Erdoğan, Mısır’la en üst düzeyde diyaloğun geliştirileceğine dikkati çekti

Erdoğan, Mısır’la en üst düzeyde ‘diyaloğun geliştirileceğine’ dikkati çekti. İhvan yanlısı Mekameleen TV, yayınını durdurdu ve Türkiye’den ayrıldığını duyurdu

Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan (AFP)
Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan (AFP)
TT

Erdoğan, Mısır’la en üst düzeyde diyaloğun geliştirileceğine dikkati çekti

Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan (AFP)
Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan (AFP)

Mısır ve Türkiye arasındaki normalleşme süreci atılan yeni adımlarla ilerliyor. Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, 30 Nisan’da ülkesinin İsrail ve bölgedeki diğer ülkelerle attığı adımlara benzer şekilde Mısır ile de diyalog geliştirme ve ilişkileri normalleştirme olasılığı olduğunu açıklarken, “Mısır ile diyalog en üst seviyelere çıkabilir” dedi.
Bu açıklamayla eş zamanlı olarak İstanbul’dan yayın yapan Müslüman Kardeşler Teşkilatı’na (İhvan) bağlı üç kanaldan biri olan Mekameleen TV, Türkiye’deki yayınını kalıcı olarak durdurduğunu, İstanbul stüdyolarını kapattığını ve diğer ‘dünya başkentlerinde’ yayına yöneldiklerini duyurdu. Kanal sekiz yıldır Türkiye’yi merkez edinmişti.
Şarku’l Avsat’ın Anadolu Ajansı’ndan (AA) aktardığı habere göre kanal, dün gece yaptığı açıklama ile tüm faaliyetlerini Türkiye dışına taşımaya karar verdiğini duyurdu. Kanal içerisinden kaynaklar, Şarku’l Avsat’a yaptıkları açıklamada, yönelimlerinin Birleşik Krallık, İspanya veya Malezya olduğunu dile getirirken, “İngiliz yetkililerin İhvan ile bağlantılı diğer kanallara ülkede çalışma izni verdiği göz önüne alındığında Londra daha olasıdır” dedi.
Bu gelişme, Mısır ve Türkiye arasında, ilki Kahire’de ve ikincisi Ankara’da olmak üzere dışişleri bakan yardımcılarının başkanlığında aylarca süren ‘istikşafi’ görüşmeler sonrasında yaşandı. İki ülkenin temsilcileri, o dönemde görüşmelerin “açık ve derin” olduğunu, ikili ve bölgesel meselelerin ele alındığını söylemişti. Taraflar, o dönemde ‘istişarelere devam etme ve tartışılan konularda ilerleme sağlama’ hususlarında uzlaşı sağlamıştı.
İki hafta önce Türkiye Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu, ülkesinin Mısır ile ilişkileri normalleştirmek için yeni adımlar atacağını ve Mısır Dışişleri Bakanı Sami Şukri’nin Ramazan ayında İstanbul’da kendisiyle birlikte bir iftar programına katılacağını açıkladı. Ancak Kahire’den herhangi bir açıklama yapılmadı.
Türkiye, Nisan ayı başlarında “İlerleyen günler, Mısır ile ilişkilerin normalleştirilmesi çerçevesinde başka adımlara tanık olacak” açıklamasında bulunmuştu. Bu çerçevede Dışişleri Bakanı, Mısır ile ilişkileri normalleştirme çabalarının devam ettiğine dikkati çekti. Çavuşoğlu, “Mısır ile ilişkilerin normalleştirilmesi çerçevesinde birtakım adımlar attık ve önümüzdeki günlerde bu konuda başka adımlar” atacağız” dedi.
