Tunus Cumhurbaşkanı Said’den yolsuzluğa son verme sözü

Fosfat çıkarma ve taşıma davasında 14 zanlı için gözaltı kararı çıktı.

Tunus Cumhurbaşkanı Kays Said. (AP)
Tunus Cumhurbaşkanı Kays Said. (AP)
TT

Tunus Cumhurbaşkanı Said’den yolsuzluğa son verme sözü

Tunus Cumhurbaşkanı Kays Said. (AP)
Tunus Cumhurbaşkanı Kays Said. (AP)

Tunus Devlet Başkanı Kays Said, siyasi muhaliflerini ‘ülkeyi her düzeyde yolsuzluktan temizleyecek hamlelerde bulunmakla’
tehdit etti.
Tunus Afetlere Direnç Komitesi toplantısını denetlerken, “Sıcak yazdan sonra gelen şiddetli yağmurlar her yıl olduğu gibi bu sonbaharda da gelecek, bunun için hazırlıklı olmak gerekir” diyen Said, “Bazıları su tahliye kanallarının yerini alsa da siyaseti yıkayacak sağanak yağmur kanun ile gelecektir” ifadelerini kullandı.
Temizliğin kanunla gerçekleştirileceğini vurgulayarak Tunusluların hayatlarını işgal edenlerden kurtulma sözü veren Said, “Tunus halkı, ülkeyi on yıllardır üzerine yapışmış olan tozlardan temizlemek istiyor” dedi.
Said, siyasi, mali ve idari yolsuzlukla suçlananların birçoğunun yargılanacağını ima ederek vatandaşlarına “Allah'ın bize vadettiğinden asla sapmayacağımız konusunda halkımız müsterih olsun”  ifadesini kullandı.
Tunus’taki baraj sorununa da değinen Said, “baraj suçları” olarak tabir ettiği meseleye ilişkin eleştirilerde bulundu. Bunun Tunuslulara karşı işlenen bir suç olduğunu ve ülke barajlarının artık çalışmadığını söyledi. Said, bazı kimseler kaynak suyu satabilsin diye suların bakımının ihmal edildiğini ve barajın bakımsız bırakıldığını belirttiği açıklamasında  “Biz, kanallardan gelen su içilebilir durumdayken kaynak suyu içmedik”dedi.
Suyu kasten kesen partiler olduğunu vurgulayan ve Tunus’taki içme suyunun günlerce, hatta haftalarca kesilmesinin kabul edilemez olduğunu belirten Said sözlerine şöyle devam etti:
“İçme suyunu kesen birileri var. Başkana git de sana geri versin diyenler var. Tüm Tunuslulara suyu geri vermek için durmaksızın çalışacağız. Yapılanları sabırla bekleyen vatandaşlara derim ki bundan geri dönüş yok!”
Diğer taraftan Tunus Cumhurbaşkanı, Tunus anayasasının “yaklaşan tehlike” nedeniyle istisnai önlemler almasına olanak tanıyan 80’inci maddesini 25 Temmuz'da devreye soktu.
Said, söz konusu adımlar kapsamında Raşid el-Gannuşi başkanlığındaki Tunus Parlamentosu’nun çalışmalarını askıya aldı. Tunus Başbakanı Hişam Meşişi’nin de görevine son verdi. Aynı şekilde parlamento üyelerinin dokunulmazlıklarını kaldırarak aralarındaki sanıkları yargıladı. Siyasetçilerin bu şekilde yargılanması Tunus'ta “siyasi deprem” olarak yankı buldu.
Diğer yandan Mali Yargı Başkanlığı sözcüsü Muhsin El-Dali, Tunus resmi haber ajansına (TAP) yaptığı açıklamada, fosfatların çıkarılması ve taşınmasıyla ilgili mali ve idari yolsuzluk dosyasında 14 zanlının tutukluluğunun devam ettiğini ve 3 zanlının da firari olduğunun yer aldığını kaydetti.
El-Dali; eski Sanayi Bakanı, eski Sanayi Devlet Bakanı, eski Genel Müdür, Maliye Bakanlığı’nda halihazırda çalışan Devlet Denetçisi, Sanayi Bakanlığı'nda görev yapan Maden Müdürü, Tedarik Müdürü, devlete ait Gafsa Fosfat Şirketi’nin iki eski genel müdürü ve askıya alınan parlamentodaki bir milletvekilinin iki kardeşi de dahil olmak üzere dört şirket müdürünün adlarının yolsuzluk dosyasında yer aldığını belirtti.
Tunus Savcılığı üç gün önce, mali ve idari yolsuzluklar yaptıklarından şüphelenilen 12 kişinin “fosfat çıkarma ve transfer anlaşmaları” olarak bilinen “seyahat etme hakkını” yasaklayan bir emir yayınladı.
Tunus insan hakları derneklerinden birçoğu, iki gün önce Cumhurbaşkan’ına mali ve insan hakları ihlalleri suçlamalarına ilaveten kamu parasına saldırı davalarında Tunus mahkemeleri tarafından verilen yaklaşık 237 mahkeme celbinin etkinleştirilmesi için çağrıda bulundu.
Dernekler, geçiş adaleti sürecinde Hakikat ve Haysiyet Komisyonu'nun raporunda yolsuzluk dosyasının kapsamlı bir şekilde ele alındığını belirttiler.
Söz konusu raporda Tunus devletine karşı işlenen 61 mali ve ekonomik yolsuzluk vakası yer alıyor.
Önceki Tunus hükümetlerini gerçekleri gizlemekle ve bu dosyalarda yer alan taraflara ilişkin harekete geçmemekle suçlayan insan hakları dernekleri, söz konusu dosyalar sayesinde ilk tahminde yağmalanan kamu fonlarından 15 milyar Tunus dinarının (bu yaklaşık 5 milyar ABD doları ediyor) geri alınabileceği görüşündeler.



