Mancini ile küllerinden doğan dev: İtalya

Roberto Mancini Avrupa Kupası'nı elinde tutuyor (Getty)
Roberto Mancini Avrupa Kupası'nı elinde tutuyor (Getty)
TT

Mancini ile küllerinden doğan dev: İtalya

Roberto Mancini Avrupa Kupası'nı elinde tutuyor (Getty)
Roberto Mancini Avrupa Kupası'nı elinde tutuyor (Getty)

Bu yıl 16. kez düzenlenen Avrupa Futbol Şampiyonası'nda zafere uzanan İtalya, 34 maçlık namağlup serisini kupayla taçlandırdı.
11 Haziran'da başlayan ve 11 Temmuz'da Wembley Stadı'nda sona eren organizasyona damga vuran İtalya, 1968'den sonra kupayı ikinci kez müzesine götürmenin mutluluğunu yaşıyor.
Şüphesiz dünyadaki futbol ekollerinin en önemli figürleri arasında yer alan İtalya'nın bu yolculuğu Roberto Mancini ile farklı bir çehreye büründü.
Deneyimli çalıştırıcı, geçen yıl yaptığı açıklamada şu sözlerle milli takımın düştüğü durumu özetlemişti:
"Ben geldiğimde kimse milli takımı çalıştırmak istemiyordu. Birçok kişi zor bir duruma girmekten korkuyordu. Kendinize biraz güvenmeniz ve genç oyuncuların niteliklerine inanmanız gerekiyor."
Uluslararası turnuvaların gediklilerinden İtalya için Mancini öncesi hiç de kolay geçmemişti.
Tarihler 13 Kasım 2017'yi gösterdiğinde İtalyan futbolu, tarihinin en kötü günlerinden birini yaşıyordu.
Rusya'da düzenlenecek 2018 Dünya Kupası Avrupa Elemeleri play-off turunda İsveç'e elenen "Gök Mavililer", 1958'den sonra ilk kez bu organizasyonda finallere katılamamanın üzüntüsünü hissediyordu.
60 yıl sonra İtalya'nın ilk kez katılamadığı organizasyon belki de İtalyan futbolunun kurtuluş reçetesi olacaktı. 
Dönemin İtalya Milli Takımı Teknik Direktörü Gian Piero Ventura'nın görevden ayrılmasının ardından takımın başına Roberto Mancini getirildi.
14 Mayıs 2018'de kolları sıvayan deneyimli antrenör, milli takımın başındaki ilk büyük sınavı UEFA Uluslar Ligi'ne üç hazırlık maçıyla başladı.
Conte ve Ventura döneminde genellikle 3-5-2, 3-4-3 ve zaman zaman da 4-4-2 formatıyla çıkan İtalya Milli Takımı Roberto Mancini ile yeni düzeni 4-3-3'e dönecekti.
Mancini'nin 4-3-3 dizilimindeki yeni İtalya'sı ilk maçında Suudi Arabistan'ı 2-1 mağlup etmeye yeterken Fransa'ya 3-1 mağlup olmaktan kurtaramadı. Yeni formasyonundan vazgeçmeyen deneyimli antrenör Hollanda karşısındaki üçüncü maçında sahadan 1-1'lik beraberlikle ayrıldı.
Kötü günler geçiren ve tarihi bir süreçten geçen İtalya, oynadığı üç hazırlık maçının ardından UEFA Uluslar Ligi'ndeki ilk iki maçından hüsranla ayrıldı.
Buradaki ilk sınavını Polonya karşısında veren Mancini'nin öğrencileri, sahadan 1-1 beraberlikle ayrıldı. Üç gün sonra Portekiz karşısına çıkan "Gök Mavililer" gelen ağır eleştirilerin de etkisiyle formasyonu 4-4-2'ye çevirse de 1-0'lık mağlubiyetten kurtulamadı.
10 Ekim 2018'de Ukrayna ile oynadıkları hazırlık maçında tekrar 4-3-3'e dönen Mancini'nin İtalya'sı sahadan 1-1 beraberlikle ayrılsa da o tarihten sonra "Gök Mavililer" için güneşli günler oldukça yakındı.
Suudi Arabistan galibiyetinin ardından oynadığı 5 maçtan da puan kaybıyla ayrılan İtalya, UEFA Uluslar Ligi'ndeki üçüncü maçında Polonya'yı 1-0 yenmeyi başardı ve yeniden galibiyetle tanıştı. Gruptaki dördüncü maçında ise Portekiz'le 0-0 berabere kalarak grubu ikinci sırada bitirdi.
Portekiz karşılaşmasından üç gün sonra ABD ile çıktığı hazırlık maçından 1-0'lık galibiyetle ayrılan İtalya için iyi günler oldukça yaklaşmıştı.
Mancini ile İtalya inişli çıkışlı bir grafik çizse de gelecek adına umut vadedilmesi, deneyimli çalıştırıcıya olan güveni artırdı.

