Eski Yunanistan Kralı son yolculuğuna Avrupalı hanedan mensubu akrabalarıyla uğurlandıhttps://turkish.aawsat.com/home/article/4102546/eski-yunanistan-kral%C4%B1-son-yolculu%C4%9Funa-avrupal%C4%B1-hanedan-mensubu-akrabalar%C4%B1yla
Eski Yunanistan Kralı son yolculuğuna Avrupalı hanedan mensubu akrabalarıyla uğurlandı
AA
Referandum kararı ile kral ünvanı elinden alınan İkinci Konstantinos'un naaşı yerel saatle ile 05.45'te Atina Metropol Katedrali'nin yanındaki Ayos Eleftherios Kilisesi'ne getirildi.
Eski kralı son yolculuğuna uğurlamak ve tabutu görmek isteyen binlerce kişi sabahın erken saatlerinden itibaren kilisenin önünde uzun kuyruklar oluşturdu. Aralarında, İkinci Konstantinos'un kral olduğu döneme ait Yunan bayrakları ve çiçekler taşıyanların da bulunduğu kalabalık sık sık "Kral çok yaşa" sloganları atarak Yunanistan milli marşını okudu.
Dini tören için Atina Metropol Katedrali'ne gelen eski kralın akrabaları büyük coşku ve alkışlarla karşılandı.
Hükümeti temsilen törene katılan Başbakan Yardımcısı Panayotis Pikrammenos ile Kültür ve Spor Bakanı Lina Mendoni ise hükümetin eski krala resmi tören yapılmaması yönündeki kararı nedeniyle protesto edildi.
Törene katılan kraliyet destekçilerinden Spiridu, AA muhabirine, "Sabah 5'ten beri buradayım. Bu kadar çok insanın burada olduğunu gördüğüm için çok duygu yüklüyüm. İkinci Konstantinos'u onurlandırmak için geldik ve büyük bir hevesle (eski Kral'ın oğlu) İkinci Pavlos'u bekliyoruz". dedi.
Thanassis Saksonis ise kardeşinin de kral muhafızı olarak hizmet ettiğini belirterek, "Küçüklüğümden beri kralcıydım. Bu kuruma inanıyorum çünkü özel bir kişiliği var. Kralı kovduk. Uzun hikaye. Umarım çocukları, oğlu Pavlos babasının varisi olur, devam ederler." diye konuştu.
Mihalis Ceparakos, eski kralın ölümü nedeniyle Yunan halkının üzüntüsünün büyük olduğunu, kraliyet ailesinin yardım kuruluşları aracılığıyla Yunan halkına yardım ettiği için çok sevildiğini ileri sürdü.
Ceparakos, "Bunlar tabii ki duyulmadı, çünkü kral öyle istedi." diye konuştu.
Törene Avrupa'dan Kraliyet aileleri mensupları da katıldı
Eski kralın cenaze merasimi için dini tören, Atina Metropol Katedrali'nde Yunanistan Başpiskoposu Yeronimos'un liderliğinde, ülkenin dört bir yanından gelen 12 metropolitin katılımıyla yapıldı.
Avrupa'nın 11 ülkesinden hanedan üyelerinin de katıldığı törene sadece davetliler kabul edildi.
Törene katılanlar arasında, İkinci Konstantinos'un Avrupa krallıklarındaki akrabaları da vardı. İkinci Konstantinos'un kız kardeşi Sophia, törene eski İspanya Kralı olan eşi Juan Carlos ile katıldı. Eski İspanya Kraliçesi'nin oğlu İspanya Kralı 6. Felipe de eşi Letizia ile birlikte dayısının cenazesindeydi. İspanya'daki akrabalardan Prenses Elena ve Cristina da törendeki yerlerini aldı.
İngiltere'den Kral Charles'in kız kardeşi Prens Anna törene katılırken, İkinci Konstantinos'un vaftiz ettiği Prens William törende yoktu.
