Netanyahu, Ukrayna Yahudilerinin oylarını almak için çabalıyor

Netanyahu, halk desteğinin gerilemesinden sonra Ukrayna’ya yöneldi (Reuters)
Netanyahu, halk desteğinin gerilemesinden sonra Ukrayna’ya yöneldi (Reuters)
TT

Netanyahu, Ukrayna Yahudilerinin oylarını almak için çabalıyor

Netanyahu, halk desteğinin gerilemesinden sonra Ukrayna’ya yöneldi (Reuters)
Netanyahu, halk desteğinin gerilemesinden sonra Ukrayna’ya yöneldi (Reuters)

Netanyahu, seçim savaşında Ukraynalı Yahudileri seferber etmek için güç noktası olmasını istediği Ukrayna’dan, İsrail’deki Rus, özellikle Ukraynalı Yahudiler arasındaki en güçlü rakibi Avigdor Liberman’a karşı kapsamlı bir saldırı kampanyası ile çıktı.
Başbakan, tutumundan geri adım atması ve kendisi ile bir hükümet koalisyonuna girmesi için Liberman’a gözdağı vererek Rus oyları ile korkutarak uyguladığı baskı politikasının fayda vermediğini anladı. Zira Liberman, Netanyahu’nun önümüzdeki parlamento seçimlerindeki en güçlü rakibi Benny Gantz ile bir artı oy sözleşmesi imzaladı.
Independent Arabia’dan Emal Şahade’nin haberine göre Netanyahu, Ukrayna’daki vaktini vaatlerde bulunmak, anlaşmalar imzalamak ve birçok akıl çelici teklifte bulunmak suretiyle seçimlerde kendisine Rus desteği elde etmek için ayırmayı planladıysa da Liberman ile Benny Gantz arasında imzalanan anlaşma, Netanyahu için darbe niteliğinde oldu. Onu Ukrayna kampanyasında değişiklik yapmak zorunda bıraktı. Böylece Ukrayna’dan, “Her kim Yair Lapid ile Gantz’ı yönetimde görmek istiyorsa sola katılan Liberman yararına oy kullansın” söylemi ile çıktı.
Sağın oyları sola
Netanyahu, söz konusu anlaşmanın ardından yayınladığı bir video kaydında şunları söyledi:
“Üzülerek söylüyorum ki iş bugün resmî bir boyut kazandı. Liberman, sağın oylarını sol bir hükümete aktarıyor. Gantz’ı hükümet başkanı olarak önereceğini söyledi. Bu, Gantz ile Lapid’in başbakanlığı nöbetleşe devralacağı anlamına geliyor. Bugün, Liberman ile Gantz ve Lapid arasında resmî bir artı oy anlaşması imzalandı. Yani Lapid ve Gantz liderliğinde sol bir hükümet görmek isteyenler, Liberman lehine oy kullansın. Likud Partisi, benim başkanlığımda tek başına sol bir hükümet kurulmasını önleyecek kadar büyüktür.” 
Netanyahu, arkasındaki halk desteğinin azalması ve Liberman’ın Ruslar arasındaki gücünden korkmasından dolayı Ukrayna’ya yöneldi. İsrail solu konusunda gözdağı verme yaklaşımına ise devam etti. Bu iki isim seçim kampanyaları sırasında ‘teslim politikası’ benimsenmesi iddiasında birleşti. Şöyle ki Netanyahu, Liberman’ın zayıf olduğunu ve Gantz karşısında teslim olduğunu düşünürken Liberman, Başbakan’ın zayıf olduğunu ve “Gazze terörü” karşısında teslim olduğu görüşünde. 
Liberman’nın partisi, Netanyahu’nun saldırısına şu açıklamayla cevap verdi:
“Gazze Şeridi’nden gelen teröre teslim olmaya ve Hamas hareketini korumak için vergi ödemeye karar veren herkes, bu rezalet ve İsrail’in cevabının yoğun bir şekilde aşağılanması karşısında sessiz kalanlardır. Sağ adına konuşma hakları yoktur ve İsrail’deki ulusal kampın bir parçası değillerdir.” 
Ukrayna Yahudilerine hizmet
Netanyahu, Ukrayna’da oldukça sıkıntı çektiklerini iddia ettiği Ukrayna Yahudilerine ilgi ve sevgisini göstererek İsrail’e göç eden ve parlamento seçimlerine katılacak olan Ukraynalı Yahudilere hitap etmeye çalıştı.
