı ve bu suçlamaları şiddetle reddediyoruz. 'Özerk Yönetim' bölgenin tüm çocuklarını temsil ediyor ve kuvvetlerimizin en güçlü noktası saflarında güçlü bir Arap varlığıdır.

-ABD’li temsilciler sizinle aşiretler arasında arabuluculuk yapmayı önerdiler. Bu ne anlama geliyor?

Bu bağlamda ABD ile iki konuda hemfikiriz. DEAŞ'ın yenilgiye uğratılması ve bölgede istikrarın sağlanması konusunda ortak görevlerimizi tamamlamak bunlardan ilkidir. ABD’li temsilcilerin önerileri, DEAŞ'la mücadelede bir ortak olarak SDG'nin pozisyonunu güçlendirmek için bu bağlamda geliyor. ABD’li yetkililerin SDG ile ortaklık taahhütlerini yeniledikleri açıklamalarında hissettiğimiz budur. Ayrıca, birlikte kurtardığımız bölgelerde meydana gelen çalkantıları ve sorunları ABD tarafıyla genellikle paylaşırız.

-ABD Ordusu Genelkurmay Başkanı Mark Milley, Suriye'nin kuzeydoğusuna bir ziyaret gerçekleştirdi. Bu ziyaret nasıl geçti?

ABD Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı Orgeneral Mark Milley'nin ziyareti, bölgedeki ABD kuvvetlerinin durumunu takip etmek, DEAŞ'ın yenilgisini sağlamaya yönelik operasyonların gidişatını incelemek ve ABD askerleriyle buluşmak amacıyla gerçekleşti. Ziyaret, SDG ile Uluslararası Koalisyon güçleri arasındaki ortaklığın hala güçlü olduğunu ve DEAŞ'ın yenilgisini sağlamaya yönelik çalışmaların devam ettiğini teyit etti.

dfre
Mazlum Abdi ve ABD Müşterek Görev Gücü Komutanı Paul T. Calvert, Suriye Demokratik Güçleri'nin 1 Ağustos 2021'de Suriye'nin kuzeydoğusundaki Haseke şehrinde yıllık toplantısına katıldığı sırada (AFP)

-Bu ziyareti, ABD varlığının bir garantisi olarak görüyor musunuz? Bu konuda bilgilendirildiniz mi?

Pratik olarak, bu tür üst düzey ziyaretler, Washington'ın DEAŞ'ı yenme çalışmalarına yönelik taahhütlerini yeniliyor ve bölgenin Washington'ın güvenlik stratejisinde önemli bir rol oynadığını yansıtıyor. ABD’liler, bölgenin istikrarının ve DEAŞ'ın geri dönmemesini sağlamanın, kuvvetlerimizin yeteneklerini güçlendirmek ve desteğini sürdürmekle doğrudan bağlantılı olduğunu kabul ediyorlar.

-Türkiye'nin Suriye'nin kuzeyinde askeri operasyon yapacağına dair tehditleri azaldı. Bunun nedenini nasıl yorumluyorsunuz?

Keşke tehditlerin azalması, Türk yetkililerin savaş tehdidinin bölge sorunlarını daha da kötüleştirdiğini anladıklarına işaret olsaydı. Ancak Ankara'nın tehditlerini azaltması, ABD veya Ruslardan yeşil ışık almasının zor olmasından kaynaklanıyor. Dolayısıyla, Türkiye'nin son iki yılda sık sık uyguladığı bu tür bir politikadan vazgeçmesi gerekiyor. Bence Türkiye'nin iç durumu ve ekonomik krizi, bu tür tehditleri sürdürmesini engelliyor. Bu tehditler, Türkiye'nin büyük güçlerle, özellikle ABD ile ilişkilerini bozuyor. Ayrıca, Türkiye'nin Arap (Körfez) ülkeleriyle ilişkilerinin düzelmesi, Türkiye'nin bölge ülkelerini kışkırtmaktan ve Suriye'de işgal ettiği bölgeleri genişletmeye çalışmaktan vazgeçmesine yardımcı oldu. Bu tehditlerin tamamen sona ermesini umuyoruz ve bölgenin istikrarını sağlamaya ve Suriye krizine, özellikle Türkiye'nin işgal ettiği bölgelerde yaşayanların geri dönüşünü garanti altına alacak bir çözüm bulmaya hizmet edecek herhangi bir diyaloga açığız.

-Suriye'nin kuzeydoğusunda ABD-Rusya gerginliği belki de Ukrayna yüzünden arttı. Bu size nasıl yansıdı?

Hala gerilimler minimum düzeyde veya daha doğrusu kontrol altında. Bölgelerimizin uluslararası ve bölgesel rekabetin bir arenası haline gelmesini istemiyoruz. Bölgelerimizdeki halkların çıkarları ve Suriye halkının çıkarı, güçlerimizle ilişkilerimizi şekillendiriyor. Bu nedenle, Suriyeli bir taraf olarak, uluslararası anlaşmazlıkların ve çatışmaların bölgelerimize yansımasını önlemeye veya uluslararası nitelikli çatışmaların bir parçası olmaya çalışıyoruz.

-ABD ve Rusya orduları arasındaki ilişkiyi nasıl dengeliyorsunuz?

ABD ordusuyla ilişkimiz, DEAŞ'a karşı savaş ve bölgenin güvenliğini korumak çerçevesinde şekilleniyor. ABD kuvvetlerinin bulunmadığı ve Rusya'nın nüfuz alanına giren bölgelerde ise, o bölgelerin istikrara kavuşması ve kaos ve teröre karşı korunması için bir koordinasyon biçimi kurmaya çalışıyoruz. İlişkilerimiz açıktır ve biz bir tarafın karşısında diğer tarafla saf tutmak istemiyoruz. Amacımız, Suriye’nin bu bölümünü, ülkenin krizini sona erdirecek adil bir siyasi çözüme ulaşana kadar korumaktır.

xscd
8 Ekim 2022'de Suriye'nin kuzeydoğusundaki Amerikan ve Rus kuvvetleri (AFP)

-Rusya'nın baskılarına rağmen neden Şam'a gitmeyi reddediyorsunuz? Şam ile anlaşmak için şartlarınız neler?