Aynı şekilde Türkiye Cumhurbaşkanı, 30 Nisan’da Suudi Arabistan’da dönüşü sırasında kendisine eşlik eden gazetecilere yaptığı açıklamada, “Şu anki süreç, uzlaşı sürecidir. Aynı inanç ve fikirleri paylaştığımız ülkelerle yeni bir sürece girmeliyiz. Bu süreç düşman üretme değil dost kazanma sürecidir” değerlendirmesinde bulundu. Cumhurbaşkanı Erdoğan, geçen Aralık ayında Türkiye’nin, Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) ile başlattığına benzer yeni bir girişimi Mısır ve İsrail ile birlikte ortaya koyacağını söylemişti.
Öte yandan eski Mısır Dışişleri Bakan Yardımcısı Büyükelçi Ali el-Hafni, “Mısır, Türkiye’nin adımlarını takdir ediyor. Ancak gerekli olan, sorunların çözümü için daha fazla anlayışın varlığıdır” ifadelerini kullandı. Hafni, iki ülke arasındaki ilişkilerde ilerleme sağlanacağı ve bu konuda somut adımlar atılacağı yönündeki umudunu dile getirirken, Şarku’l Avsat’a verdiği bir röportajda da “Mısır ve Türkiye arasındaki ilişkilerin geri dönüşü, şüphesiz bölgesel duruma fayda sağlayacaktır” dedi. Yetkili, “Kahire, ilişkileri yeniden kurmak için güçlü bir iradeye sahip. Karşı taraf da etkili tedbirler almalıdır” şeklinde konuştu.
Aynı şekilde Mısır Dışişleri Bakanı Sami Şukri, eski tarihli bir açıklamasında “Türkiye’nin özellikle güvenlik alanında rotasını Mısır’a doğru çevirmek istediğine dair işaretler var” dedi. Şukri, Türkiye’nin politikalarının değişim gösterdiğini, bu süreçte “Mısır’ın iç işlerine karışmaktan veya Kahire’deki radikal düşman unsurlara sponsorluk yapmaktan” uzaklaştığını gösteren açıklamalar olduğuna dikkati çekti.
El-Arabiya'nın ulaştığı kaynaklara göre Ankara yönetimi, İhvan mensubu düzinelerce Mısırlının oturum izinlerini yenilemedi.
Mart 2021’de Ankara, Mısır ile diplomatik temaslarının yeniden başladığını duyurdu. İhvan’ın Türkiye’den yayın yapan TV kanallarına baskı yapmak ve onları ‘kışkırtıcılıktan’ uzak durmaya yönlendirmek de dahil olmak üzere birçok adım attı. Mısır ile ilişkilerin normalleşmesine dair çok sayıda dostane açıklamanın ardından Çavuşoğlu, aynı yılın Nisan ayında Ramazan’ın gelişini tebrik etmek amacıyla Mısırlı mevkidaşı ile telefon görüşmesi yaptı. Görüşme, ilişkilerin 2013 yılında maslahatgüzar düzeyine indirilmesinden bu yana, iki ülke yetkilileri arasında üst düzeyde ilk doğrudan temas oldu.
Geçen yılın Mart ayında Türk makamları, İhvan’a bağlı kanalların (Mekameleen, Watan ve eş-Şark) Mısır’a karşı kışkırtıcı programlarını durdurmaları veya medya kurallarına uyulmaması durumunda Türkiye topraklarındaki yayınlarını kalıcı olarak sonlandırmaları çağrısı yaptı. Bu çerçevede Mekameleen, Türkiye’deki yayınını kalıcı olarak durduracağını ve stüdyolarını kapatacağını duyurdu. Kanal, Türkiye’den ayrılma kararının, son dönemde Türkiye’nin dış politikasında meydana gelen değişiklikler ve Mısır ve bölgedeki birçok ülke ile ilişkileri iyileştirme eğilimi çerçevesinde geliştiğini belirtti.
Mekameleen TV’den Muhammed Naser, Hamza Zoba’nın; eş-Şark TV’den Hişam Abdullah, Heysem Ebu Halil ve Hüsam el-Gamri’nin de dahil üç kanalda çalışan en önde gelen sunucuların programları, yaklaşık bir yıl süreyle askıya alınmıştı. Ayrıca eş-Şark kanalının ana spikeri olarak kabul edilen Mutez Matar, YouTube üzerinden ‘Mutez ile birlikte’ programını yayınlamak üzere, Londra’ya taşınmayı tercih etti.



Seçim yenilgisinden sonra, Trump İran savaşını nasıl sonuçlandıracak?