EURO 2020 Elemeleri İtalya'nın çehresini değiştirdi
UEFA Uluslar Ligi'nin ardından en önemli sınavı EURO 2020'ye hazırlanan İtalya, J Grubu'nda Finlandiya, Yunanistan, Bosna Hersek, Ermenistan ve Lihtenştayn'la eşleşti.
Kötü ve moral bozukluğuyla geçen günlerin ardından ilk hedefi gruptan çıkmak olan İtalya, tarihi bir eşikte elemelere başladı.
23 Mart 2019'da Finlandiya ile gruptaki ilk maçına çıkan İtalya, rakibini 2-0 yendi.
26 Mart'taki ikinci maçında grubun en zayıf ekibi Lihtenştayn'ı konuk eden Mancini'nin öğrencileri sahadan 6-0'lık zaferle ayrılarak turnuvaya 2'de 2 yaparak başladı.
8 Haziran'da deplasmanda Yunanistan'ı 3-0, 11 Haziran'da da sahasında Bosna Hersek'i 2-1 mağlup eden Mancini'nin öğrencileri, isimlerinden söz ettirmeyi başardı.
Takip eden müsabakalarda Finlandiya, Yunanistan, Lihtenştayn, Bosna Hersek ve Ermenistan'ı mağlup etmeyi başaran "Gök Mavililer" gruptaki 10 maçını da kazanarak finallere kalmaya hak kazandı.
Gruptaki maçlarında rakip fileleri 37 kez sarsan İtalya, kalesinde sadece 4 gol gördü ve eleme gruplarında Belçika ve Türkiye'nin ardından en az gol yiyen üçüncü takım oldu.
2018 Dünya Kupası'na katılamayarak yaşadığı büyük hayal kırıklığının ardından Mancini ile EURO 2020 finallerine gidecek İtalya'nın "küllerinden yeniden doğuşu" elemelerdeki performansla tescillendi.

Elemelerin ardından UEFA Uluslar Ligi'nde de zirvede
İtalya, EURO 2020 Elemeleri'ndeki performansla tüm dikkatleri üzerine çekse de rakiplerinin "zayıf olduğu" iddiasıyla eleştirilerin hedefi olmaktan kurtulamadı.
Tüm eleştirilerin odağındaki İtalya, UEFA Uluslar Ligi'nde 2020-21 sezonunda Bosna Hersek, Hollanda ve Polonya ile gruptan çıkma mücadelesi verdi.
Grup 1'de oynadığı 6 maçta 3'er galibiyet ve beraberlik elde eden "Gök Mavililer", 12 puanla rakiplerini geride bıraktı.
Söz konusu müsabakalarda rakiplerini birer kez mağlup eden Mancini'nin öğrencileri, birer kez de sahadan beraberlikle ayrıldı.
Altı karşılaşmada rakip fileleri yedi kez havalandıran İtalya, kalesinde iki gol gördü.
Uluslar Ligi'nde başarılı sonuçlar elde eden ve yenilmezlik serisini sürdürmeyi başaran İtalya, 6-10 Ekim 2021 tarihleri arasında ülkelerinde düzenlenecek 4'lü Final'de Belçika, İspanya ve Fransa ile şampiyonluk mücadelesi verecek.

