"Organize kötülük" ikinci kez Türk futbolunun gündeminde... Gökçe: 'Organize kötülük' olmaz ama önlenemeyen hatalar, yanlışlar olur

Beşiktaş'ta futbolcular maçın hakem yönetimine tepki gösterdi / Fotoğraf: AA
Beşiktaş'ta futbolcular maçın hakem yönetimine tepki gösterdi / Fotoğraf: AA
TT

"Organize kötülük" ikinci kez Türk futbolunun gündeminde... Gökçe: 'Organize kötülük' olmaz ama önlenemeyen hatalar, yanlışlar olur

Beşiktaş'ta futbolcular maçın hakem yönetimine tepki gösterdi / Fotoğraf: AA
Beşiktaş'ta futbolcular maçın hakem yönetimine tepki gösterdi / Fotoğraf: AA

Süper Lig'in 24. haftasında Beşiktaş ile Antalyaspor'un karşı karşıya geldiği müsabakaya hakem kararları ve maç sonu yapılan açıklamalar damga vurdu.
Dolmabahçe'deki Vodafone Park'ta Antalyaspor'u konuk eden Beşiktaş, maçtan golsüz beraberlikle ayrıldı.
Pjanic'in oyundan atılması, Ersin Destanoğlu'nun maçın 30. dakikada uyarılması ile verilmeyen penaltı, müsabakanın en çok konuşulan konusu oldu.
Maç sonu Beşiktaşlı futbolcuların ve yöneticilerin hedefinde mücadelenin hakemi Abdülkadir Bitigen vardı.
Beşiktaş kalecisi Ersin Destanoğlu, 30. dakikada kendisini uyaran hakeme tepki göstererek şu örneği verdi:
"Bu ligde oyuncu olsun kaleci olsun zaman geçirmeyen futbolcu yok. Ama ben yapınca hemen uyarılıyorum, başka kaleciler yapınca 90'da sarı görüyor. Ben niye 30. dakikada uyarılıyorum da diğerleri 90. dakikada uyarılıyor? Şu an sadece Abdülkadir Hoca açısından söylemek istemiyorum. Daha dikkatli olmalarını istiyorum."

Adnan Dalgakıran / Fotoğraf: AA​​​​​​
Siyah-beyazlı kulübün ikinci başkanı Adnan Dalgakıran da tepkisini şu sözlerle dile getirdi:
"Türk futbol hakemlerinin organize kötülüğüne rağmen taraftarlar takımlarına olan inancını kaybetmedi.  Organize bir kötülükle karşı karşıyayız. Paralar harcayacaksınız, taraftarlar stadı dolduracak. Elinizdeki düdükle her şeyi mahvedeceksiniz. Bu iş o kadar kolay değil. Buna izin vermeyeceğiz. Türk futbolu adına biz buna izin vermemeliyiz. VAR verdi. Ancak kötülük daha büyük boyutlara ulaştı. Bunlar tesadüf olamaz. Yarından tezi yok bu işe el atılmalı. Bunları konuşalım arkadaşlar. Burada bir problem var. Konuşanlara ceza vererek halledilecekse ceza versinler. Derhal yarın sabah bütün organizasyon gözden geçirilmeli ve radikal değişik yapılmalı. Bu kadar hata üstüne hata yapan hakemler tekrar maçımıza veriliyor."
Dalgakıran'ın "organize kötülük" sözünün Türk futbol kamuoyunda ikinci kez dile getirilmesi ise dikkat çeken diğer bir konu oldu.
Geçen yıl dönemin Galatasaray Teknik Direktörü Fatih Terim de benzer ifadeleri kullanmış ve spor kamuoyunun gündemi bu sözlerle meşgul olmuştu. 
Son yıllarda sık sık maçlarda hakem hatalarının olması ve yetkili ağızların "organize kötülük" sözünü dile getirmesi, Türk futbolunda tartışmaları da beraberinde getirdi.