İkinci Konstantinos'u son yolculuğunda yalnız bırakmayanlar arasında Avrupa'dan başka hanedanlar da vardı.
Danimarka Kraliçesi İkinci Margrethe, Danimarka Prensi Frederick ve Prensesi Benedikte, İsveç Kralı Carl Gustaf ve Kraliçe Silvia, Norveç Veliaht Prensi Haakon ve eşi Prenses Mette Marit, Lüksemburg Grandükü Henri, Hollanda Kralı Willem Alexander ve eşi Kraliçe Maxima, annesi eski Kraliçe Beatrix, Belçika Kralı Philippe ve eşi Mathilde, Monako Prensi İkinci Albert, eski Sırbistan Kralι Aleksandros ve Kraliçesi Ekaterini, Rusya Grandüşesi Mariya Vladimirovna Romanova, eski Romanya Prensi Radu da törene katılanlar arasındaydı.
Kral Konstantinos'un naaşı, kilisedeki törenin ardından eski yazlık Kraliyet Sarayı Tatoi'a, diğer Kraliyet mensuplarının yanına defnedildi.
Üst düzey yetkili ve kraliyet ailesi mensuplarının katıldığı cenaze merasimi için bin polis, helikopter ve insansız hava araçlarıyla (İHA) güvenlik önlemi aldı. Güvenlik önlemleri çerçevesinde başkent Atina'daki bazı yollar trafiğe kapatıldı.
82 yaşında yaşamını yitirmişti
Yunanistan’ın son kralı İkinci Konstantinos, 10 Ocak’ta 82 yaşında öldü.
Başkent Atina'nın Paleo Psihiko semtinde Haziran 1940'ta doğan İkinci Konstantinos, 1964'ten Yunanistan'da monarşinin referandumla kaldırıldığı 1973'e kadar "Yunanistan Kralı" unvanını taşıdı. 1974'teki ikinci referandumla Yunanistan'daki krallık rejimi nihai olarak kaldırılmıştı.
Eski kral, Aralık 1967'de ülkedeki Albaylar cuntasının diktatör rejimine karşı düzenlediği hareketin başarısızlıkla sonuçlanmasının ardından yurt dışına çıkmıştı.
Yunan hükümeti, 1994'te eski kralı vatandaşlıktan da çıkarmıştı.
İtalya ve İngiltere'de yaşayan İkinci Konstantinos, son yıllarında ise Yunanistan'da yaşamayı tercih etmişti.
Kraliyet mülkünün kamulaştırılması nedeniyle tazminat talep eden eski krala Yunan devleti, 2003'te 13 milyon avronun üzerinde tazminat ödemişti.
Cenazenin nasıl yapılacağı tartışmaya yol açmıştı
İkinci Konstantinos'un cenaze töreninin nasıl yapılacağı ülkede tartışmaya neden olmuştu.
Yunan basınındaki haberlere göre, eski kralın ailesi, cenaze töreninin "eski devlet başkanına" uygun şekilde yapılmasını talep etmişti.
Bu fikre karşı çıkanlar ise "kral" unvanının kendisinden 1973'teki ve 1974'teki referandumlarla alındığını ve Yunan vatandaşlığından da çıkarıldığını belirterek resmi tören olamayacağını savunmuştu.
