Futbolda yabancı oyuncu kuralı yeniden gündemde... Dizer: Türkiye, miadını doldurmuş yabancı futbolcuların hayat bulma yeri olmamalı

Türkiye'de yabancı oyuncu kuralı birçok kez değişime uğrasa da tartışmaları sık sık gündeme geliyor / Fotoğraf: Pixabay
Türkiye'de yabancı oyuncu kuralı birçok kez değişime uğrasa da tartışmaları sık sık gündeme geliyor / Fotoğraf: Pixabay
TT

Futbolda yabancı oyuncu kuralı yeniden gündemde... Dizer: Türkiye, miadını doldurmuş yabancı futbolcuların hayat bulma yeri olmamalı

Türkiye'de yabancı oyuncu kuralı birçok kez değişime uğrasa da tartışmaları sık sık gündeme geliyor / Fotoğraf: Pixabay
Türkiye'de yabancı oyuncu kuralı birçok kez değişime uğrasa da tartışmaları sık sık gündeme geliyor / Fotoğraf: Pixabay

Süper Lig'de 2020-21 sezonu geride kalırken yabancı futbolcuların sayısı tartışmaları gündemdeki yerini koruyor.
Türkiye Futbol Federasyonu (TFF) Başkanı Nihat Özdemir'in katıldığı canlı yayında Kulüpler Birliği Vakfı'ndan gelen "mevcut yabancı kuralının değiştirilmeyerek gelecek sezon da aynı şekilde uygulanması" talebinin olduğunu ve bununla ilgili kararın önümüzdeki günlerde verileceğini açıklaması, yabancı oyuncu kuralıyla ilgili tartışmaları yeniden başlattı.
Hemen herkesin yorum yaptığı konuyla ilgili bir eleştiri de A Milli Futbol Takımı Teknik Direktörü Şenol Güneş'ten geldi.
TRT Spor'da katıldığı canlı yayında futbola farklı açıdan bakılması gerektiğini söyleyen Güneş, Lille ile Fransa'da şampiyonluğa uzanan Burak Yılmaz, Yusuf Yazıcı ve Zeki Çelik'i örneklendirerek şu yorumu yaptı:
"Yabancı oyuncuları aldık. Bizimkiler sığmadı, yurt dışına çıktı. Biz şampiyon yapsın diye oyuncu transfer ediyoruz, bizimkiler yabancı takımları şampiyon yapıyor. Uluslararası alanda futbolcuları olan takımlarla oynuyoruz. Avrupa Şampiyonası ve Dünya Kupası çok önemli. Yeni oyuncularla şimdiki oyuncuları rekabete sokarsak çok büyük iş olur."

Süper Lig'de 2020-21 sezonunda 358 yabancı, 336 Türk forma giydi
Süper Lig'de Beşiktaş'ın şampiyonluğuyla tamamlanan 2020-21 sezonunda mücadele eden 21 takımda boy gösteren yabancı oyuncuların yerli olanlara rakamsal üstünlüğü görüldü. 
Söz konusu süreçte toplam 694 futbolcu sahada yer alırken, bu isimlerden 358'i yabancı, 336'sı da Türk oldu.
Süper Lig'de en çok yerli oyuncuya süre veren takım Göztepe (21 bin 338 dakika), en çok yabancı futbolcuya oynama şansı tanıyan takımın ise 32 bin 765 dakika ile Hatayspor olduğu görüldü.

Türkiye'de birçok kez değiştirilen yabancı kuralı matematik formüllerini anımsatıyor
1951'de Adalet Kulübü'nün Arjantinli futbolcu Oscar Garo'yu kadrosuna katmasıyla başlayan ve o tarihten sonra yabancı oyuncuların uğrak yeri olan Türkiye, bu konuda birçok farklı uygulamaya gitti.
Bugüne kadar 100'den fazla ülkeden oyuncunun boy gösterdiği Türk futbolunda özellikle son 20 yılda "yabancı oyuncu kuralı"nda yapılan sık değişiklikler, kafalarda soru işaretleri bıraktı.
1951'de kulüplere sadece 1 yabancı oyuncu bulundurma hakkı tanıyan kural, 2000'li yıllarla birlikte farklı bir çehreye büründü.
2005-06 sezonunda 6, 2007-08'de 6+1 ve 6+2, 2010-11'de 6+2+2, 2011-12'de 6+2, 2013-14'te 6+0+4, 2014-15'te ise 5+0+3 ve ardından 5+3 olarak değiştirildi.