Şam'a gitmeyi reddetmiyoruz, ancak koşullar henüz olgunlaşmadı ve Şam'dan herhangi bir çözüm belirtisi, yanıt veya esneklik göremedik. Daha önce, Suriye krizini sona erdirecek siyasi bir çözüme ulaşmak için Rusya'dan yardım talep etmiştik. Şam'ın gerçekçi bir siyasi çözümü kabul etmesini istiyoruz. Bu amaçla, Yönetim, geçtiğimiz Nisan ayında Suriye krizini çözmek için bir girişimde bulundu, ancak Şam'dan herhangi bir yanıt alamadı. Bu, Şam'ın hala inat politikasında ısrar ettiği ve krizi sona erdirmeye ve barışı ve istikrarı sağlamaya yardımcı olacak herhangi bir gerçekçi teklifi reddettiği anlamına geliyor.

Rusya'dan, Suriye krizini sona erdirecek siyasi bir çözüme ulaşmamıza yardım etmelerini istedik. Şam'ın gerçekçi bir siyasi çözümü kabul etmesini istiyoruz... Şam, hala inat politikasında ısrar ediyor ve krizi sona erdirmeye ve barışı ve istikrarı sağlamaya yardımcı olacak herhangi bir gerçekçi teklifi reddediyor.

-Şam, SDG’nin feshedilmesini ve üyelerinin orduya katılmasını şart koşmuştu. Bu konudaki tutumunuz nedir?

SDG profesyonel ve milli bir güçtür. Biz, SDG’nin Suriye savunma sisteminin bir parçası olmasını ve ardından rolünün ve çalışmalarının, Suriyelileri terörden korumak için kuvvetlerimizin yaptığı büyük fedakarlıkları ve bölgelerimizi yüksek verimlilikle koruma yeteneğini dikkate alan özel bir yasayla düzenlenmesini talep ediyoruz. ‘SDG’nin feshedilmesi' hakkındaki herhangi bir konuşma, mümkün olan herhangi bir siyasi çözümü engellemek için geliyor ve diyalog için herhangi bir ciddiyeti yansıtmıyor. Şam'ın çözümü engellemeye yönelik zorlayıcı önkoşulları ve çatışmayı kaosla sürdürmeye olan güveni, Şam'daki iktidar rejimini kurtarmayacak ve herhangi bir çözüm üretmeyecektir. Şam ne kadar gecikirse, en büyük kaybeden yine kendisi olacaktır.

-Özerk Yönetimi'n geleceği nedir? Şam'ın yerel yönetimlere özerklik verilmesi önerisine karşı tutumunuz nedir?

Özerk Yönetimi'n geleceği, deneyimini koruma, geliştirme ve eksikliklerini düzeltme yeteneğine bağlıdır. Bu deneyimi savunmak, tüm Suriyelilerin görevidir. Gerçekler, Özerk Yönetim modelinin, merkezin diğer bölgeler üzerindeki tahakkümünü sınırlamak için en uygun model olduğunu ve halkın yerel politikalarını belirleme ve temsilcilerini vesayet, dışlama ve marjinalleştirmeden seçme hakkına sahip olduğunu göstermiştir. Şam'ın önerilerinde mevcut yerel yönetim kanununun geri dönüştürülmesi ve merkezi otoriteye hizmet edecek şekilde değiştirilmesinden bahsediliyor; bu da Şam'ın önerilerinin ne uzaktan ne de yakından merkezi olmayan bir yönetim biçiminden bahsetmediği anlamına geliyor.



Hamas şu anda Gazze’de hangi bölgeleri kontrol ediyor?

Gazze Şeridi’nin orta kesimindeki el-Bureyc’te İsrail ordusu tarafından çizilen sarı hattı temsil eden beton blok (Arşiv – AFP)
Gazze Şeridi’nin orta kesimindeki el-Bureyc’te İsrail ordusu tarafından çizilen sarı hattı temsil eden beton blok (Arşiv – AFP)
TT

Hamas şu anda Gazze’de hangi bölgeleri kontrol ediyor?

Gazze Şeridi’nin orta kesimindeki el-Bureyc’te İsrail ordusu tarafından çizilen sarı hattı temsil eden beton blok (Arşiv – AFP)
Gazze Şeridi’nin orta kesimindeki el-Bureyc’te İsrail ordusu tarafından çizilen sarı hattı temsil eden beton blok (Arşiv – AFP)

Yaklaşık bir hafta önce, Gazze Şeridi’nin güneyindeki Han Yunus’ta faaliyet gösteren ve İsrail tarafından desteklenen silahlı çetenin lideri Hüsam el-Astal, yaptığı açıklamada, el-Mevasi bölgesindeki yerinden edilmiş kişilerin kamplarını ‘temizlemeye yönelik’ bir operasyon başlattıklarını duyurdu. El-Astal’ın açıklaması, yine İsrail ordusuyla bağlantılı silahlı bir grubun, Gazze’de teorik olarak Hamas’ın kontrolündeki bölgelerde bulunduğu varsayılan bir yerleşim yerinin sakinlerinden onlarcasını kaçırmasının ardından geldi.

ABD Başkanı Donald Trump’ın planı kapsamında Ekim 2025’te ateşkes anlaşmasının ilan edilmesinden bu yana, Gazze Şeridi’nde İsrail’in işgal ettiği bölgelerle (sarı hattın doğusu) Hamas ve diğer Filistinli grupların kontrolündeki bölgeleri (hattın batısı) birbirinden ayıran ve ‘sarı hat’ olarak adlandırılan varsayımsal bir sınır bulunuyor. Söz konusu hat, Gazze Şeridi’nin yüzde 60’ından fazlasının İsrail işgali altında kalan bölümünü belirliyor.

Ancak İsrail tarafından desteklenen silahlı çete mensuplarının, İsrail ordusunun ateş desteği altında gerçekleştirdiği yoğun operasyonlar; kaçırma ve zorla yerinden etme eylemlerini de kapsaması nedeniyle, Hamas’ın fiilen kontrol ettiği bölgelerin durumuna ilişkin yeni soru işaretlerini beraberinde getirdi. İsrail’in sürekli ihlal ettiği ateşkes anlaşmasının üzerinden bir yıldan fazla süre geçerken, İsrail güçleri sarı hat üzerindeki konuşlanma noktalarını da değiştirerek yaklaşık 360 kilometrekarelik yüzölçümüne sahip Gazze Şeridi’nde işgal ettiği alanı yüzde 65’in üzerine çıkardı.