"'Organize kötülük' olmaz ama önlenemeyen hatalar, yanlışlar olur"
Spor yazarı Attila Gökçe, "organize kötülük" iddialarını, Beşiktaş-Antalyaspor maçının hakem yönetimini ve Türkiye'deki hakem sorununu Independent Türkçe'ye değerlendirdi.
Adnan Dalgakıran'ın hakemler için sarf ettiği "organize kötülük" sözlerini değerlendiren Gökçe, şöyle konuştu:
"Şimdi organize kötülük niçin yapılsın? Yani bir insan, onuruyla haysiyetiyle doğrudan bağlantılı önemli bir işten milyonlarca kişinin önüne çıkarken organize kötülük için bir şeyler kazanması lazım ondan vazgeçmek üzere. Bu kolay bir şey mi yani? Herkes kendi onuruyla hesaplasın. Kolay bir şey mi? Değil. Hatta imkansız bana göre. Yani 'organize kötülük' olmaz ama önlenemeyen hatalar, yanlışlar olur."

Attila Gökçe / Fotoğraf: Twitter
"'Organize kötülük' çok ağır bir suçlama"
Beşiktaş'ın Antalyaspor karşısında Güven Yalçın'ın hava topu mücadelesinde rakip oyuncunun kolunun açık olduğunu dile getiren Gökçe, "Onun kolu açık. Enstantane önümüzden geçiyor ama incelendiğinde bunun bir penaltı olduğu anlaşılıyor. VAR hakeminin uyarması gerekiyor. Abdülkadir Bitigen o karışık ortamda bir saniyede olup geçen hadiseyi kaçırmış olabilir. Bu tür hatalar salakça, aptalca ve işini ciddiye alamamaktan olabilir ama 'organize kötülük' çok ağır bir suçlama bence" yorumunu yaptı.

"'Organize kötülük'ten birilerinin yüksek çıkar elde etmesi ve çok farklı alanlarda yetkili olması gerekir"
Gökçe'ye "organize kötülük" söyleminin geçen sene yapılan hatalar, Sergen Yalçın'a verilen cezalar ve sonrasındaki hakem hatalarının birikiminden olup olamayacağını sordum:
"Sergen Hoca o cezaların çoğunu hak etmişti. Her maçta kenardan elini, kolunu kaldırarak itiraz, dördüncü hakeme itiraz, oradan hakeme saydırmaca... Futbolu en iyi bilen futbolcu unvanı verilmiş bir sporcu oyun devam ederken ceza alanına gelip topa nasıl basar? Yani bu hataları görülmüyor 'Sergen'e kasten yapılıyor' deniliyor. Fatih Terim de Sergen Yalçın da hak ettiler o cezaları. Bu bir gerekçe olamaz. 'Organize kötülük'ten başka birilerinin yüksek çıkar elde etmesi ve o çıkar elde edenlerin çok farklı alanlarda yetkili, paydaş olması gerekiyor. Böyle bir şeyi düzenleyebilir misiniz? Böyle bir şey düzenlenebilir mi ya? 'Organize kötülük' kötü bir laf."

"Hakem eleştirisiyle ilgili en doğru yorumu yapan kaleci Ersin"
Abdülkadir Bitigen'in Vodafone Park'ta ilk defa maç yönettiğini ve müsabakada da başarısız olduğunu dile getiren Gökçe, şunları kaydetti:
"Abdülkadir Bitigen çok mu başarılıydı? Hayır. Pjanic'i oyundan ihraç ederken bence Pjanic kendi arandı. Burada hakem eleştirisiyle ilgili en doğru yorumu yapan kaleci Ersin. 'Bana 30. dakikada 'geciktirme, topu oyuna çabuk' sok diye uyarıyorlar. Ben geri kalan 60 dakikada tedirgin oluyorum ama öbür kalecileri 90. dakikada uyarıyorlar' diyor. Üstelik üslubu da rica kelimesi orada. Yani kendini aynı seviyede görüyor hakemle. Oysa hakem oyun başladığı zaman en çok saygı duyulması gereken isim. Bir üst görevlidir."

