​Ruhani, Macron’dan ABD'nin yaptırımları hafifletmesi için arabuluculuk yapmasını istiyor

​Ruhani, Macron’dan ABD'nin yaptırımları hafifletmesi için arabuluculuk yapmasını istiyor
TT

​Ruhani, Macron’dan ABD'nin yaptırımları hafifletmesi için arabuluculuk yapmasını istiyor

​Ruhani, Macron’dan ABD'nin yaptırımları hafifletmesi için arabuluculuk yapmasını istiyor

Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron bir kez daha İranlı mevkidaşı Hasan Ruhani ile temasa geçerek, iki ülkeyi ciddi şekilde etkileyen yeni tip koronavirüs (Kovid-19) salgını konusuyla ilgili bir dizi mesajla birlikte son haftalarda yaşanan olaylar dışındaki siyasi meseleleri ele aldı. Bu meselelerin en başında da 2015 yılında imzalanan nükleer anlaşma yer alıyor. Bu meseleyi, Körfez bölgesindeki gerilimler ve son olarak Tahran'da 300 gündür tutuklu bulunan İran asıllı Fransa vatandaşı akademisyenin durumu takip ediyor.
İki lider arasındaki telefon görüşmesi, Pazartesi günü, Macron'un talebi üzerine gerçekleşti. Elysee Sarayı'ndan yapılan açıklamaya göre Cumhurbaşkanı Macron, Kovid-19 salgınıyla mücadelede İran halkının ‘yanında’ olduğunu dile getirdi. Macron, telefonda Fransa ve iki ortağının (Almanya ve İngiltere) İran’a tıbbi ekipmanlarla ‘insani yardımda’ bulunmaya hazır olduğunu bir kez daha vurguladı.
Uluslararası toplumun Kovid-19’la mücadele için güçlerini birleştirdiklerini belirten Macron, bu görüşmeyi Ruhani'ye İran'ın nükleer anlaşmadaki yükümlülüklerini yeniden yerine getirmeye devam etmesi ve yeni (ihlal içeren) uygulamalara başvurmaktan kaçınması gerektiğini söylemek için bir fırsat olarak değerlendirdi.
Macron ayrıca, Ruhani’ye ‘bölgesel gerilimleri sakinleştirmeye’ çalışma çağrısında bulundu. Fransa Cumhurbaşkanı son olarak ülkesinin aylar önce İran'da gözaltına alınan Fransız vatandaşının 'derhal' serbest bırakılması talebini yineledi. İran asıllı Fransa vatandaşı Fariba Adelkhah, geçtiğimiz Haziran ayından bu yana ‘ülkenin güvenliğine karşı komplo kurmak’ suçlamasıyla İran’da gözaltında tutuluyor.
Adelkhwah ile aynı gün Fransız akademisyen Roland Marshall da İranlı yetkililer tarafından gözaltına alındı. Ancak İranlı yetkililer, Marshall’ı, ABD’nin talebi üzerine geçtiğimiz Şubat ayında Fransa’nın Nice şehrindeki bir havaalanında gözaltına alınan İranlı mühendis Celal Ruhullah Nejad’ın serbest bırakılması için yapılan takas anlaşması çerçevesinde serbest bıraktılar. Washington, Paris'ten İranlı mühendisin kendisine teslim etmesini istiyordu. Ancak Fransa, ABD’nin talebine boyun eğmek yerine İran’la takas anlaması yapmayı tercih etti.
Öte yandan Elysee Sarayı'ndan yapılan açıklamada herhangi yeni bir ifade yoktu. Açıklama, daha ziyade Fransa’nın bilindik tutumlarının bir tekrarı gibiydi. Yeni olan tek konu Avrupalı taraflara ve İran’a bir fırsat sunan koronavirüs salgınıydı. Çünkü İran Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü Abbas Musevi’nin Pazartesi günü yaptığı açıklamaya göre 15 aydır aktifleştirmeye çalıştıkları, İran ve Avrupa arasında ticareti kolaylaştırmayı amaçlayan mali ödeme mekanizması INSTEX’i devreye sokarak Tahran'a bir milyon euroluk tıbbi-insani yardımda bulunmayı istiyorlar.
Fransa ve İran sadece bu noktada ortak söylemlere sahipler. Tıpkı Ruhani'nin ofisinden yapılan ve İran Cumhurbaşkanı’nın küresel işbirliği ve deneyim alışverişi olmadan ‘bu kritik sürecin kontrol altına alınamayacağını’ vurguladığı açıklamada olduğu gibi.  Ancak açıklamaya göre asıl istenilen ‘Tahran’ın arkadaşlarına 18 Kasım 2018'den bu yana uygulanan yaptırımların en azından salgınla mücadele sırasında kaldırılması için ABD’ye baskı yapmaları’ çağrısında bulunmak.
Ruhani, Macron'un İngiltere ve Avrupa Birliği (AB) ile birlikte, , bugüne kadar yaptırımları azaltma veya geçici olarak kaldırma taleplerine kulaklarını tıkayan Trump yönetimini etkileyebileceğini düşünüyor olabilir.
Gerçek şu ki Avrupalılar başlarındaki belalarla uğraşıyorlar ve Washington’a baskı yapacak kartlara da sahip değiller. Tek yapabilecekleri İran'ın ‘cesaretlendirici’ olarak gördüğü mali ödeme mekanizması INSTEX’i aktifleştirmek olacaktır. Ancak bu da yeterli değil. İran’a göre ABD yaptırımları, Tahran'ın salgınla etkili bir şekilde mücadele etmesini engelliyor. Çünkü bu yaptırımlar, onu, Kovid-19 salgınını durdurmasına yardımcı olacak ekipman ve cihazlardan mahrum bırakıyor. Ne var ki Avrupalı şirketler İran'la insani konularda bile iletişim kurmalarının ABD’nin yaptırımlarına maruz kalmalarına neden olmasından çekiniyorlar.
