Ukrayna’da 2024: Putin'in arzuları ile Batı'nın imkanları arasında asılı kalan bir kader

Kiev'de daha fazla anlaşmazlık bekleniyor.

Ukrayna ordusu Donetsk bölgesinde, ön cepheye yakın bölgede eğitim tatbikatı düzenledi. (Reuters)
Ukrayna ordusu Donetsk bölgesinde, ön cepheye yakın bölgede eğitim tatbikatı düzenledi. (Reuters)
TT

Ukrayna’da 2024: Putin'in arzuları ile Batı'nın imkanları arasında asılı kalan bir kader

Ukrayna ordusu Donetsk bölgesinde, ön cepheye yakın bölgede eğitim tatbikatı düzenledi. (Reuters)
Ukrayna ordusu Donetsk bölgesinde, ön cepheye yakın bölgede eğitim tatbikatı düzenledi. (Reuters)

Samir İlyas

Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin yeni yılını, zafer ve iktidarı koruma güveniyle karşılıyor. Sadece iktidarda kaldığı sürenin uzunluğuyla değil, aynı zamanda mirasını koruma ve Osmanlı İmparatorluğu'ndan geri almak için çok sayıda savaş verilen Yeni Rusya’ bölgelerini geri alma yoluyla 2. Katerina ve 1. Petro ile birlikte tarihe geçmeyi umut ediyor. Rusya İmparatorluğu ve Sovyetler Birliği dönemlerinde altyapısını, şehirlerini inşa etmek ve geliştirmek için büyük bütçeler harcandı.

Diğer yandan Ukrayna Devlet Başkanı Vladimir Zelenskiy, zor bir yıl geçirdi ve kaderinin Batı'nın kendisini askeri ve ekonomik olarak kurtarma kararına bağlı hale gelmesinden sonra daha da zor olabilecek bir yıl bekliyor.

erwfewr
Zelenskiy, cumhurbaşkanlığı ofisindeki yardımcılarıyla birlikte 29 Aralık 2023'te Donetsk bölgesine ziyaret gerçekleştirdi. (AP)

Zelenskiy, olağanüstü hal devam ettiği için 2024 yılının baharında yapılması planlanan devlet başkanlığı seçimlerini düzenlemeyi reddetti. Bu seçim, Zelenskiy'nin meşruiyetini yeniden tesis edip, 2023'te karşı saldırının başarısız olmasıyla önemli ölçüde azalan popülaritesini yeniden inşa etmesine yardımcı olabilirdi. Ayrıca, Zelenskiy ile Genelkurmay Başkanı General Valeriy Zaluzhnyi arasındaki anlaşmazlıkların arttığı ve Ukrayna ordusunun güney ve doğudaki Rus askeri planlarına karşı koymak için yaklaşık yarım milyon yeni savaşçıya ihtiyaç duyduğuna dair artan söylentiler de var. Batı'nın cephelerde bir atılım veya Rus saldırılarına karşı direnci sağlamaya yetecek kadar askeri ve siyasi destek sağlayamadığına dair işaretler arttıkça, Ukrayna'da daha fazla bölünme ve anlaşmazlık yaşanması muhtemel. Bu durum, 2022'de meydan okumayı kabul eden ve Ukrayna'dan kaçma veya Lviv (batı) şehrine taşınma tekliflerini reddeden ve Rusya'ya karşı savaşı yöneten tartışmasız ‘Yılın Adamı’ Zelenskiy'nin popülaritesinde ek bir düşüşle de sonuçlanacak. Ancak, ‘iyi aktörün’ 2023'te bu rolü oynamaya devam etmesine izin verecek koşulların sağlanmadığı görülüyor. Şarku’l Avsat’ın Majalla’dan aktardığına göre bu nedenle, Zelenskiy'nin muhtemelen rakibi Vladimir Putin'in lehine zorla görevden alınması gündeme gelebilir.

Demokratlar kazanırsa, Rusya'nın NATO ile çatışması riski ve yeni bölgesel savaş olasılığı artacak.

Washington'da kaderi belirleyecek seçimler...

Savaşın başından bu yana Rus yetkililer, Batı'nın Rusya'yla son Ukraynalıya kadar savaşacağını, Zelenskiy'nin Batılı başkentlerin elinde bir kukla olduğunu tekrarladı.

Rusya'nın varoluşsal savaşta sonuna kadar gitmeye kararlı göründüğü bir dönemde, Slovakya ve Hollanda gibi Avrupa ülkelerindeki seçimler Rusya için olumlu haberler getirdi. Bu ülkelerde, Ukrayna'ya sınırsız destek sağlamaya karşı olan aşırı sağcı partiler kazandı. Rusya, 2024 Avrupa Parlamentosu seçimlerinde de benzer bir sağcı ve milliyetçi dalga bekliyor. Ancak Batı ile ilişkilerdeki köklü bir değişimin, ABD'deki seçimlerden önce gerçekleşmesi pek olası değil. O zamana kadar, seçimlerde kim kazanacağı belirleyici olacak: Cumhuriyetçiler mi yoksa Demokratlar mı?

Cumhuriyetçiler kazanırsa, çatışma uzun bir süre dondurulabilir. Çünkü Kiev'e askeri yardımlar durdurulacak. Cumhuriyetçiler zaten buna karşı oy verdiler. Alternatif olarak, bir tür barış anlaşması imzalanabilir.

Demokratların kazanması durumunda NATO ile çatışma riski artacak, yeni bölgesel savaş olasılığı da artacaktır.

Ukrayna'daki askeri çatışma donmuş olsa bile (ki Demokrat Parti'nin kazanması garanti değil), Rusya ile Batı arasındaki çatışma bundan sonra da sürecek. Gerginlik, Moskova'nın ABD liderliğindeki tek kutuplu dünyanın çöküşünün yıkıntıları üzerine inşa etmeyi umduğu bir dünyanın temel özelliği olmaya devam edecek.

Bu, ABD'nin dünya çapındaki egemenliğinin azaldığına dair işaretlerin arttığı bir zamanda gerçekleşiyor. Ancak yeni dengelerin ve ittifakların net bir şekilde tanımlanmadığı bir zamanda, yeni bir dünyanın ortaya çıkmasına kapı aralıyor. Bununla birlikte, Avrupa Birliği, Atlantik ötesi ABD ile daha fazla entegrasyona doğru çekilirken, Rusya da Asya'ya benzer bir yol izliyor ve ‘emperyalist egemen Batı’ya karşı ‘küresel güney’ cephesi oluşturmaya çalışıyor.

Kesin olan şu ki, ABD ve Avrupa'nın daha fazla askeri ve ekonomik desteği olmazsa Ukrayna'nın bir ülke ve halk olarak kaderi tehlikede olacaktır”

Avrupa Birliği ülkeleri, özellikle de Rusya'ya sınırı olanlar, Rusya'nın Ukrayna'ya karşı savaşında denklemin tersine dönmesinden ve Ukrayna'nın yenilmesinden korkuyor. 2022 yılı sonunda hâkim olan iyimser analizlerin aksine, bugün analizlerin çoğuna karamsar bir görünüm hâkim. Pek çok analiz, ABD ve Avrupa'nın yardımlarının azalmasıyla birlikte Ukrayna'nın içinde bulunduğu kritik durumdan ve Rusya'nın savaşın kapsamını genişletme ve topraklarında daha geniş alanları işgal etme planlarının varlığına işaret ediyor.

