Para ve politika “Rothschild ailesi” adlı efsanede bir araya gelince

Avrupa'nın altın çağına katkıda bulunan Rothschild ailesinin uzantıları başka ülkelere ve kıtalara yayılırken ailenin etrafı komplo teorileriyle dolu hikayelerle ve söylentilerle örüldü

Rothschild ailesinin ataları (AnaBritannica Ansiklopedisi)
Rothschild ailesinin ataları (AnaBritannica Ansiklopedisi)
TT

Para ve politika “Rothschild ailesi” adlı efsanede bir araya gelince

Rothschild ailesinin ataları (AnaBritannica Ansiklopedisi)
Rothschild ailesinin ataları (AnaBritannica Ansiklopedisi)

Rothschild ailesi, özellikle bu ismin 18’inci yüzyılın ortalarından itibaren Avrupa'daki mali piyasalar ve bankacılıkla köklü bağlantılara sahip olması nedeniyle son üç yüzyıldır Avrupa’nın​​ en önemli aileleri arasında yer alıyor.

Peki, bu ailenin geçmişini, tüm tarihi gerçekleriyle ve bazılarının kendilerine bir efsane olarak dayatıldığına inandığı propaganda iddialarıyla yeniden okunmasını gerektiren sebep neydi?

Elbette ünlü Rothschild bankacılık ailesinin bir üyesi olan İngiliz iş adamı Baron Jacob Rothschild'in 87 yaşında ölmesiydi. Bu ölüm, hikâyenin boyutlarını insanlara bir kez daha hatırlattı.

Başarılı bir kariyeri olan Baron Jacob, ilk kez 1963 yılında ailenin yatırım bankası NM Rothschild & Sons'da işe başladı. Ardından İngiltere merkezli The Guardian gazetesinin aktardığına göre 1980 yılında finansçı Sir Mark Weinberg ile birlikte (şu an St. James's Place adıyla bilinen) J Rothschild Assurance Group adlı kendi finans zincirini kurdu.

Fertleri dünyanın dört bir yanına dağılmış halde olan ve insanları meşgul eden bu ailenin adı anıldığında, özellikle gerçeklerin yalanlarla karıştırıldığı modern dönem bilgi bombardımanı nedeniyle bir tür entelektüel inceleme yapılması gerekiyor.

Öyleyse nereden başlamalı?

Rothschild hanedanının kurucusu Mayer Amschel Rothschild

Okuyucuların gözüne ilk çarpan ‘Rothschild’ ismidir. Rothschild kelimesi, ‘kırmızı kalkan’ (Roth-child) anlamına gelen iki kelimenin birleşiminden türemiştir. Kırmızı kalkan,18’inci yüzyılın ortalarında Frankfurt'taki bir Yahudi mahallesinde yaşayan ailenin evinin kapısında asılı bir tabela iken daha sonraları ailenin simgesi haline gelmiştir.

devdefv
Baron Jacob Rothschild (AP)

Ailenin kurucusu Mayer Amschel (Rothschild), Roth-child ifadesini ailesinin soyadı, kırmızı kalkanı da değerlerinin bir simgesi olarak benimsedi. Bronzdan yapılma kırmızı kalkan simgesinin ortasında beş oğlunu simgeleyen beş ok taşıyan bir kol bulunur. Alt kısımda ise ailenin son üç yüzyıldır temel değerleri olarak gördüğü ‘birlik, çalışkanlık ve dürüstlük’ sözcükleri yer alır.

Bankacı olan Mayer Amschel Rothschild, 18’inci yüzyılda başarı üstüne başarı elde ederek Rothschildleri küresel alanda faaliyet gösteren bir bankacı aile haline getirdi. Daha sonra servetini Londra, Paris, Frankfurt, Viyana ve Napoli gibi Avrupa'nın büyük metropollerinde ticari faaliyetlerde bulunan beş oğluna miras bıraktı. Bu da ailenin, hayatın can damarı olan para aracılığıyla her zaman varlığını koruyan ve aktif olan güçlü bir mali ağa sahip olduğunu gösteriyor.

Para, ailenin (başta Almanya olmak üzere) Kutsal Roma İmparatorluğu'nda ve ‘üzerinde güneş batmayan imparatorluk’ Birleşik Krallık'ta soylu aileler arasında yer almasının önün açtı.

Rothschild ailesi 19’uncu yüzyılda, hem dünyadaki hem de modern dünya tarihindeki en büyük özel servete sahipti.

Bu servet, 20’nci yüzyıla gelindiğinde özellikle nesilden nesle geçerek, çocuklar ve torunlar arasında paylaştırıldıktan sonra azalmaya başladı. Her ne kadar hepsi bir süre aynı alanlarda yani finans ve bankacılık alanlarında faaliyet göstermeye devam etseler de daha sonra emlak, madencilik, enerji, tarım ve şarapçılık alanlarına da yönelmeye başladılar.

Rothschildler, siyasi ve sivil rollerini yerine getirmekten de hiç kaçınmayıp ABD’de, Avrupa'da ve dünyanın diğer ülkelerinde hayatları boyunca belirgin izler bıraktılar.

Ancak burada sorulması gereken en önemli sorulardan biri şu:

“Rothschild ailesine yöneltilen ve yöneltilmeye devam eden suçlamaların başlıca ve doğrudan sebebi Mayer Rothschild'in (1744-1812) yaşadığı ve çalıştığı dönemde Avrupa'daki antisemitizm miydi?

Aile kurucusunun mali zekasıyla erken dönemde atılan temeller

Rothschild ailesinin tarihiyle Avrupa'daki Yahudi varlığı arasındaki bağ neredeyse hiç kopmamıştır. Aile, başta ‘Engizisyon mahkemeleri’ olmak üzere tarihteki bir olay nedeniyle büyük hayati zorluklarla karşı karşıya kalmıştır. Bu yüzden Avrupa’daki ​​Yahudi ailelerin çoğu, herhangi bir Avrupalı kralın istediği anda kendilerinden alabileceği topraklar ve gayrimenkuller edinmek yerine, para ve bankacılık sektörü gibi hızlı gelişen alanlara yöneldiler.

Ailenin kurucusu Mayer A. Rothschild, ölmeden önce aileyi çok zekice bir finansal yöntemle organize etti. İmkanları açısından bazı Avrupa ülkelerini geride bırakan, eşi ve benzeri görülmemiş bir mali ağın temellerini attığı söylenebilir.

Mayer A. Rothschild, çocuklarını ve torunlarını Avrupa’nın beş ülkesine (İngiltere, Fransa, İtalya, Almanya ve Avusturya) gönderdi ve onlara, o dönem dünyanın en önemli ülkelerinde çalışmak üzere görevler verdi.

Söz konusu ülkelere yerleşen ailenin her kolu için bir finans kurumu kurmaya ve aralarında yakın bir bağ oluşturmaya çalışan Mayer A. Rothschild, bu kurumlar arasında yüksek hızda bilgi alışverişine ve uzmanlık aktarımına olanak tanıyan, maksimum düzeyde fayda ve kâr elde edilmesini sağlayan kurallar getirdi.

Mayer A. Rothschild’in ailesinin finans alanındaki nüfuzunun haritası, Almanya'yı oğlu Amschel’e, Avusturya'yı oğlu Salomon'a, Birleşik Krallığı oğlu Nathan'a ve Fransa'yı oğlu James'e teslim ettikten sonra ortaya çıktı.

Burada üzerinde durup derin düşünmeyi gerektiren ilginç nokta ise Mayer A. Rothschild’in o dönem henüz devlet olarak ilan edilmemiş olan Vatikan Şehri'ne olan yoğun ilgisidir. Son derece zeki bir adam olan Mayer A. Rothschild, ‘Katolik Kilisesi’nin başta Avrupa kıtasının tüm ülkeleri olmak üzere dünya genelinde de önemli ve etkili bir rol oynadığını kavramıştı. Bundan dolayı o dönemde Vatikan'da gelişmiş finans merkezleri olmamasına rağmen oğlu Karl'ı oraya yerleştirdi.