İran'ın kırılma noktası: İsrail'in yeni doktrini ve caydırıcı Trump faktörühttps://turkish.aawsat.com/d%C3%BCnya/5229002-i%CC%87ran%C4%B1n-k%C4%B1r%C4%B1lma-noktas%C4%B1-i%CC%87srailin-yeni-doktrini-ve-cayd%C4%B1r%C4%B1c%C4%B1-trump-fakt%C3%B6r%C3%BC
Rejim karşıtı protestocular, Londra'nın merkezindeki İran Büyükelçiliği önünde düzenlenen mitingde, 1979 devriminden önce kullanılan aslan ve güneş amblemli İran bayrağını taşıyor, 9 Ocak 2026 (AFP)
İran'ın kırılma noktası: İsrail'in yeni doktrini ve caydırıcı Trump faktörü
Rejim karşıtı protestocular, Londra'nın merkezindeki İran Büyükelçiliği önünde düzenlenen mitingde, 1979 devriminden önce kullanılan aslan ve güneş amblemli İran bayrağını taşıyor, 9 Ocak 2026 (AFP)
Michael Horowitz
İran yeni bir protesto dalgasıyla boğuşurken, İsrail ve Amerika Birleşik Devletleri kenardan izliyor. Kıvılcım, Tahran pazarındaki tüccarların yerel para biriminin çöküşüne karşı protestosuyla başladı ve ardından 26 ilde en az 220 noktaya yayıldı. Gösteriler 8 Ocak gecesi önemli ölçüde arttı.
Ancak bu anın önemi, yalnızca huzursuzluğun genişleyen kapsamından (İran geçmişte daha geniş ve daha dirençli ayaklanmalara tanık oldu) değil, aynı zamanda çevresindeki stratejik ortamdan da kaynaklanıyor. İran İslam Cumhuriyeti artık kökten farklı bir stratejik ortamın eşiğinde duruyor. “Direniş ekseni” olarak bilinen ileri savunma doktrini, büyük ölçüde etki denkleminden çıkarılmasına yol açan darbeler aldı. İran'ın hava savunması da İsrail ile 12 günlük savaş sırasında imha edildi. Bu endişelere ilave olarak, Trump geçen yıl İran nükleer tesislerini bombalayarak, İran ile doğrudan yüzleşmeye hazır olduğunu açıkça gösterdi. Ardından, Tahran'ın müttefiki Nicolás Maduro'yu Karakas'taki yatağından alıp devirerek, bu mesajı kesin bir hamleyle pekiştirdi.
Bu baskılar, İsrail'in stratejik düşüncesinde yaşanan derin bir değişim ile daha da yoğunlaşıyor. 7 Ekim 2023'ten bu yana İsrail, çevreleme ve gerilimi hesaplı bir şekilde tırmandırma ilkesine dayanan çatışmayı yönetme mantığını ve “savaşlar arası operasyon” doktrinini terk etti. Artık fiilen savaşlara girişiyor ve İsrail'in bakış açısına göre ulusal savunmanın kapsamı artık sınırlarının ötesine değil, rakiplerinin topraklarının kalbine kadar uzanıyor. İsrail artık burada bir silah deposunu imha etmek veya şurada bir nükleer bilim insanını öldürmek gibi taktiksel kazanımlar elde etmekle yetinmiyor. Artık daha iddialı bir hedefi var; bizzat İslam Cumhuriyeti'nin çöküşünü sağlayarak bölgesel düzeni yeniden şekillendirmek. İsrail, ekonomik çöküş, askeri aşağılanma ve bölgesel izolasyonun bitkin düşürdüğü İran rejiminin, tam olarak doğru zamanda ve doğru şekilde baskı uygulanırsa, çöküşün eşiğine getirilebileceğine inanıyor.
Kritik kitle meselesi
İran'daki mevcut protesto dalgası, önceki dalgalardan önemli bir unsurda farklılık gösteriyor; bu kez, rejimin temellerini sarsan açık bir kırılganlığın ortasında gerçekleşiyor. 2009, 2018 ve yine 2022-2023 yılları arasında protestocular, bölgesel saygınlığını koruyan ve etrafını bir güç havasıyla saran otoriteyle karşı karşıya gelmişlerdi. Ancak bugün, kamuoyu önünde aşağılanmış, askeri gücü gerilemiş ve bölgesel etkisi buharlaşmış bir hükümet ile karşı karşıyalar. Bu gerçeklik, her iki tarafın, protestocuların ve güvenlik aygıtının da hesaplarını yeniden şekillendiriyor.