Genel olarak daha fazla ABD, Avrupa ve Batı askeri ve ekonomik desteği ve bu desteğin sürdürülebilirliği olmadan Ukrayna'nın bir devlet ve halk olarak kaderinin tehlikede olacağı kesin. Son birkaç haftadır Kiev için işler tersine dönüyor gibi görünüyor. Ukrayna'nın son Avrupa Zirvesi'nde Avrupa Birliği'ne katılım müzakerelerine başlama kararıyla elde ettiği tek umut ışığı, kırılmaz bir söze dönüşebilir. Rusya'ya direnemediği ve devlet kurumlarının çalışmalarını sürdürebilecek mali kaynakları sağlayamadığı sürece, en iyimser beklentiler Ukrayna'nın 2030'da katılım müzakerelerini sonlandırmasından kaynaklanıyor.

ascvdew
Zelenskiy ve Hollanda Başbakanı Mark Rutte, 20 Ağustos 2023'te Hollanda'nın Eindhoven kentinde bir araya geldi. (Reuters)

Ukrayna'nın durumu, Macaristan'ın 15 Aralık 2023'te yapılan son Avrupa Zirvesi'nde, Ukrayna'ya 50 milyar euro değerinde bir yardım paketi sunmasını engellemek için veto hakkını kullanmasının ardından daha da kötüleşti. Bu, ABD Kongresi'nin Ukrayna için 61 milyar dolarlık yeni bir yardım paketini devre dışı bırakmasının birkaç gün ardından gerçekleşti.

Rusya, Batı'daki büyük kesimlerin savaştan sıkılmaya başladığını ve Ukrayna'ya açık destek sağlamaya devam etme konusunda isteksiz olduğunu öne sürüyor. Bu değerlendirme, Putin'i, ülkesinin savaşın başlamasının ardından ‘Nazizmi ortadan kaldırmak, Ukrayna'yı silahsızlandırmak ve tarafsız kalmak’ hedeflerini yeniden sunmaya teşvik etti. Görünüşe göre ‘Çar’, Rusya'nın 2014 yılında ilhak ettiği Kırım Yarımadası'nın yanı sıra geçen yıl ilhak ettiği dört vilayetin sorununu da çözmüş görünüyordu. Hiçbir şekilde müzakereye açık olmayan konular oldukları gerçeğine dayanıyor. Odessa'nın Sovyetler Birliği döneminde Ukrayna'ya devredilen Rusya toprağı olduğunu vurgulaması dikkat çekti.

Rusya şu anda savunmaya ABD'nin Irak Savaşı sırasında harcadığından daha fazla harcıyor.

Savaş sayesinde büyüme

Rusya'ya karşı 12 yaptırım paketi uygulanmış ve bireylere ve kuruluşlara 18 binden fazla yaptırım getirilmiş olmasına rağmen, Rusya ekonomisinin 2023 yılı göstergeleri, enerji fiyatlarının yükselmesi, birçok ülkenin yaptırımlara uymaması, yaptırımların atlatmak için üçüncü taraflar aracılığıyla ihracat ve ithalat yapılması ve yeni pazarların açılması sayesinde beklenenden daha iyi sonuçlar verdi. Ek olarak, Rusya hükümetinin dev yatırımları ve alım siparişleri de eklendi. Rusya ekonomisi, rekor kıran rakamlarıyla herkesi şaşırttı. Gayri safi yurtiçi hasıla, küresel ortalamadan daha hızlı büyüyor. Sanayi ve ücretler genel olarak iki kat daha hızlı büyüyor. İşsizlik ise tarihi en düşük seviyesinde.

dfvee
Putin, 7 Aralık 2023'te Moskova'da İran Cumhurbaşkanı İbrahim Reisi ile görüştü. (Reuters)

Bu olumlu sonuçlar, yalnızca Vladimir Putin rejimindeki siyasi unsur için değil, ekonomik yapının da onun etrafında şekillendiği varoluşsal bir faktör haline gelen savaş sayesinde geldi. Devletin 2024 yılı öncelikleri Ukrayna'ya yönelik askeri operasyonların sürdürülmesi, dolayısıyla ordu ve güvenlik güçlerine harcama yapılması ve ilhak edilen bölgelerin entegrasyonudur.

Hükümet verilerine göre savaşa yapılan harcamalar GSYİH'nın yüzde 6'sını aşacak, güvenlik güçlerine yapılan harcamalarla birlikte GSYİH'nın yüzde 8'inin üzerine çıkacak. Rusya artık savunmaya ABD'nin Irak Savaşı sırasında harcadığından daha fazlasını (GSYİH'nın yüzde 3,8'i) harcıyor. Sovyet döneminden bu yana ilk kez, askeri harcamalar sosyal harcamaları geride bıraktı ve bu da gayri safi yurtiçi hasılanın yüzde 5'inin altına düştü. Zaporijya, Donetsk, Luhansk ve Herson olmak üzere dört bölgede halihazırda 1,7 trilyon ruble (18 milyar dolar) yatırım yapıldı. 2024 yılında bu bölgelerin yalnızca kendileri, yeni transferler yoluyla yaklaşık yarım trilyon ruble daha alacak.

Gelecekte, işçi ve personel arzındaki eksiklik nedeniyle Rusya ekonomisinin yavaşlaması bekleniyor.

Resmi verilere göre bu harcamalar sayesinde Rusya ekonomisi küresel ekonomiden daha hızlı büyüyecek. Rusya ekonomisinin 2023 yılı sonu itibarıyla gayri safi yurtiçi hasıla büyümesinin yüzde 3'ün üzerine çıkması bekleniyor. Rus propagandası tarafından övülecek ve Başkan Putin'in seçim konuşmalarında vurgulanacaktır. Ancak, bu büyümenin üçte birinden fazlasının savaştan kaynaklandığı gerçeği göz ardı edilecek.

Savaşla ilgili üretim yüzde 10'u aşan oranlarda artıyor. Biraz gerisinde ayakkabıdan ilaca kadar cepheye malzeme üreten sivil sanayiler var. Savaş, Rus endüstrisinin yapısını öyle değiştirdi ki askeri alanlar sivil sektörler üzerinde hakimiyet kurmaya başladı.

cdsv
Moskova'nın batısındaki Ukrayna'da, Rus ordusunun amblemi olan Z harfini taşıyan yılbaşı süsleri. (AFP)

Devlet, savunma ve güvenlik harcamalarını artırmanın yanı sıra altyapı ve ulusal ekonomiye yönelik harcamaları da azaltmak için çalışıyor. Askeri sektör sadece mali kaynakları değil aynı zamanda sivil sektördeki işgücü kaynaklarını da tüketiyor. Başkan Putin'in işsizlik oranının Sovyetler Birliği'nin çöküşünden bu yana en düşük seviyeye düştüğünü söylemesine rağmen işsizlikteki düşüşün gerçek nedenleri, seferberlik sonrası ciddi insan gücü sıkıntısının yaşanması ve mücadele edecek gönüllülerin sayısının artmasıdır. Ancak, işsizliğin düşmesinin gerçek nedenleri, seferberlik sonrası işçi eksikliği, savaşa gönüllü olarak katılanların sayısındaki artış ve savaşın başında ve 2022 sonbaharında kısmi seferberlikten kaçmak için Rusya'dan iki grup halinde göç eden yüz binlerce kişidir. Gelecekte, işçi ve kalifiye personel arzındaki yetersizlik nedeniyle Rus ekonomisinin yavaşlaması bekleniyor.

