Beşiktaş, tarihi başarıdan tarihi başarısızlığa uğradı... Gökçe: Uluslararası halterciden sıfır çeken bir halterciye dönüştü

Beşiktaş, Şampiyonlar Ligi'nde grup aşamasında sıfır çeken 20. takım olarak tarihe geçti / Fotoğraf: AA
Beşiktaş, Şampiyonlar Ligi'nde grup aşamasında sıfır çeken 20. takım olarak tarihe geçti / Fotoğraf: AA
TT

Beşiktaş, tarihi başarıdan tarihi başarısızlığa uğradı... Gökçe: Uluslararası halterciden sıfır çeken bir halterciye dönüştü

Beşiktaş, Şampiyonlar Ligi'nde grup aşamasında sıfır çeken 20. takım olarak tarihe geçti / Fotoğraf: AA
Beşiktaş, Şampiyonlar Ligi'nde grup aşamasında sıfır çeken 20. takım olarak tarihe geçti / Fotoğraf: AA

Avrupa futbolunun kulüpler düzeyindeki en önemli organizasyonu UEFA Şampiyonlar Ligi'nde mücadele eden Beşiktaş'ın düşüşü sürüyor.
Geçen sezon Süper Lig ve Ziraat Türkiye Kupası'nda şampiyonluğa ulaşarak taraftarlarını sevindiren siyah-beyazlılar, bu sezon hem ligde hem de Şampiyonlar Ligi'nde beklentilerin gerisinde kaldı.
Süper Lig'de geride kalan 15 haftayı 21 puanla kapatarak son 33 yılın en kötü dönemini yaşayan Beşiktaş, Devler Ligi'nde oynadığı 6. maçtan da yenilgiyle ayrılarak organizasyon tarihinde grup aşamasını puansız kapatan 20. takım oldu.
2017-18 sezonunda Şampiyonlar Ligi gruplarından namağlup lider çıkan Beşiktaş tarihi bir başarıya imza atmıştı.
Bu sezon ise "Devler Ligi"ni puansız kapatarak grup aşamalarının en başarısız 20 takımı arasına giren Beşiktaş'a nasıl döndüğü ise siyah-beyazlı takıma gönül veren taraftarların en çok merak ettiği soru oldu.

"Uluslararası halterciden sıfır çeken bir halterciye dönüştü"
Spor yazarı Attila Gökçe, Beşiktaş'ın yaşadığı büyük düşüşü Independent Türkçe'ye değerlendirdi.
Beşiktaş'ı madalya sahibi bir halterci olarak nitelendiren Gökçe, takımın geçen sezondan bu yana yaşadığı değişimle ilgili şu ifadeleri kullandı:
"Uluslararası bir halterciden sıfır çeken bir halterciye dönüştü. Halterden örnek verdim çünkü bizim böyle dünya şampiyonlarımız var. Beşiktaş sıfır yenilgiyle gruptan çıktı, namağlup lider oldu, Bayern Münih denen bir duvara tosladı.  Ben önümüzdeki 30-40 yılda böyle bir şeyin yaşanacağını zannetmiyorum. Bu büyük bir başarı. Aradan geçen dört-beş yılda Sergen Yalçın'ın Beşiktaş'ı iki kupayla çok başarılı bir sezon bitirdi."