SDEFRGTH
ABD Başkanı Donald Trump’ın planına göre Gazze Şeridi’nden çekilme aşamalarını gösteren harita (Beyaz Saray)

Geçen hafta, silahlı çete mensupları Han Yunus’un orta ve doğu kesimleri arasında bulunan Ebu Hamid Kavşağı bölgesindeki yerinden edilmiş kişilerin kampına sızdı. Ardından dört çeker araçlarla takviye kuvvetler bölgeye ulaştı ve İsrail’e ait insansız hava araçları (İHA) da gruba destek amacıyla bölgede uçuş yaptı. Operasyon sonucunda 35 Filistinli kaçırıldı. Bunlardan bazıları, İsrailli subaylar tarafından yoğun sorguya tabi tutuldukları 10 saatten uzun bir sürenin ardından serbest bırakıldı. Üç kişi ise alıkonulmaya devam edildi. Benzer bir operasyon Şucaiyye mahallesi kavşağında da tekrarlandı. Burada gözaltına alınan onlarca kişi serbest bırakılırken, bir kişi alıkonulmaya devam etti.

Fiili işgal sarı hattı aştı

Sahadaki duruma bakıldığında, İsrail’in işgal ettiği bölgeleri gösteren haritaya göre, sarı hattın genişletilmesine yönelik operasyonların devam etmesiyle birlikte İsrail, Gazze Şeridi topraklarının yüzde 67’sini kontrol ediyor. İsrail ordusu, Gazze Şeridi’nin en kuzeyindeki Beyt Hanun beldesinin tamamını, Beyt Lahiya beldesinin bazı kesimlerini ve Cibaliye Mülteci Kampı’nın geniş bir bölümünü işgal altında tutuyor. Gazze şehrinde ise İsrail, kentin doğusundaki et-Tuffah, Şucaiyye ve ez-Zeytun mahallelerinin tamamını kontrol ediyor. Ez-Zeytun mahallesinde, yerinden edilmiş bazı Filistinlilerin ağır saha koşulları ve insani şartlar altında yaşamlarını sürdürdüğü küçük alanlar bulunuyor.

Gazze Şeridi’nin orta kesimlerinde ise son dönemde geniş çaplı askerî operasyonlar yürütülüyor. Bu operasyonlar, özellikle el-Bureyc ve el-Meğazi mülteci kampları, Masdar bölgesi ve bilhassa Deyr el-Balah’ın doğusundaki alanlarda sarı hattın genişletilmesi yoluyla İsrail’in kontrolündeki bölgelerin büyütülmesini kapsıyor. Bu durum, son günlerde daha fazla Filistinlinin yerinden edilmesine neden oldu.

Gazze Şeridi’nin güneyinde ise İsrail, Refah kentini, kentin kuzeybatısında Han Yunus’un güney sınırı boyunca uzanan el-Mevasi bölgesinin küçük bir kısmı hariç olmak üzere neredeyse tamamını işgal altında tutuyor. İsrail ayrıca Han Yunus’un güney kesimlerinin geniş bir bölümünü işgal ederken, el-Mevasi bölgesini Filistin kontrolüne bırakıyor. Kentin doğu kesimleri ise hâlâ tamamen İsrail işgali altında bulunuyor.

Hamas nerede?

Hamas’tan dört saha kaynağı ile Filistinli gruplardan iki kaynak, ayrı ayrı yaptıkları açıklamalarda, İsrail güçlerinin Gazze Şeridi’nin kuzeyini, orta kesimlerini ve güneyini birbirine bağlayan ana güzergâh olan Selahaddin Caddesi’nin doğusunda kalan Filistin topraklarının büyük bölümünü kontrol ettiğini belirtiyor. Kaynaklar ayrıca, İsrail güçlerinin Gazze Şeridi’nin kuzey ve güney kesimlerindeki geniş alanları da kontrol altında tuttuğunu ifade ediyor.

DVFGTHY
Gazze Şeridi’ndeki Selahaddin Caddesi

Gazze Şeridi’nin farklı bölgelerinde bulunan kaynaklar, Selahaddin Caddesi’nin batısında kalan bölgelerde, kuzey kesimin güneyindeki alanlarda ve güney kesimin kuzeyindeki bölgelerde yaşayanların Hamas unsurlarının varlığını gözlemlediğini belirtiyor. Ancak kaynaklara göre hareket, sahadaki durumu tamamen kontrol altına alamaması nedeniyle karmaşık koşullarla karşı karşıya. Kaynaklardan biri, Hamas’ın kontrolünün artık kırılgan hale geldiğini ve fiilen Gazze Şeridi topraklarının yalnızca yüzde 17 ila 20’siyle sınırlı kaldığını değerlendiriyor.

Buna rağmen Hamas, halka yönelik insani projeler geliştirerek ve sızma girişiminde bulunan silahlı çete mensuplarına pusu kurarak askerî açıdan karşılık vermeye çalışarak sahadaki varlığını hissettirmeyi hedefliyor. Ancak İsrail ordusu, desteklediği çetelere ateş desteği sağlamak üzere kısa sürede müdahale ediyor.

Hamas’ın siyasi, idari ve güvenlik faaliyetlerinin merkezi konumundaki Gazze kentinde ise kontrol durumu dalgalanma gösteriyor. Bunun nedeni, hareketin liderlik merkezlerini, hükümet binalarını ve İzzeddin el-Kassam Tugayları’nı hedef alan İsrail saldırıları.

Gazze Şeridi’nin orta kesimleri, halihazırda Hamas ve farklı birimleri açısından hareketin en güçlü olduğu bölgeleri oluşturuyor. Bunun nedeni, bu bölgelerin savaş sırasında diğer alanlar kadar zarar görmemesi ve İsrail güçlerinin buraya yalnızca kısmen girmiş olması.

Gazze Şeridi’nin güneyindeki son önemli nokta olan Han Yunus’ta ise Hamas karmaşık koşullarla karşı karşıya bulunuyor. Ancak hareketin buradaki kontrolü orta düzeyde olarak nitelendirilebilir. Bu durum özellikle yerinden edilmiş kişilerin yoğun olarak bulunduğu el-Mevasi bölgesinde öne çıkıyor. Hamas, kentin güney ve doğu kesimlerinde, ayrıca Han Yunus’un doğusundaki orta kesimlerinin başlangıç noktalarında, özellikle Ebu Hamid Kavşağı ve Han Yunus Belediyesi binası çevresinde silahlı çeteler ve İsrail güçlerinden kaynaklanan tehdide karşı pusu taktiğine başvuruyor.