Bu doğrultuda Ukrayna'nın Yahudi Cumhurbaşkanı Vladimir Zelenskiy ile tarım, turizm, emeklilik ve eğitim alanlarında anlaşmalar imzalamak için çabaladı. Netanyahu, Ukraynalı Yahudi çocukların Ukrayna’daki anaokullarında ve okullarda eğitim görmesine izin verilmesi konusunda henüz görüş birliğine varılmayan bir anlaşmayı uygulamaya istekli olduğunu da ortaya koydu.
Netanyahu, Ukraynalı Yahudiler ile dindar Yahudiler arasında Tel Aviv’e birden fazla başarı ile dönmek istedi ve Ukrayna Büyükelçiliği’nin Kudüs’e taşınmasını büyük bir başarı ve İsrail’in uluslararası konumu açısından oldukça önemli bir mesele olarak ön plana çıkardı. AB’nin Kudüs’ü tanımayı reddettiği ve Ukrayna’nın AB’ye kabul edilmeyi gerçekten önemsediği bir düzlemde Netanyahu’nun bu çabalarının başarılı olmayacağı öngörülmekle birlikte Başbakan, konuyu ve talebini sanki bir başarı gerçekleştirmiş gibi sundu.
Ukrayna Yahudilerine yönelik ilgisi bununla da sınırlı kalmayan Netanyahu, Kiev’e yönelerek Yahudi topluluğun sorumluları ile bir araya geldi. Rus Yahudilerine destek ve ilgi gösterdiğine dair tabloyu tamamlamak içinse Babi Yar’da, Yahudi kıyımının yapıldığı yerdeki anma törenlerine katıldığına dair görüntüler sundu.
Beklentiler
İsrail’deki Ukraynalı Yahudiler, daha önce Sovyetler Birliği’nden birkaç göç dalgası yoluyla gelen göçmenlerin üçte birinden fazlasını oluşturuyor ve oy hakkına sahip olan Rus göçmenler arasında yüksek bir oranı temsil ediyor. Bu durum, adaylar arasında bu kesime yönelik rekabeti güçlendiriyor. Netanyahu’yu seçimlere bir aydan az bir zaman kalmışken Ukrayna'yı ziyaret etmeye iten şey de bu. Moldova doğumlu Liberman, son seçimlerden sonra Netanyahu’yu bir hükümet koalisyonu oluşturamamasından sorumlu tutmasından bu yana Likud Partisi yönetimi, Rus oy sahiplerini Netanyahu’ya destek vermeye yönlendirmek için büyük çaba sarf etti. Siyasi uzmanlar, bu ziyaretin genel olarak Sovyet, özelde Ukrayna Yahudileri arasında Netanyahu’ya bir fayda sağlayıp sağlamayacağı konusunda farklı görüşler ileri sürüyor.
Jeostrateji Profesörü Avinoam Idan’a göre Netanyahu’nun çabalarının başarılı olduğunun ilk göstergesi, karşılanmasında en üst düzeyde ağırlanmasıdır. Netanyahu’nun Devlet Başkanı tarafından karşılanması, seçimlerden önce harika bir resim sunmaktadır. Zira Ukrayna asıllı İsraillilerin oranı da oldukça yüksek. Kiev’de bilhassa Yahudi bir lider tarafından karşılanması, bu önemli seçmen kitlesinin gözünde Netanyahu’nun konumunu pekiştirebilir.
Bu öngörülerle birlikte bilindiği üzere Rusça konuşan İsrailli pek çok gencin, ailelerinin seneler önce terk ettiği ülke ile duygusal bağları bulunmuyor.
Netanyahu, Sovyetler Birliği’nden gelmiş olan göçmenlere emeklilik maaşı zammı gibi ek ayrıcalıklar sunduğunu ilan ederse yaşlı göçmenlerden puan alabilir.
Bu görüşe karşılık Rusça konuşan İsraillilerden olan ve ismini vermek istemeyen kıdemli bir siyaset analizcisi Netanyahu’nun Ukrayna’ya gitmekle bir oy bile kazanabileceğini düşünmek ‘ahmaklıktır’ dedi. Analist, konuya dair şu değerlendirmede bulundu:
“Doğrudur.. Zelenskiy gerek yerli Yahudiler gerekse de Ukraynalı göçmenler arasında büyük bir halk desteğine sahip. Ama ben zannetmiyorum ki Kiev ziyareti kime oy verileceği konusunda insanların görüşlerini değiştirsin. İsrailliler, eski Sovyetler Birliği’ne özlem duysalar da nostaljik duygularla değil çıkarlarına göre oy kullanırlar. Ukraynalı olmak isteselerdi Ukrayna’da kalırlardı. Netanyahu’ya göçmenlerin oyunu kazanmak için Ukrayna’ya gitmesini kim tavsiye ettiyse akılsızdır.”