Attila Gökçe / Fotoğraf: Twitter
"Antrenman yetersizliği, transfer, Yalçın ile oyuncular arasındaki iletişim sorunları..."
Sergen Yalçın'ın Borussia Dortmund karşısında Pjanic'i yedek kulübesinde bekleterek mesaj vermek istediğini öne süren Gökçe, sözlerini şöyle sürdürdü:
"Sergen Yalçın şu mesajı veriyor: Şampiyonlar Ligi benim umurumda değil... Bir gün evvel demeç veriyor 'rotasyon yapacağım ama puan da istiyorum' diyor ancak sahaya bir teslimiyet kadrosu çıkartıyor. Çünkü onun için Kayseri maçı daha önemli." 
Beşiktaş'ta kötü gidişin nedenlerini sıralarken birçok gerekçe gösterilebileceğini düşünen Gökçe, "Antrenman yetersizliği, rekabet ve organizasyona katılım, Beşiktaş'ın marka değerinin kullanımı, transfer isabeti-isabetsizliği, Sergen Yalçın'la oyuncu grubu arasındaki iletişim sorunları... Şimdilik 4-5 konu sayabiliriz ancak 10-12 tane var. Pro lisans sahibi tanıdığım antrenör dostlarım bana Beşiktaş'ın bilimsel antrenman yapmadığını, iyi antrenman yapmadığını, sakatları optimizasyon çalışması yaparak optimal form düzeyine getirecek özel çalışmalar yapılmadığını söylediler. Bunların iki-üç tanesini sordum. Hem takım doktoru açıklama yapsın diye sordum. Hem de Beşiktaş nasıl antrenman yapıyor kamuoyuna açıklasınlar dedim. Hiçbir açıklama gelmedi" şeklinde görüş belirtti.

"Kendilerine göre üç süper transfer yaptılar"
Yeni sezon başlangıcında yapılan yıldız transferlerine dikkat çeken Gökçe, şunları kaydetti:
"Kendilerine göre üç süper transfer yaptılar. Batshuayi, Miralem Pjanic ve Alex Teixera. Şimdi bu adamların transferinin ne kadar balon olduğu anlaşıldı. Üçü de kötü futbolcu değil, çok iyi futbolcu ama Brezilyalı Alex, futbola bir yıl ara vermiş. Miralem Pjanic de Barcelona'da teknik ekibin yüzüne bile bakmadığı bir transfer kazası gibi kabul edilerek kiraya çıkarılmış? İkisinin futbolla ilişkileri kopmuş. Batshuayi, çok iyi bir santrfor. Fakat o da Premier Lig'den kiralık olarak geldi. Oranın antrenman standartlarına, oyun taktiklerine uymadığı için kiraya verildi. Bizim ligimize başladığı zaman fizik olarak Premiership standartlarını olabildiğince taşıyordu. Ama o da bizden biri oldu."

Beşiktaş, 43. dakikada Welinton'un atılmasıyla Borussia Dortmund karşısında 10 kişi mücadele etti / Fotoğraf: AA
"Yedek kulübesinde bekleyerek durumu idare ettiler"
Üç yıldız ismin yanı sıra yapılan diğer transferlerin yapılmasında hangi etkenlerin karar verici olduğunun sorgulanması gerektiğine değinen Gökçe, şu ifadeleri kullandı:
"Beşiktaş'a bu üç transferi kimler yaptırdı bilmiyorum. Menajeri falan. Ama Beşiktaş scout ekibinin içinde Sergen Yalçın'ın kardeşinin olduğunu biliyorum. Ayrıca Beşiktaş, Salih'i Kenan'ı ve bazı oyuncuları da aldı. Sadece Serdar Saatçi ışık veriyor. Salih büyük bir hayal kırıklığı. Mevcutlardan Oğuzhan büyük bir hayal kırıklığı. Demek ki Sergen Yalçın'ın geçen yıl pozitif enerji üreten varlığı, dokunuşları -ki Sergen Yalçın'ın Ozan Tufan olayında da büyük bir dokunuş başarısı vardır-. Demek ki fişi çekilen abajur gibi aralarındaki iletişim bitti diye düşünüyorum. Paralarını alıp, antrenmana gelerek, sık sık rahatsız olarak sakatlıkları bittiği halde dün gece olduğu gibi yedek kulübesinde bekleyerek durumu idare ettiler."