Yukarıdakilere ek olarak en büyük tehlike, Rusya'nın sivil sektörde askeri sanayilerden yararlanamaması, uzay ve kıtalararası füzeler ile birçok silah geliştirmeyi başaran Sovyetler Birliği'nin deneyiminin tekrarlanmasıdır. Ancak Sovyet pazarında kıyafet ve ayakkabıdan gelişmiş arabalara, ev aletlerine, mobilyalara ve daha fazlasına kadar iyi yerel ürünler yoktu.

Bir günlük silahlı çatışmanın Kiev'e maliyeti 100 milyon dolar oldu 

                                                                                                           Eski Savunma Bakanı Oleksii Reznikov

Rusya ekonomisinin aksine Ukrayna ekonomisi sıkıntı çekiyor ve tamamen Batının yardımına bağımlı hale geldi. Ukrayna Savunma Bakanlığı'na göre savunma harcamaları 2021'e kıyasla altı kattan fazla arttı. Eski Savunma Bakanı Oleksii Reznikov, bir günlük silahlı çatışmanın Kiev'e 100 milyon dolara mal olacağını, bu tahminler doğruysa savaşın Ukrayna'ya 2023 yılı sonuna kadar yaklaşık 68 milyar dolara mal olacağını açıkladı. 2023 bütçesi 1 trilyon 296 milyon Grivna (35,1 milyar dolar) açıkla onaylandı. Geçtiğimiz ekim ayında devlet hazinesi açığı 54,6 milyar dolar ile rekor seviyeye ulaştı. Ukrayna Merkez Bankası'nın tahminlerine göre ülke, 2023 yılını GSYİH'nın yüzde 29'u oranında devlet bütçe açığıyla kapatacak.

Bütçedeki boşlukların acilen doldurulması ihtiyacı, kamu borcunun da artmasına yol açtı: 2023 yılının ocak ayında 111 milyar dolara, yani GSYİH'nın yüzde 84,4'üne ulaşan borç, geçen ekim ayında 136,35 milyar dolara yükseldi.

Ukrayna, Türkiye ve Birleşmiş Milletler'in sponsorluğunda Rusya ile yapılan tahıl anlaşması sonrasında tahıl ihracatından yaklaşık 20 milyar dolar elde etmeyi başardı. Moskova'nın bu anlaşmadan çekilmesi, özellikle Polonya ve Romanya üzerinden tahıl ihracatında karşılaşılan ve Kiev'in en yakın müttefiki Varşova ile büyük bir krize yol açan sorunlar göz önüne alındığında, Ukrayna'yı önemli kaynaklardan mahrum bıraktı.

Ukrayna daha fazla asker toplamakta zorluk yaşıyor ve ihtiyacının 450 ila 500 bin arasında olduğu tahmin ediliyor.

Savaş beklentileri

Ukrayna'daki savaş, Rusya'nın kesin bir sonuç elde edememesi ve 4 Haziran 2023'te başlayan Ukrayna karşı saldırısının Rusya savunmasının sağlamlığı nedeniyle sınırlı sonuçları nedeniyle geçen Ekim ayının başından bu yana bir yıpratma savaşına dönüştü. Bu, iki tarafın taktiklerini değiştirecek. Pratikte Ukrayna, bin kilometreden uzun cephenin çeşitli bölgelerinde saldırıdan ‘stratejik savunmaya’ geçti. Her iki taraf da düşmanın derinliklerine vurmaya odaklanmaya devam edecek. Rusya, son iki ayda, 2023 sonbaharındaki saldırılara benzer bir senaryoyla, Ukrayna'nın enerji altyapısına füze ve insansız hava araçlarıyla yaptığı yoğun saldırılarla önemli hasar verdi. Ukrayna ise İHA’larla Rus derinliğini vurmaya ve Kırım Yarımadası'nın batısındaki deniz hedeflerine saldırmaya devam ediyor ve Rusya'nın 2014 baharında ilhak ettiği yarımadadaki askeri yapıları vurmaya odaklanıyor.

dsvsvsd
Ukrayna Müşterek Taarruz Tugayı askerleri, 21 Aralık 2023'te Bakhmut kasabası yakınlarındaki Rus kuvvetleri ile çatıştı. (Reuters)

Savaşın orta vadedeki gibi önümüzdeki aylardaki sonucu da üç temel faktöre bağlı:

Birincisi: Her iki tarafın da insan kaynağı yani asker sağlama kabiliyeti ve 2023'te gönüllü sayısının yarım milyona ulaşacağını açıklamasıyla Rusya'nın bu konuda üstünlük sağladığı görülüyor. Her iki tarafın da insan gücü, yani asker sağlama kapasitesi, savaşın gidişatını belirleyen önemli faktörlerden biridir. Şu ana kadar, Rusya'nın bu alanda üstünlüğü olduğu görülüyor. Rusya, 2023 yılında yarım milyon gönüllü asker topladı ve Ukrayna'dan üç kat daha fazla nüfusa sahip olduğu için daha büyük bir asker rezervine sahip. Öte yandan, Ukrayna daha fazla asker göndermekte zorluk çekiyor. Savunma Bakanlığı, ek olarak 450 ila 500 bin asker ihtiyacı olduğunu tahmin ediyor. Kiev bu sayıyı toplayabilse bile, saldırılar başlatamayacak. Çünkü askeri uzmanlara göre, her savunmacı için üç saldırgana ihtiyaç var.

Ukrayna, Rus ordusunu vurmak için Batı silahlarına ve bilgilerine güveniyor, ancak bunların hepsi yeterli olmayabilir.

İkincisi: Savaş makinesini devam ettirecek finansal kaynakların sağlanması ve buradaki denge, petrol ve gaz ithalatındaki düşüşe rağmen ekonomisi güçlü kalan Rusya'ya ve Batı'nın daha önceki yaptırımlardaki boşlukları kapatma çabalarına da dengeyi bozuyor. Diğer yandan Ukrayna, altyapının tahrip olması ve ekonominin çökmesi nedeniyle ülkenin ihtiyaçlarını karşılayamıyor. Stockholm Enstitüsü'nün tahminlerine göre Rusya'nın askeri harcamaları 2022'de yüzde 9,2 artışla 86,9 milyar dolara, 2023'ün ilk yarısında ise tüm yıl için planlananın üzerine çıkarak 72,2 milyar dolara çıktı.