Uzaktan ateş kontrolü

Şarku’l Avsat’a konuşan iki saha kaynağına göre, güvenlik kontrolünün bazı bölgelerde zayıf, diğerlerinde ise güçlü olmasının birkaç nedeni bulunuyor. Bunların başında, İsrail’in vinçler ve İHA’lar aracılığıyla uzaktan sağladığı ateş gücü üstünlüğü geliyor. Ayrıca bazı bölgelerde Selahaddin Caddesi’nin batısındaki çevre alanlara yaklaşan herkesin hava saldırılarıyla hedef alınması da bu durumu etkiliyor. Bunun yanı sıra İsrail destekli silahlı çeteler, çeşitli bölgelerde, özellikle Han Yunus’un güneyi ve doğusunda, güneyde Refah’ın el-Mevasi bölgesinin kuzeybatısında, Gazze kentinin doğusunda, kuzeyde Cibaliye ve Beyt Lahiya bölgelerinde ve son dönemde Gazze Şeridi’nin orta kesimlerinde, aynı caddenin yakınındaki bölgelere doğru daha fazla ilerleyerek kontrol sağlamaya yönelik bir araç olarak kullanılıyor.

DCVFGTHY
Geçtiğimiz ağustos ayında Gazze şehrinde İsrail’in düzenlediği hava saldırısında hedef alınan bir araçtaki yangının söndürülmesini izleyen Filistinliler (Reuters)

İki kaynak, güvenlik açısından ortaya çıkan bu karmaşık tablonun, hükümete bağlı güvenlik güçlerinin veya diğer unsurların Selahaddin Caddesi’nin batısına yakın bölgelere ulaşmasını zorlaştırdığını belirtti. Bu durum, geniş alanların dolaylı olarak İsrail’in kontrolü altında kalmasına yol açarken silahlı çetelerin, İsrail’le iş birliği yapan kişilerin veya diğer unsurların bu bölgelerde serbestçe hareket etmesine imkân tanıyor. Kaynaklar, ‘direniş güvenliğinin’ ise bu çetelerin üyelerine zaman zaman pusu kurarak onları öldürmeyi veya esir almayı ve planlarını boşa çıkarmayı esas alan bir yönteme dayandığını ifade ediyor.

Üçüncü bir kaynağa göre İsrail ordusu, Selahaddin Caddesi’nin doğusunda, sarı hattın dışında kalan yeni bölgelerde arama-tarama faaliyetleri yürütmeleri için silahlı çeteleri kullanıyor. Ardından aynı gün birkaç saat sonra veya ertesi gün bizzat bu bölgelere ilerleyerek iş makineleriyle araziyi düzleştirme ve başka mühendislik faaliyetleri gerçekleştiriyor. Ordu, sahadaki kontrolünü genişletmek amacıyla sarı hattı da ileri taşıyor.

Üç kaynak, İsrail ordusunun özellikle güneyde Han Yunus’un, kuzeyde ise Gazze kentinin karşısında Selahaddin Caddesi’ni geçmeye çalışan herkesi öldürdüğünü veya yaraladığını belirtti. Ordunun son dönemde Gazze Şeridi’nin orta kesimindeki Deyr el-Balah’ın doğusu ve el-Masdar’da da operasyonlarını artırdığına dikkat çeken kaynaklar, İsrail’in artık caddenin batısındaki bölgelere yaklaşanları da daha yoğun biçimde hedef almaya başladığını kaydetti. Bu durum, İsrail’in ateş gücüyle kontrol altında tuttuğu alanların yüzde 70’i aştığına işaret ediyor.

Açık bir isyan

Hamas’tan dördüncü kaynak, savaş sırasında ve sonrasında güvenlik kontrolünün kaybedilmesini ‘doğal’ olarak nitelendirdi. Kaynak, savaş sürecinde İsrail kara birliklerinin kentlere yönelik baskınları sırasında Gazze Şeridi’nde yaşanan değişimlerin bu duruma yol açtığını belirtti. Hükümete bağlı güvenlik birimlerinin ve Filistinli gruplara bağlı unsurların, Gazze Şeridi’nin batısındaki iç kesimlerde güvenliği sağlamaya çalıştığını, ancak her defasında yeni saldırılarla karşılaştığını ifade eden kaynak, bu saldırıların büyük bölümünün ileri noktalardaki güvenlik merkezlerine, hatta İsrail kontrolünden uzak bölgelere yönelik hava bombardımanlarından oluştuğunu kaydetti.

FGTHY
Geçtiğimiz ağustos ayında Gazze şehrinde İsrail’in düzenlediği hava saldırısında hedef alınan bir polis karakolundaki hasarı inceleyen Filistinliler (AP)

Hamaslı kaynak, güvenlik kontrolünün kaybedilmesinin son dönemde bazı aile mensuplarının, adli suçlamalar nedeniyle gözaltına alınma girişimlerine karşı açıkça başkaldırmasına yol açtığını da kabul etti. Bazı kişilerin Hamas polisine ateş açtığını, bir olayda ise polis silahını alarak kaçtığını belirten kaynak, aile büyüklerinin devreye girmesinin ardından aşiret geleneklerine dayalı çözümlere ulaşıldığını aktardı. Kaynak, “Aşiret mensuplarından biri, birkaç gün önce Deyr el-Balah’ta kendisini gözaltına almaya çalışan iki polisi öldürdü” örneğini verdi.

Bu gerilemede, Hamas’ın güvenlik birimlerini hedef alan yoğun İsrail saldırıları da etkili oluyor. Gazze İçişleri Bakanlığı’na göre, Ekim 2025’te ateşkesin yürürlüğe girmesinden bu yana güvenlik birimlerine yönelik sistematik saldırılarda 76 polis memuru ve güvenlik görevlisi hayatını kaybetti.


İsrail siyasetinin generalleri arasında Eisenkot nerede duruyor?

İsrail tankı, Lübnan sınırına yakın Kiryat Şhmona’da Gadi Eisenkot’un seçim afişinin önünden geçiyor. (AP)
İsrail tankı, Lübnan sınırına yakın Kiryat Şhmona’da Gadi Eisenkot’un seçim afişinin önünden geçiyor. (AP)
TT

İsrail siyasetinin generalleri arasında Eisenkot nerede duruyor?