Mancini ve öğrencileri, 2022 Dünya Kupası Elemeleri'nde üçte üç yaptı
EURO 2020'nin Kovid-19 nedeniyle bir yıl ertelenmesi sonrası finaller öncesi İtalya için en ciddi sınavlardan biri de 2022 Dünya Kupası Elemeleri oldu. 
Dünya Kupası Avrupa Elemeleri'nde İsviçre, Kuzey İrlanda, Bulgaristan ve Litvanya ile C Grubu'nda mücadele eden İtalya, organizasyona fırtına gibi başladı.
25-31 Mart tarihlerinde Kuzey İrlanda, Bulgaristan ve Litvanya ile karşılaşan "Gök Mavililer", rakipleri 2-0'lık skorlarla mağlup ederek 9 puanla zirveye oturdu ve bu süreçten de yara almadan ayrılmayı başardı.

EURO 2020'de zafere giden yol
Liglerin tamamlanmasıyla gözünü 11 Haziran'da Roma'da başlayacak EURO 2020 finallerine diken İtalya, turnuva öncesi takımın son durumunu San Marino ve Çekya karşısında görmek için iki hazırlık maçı yaptı.
San Marino'yu 7-0, Çekya'yı da 4-0'la geçen Mancini'nin çalıştırdığı İtalya, 11 Haziran'daki Türkiye maçıyla başlayacak EURO 2020 serüvenine odaklandı.
A Grubu'ndaki ilk maçında ay-yıldızlılarla karşılaşan "Gök Mavililer", sahadan 3-0'lık galibiyetle ayrılarak turnuvaya moralli başladı.
Turnuvadaki ikinci karşılaşmada da İsviçre'yi aynı skorla mağlup eden İtalya, Galler'i de 1-0 yenerek lider olarak bir üst tura çıktı.
EURO 2020'de son 16 turunda Avusturya'yı, çeyrek finalde ise Belçika'yı 2-1'lik skorlarla eleyen "Gök Mavililer" yarı finalde İspanya'nın rakibi oldu.
Normal süresi ve uzatma dakikaları 1-1 eşitlikle sona eren maçta penaltı atışları sonucu rakibini 4-2 mağlup eden İtalya, adını finale yazdırdı.
11 Temmuz'da Londra'daki Wembley Stadı'nda İngiltere ile karşılaşan İtalya, normal süresi 1-1 eşitlikle sona eren maçta rakibine üstünlük kuramadı.
Uzatmalara giden maçta iki taraf da galibiyeti getirecek skoru üretemedi ve maç penaltı atışlarına geçti.
Penaltı vuruşlarında rakibine 3-2'lik üstünlük kuran Mancini'nin öğrencileri, 53 yıl aradan sonra ikinci kez Avrupa'nın en büyüğü olmayı başardı.
Mayıs 2020'de "Ben geldiğimde kimse milli takımı çalıştırmak istemiyordu" diyen Avrupa Şampiyonu apoletli Mancini, final maçının ardından duygularını gözyaşlarıyla ifade etti: 
"Biz bunu hak ettik. Çok mutlu ve gururluyuz. İtalya'ya gurur duyacakları bir ay yaşattık. Bu şampiyonluğu tüm İtalyanlara armağan ediyoruz."
EURO 2020 finallerinde oynadığı 7 maçta rakiplerine 13 gol atan Mancini'nin öğrencileri kalelerinde 4 gol gördü.
Avrupa Şampiyonalarında son zaferini 1968'de elde eden, EURO 2000 ve EURO 2012 finallerini kaybeden, 2018 Dünya Kupası'na katılamayarak 60 yıl aradan sonra büyük bir turnuvada yer alamayan İtalya, teknik direktör Roberto Mancini ile uzun süren suskunluğunu bozmayı başardı. 
İtalya'nın sıradaki hedefi, ekim ayında düzenlenecek 2021 UEFA Uluslar Ligi finalleri.
"Gök Mavililer"i 53 yıl aranın ardından yeniden Avrupa'nın zirvesine taşıyan Roberto Mancini'nin milli takım ile sözleşmesi 31 Temmuz 2026'da sona eriyor.
Independent Türkçe