Mayer A. Rothschild’in zekası, ailesinin coğrafi ve demografik dağılımı ve kollarının dünya geneline yayılmalarıyla sınırlı değildi. Mayer A. Rothschild, ailenin bütünlüğünü ve devamlılığını sağlayan kırmızı çizgiler çizerek ‘ailenin soy saflığını’ da koruma altına almıştı. Bunun için beş oğlu arasındaki ilişkileri, evliliklerinden başlayarak çeşitli düzeyler belirledi. Zamanla ailenin genişleyeceğini ve torunların daha sonra aile dışından evlenmeyi tercih edeceğini tahmin ettiğinden seçecekleri eşlerin zengin ve statü sahibi Yahudi ailelerden olması gerektiğini şart koştu. Böylece ailenin Avrupa kıtasındaki nüfuzu güçlenecekti.

dscvdev
Ailenin şu anki baronu Nathaniel Rothschild'in arması (Sosyal medya siteleri)

Fakat Rothschild ailesinin sadece barış zamanlarında değil, savaş zamanlarında da oynadıkları önemli ve hayati rol, ailenin hikayesindeki en ilginç sorudur. Nasıl oldu da finans ve bankacılık ağlarını, başta Birleşik Krallık olmak üzere bazı ülkelerin komşularıyla, özellikle de Fransa ile olan savaşlarında yardım ve destek için kullanabildiler?

Nathan Rothschild ve Birleşik Krallığa savaşlarında verdiği destek

Metinde Rothschild ailesinin Fransa ile olan savaşları sırasında Birleşik Krallığı destekleyen rolünden bahsedilmesi gerekiyor. Zira 1803-1815 yılları arasındaki dönemde gücün nasıl elde edildiğine dair kapsamlı detaylar söz konusu.

Nathan Rothschild, Rothschild ailesinin Birleşik Krallık’taki planlarının ve işlerinin başındaki isimdi. Artık herkes ailenin başta külçe altın olmak üzere büyük bir servet biriktirdiğini biliyor.

Nathan Rothschild'in Birleşik Krallık ordularının, özellikle de ünlü İngiliz General Mareşal Arthur Wellesley komutasındaki orduların donatılmasında nasıl önemli bir rol oynadığı tarihi belgelerde yer alıyor. Nathan Rothschild, Birleşik Krallığın müttefiklerine mali destek sağlamanın yanı sıra, külçe altın sevkiyatlarını organize ederek savaş giderlerinin finansmanında da etkili ve önemli bir rol oynadı. Rakamlardan bahsetmişken, Nathan Rothschild, Birleşik Krallığın müttefiklerine bugün yaklaşık bir milyar ABD doları değerinde olan yaklaşık 9,8 milyon İngiliz Sterlini sağladı.

Avrupa, o dönem iç savaşlar ile uluslararası savaşlar arasında kalan ve 1648 yılında Vestfalya Barış Antlaşması imzalanana kadar durmayan Otuz Yıl Savaşları'nın neden olduğu acıları yaşıyordu.

Rothschild ailesi, Avrupa’ya hakim olan bu atmosferden nasıl yararlanacağını biliyordu ve savaşların yaşandığı kıtada altın sevkiyatı için casuslardan bir ağ oluşturdu.

Ailenin kurucusu Mayer A. Rothschild’in ustaca planı yavaş yavaş meyve vermeye başlamış gibi görünüyordu. Siyasi ve askeri açıdan Avrupa başkentlerinde ve gelişmiş merkezlerde görevlendirilen kardeşlerin dördü, Birleşik Krallık’taki kardeşleri Nathan'a önemli haberleri ve çok gizli bilgileri sağlıyorlardı. Nathan'a özellikle piyasalarda avantaj sağlayacak ve Rothschild'lerin evini İngiliz hükümeti için daha da değerli bir yer haline getirecek finansal haberleri ve gizli bilgileri aktarıyorlardı.

Nathan ve kardeşlerinin özellikle General Arthur Wellesley'in eliyle Fransa İmparatoru Napolyon'un mutlak yenilgisiyle sonuçlanan Waterloo Muharebesi sırasında Birleşik Krallığın savaşan ordularının tam kalbinde gözleri ve kulakları olduğuna şüphe yok.

Nathan askeri bilgileri önemli mali çıkarlara nasıl dönüştüreceğini iyi biliyordu. Waterloo Muharebesi zaferinden sonra hemen Birleşik Krallığın ihraç ettiği devlet tahvillerini satın aldı ve iki yıl bekledi. Bu bekleyişin ardından 1917 yılında tahvilleri yüzde 40 kârla sattı.

Nathan, olağanüstü bir mali zekaya sahipti. Devlet tahvilleriyle ilgili anlaşma, o dönem için çok yüksek bir fiyat olduğundan finans tarihindeki en cesur anlaşma olarak nitelendirildi. Rothschild ailesinin elindeki mali güç göz önüne alındığında elde edilen bu kâr, yine o dönem için çok büyük bir miktardı.

Rothschild ailesinin Mayer A. Rothschild’in torunları aracılığıyla nesiller boyu devam eden faaliyetleri, ‘yaşlı kıtayla’ (Avrupa kıtası) sınırlı kapmayıp ötesine uzandı.

Bu kadar da değil. Nathan'ın ölümünden sonra ailenin baronluğu en büyük oğlu Lionel Nathan Rothschild’e geçti. Lionel, ailenin İngiliz başkentindeki hisselerinin yönetimini devraldı.

İngiliz Avam Kamarası’nın ilk Yahudi üyesi olan Lionel, Kırım Savaşı'nın giderlerinin finansmanı için 16 milyon sterlin değerinde bir kredinin ayarlanması da dahil olmak üzere önemli mali işlerde yer aldı.

Lionel ayrıca Birleşik Krallık Başbakanı Benjamin Disraeli'ye (1804-1881) 1875 yılında Mısır'ın Süveyş Kanalı hisselerinden pay satın alması için gerekli mali desteği sağladı. Bu işlem, Birleşik Krallık Hazinesi'nden uzakta, tam bir gizlilik içinde yürütüldü ve tamamlanana kadar İngiliz Avam Kamarası’na bu konuda bilgi verilmedi.

Lionel N. Rothschild, aynı zamanda Mısır Valisi (Hidivi) İsmail Paşa’ya ve o dönemde devasa borçları olan Mısır’ın ileri gelenlerine bol miktarda kredi sağladı.

Lionel N. Rothschild ailenin bu iki ülkedeki kollarıyla iş birliği yaparak, Mısır'dan Fransa ve Avusturya'ya,uzanan demiryolları döşenmesi için başlatılan çalışmalara katıldı.

Bu projeleri, ailenin demiryolları projeleri başlatan ilk ülke olan Birleşik Krallık’taki kollarının uzmanlık ve deneyim alışverişini yansıtan öneminin ve başarısının boyutunu anladıktan sonra başlatan Lionel N. Rothschild, kendi adını taşıyan vakıf aracılığıyla İngiliz asıllı Güney Afrikalı politikacı ve kaşif Cecil John Rhodes'un Güney Afrika'da büyük bir elmas üretim ve ticaret imparatorluğu kurma çabalarını da finanse etti.

fervbfr
James Mayer de Rothschild tarafından yaptırılan ressam Eugène Lamy'ye yaptırılan ‘Le Grand Hall du château de Ferrières’ (Ferrières Kalesi'nin Büyük Salonu) adlı malikanesinin suluboya tablosu (Christie's)

Rothschild ailesi ve İsrail Devleti'nin kuruluşuna verdiği destek

Peki, Rothschild ailesinin İsrail Devleti'nin kuruluşunda herhangi bir rolü var mı?

Bu soruya cevap verebilmek için derinlemesine bir araştırma yapmanın yanında çok fazla nesnellik ve güvenilirliğe ihtiyaç var. Çünkü bunu yapmaya kalktığımızda adeta tersten okumaya benzeyen ilginç gerçeklerle karşı karşıya kalıyoruz.

Rothschild ailesi, 19’uncu yüzyılın sonlarında hepsi olmasa da genel olarak Avrupa ülkelerinin çoğuna ve özelde Birleşik Krallığı benimseyen diğer zengin Yahudi aileler gibi Siyonizm'in politik kurucusu Theodor Herzl’in Filistin topraklarında Yahudiler için bir ulus devlet kurma önerisini reddediyor gibi görünüyordu, ama neden?

Söz konusu aileler, bu fikrin sadakat açısından yol açabileceklerine dair bir endişe taşıyorlardı. Bu fikir, o dönem için toplumsal duruşlarını ve elbette mali durumlarını tehdit ediyordu. Mesele, Rothschild ailesinin, Herzl'in fikrine ve çağrısına karşı çıkan ve o dönemde ‘İngiliz-Yahudi Birliği’ adlı bir örgüt kurulmasına katkıda bulunduğu noktaya kadar geldi.

Rothschild ailesi bu tutumunu uzun süre devam ettirdi mi?

Tarih, bir tutumun daha sonra değiştiğini ortaya koymuştur. Bu tutum değişikliğinin arkasında, Filistin topraklarında bir Yahudi devleti kurulmasının Birleşik Krallık İmparatorluğu'nun çıkarlarına hizmet ettiği şeklinde daha geniş ve kapsamlı bir anlayış yatıyordu. Beklenen bu durumu destekleyen de Doğu Avrupa’da yaşayan ​​Yahudilerin Filistin'e göçünü İngiltere ve Batı Avrupa'dan uzaklaştıracak pratik bir çözüm olarak sunulması oldu.