Öte yandan İran’ın açıklamalarında Macron'un nükleer dosyaya değinmesi ve Paris'in bölgedeki ‘istikrarı sarstığını’ düşündüğü İran'ın bölgesel politikasını ele almasıyla ilgilenmesi dikkat çekti. Aynı şekilde, Adelkhwah davasına şöyle bir değinip geçmeyen İran, Fransa’nın adli işlere ‘müdahalesi’ olarak gördüğü bu durumdan duyduğu memnuniyetsizliği dile getirdi. Bununla birlikte İran, çifte vatandaşlığı tanımadığını ve akademisyenin İran vatandaşı olduğunu vurguladı. Bu nedenle uluslararası anlaşmalarda öngörülen konsolosluk korumasından yararlanamayacağı belirtildi.
Avrupalı diplomatik kaynaklar, İran'ın hem yurtiçinde hem yurtdışında büyüyen salgın krizinden siyasi olarak ‘faydalandığını’ söylüyor. İçeride, sağlık sistemi dahil olmak üzere harap haldeki durumun sorumluluğunu ABD’ye yüklüyor ve böylece vatandaşlarının öfkesini Washington'a yöneltiyor.
Bununla birlikte Tahran, Donald Trump'ın ikinci kez seçilmemesi ihtimaliyle ABD başkanlık seçimlerini bekleyerek zaman faktörüne bahis oynuyor. Bu bekleyiş, Demokrat adaylar Biden ve Sanders'ın Beyaz Saray'a girdikleri takdirde ABD’nin İran’a uyguladığı yaptırımları hafifleteceklerine ilişkin açıklamalarına dayanıyor. Ayrıca bazı kaynaklara göre Tahran, koronavirüs salgınını ABD’nin yaptırımları gevşetmesine veya yumuşatmasına yardımcı olacak bir ‘kaldıraç’ olabileceğini düşünüyor.
Bölgesel dosyalar ise olduğu gibi devam ediyor. Paris bu bağlamda bugün tehlikenin Irak'ta yattığına inanıyor ve orada faaliyet gösteren birliklerini hastalıktan kaçınma bahanesiyle geri çekiyor. Paris, Kasım Süleymani’nin öldürülmesinden bu yana yaşanan gerilimlerin yanı sıra Irak’ta ABD askerlerinin ve uluslararası güçlerin konuşlandığı bölgeleri hedef alan ve sık sık tekrarlanan saldırıları unutmuyor.
Paris, ABD’nin Irak’taki bazı üslerden çekilmesini, askerlerini savunabileceği üslere toplamak amacıyla yapılan ‘klasik’ bir plan olarak görüyor. 
Öte yandan akademiysen Roland Marshall, serbest bırakılmasından bu yana ilk kez Fransız medyasına konuşarak, İran’da yaşadığı acı deneyim ve hapishanede geçirdiği günlerden bahsetti. France Inter Radyosu ve Fransa Uluslararası Radyosu (RFI) tarafından yayınlanan röportajında, mühendis Ruhullah Necad’a atıfta bulunarak ‘Fransa'da tutulan İranlı bir kişi’ nedeniyle İran’da gözaltına alındığını söyledi.
Marshall röportaj sırasında, ‘takas yapmak için kullanılan bir metaya dönüştüğünü’ anladığını belirtti. Ne var ki gerçek de buydu. Paris, Marshall'ın serbest bırakılmasından bir gün önce 20 Mart'ta Ruhullah Necad’ı serbest bıraktı. Paris, her ne kadar reddetse de iki tarafın bu bağlamda bir anlaşmaya vardığı anlaşılıyor. İran'ın üniversite öğrencilerini, daha sonra faydalı olabilecekleri düşüncesiyle casus olarak görüp gözaltına aldığını söyleyen Marshall, “Bu son derece tehlikeli bir durum. Çünkü bu, daha sonra yapılacak herhangi bir bilimsel işbirliğini tehdit edebilir” diye konuştu. Hapishanede yaşadığı tecrübeden bahseden Marshall, dış dünyadan tamamen kopuk olduğunu ve gün ışığı görmediğini söyledi. Tekdüzeliğin hayatı zorlaştırdığını ifade eden Marshall, “Hangi yasa uyarınca burada tutulduğunuzu ve ne kadar tutulacağınızı bilmiyorsunuz” ifadelerini kullandı. Onu en çok üzense tecrit edilmiş olmanın hafızasını zayıflatmasıydı. Sonuç olarak, bu ‘acı’ bir deneyimdi. Bununla birlikte aynı cezaevinde kalan arkadaşı Fariba Adelkhah’ı bir gözlemci eşliğinde kısa süreliğine sadece üç kez görmesine izin verildi.
Birçok kez sorguya çekilen Marshall, 30 yıl önce yazdığı metinleri hatırlaması ve 20 yıl önce katıldığı toplantılarda neler olduğunu anlatmasının istendiğini, ancak bunun ‘gerçeküstü’ bir durum olduğunu söyledi. Onu sorgulayanlar, Fransız ve Amerikan istihbaratına çalıştığı suçlamalarını yapmakta da gecikmediler. Marshall’a göre asıl suçu, masum insanları aylarca gerçek olmayan nedenlerle gözaltında tutan rejime karşı yargı sisteminin ‘keyfiliğini’ vurguladığı siyasi analizler yapmasıydı.
Fariba Adelkhah’ı cezaevinde olmasının ardındaki nedenlerle ilgili olarak ise Marshall bunun nedeninin ‘Adelkhah’ın İran rejiminin imajını Batı'da pazarlamak istediği gibi değil, İran toplumunun gözünden yansıtan konuşmalar yapmasından’ kaynaklandığını söyledi. Fariba Adelkhah, 300 gündür hapishanede tutuluyor.