"Palabıyık büyük hata yaptı, ekim ayından beri ilk defa geçtiğimiz hafta yönetti maçı. Bu bir engizisyon cezası"
"Hakemlere karşı organize işler yapıldı" diyen Gökçe, şu ifadeleri kullandı:
"Mesela Halis Özkahya hakemliği bıraktı. Kendisine sahip çıkmadılar. Ali Palabıyık ve Abdülkadir Bitigen. Abdülkadir Bitigen VAR hakemiydi, Ali Palabıyık da maç hakemiydi. Rize'deki 3-2'lik Galatasaray galibiyetiyle biten maçta Diagne'nin faul slalomuyla iterek, kakarak, adamları düşünerek uzun bir mesafeyi koşup, 2-3 kişiyi devirdikten sonra verdiği pasla gol atıldı. Ali Palabıyık çok büyük bir hata yaptı. Ama birçok hakem büyük hata yapıyor. 16 hafta sürmüş. Ekim ayından beri ilk defa geçtiğimiz hafta yönetti maçı. E şimdi bu bir engizisyon cezası. Aforoz yani. Bu aforoz kamuoyunda biraz tepki görmeye başladı. Ali Palabıyık'ı en çok eleştiren yazarlardan biri de benim. Ben Ali Palabıyık adını yazarsan aynı harfleri kullanarak anagram yapmak üzere eşittir. 'Bak Ali ayıplı' diye bir sözcük ifade bulursun. Ben bunu iki kere kullandım ama ben bu engizisyona çanak tutmadım."

"Kötü hakem yoktur, kötü verilmiş kararlar vardır"
"Bence kötü hakem yoktur, kötü verilmiş kararlar vardır" diyen Gökçe, "Ali Palabıyık kötü kararlar verdi ama Palabıyık kötü bir hakemdir diyemem. FIFA hakemi ya adam. Kötü hakemdir lafı doğru değil" dedi.

"Bu sezon hakemliğin ve antrenörlüğün itibarsızlaştığı bir sene, bunu hep beraber kurtarmamız lazım"
Hakemlik müessesesinin düzeltilmesiyle ilgili yapılan çalışmalarla ilgili de konuşan Gökçe, görüşlerini şöyle aktardı:
"'Sistem, hakemliği düzeltelim' sözlerine bakacak olursak iş başındaki MHK Başkanı son derece masum bir bilim insanı. Hem de asker kökenli. Spor Bilimleri Fakültesinde spor yönetimiyle ilgili dersler veriyor, araştırmalar yapıyor. Bulunduğu noktada yetkinlik sahibi. Hakemliğe katkıda bulunabilir. Sık sık seminerlerde bazı şeyler yapıyor. Yabancı uzmanları var. Çalışıyorlar ama hataları, defoları, kasadaki ezik portakalları ayıklamakta çabuk sonuç alamıyorlar. Ali Palabıyık ve Halis Özkahya olayları da Türk hakemliğinin bir diyet ödediğini göstermesi bakımından unutulmamalı. Bir kenara not etmek lazım. Çünkü kulüpler hırpaladıkları yapıdan bir tuğla düşürdüler. Bence o bir başarı gibi görünse de başarı değil. Buyurun işte yine hatalı kararlar geliyor peş peşe. Güven duygusu hakemlerin azaldı. Dahasını söyleyeyim bu sezon hakemliğin ve antrenörlüğün itibarsızlaştığı bir sene. Bunu hep beraber kurtarmamız lazım yoksa başka itibarsızlıklar devreye girecek. İtibarsızlık, kimsenin kimseye saygı göstermediği bir kaotik ortam yaratır. Oysa spor kurallarla yönetilen yüksek değerlere dayalı ahlaki bir oyundur. Futbol da dahil. Ama sen hakemlerin, antrenörlerin itibar kaybettiği bir ortamda yarın, öbür gün yönetici de itibar kaybeder. Sporu yönetenler, federasyonlar da itibar kaybederler. Bu başladı mı önünü alamazsın ve kimseye yararı olmaz, çılgınlık süreci başlar."
Independent Türkçe