Öte yandan, Ukrayna'nın savunma bütçesi aynı dönemde 27,9 milyar avro idi. Ancak, Alman İstatistik Bürosu'na göre, 24 Ocak 2022 ile 13 Temmuz 2023 tarihleri arasında yalnızca ABD, Ukrayna'ya 69,5 milyar euro yardım etti. Bu miktarın 42,1 milyar eurosu doğrudan askeri yardımdı. Avrupa Birliği kurumları (bireysel ülkeler hariç) de aynı dönemde Kiev'e 76,96 milyar euro yardımda bulundu. Bu miktarlara, yalnızca Almanya'nın verdiği 22 milyar euroluk ikili yardım da eklenmeli.

sce
ABD Başkanı Joe Biden ile Zelenskiy arasında 20 Şubat 2023'te Kiev'deki Mariinsky Sarayı'nda görüşme gerçekleşti. (Reuters)

Üçüncüsü: Savaşın devamı için gerekli silah ve mühimmatın sağlanması; Rusya, İHA’lar da dahil olmak üzere askeri üretimini artırırken, İran ve Kuzey Kore ile ilişkilerini güçlendirdi ve gerekli miktarda füzeyi güvence altına aldı. Ukrayna, 2024 yılı başında F-16 uçakları alma sözü aldı. Uzak menzilli füzelere sahip olmasının da mümkün olduğu belirtiliyor. ABD ve diğer Batılı ülkelerdeki fabrikalar, savaşta ihtiyaç duyulan mühimmat ve top mühimmatı üretimini artırmaya devam ediyor. Ancak bu üretim, savunmayı sürdürmek için kesinlikle yeterli değil ve yeni saldırılar düzenlemeyi garanti etmiyor.

Ukrayna, Rus ordusuna karşı saldırılar düzenlemek için Batı'dan gelen modern silahlara ve istihbarat bilgilerine güveniyor. Ancak, bu yeterli olmayabilir. Batı, Ukrayna'nın çökmesini önlemek için NATO askerleriyle destekleyebilir, ancak bu seçenek Rusya ile NATO arasında doğrudan bir çatışma riski taşıdığı için tehlikelidir. Ancak, Ukrayna ordusu çökerse, çatışma o zaman Ukrayna topraklarında değil, Çekya, Romanya, Polonya ve Baltık devletleri sınırlarında olacak. Batılılar, Rusya'nın Ukrayna'yı kontrol altına almasının gerçek bir felaket olacağını düşünüyor.

*Bu makale Şarku’l Avsat tarafından Londra merkezli Al-Majalla dergisinden çevrildi.



İran halkı: Trump'ın mesajının öngördüğünden daha karmaşık hesaplar

Fotoğraf: Majalla/Reuters
Fotoğraf: Majalla/Reuters
TT

İran halkı: Trump'ın mesajının öngördüğünden daha karmaşık hesaplar

Fotoğraf: Majalla/Reuters
Fotoğraf: Majalla/Reuters

Ahmed Mahir

Donald Trump'ın, görünen o ki rejimi devirmek için başlatılan ABD-İsrail savaşının başlangıcında İran halkına “özgürlük saatiniz yakın” şeklindeki doğrudan çağrısı, ABD Başkanı’nın saldırı anında çağrısına nasıl karşılık vereceklerinden ziyade, İranlılar hakkındaki varsayımları ile ilgili pek çok ipucu veriyordu.

Trump şunu da söyledi: “Biz işimizi bitirdiğimizde gidin ve iktidarı alın. Ondan sonra İran'ın kaderini İranlılar çizecektir. Bu, muhtemelen gelecek nesiller boyunca tek şansınız.” Bu sözler muhtemelen hayali bir halka hitap ediyordu; ABD-İsrail'in ülkesine yönelik saldırısını memnuniyetle karşılamasını ve minnettar olmasını umduğu bir halka.

Hem uzak hem de yakın tarih bir gösterge ise, İranlıların çoğunluğu İran rejimine muhalif olabilir, ülkelerinin son on yıllarda düştüğü durumdan dolayı üzgün olabilir ve bu yükün omuzlarından kalkmasını isteyebilirler, fakat aynı zamanda, yabancı bir gücün topraklarını bombalamasına ve ne zaman ve nasıl özgür olacaklarını dikte etmesine izin vermeyi reddetmektedirler. Bu iki pozisyon hiç de çelişkili değil; aksine, tarihin en eski medeniyetlerinden birine sahip olmakla övünen bir ulusun mantıklı düşüncesidir.

Savaşın ilk saatinden itibaren, herhangi bir büyük Amerikan haber kanalının yayınlarını takip ettiğinizde, “İran uzmanları” ve sürgündeki bazı muhalif seslerin siyasi yorumlarında, beklenen İran tepkisini çerçevelemede “seçicilik sorunu” olarak adlandırılabilecek bir durumu keşfedersiniz.

İster eski Amerikalı yetkililerin isterse on yıllar önce İran'ı terk eden, hatta bazıları 1979 İslam Devrimi'nden sonra doğmuş olan İran kökenli Amerikalıların yorumlarında olsun, hakim analitik çerçeve, Amerikan stratejik çıkarlarına dayanıyor. Bu yorum, rejimin gücünü pekiştirdiği son 47 yılda şekillenen siyasi gerçeklikten derin bir kopukluğu ortaya koyuyor. Siyasi tarihin İran'ın iç işlerine müdahale eden her yabancı gücün sadece kendi çıkarlarını birincil, nihai itici güç olarak gördüğünü İranlılara defalarca göstermiş olduğu gerçeğinden kopuk olduklarındansa bahsetmiyoruz bile.

Tarih İran'ın iç işlerine müdahale eden her yabancı gücün sadece kendi çıkarlarını birincil, nihai itici güç olarak gördüğünü İranlılara defalarca göstermiştir

1907'de İngiltere ve Rusya, İran'a danışmadan onu kendi aralarında nüfuz alanlarına böldüler: Güneyde İngiltere, kuzeyde Rusya etkiliydi. Bu, yalnızca Orta Asya'daki İngiliz-Rus emperyal rekabetini çözmeyi amaçlıyordu; İran ise egemen bir devlet olarak değil, coğrafi bir konu olarak ele alınmıştı.

Rıza Şah, 1941'de İkinci Dünya Savaşı'nın başında İran'ın tarafsızlığını deklare ettiğinde, İngiltere ve Sovyetler Birliği -İngiltere güneyden, Sovyetler kuzeyden- İran'ı işgal ettiler. Gerekçeleri Nazi Almanyası'na karşı savaşlarında tedarik hatlarının güvenliği için İran topraklarına ihtiyaç duymalarıydı. Ama gerçek çıkarları, lojistik ve petrol güvenliğiydi.

vfdvv
ABD-İsrail saldırısının başlamasından saatler sonra Tahran'ın merkezinde dalgalanan bir İran bayrağı (Reuters)

1951'de İran'ın demokratik olarak seçilmiş başbakanı Muhammed Musaddık, İranlıların ulusal egemenliğin bir ifadesi olarak geniş çapta desteklediği bir adımla Anglo-İran Petrol Şirketi'ni millileştirdi. İki yıl sonra, ABD ve İngiliz istihbaratı, Musaddık'ı deviren ve Şah rejimini Muhammed Rıza Pehlevi yönetiminde yeniden kuran bir darbe düzenledi; Rıza Pehlevi'nin babası da 1941'deki İngiliz-Sovyet işgali sırasında tahttan feragat etmek zorunda bırakılmıştı.