Tarihi veriler, ailenin Birleşik Krallık’taki kolunun baronu ve oradaki Yahudi cemaatinin lideri Lionel Rothschild’in (1868-1937) kendisini İsrail'in ilk Cumhurbaşkanı Chaim Weizmann'a ve Polonyalı Yahudi gazeteci ve yazar Nahum Sokolow'a yakın hissettiğini ve bu iki ismin, Lionel Rothschild’i Yahudilerin Filistin topraklarında bir Yahudi devleti kurmaları için Birleşik Krallık hükümetinden yardım istemeye ikna edebildiklerini ortaya koyuyor.

Bu konuda hiç tereddüt etmeyen Lionel Rothschild, Balfour Deklarasyonu’nun yayımlanması ve Birinci Dünya Savaşı sırasında İngiliz Ordusu içinde ‘Yahudi Lejyonu’ adlı bir birlik kurulması için çaba sarf etti.

Ardından ailenin Fransa'daki kolunun lideri olan Edmond Rothschild (1845-1934), Yahudilerin Filistin'e göçünün finanse edilmesinde ve göç sırasında güvenliklerinin sağlanmasında rol oynadı. Daha sonra kendi adını taşıyan ve 1967 yılında İsrail ile Dayanışma Komitesi'nin başkanlığını üstlenen torunu, 1950'li ve 1960'lı yıllarda İsrail'e büyük yatırımlarda bulundu.

Komplo teorisiyle hedef alınan Rothschild ailesi

Rothschild ailesi geçmişte komplo teorileriyle hiç kandırıldı mı?

Komplo teorileri, meseleleri ve gerçekleri güç ve nüfuz sahiplerinin ‘entrikalarına’ indirgeyen ve bu karmaşık gerçeklerin basit ve yüzeysel bir anlatısını aktaran sahte hikayelerdir. Bu hikayelerle nüfuz sahiplerinin olayların gidişatını etkiledikleri, dünyadaki önemli gerçeklerin bir kısmının ya da tamamının onların isteklerine göre değiştirdikleri, modern dünyamızda olup biteni kontrol ettikleri iddia edilir.

Bu teoriler iki yönlü olarak birbirini destekliyor. Bunlardan birincisi yukarıdan aşağı yönlü olarak Rothschild ailesinin kurucusu Mayer A. Rothschild’in eleştiri oklarının hedefi olduğunu ve Avrupa kıtasının imkanlarını mali olarak manipüle ettiğine dair hikayeler anlatıldığını görüyoruz. İkincisi ise aşağıdan yukarı yönlü olarak Mayer A. Rothschild’in modern çağda yaşayan torunları aracılığıyla ailenin ve çeşitli kollarının şikayet ettiği konunun da bu olduğunu görüyoruz.

Belki de Rothschild ailesini inceleyen biri, 300 yıl öncesinden bugüne aileyle ilgili anlatılan çeşitli hikayeler arasında radikal bir ilişki olduğunu görecektir.

Avrupalılar, 19’uncu yüzyılda birçok sanatsal çizimi biliyordu. Bu da Mayer A. Rothschild ve ailesinin imajını çarpıtmaya katkıda bulundu. Belki de o dönem Avrupa'da hüküm süren ve İkinci Dünya Savaşı'nın sonuna, Nazilerin Yahudi soykırımı nedeniyle tüm kıta vicdan azabı çekene kadar da sürmeye devam eden antisemitizm (Yahudi karşıtlığı) buna yardımcı olmuştu.

Ailenin halen kötü şöhretle anılmaya devam etmesinin belki de en ilginç kavşaklarından biri, Kovid-19 salgınının ortaya çıktığı dönemde ailenin virüsle ilişkilendirilmesi, virüsün yayılmadan yıllar önce ortaya çıkacağını bildiği ve aşı üreten şirketlerden maddi kazanç elde etmek için sessiz kaldığı şeklindeki haberlerin yayılması olabilir.

Aileyle ilgili yalan gibi görünen haberler arasında, gerçek dışı görünen bir rakam olan yaklaşık 500 trilyon dolara sahip olduğu ve ABD Federal Bankası'nın (FED) yarı ortağı olduğuna dair iddialar da yer alıyor.

Buradan bakıldığında Rothschild ailesinin fertleri, ‘dünyanın bütün günahlarından’ ve son otuz yılda insanlığın başına gelen ‘tüm hastalıklardan’ sorumlu gibi görünüyorlar.

Belki de bir finans imparatorluğunu yöneten böylesine efsanevi bir ailenin kendi çıkarlarını gözetmesi, ülkelerle ve hükümetlerle anlaşmalar yapması ve başka kurumlarla ve başta ABD’deki Rockefeller ailesi olmak üzere çeşitli ailelerle köken ve yol bakımından neredeyse benzer olan ilişki ağları örmesi gerekiyordur. Ancak her halükarda gerçek iki uç noktanın arasında bir yerde kalıyor ve birçok gerçeği yanılsamalarla iç içe geçiren komplocu hafıza harekete geçiyor.

Papa Francis aile fertlerinin elini öptü mü?

Rothschild ailesiyle ilgili son yıllarda dünyanın dört bir yanında çıkan haberlerden biri de 2020 yılının haziran ayı başlarında yayınlanan ve Papa Francis’in Vatikan’da Rothschild ailesinin zengin üyelerinin elini öperken görüldüğü bir görseldi.

O dönemde İtalyan göstergebilimci ve filozof Umberto Eco, Papa’yı ‘ahmaklar lejyonu’ olarak tanımladığı bu ünlü ve zengin aileye dalkavukluk yapmakla suçlayarak, Papa’ya karşı yoğun bir eleştiri kampanyası başlattı. Eco, olayın arkasında Vatikan Şehri ile Rothschild ailesi arasındaki derin mali ilişkilerin olduğunu, özellikle Avrupa'da, Papa Francis'i eski çağlardan beri Avrupa'da faaliyet gösteren gizli gruplarla, özellikle de Masonlarla ilişkileri olmakla suçlayan sesler yükseldiğinden belki de durumun mali ilişkilerden daha karmaşık olabileceğini öne sürdü.

Görsel, çeşitli yorumlarla dünyaya servis edildi. Hatta bir yorumda, “Hıristiyan dininde Papa dışında herkes Papa’nın elini öperken o da bu ailenin elini öpüyor” ifadeleri yer aldı. Tüm bunlar Papalık Makamı’nın statüsüne gölge düşürdü.

Peki görsel gerçek miydi yoksa Vatikan ile Rothschild ailesi arasındaki komplolar için kullanılan bir araç mıydı?

Ancak gerçek tamamen farklıydı. Papa Francis, 25 Mayıs 2014 tarihinde, yani görselin ortaya çıkmasından birkaç gün önce Kudüs ve Beytüllahim'i kapsayan Kutsal Topraklar’a yönelik bir ziyaret turuna başladı.

Bu ziyaret turu çerçevesinde Papa Francis, İkinci Dünya Savaşı sırasındaki Yahudi soykırımında hayatını kaybeden Yahudilerin anısına Kudüs'te inşa edilen Yad Vashem anıtını ziyaret etti ve burada anıt meşalesini yakarak çelenk koydu.

Papa ayrıca dönemin İsrail Cumhurbaşkanı Şimon Peres, Başbakanı Binyamin Netanyahu ve hahamların katılımıyla soykırımdan sağ kurtulanlar için saygı duruşunda bulundu.

Burada Nazilerin yaptıklarından duyduğu üzüntüyü dile getiren Papa Francis, “Sen kimsin, insan mı? Artık seni tanımıyorum. Sen kimsin, insan mı? Kim oldun? Hangi vahşeti gerçekleştirmeyi başardın? Kendini iyinin ve kötünün efendisi ilan edebileceğini sana kim söyledi? Kim seni Tanrı olduğuna inandırdı? Kardeşlerinize işkence edip öldürmekle kalmadınız, kendinizi Tanrı olarak gördüğünüz için onları kendinize kurban ettiniz” ifadelerini kullandı.

Papa, o gün törene katılan ve Nazilerin soykırımından sağ kurtulan altı kişinin elini öptü. Sosyal medyada bu kişilerin Rothschild ailesinin üyeleri olduklarına dair söylentiler ortaya atıldı.

En nihayetinde bir ailenin ne melek ne de şeytan olduğu iddia edilebilir. Gerçekse her zaman bir yanda göreceli, diğer yanda iki uç ya da aşırı uçlar arasında bir yerde kalmaya devam eder.