2015-16'da mevcut 14+14 sistemi geldi, pandemiyle değişime uğradı
Türkiye Futbol Direktörü olarak görev yapan Fatih Terim'in öncülüğünde yabancı sınırı 2015-16 sezonunda tümden bir değişim içine girdi.
Yeniden dizayn edilen kuralla birlikte kulüpler, 28 kişilik maç kadrolarında 14 yerli, 14 yabancı futbolcu bulundurabilecek ve bu yabancıların tamamını aynı anda sahada beraber oynatabilecekti. 
2020-21 sezonunda ise pandemi gerekçe gösterilerek ligin ikinci yarısında bu kural geçici olarak 14+16 olarak değiştirildi.
Yabancı oyuncu kuralı sıkça tartışılıyor ancak buna karşılık Türk futboluna kazandırdıkları ve kaybettirdiklerinin olduğu örneklerle ortaya seriliyor.
Yapılan son değişikliğe ağır eleştiriler yapılsa da söz konusu kuralla birlikte Türk futbolu, yurtdışına transfer edilen oyuncuların zirve yaptığı dönemi yaşadı.
Rekabet ortamının arttığı futbolda kendisini daha çok geliştirme ihtiyacı hisseden yerli futbolcular, gelişimlerini artırarak Avrupa sahnesinde boy gösterme fırsatı buldu.
Cenk Tosun, Cengiz Ünder, Ozan Kabak, Çağlar Söyüncü, Merih Demiral, Mert Müldür, Yusuf Yazıcı, Mustafa Kapı, Ömer Faruk Beyaz ve Ali Akman, yurtdışına transfer olan ve kariyerini sürdüren oyuncuların en başında geliyor.
Geçmişten günümüze değiştirilen yabancı oyuncu kuralıyla tartışmaların bitmediği Türk futbolunda bu sezon TFF'nin alacağı karar ise merakla bekleniyor. 
Spor yazarı Oğuz Dizer, Türkiye'de sıkça gündeme gelen yabancı oyuncu kuralını, eksi ve artılarını Independent Türkçe için yorumladı.