Washington'daki Beyaz Saray'da Oval Ofis'te konuşurken Başkan Trump'ın masasının üzerinde duran “veto” yazılı bir şapka, 5 Kasım 2026 (AFP)
Washington'daki Beyaz Saray'da Oval Ofis'te konuşurken Başkan Trump'ın masasının üzerinde duran “veto” yazılı bir şapka, 5 Kasım 2026 (AFP)
TT

Seçim yenilgisinden sonra, Trump İran savaşını nasıl sonuçlandıracak?

Washington'daki Beyaz Saray'da Oval Ofis'te konuşurken Başkan Trump'ın masasının üzerinde duran “veto” yazılı bir şapka, 5 Kasım 2026 (AFP)
Washington'daki Beyaz Saray'da Oval Ofis'te konuşurken Başkan Trump'ın masasının üzerinde duran “veto” yazılı bir şapka, 5 Kasım 2026 (AFP)

Alex Vatanka

Amerika Birleşik Devletleri'nin İsrail ile birlikte İran'a karşı savaş başlatmasının üzerinden sekiz ay geçmesine rağmen, Donald Trump Amerikan zaferinin ne anlama geldiğine dair net bir tasavvur sunamıyor veya Amerika Birleşik Devletleri'nin bunu elde etmek için ne kadar süre savaşmaya devam etmesi gerektiğini belirleyemiyor. Seçmenler Demokratlara seçimde çoğunluk verdi ve parti şimdi savaşın gerekçelerini sorgulamaya hazırlanıyor. Trump, askeri operasyonlara devam etmesine izin veren geniş yürütme yetkilerini elinde bulundursa da bunların devamı artık kendisi ve Cumhuriyetçi Parti için önemli siyasi riskler taşıyor.

Bu ortamda, diplomatik çabalar giderek ivme kazanıyor. Katar, Türkiye, Pakistan ve Suudi Arabistan, diğer bölge hükümetleri ile birlikte, Washington ve Tahran'ı birbirine yaklaştırma çabalarına dahil oluyor. Haziran ayında İslamabad mutabakatının çöküşünden bu yana ilk kez, her iki taraf da çatışmanın uzatılmasının faydası ve savaşın devamının hedeflerine ulaşma konusunda gerçekçi bir şans sunup sunmadığını yeniden değerlendirmek için güçlü siyasi nedenlere sahip.

Soru şu: Washington ve Tahran bu farkındalığı bir uzlaşmaya dönüştürebilecek mi, yoksa askeri olarak gerilimi artırma ve hızla çöken diplomatik girişimler arasında gidip gelmeye devam mı edecekler? Belki de iki taraf, kapsamlı bir uzlaşmanın gerisinde kalan ancak mevcut çatışma sarmalından daha istikrarlı rekabet yönetimine imkân tanıyan başka bir formüle ulaşabilir.

Diplomasi için siyasi teşvikler artıyor

En önemli değişim ocak ayında Kongre'nin her iki kanadını da kontrol etmeye hazırlanan Demokratların ABD dış politikasının yönü üzerinde çok daha büyük bir etkiye sahip olacağı Washington'da yaşanıyor.

Kongre, Trump'a askeri operasyonları sona erdirmesi için doğrudan emir veremez. Başkomutan olarak başkanın askeri saldırılar düzenleme emri verme ve eylemlerini kısıtlamayı amaçlayan yasaları veto etme yetkisi var. Demokratların bu engelleri aşmak için Cumhuriyetçilerin desteğine ihtiyacı var. Bununla birlikte Kongre yönetimin kararlarını inceleyebilir, ek askeri fon taleplerine itiraz edebilir ve bütçe konusundaki yetkilerini kullanarak operasyonların devam etmesini zorlaştırabilir.

Bir anlaşmaya varmanın önündeki en büyük engel, temel olabilecek diplomatik önerilerin varlığına rağmen, herhangi bir uzlaşmayı yenilgi olarak gören çok sayıda gücün var olması olabilir

Savaş, 2028 başkanlık seçimlerine hazırlanan Cumhuriyetçiler için de siyasi yüke dönüştü. Başkan Yardımcısı J.D. Vance, partinin yaşadığı yenilgilerden özellikle çatışmayı sorumlu tutmakta oldukça açık ve netti. Vance’in İran ile müzakerelere artan katılımı, önceki askeri harekatların kesin sonuç vermemesinin ardından yönetimin savaştan siyasi bir çıkış yoluna ihtiyacı olduğuna dair kanaatini yansıtıyor.