*Bu makale Şarku’l Avsat tarafından Independent Arabai’dan çevrilmiştir.



Saldırılar ve Trump'ın kaybetmesinden sonra Putin’in bahisleri arasında Ukrayna müzakereleri

Ukrayna'nın Zaporijya bölgesindeki Komışuvaha'da 2 Kasım'da Rus saldırısıyla yıkılan Aziz Elizabeth Manastırı (AFP)
Ukrayna'nın Zaporijya bölgesindeki Komışuvaha'da 2 Kasım'da Rus saldırısıyla yıkılan Aziz Elizabeth Manastırı (AFP)
TT

Saldırılar ve Trump'ın kaybetmesinden sonra Putin’in bahisleri arasında Ukrayna müzakereleri

Ukrayna'nın Zaporijya bölgesindeki Komışuvaha'da 2 Kasım'da Rus saldırısıyla yıkılan Aziz Elizabeth Manastırı (AFP)
Ukrayna'nın Zaporijya bölgesindeki Komışuvaha'da 2 Kasım'da Rus saldırısıyla yıkılan Aziz Elizabeth Manastırı (AFP)

Samir İlyas

Rusya, Ukrayna ve ABD temsilcileri arasında yeni bir üçlü müzakere turunun salı günü Abu Dabi'de başlaması bekleniyor. Bu tur, şubat ayında Cenevre'de yapılan son turdan bu yana ilk tur. Müzakereler, ABD-İsrail'in İran'a karşı savaşı sonrasında askıya alınmıştı. Pekin, 18-19 Kasım tarihlerinde Çin'in Shenzhen kentinde düzenlenecek Asya-Pasifik Ekonomik İşbirliği (APEC) zirvesi çerçevesinde Başkan Donald Trump, Vladimir Putin ve Şi Jinping arasında üçlü bir görüşme konusunda temaslar yürüttüğünü açıkladı.

Trump da pazar günü yaptığı açıklamada, zirve çerçevesinde Rusya ve Çin başkanlarıyla görüşmesinin muhtemel olduğunu söyledi. Trump, pazar günü yayınlanan CBS'nin “60 Minutes” programına katılarak, Ukrayna'daki savaşın yakında sona ereceğinin altını yeniden çizdi ve “Bence bunu başaracağız ve bence bu gerçekleşecek ve Ukrayna biraz farklı bir şekilde sonuçlanacak” dedi.

Buna karşılık, ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio, Trump'ın dillendirdiği iyimserliği biraz törpüledi. Pazar günü gazetecilere verdiği demeçte, Trump'ın bir anlaşmaya doğru ilerlendiği ile ilgili açıklamalarının muhtemelen Ukrayna ve Avrupa için güvenlik garantileri konusundaki görüşmelerdeki ilerlemeyi kastettiğini söyledi. Rubio pazartesi günü de güvenlik garantilerinin hâlâ önemli bir konu olduğunu vurguladı ve henüz hiçbir şeyin kesinleşmediğine işaret etti.

Ukrayna müzakerelerinin mevcut turunun duyurulması, Başkan Donald Trump'ın Özel Temsilcisi Steve Witkoff ve damadı Jared Kushner'in Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ve Ukrayna Devlet Başkanı Volodimir Zelenski ile son iki aydır yaptığı görüşmelerin ardından geldi.

Mevcut görüşmelerin savaşı sona erdirmede somut bir atılım gerçekleştirmesi olasılığı düşük, ama büyük olasılıkla savaş sonrası güvenlik garantilerine odaklanacak. Özellikle de Rusya'nın itirazları nedeniyle AB temsilcilerinin yokluğu ve Rusya ile Ukrayna'nın, savaştan sonra her iki tarafın alması gereken güvenlik garantilerinin biçimi konusundaki pozisyonları arasındaki geniş uçurum göz önüne alındığında.

Cuma günü Rusya, Avrupalı ve Ukraynalı yetkililer tarafından “tarih hakkında ders vermeyi seven” biri olarak tanımlanan Rusya Devlet Başkanı Yardımcısı Vladimir Medinski başkanlığındaki müzakere ekibini açıkladı. Ukraynalılar, Medinski'yi 2022 baharında ve geçen yaz  İstanbul'da başkanlık ettiği müzakere turlarında boşa zaman kaybettirmekle suçluyorlar. Rusya Dışişleri Bakan Yardımcısı ve NATO ile silah kontrolü ve ilişkilerinden sorumlu Sergey Ryabkov'un heyete katılımı, Rusya'nın güvenlik garantilerine verdiği önemi ortaya koyuyor. Aralık 2021 ortalarında Ryabkov'un, Ukrayna'daki savaştan haftalar önce Rusya'nın ABD ve NATO'ya önerdiği, Avrupalılar ​​ve Amerikalılarla müzakere ettiği iki güvenlik anlaşmasının şartlarını sunduğunu belirtmekte fayda var.

İki anlaşma, Rusya'nın NATO güçlerinin 1997 öncesi sınırlarına geri dönmesi talebini ve ittifakın eski Sovyet cumhuriyetlerinden hiçbirinin üyeliğini kabul etmeme ve bu cumhuriyetlerin topraklarında Rusya'nın güvenliğini tehdit edebilecek herhangi bir güç veya silah konuşlandırmama taahhüdünü içeriyordu. Bu konunun karmaşıklığı göz önüne alındığında, uzun müzakere turları gerektirebilir.

Müzakereler, Cumhuriyetçilerin ara seçimlerdeki ezici yenilgisinden sonra gerçekleşiyor; bu da Rusya'nın gelecek yılın başlarından itibaren ABD’li yasamacıların artan baskısıyla karşı karşıya kalabileceği anlamına geliyor

Gerilimi tırmandırma

Önceki müzakere turlarında olduğu gibi, Rusya son günlerde Ukrayna enerji altyapısına yönelik saldırılarını yoğunlaştırdı ve Karadeniz'deki Ukrayna limanlarına uyguladığı ablukayı sürdürdü. Buna karşılık Ukrayna, Rus petrol rafinerilerine yönelik saldırılarına yeniden başladı; bu da Trump'ın rafinerilerin hedef alınmaması yönündeki tekrarlanan taleplerine karşı çıkıyor. Rusya, bu müzakere turuna girerken çelişkili sinyaller veriyor, ama savaşın devam edip etmeyeceği ve Avrupa Birliği ve Ukrayna ile gelecekteki ilişkilerinin niteliği konusunda kesin bir seçim yapması gerekiyor.

Müzakereler, Cumhuriyetçilerin ara seçimlerdeki ezici yenilgisinden sonra gerçekleşiyor; bu da Rusya'nın gelecek yılın başlarından itibaren ABD’li yasamacıların artan baskısıyla karşılaşabileceği anlamına geliyor. Bu nedenle, Rusya bu dönemi Ukrayna'yı taleplerine boyun eğmeye zorlamak veya Trump'a Rusya'ya yönelik yaklaşımının doğruluğunu kanıtlamak için bazı tavizler vererek manevi bir zafer kazandırmak için kullanabilir.

fgthy
Fotoğraf: Ukrayna'da, Rus insansız hava aracı tarafından vurulan bir bölgede çıkan yangını söndüren bir Ukraynalı itfaiyeci, 28 Ekim 2026 (AFP)

Rus ordusu, Ukrayna tarafının önleyici füze cephanesinin önemli ölçüde azalmasından yararlanarak balistik füze ve insansız hava aracı saldırılarını artırırken, ABD merkezli Savaş Araştırmaları Enstitüsü'ne göre, Rus kuvvetleri yıl başından bu yana cephe hatlarında bir önceki yıla kıyasla çok sınırlı ilerleme kaydetti. Ukrayna kuvvetleri, ağustos ayından bu yana Lyman yakınlarında sürdürülen Vivaldi Operasyonu kapsamında 200 kilometrekareden fazla alanı kurtarmayı başarırken, Rus kuvvetleri Ukrayna'nın doğusundaki Slovyansk, Kramatorsk ve Druzhkivka kentlerini savunan Ukrayna kuvvetlerine yönelik kuşatmasını tamamlamakta başarısız oldu.

Ukrayna, ordusunun büyüklüğüne ve teçhizatına getirilecek her türlü kısıtlamayı reddediyor ve güçlü bir orduyu bağımsızlığının ve güvenliğinin birincil garantörü olarak görüyor

 Finlandiya Cumhurbaşkanı Alexander Stubb ile Norveç Başbakanı Jonas Gahr Støre arasındaki telefon görüşmesi, bazı Avrupa ülkelerinin Rusya ile müzakere etme isteğini ortaya koyarken, Rus tarafının tutumları ve savaş öncesi taleplerindeki ısrarı -yani NATO'nun 1997 sınırlarına geri dönmesi ve Rusya'nın Ukrayna da dahil olmak üzere eski Sovyet devletlerinde etki alanlarını korumasına olanak sağlayacak yeni bir Avrupa güvenlik mimarisinin kurulması, bu ülkelerin askeri ittifaklara katılmaları konusunda Rusya'ya veto yetkisi verilmesi talepleri- fiilen her türlü müzakereyi imkansız kılıyor.