Daha yakın bir bölgesel bağlamda, Irak'a 2003 yılında özgürlüğün yakın olduğu söylendi. Libya'ya da 2011 yılında aynı şey söylendi. Her iki ülke de rejimin devrilmesinden sonra Washington'un vaat ettiği özgürlüğü bulamadı. Her iki deneyime de tanık olan İranlılar bunu çok iyi biliyor.

İran'daki son protesto dalgaları sadece tarihi olaylar değil, aksine bunlar, Trump'ın mesajlarının ve daha geniş anlamda ABD medyasının analizlerinin temelindeki varsayımı, yani halkın yabancı müdahaleyi memnuniyetle karşılayacağı varsayımını çürüten doğrudan kanıtlardır.

 İran'ın 2009, 2019, 2022 ve 2026 yıllarında ürettiği her protesto dalgası tamamen İran toplumunun kalbinden doğuyordu ve tamamen İran'a özgü şikayetlere dayanıyordu. Rejime karşı birbirini takip eden protesto dalgaları, seçim hileleri suçlamalarından ekonomik krizlere ve tutuklandıktan sonra genç bir İranlı- Kürt kadının ölümüne kadar çeşitli yerel kıvılcımlarla tetiklendi. Bu protesto dalgalarının hiçbirinin, İranlılara özgürlük zamanlarının geldiğini söyleyen bir Amerikan başkanına ihtiyacı yoktu.

Siyasi ironi, rejimin her defasında yargısız infazlar ve aktivistlerin hapsedilmesiyle kendini gösteren baskıcı stratejisinin, hem resmi açıklamalarda hem de devlet medyasının yayınladığı analiz ve yorumlarda, yabancı müdahale anlatısını sürekli olarak gündeme getirmesidir.

dfsvf
Tahran'da bir genç kızın, Mahsa Amini'nin öldürülmesine tepki olarak protestocular lastik yakıyor, 19 Eylül 2022 (AFP)

Şarku’l Avsat’ın Al Majalla’dan aktardığı analize göre ekonomik olarak, Washington İran halkını önemsediğini iddia ederken aynı zamanda onu on yıllardır yoksullaştıran ekonomik yaptırımlar uyguladığında, İranlılar bunu siyasi bir argüman olarak görmüyorlar. Onlar, siyasi mesajlar ile yaşanan gerçeklik arasında günlük yaşamlarında keskin bir çelişki görüyorlar.

Hem Dünya Bankası hem de Uluslararası Para Fonu (IMF), “azami baskı” yaptırımlarının ağırlığı altında İran'ın yaşam standartlarında sürekli bir kötüleşme olduğunu belgeledi; astronomik enflasyon, para biriminin değerinde çöküş ve sıradan vatandaşları etkileyen ilaç ve tıbbi ekipman kıtlığı. Washington'un İran halkına yönelik açık ilgisi ile yaptırımlar altındaki yaşam deneyimleri arasındaki büyük uçurum, İranlıların kendileri tarafından da fark ediliyor.

Trump'ın mesajları basit, ticari bir mantığa dayanıyor; siz rejimden nefret ediyorsunuz ve biz de rejimi yıkıyoruz, bu yüzden minnettar olmalısınız. Ancak, hem ülke içinde hem de dışında birçok İranlının rejimi devirmeyi amaçlayan yabancı müdahaleyi güçlü bir şekilde reddedişi, ulusal kimliğin pazarlık konusu olmadığını kanıtlamaktadır.


Humeyni’nin gölgesinden çıkan Dini Lider: Hamaney

(foto altı) İran Dini Lideri Ali Hamaney (Reuters)
(foto altı) İran Dini Lideri Ali Hamaney (Reuters)
TT

Humeyni’nin gölgesinden çıkan Dini Lider: Hamaney

(foto altı) İran Dini Lideri Ali Hamaney (Reuters)
(foto altı) İran Dini Lideri Ali Hamaney (Reuters)

İran devlet televizyonu bugün, dün düzenlenen İsrail hava saldırılarında İran Dini Lideri Ali Hamaney’in hayatını kaybettiğini doğruladı. Açıklama, ABD Başkanı Donald Trump’ın saatler önce Hamaney’in öldüğünü duyurmasının ardından geldi.

İran hükümeti ülkede 40 gün süreyle genel yas ilan ederken, resmî kurumların 7 gün boyunca kapalı olacağını bildirdi. İran Ulusal Güvenlik Yüksek Konseyi ise yaptığı açıklamada, “Dini Lider Ali Hamaney’in şehadeti, dünya zalimlerine karşı büyük bir ayaklanmanın başlangıcı olacaktır” ifadesini kullandı.

Hamaney’in ölümü, 1989 yılından bu yana liderliğini yürüttüğü İran İslam Cumhuriyeti için ağır bir darbe olarak değerlendiriliyor. Hamaney, şah rejimini deviren devrimin ardından en üst makama yükselmişti.

Hamaney yönetiminin en ciddi krizi

86 yaşındaki Hamaney, daha önce de dış baskılardan kurtulmayı başarmıştı. Ancak dünkü saldırıdan önce dahi, 36 yılı bulan iktidarının en ciddi krizlerinden biriyle karşı karşıyaydı ve İran’ın nükleer programına ilişkin ABD ile yürütülen müzakereleri uzatmaya çalışıyordu.

Hamaney bu yıl ayrıca, 1979’daki devrimden bu yana en kanlı baskı dalgası olarak nitelendirilen protestolara yönelik sert bir müdahale talimatı vermişti. “Kışkırtıcıların eylemlerine son verilmeli” diyen Hamaney’in açıklamasının ardından güvenlik güçleri, “Diktatöre ölüm!” sloganları atan göstericilere ateş açmıştı.

erfgt
İran Dini Lideri Ali Hamaney, Kasım 2023'te Devrim Muhafızları Ordusu (DMO) için düzenlenen bir tören sırasında silahlı kuvvetlerin liderleriyle bir araya geldi. (AP)

Hamaney, haziran ayında aralarında yakın çevresinden isimler ve Devrim Muhafızları Ordusu (DMO) komutanlarının da bulunduğu kişilerin hayatını kaybettiği hava saldırıları nedeniyle 12 gün boyunca güvenli bir yerde saklanmak zorunda kalmıştı. Söz konusu bombardıman, İran destekli Hamas’ın 7 Ekim 2023’te İsrail’e düzenlediği saldırının dolaylı sonuçları arasında gösterilmişti. Bu saldırının ardından yalnızca Gazze Şeridi’nde yeni bir savaş başlamamış, İsrail bölgedeki Tahran yanlısı diğer gruplara yönelik operasyonlarını da artırmıştı.

İsrail’in Lübnan’daki Hizbullah’a yönelik saldırıları ve Suriye’de Beşşar Esed’in devrilmesiyle birlikte, Hamaney’in Ortadoğu’daki nüfuzunun zayıfladığı değerlendiriliyor. ABD ise İran’dan, elindeki son stratejik baskı unsuru olarak görülen balistik füze cephaneliğinden vazgeçmesini talep etmişti.