“35 yaşında olduğumu unutmuşum”... Mamdani, gazetecilerle oynadığı futbol maçında kas yırtılması yaşadı

Zohran Mamdani (AP)
Zohran Mamdani (AP)
TT

“35 yaşında olduğumu unutmuşum”... Mamdani, gazetecilerle oynadığı futbol maçında kas yırtılması yaşadı

Zohran Mamdani (AP)
Zohran Mamdani (AP)

New York Belediye Başkanı Zohran Mamdani dün yaptığı açıklamada, belediye çalışanları ile basın mensupları arasında oynanan dostluk maçında aşil tendonunun yırtıldığını duyurdu. Mamdani, önümüzdeki birkaç hafta boyunca medikal bot kullanmak zorunda kalacak.

Basın toplantısına koltuk değnekleriyle gelen Mamdani, bir muhabirin sakatlığını sorması üzerine, yaralanmanın perşembe akşamı oynanan maç sırasında meydana geldiğini belirtti.

Sakatlığın olası nedenine ilişkin değerlendirmede bulunan Mamdani, maç öncesinde yeterince ısınmadığını belirterek, “Yeterince esneme hareketi yapmadım” dedi.

Futbol tutkusuyla bilinen Mamdani, sakatlanmasına rağmen sahaya çıktıktan kısa süre sonra gol atmış olmaktan dolayı mutlu olduğunu ifade etti. Ayrıca 35 yaşında olduğunu unuttuğunu söyledi.

Mamdani, takımının maçın sonunda gazetecilerden oluşan rakip takımı yenmeyi başardığını da belirtmeyi ihmal etmedi.

Yoğun çalışma programına sahip olan Mamdani, altı ila sekiz hafta boyunca medikal bot kullanacağını ve yaklaşık dokuz ay içinde yeniden sahalara döneceğini açıkladı.


Ragbide dünyanın en güçlüsü Kuzey mi, Güney mi?

Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
TT

Ragbide dünyanın en güçlüsü Kuzey mi, Güney mi?

Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)

Adrenalin'den herkese merhaba. Bu hafta ragbiyi ve rekabeti yeni bir seviyeye taşımayı amaçlayan Nations Championship'i inceliyoruz.

Bir oyuncunun rakip savunmanın arasından topla ilerlediği, takım arkadaşlarının ona destek olmak için peşinden koştuğu ve sonunda topu rakip takımın kale çizgisinin arkasında yere bıraktığı an... Ragbi, ilk kez izleyenler için son derece sert ve karmaşık görünebilir.

Ancak oyunun temelinde basit bir amaç var: Topu rakip takımın alanına taşımak ve sayı kazanmak. Bunu yaparken de hem güç hem hız hem de takım çalışması gerekiyor.

2026'da ilk kez düzenlenen Nations Championship ise bu mücadeleyi uluslararası düzeyde yeni bir rekabete dönüştürüyor.

Kuzey ve Güney yarımkürelerinden 12 ülkeyi karşı karşıya getiren organizasyonda takımlar, yalnızca rakiplerini yenmek için değil, kendi bölgelerinin dünya ragbisindeki üstünlüğünü göstermek için de sahaya çıkıyor.

Ragbi, 15'er oyuncudan oluşan iki takım arasında oynanıyor ve bir karşılaşma 40'ar dakikalık iki devreden oluşuyor. Oyuncular oval biçimli topu ellerinde taşıyarak rakip takımın kale çizgisine ulaşmaya çalışıyor.