Dizer: Türkiye, miadını doldurmuş futbolcuların hayat bulma yeri olmamalı
Spor yazarı Dizer, yabancı futbolcuların Türkiye'ye gelmesini doğru bulduğunu buna karşılık kariyerli futbolcuların transfer edilmesi gerektiğini dile getirerek, "Türkiye, elbette yabancı sporcu getirilmeli fakat bu doğru kriterlerle belirlenmeli. Ancak artık öyle bir hale geldi ki Afrika'da köylerden oyuncu toplayıp alt liglere futbolcular getiriliyor. Futbolculukla alakası olmayan adamlar maalesef Türkiye liglerine getirilerek futbolcu yapılıyor, kulüp ve forma bulabiliyor" değerlendirmesinde bulundu.
Bu durumun Türkiye'de U19, U18 yaş kategorilerinin kaybedilmesinin en büyük nedenlerinden biri sayılabileceğini belirten Dizer, şöyle konuştu:
"Doğru yapılanma ve doğru kriterlerin belirlenmesi gerekiyor. Süper Lig ve TFF 1. Lig'de futbolcu standartlarının belirlenip, bu durumu karşılayabilecek oyunculara şans verilmeli. Bununla ilgili kural koyucuların yasa çıkarıp eksiksizce uygulanması gerekiyor. Nasıl ki Premier Lig'de her yabancı oyuncu oynayamıyorsa burada da benzer uygulamalar hayata geçirilmeli. Türkiye, miadını doldurmuş futbolcuların hayat bulma yeri olmamalı."
Türkiye'de kulüp yönetimleri, teknik direktörler ve menajerler arasında iş ilişkisi olduğunu öne süren Dizer, şunları kaydetti:
"Bunlar maalesef kendi aralarında şirketleşmişler ve maalesef futbolcu ithalatıyla göz göre göre Türk futbolunun çökme nedeni oluyorlar. Ayrıca altyapıdan yetişecek oyuncuların maddi manevi önünü kesiyorlar. Çok çirkin bir çıkar yapısı var. Bu çıkar yapısının önlenmemesi, buna mani olacak yasaların çıkmaması Türk futbolunun en büyük sorunudur. Esas sorun bir kısım sözde yönteci, kulüp başkanı, teknik direktör ile bir takım etik, ahlak dışı davranışlardan kaçınmayan menajerlerin bir arada kurduğu şirketlerin ortadan yok edilmesi gerekmektedir. Türkiye bunu yapmak zorunda."
Türkiye'de futbolu yönetenlerin bu durumu düzeltmede bugüne kadar eksik kaldığına değinen Dizer, "Bu konuda maalesef bu işe emek vermiş, eğitimci, yönetici olarak görev almış, namuslu kalmış insanlardan bilgi almayı düşünmüyorlar. Hatta sesimizin de çıkmaması için özel gayret içindeler. Ben çünkü 1976'da henüz 24 yaşındayken Sakaryaspor'da yöneticilik yaptım. O dönemde altyapı sorumlusuydum. Oğuz Çetin, Reçep Çetin, Turan Sofuoğlu gibi birçok milli oyuncuyu çıkarttık. Bunlar Sakaryaspor'un altyapısında toz toprak içinde dürüst insanlarla emekle yetiştirilmiş çocuklardı. Fakat Türk futboluna menajerlerin burnunu sokmasıyla her türlü ahlak dışı çirkinlik yayıldı. Ve Türkiye'de istenilen düzeyde çok az oyuncu yetişmeye başladı. Oysa Türkiye'de birçok Burak Yılmaz, Yusuf Yazıcı olduğunu görebilirdik" şeklinde eleştirilerde bulundu.

"Yabancı sayesinde Türk oyuncusu da gelişecek ama vasıfsızlarla değil"
Türk futbolunun mevcuttaki menajerlik sistemini düzeltmediği taktirde büyük tehlikelerle karşılaşacağını ileri süren Dizer, "Türkiye kalitesiz yabancı futbolcu çiftliği olur ve her geçen gün daha da kötüye gider" yorumunu yaptı.
Mevutta uygulanan 14+14 oyuncu kuralının yapılan futbolcu ihracatına rağmen çok da yararlı olmadığı görüşünü savunan Dizer, "Bu durumu düzeltmek için geniş katılımlı panellerin düzenlenmesi lazım. Herkesin orada eteğindeki taşları dökmesi lazım. Hatta Fatih Terim'in de oraya katılıp getirdiği bu kuralın neler getirdiğini-götürdüğünü anlatması lazım. Fatih Terim Türkiye Futbol Direktörü oldu da ne yaptı? Çıksın anlatsın. Terim 20 sene önceki jenerasyonu çok iyi değerlendiren biri. Ve o yapıyla pastayı yediğini ve bunu tamamen kendine mal ettiğine şahit olmuş biriyim. Peki o jenerasyonla dünya üçüncüsü olan Şenol Güneş'i nereye koyacağız?" değerlendirmesinde bulundu.
Dünya üçüncülüğü kazanan jenerasyonun bir kişiye mal edilmemesi gerektiğini savunan Dizer, yabancı kuralında doğruyu bulabilmek için şu öneriyi yaptı:
"Türkiye, zaten bu bir kişiye mal edilen başarıların ne kadar sıkıntısı varsa hepsini yaşıyor. Bunu inkar edebilir miyiz? Bu işler doğru değerlendirilmek isteniyorsa açık oturumlar yapılmalı. 'Ben yaptım' diyen ne yaptığını söylesin. Türk futbolcusu yeteneklidir. Yabancıya açık olsun Türkiye. Nasıl ki yabancı otomobil gelince yerli sanayiyi de teşvik ediyorsa bu da öyle. Yabancı sayesinde kaliteli futbolcu da yetişecek. Ama vasıfsız çocukları getirerek forma verip, kendi gençlerinin önünü kapatmak bana doğru gelmiyor."
Independent Türkçe