Trump'ın da bu çağrıları ciddiye almak için geçerli nedenleri var. Pentagon için savaşın maliyetinin en az 47 milyar dolara ulaştığı tahmin ediliyor. Askeri konuşlandırmalar, deniz ablukası ve tükenmiş silah stoklarının yenilenmesi ise önemli ek mali yükler getirmeye devam ediyor ve bunların tam boyutu henüz belirlenmedi. Hürmüz Boğazı etrafındaki mücadele, enerji fiyatlarının yükselmesine ve ekonomik ufku kaplayan belirsizliğin artmasına katkıda bulundu.

Trump hâlâ büyük bir saldırı emri verebilir, ancak temel askeri ikilem devam ediyor. ABD kuvvetleri, İran'ın enerji altyapısını, nükleer tesislerini ve füze kapasitesini hedef alarak İran'a büyük ilave hasar verebilecek kapasitede. Ne var ki, Tahran'ı Washington'un siyasi şartlarını kabul etmeye zorlama konusunda başarılı olduklarını kanıtlayamadılar. Bu nedenle, diplomasi Trump'a bir çıkış stratejisi sunabilir; bu strateji, ABD askeri baskısının amacına ulaştığını deklare etmesine ve böylece maliyetli bir gerilimi artırma turundan kaçınmasına imkân tanıyabilir. Hürmüz Boğazı'nın yeniden açılmasına eşlik edecek bir nükleer anlaşmayı büyük bir diplomatik başarı olarak sunabilir. Bir anlaşma, ona başka bir hava saldırısı turunun sağlayamayacağı şeyi, yani savaşa net bir sonu verebilir.

vfgt
Katar Emiri Şeyh Temim bin Hamad el-Sani ve ABD Başkanı Donald Trump, Doha'daki Emirlik Sarayı'nda görüşüyorlar, 14 Mayıs 2025 (AFP)

Tahran'da da aynı derecede önemli siyasi hesaplar yapılıyor. İranlı liderler başlangıçta Cumhuriyetçilerin yenilgisini direniş stratejilerinin başarısının teyidi olarak gördüler. Ancak bu değerlendirme önemli riskler taşıyor. Amerikan başkanının siyasi olarak zayıf olması, daha fazla taviz vermeye istekli olacağı anlamına gelmiyor. Trump, siyasi konumunu yeniden kazanmanın en iyi yolunun yeni bir askeri güç gösterisi olduğu sonucuna varabilir.

Giderek artan sayıda İranlı yetkili ve eski lider, bu tür varsayımlara güvenilmemesi konusunda uyarıda bulunuyor. Cumhurbaşkanı Mesud Pezeşkiyan, ülkenin süresiz olarak “ne savaş ne de barış” durumunda kalamayacağını defalarca vurguladı. Bu durumun ekonomik yüklerini taşımak giderek daha da zorlaşıyor.

Eski yetkililer de farklı ifadelerle de olsa, benzer argümanlar öne sürdüler. Eski Dışişleri Bakanı Muhammed Cevad Zarif, eski Cumhurbaşkanı Hasan Ruhani ve deneyimli diplomat Ali Ekber Salih, çatışmanın devamının faydasını sorguladılar. Salih, bir başka büyük savaşın İran'ı onlarca yıl geriye götürebileceği konusunda uyardı. Bu yetkililer, İslam Cumhuriyeti'nin ideolojik pozisyonlarına bağlı kalmanın ülkenin ekonomik geleceğinin feda edilmesine neden olmasından korkuyorlar.

Bu argümanlar, güvenlik teşkilatını Washington'un talep ettiği tavizleri kabul etmeye ikna etmede mutlaka başarılı olamadılar. Gelgelelim, İran içindeki tartışmanın doğasında yaşanan bir değişimi ortaya koyuyorlar. Soru, ülkenin saldırılara ve yaptırımlara dayanma gücü üzerine uzun süredir devam eden odak noktasından, devam eden direnişin aslında neyi başarabileceğine kaydı.