“35 yaşında olduğumu unutmuşum”... Mamdani, gazetecilerle oynadığı futbol maçında kas yırtılması yaşadı

Zohran Mamdani (AP)
Zohran Mamdani (AP)
TT

“35 yaşında olduğumu unutmuşum”... Mamdani, gazetecilerle oynadığı futbol maçında kas yırtılması yaşadı

Zohran Mamdani (AP)
Zohran Mamdani (AP)

New York Belediye Başkanı Zohran Mamdani dün yaptığı açıklamada, belediye çalışanları ile basın mensupları arasında oynanan dostluk maçında aşil tendonunun yırtıldığını duyurdu. Mamdani, önümüzdeki birkaç hafta boyunca medikal bot kullanmak zorunda kalacak.

Basın toplantısına koltuk değnekleriyle gelen Mamdani, bir muhabirin sakatlığını sorması üzerine, yaralanmanın perşembe akşamı oynanan maç sırasında meydana geldiğini belirtti.

Sakatlığın olası nedenine ilişkin değerlendirmede bulunan Mamdani, maç öncesinde yeterince ısınmadığını belirterek, “Yeterince esneme hareketi yapmadım” dedi.

Futbol tutkusuyla bilinen Mamdani, sakatlanmasına rağmen sahaya çıktıktan kısa süre sonra gol atmış olmaktan dolayı mutlu olduğunu ifade etti. Ayrıca 35 yaşında olduğunu unuttuğunu söyledi.

Mamdani, takımının maçın sonunda gazetecilerden oluşan rakip takımı yenmeyi başardığını da belirtmeyi ihmal etmedi.

Yoğun çalışma programına sahip olan Mamdani, altı ila sekiz hafta boyunca medikal bot kullanacağını ve yaklaşık dokuz ay içinde yeniden sahalara döneceğini açıkladı.


Ragbide dünyanın en güçlüsü Kuzey mi, Güney mi?

Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
TT

Ragbide dünyanın en güçlüsü Kuzey mi, Güney mi?

Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)

Adrenalin'den herkese merhaba. Bu hafta ragbiyi ve rekabeti yeni bir seviyeye taşımayı amaçlayan Nations Championship'i inceliyoruz.

Bir oyuncunun rakip savunmanın arasından topla ilerlediği, takım arkadaşlarının ona destek olmak için peşinden koştuğu ve sonunda topu rakip takımın kale çizgisinin arkasında yere bıraktığı an... Ragbi, ilk kez izleyenler için son derece sert ve karmaşık görünebilir.

Ancak oyunun temelinde basit bir amaç var: Topu rakip takımın alanına taşımak ve sayı kazanmak. Bunu yaparken de hem güç hem hız hem de takım çalışması gerekiyor.

2026'da ilk kez düzenlenen Nations Championship ise bu mücadeleyi uluslararası düzeyde yeni bir rekabete dönüştürüyor.

Kuzey ve Güney yarımkürelerinden 12 ülkeyi karşı karşıya getiren organizasyonda takımlar, yalnızca rakiplerini yenmek için değil, kendi bölgelerinin dünya ragbisindeki üstünlüğünü göstermek için de sahaya çıkıyor.

Ragbi, 15'er oyuncudan oluşan iki takım arasında oynanıyor ve bir karşılaşma 40'ar dakikalık iki devreden oluşuyor. Oyuncular oval biçimli topu ellerinde taşıyarak rakip takımın kale çizgisine ulaşmaya çalışıyor.

Ancak oyunun Amerikan futbolundan ayrıldığı önemli bir kural var: Top elle yalnızca geriye ya da yana doğru verilebiliyor.