Avrupa ve 2030 Savaşı’na hazırlık ikilemi

Litvanya’da düzenlenen ortak topçu atış tatbikatı sırasında Fransa ve Litvanya askerleri (AFP)
Litvanya’da düzenlenen ortak topçu atış tatbikatı sırasında Fransa ve Litvanya askerleri (AFP)
TT

Avrupa ve 2030 Savaşı’na hazırlık ikilemi

Litvanya’da düzenlenen ortak topçu atış tatbikatı sırasında Fransa ve Litvanya askerleri (AFP)
Litvanya’da düzenlenen ortak topçu atış tatbikatı sırasında Fransa ve Litvanya askerleri (AFP)

Antoine el-Hac

Avrupa’da savaşın genişleme ihtimali artık uzak bir senaryo ya da teorik bir varsayım olarak tartışılmıyor. Ukrayna’da savaşın başlamasından bu yana kıta, askeri çatışmanın siber saldırılar, sabotajlar, hava sahası ihlalleri, dezenformasyon kampanyaları ve altyapıya yönelik baskıyla iç içe geçtiği yeni bir güvenlik dönemine girdi. NATO’nun yakın zamanda bir saldırıya işaret eden herhangi bir belirti bulunmadığını vurgulamayı sürdürmesine rağmen, Avrupa’da on yılın sonuna doğru Rusya ile olası bir savaşa hazırlık konusunda giderek daha fazla konuşulması endişe yaratıyor.