Ancak oyunun Amerikan futbolundan ayrıldığı önemli bir kural var: Top elle yalnızca geriye ya da yana doğru verilebiliyor.

Mesafe kazanmak isteyen oyuncular, topu taşıyarak ya da ayakla ileri göndererek ilerlemek zorunda.

Oyunda kullanılan oval topun uzunluğu yaklaşık 28-30 santimetre, çevresi ise ölçüm yapılan bölgeye göre yaklaşık 58-77 santimetre arasında değişiyor.

sdvft
410-460 gram ağırlığındaki topun şekli, oyuncuların onu hem taşırken hem de ayakla ileri gönderirken farklı teknikler kullanmasını gerektiriyor (Unsplash)

Ragbi sahası da Amerikan futbolu sahasına benzer biçimde dikdörtgen olsa da ölçüleri farklı.

Uluslararası maçlarda oyun alanının uzunluğu 94-100 metre, genişliği ise 68-70 metre arasında değişiyor. Her iki kale çizgisinin arkasında da oyuncuların sayı yapmak için topu yere bırakmaya çalıştığı özel bir alan bulunuyor. 

Ragbide en çok puan kazandıran hareket, topu rakibin kale çizgisinin arkasındaki alana taşıyıp yere bırakmak. Buna "try" deniyor ve 5 puan kazandırıyor.

Ardından takım, topu kale direklerinin arasından ve üstünden geçirerek iki puan daha kazanma şansına sahip.

Ceza vuruşuyla yapılan başarılı atışlar üç puan getirirken, oyun devam ederken topu yere sektirip direklerin arasından geçirmek de üç puan kazandırıyor.

Ragbinin fiziksel yönü ise oyunun en dikkat çekici özelliklerinden biri. Topu taşıyan oyuncu rakipleri tarafından yere indirilmeye çalışılırken takım arkadaşları topun kontrolünü kaybetmemek için mücadeleye katılıyor.

Oyuncuların birbirine kenetlenerek oluşturduğu scrum adı verilen dizilişler de oyunun karakteristik görüntülerinden biri. Bu anlarda iki takımın oyuncuları karşı karşıya gelerek topun kontrolünü kazanmaya çalışıyor.

Bir diğer dikkat çekici görüntü ise top oyun dışına çıktığında yapılan taç atışlarında ortaya çıkıyor. Lineout adı verilen bu pozisyonda iki takımın oyuncuları karşılıklı sıralanıyor ve top havaya atılıyor.

cdfvgthy
Ragbide "kule kurma" diye bilinen bu hareket, hem zamanlama hem koordinasyon hem de ciddi bir takım çalışması gerektiriyor (Unsplash)

Takım arkadaşları, topu yakalayabilmesi için bir oyuncuyu bacaklarından ve gövdesinden tutarak havaya kaldırıyor. Böylece oyuncu rakiplerinden daha yükseğe ulaşarak topu kazanabiliyor.

Bu sert mücadele, oyuncuların ciddi fiziksel temaslara maruz kalmasına da yol açabiliyor.

Özellikle rakibin yere indirildiği müdahaleler sırasında kafa travması ve beyin sarsıntısı, omuz sakatlıkları, diz ve ayak bileği bağlarında zorlanmalar, kas yırtılmaları ve burkulmalar görülebiliyor.

Profesyonel ragbide bu nedenle oyuncuların sağlık kontrolleri büyük önem taşıyor. Beyin sarsıntısı belirtileri gösteren oyuncuların maça devam etmesine izin verilmiyor. Kafa travması sonrası tanının belirsiz olduğu durumlarda ise oyuncular saha dışında sağlık kontrolünden geçiriliyor ve yalnızca sağlık ekibi uygun görürse maça dönebiliyor.

Nations Championship, ragbide uzun süredir devam eden Kuzey-Güney rekabetini yeni bir formatla sahneye taşıyor.