İsrail, çevreleme ve gerilimi hesaplı bir şekilde artırma ilkesine dayanan çatışmayı yönetme mantığını ve “savaşlar arası operasyon” doktrinini terk etti. Artık fiilen savaşlara girişiyor ve İsrail'in bakış açısına göre ulusal savunmanın kapsamı artık sınırlarının ötesine değil, rakiplerinin topraklarının kalbine kadar uzanıyor
Soru şu: Rejimi devirmek için gerekli kritik kitleye ulaşıldı mı? 8 Ocak gecesine kadar, görüntülerde aynı anda sadece birkaç yüz, belki de birkaç bin protestocunun olduğu görüldüğünden, cevap muhtemelen hayırdı. Ancak Şah'ın oğlu Rıza Pehlevi'nin protesto çağrısının ardından 8 Ocak'ta durum kökten değişti. O gece, Tahran ve Meşhed de dahil olmak üzere büyük şehirlerde on binlerce insan, 2012’deki protestolardan, hatta 2009’da Yeşil Hareket’in liderlik ettiği ve milyonları harekete geçiren protestolardan bu yana eşi benzeri görülmemiş protestolarla sokaklara döküldü. Şimdi hareket rejime ölümcül tehdit oluşturabilecek bir dönüşüm geçiriyor gibi görünüyor.
Tehditlerle caydırma
Rıza Pehlevi'nin çağrısı, İslam Cumhuriyeti'ne karşı on yıllardır birikmiş öfkeyi harekete geçirmek için önemli bir katalizör olmuş olabilir, ancak bir diğer önemli faktörü -Başkan Trump'ı- göz ardı etmek analitik bir hata sayılır. Trump'ın İran'a yönelik kamuoyuna açık tehditleri, rejimin protestolara kararlı bir yanıt vermesini geciktirdi ve protestoculara Washington'un kenardan izlemekle yetinmeyeceği umudunu verdi. Bu sadece sembolik bir tehdit değildi; Trump, sözlerini eylemlerle desteklemeye hazır olduğunu gösterdi.
İran Dini Lideri Ali Hamaney'in Tahran'da öğrencilere hitap ederken çekilmiş ve ofisi tarafından yayınlanmış fotoğrafı, 3 Kasım 2025, (AFP)
Geçen yıl haziran ayındaki Gece Yarısı Çekici Operasyonu sırasında, ABD Başkanı İran nükleer tesislerine yönelik saldırı ile İsrail'in savaşına katılmaya karar vermişti. Bu, Kasım Süleymani'nin öldürülmesiyle başlayan, Suriye'de Beşşar Esed'i hedef alan darbeyle devam eden ve Venezuela'da Nicolás Maduro'nun tutuklanmasıyla sonuçlanan bir dizi kararın sadece bir halkasıydı.
Bu olaylar, Trump'ın savaş konusundaki isteksizliğinin, güç kullanma konusunda da isteksiz olduğu anlamına gelmediğini gösteriyor. Yönetimi, son Beyaz Saray yayınlarından birinde geçen “Deneyin ve sonuçlarını görün” ifadesinin gösterdiği gibi, Başkan’ın sözünün eri olduğunu teyit eden sağlam bir duruş sergiliyor. Bu ister bir güç gösterisi olarak görülsün ister görülmesin, bunun sadece boş bir manevra olmadığına ve başlı başına önemli olduğuna dair birçok kanıt bulunuyor.
Birinci anlaşma yapıcı” olarak Başkan Trump, gücü bir fetih ve işgal aracı yerine, düşmanın davranışını tam bir yenilgi yoluyla değil, zorlama ve ikna yoluyla değiştirmeyi amaçlayan güçlü bir baskı ve teşvik aracı olarak görüyor. Bu aracı, onu uzun vadeli taahhütlere takılıp kalmaktan koruyan, hızlı ve gösterişli bir şekilde kullanma eğiliminde.