“35 yaşında olduğumu unutmuşum”... Mamdani, gazetecilerle oynadığı futbol maçında kas yırtılması yaşadı

Zohran Mamdani (AP)
Zohran Mamdani (AP)
TT

“35 yaşında olduğumu unutmuşum”... Mamdani, gazetecilerle oynadığı futbol maçında kas yırtılması yaşadı

Zohran Mamdani (AP)
Zohran Mamdani (AP)

New York Belediye Başkanı Zohran Mamdani dün yaptığı açıklamada, belediye çalışanları ile basın mensupları arasında oynanan dostluk maçında aşil tendonunun yırtıldığını duyurdu. Mamdani, önümüzdeki birkaç hafta boyunca medikal bot kullanmak zorunda kalacak.

Basın toplantısına koltuk değnekleriyle gelen Mamdani, bir muhabirin sakatlığını sorması üzerine, yaralanmanın perşembe akşamı oynanan maç sırasında meydana geldiğini belirtti.

Sakatlığın olası nedenine ilişkin değerlendirmede bulunan Mamdani, maç öncesinde yeterince ısınmadığını belirterek, “Yeterince esneme hareketi yapmadım” dedi.

Futbol tutkusuyla bilinen Mamdani, sakatlanmasına rağmen sahaya çıktıktan kısa süre sonra gol atmış olmaktan dolayı mutlu olduğunu ifade etti. Ayrıca 35 yaşında olduğunu unuttuğunu söyledi.

Mamdani, takımının maçın sonunda gazetecilerden oluşan rakip takımı yenmeyi başardığını da belirtmeyi ihmal etmedi.

Yoğun çalışma programına sahip olan Mamdani, altı ila sekiz hafta boyunca medikal bot kullanacağını ve yaklaşık dokuz ay içinde yeniden sahalara döneceğini açıkladı.


Ragbide dünyanın en güçlüsü Kuzey mi, Güney mi?

Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
TT

Ragbide dünyanın en güçlüsü Kuzey mi, Güney mi?

Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)

Adrenalin'den herkese merhaba. Bu hafta ragbiyi ve rekabeti yeni bir seviyeye taşımayı amaçlayan Nations Championship'i inceliyoruz.

Bir oyuncunun rakip savunmanın arasından topla ilerlediği, takım arkadaşlarının ona destek olmak için peşinden koştuğu ve sonunda topu rakip takımın kale çizgisinin arkasında yere bıraktığı an... Ragbi, ilk kez izleyenler için son derece sert ve karmaşık görünebilir.

Ancak oyunun temelinde basit bir amaç var: Topu rakip takımın alanına taşımak ve sayı kazanmak. Bunu yaparken de hem güç hem hız hem de takım çalışması gerekiyor.

2026'da ilk kez düzenlenen Nations Championship ise bu mücadeleyi uluslararası düzeyde yeni bir rekabete dönüştürüyor.

Kuzey ve Güney yarımkürelerinden 12 ülkeyi karşı karşıya getiren organizasyonda takımlar, yalnızca rakiplerini yenmek için değil, kendi bölgelerinin dünya ragbisindeki üstünlüğünü göstermek için de sahaya çıkıyor.

Ragbi, 15'er oyuncudan oluşan iki takım arasında oynanıyor ve bir karşılaşma 40'ar dakikalık iki devreden oluşuyor. Oyuncular oval biçimli topu ellerinde taşıyarak rakip takımın kale çizgisine ulaşmaya çalışıyor.