Mesafe kazanmak isteyen oyuncular, topu taşıyarak ya da ayakla ileri göndererek ilerlemek zorunda.

Oyunda kullanılan oval topun uzunluğu yaklaşık 28-30 santimetre, çevresi ise ölçüm yapılan bölgeye göre yaklaşık 58-77 santimetre arasında değişiyor.

sdvft
410-460 gram ağırlığındaki topun şekli, oyuncuların onu hem taşırken hem de ayakla ileri gönderirken farklı teknikler kullanmasını gerektiriyor (Unsplash)

Ragbi sahası da Amerikan futbolu sahasına benzer biçimde dikdörtgen olsa da ölçüleri farklı.

Uluslararası maçlarda oyun alanının uzunluğu 94-100 metre, genişliği ise 68-70 metre arasında değişiyor. Her iki kale çizgisinin arkasında da oyuncuların sayı yapmak için topu yere bırakmaya çalıştığı özel bir alan bulunuyor. 

Ragbide en çok puan kazandıran hareket, topu rakibin kale çizgisinin arkasındaki alana taşıyıp yere bırakmak. Buna "try" deniyor ve 5 puan kazandırıyor.

Ardından takım, topu kale direklerinin arasından ve üstünden geçirerek iki puan daha kazanma şansına sahip.

Ceza vuruşuyla yapılan başarılı atışlar üç puan getirirken, oyun devam ederken topu yere sektirip direklerin arasından geçirmek de üç puan kazandırıyor.

Ragbinin fiziksel yönü ise oyunun en dikkat çekici özelliklerinden biri. Topu taşıyan oyuncu rakipleri tarafından yere indirilmeye çalışılırken takım arkadaşları topun kontrolünü kaybetmemek için mücadeleye katılıyor.

Oyuncuların birbirine kenetlenerek oluşturduğu scrum adı verilen dizilişler de oyunun karakteristik görüntülerinden biri. Bu anlarda iki takımın oyuncuları karşı karşıya gelerek topun kontrolünü kazanmaya çalışıyor.

Bir diğer dikkat çekici görüntü ise top oyun dışına çıktığında yapılan taç atışlarında ortaya çıkıyor. Lineout adı verilen bu pozisyonda iki takımın oyuncuları karşılıklı sıralanıyor ve top havaya atılıyor.

cdfvgthy
Ragbide "kule kurma" diye bilinen bu hareket, hem zamanlama hem koordinasyon hem de ciddi bir takım çalışması gerektiriyor (Unsplash)

Takım arkadaşları, topu yakalayabilmesi için bir oyuncuyu bacaklarından ve gövdesinden tutarak havaya kaldırıyor. Böylece oyuncu rakiplerinden daha yükseğe ulaşarak topu kazanabiliyor.

Bu sert mücadele, oyuncuların ciddi fiziksel temaslara maruz kalmasına da yol açabiliyor.

Özellikle rakibin yere indirildiği müdahaleler sırasında kafa travması ve beyin sarsıntısı, omuz sakatlıkları, diz ve ayak bileği bağlarında zorlanmalar, kas yırtılmaları ve burkulmalar görülebiliyor.

Profesyonel ragbide bu nedenle oyuncuların sağlık kontrolleri büyük önem taşıyor. Beyin sarsıntısı belirtileri gösteren oyuncuların maça devam etmesine izin verilmiyor. Kafa travması sonrası tanının belirsiz olduğu durumlarda ise oyuncular saha dışında sağlık kontrolünden geçiriliyor ve yalnızca sağlık ekibi uygun görürse maça dönebiliyor.

Nations Championship, ragbide uzun süredir devam eden Kuzey-Güney rekabetini yeni bir formatla sahneye taşıyor.

Bir tarafta İngiltere, Fransa, İrlanda, İtalya, İskoçya ve Galler'den oluşan Kuzey Yarımküre grubu, diğer tarafta ise Güney Afrika, Yeni Zelanda, Avustralya ve Arjantin'in yer aldığı Güney Yarımküre grubu bulunuyor. Japonya ve Fiji de coğrafi olarak Kuzey'de yer alsalar da davetli takım olarak Güney Yarımküre grubunda bulunuyor.