Birinci anlaşma yapıcı” olarak Başkan Trump, gücü fetih ve işgal aracı olarak değil, düşmanın davranışını tam bir yenilgi yoluyla değil, zorlama ve ikna yoluyla değiştirmeyi amaçlayan güçlü bir baskı ve teşvik aracı olarak görüyor
Ancak bu yaklaşım, rejim değişikliği veya sürekli baskı, sürekli bir taahhüt gerektirdiğinden, İran meselesinde seçeneklerini daraltıyor. Şarku'l Avsat'ın al Majalla'dan aktardığı analize göre yine de hayati öneme sahip güvenlik yapılarını hedef alan sınırlı sayıda ABD hava saldırısı, İslam Cumhuriyeti'nin protestoları bastırma gücünü zayıflatmak için yeterli olabilir. Dahası Trump'ın müdahale etme olasılığı bile baskıcı aygıtı telaşlandırabilir, gecikmelere, tereddütlere ve maliyetli yeniden konuşlandırmalara yol açabilir.
Trump'ın kesin bir karar vermek zorunda kalabileceği bir anın eşiğindeyiz. 8 ve 9 Ocak geceleri arasında artan şiddet, İranlı yetkililerin interneti kesmesine neden oldu ve birçok haber, telefon hatlarının da kesildiğini söylüyor; bu, yaklaşan şiddetli baskının bilindik bir işareti. Ülke içindeki muhalif platformlar, güvenlik güçleri tarafından gerçek mermi kullanımında keskin bir artış olduğunu bildirdi. Bu arada, Trump bir röportajda, protestocuların öldürülmesi durumunda İran'a çok sert bir şekilde karşılık vereceği uyarısını yineledi. Dolayısıyla bu tehditlerin pratik olarak test edileceği bir ana yaklaşıyoruz, çünkü yalnızca imalara dayalı caydırıcılık uzun süre devam edemez.
İsrail’in hesapları
Bu denklemdeki diğer aktör olan İsrail, durumu yakından izliyor. İran'ın zayıf noktasından yararlanma yaklaşımı, dikkatlice hazırlanmış bir araç karışımına dayanıyor. Aleni olarak diplomatik baskı, Başbakan Binyamin Netanyahu'nun İranlı protestoculara destek açıklaması ve ofisinden yapılan, İran halkının mücadelesiyle dayanışma içinde olunduğunu teyit eden açıklamalar aracılığıyla uygulanıyor. Bu açıklamalar çeşitli amaçlara hizmet ediyor; içeriye protestocuların yalnız olmadıkları mesajını iletiyor, rejimi tedirgin ediyor ve ileride daha etkili adımların taşlarını döşüyor.
Sosyal medyada yayınlanan bir videodan alıntılanan bu karede, Tahran'da tırmanan hükümet karşıtı gösteriler arasında protestocular toplanıyor, 9 Ocak 2026 (Reuters)
İsrail'in müdahalesinin İslam Cumhuriyeti için işleri kolaylaştırdığını, protestoları baş düşmanı tarafından düzenlenen yabancı bir komplo olarak gösterme gerekçesi sunduğunu savunanlar olabilir. Ancak İsrail liderleri bu itirazı önemsiz görüyor, çünkü Tahran, İsrail'in tutumu ne olursa olsun aynı suçlamayı yöneltecektir. Bu aşamada, her iç karışıklık için Mossad'ı suçlamak artık yeni bir keşif değil, otomatik bir tepki haline geldi. Halkın öfkesinin yapay olduğunu iddia eden herkes ya saf ya da kendi dünya görüşüyle örtüşen bir anlatıyı kasıtlı olarak desteklemektedir.