Almanya Genelkurmay Başkanı Orgeneral Carsten Breuer, Batı Almanya’daki Nörvenich Hava Üssü’nü ziyaret ederken (AFP)  Avrupa’daki tablo b
Almanya Genelkurmay Başkanı Orgeneral Carsten Breuer, Batı Almanya’daki Nörvenich Hava Üssü’nü ziyaret ederken (AFP)

 

Avrupa’daki tablo bu nedenle iki paralel mesaj taşıyor: Birincisi, daha geniş çaplı bir çatışma riski Soğuk Savaş’ın sona ermesinden bu yana hiç olmadığı kadar ciddi hale geldi. İkincisi ise topyekûn savaşın şu aşamada yarın ya da öbür gün gerçekleşmesi beklenen bir senaryo olmadığı. Mevcut endişeler esas olarak ‘hibrit savaş’ kapsamındaki olayların birikmesine ve Moskova’nın ittifakın karşılık verme kapasitesini test etmek amacıyla sınırlı ya da gizli operasyonlara başvurabileceği ihtimaline dayanıyor.

Bu yöndeki işaretler de giderek artıyor. Son aylarda hava sahasıyla bağlantılı çeşitli olaylar yaşandı. Bunlar arasında NATO’ya bağlı savaş uçaklarının Litvanya üzerinde bir Rus insansız hava aracını (İHA) düşürmesi ile bir Rus askeri uçağı, bir Rus gemisi ve Danimarka’ya ait bir askeri helikopterin dahil olduğu diğer olaylar yer aldı. Almanya’da ise Leipzig Havalimanı’nda bir İHA’yla gerçekleştirildiği belirtilen saldırı girişimi, Rusya ile bağlantılı olduğundan şüphelenilen bir kişiyle ilişkilendirildi. Aynı zamanda Avrupa hükümetleri, sabotaj faaliyetleri, siber saldırılar ve altyapının hedef alınmasına yönelik girişimlerde artış yaşandığını belirtiyor.

Saha hazırlıkları

Mesele artık yalnızca siyasi uyarılarla sınırlı değil. Almanya, hastanelerde çok sayıda yaralının tedavi edilmesi ihtimaline karşı hazırlık yaparken, Litvanya da sivillerin tahliyesine yönelik planlarını güncelledi. Baltık Denizi bölgesi ve İskandinav ülkelerinde askeri tatbikatlar yoğunlaştırıldı. Alman ve İsveç birlikleri stratejik Gotland Adası yakınlarında ortak tatbikat gerçekleştirirken, NATO güçleri de Rusya’nın Polonya ile Litvanya arasında bulunan ve Rusya sınırına yaklaşık 360 kilometre uzaklıktaki Kaliningrad yakınlarında başka tatbikatlar düzenliyor.

Belçika’nın başkenti Brüksel’deki NATO karargâhının önünde dalgalanan NATO bayrağı (DPA)
Belçika’nın başkenti Brüksel’deki NATO karargâhının önünde dalgalanan NATO bayrağı (DPA)

Ancak tartışmanın en çok gündeme gelen boyutu yalnızca şu anda yaşananlarla değil, Avrupa’da açıkça ya da kapalı kapılar ardında dile getirilen savaş tarihiyle ilgili: 2029-2030.

Peki, neden özellikle on yılın sonu?

Avrupa ve NATO’nun resmî açıklamalarında savaşın 2030’a kadar başlayacağı belirtilmiyor. Bunun yerine değerlendirmelerde, Ukrayna’daki savaşın ardından Rusya’nın askeri kapasitesini yeniden inşa edebileceği ve NATO’nun doğu kanadını tehdit etmeye yetecek ölçüde kuvvetlerini yeniden donatabileceği döneme işaret ediliyor. Almanya Genelkurmay Başkanı Orgeneral Carsten Breuer, belirli bir tarihten söz edilmesinin bir kehanet değil, Rus ordusunun gücünü yeniden kazanabileceği döneme ilişkin bir zaman tahmini olduğunu belirtiyor. NATO’ya atfedilen değerlendirmelere göre Moskova, on yılın sonuna kadar olası bir saldırı için gerekli kaynak ve kapasiteyi biriktirmiş olabilir.