Tahran yönetiminin olası bir İsrail saldırısına karşı elinde kalan tek caydırıcılık aracı olarak gördüğü füze programını bırakmayı tartışmayı dahi reddeden Hamaney’in bu tutumunun, İran’a yönelik son hava saldırılarının nedenleri arasında yer almış olabileceği ifade ediliyor.

dfvfvf
Tahran’da Dini Lider Ali Hamaney’in resminin bulunduğu bir pankartın önünden geçen İranlı kadınlar (AFP)

ABD’nin askeri yığınağını artırmasıyla birlikte Hamaney’in hesapları; devrim süreci, iç karışıklık yılları, Irak’la savaş ve Washington ile on yıllara yayılan gerilimler içinde şekillenen bir liderlik profiline dayanıyor. Tüm temel yetki ve otoriteleri elinde toplayan Hamaney’in yaklaşımı, bu tarihsel deneyimlerin izlerini taşıyor.

Günlük idari işlerin seçilmiş yetkililer tarafından yürütülmesine rağmen, özellikle ABD ile ilgili olanlar başta olmak üzere temel siyasi konularda nihai söz Hamaney’e ait. İran’daki karmaşık din adamları yönetim sistemi ile sınırlı demokratik yapıyı sıkı biçimde kontrol altında tutan Hamaney, kararlarının başka herhangi bir merci tarafından sorgulanmasının önüne geçiyor.

Dini Lider’in konumu

Göreve geldiği ilk yıllarda Hamaney, İslam Cumhuriyeti’nin kurucusu ve geniş halk desteğine sahip Humeyni’nin halefi olmaya yeterli görülmeyen, zayıf bir lider olarak değerlendiriliyordu.

Atandığı sırada henüz ‘Ayetullah’ unvanını taşımaması, din adamları yönetim sisteminde dini merci üzerinden otorite kullanmasını zorlaştırdı. Bu durum, liderliğinin ilk döneminde önemli bir meşruiyet tartışmasına yol açtı.

vfbg
İran Dini Lideri Ali Hamaney, 1989 yılında Tahran’da Cuma namazı sırasında kalabalığı selamlıyor. (Reuters)

Uzun süren bir güç mücadelesinin ardından Hamaney, hocasının gölgesinden çıkarak yalnızca kendisine bağlı güçlü bir güvenlik aygıtı inşa etti ve konumunu sağlamlaştırdı. Batı’ya, özellikle de kendisini devirmeye çalışmakla suçladığı ABD’ye karşı derin bir güvensizlik besliyor.

Ocak ayındaki protestoların ardından yaptığı sert bir konuşmada ABD Başkanı Donald Trump’ı hedef alan Hamaney, “ABD Başkanı’nı, İran ulusuna verdiği can kayıpları, zararlar ve iftiralar nedeniyle suçlu görüyoruz” ifadesini kullandı.

Bununla birlikte ideolojik sertliğine rağmen, rejimin bekası söz konusu olduğunda geri adım atabileceğinin sinyallerini de verdi. Hamaney’in 2013’te ilk kez dile getirdiği ‘kahramanca esneklik’ kavramı, taktiksel tavizlerle stratejik hedeflere ulaşmayı öngörüyor. Bu yaklaşım, Humeyni’nin 1988’de İran-Irak Savaşı’nın yaklaşık sekiz yıl sürmesinin ardından ateşkesi kabul etmesine benzetiliyor.

Hamaney’in 2015’te altı dünya gücüyle imzalanan İran nükleer anlaşmasına temkinli desteği de benzer bir dönüm noktası olarak değerlendirildi. Bu süreçte yaptırımların hafifletilmesini, ekonomik istikrarın sağlanması ve iktidar üzerindeki kontrolünü pekiştirmesi açısından gerekli gördü. Ancak Trump, 2018’de ilk başkanlık döneminde söz konusu anlaşmadan çekildi ve İran’a yönelik ağır yaptırımları yeniden devreye soktu. Tahran yönetimi ise buna karşılık olarak nükleer programına getirilen kısıtlamaları aşamalı biçimde ihlal etti.

Gücün anahtarı

Hamaney, artan baskı dönemlerinde muhalefeti bastırmak için sık sık DMO ile yüz binlerce gönüllüden oluşan Besic güçlerine başvurdu. Söz konusu güçler, 2009’da Mahmud Ahmedinejad’ın oy hilesi iddiaları gölgesinde yeniden cumhurbaşkanı seçilmesinin ardından patlak veren protestoları sert şekilde bastırdı.

2022’de de Hamaney’in talimatları benzer bir sertlik taşıdı. Gözaltında hayatını kaybeden Kürt genç kadın Mahsa Amini’nin ölümü üzerine başlayan gösteriler sırasında çok sayıda protestocu gözaltına alındı, hapsedildi ve idam edildi. DMO ile Besic güçleri, ocak ayında düzenlenen son protesto dalgasını da dağıttı.

Hamaney’in gücünün önemli bir bölümü, doğrudan kontrolü altındaki ‘Setad’ olarak bilinen yarı resmî dev finans kurumundan kaynaklanıyor. Değeri on milyarlarca doları bulan bu yapı, Hamaney döneminde büyük ölçüde büyüdü ve DMO’ya milyarlarca dolarlık yatırım yaptı.

İran dışındaki araştırmacılar, Hamaney’i belirli bir ideolojiye sıkı sıkıya bağlı, gizliliği tercih eden ve ihanet korkusu taşıyan bir lider olarak tanımlıyor. Bu kaygının, Haziran 1981’de bir teyp cihazına yerleştirilen bombayla düzenlenen suikast girişiminde sağ kolunun felç kalmasıyla daha da derinleştiği belirtiliyor.

Resmî biyografisine göre Hamaney, 1963’te 24 yaşındayken, Şah dönemindeki siyasi faaliyetleri nedeniyle ilk hapis cezasını çektiği sırada ağır işkenceye maruz kaldı.

Devrimin ardından savunma bakan yardımcısı olarak görev yapan Hamaney, 1980-1988 yılları arasında Irak’la yürütülen ve yaklaşık bir milyon kişinin hayatını kaybettiği savaş sırasında DMO’ya yakınlaştı. Humeyni’nin desteğiyle cumhurbaşkanı seçilen Hamaney’in, dini yeterlilik ve halk desteği açısından sınırlı görülmesine rağmen, Dini Lider’in ölümü sonrası halef olarak belirlenmesi birçok çevre için sürpriz oldu.

Carnegie Uluslararası Barış Vakfı’ndan Karim Sadjadpour ise bu süreci “tarihsel bir tesadüfün, zayıf bir cumhurbaşkanını önce başlangıçta zayıf bir Dini Lider’e, ardından da son yüz yılın en güçlü beş İranlısından birine dönüştürmesi” sözleriyle değerlendirdi.


İran’da Dini Lider nasıl seçiliyor... Hamaney’in yerine geçmesi muhtemel adaylar kimler?

 İran Dini Lideri Ali Hamaney, Tahran’da yanında duran Hasan Humeyni ile birlikte destekçilerini selamlıyor. (İran Dini Lideri Ali Hamaney’in internet sitesi)
İran Dini Lideri Ali Hamaney, Tahran’da yanında duran Hasan Humeyni ile birlikte destekçilerini selamlıyor. (İran Dini Lideri Ali Hamaney’in internet sitesi)
TT

İran’da Dini Lider nasıl seçiliyor... Hamaney’in yerine geçmesi muhtemel adaylar kimler?