Bir tarafta İngiltere, Fransa, İrlanda, İtalya, İskoçya ve Galler'den oluşan Kuzey Yarımküre grubu, diğer tarafta ise Güney Afrika, Yeni Zelanda, Avustralya ve Arjantin'in yer aldığı Güney Yarımküre grubu bulunuyor. Japonya ve Fiji de coğrafi olarak Kuzey'de yer alsalar da davetli takım olarak Güney Yarımküre grubunda bulunuyor.

Turnuvanın ilk üç maç haftası temmuzda tamamlandı. Kasımda ise takımlar Avrupa'da kalan karşılaşmalarına çıktı. Altı maç haftasının sonunda iki grubun kendi içindeki sıralaması belirlenecek.

Ardından 27-29 Kasım tarihlerinde Londra'da düzenlenecek final hafta sonunda Kuzey ve Güney'in aynı sıradaki takımları karşı karşıya gelecek. İki grubun liderleri arasındaki maç ise ilk Nations Championship şampiyonunu belirleyecek.

Bu format, turnuvayı yalnızca iki güçlü takımın karşılaşmasından ibaret olmaktan çıkarıyor. Her maçın sonucu, hem ülkenin kendi grubundaki sıralamasını hem de final hafta sonunda karşısına çıkacak rakibi belirliyor.

Turnuvanın kasım etabında oynanan karşılaşmalar, ragbinin en büyük ülkelerinin bile kolay kolay üstünlük kuramadığını gösterdi.

Fransa, 13 Kasım'da Güney Afrika'yı 21-19 mağlup ederek dikkat çekici bir galibiyet aldı. Bir gün sonra Galler, Yeni Zelanda'yı 35-28 yenerek haftanın en büyük sürprizlerinden birine imza attı. İskoçya da Avustralya'yı 15-12 mağlup etti.

Bu sonuçlar, ragbide fiziksel gücün tek başına yeterli olmadığını hatırlatıyor. Oyuncuların doğru zamanda doğru yerde bulunması, topu takım arkadaşlarına aktarırken boşlukları değerlendirmesi ve rakibin savunmasını aşacak planı uygulaması gerekiyor. Bir takımın birkaç saniyelik dikkatsizliği, rakibine sayı kazanabileceği önemli bir fırsat verebiliyor.

21 Kasım'da oynanacak 6. ve son maç haftası, final sıralaması açısından büyük önem taşıyor.

İngiltere-Yeni Zelanda karşılaşması, haftanın en dikkat çekici mücadelelerinden biri. İrlanda-Güney Afrika ve Fransa-Arjantin maçları da iki yarımkürenin güçlü temsilcilerini karşı karşıya getirecek.

Ragbi, futbol kadar geniş bir izleyici kitlesine sahip olmasa da bu tür karşılaşmalar oyunun neden dünya çapında büyük bir takipçi topluluğu bulunduğunu gösteriyor.

Tribünlerdeki coşku, oyuncuların fiziksel mücadelesi ve maç boyunca sürekli değişebilen skor, izleyicilere hareketli bir spor deneyimi sunuyor.

Nations Championship'in ilk sezonu da bu rekabete yeni bir boyut kazandırmayı amaçlıyor. Temmuzda başlayan mücadele, kasım ayındaki son maçların ardından Londra'daki final hafta sonunda tamamlanacak.

Kuzey mi yoksa Güney mi üstün gelecek sorusunun yanıtı için artık son karşılaşmalar bekleniyor. Ragbide yarımkürelerin mücadelesi, ilk şampiyonunu belirlemeye hazırlanıyor.

Kaynaklar: Nations Championship, World Rugby


2027 seçimlerinde FIFA başkanlığı için yarışan üç aday kim?

Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
TT

2027 seçimlerinde FIFA başkanlığı için yarışan üç aday kim?

Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)

Spor siyasetinin uluslararası nüfuz hesaplarıyla iç içe geçtiği kritik bir dönemde FIFA, dünyanın en büyük futbol kuruluşunun 2031 yılına kadar yönetimini üstlenmek için yarışacak üç adayın yer aldığı ön listeyi resmen açıkladı.