Maskat görüşmeleri sona erdi… Devamı diğer başkentlerde yapılacak istişarelere bağlı

ABD Ortadoğu Özel Temsilcisi Steve Wittkoff ve İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi
ABD Ortadoğu Özel Temsilcisi Steve Wittkoff ve İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi
TT

Maskat görüşmeleri sona erdi… Devamı diğer başkentlerde yapılacak istişarelere bağlı

ABD Ortadoğu Özel Temsilcisi Steve Wittkoff ve İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi
ABD Ortadoğu Özel Temsilcisi Steve Wittkoff ve İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi

Umman Sultanlığı'nda bugün gerçekleştirilen İran ve ABD arasındaki görüşmeler sona erdi. İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi, iki tarafın bugünkü görüşmelerde dile getirilen mesajlar konusunda her iki ülkenin başkentleriyle istişarede bulunduktan sonra görüşmelere devam etme konusunda anlaştığını açıkladı.

İran ve Amerikan heyetleri, Umman arabulucusu Dışişleri Bakanı Bedr el-Busaidi aracılığıyla mesaj alışverişinde bulundular. El-Busaidi, bugünkü görüşmelerin "çok ciddi" olduğunu ve her iki tarafın pozisyonlarını netleştirmeye ve ilerleme kaydedilebilecek olası alanları belirlemeye yardımcı olduğunu söyledi.

Arakçi, görüşmelerin atmosferinin "iyi" olduğunu ve bir sonraki oturumun tarih ve yerinin birkaç gün içinde belirleneceğini ifade etti.

Washington, Tahran ile yapacağı görüşmelerde İran'ın nükleer programını, balistik füzelerini, bölgedeki silahlı gruplara verdiği desteği ve kendi halkına yönelik muamelesini de ele almak istiyor. Ancak İran, yalnızca nükleer konuları görüşmek istiyor.


Haritalarla değil, anlaşmalarla şekillenen jeopolitik sınırlar

Sarah Gironi Carnaville/Dergi
Sarah Gironi Carnaville/Dergi
TT

Haritalarla değil, anlaşmalarla şekillenen jeopolitik sınırlar

Sarah Gironi Carnaville/Dergi
Sarah Gironi Carnaville/Dergi

Steve Hewitt

“Asla satılık olmayan yerler vardır.” Bu sözlerle Kanada Başbakanı Mark Carney, Mayıs 2025'te Oval Ofis'te ABD Başkanı Donald Trum’a karşı durdu; bu sahne sembolik bir anlam taşıyordu.