İsrail tankı, Lübnan sınırına yakın Kiryat Şhmona’da Gadi Eisenkot’un seçim afişinin önünden geçiyor. (AP)
İsrail tankı, Lübnan sınırına yakın Kiryat Şhmona’da Gadi Eisenkot’un seçim afişinin önünden geçiyor. (AP)

İsrail'in 14 başbakanından 5'i, ülkenin 1948'de kuruluşundan bu yana generaller arasından çıktı. Bunlardan ikisi, İzak Rabin ve Ehud Barak, daha önce Genelkurmay Başkanlığı görevini yürütmüştü. Gadi Eisenkot hükümeti kurmayı başarması halinde, İsrail'de devlet yönetiminin başına geçen üçüncü eski Genelkurmay Başkanı olacak.

Yeni görevine hazırlanmak için Eisenkot'a (66) yakın isimler, onun İsrailli asker kökenli siyasetçilerin tarihini derinlemesine incelediğini ve kendisine örnek alarak iz bırakmak istediği ismin İzak Rabin (1922-1995) olduğuna karar verdiğini söylüyor. Peki Eisenkot, siyasetçilerin adeta bir eşekarısı yuvasını andıran dünyasında çalışırken bunu gerçekten başarabilecek mi? Yoksa gündemdeki tarihî fırsatları değerlendirmesini engelleyen kısıtlamaların esiri mi olacak?

İsrail tarihi, birbiriyle neredeyse akıl almaz ölçüde çelişen fikir ve doktrinlerle liderlik yolunda ilerlemeyi başaran birçok isme tanıklık etti. Bu liderler, Ortadoğu'da bir Yahudi devleti kurmak istiyor; Batı'yı ise bu devletin bir "demokrasi vahası", "bilim ve ilerlemenin feneri", "ekonomik refah ve teknolojik üstünlük modeli" olacağına ikna ediyordu. Yahudi söylemindeki ifadeyle İsrail, "öteki halklara ışık" olacaktı.

İsrail modelinin krizi

Ancak teknoloji, sanayi ve bilim alanlarında önemli ilerlemeler kaydeden İsrail modeli, ülkeyi sürekli bir kriz ve savaş hâlinde tutan, gücünü tüketen ve vatandaşlarının hayatını tehdit eden bağnaz ve kibirli bir güvenlik politikası izlemeyi tercih etti.

İsrailli liderlerin tamamı, Batı'nın kendilerine sağladığı cömert askerî, siyasi ve ekonomik desteğin keyfini çıkardı. "Ortak medeniyet değerleri" söylemi üzerinden Batı'nın çıkarlarıyla bütünleştiler. Devletin ayakta kalabilmesinin tek yolunun bu olduğuna hem kendilerini hem de halklarını inandırdılar. İsrail'i, "dünyadaki Yahudilerin tek ulusal yurdu" olarak tanımlarken, askerî gücü de bu varlığın temel unsuru hâline getirdiler.

Ancak toplum, bu yaklaşımın aksini ortaya koyan gerçeklerle karşılaştığında, gücün ne kadar büyük olursa olsun sınırları bulunduğunu gördü. 1973 Savaşı, 1982'deki Birinci Lübnan Savaşı ve 1987'de başlayan Birinci Filistin İntifadası bunun örnekleriydi.

1973 Ekim Savaşı sırasında Mısır askerleri Süveyş Kanalı'nın doğu yakasında bayrak kaldırıyor. (Arşiv-AP)
1973 Ekim Savaşı sırasında Mısır askerleri Süveyş Kanalı'nın doğu yakasında bayrak kaldırıyor. (Arşiv-AP)

Bilinen istisnalar dışında bazı İsrailli liderler, "barışçıl" olarak nitelendirilebilecek bir yol arayışına girdi. Ancak çok geçmeden aşırılık yanlısı liderler devreye girerek onları engelledi; saflarında korku yaydı ve Arapların İsrail'i ortadan kaldırmak istediğini, ülkenin "varoluşsal bir savaşla" karşı karşıya bulunduğunu ileri sürdü.

Nitekim İzak Rabin, Filistin halkının temsilcileriyle çatışmaya çözüm bulmak amacıyla anlaşma girişimlerinde bulunduğu için 1995'te öldürüldü. Ehud Olmert ise yolsuzluk suçlamasıyla görevden uzaklaştırılarak hapse gönderildi.

Arap ülkelerinin tamamı 2002'de, Filistin halkının kendi kaderini tayin etme ve ordusu olmayan barışçıl bir devlet kurma hakkını dikkate alan, İsrail'e de güvenli bir devlet vaat eden "Barış Girişimi" sunduğunda bile İsrailli liderler bu girişim karşısında geri adım attı. Aradan yaklaşık çeyrek asır geçmesine rağmen İsrail, girişime karşılık vermeyi hâlâ reddediyor.

Eisenkot öncesinde siyasetin generalleri

İsrail siyasetinin asker kökenli isimleri arasında listenin başında, İsrail'in kuruluşundan önce Siyonist silahlı örgüt Palmach'a komuta eden Yigal Allon yer alıyor. Allon, daha sonra bu örgütün İsrail ordusuyla bütünleşmesini sağladı ve tümgeneral rütbesiyle ordudan emekli oldu.

Allon yalnızca 19 gün başbakanlık yaptı. Başbakan Levi Eşkol'un ölümü üzerine geçici olarak görevi devraldı ve Golda Meir seçilene kadar bu görevde kaldı. Ancak Allon, İsrail siyasetinde son derece etkili bir isimdi.

İsrail-Filistin çatışmasına çözüm bulmayı amaçlayan "Allon Planı"nın da sahibiydi. Plan, Kudüs, Ürdün Vadisi ve El Halil'den Kudüs'e uzanan bölge üzerinde İsrail egemenliği kurulmasını, ayrıca Suriye'nin Golan Tepeleri'nde bir Dürzi devletçiği oluşturulmasını öngörüyordu.

1974'te ilk kez başbakanlık koltuğuna oturan İzak Rabin ise İsrail'in 1973 Ekim Savaşı'ndaki yenilgisinin ardından ülkeyi yeniden toparlayan isim olarak değerlendirilebilir. Ancak eşinin ABD'de tuttukları dolar hesabındaki gerçek miktarı vergi makamlarına bildirmediğinin ortaya çıkması üzerine, istifa etmek zorunda kaldı.