Diplomasi, Tahran'a kalan askeri gücünü koruma ve giderek dayanılmaz hale gelen ekonomik çatışma ve mücadeleyi sona erdirme fırsatı sunabilir. Washington'da ise bir anlaşma, siyasi maliyeti sürekli artan savaştan çıkış yolu sunuyor. İki tarafın çıkarları yakınlaşmaya başlamış olabilir, ancak müzakere pozisyonlarının yakınlaşması başka bir mesele olmaya devam ediyor.

Hangi güçler bir anlaşmayı engelleyebilir?

Bir anlaşmaya varmanın önündeki en büyük engel, temel olabilecek diplomatik önerilerin varlığına rağmen, herhangi bir uzlaşmayı yenilgi olarak gören çok sayıda gücün var olması olabilir.

İran içindeki bölünmeler, ılımlılar ile sertlik yanlıları arasındaki geleneksel çekişmenin ötesine uzanıyor. Haziran ayında varılan İslamabad mutabakatı, sertlik yanlısı kampın kendi içindeki derin anlaşmazlıkları açığa çıkardı. Eski bir Devrim Muhafızları komutanı olan Meclis Başkanı Muhammed Bakır Kalibaf müzakereleri desteklerken, Said Celili ve Paydari Cephesi (İslam Devrimi'nin İstikrar Cephesi olarak da bilinir) ile bağlantılı isimler anlaşmayı ihanet olarak nitelendirerek eleştirdi.

Sonrasında varılacak bir nükleer anlaşma, Trump'ın zafer ilan etmesine ve İran önünde de ekonomik iyileşme yolunun açılmasına imkân sağlayabilir. Bölge hükümetleri ise askeri gerilimlerin azaltılmasını ve daha öngörülebilir bir enerji arzını memnuniyetle karşılayacaktır

Bu kişilerin Washington ile herhangi bir uzlaşmaya karşı çıkmaları, büyük ölçüde ABD ile yakınlaşmayı reddetme etrafında şekillenen siyasi kimlikleriyle bağlantılı. Bu nedenle, onlar için mesele sadece daha iyi müzakere koşulları elde etmenin ötesine geçiyor.

Bu ikilem, savaş sırasında güvenlik teşkilatının etkisinin önemli ölçüde arttığı bir siyasi sistemi miras alan ve seleflerinin sahip olduğu kişisel otoriteye sahip olmadan acı verici bir uzlaşmayı dayatma gücüne sahip olmayan Mücteba Hamaney için daha da zorlu hale geliyor. Amerikan askeri baskısını ödüllendiriyor gibi görünen herhangi bir anlaşma, İran'ın elinde kalan kabiliyetleri daha büyük tavizler elde etmek için kullanması gerektiğine inananların iç direnişine neden olabilir.

Washington'da da yönetim içinde görüşler bölünmüş durumda. Vance'in tercih ettiği diplomatik çözüm, diğer üst düzey yetkililer tarafından mutlaka desteklenmiyor. Dışişleri Bakanı Marco Rubio, İran'ın son taleplerini gerçekçi olmayan talepler diyerek reddederken, Savunma Bakanı Pete Hegseth İran'a karşı daha şahin bir tavır sergilemeye devam etti.

İsrail de anlaşmayı engelleyebilecek bir diğer taraf. Binyamin Netanyahu yıllardır İran'ın askeri yeteneklerinin ve siyasi sisteminin köklü bir şekilde zayıflatılmasını savunuyor. İslam Cumhuriyeti'nin hayatta kalmasına, füze cephaneliğinin bir kısmını korumasına ve kendisine yönelik yaptırımların hafifletilmesine izin veren herhangi bir sınırlı Amerikan anlaşması, İsrail'in hedeflerinin çok gerisinde kalacaktır.