Bu sözler Davos'ta söylenmedi, Grönland ile ilgili olarak Danimarka Başbakanı'na yöneltilmedi. Aksine, Carney'nin Trump'ın Kanada'ya yönelik bölgesel emellerini dizginlemeye çalıştığı bir anda Washington'da söylendi; bu emeller, Başkan’ın ikinci dönem için Beyaz Saray'a dönüşünden bu yana iki ülke arasındaki ilişkileri yeniden etkilemeye başladı. Trump'ın bu söze karşılığı ise kısa ve net bir işaret taşıyordu: “Asla deme.”

Toprak satışları ile ilgili sözlü atışmanın ardında, büyük ölçüde fark edilmeyen tarihi bir ironi yatıyordu. Trump ve Carney, modern sınırları büyük ölçüde başkalarından ister satın alma yoluyla isterse zorla, elde edilen topraklarla şekillenen iki ülkeyi yönetiyorlar.

Kanada örneğinde, bu durum tek bir devasa anlaşmayla cisim buldu. 1670 yılında kürk ticareti şirketi olarak kurulan ve 2025 yılında tasfiye edilen Hudson Bay Şirketi, 1870 yılında 3,8 milyon kilometrekarelik bir alanı kapsayan Rupert's Land olarak bilinen bölgeyi Kanada hükümetine sattı. Bu anlaşma, Kuzey Amerika tarihindeki en büyük toprak satın alımı sayılıyor. Günümüz Kanada'sının üçte birini temsil ediyor ve değerinin bugünkü dolar karşılığı yaklaşık 35 milyon Kanada dolarıdır. Ancak, bu topraklarda yaşayan yerli halkın görüşleri dikkate alınmamıştı ve bu durum, yeni yönetim düzenlemelerine karşı 1870 ve 1885 yıllarında iki ayaklanmaya yol açtı.

Kanada bu büyük anlaşmayı yaptığında, Amerikan toprak genişleme modeli zaten yerleşmişti. Orijinal on üç koloni, günümüz Amerika Birleşik Devletleri'nin yalnızca yaklaşık yüzde 12'sini temsil ediyordu. Bunu takiben kademeli bir ilhak, savaş ve satın alma süreci yaşandı. İlhak, Hawaii ve Teksas da dahil olmak üzere birçok bölgeyi kapsıyordu. Savaş yoluyla genişleme, 1846-1848 yılları arasında gerçekleşen Meksika-Amerika Savaşı’yla yaşandı ve bu savaş, Washington'un yaklaşık 1,3 milyon kilometrekarelik bir alanı (bugün Kaliforniya, Nevada ve Utah da dahil olmak üzere birçok eyaleti kapsayan bölgeyi) ele geçirmesiyle sonuçlandı. Ardından, ABD'yi bugün bile kontrolü altında olan Pasifik ve Karayipler'deki topraklarıyla kıtalararası bir emperyal güç konumuna getiren 1898 İspanya-Amerika Savaşı yaşandı.

Fetih ve ilhakın yanı sıra, toprak satın alımları da Amerikan devletinin inşasında sağlam şekilde yerleşmiş bir araç olmayı sürdürdü. Bu tarihi miras, Donald Trump'ın toprak edinme yaklaşımıyla doğrudan bağlantılı ve Grönland hakkındaki açıklamalarını, haritaların antlaşmalar ve savaşlarla değiştirildiği ve toprakların, halkları için bir vatan haline gelmeden önce uluslar arasında müzakere konusu olduğu eski bir siyasi geleneğin bağlamına yerleştiriyor.