Rabin'in istifası, İsrail tarihinde dürüstlük ve ilkeli davranışın göstergesi olarak kayda geçti. Rabin, 1992-1995 yılları arasındaki ikinci başbakanlık döneminde de bu imajını güçlendirmeye çalıştı. Siyasi rakipleri bile onun bu yönünü kabul ediyordu.

Filistinlilerle barış sürecini başlatmaktan çekinmedi; aksine bu süreci kararlılıkla yürüttü. Binyamin Netanyahu'nun muhalefete liderlik ettiği ve Rabin'i ihanetle suçlamaya varan sert bir söylem kullandığı dönemde bile geri adım atmadı.

ABD Başkanı Bill Clinton'ın himayesinde, Yaser Arafat ile İzak Rabin'in Oslo Anlaşması'nın imzalanmasının ardından gerçekleştirdiği tarihî tokalaşma. Washington, 13 Eylül 1993. (Getty Images)
ABD Başkanı Bill Clinton'ın himayesinde, Yaser Arafat ile İzak Rabin'in Oslo Anlaşması'nın imzalanmasının ardından gerçekleştirdiği tarihî tokalaşma. Washington, 13 Eylül 1993. (Getty Images)

Rabin, Filistinlilerle müzakerelerde sert bir tutum sergiledi; bazı aşamalarda ise geri adım attı. Buna rağmen Filistin Devlet Başkanı Yaser Arafat, Rabin'i övgüyle anmış ve "Öldürülmeseydi kendisiyle tarihî bir barış anlaşmasına varabilirdik" ifadelerini kullanmıştı.

Ehud Barak, sahip olduğu askerî nişanların sayısı bakımından İsrail'in en önemli askerî isimlerinden biri olarak kabul ediliyor. Onu siyasete kazandıran da Rabin'di. Ancak Barak'ın kibirli tutumu oldukça belirgindi ve aceleci davranmasıyla tanınıyordu.

Arafat'la yürüttüğü Camp David müzakerelerinin başarısızlıkla sonuçlanmasının ardından, "İsrail'in barış sürecinde Filistinli bir ortağı yok" şeklindeki ünlü açıklamasını yaptı. Şarku’l Avsat’ın edindiği bilgiye göre bu ifade, İsrail'de sonraki dönemlerde barış girişimlerini sonuçsuz bırakmak için kullanılan temel argümanlardan birine dönüştü. Barak son yıllarda geçmişteki tutumunu düzeltmeye çalışsa da İsrailliler nezdinde kötü siyasi mirasa sahip bir lider olarak görülüyor.

1999 seçimlerinde Ehud Barak'ın seçim afişini Binyamin Netanyahu'nun fotoğrafının üzerine yapıştıran bir kişi. (Getty Images)
1999 seçimlerinde Ehud Barak'ın seçim afişini Binyamin Netanyahu'nun fotoğrafının üzerine yapıştıran bir kişi. (Getty Images)

Ariel Şaron ise sert ve saldırgan bir general olarak tanımlanıyor. 1967'de Arap ülkelerine karşı savaş başlatılması için Başbakan Levi Eşkol'a baskı uyguladı. 1973 Ekim Savaşı sırasında emirleri ihlal ederek Süveyş Kanalı'nı geçti. Başbakan İzak Şamir onu tehlikeli bir isyancı olarak nitelendirdi.

Ancak başbakan olduğunda, Gazze Şeridi'ndeki İsrail güçlerini çekti ve buradaki yerleşimleri tahliye etti. Hayatının son döneminde ise iki devletli çözümden söz etmeye başladı.

Eisenkot kimi örnek alıyor?

Eisenkot, asker kökenli bu dört ismi önünde birer örnek olarak tutuyor. Çünkü İsrail kamuoyunun generaller konusunda kendi içinde bölündüğünün farkında. Geçmişte generallere neredeyse kutsallık atfeden toplum, artık onların siyasi deneyimlerini de sorguluyor ve sağ-sol ekseninde değerlendiriyor.

Netanyahu'nun son seçim kampanyasında kullandığı ve yüz binlerce seçmeni kendisine çektiği söylenen "Ya sağ ya Filistin" sloganı da bu kutuplaşmanın bir yansımasıydı.

Eisenkot'un benimsemek istediği ilk özellik, Rabin'in kişiliğinde öne çıkan kişisel dürüstlük. Rakiplerinin de kabul ettiği üzere bu özellik Eisenkot'ta mevcut.

İkinci özellik, "hedefe sabır ve metanetle bağlı kalmak". Üçüncüsü ise karar alırken cesur ve kararlı davranmak. Bu son özelliği değerlendirmek için henüz erken olsa da yakın çevresi, Eisenkot'un bu konuda Rabin'den bile daha ileri olduğunu savunuyor. Eisenkot bunlara bir de devletin çıkarlarını her şeyin önünde tutma anlayışını ilave ediyor.

Gadi Eisenkot, 10 Kasım 2026'da Knesset'teki bir toplantı sırasında. (AP)
Gadi Eisenkot, 10 Kasım 2026'da Knesset'teki bir toplantı sırasında. (AP)

Ancak mevcut koşullarda Eisenkot, temel bir görevle karşı karşıya: Binyamin Netanyahu'nun izlediği ve İsrail'in çıkarlarını ciddi biçimde tehlikeye atan politikaların ardından ülkeyi yeniden doğru bir rotaya sokmak.

Bu görev, onu İsrail'de artık son derece güçlü bir siyasi aktör hâline gelen aşırı sağla doğrudan çatışmaya sürüklüyor.

Söz konusu aşırı sağ, fikirleriyle İsrail toplumunun büyük bölümünü etkisi altına almış durumda. Silahlı, kontrolsüz ve şiddet yanlısı milis yapılarıyla sokaklarda da etkili. Irkçı ve zorba bir görüntü sergilemekten çekinmiyor; sürekli savaş istiyor.

Bu kesim, İsrail'in bölgenin en büyük gücü olarak kendisini kabul ettirebileceğini ve barışı güç yoluyla dayatabileceğini düşünüyor. Hamas'ın 7 Ekim 2023'teki saldırısının bedelini bütün Araplara ödetmek istiyor. Yalnızca Filistin'de değil, Lübnan ve Suriye'de de toprak işgal etmeyi hedefliyor. İsrail'in uluslararası itibarını, insani değerleri, uluslararası hukuku ve anlaşmaları ise önemsemiyor.