Turnuvanın ilk üç maç haftası temmuzda tamamlandı. Kasımda ise takımlar Avrupa'da kalan karşılaşmalarına çıktı. Altı maç haftasının sonunda iki grubun kendi içindeki sıralaması belirlenecek.

Ardından 27-29 Kasım tarihlerinde Londra'da düzenlenecek final hafta sonunda Kuzey ve Güney'in aynı sıradaki takımları karşı karşıya gelecek. İki grubun liderleri arasındaki maç ise ilk Nations Championship şampiyonunu belirleyecek.

Bu format, turnuvayı yalnızca iki güçlü takımın karşılaşmasından ibaret olmaktan çıkarıyor. Her maçın sonucu, hem ülkenin kendi grubundaki sıralamasını hem de final hafta sonunda karşısına çıkacak rakibi belirliyor.

Turnuvanın kasım etabında oynanan karşılaşmalar, ragbinin en büyük ülkelerinin bile kolay kolay üstünlük kuramadığını gösterdi.

Fransa, 13 Kasım'da Güney Afrika'yı 21-19 mağlup ederek dikkat çekici bir galibiyet aldı. Bir gün sonra Galler, Yeni Zelanda'yı 35-28 yenerek haftanın en büyük sürprizlerinden birine imza attı. İskoçya da Avustralya'yı 15-12 mağlup etti.

Bu sonuçlar, ragbide fiziksel gücün tek başına yeterli olmadığını hatırlatıyor. Oyuncuların doğru zamanda doğru yerde bulunması, topu takım arkadaşlarına aktarırken boşlukları değerlendirmesi ve rakibin savunmasını aşacak planı uygulaması gerekiyor. Bir takımın birkaç saniyelik dikkatsizliği, rakibine sayı kazanabileceği önemli bir fırsat verebiliyor.

21 Kasım'da oynanacak 6. ve son maç haftası, final sıralaması açısından büyük önem taşıyor.

İngiltere-Yeni Zelanda karşılaşması, haftanın en dikkat çekici mücadelelerinden biri. İrlanda-Güney Afrika ve Fransa-Arjantin maçları da iki yarımkürenin güçlü temsilcilerini karşı karşıya getirecek.

Ragbi, futbol kadar geniş bir izleyici kitlesine sahip olmasa da bu tür karşılaşmalar oyunun neden dünya çapında büyük bir takipçi topluluğu bulunduğunu gösteriyor.

Tribünlerdeki coşku, oyuncuların fiziksel mücadelesi ve maç boyunca sürekli değişebilen skor, izleyicilere hareketli bir spor deneyimi sunuyor.

Nations Championship'in ilk sezonu da bu rekabete yeni bir boyut kazandırmayı amaçlıyor. Temmuzda başlayan mücadele, kasım ayındaki son maçların ardından Londra'daki final hafta sonunda tamamlanacak.

Kuzey mi yoksa Güney mi üstün gelecek sorusunun yanıtı için artık son karşılaşmalar bekleniyor. Ragbide yarımkürelerin mücadelesi, ilk şampiyonunu belirlemeye hazırlanıyor.

Kaynaklar: Nations Championship, World Rugby


2027 seçimlerinde FIFA başkanlığı için yarışan üç aday kim?

Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
TT

2027 seçimlerinde FIFA başkanlığı için yarışan üç aday kim?

Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)

Spor siyasetinin uluslararası nüfuz hesaplarıyla iç içe geçtiği kritik bir dönemde FIFA, dünyanın en büyük futbol kuruluşunun 2031 yılına kadar yönetimini üstlenmek için yarışacak üç adayın yer aldığı ön listeyi resmen açıkladı.