 İran Dini Lideri Ali Hamaney, Tahran’da yanında duran Hasan Humeyni ile birlikte destekçilerini selamlıyor. (İran Dini Lideri Ali Hamaney’in internet sitesi)
İran Dini Lideri Ali Hamaney, Tahran’da yanında duran Hasan Humeyni ile birlikte destekçilerini selamlıyor. (İran Dini Lideri Ali Hamaney’in internet sitesi)

İran Dini Lideri Ali Hamaney’in yaklaşık 37 yıllık iktidarının ardından öldürülmesi, ülkenin geleceğiyle ilgili önemli soruları gündeme getirdi. Hamaney suikastının ertesi sabahı, karmaşık bir halefiyet sürecinin ilk işaretleri ortaya çıkmaya başladı.

Hamaney’in öldüğünün doğrulanmasının ardından İran bugün anayasaya uygun olarak ülkeyi yönetmek ve liderlik görevlerini üstlenmek üzere bir konsey oluşturdu.

Bu konsey, mevcut İran Cumhurbaşkanı Mesud Pezeşkiyan, Yargı Erki Başkanı Gulam Hüseyin Muhsini Ejei ve Anayasayı Koruyucular Konseyi üyesi olarak, İran Dini Lideri’ne bağlı en yüksek danışma organı olan Düzenin Maslahatını Teşhis Konseyi tarafından seçilen bir üyeden oluşuyor. Konsey, hükümet ile parlamento arasındaki anlaşmazlıkları çözme yetkisine de sahip.

Konsey, geçici olarak ‘tüm liderlik görevlerini’ üstlenecek.

vvbf
İran Dini Lideri Ali Hamaney’in internet sitesinde yayınlanan bir fotoğrafta, kendisi 21 Eylül 2024’te Tahran’da Cumhurbaşkanı Mesud Pezeşkiyan, Meclis Başkanı Muhammed Bakır Kalibaf ve Yargı Erki Başkanı Gulam Hüseyin Muhsini Ejei ile birlikte görülüyor.

Hamaney ölmeden önce, İran’da üçüncü liderlik için resmi olarak tanınmış bir aday bulunmuyordu; ancak konu yıllardır İran siyaset çevrelerinde tartışılıyordu.

Geçiş döneminde liderliği konsey üstlenecek olsa da, İran yasalarına göre, 88 üyeden oluşan ve Uzmanlar Meclisi olarak bilinen etkili bir kurul, mümkün olan en kısa sürede yeni bir Dini Lider seçmekle yükümlü.

Konseyin tamamı Şii din adamlarından oluşuyor ve üyeler her 8 yılda bir halk tarafından seçiliyor. Aday listeleri, İran’daki anayasal denetim organı olan Anayasayı Koruyucular Konseyi tarafından onaylanıyor. Anayasayı Koruyucular Konseyi, İran’daki çeşitli seçimlerde adayları elemesiyle biliniyor ve Uzmanlar Meclisi seçimleri de bundan muaf değil.

Örneğin, Anayasayı Koruyucular Konseyi Mart 2024’te, İran’ın ilk lideri Ayetullah Humeyni’nin torunu Hasan Humeyni ile nispeten ılımlı olarak bilinen eski Cumhurbaşkanı Hasan Ruhani’nin Uzmanlar Meclisi seçimlerine katılmasını engellemişti.

cddsc
İran Dini Lideri Ali Hamaney, Şubat 2023’te Uzmanlar Meclisi üyeleriyle bir araya geldi. (İran Dini Lideri Ali Hamaney’in internet sitesi)

Hamaney’in halefini belirleme süreci, haziran ayındaki savaştan sonra hız kazandı. İlk İsrail saldırılarında çok sayıda askeri lider ve nükleer program yetkilisi hayatını kaybetmişti. Şarku’l Avsat’ın Reuters’tan aktardığına göre Hamaney’in iki yıl önce atadığı ve halefini belirlemekle görevli üç kişilik Uzmanlar Meclisi alt komitesi, haziran ayındaki savaş sırasında planlarını hızlandırdı.

Komite, Hamaney’in halefi olarak iki isim üzerinde yoğunlaştı. Bunlar, 56 yaşındaki oğlu Mücteba Hamaney ve İran’ın ilk lideri Ayetullah Humeyni’nin torunu Hasan Humeyni.

Hamaney’in oğlu potansiyel aday

Din adamları arasındaki halefiyet tartışmaları ve buna bağlı siyasi düzenlemeler, halktan uzak şekilde yürütülüyor; bu durum, en güçlü adayın kim olabileceğini tahmin etmeyi zorlaştırıyor.

Daha önce, Hamaney’in müttefiki ve sert görüşlü Cumhurbaşkanı İbrahim Reisi’nin bu görevi üstlenebileceği düşünülüyordu. Ancak Reisi, Mayıs 2024’te meydana gelen bir helikopter kazasında hayatını kaybetti.

Bu gelişme, Hamaney’in 56 yaşındaki oğlu Mücteba’yı potansiyel bir aday olarak öne çıkardı. Mücteba daha önce herhangi bir devlet görevinde bulunmamış olsa da, babasının politikalarını sıkı bir şekilde sürdürmeye kararlı.

sdcdsv
Mücteba Hamaney (solda) kardeşleri Mesud ve Meysam ile birlikte dini bir tören sırasında (Jamaran)

Ancak liderlik makamının babadan oğula geçmesi, sadece din adamlarının yönetimini eleştiren İranlılar arasında değil, aynı zamanda rejim yanlıları arasında da tepki yaratabilir. Bazıları bunu, iktidarın miras yoluyla geçişine hazırlık olarak görebilir.

Hamaney, halefini seçmiş herhangi bir kişiyi resmi olarak açıklamadı ve geçmişteki halefiyet tartışmalarında oğlunun görevi devralması fikrine defalarca karşı çıktı.

ABD Hazine Bakanlığı, Mücteba Hamaney’e 2019 yılında yaptırım uyguladı. Bakanlık, Mücteba’nın resmen seçilmemiş veya atanmış olmasa da babasının ofisinde çalışıyor olmasının ötesinde, Dini Lider’i ‘resmen temsil ettiğini’ belirtti.

Eylül 2024’te, Mücteba Hamaney’in bir dersini internet üzerinden yayımladığı video sosyal medyada yayıldı. Videoda, Fıkhu’l Haric derslerini vermeyi bıraktığını açıklıyordu; bu, Şii din okullarındaki en yüksek mertebe olan ictihad seviyesine ulaşmasının ardından, olası halefiyet sinyali olarak yorumlandı.

Mücteba, dersleri bırakma kararını ‘kişisel bir tercih’ olarak nitelendirdi ve bunun ‘politik meselelerle ilgisi olmadığını’ vurguladı. “Bu sadece ben ve Allah arasındaki bir konu” dedi ve babasının kararından haberdar olduğunu ifade etti.

Uzmanlar Meclisi Üyesi Mahmud Muhammedi Irakî, Şubat 2024’te, Hamaney’in ‘oğullarından birinin liderlik makamına atanması değerlendirmesine karşı çıktığını; böylece iktidarın miras yoluyla geçmesi şüphesini önlemek istediğini’ iddia etti. Aynı yıl temmuz ayında sert görüşlü Uzmanlar Meclisi Üyesi Ahmed Hatemî, kasım ayı sonunda liderin halefinin belirlendiği yönündeki iddiaları yalanladı.