Soru şu: İsrail başka ne yapabilir? 12 günlük savaş sırasında İsrail, İran hava savunmasını devre dışı bırakmak ve İsrail'e balistik füze yağmuru başlatma kapasitesini sınırlamak için Mossad ajanlarını kullanarak İran içinde faaliyet gösterme gücünü gösterdi. Haziran savaşıyla birlikte, İran'ın hava savunma sistemleri büyük ölçüde imha edildi ve bu da İsrail'e gerektiğinde İran hava sahasında neredeyse her gün özgürce hareket etme kabiliyeti tanıyor. Bu gerçeklik, İsrail'e bir savaşı ateşleyebilecek doğrudan açık müdahale ile gelecekteki herhangi bir çatışmada rejimi zayıflatabilecek veya protestoları bastırma gücünü engelleyebilecek hesaplı, nokta saldırılar düzenleme arasında bir manevra alanı sağlıyor.
İsrail'in yeniden kazandığı hareket özgürlüğü, İran rejiminin kaderini kontrol edebileceği anlamına gelmiyor. İç durum büyük ölçüde, şu anda sokaklarda hayatlarını riske atan İranlıların kendileri tarafından belirlenecek. Tam ölçekli bir savaş, protestoları tırmandırmak yerine durdurabileceği için İsrail açısından zararlı olabilir. Herhangi bir devrimci atılımda önemli rol oynayabilecek birçok İranlı -özellikle kaybedecek çok şeyi olan muhafazakar orta sınıf- İsrail savaş uçakları tepelerinde uçmaya başlarsa ve ülke yeniden bombardımana maruz kalırsa harekete geçmekte tereddüt edebilir.
İsrail İran'a bir saldırı düzenleyebilir, ancak genellikle operasyonu kısa tutmayı tercih edecektir; zira amacı, kamuoyunu bayrak etrafında birleştirebilecek ve muhalefeti bastırabilecek daha geniş çaplı bir çatışmayı ateşlemek yerine güç dengesini revize etmek olacaktır. En başarılı olduğu nokta ise Başkan Trump'ın tehditlerini yerine getirmesini sağlamaktır. Nitekim geçmiş deneyimler, Trump yönetiminin en azından söylemsel olarak eylemsizlik yerine eylemi tercih ettiğini gösteriyor. Eğer İsrail, kısa süreli operasyonu rejime karşı daha uzun süreli bir baskıya dönüştürme tehdidi ile birlikte Trump yönetimini daha geniş kapsamlı bir dizi saldırı düzenlemeye ikna etmeyi başarırsa, bu seferki amaç sadece nükleer tehdidi etkisiz hale getirmek değil, rejimi devirmek de olabilir.
Somali, BAE ile yaptığı tüm anlaşmaları iptal ettihttps://turkish.aawsat.com/d%C3%BCnya/5228996-somali-bae-ile-yapt%C4%B1%C4%9F%C4%B1-t%C3%BCm-anla%C5%9Fmalar%C4%B1-iptal-etti
Somali, BAE ile yaptığı tüm anlaşmaları iptal etti
Somali Bakanlar Kurulu Toplantısı (Somali Haber Ajansı)
Somali hükümeti, Birleşik Arap Emirlikleri ile yapılan anlaşmaların tamamını sonlandırdı. Bakanlar Kurulu’nun aldığı bu karar, federal ve bölgesel tüm yönetimleri ve bağlı devlet kurumlarını kapsıyor.
Somali Ulusal Haber Ajansı, söz konusu kararın Berbera, Bosaso ve Kismayo limanlarındaki tüm anlaşma ve iş birliklerini kapsadığını aktardı.
Bakanlar Kurulu, Somali Federal Hükümeti ile BAE Hükümeti arasında imzalanan ikili güvenlik ve savunma iş birliği anlaşmaları da dâhil olmak üzere tüm anlaşmaları iptal etti. Açıklamada, bu kararın “ülkenin egemenliğini, ulusal birliğini ve siyasi bağımsızlığını zayıflatan kötü niyetli adımlara ilişkin güçlü raporlar ve kanıtlar” doğrultusunda alındığı belirtildi.