En etkili emsaller 19. yüzyıla kadar uzanıyor ve Trump'ın 21. yüzyılda Grönland hakkındaki açıklamalarında dayandığı tarihsel bir arka plan sunuyor

Trump'ın Grönland ile ilgili girişimleri, 19. yüzyılda ABD'de yaygın olan bir siyasi modele dönüşü yansıtıyor. O zamanlar ülke bugünkünden daha küçüktü, ancak kıtasal ağırlık kazandıran ve emperyal bir güç olarak konumunu sağlamlaştıran hızlı bir genişleme sürecine girmişti.

Ne var ki ABD bağımsız bir oluşum olarak var olmadan önce bile, efsanevi hayal gücünde bir toprak satın alma anlaşmasıyla bağlantılıydı. 1626'da bir Hollandalı yerleşimci, Manhattan Adası'nı neredeyse hiçbir değeri olmayan mallar karşılığında satın almıştı. Popüler anlatı bunu, topraklarının gaspını haklı çıkarmak için saf Yerli Amerikalıların kandırılması olarak tasvir etse de gerçek çok daha karmaşıktı ve toprak mülkiyetinin ne anlama geldiğine dair kökten farklı ve birbirinden uzak anlayışları içeriyordu.

En etkili emsaller 19. yüzyıla kadar uzanıyor ve Trump'ın 21. yüzyılda Grönland hakkındaki açıklamalarında dayandığı tarihsel bir arka plan sunuyor. Gerçek şu ki, Başkan da geçmişi günümüzle ilişkilendirmekten çekinmiyor. Venezuela Devlet Başkanı Nicolás Maduro'nun tutuklanmasıyla ilgili olarak, Avrupalı güçleri Batı Yarımküre'ye müdahale etmemeleri konusunda uyaran 1823 tarihli Monroe Doktrini'ne atıfta bulundu; Washington bu bölgeyi kendi etki alanı içinde görüyordu. Trump kendi versiyonuna “Donroe Doktrini” adını verdi. Ayrıca, en sevdiği Amerikan başkanının, ABD'nin İspanya ile savaşı sırasında kıta sınırlarının ötesine genişlediği bir dönem olan 1897-1901 yılları arasında görev yapan Başkan William McKinley olduğunu da açıkladı.

ABD Başkanı Donald Trump, Davos'taki Dünya Ekonomik Forumu'nun yıllık toplantısında konuşma yapıyor (AFP)ABD Başkanı Donald Trump, Davos'taki Dünya Ekonomik Forumu'nun yıllık toplantısında konuşma yapıyor (AFP)

19. yüzyıl, yeni kurulan Amerika Birleşik Devletleri'nin üçüncü başkanı Thomas Jefferson dönemindeki ilk büyük toprak satın alımına tanık oldu. 1803'te, Napolyon yönetimindeki Fransa, Kuzey Amerika'nın kalbinde, daha önce İspanya kontrolünde olan 2,14 milyon kilometrekarelik geniş bir bölgeyi kendisine sattı. Anlaşmanın değeri 15 milyon dolardı; bu da günümüzde yaklaşık 350 milyon dolara denk geliyor. Bu alan, orijinal on üç koloninin yüzölçümünü iki katından fazla artırdı ve daha sonra kurulan on beş Amerikan eyaletinin temeli oldu.

Ardından, İspanya'nın bölge sakinlerinin İspanyol hükümetine sunduğu mali talepleri Washington'un karşılaması karşılığında 1819 tarihli Adams-Onís Antlaşması ile devrettiği Florida bölgesi ABD topraklarına katıldı. Amerika Birleşik Devletleri, Madrid'e bu topraklardan vazgeçmesi için sürekli baskı uyguluyordu ve İspanya mali krizi sırasında nihayet bunu kabul etmeden önce Washington bölgenin batı kesimi üzerinde zaten kontrol kurmuştu.