Eisenkot ile aşırı sağın görüşleri arasındaki farklar neler?

Aslında Eisenkot da aşırı sağın bazı görüşlerinden bütünüyle uzak değil. Ancak bunları farklı ifadelerle dile getiriyor. Örneğin, "bölge ülkelerine karşı üstünlüğün güvence altına alınması" gerektiğini savunuyor ve "gücün barışı sağlamada temel bir unsur olduğuna" inanıyor. Özellikle İran ve onun silahlı uzantılarına karşı cephelerde askerî zafer elde etme hedefinden de vazgeçmiyor.

Bununla birlikte Eisenkot, bütün bu politikaların ABD ile ortaklık ve "ulusal birlik" ruhu içinde yürütülmesini istiyor. Bölgesel ve uluslararası ilişkiler konusunda aşırı sağdan farklı yaklaşımları benimsiyor. Özellikle Suriye ve Lübnan'la siyasi anlaşmalar yoluyla savaşın sona erdirilmesini hedefliyor.

İsrail'de yeni hükümeti kurmakla görevlendirilen Gadi Eisenkot, Ekim 2026'daki genel seçimlerin ilk sonuçlarının açıklanmasının ardından İsrail bayrağını sallıyor. (DPA)
İsrail'de yeni hükümeti kurmakla görevlendirilen Gadi Eisenkot, Ekim 2026'daki genel seçimlerin ilk sonuçlarının açıklanmasının ardından İsrail bayrağını sallıyor. (DPA)

Eisenkot, ABD Başkanı Donald Trump'ın sunduğu ve Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'nde karara dönüşen 20 maddelik planla ilgili çekinceleri bulunduğunu söylüyor. Ancak Netanyahu liderliğindeki hükümet bu planı kabul ettiği için kendisinin de plana bağlı kalacağını belirtiyor. Eisenkot, uluslararası anlaşma ve sözleşmelere saygı duyduğunu vurguluyor.

Eisenkot'un geride bırakmak istediği miras ise İsrail'in bölgesel ve uluslararası konumundaki gerilemeyi durduran, ülkeye ilerleme ve refah umudunu yeniden kazandıran ve generallerin itibarını iade eden lider olmak.

Yakın çevresi, Eisenkot'un asker kökenli başbakanların deneyimlerini derinlemesine incelediğini, kimlerden hangi özellikleri örnek alması ve hangi hatalardan kaçınması gerektiğini bildiğini söylüyor.

Peki, Eisenkot, kendisini cesur ve tarihî bir lidere dönüştürecek yeni bir yol açmayı başarabilecek mi, yoksa seleflerinin hatalarını mı tekrarlayacak?


Alvani'nin ölümüyle ilgili gizem, çelişkili iddiaları ve siyasi ayrışmayı beraberinde getirdi

Irak Eski Milletvekili Ahmed el-Alvani (X)
Irak Eski Milletvekili Ahmed el-Alvani (X)
TT

Alvani'nin ölümüyle ilgili gizem, çelişkili iddiaları ve siyasi ayrışmayı beraberinde getirdi

Irak Eski Milletvekili Ahmed el-Alvani (X)
Irak Eski Milletvekili Ahmed el-Alvani (X)

Irak eski Milletvekili Ahmed Alvani'nin Lübnan'ın başkenti Beyrut'ta öldürülmesinin arkasında kimin bulunduğuna ilişkin çelişkili iddialar gündeme geliyor. Cinayetin aydınlatılması için soruşturma sürerken, güvenlik kameralarına yansıyan kişilerin hareket saatleri, Alvanî'nin cesedinin bulunduğu daireye nasıl ulaştığı konusunda soru işaretlerine yol açtı.

Öldürülen Alvanî'nin kuzeni Avukat Enver Alvanî, cinayetin arkasında Lübnan Hizbullahı'nın bulunduğunu öne sürdü. Ancak bu suçlamaları doğrulayan kamuoyuna açıklanmış herhangi bir kanıt bulunmuyor.

Aktivistler tarafından Alvanî'nin eşine atfedilen başka bir iddiaya göre ise Sünni bir siyasi isim kendisini telefonla arayarak, acilen Beyrut'a gitmesini istedi. Söz konusu kişinin, kimliğinin aile üyelerinden bile gizli tutulmasını şart koştuğu ileri sürüldü.

Üzerinde durulan iki iddianın da bağımsız olarak doğrulanması ve adı geçen tarafların cinayetle bağlantısının belirlenmesi henüz mümkün olmadı. Olay, Irak'ta mezhepsel ayrışmayı yeniden gündeme taşıyan siyasi tartışmalara da yol açtı.

Havalimanı güvenlik kameralarının incelenmesi talebi

Alvanî'nin medya ofisi dün yaptığı açıklamada, eski milletvekilinin bu ayın 5'inde Beyrut'a gelişine ilişkin ayrıntılı bir zaman çizelgesi yayımladı. Açıklamada, güvenlik kamerası kayıtlarından elde edildiği belirtilen saatlere yer verilerek Lübnan makamlarından görüntülerde görülen kişilerin kimliklerinin belirlenmesi ve daire ile cinayet arasındaki olası bağlantılarının araştırılması istendi.

Açıklamaya göre Alvanî, Erbil'den kalkan Middle East Airlines'ın ME325 sefer sayılı uçağıyla saat 16.41'de Refik Hariri Uluslararası Havalimanı'na ulaştı. Uçak, planlanan varış saatinden 14 dakika önce iniş yaptı.

Medya ofisinin aktardığına göre güvenlik kamerası kayıtları, bazı kişilerin daireden saat 16.55'te, uçağın inişinden yaklaşık 14 dakika sonra ayrıldığını gösteriyor.

Açıklamada, Alvanî'nin giriş işlemlerini ve bagaj teslimini tamamlayarak saat 17.15 civarında havalimanından ayrılmış olabileceği belirtildi. Ancak kaldığı yere fiilen ne zaman ulaştığı ve izlediği güzergâhın doğrulanması gerektiği vurgulandı.