Burada Avrupa’nın siyasi açmazı ortaya çıkıyor. 2029 veya 2030’da olası bir savaşa ilişkin uyarılar tekrarlandıkça, bu tarihler de kamuoyunun gündeminin bir parçası haline geliyor. Daha da önemlisi, Avrupalı yetkililer savunma harcamalarının artırılması çağrısında bulunuyor, hükümetler askeri kapasitelerini yeniden inşa ediyor, NATO tatbikatlarını yoğunlaştırıyor ve gelecekteki bir savaşa hazırlık fikri kalıcı bir politikaya dönüşüyor.

Ukrayna’nın başkenti Kiev’de Rus füze saldırısının izleri (AFP)
Ukrayna’nın başkenti Kiev’de Rus füze saldırısının izleri (AFP)

NATO Genel Sekreteri Mark Rutte de bu yaklaşımı, Avrupa’nın ‘şu anda güvende olduğu’, ancak üç ila beş yıl sonra aynı durumun geçerli olmayabileceği sözleriyle ifade etti. Buna karşılık Avrupalı yetkililer, Rusya ile savaşa girme yönünde alınmış bir Avrupa kararından ziyade ‘Rus saldırganlığına’ karşılık vermeye hazırlıklı olunması gerektiğini dile getirdi.

Önleme ve tedavi arasında

Buradan hareketle, tablonun en dikkat çekici boyutlarından biri daha iyi anlaşılabilir: Avrupa savaşı önlemeye mi çalışıyor, yoksa savaşı gerçekleşmesi muhtemel bir sonuç olarak görüp buna hazırlanmaya mı başladı?

Aradaki fark yalnızca dilsel değil. Askeri hazırlık caydırıcılık aracı olabilir ve bunun amacı, saldırının maliyetinin yüksek olacağı konusunda karşı tarafı ikna etmek olabilir. Ancak savaş söyleminin yoğunlaşması, birkaç yıl önce uzak görünen bir senaryonun bugün siyasi tartışmaların günlük bir parçası haline gelmesine de yol açabilir.

İki adet Rus Suhoy Su-35 tipi savaş uçağı (Arşiv – Reuters)
İki adet Rus Suhoy Su-35 tipi savaş uçağı (Arşiv – Reuters)

Bu çerçevede bazı Avrupalı çevreler aynı zamanda Moskova ile yeniden diyaloğa dönülmesi çağrısında bulunmaya başladı. Finlandiya Cumhurbaşkanı Alexander Stubb, Avrupa Birliği’nin (AB) Rusya ile iletişim kanallarını açmaya başlamasının zamanının geldiğini belirtirken, Avrupa Konseyi Başkanı Antonio Costa da Avrupa’nın Ukrayna konusunda müzakereler yürütülmesi ihtimaline hazır olduğunu söyledi. AB’de bu görüşmeleri yürütmek üzere bir muhatap belirlenmesi de gündemde.

Askeri hazırlık ile diyalog ihtiyacı arasındaki bu çelişki, Avrupa’nın karşı karşıya olduğu gerçek açmazı yansıtıyor. Bir yandan kamuoyundaki savaşı sona erdirme ve silahlara harcanan parayı azaltma yönündeki baskı artıyor. Antoine el Hac'ın Şarku’l Avsat için kaleme aldığı analize göre diğer yandan Avrupa hükümetleri, savaşın Rusya’nın askeri gücünü hızla yeniden inşa etmesine imkân verecek koşullarda sona ermesinin mümkün olduğunu değerlendiriyor. Avrupa ise aynı dönemde ordularını yeniden silahlandırma sürecinden geçiyor.

Ukrayna ise kendisini bu denklemin merkezinde buluyor. Avrupa’nın askeri desteğinin sürmesi, Kiev’e silah akışının devam etmesi anlamına geliyor; ancak aynı zamanda savaşın da sürmesi demek. Böylece askeri destek, bir yandan Ukrayna’ya yardım etmenin, diğer yandan Avrupa’nın savunma kapasitesini yeniden kazanmasını beklerken Rusya üzerindeki askeri baskıyı sürdürmenin aracı haline geliyor.

Psikolojik bir kampanya mı?

Ancak tüm bu hesaplamalar, Rusya ile NATO arasında bir savaşın kaçınılmaz hale geldiği anlamına gelmiyor. Aksine, NATO kaynakları şu aşamada yakın zamanda gerçekleşmesi beklenen bir saldırı tehdidinin bulunmadığını belirtiyor. İttifakın resmi değerlendirmesinde de bir değişiklik yaşanmadığı ve müttefiklere yakın zamanda bir saldırıya işaret eden yeni istihbarat bilgileri konusunda resmi bir bilgilendirme yapılmadığı ifade ediliyor.