Colón'daki Panama Kanalı'nın havadan görünümü, 1 Şubat 2025 (Reuters)Colón'daki Panama Kanalı'nın havadan görünümü, 1 Şubat 2025 (Reuters)

1854'te ise Meksika'daki ABD elçisi James Gadsden'in adını taşıyan Gadsden Anlaşması imzalandı. Bu anlaşma kapsamında Meksika, günümüzde güney Arizona ve New Mexico'yu oluşturan yaklaşık 77 bin kilometrekarelik topraklarını sattı. Washington, Güneybatı'yı Pasifik Okyanusu'na bağlayan bir demiryolu inşaatını kolaylaştırmak için bu toprakları satın almaya çalışıyordu.

Bir diğer büyük toprak satın alımı yine 19. yüzyılda gerçekleşti. 1867'de Amerika Birleşik Devletleri Alaska'yı Rusya'dan satın aldı. Bölge 1,5 milyon kilometrekareden fazla bir alanı kapsıyordu ve bugünkü değeriyle 132 milyon dolara mal olmuştu. Şarku'l Avsat'ın al Majalla'dan aktardığı analize göre anlaşmayı ABD Dışişleri Bakanı William Seward müzakere etmişti ve o dönemde satın alınan toprakları işe yaramaz, donmuş bir bölge olarak gören muhaliflerden gelen eleştiri dalgasıyla karşı karşıya kalmıştı. Ancak Alaska daha sonra 49. eyalet ve yüzölçümü bakımından ülkenin en büyük eyaleti oldu.

1916'da Washington, Panama Kanalı'na yakınlığı ve Birinci Dünya Savaşı sırasında Almanya'nın burayı denizaltı üssü olarak kullanabileceği korkusuyla Danimarka’ya ait Batı Hint Adaları'na el koymaya çalıştı

1916'da Washington, Panama Kanalı'na yakınlığı ve Birinci Dünya Savaşı sırasında Almanya'nın burayı denizaltı üssü olarak kullanabileceği korkusu nedeniyle Danimarka’ya ait Batı Hint Adaları'na el koymaya çalıştı. Washington ve Kopenhag arasında bir anlaşma imzalandı ve ardından Danimarkalılar tarafından ulusal bir referandumla onaylandı. Anlaşmaya göre, adalar 25 milyon dolara (bugünkü değeriyle yaklaşık 633 milyon dolar) ABD egemenliğine devredildi ve Amerikan Virgin Adaları olarak yeniden adlandırıldı.

ABD Başkan Yardımcısı J.D. Vance, Grönland'daki ABD Ordusu’na ait Pituffik Uzay Üssü’nde, 28 Mart 2025 (AFP)ABD Başkan Yardımcısı J.D. Vance, Grönland'daki ABD Ordusu’na ait Pituffik Uzay Üssü’nde, 28 Mart 2025 (AFP)

O dönemdeki anlaşma, Danimarka'nın Grönland üzerindeki egemenliğini tanıyan bir madde içeriyordu. Ancak bu tanıma, Washington'un İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra adayı satın alma girişimini engellemedi ve bu fikir, Trump'ın ABD'nin nüfuzunu genişletme vizyonunun bir parçası olarak son yıllarda yeniden gündeme geldi.

Bu bağlamda, Trump tarafından sunulan ABD'nin toprak satın alımları yoluyla genişlemesi, ülkenin siyasi tarihinde uzun süredir devam eden bir geleneğin uzantısı gibi görünüyor. Aynı şekilde Washington'un, satmakta tereddüt eden taraflarla başa çıkarken siyasi ve ekonomik baskı taktiklerine başvurmasının, Kopenhag, Nuuk, Ottawa veya Panama City’de (sonuncusu, Trump'ın 1977 anlaşmasıyla Panama'ya devredildikten sonra yeniden Amerikan kontrolüne geri dönmesini istediğini söylediği Panama Kanalı ile bağlantılı) çok sayıda örneği bulunmaktadır. Başkanın, ülkesinin topraklarını genişletme çabalarında- ki bunu ABD’nin bağımsızlığının 250. yıldönümüyle ilişkilendirmiş de olabilir- kesin bir “hayır” cevabıyla karşılaşıp karşılaşmayacağı sorusu hâlâ ortada duruyor.