Suriye hükümeti ve Şii Hilali’nin yenilgilerinin sürdürülmesi

Suriye hükümeti ve Şii Hilali’nin yenilgilerinin sürdürülmesi
TT

Suriye hükümeti ve Şii Hilali’nin yenilgilerinin sürdürülmesi

Suriye hükümeti ve Şii Hilali’nin yenilgilerinin sürdürülmesi

İbrahim Hamidi

Suriye hükümetindeki yeni bakanlardan biri, bakanlığının kayıtlarını incelediğinde ‘İran dosyalarının’ büyüklüğü ve ciddiyeti karşısında şaşırdığını söyledi. Söz konusu bakanlıktaki bu durum, Suriye'deki diğer birçok bakanlıktaki ve kuruluştaki durumla aynı. Dosyalar, sözleşmeler, anlaşmalar, bilgiler, müdahaleler ve bazen Tahran'a ulaşan uzantılar... İran’ın ‘rejimin derinliklerine’ nüfuz etmiş olması, yeni hükümetin Beşşar Esed rejiminin mirasından kurtulmasını yavaşlatıp zorlaştırıyor.

Geçtiğimiz on yıllar boyunca Suriye-İran ilişkileri, 1979 yılındaki İran İslam Devrimi'nden sonra çeşitli aşamalardan geçti. Her kriz ve sınav karşısında dikey olarak derinleşirken, yatay olarak genişledi. Hafız Esed, 1980 yılında patlak veren İran-Irak savaşında Saddam Hüseyin’e karşı Ayetullah Humeyni'nin yanında yer aldı. Esed, İsrail'in 1982 yılında Lübnan'ı işgali sırasında, Hizbullah'ın kurulması için topraklarını İran Devrim Muhafızları Ordusu’na (DMO) açtı.

Hafız Esed, 1990 Körfez Savaşı sırasında Bağdat'taki ‘Baasçı’ yoldaşının (Saddam) karşısında yer aldı ve bir yıl sonra Kuveyt'i kurtarmak için yapılan savaşa katıldı. Esed, 1990'lı yıllarda ABD’nin himayesi altında İsraillilerle müzakere ederken bile İran’ın yanında olmaya ve 1993 tarihli Oslo Anlaşmalarına karşı çıkan Filistinli gruplardaki müttefikleriyle koordinasyona devam etti.

Hafız Esed bir yandan (Sovyetler Birliği sonrası) Rusya, Çin ve Kuzey Kore ile askeri ve güvenlik iş birliğini, diğer yandan Arap ülkeleriyle siyasi ve ekonomik ilişkileri sürdürdü. İran ile ise askeri, güvenlik ve füze alanlarında gizli bilimsel iş birliği programlarına devam etti.