Güvenlik garantileri ikilemi

Rus yetkililerinin son haftalardaki açıklamaları, savaşın hedeflerini gerçekleştirme ve “temel nedenlerini” ele alma konusunda ısrarcı olduklarını gösterdi. Bunlar arasında, Ukrayna'nın 2022 sonbaharında Rusya tarafından ilhak edilen dört bölgeden çekilmesi de yer alıyor; bu bölgeler, Ukrayna'nın 1991'de Sovyetler Birliği'nden bağımsızlığını kazandığı zamanki idari sınırları içinde yer alıyorlar. Son iki ayda Rusya, kendi topraklarındaki Kursk ve Belgorod bölgeleriyle sınır boyunca Ukrayna sınırları içindeki Sumi ve Harkov’da bir tampon bölge oluşturma çabalarını yoğunlaştırdı.

Ukrayna ise Rus güçlerinin ele geçiremediği herhangi bir bölgeden çekilmeyi reddediyor, buna karşılık mevcut cephe hatları boyunca ateşkes teklif ediyor. Kiev, Rusya'nın talep ettiği güvenlik garantilerini görüşmeye açık, ama siyasi, ekonomik ve askeri ittifaklarını seçme konusundaki egemen haklarından vazgeçmek istemiyor. Müttefiklerinin, Rusya'nın 2014 ve 2022 savaşlarını tekrarlamasını önleyecek güvenlik garantileri sunmayı taahhüt etmesini de istiyor.

Kiev, bu garantilerin güvenilir ve 1994 Budapeşte Antlaşması'nın kendisine sunduğu garantilerden temelde farklı olması gerektiğinde ısrar ediyor. O antlaşmada Kiev, toprak bütünlüğü ve egemenliği konusunda Rusya, ABD ve İngiltere'den aldığı garantiler karşılığında nükleer silahlarından vazgeçmişti.

Kiev, NATO'nun kolektif savunma antlaşmasının 5. maddesinde belirtilenlere eşdeğer garantiler elde etmeye çalışıyor. ABD'nin Avrupa'daki müttefik güçlerle birlikte bu garantilerde ve olası bir Rus saldırganlığını caydırmada rol oynaması gerektiğinde ısrar ediyor.

Ukrayna, ordusunun büyüklüğüne ve teçhizatına getirilecek her türlü kısıtlamayı reddediyor ve güçlü bir orduyu bağımsızlığının ve güvenliğinin birincil garantörü olarak görüyor. Putin, 2024 yılının ortalarında, Rus ve Ukraynalı müzakerecilerin 2022 baharında İstanbul'da vardığı bir anlaşmaya ait olduğunu söylediği belgeler yayınlamıştı. Anlaşmanın yayınladığı maddeleri arasında Ukrayna'nın ordusunun büyüklüğünü ve silahlanmasını sınırlamayı kabul etmesi ve NATO'ya katılmama sözü yer alıyordu. Anlaşma ayrıca, Doğu Ukrayna'daki Rus azınlığının hakları ve Moskova Patrikhanesi’ne bağlı bir Ukrayna Ortodoks Kilisesi ile ilgili diğer konuları da ele alıyordu.

dgth
ABD Başkanı Donald Trump, Alaska'daki Elmendorf-Richardson Ortak Üssü'nde Ukrayna'daki savaşa son vermek için Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ile yaptığı görüşme sırasında konuşuyor, 15 Ağustos 2025 (Reuters)

Uygulamada, Rusya, güvenlik garantileri konusuna odaklanarak mevcut müzakereler turuna kendi gündemini dayatmayı başardı. Ayrıca, Rus talepleri Avrupa güvenlik yapısını doğrudan etkilemesine rağmen, Avrupa'nın müzakerelere katılmasını da engelledi. Buna ilaveten, savaşı sona erdirme, yeni bir savaş başlatmaktan kaçınma ve Avrupa'ya karşı hibrit savaşı durdurma taahhütleri olmadan Rusya'ya taviz vermek, 1938'de Müttefiklerin savaşı önleme umuduyla Çekoslovakya'daki Sudetenland'an vazgeçmesi ve Hitler'in yaklaşık bir yıl sonra İkinci Dünya Savaşı'nı başlatması senaryosunu tekrarlayabilir.

Avrupa'nın rolü

Önemli bir gelişme olarak, Fransa Dışişleri Bakanı Jean-Noël Barrot geçen pazar günü ülkesinin Abu Dabi toplantılarına katılacağını doğruladı, ancak temsilcisinin adını henüz açıklamadı. Fransa merkezli radyo istasyonu RTL'ye verdiği röportajda, “Avrupalılar güçlü bir şekilde temsil edilecek ve Fransa Abu Dabi'de yer alacak” dedi.

Şarku’l Avsat’ın Financial Times'tan aktardığı habere göre Fransa, Almanya, İngiltere, Avrupa Komisyonu ve NATO'dan üst düzey Avrupalı ​​yetkililer salı ve çarşamba günleri toplantıların bazı bölümlerine katılacak. Rusya, mevcut turda herhangi bir Avrupa katılımını reddetmişti. Kremlin Sözcüsü Dmitri Peskov geçen hafta, müzakerelerin üçlü formatı Avrupa temsilcilerinin katılımını şart koşmadığı için Avrupa temsilcilerinin görüşmelere katılmayacağını söylemişti.

Peskov, “Bir noktada, er ya da geç, görüşmeler Avrupa'daki güvenlik mimarisi ve gelecekteki güvenlik çerçevesini ele alacağından ve bu da kaçınılmaz olarak herhangi bir anlaşmanın ayrılmaz bir parçası olacağından, Avrupalılarla görüşmeler yapılması gerekecektir.” dedi. Ancak, Avrupa ülkelerinin müzakerelerde kendilerini kimin temsil edeceğine karar verebileceklerinden şüphe duyduğunu da ifade etti.

Avrupalıların müzakerelere katılmamasını telafi etmek ve Washington'un Rusya ile kendi aleyhlerine bir anlaşma yapmaya çalıştığı yönündeki korkularını gidermek için Kushner, geçen hafta perşembe günü Brüksel'de Avrupa heyetleriyle bir araya geldi. Görüşmelerin ardından X hesabından yaptığı paylaşımda Kushner, “Amacımız, tüm tarafların güvenlik endişelerini ele alan, gelecekteki çatışma riskini azaltan ve daha istikrarlı ve öngörülebilir bir güvenlik ortamı yaratan pratik düzenlemeler geliştirmektir” diye açıkladı.

Rusya ve Ukrayna'nın toprak tavizleri ve güvenlik garantileri konularındaki pozisyonları arasındaki geniş uçurum göz önüne alındığında, mevcut görüşmelerin önemli atılımlar sağlaması olası görünmüyor

Kushner, “kalıcı güvenlik istişareleri, krizler sırasında güvenilir iletişim kanalları, artırılmış askeri şeffaflık, gerilimi tırmandırma riskini azaltmak için karşılıklı önlemler ve Avrupa'da güvenlik ve istikrar için kalıcı bir çerçeve oluşturulması” dahil olmak üzere beş Avrupa hedefi belirledi. “Avrupa ve Rusya'nın otuz yılı aşkın süredir sürdürülebilir güvenlik düzenlemelerine ulaşmak konusunda zorluklarla karşılaştığını ve Rusya'nın Ukrayna'ya karşı savaşının bu zorluğu daha da karmaşık hale getirdiğini” belirten Kushner, önerilerin “düzenli iletişim mekanizmaları oluşturmayı, öngörülebilirliği artırmayı ve gelecekteki askeri çatışma riskini azaltmayı” amaçladığını ifade etti.