Avrupa Konseyi Başkanı Antonio Costa, 15 Eylül 2026’da Roma’ya yaptığı ziyaret sırasında İtalya Başbakanı Giorgia Meloni ile el sıkışıyor. (DPA)
Avrupa Konseyi Başkanı Antonio Costa, 15 Eylül 2026’da Roma’ya yaptığı ziyaret sırasında İtalya Başbakanı Giorgia Meloni ile el sıkışıyor. (DPA)

Litvanya Dışişleri Bakanı Kestutis Budrys’in, siyasi açıklamaların Moskova’yı NATO’nun kolektif savunmayı düzenleyen 5. maddesini test etme konusunda uyarmaya yönelik koordineli bir kampanyanın parçası olabileceğini söylemesi dikkat çekti.

Ancak rakamlar da endişenin nedenini ortaya koyuyor. Ukrayna’daki Sahaidachny Güvenlik Merkezi’nin verilerine göre Avrupa’da Ocak-Ağustos 2026 döneminde resmi olarak kayda geçen 100 hibrit savaş vakası yaşandı. Bu sayı geçen yılın aynı döneminde 60’tı. NATO’dan bir kaynak, ittifat kurumlarına yönelik siber saldırıların bu hesaba dahil edilmemesi halinde gerçek vaka sayısının 200’ü aşabileceğini belirtti. Kaynak, siber saldırıların ittifak kurumlarına yönelik ayda binlerce saldırıya ulaştığını söyledi.

Avrupa’daki endişenin boyutunu ortaya koyan gelişmelerden biri de Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’un 18 Eylül’de Elysee Sarayı’nda siyasi parti liderleri ve gelecek cumhurbaşkanlığı seçimlerinin adaylarını gizli bir güvenlik toplantısında bir araya getirmesi oldu. Katılımcılara üst düzey istihbarat yetkilileri tarafından tehdidin seyri konusunda brifing verildi. Macron, Avrupa’daki Rusya kaynaklı tehdidin niteliğinin değiştiğini ve daha önce ağırlıklı olarak hükümet ya da askeri tesisleri hedef alan sabotaj faaliyetlerinin, sivil kayıplara yol açabilecek hedeflere yönelmeye başlayabileceğini söyledi.

Avrupa bugün böylece iki savaşın arasında sıkışmış görünüyor: Ukrayna’da devam eden savaş ve on yılın sonunda yaşanması ihtimaline karşı hazırlıkların yapıldığı olası bir savaş. Bu ikisinin arasında ise geniş bir caydırıcılık, sabotaj, siber savaş, askeri tatbikatlar ve uyarılar alanı bulunuyor.

2029 veya 2030’dan söz edilmesi, Avrupa’nın askeri kapasitesini yeniden inşa etmesine yönelik yalnızca bir planlama çerçevesi olabilir ya da Moskova’nın NATO’yu test etmeyi düşünmesini engellemeyi amaçlayan bir caydırıcılık stratejisinin parçası olabilir. Ancak asıl risk, savaşa hazırlığın kalıcı bir duruma dönüşmesi ve savaş senaryosunun barış senaryosundan daha sıradan hale gelmesi.

 T-72 tipi bir Rus tankı (Arşiv – Reuters)
T-72 tipi bir Rus tankı (Arşiv – Reuters)

Sonuç olarak, mevcut veriler Avrupa’nın Rusya ile kaçınılmaz olarak savaşa sürüklendiğini göstermiyor. Ancak daha karmaşık bir tabloya işaret ediyor: Avrupa, buna hazırlıklı olması gerektiği varsayımıyla hareket etmeye başlarken, aynı zamanda savaşın çıkmasını engelleyebilecek yolu aramayı sürdürüyor. İkinci seçenek ise her iki tarafın da sorumluluğunu gerektiriyor.


Çin'in Tayvan mesajı, ABD'nin tutumunu nasıl etkileyecek?

Şi ve Trump'ın görüşmesinde birçok konu ele alınsa da beklenen somut sonuçlar gelmedi (AP)
Şi ve Trump'ın görüşmesinde birçok konu ele alınsa da beklenen somut sonuçlar gelmedi (AP)
TT

Çin'in Tayvan mesajı, ABD'nin tutumunu nasıl etkileyecek?