Ancak oyunun Amerikan futbolundan ayrıldığı önemli bir kural var: Top elle yalnızca geriye ya da yana doğru verilebiliyor.

Mesafe kazanmak isteyen oyuncular, topu taşıyarak ya da ayakla ileri göndererek ilerlemek zorunda.

Oyunda kullanılan oval topun uzunluğu yaklaşık 28-30 santimetre, çevresi ise ölçüm yapılan bölgeye göre yaklaşık 58-77 santimetre arasında değişiyor.

sdvft
410-460 gram ağırlığındaki topun şekli, oyuncuların onu hem taşırken hem de ayakla ileri gönderirken farklı teknikler kullanmasını gerektiriyor (Unsplash)

Ragbi sahası da Amerikan futbolu sahasına benzer biçimde dikdörtgen olsa da ölçüleri farklı.

Uluslararası maçlarda oyun alanının uzunluğu 94-100 metre, genişliği ise 68-70 metre arasında değişiyor. Her iki kale çizgisinin arkasında da oyuncuların sayı yapmak için topu yere bırakmaya çalıştığı özel bir alan bulunuyor. 

Ragbide en çok puan kazandıran hareket, topu rakibin kale çizgisinin arkasındaki alana taşıyıp yere bırakmak. Buna "try" deniyor ve 5 puan kazandırıyor.

Ardından takım, topu kale direklerinin arasından ve üstünden geçirerek iki puan daha kazanma şansına sahip.

Ceza vuruşuyla yapılan başarılı atışlar üç puan getirirken, oyun devam ederken topu yere sektirip direklerin arasından geçirmek de üç puan kazandırıyor.

Ragbinin fiziksel yönü ise oyunun en dikkat çekici özelliklerinden biri. Topu taşıyan oyuncu rakipleri tarafından yere indirilmeye çalışılırken takım arkadaşları topun kontrolünü kaybetmemek için mücadeleye katılıyor.

Oyuncuların birbirine kenetlenerek oluşturduğu scrum adı verilen dizilişler de oyunun karakteristik görüntülerinden biri. Bu anlarda iki takımın oyuncuları karşı karşıya gelerek topun kontrolünü kazanmaya çalışıyor.

Bir diğer dikkat çekici görüntü ise top oyun dışına çıktığında yapılan taç atışlarında ortaya çıkıyor. Lineout adı verilen bu pozisyonda iki takımın oyuncuları karşılıklı sıralanıyor ve top havaya atılıyor.

cdfvgthy
Ragbide "kule kurma" diye bilinen bu hareket, hem zamanlama hem koordinasyon hem de ciddi bir takım çalışması gerektiriyor (Unsplash)

Takım arkadaşları, topu yakalayabilmesi için bir oyuncuyu bacaklarından ve gövdesinden tutarak havaya kaldırıyor. Böylece oyuncu rakiplerinden daha yükseğe ulaşarak topu kazanabiliyor.

Bu sert mücadele, oyuncuların ciddi fiziksel temaslara maruz kalmasına da yol açabiliyor.

Özellikle rakibin yere indirildiği müdahaleler sırasında kafa travması ve beyin sarsıntısı, omuz sakatlıkları, diz ve ayak bileği bağlarında zorlanmalar, kas yırtılmaları ve burkulmalar görülebiliyor.

Profesyonel ragbide bu nedenle oyuncuların sağlık kontrolleri büyük önem taşıyor. Beyin sarsıntısı belirtileri gösteren oyuncuların maça devam etmesine izin verilmiyor. Kafa travması sonrası tanının belirsiz olduğu durumlarda ise oyuncular saha dışında sağlık kontrolünden geçiriliyor ve yalnızca sağlık ekibi uygun görürse maça dönebiliyor.

Nations Championship, ragbide uzun süredir devam eden Kuzey-Güney rekabetini yeni bir formatla sahneye taşıyor.