Oğlu Beşşar Esed'in 2000 yılında iktidara gelmesiyle Şam'ın Tahran'la ilişkisi ittifak ve dengeden İran’ın dini liderinin (rehber) görüşüyle özdeşleşmeye dönüştü. Suriye ordusunun 2005 yılında Lübnan Başbakanı Refik Hariri'nin öldürülmesinin ardından Lübnan'dan çıkması ve 2006 İsrail-Hizbullah savaşı ile Suriye rejimi ‘İran'ın koynunda’ uyuyup uyanır oldu.

Suriye'de İran destekli milisler, eğitim kampları, gizli koridorlar, geçişler, kaçakçılık ağları, yaptırımları delen şirketler, silah ve füze programları, tesisler ve anlaşmalar gibi çok daha fazlası var.

En büyük değişim son on yılda, 2011 yılında Suriye’deki devrimin patlak vermesi ve Beşşar Esed rejiminin İran’ın Dini Lideri Ali Hamaney’e ve Hizbullah'a boyun eğerek İran'ın Suriye'deki araçlarından biri haline gelmesiyle yaşandı. Kararlar Tahran'da ve güney banliyölerinde alınmaya ve İran'ın bölgedeki silahları tarafından uygulanmaya başladı. Suriye nüfuz savaşı için kullanılan bir arenaya ve Tahran'dan Irak'a, Lübnan'a, Filistin davasına ve Ortadoğu'nun geri kalanına silah, mühimmat ve ideoloji transferi için kullanılan bir koridora dönüştü. Suriye'de koalisyon şemsiyesi altında, İran destekli milisler, eğitim kampları, gizli koridorlar, geçişler, kaçakçılık ağları, yaptırımları delen şirketler, silah ve füze programları, askeri, ekonomik, sosyal ve dini tesisler, ekonomik anlaşmalar, sanayi bölgeleri, güvenlik koordinasyonu ve son on yılda rejimin kabiliyetleri azaldıkça ülkede gelişen siber programlar ve gizli hücrelerden oluşan bütün bir altyapı gibi çok daha fazlası var.

İran, Suriye’de her şeye sirayet etmiş durumda. Onun etkisinden ve nüfuzundan kurtulmak kolay olmayacak. Çok şey başarıldı ve geriye zor, karmaşık ve zaman alıcı bir süreç kaldı. Yeni hükümetin gizli görevlerinden biri de gizli programlardan kurtulmak.

İran, Suriye’de askeri, ekonomik, güvenlik ve sosyal örgütlenmeleriyle bir gölge devlet inşa etmeye çalıştı. Açılan her devlet dosyası, İran'ın Suriye'deki nüfuzunun boyutları ortaya koyuyor. Gayrimenkul alanında birçok mülk İranlı kurumlar adına kayıtlı. Güvenlik kurumlarında ve orduda çok sayıda koordinasyon komitesi var. Casusluk ve dinleme altyapısı da İran'a ait.

Beşşar Esed rejiminin 8 Aralık'ta çökmesi 'İran’ın Suriye’deki varlığının' açık olan kısmını sona erdirdi. İran destekli milisler ve İranlı danışmanlar geri çekildi. İnsansız hava araçları (İHA) ve uçaklar imha edildi. Ancak en tehlikeli olanı bunun görünmeyen kısmı. Bu kısım için silah ve uyuşturucu kaçakçılığı ağlarının çökertilmesi, Suriye'den Irak, Lübnan ve Ürdün sınırlarına uzanan gizli koridorların kapatılması, Suriye rejiminin yapısındaki hücrelerin ve programların lağvedilmesi gerekiyor.

İran, Suriye’de her şeye sirayet etmiş durumda. Onun etkisinden ve nüfuzundan kurtulmak kolay olmayacak. Çok şey başarıldı ve geriye zor, karmaşık ve zaman alıcı bir süreç kaldı. Devrik Esed rejimi sonrası kurulan yeni hükümetin gizli görevlerinden birinin de gizli programlardan kurtulmak olduğuna şüphe yok. Arap ve Avrupa ülkelerinin yeni Suriye hükümetinin kurulmasını memnuniyetle karşılamasının, İran’ın aldığı bölgesel darbenin tamamlanması ve ‘Şii Hilali’nin Suriye ve Ortadoğu'daki gerilemelerinin istikrarlı bir şekilde devam etmesi için destek vermeye hazır olmalarını gerektirdiği de tartışmasız bir gerçek.