Şi ve Trump'ın görüşmesinde birçok konu ele alınsa da beklenen somut sonuçlar gelmedi (AP)
Şi ve Trump'ın görüşmesinde birçok konu ele alınsa da beklenen somut sonuçlar gelmedi (AP)

Çin Devlet Başkanı Şi Cinping ve ABD Başkanı Donald Trump'ın görüşmesinin ardından Tayvan, Washington'dan silah tedariki talebini gündemde tutmayı sürdürüyor.

Şi'nin üç günlük ABD ziyareti dün sonlandı. Çin liderini özel törenle Beyaz Saray'da ağırlayan Trump, "Ülkelerimiz için daha iyi bir gelecek inşa etmek üzere birlikte çalışmayı sürdüreceğiz" dedi.

Şi de görüşmenin, "stratejik istikrar temelli Çin-ABD ilişkilerine yeni bir boyut kazandırdığını ve ikili ilişkiler için yeni bir stratejik yol haritası sunduğunu" söyledi.

Tayvan meselesi de görüşmenin önemli başlıklarından biri oldu. Şi, ABD'nin Tayvan'a silah satışlarının Çin'in kırmızı çizgisi olduğunu tekrar vurgulayarak Washington'ın konuyu "ihtiyatla ele almasını umduğunu" belirtti. Ayrıca Tayvan'a yönelik tutumun "ikili stratejik işbirliği ve Çin-ABD ilişkilerinin geliştirilmesi için sağlam bir temel" oluşturması gerektiğini ifade etti.

Perşembe günü iki liderin kapalı kapılar ardında yaptığı görüşme sonrasında Çin Dışişleri Bakanlığı'ndan yayımlanan açıklamada, Şi'nin Washington'dan "Tayvan'ın bağımsızlığına karşı çıkmasını" istediği de bildirildi.

Brüksel merkezli düşünce kuruluşu Uluslararası Kriz Grubu'ndan William Yang, Çin liderinin artık Washington'ın Tayvan meselesini ele alış biçimini ABD-Çin ilişkilerinin temel unsurlarından biri olarak konumlandırdığına dikkat çekiyor.

Şi'nin Tayvan meselesini bu şekilde ele almasının, Washington'ın gelecekte Taipei'yle ilişkilerini karmaşıklaştırabileceğini ifade ediyor.

Diğer yandan Tayvan Dışişleri Bakan Yardımcısı Francois Wu, Tayvan'a askeri teçhizat ve silah satışının sürdürülmesinin ABD'nin çıkarına olacağını savundu.

Washington'ın Taipei'ye "kendini savunmaya yetecek kadar askeri kapasite sağlamasını" isteyen bakan yardımcısı, ülkesinin yarı iletken endüstrisindeki başarılarının da ABD'nin çıkarlarıyla örtüştüğünü ifade etti.

Trump yönetimi henüz Şi'nin Tayvan'la ilgili açıklamalarına yanıt vermedi. Ancak Cumhuriyetçi lider, mayısta Şi'yle yaptığı görüşmenin ardından Tayvan'a 14 milyar dolarlık silah paketinin onayını ertelemişti.

Singapur merkezli haber kanalı CNA'ya konuşan Amerikan Girişim Enstitüsü'nden Zack Cooper, Trump'ın silah paketini onaylamak için 2027'ye kadar bekleyebileceğini savunuyor. Analist, ABD Başkanı'nın paketi bölerek farklı dönemlere yayabileceği tahminini de paylaşıyor.

Pekin, "tek Çin" politikası kapsamında Tayvan'ı kendi toprağı olarak görüyor. Son yıllarda askeri baskıyı artıran Çin, adanın anakarayla yeniden birleşmesi için gerekirse güç kullanabileceğini vurguluyor.

Taipei yönetimiyse Çin tehdidine karşı ABD'nin askeri ve siyasi desteğine güveniyor. ABD'de 1979'da yürürlüğe konan Tayvan İlişkileri Yasası kapsamında Washington, olası bir Çin saldırısına karşı Tayvan'a kendini koruyacak askeri teçhizatı sağlamak zorunda.

Independent Türkçe, Reuters, Japan Times, Global Times, Focus Taiwan, China Daily


Netanyahu, Mısır ve BAE'nin Hamas uyarılarını neden dikkate almadı?