İran'ın bölgesel ortakları meseleleri daha da karmaşık hale getiriyor. Yemen, Lübnan ve Irak'taki gelişmeler, Washington ve Tahran bir anlaşmaya varsalar bile ateşkesi baltalayabilir. Suudi Arabistan enerji tesislerine yönelik yeni bir Husi saldırısı, Hizbullah'ı hedef alan bir İsrail hava saldırısı veya ABD güçleri ile Irak milisleri arasında bir çatışma, daha geniş bölgesel çatışmayı yeniden alevlendirmek için yeterli olabilir.

csgthyfrdv
ABD Başkan Yardımcısı J.D. Vance, İslamabad'da Pakistan ve İran temsilcileriyle görüştükten sonra basın toplantısında konuşurken, Jared Kushner ve Steve Witkoff kendisini dinliyor, 12 Nisan 2026 Pazar (Reuters)

Ara seçimlerin sunduğu siyasi fırsatın, müzakereleri defalarca engelleyen aynı neden sebebiyle kaybedilebileceğinden endişe ediliyor, o da her iki tarafın temel pazarlık kozlarına sıkıca tutunması ve karşılığında somut tavizler elde etmeden bunlardan vazgeçmeyi reddetmesidir.

Ateşkes yeni bir ilişki yaratmaz

Mevcut diplomatik çabalar, çatışmaları durduracak ve denizde seyrüseferi yeniden sağlayacak sınırlı bir düzenlemeyle sonuçlanabilir, ancak kapsamlı bir uzlaşma uzak ihtimal gibi görünüyor.

Her iki taraf da dikkatlice belirlenmiş aşamalı ve doğrulanabilir taahhütlerde bulunmayı kabul ederse, böyle bir anlaşmaya nispeten hızlı bir şekilde ulaşılabilir. Bu durumda Washington, Tahran'ın Hürmüz Boğazı'ndan seyrüsefer özgürlüğünü yeniden sağlaması ve uluslararası denetçilerin üzerinde anlaşmaya varılan nükleer denetleme faaliyetlerine devam etmesine izin vermesi karşılığında deniz ablukasını hafifletebilir ve bazı yaptırımları kaldırmaya başlayabilir. Şarku’l Avsat’ın al Majalla'dan aktardığı analize göre zenginleştirilmiş uranyum stokları, zenginleştirme kapasiteleri ve yaptırımların uzun vadeli hafifletilmesi gibi daha karmaşık konular ise bir sonraki aşamaya ertelenebilir.

Sonrasında varılacak bir nükleer anlaşma, Trump'ın zafer deklare etmesine ve İran önünde de ekonomik iyileşme yolunun açılmasına imkân sağlayabilir. Bölge hükümetleri ise askeri gerilimlerin azaltılmasını ve daha öngörülebilir bir enerji arzını memnuniyetle karşılayacaktır. Ancak, en iyi senaryoda bile altta yatan siyasi sorun var olmaya devam edecektir.

2015 nükleer anlaşması bu konuda önemli bir ders sunuyor. Ortak Kapsamlı Eylem Planı (JCPOA), İran ve Amerika Birleşik Devletleri'nin ayrıntılı teknik taahhütleri müzakere edebileceklerini ve bunların uygulanmasının denetiminde uluslararası bir çerçeve oluşturabileceklerini kanıtladı. Anlaşma bir süreliğine amacına hizmet etmiş olsa da Washington ve Tahran arasında daha geniş siyasi uzlaşıya dönüşmeyi başaramadı.

Washington, hayatta kalması yalnızca başkanın kararlarına bağlı olan yeni bir anlaşma imzalarsa, yönetim değişikliğiyle birlikte çökme riskine karşı savunmasız kalacaktır

İki hükümet birbirini stratejik düşmanlar olarak görmeye devam etti. Yaptırımlar, bölgesel rekabet, İran'ın füze geliştirme çalışmaları ve İsrail ile ABD'nin askeri varlığına ilişkin görüş ayrılıkları çözümsüz kaldı. Her iki ülkedeki anlaşma karşıtları bu anlaşmazlıklardan yararlanırken, anlaşmanın kendisi Washington'da tutarlı bir iki partili desteğe sahip olmadı. Trump'ın 2018'de Ortak Kapsamlı Eylem Planı'ndan (JCPOA) çekilme kararı, siyasi kırılganlığını ortaya koydu.