Merakla beklenen seçim yarışı, Avrupa’daki geleneksel merkezlerde değil, 18 Mart 2027’de Fas’ın başkenti Rabat’ta, FIFA’nın 77. Kongresi kapsamında gerçekleştirilecek. Futbolun zirvesine kimin çıkacağını belirleyecek 211 ulusal federasyonun gözleri bu seçimde olacak.

On yıllık mirasını pekiştirmeyi hedefleyen mevcut başkan, iktidar tekelini kırmak için yaşlı kıtanın desteğini alan Fransız bir kulis aktörü ve Asya’nın dürüstlük ve disiplin anlayışını öne çıkaran Japon bir uzman arasında geçecek yarış, dünyanın en popüler sporunun haritasını yeniden şekillendirebilecek yeni bir dönemin habercisi niteliğinde. Peki, üç aday hakkında neler biliyoruz?

Gianni Infantino (Reuters)
Gianni Infantino (Reuters)

Gianni Infantino: Büyük anlaşmaların adamı, değişim rüzgârlarıyla karşı karşıya

56 yaşındaki İsviçre-İtalya vatandaşı Gianni Infantino, 2016 yılının şubat ayında, yolsuzluk skandalının ardından görevinden ayrılan vatandaşı Sepp Blatter’in yerine seçilmesinden bu yana FIFA’nın en üst makamında geçirdiği 10 yıllık deneyimle Rabat’taki seçim yarışına giriyor.

Fribourg Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunu olan ve yedi dil konuşan Infantino, art arda sürdürdüğü başkanlık dönemlerinde meşruiyetini, FIFA Forward programı aracılığıyla ulusal federasyonların gelirlerini artırmayı ve futbol pastasını büyütmeyi hedefleyen bir anlayış üzerine inşa etti.

Görev süresinde Dünya Kupası’na katılan takım sayısı 48’e yükseldi, Kulüpler Dünya Kupası’nın kapsamı genişletilerek takım sayısı 32’ye çıkarıldı ve Video Yardımcı Hakem (VAR) teknolojisi Dünya Kupası maçlarında kullanılmaya başlandı.

Ancak Infantino’nun yeni bir dönem için ortaya koyduğu hedef, bu kez eşi benzeri görülmemiş bir meydan okumayla karşı karşıya. Özel sektöre Dünya Kupası organizasyonlarında yatırım payı satmayı amaçlayan ve tartışmalara yol açan FIFA Forward Enterprise planı, daha sonra geri çekilmek zorunda kalınmasına rağmen Avrupa’da geniş çaplı bir tepkiye neden oldu ve onlarca federasyonun desteğini kaybetmesine yol açtı. Bu durum, Infantino’nun Rabat’taki seçim mücadelesini Asya, Afrika ve Latin Amerika’daki geleneksel ittifaklarının ne ölçüde sağlam olduğunu ortaya koyacak gerçek bir sınava dönüştürüyor.

Fransa Futbol Federasyonu Başkanı Philippe Diallo, Infantino’ya karşı Avrupa’dan destek görüyor. (EPA)
Fransa Futbol Federasyonu Başkanı Philippe Diallo, Infantino’ya karşı Avrupa’dan destek görüyor. (EPA)

Philippe Diallo: Avrupa’daki isyanın bayrağını dalgalandıran Fransız perde arkası mimarı

Diğer tarafta 63 yaşındaki Fransız Philippe Diallo, UEFA bünyesinde Avrupalıların Infantino’nun nüfuzuna karşı ortaklaşa desteklediği alternatif aday olarak öne çıkıyor. Fransa’nın Saint-Nazaire kentinde doğan Diallo, Senegalli Olimpiyat boks şampiyonu Souleymane Diallo’nun oğlu. Ancak boks eldivenleri yerine hukuk ve spor yönetimi alanını tercih eden Diallo, Paris’in saygın Siyasal Bilgiler Enstitüsü’nden mezun oldu.