Alvanî ile medya ofisi arasındaki son kayıtlı telefon görüşmesinin saat 21.05'te gerçekleştiği ve 2 dakika 30 saniye sürdüğü bildirildi. Alvanî'nin bu görüşmede Beyrut'a ulaştığını ve havalimanından konakladığı yere doğru hareket ettiğini söylediği belirtildi.

Daha sonraki hareketlere ilişkin ilk bilgilere göre şüphe uyandıran kişilerin binaya saat 23.00 civarında yeniden dönmüş olabileceği, ancak kamera kayıtlarında bu kişilerin saat 23.57'de binadan ayrıldığının görüldüğü ifade edildi.

Medya ofisi, söz konusu saatlerin cinayetin gerçekleştiği zamanı kesin olarak ortaya koymadığını, bunun belirlenmesinin adli tıp ve kriminal soruşturmanın yetkisinde olduğunu vurguladı.

Açıklamada ayrıca Alvanî'nin Beyrut'taki bir otelde kaldığı yönündeki iddialar yalanlanarak, geliş günü herhangi bir otelde bulunmadığı belirtildi.

Medya ofisi, havalimanı, binanın çevresi ve bağlantılı yollar üzerindeki güvenlik kamerası kayıtlarının incelenmesini, görüntülerin uçuş bilgileri ve giriş kayıtlarıyla karşılaştırılmasını istedi. Ayrıca kayıtlarda görülen kişilerin kimliklerinin belirlenmesi ve Alvanî'nin gelişiyle hareketlerine ilişkin önceden yapılmış olası bağlantıların araştırılması çağrısında bulundu.

Irak hükümeti, Dışişleri Bakanlığı ve Beyrut Büyükelçiliği de davanın takibi ve Lübnan makamlarıyla koordinasyon sağlanması konusunda göreve çağrıldı.

Irak eski Milletvekili Ahmed Alvanî'nin öldürülmüş halde bulunduğu binanın önünden geçen insanlar (Reuters)
Irak eski Milletvekili Ahmed Alvanî'nin öldürülmüş halde bulunduğu binanın önünden geçen insanlar (Reuters)

Soruşturmanın tamamlanması bekleniyor

Lübnanlı bir adli kaynak, cinayetin mali bir saikle veya hırsızlık amacıyla işlendiğine ilişkin şu ana kadar herhangi bir bulguya rastlanmadığını söyledi.

Kaynak, soruşturma kapsamında siyasi bir saik veya aşiretler arası hesaplaşma ihtimalinin de değerlendirildiğini belirtti.

Ancak bu değerlendirmenin soruşturmanın nihai sonucu olmadığını vurgulayan kaynak, cinayetin nedeninin henüz kesinleşmediğini ve olayın arka planını ortaya koyacak kanıtların bulunmadığını ifade etti.

Kaynak ayrıca faillerin Alvanî'nin cep telefonlarını ve pasaportunu ortadan kaldırdığını, söz konusu eşyalara henüz ulaşılamadığını aktardı.

Bağdat'ta ise Irak Meclis Başkanı Heybet el-Halbusi, olayın aydınlatılması ve sorumluların hukuk çerçevesinde belirlenmesi için iki ülkenin ilgili kurumları arasındaki koordinasyonun sürdürülmesi ve soruşturmanın tamamlanması çağrısında bulundu.

Halbusi, yaptığı açıklamada meclisin davayı takip ettiğini belirterek, Elbu Elvan aşiretine ve Alvanî ailesine başsağlığı diledi.

Hamîs el-Hancer başkanlığındaki Egemenlik İttifakı da Irak hükümetinden soruşturmayı takip etmesini ve olaya karışanların hesap vermesini istedi. İttifak, Alvanî'nin öldürülmesini kınayarak kendisinin toplumunun meselelerini ve haklarını savunan tutumuyla tanındığını, kimliklerini açıklamadığı bazı tarafların hedefinde olduğunu ileri sürdü.

Anbar Valisi Ömer Meşan ed-Debbus da Alvanî için taziye mesajı yayımladı. Debbus, Alvanî'nin cezaevinde yaşadığı sıkıntıların ardından hayatını kaybettiğini belirterek, onun "ihanete uğramış ve haksızlığa maruz kalmış şekilde" öldüğünü ifade etti.

Alvanî'nin siyasi geçmişi

Ahmed Alvanî, 2012 yılının sonlarında Anbar'da düzenlenen protestolar sırasında siyasi açıdan öne çıkmış ve dönemin Başbakanı Nuri el-Maliki hükümetine karşı muhalif bir tutum sergilemişti.

Aralık 2013'te Ramadi'deki evine düzenlenen operasyon sırasında çıkan silahlı çatışmaların ardından tutuklandı. Çatışmalarda kardeşi Ali ve çok sayıda güvenlik görevlisi hayatını kaybetmişti.

Alvanî, 2014 yılında idam cezasına çarptırıldı, ancak genel af yasası kapsamındaki yasal düzenlemeler doğrultusunda Nisan 2025'te serbest bırakıldı.

Yargı yetkisi Lübnan'da

Hukuk uzmanı Ali et-Temimi, Şarku'l Avsat’a yaptığı açıklamada, cinayetin Beyrut'ta işlenmesi ve cesedin burada bulunması nedeniyle soruşturma ve yargılama konusunda asıl yetkinin Lübnan yargısına ait olduğunu söyledi.

Temimi, Irak Ceza Kanunu'nun Irak sınırları içinde işlenen suçları düzenleyen 6. maddesinin, kendi değerlendirmesine göre bu olay için geçerli olmadığını belirtti.

Cinayetin mevcut aşamada hukuki açıdan "kasten öldürme" kapsamında değerlendirildiğini kaydeden Temimi, "suikast" ifadesinin ise siyasi ve medya kaynaklı bir nitelendirme olduğunu söyledi.

Temimi'ye göre cinayetin siyasi saikle işlendiğinin soruşturma sonucunda kanıtlanması halinde, Lübnan'ın 1958 tarihli Terörle Mücadele Kanunu hükümlerinin uygulanması gündeme gelebilir.

Lübnan'daki soruşturma, cinayetin nasıl gerçekleştiğinin, nedenlerinin ve arkasındaki kişi ya da yapıların belirlenmesinde temel süreç olmayı sürdürüyor. Şüphelilerin kimliği ve Alvanî ile bağlantılarına ilişkin henüz kamuoyuna açıklanmış kesin bir sonuç bulunmuyor.