Hamaney, oğlunun görev üstlenmesini sağlama çabalarıyla suçlandı. 8 Ağustos 2023’te, Şubat 2011’den beri ev hapsinde bulunan reformist lider Mir Hüseyin Musevi, ‘halefiyet komplosu’ konusunda uyarıda bulundu. Musevi, resmi blogunda bazı çevrelerin ‘Şii liderin ölümünden sonra oğullarının görevi devralabileceğini’ söylediklerini aktardı. Musevi, yakın zamanda Hamaney yanlısı sitelerin, imametin babadan oğula geçmesiyle ilgili anlatıları öne çıkardığına dikkat çekti.

Yaklaşık üç hafta sonra Musevi’nin uyarısı daha ciddi bir boyut kazandı. Kum’daki bir dini eğitim kurumunun resmî sitesinde, Mücteba Hamaney’in adından önce ilk kez ‘Ayetullah’ unvanı kullanıldı. İran’da bu unvan, din adamlarının en yüksek mertebesine verilen dini bir sıfat olarak kabul ediliyor. Bu durum, Hamaney’in makamın miras yoluyla geçmesi ihtimaline işaret olarak yorumlandı.

Mücteba Hamaney, İran Dini Lideri’nin Kültür Danışmanı Gulam Ali Haddad Adil’in kızıyla evli. Babasının ofisindeki en etkili isim olarak biliniyor ve özellikle liderin ofisindeki özel koruma ekibi aracılığıyla Devrim Muhafızları Ordusu (DMO) liderleriyle yakın ilişkilere sahip. Kasım 2019’da ABD, Mücteba Hamaney’e, Hamaney’in dar çevresinden dokuz kişi ile birlikte yaptırım uyguladı.

Mücteba’nın babasının ofisindeki rolü, 2005 Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde ön plana çıktı. O dönemde reformist lider Mehdi Kerrubi, Hamaney’e Mücteba’nın seçimlere müdahale ederek belirli bir adayı desteklediği uyarısında bulunmuş, bu durum özellikle Mahmud Ahmedinejad’a yönelik olarak yorumlanmıştı.

2009 seçimlerinde Mücteba Hamaney daha geniş çapta tartışmaya girdi; bu kez protestoların bastırılması ve seçimlere müdahale ettiği iddiaları gündeme geldi. Yeşil Hareket protestolarına katılanlar, onun aleyhine sert sloganlar attı.

Aralık 2018’de Mehdi Kerrubi, Hamaney’e yönelik sert bir mektup yazarak 30 yıllık icraatlarından sorumlu olması gerektiğini belirtti. Mektubunda, “Oğlunun önünü kesmeni istedim ama engellemedin. 2009’da devrimci akımı destekleyerek ne yaptığını gördün, sistem ve devrim açısından neler yaptığı ortada” ifadelerini kullandı.

İlk Dini Lider’in torunu

53 yaşındaki Hasan Humeyni, sosyal ve siyasi kısıtlamaların hafifletilmesini savunan reformist kanadın yakın müttefiki olarak biliniyor. Bununla birlikte, devrim kurucusunun torunu olması nedeniyle üst düzey din adamları ve DMO arasında da saygı görüyor.

Uzun süredir Hasan Humeyni, reformistler tarafından üçüncü liderlik makamı için tercih edilen aday olarak değerlendiriliyor.

fvfdv
Ruhani’nin internet sitesinde yayınlanan bir fotoğrafta, eski Cumhurbaşkanı Muhammed Hatemi ve eski Meclis Başkanı Ali Ekber Natık Nuri’nin, 11 Ocak 2024’te eski Cumhurbaşkanı Ali Ekber Haşimi Rafsancani’nin yedinci ölüm yıldönümü töreninde Hasan Humeyni’nin yanında durdukları görülüyor.

Hasan Humeyni, 2016’da Uzmanlar Meclisi üyeliğine aday olmaktan menedildi ve 2021’de Hamaney tarafından Cumhurbaşkanlığı seçimlerine katılmaması yönünde uyarıldı.

Hasan’ın yıllardır Necef’te yaşayan kardeşi Ali Humeyni de olası adaylar arasında değerlendiriliyor.

Hamaney’in üçüncü oğlu Mesud Hamaney de babasının ofisindeki rolü nedeniyle potansiyel bir aday olarak görülüyor. Mesud, eski Dışişleri Bakanı Kemal Harazi’nin ağabeyinin kızıyla evli.

Hamaney’in çocukları ve Humeyni’nin torunlarının yanı sıra, yükselen bazı din adamlarının isimleri de öne çıkıyor. Bunların başında, ‘Ayetullah’ unvanına sahip 67 yaşındaki Ali Rıza Arafi geliyor. Arafi, İran’daki din eğitimi okullarının yöneticisi ve Uzmanlar Meclisi’nin başkan yardımcısı olarak görev yapıyor.

Benzer bir geçiş daha önce sadece bir kez gerçekleşti

İran’da 1979 devriminden bu yana son sözü söyleyen Dini Liderlik makamında yalnızca bir kez iktidar değişimi yaşandı.

1989 yılında, İran’ın ilk Dini Lideri Ayetullah Humeyni, 86 yaşında hayatını kaybetti.

Mevcut güç geçişi, Haziran 2025’te İsrail’in İran’a karşı 12 gün süren saldırılar düzenlemesinin ardından gerçekleşti.

scderdf
İran Dini Lideri Ali Hamaney, Haziran 2013’te ilk Dini Lider Humeyni’nin vefatını anmak için bir konuşma yaparken, oğlu Mesud da onu izliyor. (Arşiv – Tabnak)

Hamaney’in potansiyel halefleri arasında uzun süredir öne çıkan birçok kişi yaşamını yitirdi.

Eski Cumhurbaşkanı Haşimi Rafsancani 2017’de, eski Yargı Erki Başkanı Mahmud Haşimi Şahrudi doğal sebeplerle 2018’de, eski Cumhurbaşkanı İbrahim Reisi ise 2024’te bir helikopter kazasında öldü. Ayrıca, bir diğer yüksek rütbeli din adamı Sadık Amoli Laricani de dışlandı.

Dini Lider’in geniş yetkileri

Dini Liderlik makamı, İran’daki güç paylaşımı ve görev dağılımına dayalı karmaşık Velayet-i Fakih sisteminin kalbini oluşturuyor.

Dini Lider, İran Silahlı Kuvvetleri’nin başkomutanı olarak görev yapıyor. Bu kuvvetler arasında, düzenli orduya paralel yapıdaki DMO da bulunuyor. ABD, 2019 yılında DMO’yu ‘terör örgütü’ olarak sınıflandırmıştı. Hamaney, iktidarı süresince DMO’ya geniş yetkiler ve nüfuz sağladı.

DMO, ABD ve İsrail’e karşı mücadele amacıyla Ortadoğu’da faaliyet gösteren silahlı gruplar ve müttefiklerden oluşan ‘direniş eksenini’ yönetiyor. Ayrıca İran içinde geniş servet, varlık ve mülklere sahip.