Merakla beklenen seçim yarışı, Avrupa’daki geleneksel merkezlerde değil, 18 Mart 2027’de Fas’ın başkenti Rabat’ta, FIFA’nın 77. Kongresi kapsamında gerçekleştirilecek. Futbolun zirvesine kimin çıkacağını belirleyecek 211 ulusal federasyonun gözleri bu seçimde olacak.

On yıllık mirasını pekiştirmeyi hedefleyen mevcut başkan, iktidar tekelini kırmak için yaşlı kıtanın desteğini alan Fransız bir kulis aktörü ve Asya’nın dürüstlük ve disiplin anlayışını öne çıkaran Japon bir uzman arasında geçecek yarış, dünyanın en popüler sporunun haritasını yeniden şekillendirebilecek yeni bir dönemin habercisi niteliğinde. Peki, üç aday hakkında neler biliyoruz?

Gianni Infantino (Reuters)
Gianni Infantino (Reuters)

Gianni Infantino: Büyük anlaşmaların adamı, değişim rüzgârlarıyla karşı karşıya

56 yaşındaki İsviçre-İtalya vatandaşı Gianni Infantino, 2016 yılının şubat ayında, yolsuzluk skandalının ardından görevinden ayrılan vatandaşı Sepp Blatter’in yerine seçilmesinden bu yana FIFA’nın en üst makamında geçirdiği 10 yıllık deneyimle Rabat’taki seçim yarışına giriyor.

Fribourg Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunu olan ve yedi dil konuşan Infantino, art arda sürdürdüğü başkanlık dönemlerinde meşruiyetini, FIFA Forward programı aracılığıyla ulusal federasyonların gelirlerini artırmayı ve futbol pastasını büyütmeyi hedefleyen bir anlayış üzerine inşa etti.

Görev süresinde Dünya Kupası’na katılan takım sayısı 48’e yükseldi, Kulüpler Dünya Kupası’nın kapsamı genişletilerek takım sayısı 32’ye çıkarıldı ve Video Yardımcı Hakem (VAR) teknolojisi Dünya Kupası maçlarında kullanılmaya başlandı.

Ancak Infantino’nun yeni bir dönem için ortaya koyduğu hedef, bu kez eşi benzeri görülmemiş bir meydan okumayla karşı karşıya. Özel sektöre Dünya Kupası organizasyonlarında yatırım payı satmayı amaçlayan ve tartışmalara yol açan FIFA Forward Enterprise planı, daha sonra geri çekilmek zorunda kalınmasına rağmen Avrupa’da geniş çaplı bir tepkiye neden oldu ve onlarca federasyonun desteğini kaybetmesine yol açtı. Bu durum, Infantino’nun Rabat’taki seçim mücadelesini Asya, Afrika ve Latin Amerika’daki geleneksel ittifaklarının ne ölçüde sağlam olduğunu ortaya koyacak gerçek bir sınava dönüştürüyor.

Fransa Futbol Federasyonu Başkanı Philippe Diallo, Infantino’ya karşı Avrupa’dan destek görüyor. (EPA)
Fransa Futbol Federasyonu Başkanı Philippe Diallo, Infantino’ya karşı Avrupa’dan destek görüyor. (EPA)

Philippe Diallo: Avrupa’daki isyanın bayrağını dalgalandıran Fransız perde arkası mimarı

Diğer tarafta 63 yaşındaki Fransız Philippe Diallo, UEFA bünyesinde Avrupalıların Infantino’nun nüfuzuna karşı ortaklaşa desteklediği alternatif aday olarak öne çıkıyor. Fransa’nın Saint-Nazaire kentinde doğan Diallo, Senegalli Olimpiyat boks şampiyonu Souleymane Diallo’nun oğlu. Ancak boks eldivenleri yerine hukuk ve spor yönetimi alanını tercih eden Diallo, Paris’in saygın Siyasal Bilgiler Enstitüsü’nden mezun oldu.