“Her ülke kendi güvenliği ve ittifakları ile ilgili kendi kararlarını alma yetkisini koruyacak ve hiçbir ülke diğerinin egemen tercihlerine veto uygulayamayacak” diye de vurguladı. NATO'nun Avrupa'da kolektif savunmanın temel taşı olmaya devam edeceğini ve önerilen çerçevenin mevcut kurumların yerini almak yerine onları geliştireceğini teyit etti.

fgthyj
Ukrayna'nın Harkov kentinde hasar görmüş Harkov Şehir ve Bölge İdaresi binasının önünden çocuğuyla birlikte geçen bir kadın, 20 Ekim 2026 (AFP)

Avrupa, Trump yönetiminin Rusya'yı kayıracağından ve Ukrayna'ya savaş sonrası güvenlik düzenlemelerini kabul etmesi için baskı yapacağından endişe ediyor. Daha geniş anlamda, Avrupa, endişelerini ve taleplerini ele almadan Avrupa'daki güvenlik mimarisini belirlemek için Putin ve Trump arasında bir “anlaşma”ya varılmasından endişe duyuyor. Bu korkular, ABD'nin Avrupa'dan bazı güçlerini çekmesiyle, Trump'ın 19. yüzyılda ABD Başkanı James Monroe'nun açıkladığı Monroe Doktrini'ne benzer şekilde Batı Yarımküre'ye odaklanılacağını açıkladığı Donroe Doktrini’nin bir parçası olarak önümüzdeki ay daha fazla asker çekme olasılığıyla daha da güçleniyor.

Avrupa'nın şekillendirilmesine katılmadığı önerileri reddettiğinin bir işareti olarak, AB Dış İlişkiler ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcisi Kaja Kallas, Varşova ziyaretinde gazetecilere “Zaten yerleşik bir Avrupa güvenlik mimarimiz var” dedi. “Sorun şu ki, Rusya bu mimarinin dayandığı anlaşmaları ihlal etmeye devam ediyor. NATO 2021'de Rusya için bir tehdit oluşturmuyordu ve şimdi de oluşturmuyor. Putin'in Avrupa’nın güvenliği konusunda veto yetkisi yok” diye de ekledi. “Ukrayna ve Rusya'nın nasıl ve ne zaman bir barış anlaşmasına varacağını belirleyemeyiz, ancak herhangi bir anlaşmanın uygulanabilmesi için AB'nin de taraf olması gerekecektir” diye sözlerini tamamladı.

 Kushner'in önerilerine yönelik Avrupa eleştirilerinin ötesinde, önerilen çerçevenin Rusya'nın taleplerini karşılarken aynı zamanda Ukrayna'nın egemenliğini, toprak bütünlüğünü ve kendi ittifaklarını seçme hakkını nasıl koruyabileceği belirsizliğini koruyor. Mevcut müzakereler turunun arifesinde, İngiltere, Fransa ve diğer Avrupa ülkelerinden yaklaşık 2.800 askerin katılımıyla Polonya'da tatbikatlar başladı ve bu tatbikatların ayın 22'sine kadar devam etmesi planlanıyor. Bu tatbikatlar, Avrupa komutasındaki çok uluslu bir gücün muharebe hazırlığını test etmeyi içeriyor; bu güç, savaşın sona ermesinden sonra Ukrayna'yı destekleyebilir.

Rusya ve Ukrayna'nın toprak tavizleri ve güvenlik garantileri konularındaki pozisyonları arasındaki geniş uçurum göz önüne alındığında, mevcut görüşmelerin önemli atılımlar sağlaması olası görünmüyor. Savaş sonrası Avrupa güvenlik mimarisi konularına ek olarak, yeniden inşa ile ilgili herhangi bir çözüm, süreci kimin üstleneceğinin ve finansman kaynaklarının belirlenmesinde, Amerikan şirketlerinin bu süreci tekeline almasının önlenmesinde Avrupa'nın katılımını gerektiriyor.


Macron ile Fransız gazeteci arasında Telegram'da iki yıl boyunca neler konuşuldu?

 Gazeteci ve siyasi yorumcu Françoise Degois'in «Hepiniz Bana Karşı Çok Acımasızsınız» adlı kitabının kapağı (Amazon)
 Gazeteci ve siyasi yorumcu Françoise Degois'in «Hepiniz Bana Karşı Çok Acımasızsınız» adlı kitabının kapağı (Amazon)
TT

Macron ile Fransız gazeteci arasında Telegram'da iki yıl boyunca neler konuşuldu?

 Gazeteci ve siyasi yorumcu Françoise Degois'in «Hepiniz Bana Karşı Çok Acımasızsınız» adlı kitabının kapağı (Amazon)
 Gazeteci ve siyasi yorumcu Françoise Degois'in «Hepiniz Bana Karşı Çok Acımasızsınız» adlı kitabının kapağı (Amazon)

Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron ile gazeteci ve siyasi yorumcu Françoise Degois arasında iki yıl boyunca Telegram üzerinden gerçekleşen özel yazışmalar, yeni yayımlanan bir kitapla gün yüzüne çıktı. Macron'un bilgisi ve önceden alınmış izni olmadan yayımlanan mesajlar, Elysee Sarayı'ndaki yalnızlık hissinden siyasi hesaplaşmalara, müttefiklerine yönelik eleştirilerinden cumhurbaşkanlığı sonrasına ilişkin planlarına kadar pek çok başlığı içeriyor.

Elysee Sarayı'nın denetim mekanizmaları ve cumhurbaşkanlığı makamının katı protokolleri devre dışı kalırken, Fransız gazeteci ve tanınmış siyasi yorumcu Françoise Degois'in yayımladığı kitap, Paris'te siyasi ve medya çevrelerinde eşi benzeri görülmemiş bir sarsıntıya yol açtı.

Degois'in kısa süre önce yayımlanan Vous êtes tous trop durs avec moi (Hepiniz Bana Karşı Çok Acımasızsınız) başlıklı kitabı, saatler içinde ülkenin en çok konuşulan konularından biri haline geldi.

Kitap, Emmanuel Macron'un cumhurbaşkanlığı dönemine ilişkin sıradan bir siyasi analiz olmanın ötesine geçiyor. Degois, devletin en üst makamındaki ismin özel hayatına dair benzeri görülmemiş bir perdeyi aralayarak, kendisiyle Macron arasında Telegram üzerinden iki yıl boyunca gerçekleşen özel ve spontane yazışmaları yayımladı. Gazeteci, mesajları paylaşmadan önce Macron'dan izin almadı ve cumhurbaşkanını da kitap hakkında bilgilendirmedi.

dfevbyn
Gazeteci Françoise Degois'in «Hepiniz Bana Karşı Çok Acımasızsınız» adlı kitabının kapağı (Amazon)

İlişkinin karmaşık niteliğini ortaya koyan cesur bir adım atan Degois, kitabın bir nüshasını da Elysee Sarayı'na gönderdi. Üstelik Macron'dan kitabı bizzat imzalamasını istedi. Bu talep, devletin en üst makamındaki bir isimle kurulan ilişkilerdeki teamüllere açık bir meydan okuma olarak değerlendirildi.

X'teki bir paylaşım gizli yazışmaların kapısını açtı

İki taraf arasındaki bu yoğun sanal iletişimin bir teşekkür mesajıyla başlayacağını kimse tahmin etmiyordu. 2024 yazında, siyasi çizgisi tarihsel olarak Fransız soluna yakın olan Françoise Degois, eski adı Twitter olan X platformunda, Fransa'nın First Lady'si Brigitte Macron'u özel hayatını hedef alan söylentiler ve komplo teorileri karşısında güçlü biçimde savundu.

htm
Gazeteci Françoise Degois'in «Hepiniz Bana Karşı Çok Acımasızsınız» adlı kitabının kapağı (Amazon).

Bu tutumu Macron'un takdirini kazandı. Cumhurbaşkanı, iletişim danışmanlarını devre dışı bırakarak alışılmış sınırları aşmaya karar verdi ve gazeteciye doğrudan bir mesaj göndererek eşine yönelik haksız iddialara karşı gösterdiği tutum için teşekkür etti.

Bu mesaj, deneyimli gazetecinin değerlendirdiği bir fırsat oldu. İkili arasındaki Telegram yazışmaları böylece siyaset üzerine derin tartışmaların ve baskılardan kaynaklanan sıkıntıların dile getirildiği, resmi denetimden ve alışılmış diplomatik ifadelerden uzak, sürekli bir iletişim kanalına dönüştü.

Elysee Sarayı'nın koridorlarından itiraflar ve yalnızlığın acısı

Kitapta yayımlanan mesajlar, 2027'de sona erecek ikinci ve son cumhurbaşkanlığı döneminin sonuna yaklaşan Macron'un gündelik yaşamına oldukça karamsar bir tabloyla ışık tutuyor.

Gizli yazışmalar, Elysee Sarayı'nda boğucu bir yalnızlık yaşadığını düşünen ve siyasi ve medya elitlerine karşı derin bir kırgınlık besleyen bir cumhurbaşkanını ortaya koyuyor. Macron, söz konusu çevreleri kendisine iftira atmakla ve Fransa için yaptığı fedakârlıkların büyüklüğünü takdir etmemekle suçluyor.

dfgbthy
Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron (AFP)

Yazarın kitaba adını veren “Hepiniz bana karşı çok acımasızsınız” ifadesi, Macron'un içinde bulunduğu ruh halini ve karşı karşıya olduğu siyasi baskıların ağırlığını özetliyor. Mesajlar ayrıca cumhurbaşkanının halk desteğindeki düşüşü ve hem müttefiklerinin hem de rakiplerinin nankörlüğü nedeniyle görev süresinin toplu bir vefasızlık ortamında sona erdiği yönündeki giderek güçlenen hissini yansıtıyor.