İsrail'in Ekim 2023'ten beri Gazze'ye düzenlediği saldırılarda 73 binden fazla kişi öldürülürken, sivil altyapının yüzde 90'ı yıkıldı (Reuters)
İsrail'in Ekim 2023'ten beri Gazze'ye düzenlediği saldırılarda 73 binden fazla kişi öldürülürken, sivil altyapının yüzde 90'ı yıkıldı (Reuters)
TT

Netanyahu, Mısır ve BAE'nin Hamas uyarılarını neden dikkate almadı?

İsrail'in Ekim 2023'ten beri Gazze'ye düzenlediği saldırılarda 73 binden fazla kişi öldürülürken, sivil altyapının yüzde 90'ı yıkıldı (Reuters)
İsrail'in Ekim 2023'ten beri Gazze'ye düzenlediği saldırılarda 73 binden fazla kişi öldürülürken, sivil altyapının yüzde 90'ı yıkıldı (Reuters)

İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, Gazze'de Hamas'ın üst düzey isimlerine yönelik askeri operasyonların Suudi Arabistan'la normalleşme görüşmelerini tehlikeye atabileceği gerekçesiyle bunlara karşı çıkmış.

Haaretz'in 8 Eylül'deki haberinde, Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) Devlet Başkanı Muhammed bin Zayid Al Nahyan'ın 23 Eylül 2023'te Netanyahu'yu arayarak Hamas'ın bir operasyon planladığı hakkında uyarıda bulunduğu öne sürülmüştü.  

İsrail Başbakanlık Ofisi ise iddiaları reddetmiş, gazeteye dava açılacağı duyurulmuştu.

New York Times'ın dün (25 Eylül) yayımladığı haberde ise Haaretz'in haberindeki bazı iddiaları destekleyen yeni bilgiler aktarıldı.

NYT'nin haberine göre Netanyahu, bu uyarıyı aldıktan sonra Suudi Arabistan'la ABD arabuluculuğunda yürütülen normalleşme görüşmelerinin tehlikeye girebileceği endişesiyle Gazze'de Hamas'a yönelik hava saldırılarına izin vermek istememiş.

İsrail liderinin bunu, 1 Ekim 2023'te düzenlediği güvenlik toplantısında dile getirdiği aktarılıyor. Ancak NYT'nin incelediği toplantı kayıtlarına göre Netanyahu, BAE tarafından yapılan uyarıyı güvenlik yetkilileriyle paylaşmamış.

Bunun yerine Gazze'deki üst düzey Hamas yetkililerine yönelik askeri operasyon düzenlenmesini öngören planlara karşı çıkarak bölgede tansiyonun artırılmamasını istemiş.

Riyad ve Tel Aviv, Hamas'ın 7 Ekim 2023'teki Aksa Tufanı saldırısı öncesinde tarafların normalleşme anlaşmasına yakın olduğuna dair açıklamalar yapmıştı. Ancak Gazze savaşının patlak vermesiyle süreç askıya alınmıştı.

Adlarının paylaşılmaması şartıyla NYT'ye konuşan kaynaklar, BAE liderinin Netanyahu'yu arayarak paylaşılan istihbaratın eline geçip geçmediğinden emin olmak istediğini öne sürüyor. Kaynaklara göre Netanyahu, BAE lideriyle görüşmesinde mesajı aldığını ve konuyla ilgilendiğini söylemiş.

Diğer yandan Amerikan dergisi The Atlantic'in dünkü (25 Eylül) haberinde, dönemin Mısır İstihbarat Başkanı Abbas Kamil'in 26 Eylül 2023'te İsrailli yetkililere Hamas'ın saldırı düzenleyebileceğine dair uyarıda bulunduğu ileri sürüldü.  

Adının gizli tutulması kaydıyla konuşan İsrailli bir yetkiliye göre Kamil, "Eğer tutumunuzu değiştirmezseniz Gazze meselesi elinizde patlayacak" mesajını iletmiş.

İsrail'deki Ben Gurion Havalimanı'nda yapılan görüşmede Kamil'in, muhtemel bir çatışmayı önlemek için İsrail'den Gazze'ye yönelik politikasını değiştirmesini, Hamas'a ekonomik baskıyı hafifletmesini istediği aktarılıyor.

Aksa Tufanı sırasında İsrail Ulusal Güvenlik Konseyi Başkanı olarak görev yapan Tzachi Hanegbi ise The Atlantic'e açıklamasında, Kamil'in İsrail'e böyle bir ziyarette bulunmadığını ve Mısır'dan herhangi bir uyarı almadıklarını savundu.

Independent Türkçe, Times of Israel, Haaretz, New York Times, Atlantic