Diallo, yaklaşık 30 yıl boyunca (1992-2021) gözlerden uzak bir şekilde Fransa Profesyonel Kulüpler Birliği’nin yöneticiliğini yaptı. Bu dönemde uzlaşmacı ve sakin bir isim olmasının yanı sıra futbolcu transferleri ve sosyal diyalog konularındaki uzmanlığıyla tanındı.

Ocak 2023’te, Noël Le Graët’nin istifasıyla kurumun sürüklendiği krizi aşmak amacıyla Fransa Futbol Federasyonu başkanlığını üstlenerek ön plana çıktı. Daha sonra yapılan seçimde federasyonun asaleten başkanı oldu.

Diallo, bugün uluslararası futbol yönetiminde dengeyi ve güveni yeniden tesis edecek kurumsal bir alternatif olarak kendisini tanıtıyor. Bu yaklaşımını, FIFA’nın mevcut yönetiminin stratejik ve ticari kararlarda tek başına hareket etmesine yönelik Avrupa’da giderek artan rahatsızlığa dayandırıyor.

Japonya Futbol Federasyonu Onursal Başkanı Kozo Tashima, FIFA başkanlığı için aday oldu. (AFP)
Japonya Futbol Federasyonu Onursal Başkanı Kozo Tashima, FIFA başkanlığı için aday oldu. (AFP)

Kozo Tashima: Kurumu ‘temizlemek’ isteyen Japon disiplininin sesi

68 yaşındaki Kozo Tashima ise bu yarışın üçüncü ayağını oluşturuyor. Tashima, futbol sahalarından karar alma mekanizmalarına uzanan bir geçmişi temsil ediyor.

FIFA başkanlığına aday olan tarihteki ilk Japon isim olan Tashima, kariyerine 1970’lerin sonlarında Japonya Millî Takımı’nda profesyonel futbolcu olarak başladı. Daha sonra Almanya’da teknik direktörlük yapan Tashima, Japonya’nın genç millî takımlarını çalıştırdı.

Japonya Futbol Federasyonu bünyesinde çeşitli görevlerde bulunan Tashima, 2016-2024 yılları arasında federasyon başkanlığını yürüttü. Görev süresinin ardından fahri başkan unvanını alan Tashima, 2015 yılından bu yana FIFA Konseyi üyeliğini de sürdürüyor.

Adaylığının gerekçelerini gizlemeyen Tashima, yaptığı açıklamalarda kampanyasının kazanç ve kayıp hesaplarından ziyade Japonların futboldaki yükselişini üzerine inşa ettiği ‘dürüstlük, şeffaflık ve disiplin’ değerlerini uluslararası futbol yönetimine taşımayı amaçladığını belirtti. Tashima ayrıca, FIFA’da ticari çıkarların giderek artan etkisine ve siyasi baskıların spor yönetimindeki karar alma mekanizmalarının bağımsızlığına yönelik müdahalelerine karşı mücadele etmeyi hedeflediğini ifade ediyor.

18 Mart’a giden yol: Sandık mücadelesinden önce dürüstlük testi

Adaylık başvurularının sona ermesine rağmen üç isim de henüz kesin onay almış değil. Önümüzdeki haftalarda dosyaları, dürüstlük ve idari deneyim şartlarını karşılayıp karşılamadıklarının yanı sıra en az beş ulusal federasyonun desteğini alıp almadıklarının belirlenmesi amacıyla FIFA Seçim Komitesi tarafından sıkı bir incelemeye tabi tutulacak. Kabul edilen adayların kesin listesi en geç 18 Şubat 2027’de açıklanacak.

Mart 2027’de Rabat’ta sandıkların açılmasıyla birlikte seçimi ilk turda kazanmak isteyen adayın 211 oyun üçte ikisini, yani 141 oyu alması gerekecek. Sonraki turlarda ise son sıradaki adayın elenmesinin ardından salt çoğunluğu elde etmek yeterli olacak. Bu seçim, 2031 yılına kadar dünya futbolunun geleceğine yön verecek.