"Sadece Sergen Yalçın'la değil, kendisinin de merkezinde olduğu bir sürü aksilik, talihsizliğin içinde"
Sergen Yalçın'ın puan kaybedilen her maçtan sonra istifa edip etmeyeceği yönündeki sorulara maruz kaldığını ancak 'istifa edeceğim' demediğini hatırlatan Gökçe, şunları kaydetti: 
"Sorumlu benim diyor ama nihayet 'sorumlu benim' demeyi öğrendi. Yaptığı hatalar var. Bir, 'ben oynamıyorum demek'. Ondan önce hakemleri etkilemek. O arada sakatlığı öne çıkarıp öteki soruları akla bile getirtmemek. Bir de kendini yenilemedi Sergen Yalçın. Bu eldeki yeni transferlere göre o fırsatı da bulamadı. Belki de doktorlar ve bu oyuncuların ille de alınması için belki doktorlara baskı yapıldı. Fenerbahçe'de Robin Van Persie transferinde kulüp doktorunun başkanın baskısıyla 'sağlam' diye imza attığı anlaşıldı. Beşiktaş sadece Sergen Yalçın başarısızlığı da değil. Kendisinin de merkezinde olduğu bir sürü aksilik, talihsizlik, başarısızlık, yanlışın içinde. Burada en masum olarak Ahmet Nur Çebi ve yöneticileri görüyorum. Ellerinden gelen her şeyi yaptılar. Sergen Yalçın'ın doğru bir tercihi olmadığını düşünen yönetici de var içlerinde. Ama Beşiktaş sevgisi, saygısı nedeniyle medeni davranıp sustu. Tavır koymadı bu da bir erdemdir yani. Hala sesini yükseltmiyor mesela o kişi."

Sergen Yalçın / Fotoğraf: ​​​​AA
"Teslimiyet futbolu oynuyor, toptan kaçıyor"
Beşiktaş'taki kötü gidişte futbolcuların da sorumlu olduğunun altını çizen Gökçe, Kasımpaşa ve Borussia Dortmund maçlarından örnek verdi:
"Oyuncuların hepsinin sorumluluğu var. Kasımpaşa maçının ikinci yarısı ve bu maçın tamamı. Ne var biliyor musunuz? Teslimiyet futbolu oynuyor. Toptan kaçıyor. Dikkatli olarak bu tür maçları seyrettiğiniz zaman futbolcuların toptan kaçarak topun atılmayacağı kapalı yerlere sığındığını görürsünüz. En baba futbolcularda bile bunu gördüm. Yanındaki takım arkadaşını, genç arkadaşını azarlayıp 'topu bana atma' diyen, Chelsea maçını oynayan tecrübeli abiyi biliyorum. Top önüne düşüyor veya karşıdan adam geliyor topla. Önüne çıkıyor ama bir ayağı sabit diğer Ayağını uzatıyor. En büyük sakatlık tehlikesi. Kasıktan yarılır adale ya. Ayak sabit, bacağına bir buçuk metre yakınlıktaki topa ulaşmak istiyor. Dört pas üst üste yapamadılar. Savunulacak bir yanı yok. Elbette futbolcular kusurlu ama sen elindeki kumaşı iyi biçmiyorsun. Hatalı. Elbiseyi yapıyorsun sonra temiz geldi diyorsun. Ütülemeden defileye çıkarıyorsun, sonra orası, burası sarkar."

"Beşiktaş yaralarını sarar, sadece bu sezonu kaybetmiş sayılır" 
Beşiktaş'ın Devler Ligi'nde aldığı başarısız sonuçların Süper Lig'e de yansıyacağını düşünen Gökçe, sözlerini şöyle noktaladı:
"Bence film koptu. Vazo kırıldı. Vardır ya kırgınlıklar filan. Öyle bir kırgınlık değil. Makinenin çarklarından biri kırıldı. Bu çark ne kadar büyük veya küçük olursa olsun, hangi nedene dayanırsa dayansın o makinanın işlemesi için stop edecek, durduracaksınız. O parçaları ya da parçayı değiştireceksiniz ve tekrar çalıştıracaksınız. Bu arada üretimde zaman kaybettiniz ama bunlar sürekli üreten bir kurumda olabilecek şeylerdir. O nedenle bence Beşiktaş yaralarını sarar. Sadece bu sezonu kaybetmiş sayılır. Taze, çiçeği burnunda şampiyon. Öteki rakipleri Trabzonspor 30 yıldan fazladır hasret çekiyor. Galatasaray iki senedir hasret. Fenerbahçe sekiz yıldır bekliyor. Böyle şeyler olur. Büyük takımlar her yıl şampiyonluğa oynar ama her zaman şampiyon olamaz. Bu normal bir şey, karalar bağlamaya gerek yok. İnsanın bazen de çocuğu kırık not alır hatta ikmale kalır, sınıfta kalır. Olabilir. Seneye çalışır yine devam eder. Bu felaket değil yani."
Independent Türkçe