Fırtınanın ortasında Macron'un kesin yanıtları

Mesajların önemli bir bölümünde şikâyet ve yalnızlık duygusu öne çıksa da yazışmalar, Macron'un özellikle Ulusal Meclis'i feshetme yönündeki tartışmalı kararının ardından yaşanan kritik anlarda sergilediği inatçı ve kararlı tutumu da gözler önüne seriyor.

Fransa Cumhurbaşkanı, siyasi krizlerin peş peşe yaşandığı bir dönemde görevinden erken ayrılabileceğine ilişkin söylentilere kesin bir dille karşı çıkıyor. Mesajlarından birinde, hiçbir koşulda istifa etmeyeceğini açıkça ifade ediyor.

Yazışmalarda Macron'un tartışmalı emeklilik reformunu savunmadaki ısrarı da dikkat çekiyor. Cumhurbaşkanı, Degois ile yaptığı görüşmede yasanın geri çekilmesinin veya askıya alınmasının Fransa ekonomisini kaçınılmaz ve yıkıcı bir mali çıkmaza sürükleyeceğini savunuyor.

Solun dışarıda bırakılmasının perde arkası ve gölge görevlendirmeler

Kitap, son milletvekili seçimlerinin ardından yaşanan karmaşık siyasi manevraların perde arkasını da aydınlatıyor. Macron ile Degois arasındaki mesajlar, cumhurbaşkanının solcu Yeni Halk Cephesi ittifakının yükselişine ilişkin gerçek tutumunu ortaya koyuyor.

Yazışmalar, Macron'un hükümetin yönetimini sola bırakmaya en ufak bir niyetinin olmadığını gösteriyor. Cumhurbaşkanının, Lucie Castets'in başbakanlığa aday gösterilmesini açıkça küçümsediği ve Castets'in Matignon Sarayı'na yerleşmesini son derece gerçek dışı bulduğu anlaşılıyor.

Mesajlar ayrıca Macron'un solun ilerleyişini engellemek amacıyla siyasi hamlelerini perde arkasında nasıl yürüttüğünü ortaya koyuyor. Cumhurbaşkanı, iktidardaki temel politikalarının devamını güvence altına alacak alternatif formüller arıyordu. Bu yaklaşım, daha sonra kendi siyasi hesaplarıyla uyumlu bir hükümetin kurulmasıyla sonuçlandı.

Macron'un okları müttefiklerini ve rakiplerini de hedef aldı

Telegram mesajları yalnızca siyasi tutum ve ilkelerle sınırlı kalmadı; Macron'un Fransız siyasetinin önde gelen isimlerine yönelik sert kişisel değerlendirmelerini de içerdi.

Cumhurbaşkanının en yakınındaki isimler bile bu eleştirilerden nasibini aldı. Kitapta, eski Başbakan Gabriel Attal'a yönelik ağır eleştiriler yer alıyor. Macron'un Attal'ın hak ettiğinden çok daha fazla fırsat ve siyasi destek elde ettiğini düşündüğü görülüyor.

Sosyalist liderler de cumhurbaşkanının eleştirilerinden payını aldı. Macron, gerçek bir alternatif sunmayı başaramadıklarını ileri sürerek onları “başarısızlar” diye nitelendirdi. Ayrıca Boyun Eğmeyen Fransa hareketinin lideri Jean-Luc Mélenchon'un siyasi yeterliliğini açıkça sorguladı ve iktidara gelme arzusunu Fransa'da gerçekleşmesi mümkün olmayan bir hayal olarak tanımladı.

Belirsiz gelecek ve milyarderlerin yanında çalışmayı reddetmesi

Sızdırılan yazışmalarda, Macron'un 2027'de Elysee Sarayı'ndan ayrılmasının ardından mesleki ve kişisel yaşamını nasıl şekillendireceği de ele alınıyor.

Cumhurbaşkanının özel sektöre geçmeye hazırlandığı veya Fransa'nın önde gelen zengin ve milyarderlerine danışmanlık yapacağı yönündeki basın haberleri ve söylentilere verdiği yanıt, siyasi gururunu yansıtan kesin ifadeler içeriyor.

Macron, cumhurbaşkanlığından ayrıldıktan sonra hiç kimsenin emrinde çalışmayacağını Degois'e açıkça belirtiyor. Bu tutumunu, başkasına ait büyük bir sarayda yaşamaktansa kendisine ait küçük bir evde oturmayı tercih edeceğini söyleyerek ifade ediyor. Bu sözlerle, eski cumhurbaşkanı olarak bağımsızlığını ve itibarını koruma arzusunu vurguluyor.

Elysee'de şok ve Macron döneminin sonuna dair trajik bir kayıt

Kitap, cumhurbaşkanının yakın çevresinde adeta bomba etkisi yarattı. Konuya yakın kaynaklara göre cumhurbaşkanlığı ekibi ve iletişim danışmanları, kitabın varlığından ve çarpıcı içeriğinden ancak raflara çıkmasından üç gün önce haberdar oldu. Bunun nedeni, Degois'in yayınevi Robert Laffont ile anlaşarak kitap projesini tam bir gizlilik içinde yürütmesiydi.

fgthyju
Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron (AFP)

Paris'teki gözlemciler, kitabı siyasi açıdan son derece önemli bir belge olarak değerlendiriyor. Eser, yalnızca cumhurbaşkanlığı makamına ait özel yazışmaların gizliliğinin ihlali anlamına gelmiyor; aynı zamanda “Macron döneminin sonu”na ilişkin canlı ve trajik bir kayıt sunuyor.

Kitap, görev süresinin sonbaharına yaklaşırken zorlu siyasi koşullarla mücadele eden bir cumhurbaşkanının insani ve siyasi yönlerini gözler önüne seriyor. Macron'un kendisine yöneltilen her eleştiriyi hak etmediği bir acımasızlık olarak gördüğü izlenimini de yansıtıyor.


Yeni Knesset, derin bölünmeler ve Arap milletvekillerine yönelik saldırılarla çalışmalarına başladı

İsrail'deki parti liderleri, Cumhurbaşkanı ve Yüksek Mahkeme Başkanı, salı günü Kudüs'te Knesset'in açılışında toplu fotoğraf çektirdi (AP)
İsrail'deki parti liderleri, Cumhurbaşkanı ve Yüksek Mahkeme Başkanı, salı günü Kudüs'te Knesset'in açılışında toplu fotoğraf çektirdi (AP)
TT

Yeni Knesset, derin bölünmeler ve Arap milletvekillerine yönelik saldırılarla çalışmalarına başladı

İsrail'deki parti liderleri, Cumhurbaşkanı ve Yüksek Mahkeme Başkanı, salı günü Kudüs'te Knesset'in açılışında toplu fotoğraf çektirdi (AP)
İsrail'deki parti liderleri, Cumhurbaşkanı ve Yüksek Mahkeme Başkanı, salı günü Kudüs'te Knesset'in açılışında toplu fotoğraf çektirdi (AP)

İsrail Parlamentosu (Knesset), salı günü yeni dönem çalışmalarına ana siyasi bloklar arasındaki derin ve süregelen ayrışmaların gölgesinde başladı. Cumhurbaşkanı Isaac Herzog, milletvekillerine birlik çağrısında bulunarak “seçimlerin tekrarlanmasını önlemek için ellerinden gelen her şeyi yapmalarını” istedi. Ancak açılış oturumunda yaşanan tartışmalar, taraflar arasındaki uçurumun derinliğini gözler önüne sererken Herzog'un çağrısı karşılık bulmadı.

Yeni dönemin ilk hamlesinde, hükümeti kurmakla görevlendirilen Gadi Eisenkot'un liderliğindeki blok, 7 Ekim 2023 saldırısına ilişkin resmî bir soruşturma komisyonu kurulmasını öngören yasa tasarısını sundu. Başbakan Binyamin Netanyahu, siyasi açıdan başarısızlığın sorumluluğunun kendisine yüklenmesinden çekindiği için üç yıldır bu adımı reddediyor ve konuyu geçiştiriyordu.

vfgbh
İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, Kudüs'te Knesset'in açılış töreninde konuşma yaparken (Reuters)

Netanyahu ise buna karşılık, Eisenkot'un liderliğindeki “Değişim” blokuna yönelik suçlamalarını yineledi ve tarihî bir başarıyla 19 sandalye kazanan Arap partilerine sert sözlerle yüklendi. Netanyahu, Arap partilerini “İsrail'i yıkmaya çalışmakla” suçladı.