Bu deneyimden çıkarılacak ders, gelecekteki herhangi bir anlaşmanın bütün anlaşmazlıkları bir anda çözmemesi gerektiğidir; çünkü böylesine kapsamlı bir çözüm arayışı müzakereleri imkânsız hale getirebilir. Nükleer anlaşmaya, her iki hükümete de onu koruma konusunda gerçek çıkar sağlayan daha geniş bir siyasi süreç eşlik etmeli. Bunun ilk adımı, Washington ve Tahran'ın çerçevesi içinde birlikte yaşayabileceği ilişkinin doğası hakkında bir diyalog olabilir.

fgb
ABD Merkez Komutanlığı'na göre Umman Körfezi'nde, mürettebatının uyarıları dikkate almaması ve İran'a uygulanan deniz ablukasını aşmaya çalışmasının ardından, bir ticari kargo gemisinden duman ve alevler yükseliyor, 10 Ekim 2026 (Reuters)

İran'ın ABD nüfuzuna yönelik ideolojik muhalefetinden bir gecede vazgeçmesi olası değil ve Washington da Tahran'ın bölgesel politikalarını aniden kabul etmeyecektir. Resmi diplomatik normalleşme uzak bir ihtimal olarak kalabilir. Bununla birlikte, iki ülke kriz yönetimi için doğrudan iletişim kanallarına, askeri gerilime ilişkin kararlaştırılmış sınırlara, karşılıklı ekonomik taahhütlere ve bölgesel güvenlik konusunda devam eden diyaloğa dayalı daha istikrarlı bir birlikte yaşama formülü oluşturabilir.

Kongredeki yeni Demokrat çoğunluk bu süreçte yapıcı bir rol oynayabilir. Washington, hayatta kalması başkanın tek taraflı kararlarına bağlı olan yeni bir anlaşma imzalarsa, bu anlaşma ABD yönetimindeki değişiklikle çökme riskine karşı savunmasız kalacaktır. Daha sürdürülebilir bir düzenlemede anlaşmak, özellikle yaptırımların kaldırılması ve uzun vadeli ekonomik taahhütler söz konusu olduğunda, Beyaz Saray'ın ötesine uzanan bir siyasi desteğe ihtiyaç duyacaktır.

Bu yolun başarılı olması için Washington ve Tahran'ın rekabetlerini çözmede askeri gücün sınırlılığını kabul etmeleri ve düşmanlıkları devam etse bile, yeni bir savaşı önlemeyi meşru siyasi hedef olarak görmeleri yeterlidir.

Burada, askeri tırmandırma ve kırılgan bir ateşkes arasındaki bilindik seçeneğin ötesine geçen üçüncü bir seçenek öne çıkıyor; her iki ülkenin de karşıt pozisyonlarını korurken, her anlaşmazlığın askeri bir krize dönüşmesini önleyecek yeterli ortak çıkarlar ve üzerinde anlaşılmış kurallar oluşturulmasına dayanan rekabeti yönetmeye ve kontrol etmeye dayalı bir ilişki.

Ara seçimler bu değişim için yeni bir fırsat sundu. Trump'ın savaşı sona erdirme yönündeki siyasi motivasyonu artarken, Tahran da bu anı çatışmanın getirdiği artan ekonomik yükleri hafifletmek için bir fırsat olarak görüyor.

*"Bu analiz Şarku’l Avsat tarafından Londra merkezli al Majalla dergisinden çevrilmiştir."


Elon Musk'tan Nvidia CEO'suna iş teklifi: Benim için onur olur

ABD'li milyarder Elon Musk ve Nvidia Üst Yöneticisi (CEO) Jensen Huang (AP)
ABD'li milyarder Elon Musk ve Nvidia Üst Yöneticisi (CEO) Jensen Huang (AP)
TT

Elon Musk'tan Nvidia CEO'suna iş teklifi: Benim için onur olur

ABD'li milyarder Elon Musk ve Nvidia Üst Yöneticisi (CEO) Jensen Huang (AP)
ABD'li milyarder Elon Musk ve Nvidia Üst Yöneticisi (CEO) Jensen Huang (AP)

ABD'li milyarder Elon Musk, Tesla ve SpaceX şirketlerinin Üst Yöneticisi (CEO), Nvidia CEO'su Jensen Huang'ın son dönemde yaşadığı kriz nedeniyle görevinden ayrılması durumunda, şirketlerinden birinde kendisine görev vermekten memnuniyet duyacağını belirterek, bunun “kendisi için onur olacağını” söyledi.