Bir tarafta İngiltere, Fransa, İrlanda, İtalya, İskoçya ve Galler'den oluşan Kuzey Yarımküre grubu, diğer tarafta ise Güney Afrika, Yeni Zelanda, Avustralya ve Arjantin'in yer aldığı Güney Yarımküre grubu bulunuyor. Japonya ve Fiji de coğrafi olarak Kuzey'de yer alsalar da davetli takım olarak Güney Yarımküre grubunda bulunuyor.

Turnuvanın ilk üç maç haftası temmuzda tamamlandı. Kasımda ise takımlar Avrupa'da kalan karşılaşmalarına çıktı. Altı maç haftasının sonunda iki grubun kendi içindeki sıralaması belirlenecek.

Ardından 27-29 Kasım tarihlerinde Londra'da düzenlenecek final hafta sonunda Kuzey ve Güney'in aynı sıradaki takımları karşı karşıya gelecek. İki grubun liderleri arasındaki maç ise ilk Nations Championship şampiyonunu belirleyecek.

Bu format, turnuvayı yalnızca iki güçlü takımın karşılaşmasından ibaret olmaktan çıkarıyor. Her maçın sonucu, hem ülkenin kendi grubundaki sıralamasını hem de final hafta sonunda karşısına çıkacak rakibi belirliyor.

Turnuvanın kasım etabında oynanan karşılaşmalar, ragbinin en büyük ülkelerinin bile kolay kolay üstünlük kuramadığını gösterdi.

Fransa, 13 Kasım'da Güney Afrika'yı 21-19 mağlup ederek dikkat çekici bir galibiyet aldı. Bir gün sonra Galler, Yeni Zelanda'yı 35-28 yenerek haftanın en büyük sürprizlerinden birine imza attı. İskoçya da Avustralya'yı 15-12 mağlup etti.

Bu sonuçlar, ragbide fiziksel gücün tek başına yeterli olmadığını hatırlatıyor. Oyuncuların doğru zamanda doğru yerde bulunması, topu takım arkadaşlarına aktarırken boşlukları değerlendirmesi ve rakibin savunmasını aşacak planı uygulaması gerekiyor. Bir takımın birkaç saniyelik dikkatsizliği, rakibine sayı kazanabileceği önemli bir fırsat verebiliyor.

21 Kasım'da oynanacak 6. ve son maç haftası, final sıralaması açısından büyük önem taşıyor.

İngiltere-Yeni Zelanda karşılaşması, haftanın en dikkat çekici mücadelelerinden biri. İrlanda-Güney Afrika ve Fransa-Arjantin maçları da iki yarımkürenin güçlü temsilcilerini karşı karşıya getirecek.

Ragbi, futbol kadar geniş bir izleyici kitlesine sahip olmasa da bu tür karşılaşmalar oyunun neden dünya çapında büyük bir takipçi topluluğu bulunduğunu gösteriyor.

Tribünlerdeki coşku, oyuncuların fiziksel mücadelesi ve maç boyunca sürekli değişebilen skor, izleyicilere hareketli bir spor deneyimi sunuyor.

Nations Championship'in ilk sezonu da bu rekabete yeni bir boyut kazandırmayı amaçlıyor. Temmuzda başlayan mücadele, kasım ayındaki son maçların ardından Londra'daki final hafta sonunda tamamlanacak.

Kuzey mi yoksa Güney mi üstün gelecek sorusunun yanıtı için artık son karşılaşmalar bekleniyor. Ragbide yarımkürelerin mücadelesi, ilk şampiyonunu belirlemeye hazırlanıyor.

Kaynaklar: Nations Championship, World Rugby


2027 seçimlerinde FIFA başkanlığı için yarışan üç aday kim?

Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
TT

2027 seçimlerinde FIFA başkanlığı için yarışan üç aday kim?

Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)

Spor siyasetinin uluslararası nüfuz hesaplarıyla iç içe geçtiği kritik bir dönemde FIFA, dünyanın en büyük futbol kuruluşunun 2031 yılına kadar yönetimini üstlenmek için yarışacak üç adayın yer aldığı ön listeyi resmen açıkladı.