Herzog, açılış oturumunda yaptığı konuşmada, “Burada temsil ettiğiniz halk, birlik ve umut getirecek uzatılmış bir el görmek istiyor. Sizden, rakipleriniz de dâhil olmak üzere birbirinize uzlaşma eli uzatmanızı ve birbirinize hoşgörüyle bakmanızı istiyorum” dedi.

Herzog, “Bu Knesset görev süresini tamamlamalı. Seçimlerin tekrarlanmasını önlemek için elinizden gelen her şeyi yapın” ifadelerini kullandı.

dcfgthy
İsrail'de hükümeti kurmakla görevlendirilen Gadi Eisenkot, Knesset'in açılışı kapsamında partisinin Yeşar grubunun toplantısına katılmak üzere gelirken (Reuters)

Eisenkot, konuşmasında ulusal acil durum hükümeti kurma sözü verdi ancak bunu nasıl gerçekleştireceğine ilişkin ayrıntı paylaşmadı. Uzun ve gergin bir günün ardından tüm Knesset üyeleri erken saatlerde Meclis binasına gelerek yemin etti.

Eisenkot beklemeye geçmedi

Eisenkot'un başkanlığını yaptığı Değişim bloku, oturumun başlamasını dahi beklemeden harekete geçti. Blok, Knesset'in Likud üyesi mevcut Başkanı Amir Ohana'nın görevden alınarak yerine Yashar Partisi milletvekili Matan Kahana'nın getirilmesi için 67 imza sundu. Bu girişim, Knesset'in kontrolünü ele geçirmeye yönelik ilk adım olarak değerlendirildi.

dgth
İsrail'de yargı reformu yasasını protesto eden göstericiler, Mart 2023'te Tel Aviv'de güvenlik güçleriyle çatışırken (AFP)

Eisenkot'un blokundaki siyasi güçler arasında Knesset Başkanlığı ve diğer komisyonların başkanlıklarının paylaşılması konusunda varılan anlaşmalar, Netanyahu'nun Meclis'teki kadrolarını görevden uzaklaştırma ve onun siyasi mirasından kurtulma arzusunu ortaya koydu.

Eisenkot, Naftali Bennett, Yair Golan, Avigdor Lieberman ve Yair Lapid, ortak açıklamayla hükümeti kurma görevi süresince Knesset Başkanı'nın belirlenmesi ve bazı parlamento görevlerinin dağılımı konusunda anlaşmaya vardıklarını duyurdu.

Yedioth Ahronoth gazetesine göre, siyasi aktörlerin tamamı Knesset'teki nüfuz alanlarını belirlemeye çalışıyordu. Gazetenin aktardığına göre Eisenkot ve partisi Knesset Başkanlığı'nı, Bennett'in partisi Maliye Komisyonu Başkanlığı'nı, Lieberman ise Haredilerle yakınlaşmasının da etkisiyle Dışişleri ve Güvenlik Komisyonu Başkanlığı'nı aldı. Demokratlar ise yasama çalışmalarında öncü rol üstlenmek istiyor.

cdvgtf
İsrail Knesset'inin salı günü düzenlenen açılış oturumundan bir görüntü (Reuters)

Değişim bloku, 7 Ekim saldırısındaki başarısızlıklara ilişkin soruşturma komisyonu kurulmasını öngören yasa tasarısının yanı sıra bir dizi başka yasa teklifi de sundu. Bu teklifler arasında, Netanyahu hükümetinin gündeme getirdiği ve İsrail'de benzeri görülmemiş protestolara yol açan tartışmalı yargı reformlarının tümüyle iptal edilmesi de bulunuyor.

Yedioth Ahronoth, Değişim bloku liderlerinin hükümeti kurmayı başarıp başaramayacağının henüz belli olmadığını ancak Knesset'in kontrolünü ele geçirme planlarının uygulanacağının kesin olduğunu yazdı.

Arap milletvekillerine saldırı

Knesset Başkanı Amir Ohana, görevinden ne zaman ayrılacağını açıklamazken, yerine geçmesi planlanan Kahana'yı hedef aldı. Ohana, Kahana'nın “Arapların oylarına güvendiğini” söylemekle yetindi. Ayrıca Knesset'teki Arap milletvekillerine ve 7 sandalye kazanan Birleşik Arap Listesi'nin lideri Mansur Abbas'ı da hedef aldı.

Ohana, “Siyonizmin geleceği için sahte komploları teşvik eden ve Yahudi halkının topraklarının işgaline çağrı yapanlarla iş birliği yapılmamalı” dedi. Ohana'nın sözlerinin ardından salonda kısa süreli gerginlik yaşandı.

Ohana'nın kışkırtıcı açıklamalarının hemen ardından aşırı sağcı Ulusal Güvenlik Bakanı Itamar Ben-Gvir de devreye girerek 12 sandalye kazanan Ortak Arap Listesi'ni hedef aldı. Ben-Gvir, Knesset'te yemin eden listenin lideri Yusuf Cebbarin'in sözünü keserek, “Kime yemin ediyorsun? Hamas'a mı?” diye bağırdı. Ortak Arap Listesi üyeleri ise Ben-Gvir'e “Terör destekçisi” diye karşılık verdi.

İsrail medyasının dikkatini çeken bir başka görüntüde, Birleşik Arap Listesi lideri Mansur Abbas, İsrail millî marşı okunmaya başladığında diğer Arap milletvekillerinin aksine Knesset salonundan ayrılmadı ve marş okunurken salondakilerle birlikte ayakta durdu.

İsrail'deki Arap partileri, Ortak Arap Listesi ve Birleşik Arap Listesi olmak üzere iki blok tarafından temsil ediliyor. İki blok toplam 19 sandalye kazanarak daha önce görülmemiş bir başarı elde etti. Ortak Arap Listesi, Arap milliyetçiliği ve sol çizgideki siyasi yaklaşımına rağmen İsrail hükümetlerine katılmayı reddediyor ve yönetim karşıtı daha sert bir söylem benimsiyor. Mansur Abbas ise 2021 yılında Naftali Bennett ve Yair Lapid'in kurduğu koalisyon hükümetine katılmıştı.

fvgbyh
Binyamin Netanyahu ve eşi Sara, Knesset'in açılış oturumuna katılırken (AFP)

Abbas, İsrail millî marşı okunurken salonda kalmasına rağmen daha sonra Netanyahu'nun Araplara yönelik yeni saldırılarından kurtulamadı. Netanyahu, yeni Knesset'te yaptığı konuşmada nükleer İran tehdidi de dâhil olmak üzere tüm tehditlerle mücadele edebilmek için ulusal birlik hükümeti kurulması gerektiğini söyledi. Netanyahu, “Terör destekçilerine ve İsrail'den nefret edenlere dayanan her hükümet başarısız olacaktır” dedi.

Netanyahu, iki Arap partisini de İsrail'i yıkmaya çalışmakla suçlayarak sert biçimde hedef aldı. Netanyahu, “Aralarındaki tek fark, Yahudi devletinin enkazı üzerinde nasıl bir devlet kurulması gerektiği konusunda görüş ayrılığı yaşamaları” iddiasında bulundu.

Seçim sonuçlarına yönelik şüpheleri yeniden gündeme getirdi

Netanyahu, seçim sonuçlarına yönelik şüphelerini yeniden dile getirerek, kendi iddiasına göre seçim sürecine dış müdahalenin etkisinin soruşturulmasını istedi.

Birlikte Partisi lideri Naftali Bennett, Netanyahu'ya sert sözlerle karşılık vererek, “Peki, 7 Ekim soruşturmalarına ne oldu?” diye sordu. Ben-Gvir ise Bennett'e bağırarak, “Ortak Arap Listesi ile mi oturmak istiyorsun?” dedi. Başbakan'ın eşi Sara Netanyahu da tartışmaya müdahil olarak Bennett'e bağırdı.

Eisenkot ise Netanyahu'nun konuşmasına ilişkin değerlendirmesinde, “Görev süresi sona ermekte olan başbakanın hayal, bölünme, nefret ve utançla dolu konuşmasını dinledim. Bu konuşma, onun bir dakika daha görevde kalmaya uygun olmadığı yönündeki kanaatimi daha da pekiştirdi. Ulusal acil durum hükümetini kurmak için acilen harekete geçmeliyiz. Netanyahu'nun iktidarda kalmaya devam etmesi İsrail'i bölüyor ve güvenliğini tehlikeye atıyor” ifadelerini kullandı.