Şarku’l Avsat’ın Bloomberg'ten aktardığı habere göre Musk, X platformunda Huang'ın işe alınması yönünde yapılan bir paylaşım üzerine bu açıklamayı yaptı.

Musk'ın açıklamaları, Nvidia Yönetim Kurulu'nun şirketin kurucusu ve CEO'sunu çevreleyen kriz kapsamında şirketin geleceğini görüşmek üzere toplandığı bir dönemde yapıldı. İddialara göre Huang, Çinli bir casus olduğundan şüphelenilen bir kadınla evlilik dışı ilişki yaşadığını kabul etti.

Kriz, New York Times gazetesinde yayımlanan ve Huang'ın doğrudan yönetimi altında çalışan bir kadın personelle ikinci bir ilişki yaşadığını ortaya koyan haberin ardından daha da büyüdü.

Musk ile Huang arasında 10 yılı aşkın süredir devam eden mesleki bir ilişki ve tanışıklık bulunuyor. İkili, ABD Başkanı Donald Trump'ın bu yılın başlarında Çin'e gerçekleştirdiği dikkat çekici ziyarete de katılmıştı.

Musk, daha önce Nvidia ve CEO'suna duyduğu büyük hayranlığı dile getirmişti. Musk, geçen mart ayında X platformunda yaptığı paylaşımda, “Bu arada Nvidia'ya ve Jensen'e büyük hayranlık duyuyorum. Şirketin piyasa değeri sonuna kadar hak edilmiş durumda” ifadelerini kullanmıştı.

Musk ayrıca, “Yapay zekâ alanında faaliyet gösteren SpaceX ile Tesla'nın Nvidia çiplerine yönelik yüksek miktarda talebinin devam etmesi bekleniyor” demişti.

Nvidia, Tesla'nın başlıca grafik işlem birimi (GPU) tedarikçileri arasında yer alıyor. Tesla, söz konusu işlemcileri otonom sürüş ve robot teknolojilerine yönelik yapay zekâ modellerinin eğitilmesinde kullanıyor. Nvidia ayrıca Tesla araçlarındaki sürüş destek sistemleri için de bilgi işlem teknolojileri sağlıyor. Bununla birlikte Tesla, kendi elektronik çiplerini geliştirme çalışmalarını da sürdürüyor.


Trump: İran'la bir anlaşmaya ihtiyacımız yok

Trump, dün Virginia eyaletindeki Arlington Ulusal Mezarlığı'nda düzenlenen Gaziler Günü anma töreninde konuşurken (AP)
Trump, dün Virginia eyaletindeki Arlington Ulusal Mezarlığı'nda düzenlenen Gaziler Günü anma töreninde konuşurken (AP)
TT

Trump: İran'la bir anlaşmaya ihtiyacımız yok

Trump, dün Virginia eyaletindeki Arlington Ulusal Mezarlığı'nda düzenlenen Gaziler Günü anma töreninde konuşurken (AP)
Trump, dün Virginia eyaletindeki Arlington Ulusal Mezarlığı'nda düzenlenen Gaziler Günü anma töreninde konuşurken (AP)

ABD Başkanı Donald Trump, bugün yaptığı açıklamada, ülkesinin artık İran'la bir anlaşmaya ihtiyaç duymadığını belirtti. Trump ayrıca Başkan Yardımcısı JD Vance'ten, Demokratların yönettiği kent ve eyaletlerdeki yolsuzluk ve suç sorunlarına odaklanmasını istedi.

Trump, sosyal medya platformu Truth Social üzerinden yaptığı paylaşımda, “İran'la bir anlaşmaya ihtiyacımız yok. O günler çoktan geride kaldı. Paralarını, yüz milyarlarca doları aldık ve boğazlarını da ele geçirdik!” ifadelerini kullandı.

Trump, bu sözleriyle Hürmüz Boğazı'na atıfta bulundu.