Merakla beklenen seçim yarışı, Avrupa’daki geleneksel merkezlerde değil, 18 Mart 2027’de Fas’ın başkenti Rabat’ta, FIFA’nın 77. Kongresi kapsamında gerçekleştirilecek. Futbolun zirvesine kimin çıkacağını belirleyecek 211 ulusal federasyonun gözleri bu seçimde olacak.

On yıllık mirasını pekiştirmeyi hedefleyen mevcut başkan, iktidar tekelini kırmak için yaşlı kıtanın desteğini alan Fransız bir kulis aktörü ve Asya’nın dürüstlük ve disiplin anlayışını öne çıkaran Japon bir uzman arasında geçecek yarış, dünyanın en popüler sporunun haritasını yeniden şekillendirebilecek yeni bir dönemin habercisi niteliğinde. Peki, üç aday hakkında neler biliyoruz?

Gianni Infantino (Reuters)
Gianni Infantino (Reuters)

Gianni Infantino: Büyük anlaşmaların adamı, değişim rüzgârlarıyla karşı karşıya

56 yaşındaki İsviçre-İtalya vatandaşı Gianni Infantino, 2016 yılının şubat ayında, yolsuzluk skandalının ardından görevinden ayrılan vatandaşı Sepp Blatter’in yerine seçilmesinden bu yana FIFA’nın en üst makamında geçirdiği 10 yıllık deneyimle Rabat’taki seçim yarışına giriyor.

Fribourg Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunu olan ve yedi dil konuşan Infantino, art arda sürdürdüğü başkanlık dönemlerinde meşruiyetini, FIFA Forward programı aracılığıyla ulusal federasyonların gelirlerini artırmayı ve futbol pastasını büyütmeyi hedefleyen bir anlayış üzerine inşa etti.

Görev süresinde Dünya Kupası’na katılan takım sayısı 48’e yükseldi, Kulüpler Dünya Kupası’nın kapsamı genişletilerek takım sayısı 32’ye çıkarıldı ve Video Yardımcı Hakem (VAR) teknolojisi Dünya Kupası maçlarında kullanılmaya başlandı.

Ancak Infantino’nun yeni bir dönem için ortaya koyduğu hedef, bu kez eşi benzeri görülmemiş bir meydan okumayla karşı karşıya. Özel sektöre Dünya Kupası organizasyonlarında yatırım payı satmayı amaçlayan ve tartışmalara yol açan FIFA Forward Enterprise planı, daha sonra geri çekilmek zorunda kalınmasına rağmen Avrupa’da geniş çaplı bir tepkiye neden oldu ve onlarca federasyonun desteğini kaybetmesine yol açtı. Bu durum, Infantino’nun Rabat’taki seçim mücadelesini Asya, Afrika ve Latin Amerika’daki geleneksel ittifaklarının ne ölçüde sağlam olduğunu ortaya koyacak gerçek bir sınava dönüştürüyor.

Fransa Futbol Federasyonu Başkanı Philippe Diallo, Infantino’ya karşı Avrupa’dan destek görüyor. (EPA)
Fransa Futbol Federasyonu Başkanı Philippe Diallo, Infantino’ya karşı Avrupa’dan destek görüyor. (EPA)

Philippe Diallo: Avrupa’daki isyanın bayrağını dalgalandıran Fransız perde arkası mimarı

Diğer tarafta 63 yaşındaki Fransız Philippe Diallo, UEFA bünyesinde Avrupalıların Infantino’nun nüfuzuna karşı ortaklaşa desteklediği alternatif aday olarak öne çıkıyor. Fransa’nın Saint-Nazaire kentinde doğan Diallo, Senegalli Olimpiyat boks şampiyonu Souleymane Diallo’nun oğlu. Ancak boks eldivenleri yerine hukuk ve spor yönetimi alanını tercih eden Diallo, Paris’in saygın Siyasal Bilgiler Enstitüsü’nden mezun oldu.