Ajansın açıklamasında ayrıca, “Söz konusu tüm bu kötü niyetli adımlar; Somali’nin taraf olduğu Birleşmiş Milletler Şartı, Afrika Birliği Şartı, İslam İşbirliği Teşkilatı Şartı ve Arap Birliği Şartı’nda yer alan egemenlik, iç işlerine karışmama ve anayasal düzene saygı ilkeleriyle açıkça çelişmektedir” ifadelerine yer verildi.
Arakçi ile Witkoff arasında temas… Trump çok sert seçenekleri değerlendiriyorhttps://turkish.aawsat.com/d%C3%BCnya/5228991-arak%C3%A7i-ile-witkoff-aras%C4%B1nda-temas%E2%80%A6-trump-%C3%A7ok-sert-se%C3%A7enekleri-de%C4%9Ferlendiriyor
Arakçi ile Witkoff arasında temas… Trump çok sert seçenekleri değerlendiriyor
Fotoğraf: AFP
ABD’li kaynaklar, ABD’nin Ortadoğu Özel Temsilcisi Steve Witkoff’un hafta başında İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi’den bir telefon aldığını bildirdi. Aynı dönemde ABD Başkanı Donald Trump, İran’ın “kırmızı çizgileri aştığını” söyleyerek, askerî seçenekler de dâhil olmak üzere “çok güçlü seçeneklerin” masada olduğunu açıkladı.
Trump, bugün (Pazartesi) sabahı yaptığı açıklamada, ordunun durumu son derece ciddiyetle izlediğini belirterek, çok sert seçeneklerin değerlendirildiğini ve uygun kararın alınacağını ifade etti. Beyaz Saray’dan bir yetkili de Trump’ın İran’a yönelik askerî bir saldırı seçeneğini ciddi biçimde değerlendirdiğini doğruladı.
Şarku’l Avsat’ın Axios’tan aktardığı habere göre kaynaklar, Arakçi ile Witkoff arasındaki temas, Tahran’ın tansiyonu düşürme ya da Trump’ın İran rejimini daha da zayıflatacak bir adım atmasından önce zaman kazanma girişimi olarak değerlendiriliyor. Kaynaklar, tarafların önümüzdeki günlerde olası bir görüşmeyi de ele aldığını söyledi.
Trump’ın salı sabahı, askerî liderler, yönetimin üst düzey isimleri ve Ulusal Güvenlik Konseyi yetkilileriyle bir araya gelmesi bekleniyor. Görüşmede; askerî saldırılar, siber silahların kullanımı, yaptırımların sertleştirilmesi ve protestocuların ihtiyaçlarını desteklemeye yönelik seçenekler masaya yatırılacak. Toplantıya Dışişleri Bakanı Marco Rubio, Ulusal Güvenlik Danışmanı, Savunma Bakanı Pete Hegseth ve Genelkurmay Başkanı Dan Kane de katılacak.
ABD yönetimi, protestolara destek vermekle bölgesel bir savaştan kaçınmak arasında hassas bir denge kurmaya çalışıyor. Uzmanlar, tırmanmanın geniş çaplı bir bölgesel kaosa yol açabileceği endişesiyle askerî olmayan seçenekleri tercih ediyor. Değerlendirmelere göre Trump, kararını saatler içinde verebilir; bu da kritik bir karar için geri sayımın başladığı anlamına geliyor.
ABD’li yetkililer, Witkoff ile Arakçi arasındaki mesajlaşmanın geçen yıl yapılan nükleer görüşmeler sırasında başladığını ve ABD’nin haziran ayında İran’daki nükleer tesisleri vurmasının ardından da sürdüğünü belirtti. Tarafların, ekim ayına kadar olası müzakereler konusunda temas hâlinde kaldığı ifade edildi.
لم تشترك بعد
انشئ حساباً خاصاً بك لتحصل على أخبار مخصصة لك ولتتمتع بخاصية حفظ المقالات وتتلقى نشراتنا البريدية المتنوعة