Diallo, yaklaşık 30 yıl boyunca (1992-2021) gözlerden uzak bir şekilde Fransa Profesyonel Kulüpler Birliği’nin yöneticiliğini yaptı. Bu dönemde uzlaşmacı ve sakin bir isim olmasının yanı sıra futbolcu transferleri ve sosyal diyalog konularındaki uzmanlığıyla tanındı.

Ocak 2023’te, Noël Le Graët’nin istifasıyla kurumun sürüklendiği krizi aşmak amacıyla Fransa Futbol Federasyonu başkanlığını üstlenerek ön plana çıktı. Daha sonra yapılan seçimde federasyonun asaleten başkanı oldu.

Diallo, bugün uluslararası futbol yönetiminde dengeyi ve güveni yeniden tesis edecek kurumsal bir alternatif olarak kendisini tanıtıyor. Bu yaklaşımını, FIFA’nın mevcut yönetiminin stratejik ve ticari kararlarda tek başına hareket etmesine yönelik Avrupa’da giderek artan rahatsızlığa dayandırıyor.

Japonya Futbol Federasyonu Onursal Başkanı Kozo Tashima, FIFA başkanlığı için aday oldu. (AFP)
Japonya Futbol Federasyonu Onursal Başkanı Kozo Tashima, FIFA başkanlığı için aday oldu. (AFP)

Kozo Tashima: Kurumu ‘temizlemek’ isteyen Japon disiplininin sesi

68 yaşındaki Kozo Tashima ise bu yarışın üçüncü ayağını oluşturuyor. Tashima, futbol sahalarından karar alma mekanizmalarına uzanan bir geçmişi temsil ediyor.

FIFA başkanlığına aday olan tarihteki ilk Japon isim olan Tashima, kariyerine 1970’lerin sonlarında Japonya Millî Takımı’nda profesyonel futbolcu olarak başladı. Daha sonra Almanya’da teknik direktörlük yapan Tashima, Japonya’nın genç millî takımlarını çalıştırdı.

Japonya Futbol Federasyonu bünyesinde çeşitli görevlerde bulunan Tashima, 2016-2024 yılları arasında federasyon başkanlığını yürüttü. Görev süresinin ardından fahri başkan unvanını alan Tashima, 2015 yılından bu yana FIFA Konseyi üyeliğini de sürdürüyor.

Adaylığının gerekçelerini gizlemeyen Tashima, yaptığı açıklamalarda kampanyasının kazanç ve kayıp hesaplarından ziyade Japonların futboldaki yükselişini üzerine inşa ettiği ‘dürüstlük, şeffaflık ve disiplin’ değerlerini uluslararası futbol yönetimine taşımayı amaçladığını belirtti. Tashima ayrıca, FIFA’da ticari çıkarların giderek artan etkisine ve siyasi baskıların spor yönetimindeki karar alma mekanizmalarının bağımsızlığına yönelik müdahalelerine karşı mücadele etmeyi hedeflediğini ifade ediyor.

18 Mart’a giden yol: Sandık mücadelesinden önce dürüstlük testi

Adaylık başvurularının sona ermesine rağmen üç isim de henüz kesin onay almış değil. Önümüzdeki haftalarda dosyaları, dürüstlük ve idari deneyim şartlarını karşılayıp karşılamadıklarının yanı sıra en az beş ulusal federasyonun desteğini alıp almadıklarının belirlenmesi amacıyla FIFA Seçim Komitesi tarafından sıkı bir incelemeye tabi tutulacak. Kabul edilen adayların kesin listesi en geç 18 Şubat 2027’de açıklanacak.

Mart 2027’de Rabat’ta sandıkların açılmasıyla birlikte seçimi ilk turda kazanmak isteyen adayın 211 oyun üçte ikisini, yani 141 oyu alması gerekecek. Sonraki turlarda ise son sıradaki adayın elenmesinin ardından salt çoğunluğu elde etmek yeterli olacak. Bu seçim, 2031 yılına kadar dünya futbolunun geleceğine yön verecek.