Woody Allen’ın kızı, üniversiteye Epstein’in torpiliyle girmiş

Amerikan yazar Philip Roth, Bard College'da bir dönem ders vermişti (Bard College)
Amerikan yazar Philip Roth, Bard College'da bir dönem ders vermişti (Bard College)
TT

Woody Allen’ın kızı, üniversiteye Epstein’in torpiliyle girmiş

Amerikan yazar Philip Roth, Bard College'da bir dönem ders vermişti (Bard College)
Amerikan yazar Philip Roth, Bard College'da bir dönem ders vermişti (Bard College)

Jeffrey Epstein, Woody Allen'ın kızının ABD'deki bir üniversiteye girmesini sağlamış.

ABD Adalet Bakanlığı'nın geçen hafta yayımladığı dava belgelerinde, Allen'ın eşi Soon-Yi Previn'in Epstein'le yazışmaları ortaya çıktı. 

2017 tarihli yazışmada Previn, evlatlık kızları Bechet Allen'ın New York'taki Bard College'a kabul sürecine katkısı nedeniyle Epstein'e teşekkür ediyor. 

E-postalara göre Epstein, üniversitenin rektörü Leon Botstein'la kişisel bağlantısı sayesinde Allen'ın kızının okula kabul edilmesini sağlamış.

Previn'in mesajında şu ifadeler yer alıyor: 

Bechet'ın biraz zorlanmasının ve önceden okula kabul aldığını bilmemesinin en iyisi olduğunu düşünüyorum. Böylece Bard'a girene dek biraz ter dökmüş ve bunu gerçekten istemiş olur. Bizim adımıza bu işi hallettiğin teşekkür ederim. Bunun benim için ne kadar önemli olduğunu anlatamam.

Botstein'ın sözcüsü David Wade, New York Times'a gönderdiği açıklamada, Mayıs 2021'de mezun olan Bechet'ın okula kendi başarısı sayesinde kabul edildiğini savunarak iddiaları yalanladı. 

Wade, Botstein'ın onlarca yıldır başvuru sürecindeki ailelerle görüştüğünü, kampüs ziyaretleri ve kabul görüşmeleri konusunda çok sayıda talebe yanıt verdiğini belirterek, "Buradaki tek fark, Epstein'in kendi etkisinin önemli olduğuna aileyi inandırmaya çalışması" dedi.

Sözcü, Epstein hakkında "Her gün güneşin doğuşunu bile kendine mal eden seri bir yalancıydı" ifadelerini kullandı. 

Haberde, Bard College'ın başvuruların yaklaşık yüzde 40'ını kabul ettiği de vurgulanıyor.

Timothée Chalamet'ye sert sözler

Previn'in 2018'de Epstein'e gönderdiği e-postada oyuncu Timothée Chalamet hakkında sarf ettiği ifadeler de dikkat çekti. 

Allen'ın eşi, mesajında "O şerefsiz Chalamet'nin filminin iyi eleştiri almamasına sevindim" diyor. 

Yazışmada bahsedilen filmin, Chalamet'nin başrolde oynadığı 2018 yapımı Sıcak Bir Yaz Gecesi (Hot Summer Night) olduğu düşünülüyor.

Diğer yandan Chalamet, Woody Allen'ın çekimlerini 2018'de tamamladığı New York'ta Yağmurlu Bir Gün'ün (A Rainy Day in New York) kadrosunda da yer alıyordu. 

Amazon, #MeToo hareketinin yükselişi ve Allen'a yönelik geçmiş cinsel istismar suçlamalarının yeniden gündeme gelmesi nedeniyle filmi rafa kaldırılmıştı. Yapım daha sonra farklı şirketler tarafından 2020'de ABD'de vizyona sokulmuştu. Chalamet de filmden kazandığı parayı hayır kurumlarına bağışlamıştı.

Independent Türkçe, New York Times, Variety, NME