Diallo, yaklaşık 30 yıl boyunca (1992-2021) gözlerden uzak bir şekilde Fransa Profesyonel Kulüpler Birliği’nin yöneticiliğini yaptı. Bu dönemde uzlaşmacı ve sakin bir isim olmasının yanı sıra futbolcu transferleri ve sosyal diyalog konularındaki uzmanlığıyla tanındı.

Ocak 2023’te, Noël Le Graët’nin istifasıyla kurumun sürüklendiği krizi aşmak amacıyla Fransa Futbol Federasyonu başkanlığını üstlenerek ön plana çıktı. Daha sonra yapılan seçimde federasyonun asaleten başkanı oldu.

Diallo, bugün uluslararası futbol yönetiminde dengeyi ve güveni yeniden tesis edecek kurumsal bir alternatif olarak kendisini tanıtıyor. Bu yaklaşımını, FIFA’nın mevcut yönetiminin stratejik ve ticari kararlarda tek başına hareket etmesine yönelik Avrupa’da giderek artan rahatsızlığa dayandırıyor.

Japonya Futbol Federasyonu Onursal Başkanı Kozo Tashima, FIFA başkanlığı için aday oldu. (AFP)
Japonya Futbol Federasyonu Onursal Başkanı Kozo Tashima, FIFA başkanlığı için aday oldu. (AFP)

Kozo Tashima: Kurumu ‘temizlemek’ isteyen Japon disiplininin sesi

68 yaşındaki Kozo Tashima ise bu yarışın üçüncü ayağını oluşturuyor. Tashima, futbol sahalarından karar alma mekanizmalarına uzanan bir geçmişi temsil ediyor.

FIFA başkanlığına aday olan tarihteki ilk Japon isim olan Tashima, kariyerine 1970’lerin sonlarında Japonya Millî Takımı’nda profesyonel futbolcu olarak başladı. Daha sonra Almanya’da teknik direktörlük yapan Tashima, Japonya’nın genç millî takımlarını çalıştırdı.

Japonya Futbol Federasyonu bünyesinde çeşitli görevlerde bulunan Tashima, 2016-2024 yılları arasında federasyon başkanlığını yürüttü. Görev süresinin ardından fahri başkan unvanını alan Tashima, 2015 yılından bu yana FIFA Konseyi üyeliğini de sürdürüyor.

Adaylığının gerekçelerini gizlemeyen Tashima, yaptığı açıklamalarda kampanyasının kazanç ve kayıp hesaplarından ziyade Japonların futboldaki yükselişini üzerine inşa ettiği ‘dürüstlük, şeffaflık ve disiplin’ değerlerini uluslararası futbol yönetimine taşımayı amaçladığını belirtti. Tashima ayrıca, FIFA’da ticari çıkarların giderek artan etkisine ve siyasi baskıların spor yönetimindeki karar alma mekanizmalarının bağımsızlığına yönelik müdahalelerine karşı mücadele etmeyi hedeflediğini ifade ediyor.

18 Mart’a giden yol: Sandık mücadelesinden önce dürüstlük testi

Adaylık başvurularının sona ermesine rağmen üç isim de henüz kesin onay almış değil. Önümüzdeki haftalarda dosyaları, dürüstlük ve idari deneyim şartlarını karşılayıp karşılamadıklarının yanı sıra en az beş ulusal federasyonun desteğini alıp almadıklarının belirlenmesi amacıyla FIFA Seçim Komitesi tarafından sıkı bir incelemeye tabi tutulacak. Kabul edilen adayların kesin listesi en geç 18 Şubat 2027’de açıklanacak.

Mart 2027’de Rabat’ta sandıkların açılmasıyla birlikte seçimi ilk turda kazanmak isteyen adayın 211 oyun üçte ikisini, yani 141 oyu alması gerekecek. Sonraki turlarda ise son sıradaki adayın elenmesinin ardından salt çoğunluğu elde etmek yeterli olacak. Bu seçim, 2031 yılına kadar dünya futbolunun geleceğine yön verecek.