“35 yaşında olduğumu unutmuşum”... Mamdani, gazetecilerle oynadığı futbol maçında kas yırtılması yaşadı

Zohran Mamdani (AP)
Zohran Mamdani (AP)
TT

“35 yaşında olduğumu unutmuşum”... Mamdani, gazetecilerle oynadığı futbol maçında kas yırtılması yaşadı

Zohran Mamdani (AP)
Zohran Mamdani (AP)

New York Belediye Başkanı Zohran Mamdani dün yaptığı açıklamada, belediye çalışanları ile basın mensupları arasında oynanan dostluk maçında aşil tendonunun yırtıldığını duyurdu. Mamdani, önümüzdeki birkaç hafta boyunca medikal bot kullanmak zorunda kalacak.

Basın toplantısına koltuk değnekleriyle gelen Mamdani, bir muhabirin sakatlığını sorması üzerine, yaralanmanın perşembe akşamı oynanan maç sırasında meydana geldiğini belirtti.

Sakatlığın olası nedenine ilişkin değerlendirmede bulunan Mamdani, maç öncesinde yeterince ısınmadığını belirterek, “Yeterince esneme hareketi yapmadım” dedi.

Futbol tutkusuyla bilinen Mamdani, sakatlanmasına rağmen sahaya çıktıktan kısa süre sonra gol atmış olmaktan dolayı mutlu olduğunu ifade etti. Ayrıca 35 yaşında olduğunu unuttuğunu söyledi.

Mamdani, takımının maçın sonunda gazetecilerden oluşan rakip takımı yenmeyi başardığını da belirtmeyi ihmal etmedi.

Yoğun çalışma programına sahip olan Mamdani, altı ila sekiz hafta boyunca medikal bot kullanacağını ve yaklaşık dokuz ay içinde yeniden sahalara döneceğini açıkladı.


Ragbide dünyanın en güçlüsü Kuzey mi, Güney mi?

Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
TT

Ragbide dünyanın en güçlüsü Kuzey mi, Güney mi?

Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)

Adrenalin'den herkese merhaba. Bu hafta ragbiyi ve rekabeti yeni bir seviyeye taşımayı amaçlayan Nations Championship'i inceliyoruz.

Bir oyuncunun rakip savunmanın arasından topla ilerlediği, takım arkadaşlarının ona destek olmak için peşinden koştuğu ve sonunda topu rakip takımın kale çizgisinin arkasında yere bıraktığı an... Ragbi, ilk kez izleyenler için son derece sert ve karmaşık görünebilir.

Ancak oyunun temelinde basit bir amaç var: Topu rakip takımın alanına taşımak ve sayı kazanmak. Bunu yaparken de hem güç hem hız hem de takım çalışması gerekiyor.

2026'da ilk kez düzenlenen Nations Championship ise bu mücadeleyi uluslararası düzeyde yeni bir rekabete dönüştürüyor.

Kuzey ve Güney yarımkürelerinden 12 ülkeyi karşı karşıya getiren organizasyonda takımlar, yalnızca rakiplerini yenmek için değil, kendi bölgelerinin dünya ragbisindeki üstünlüğünü göstermek için de sahaya çıkıyor.

Ragbi, 15'er oyuncudan oluşan iki takım arasında oynanıyor ve bir karşılaşma 40'ar dakikalık iki devreden oluşuyor. Oyuncular oval biçimli topu ellerinde taşıyarak rakip takımın kale çizgisine ulaşmaya çalışıyor.

Ancak oyunun Amerikan futbolundan ayrıldığı önemli bir kural var: Top elle yalnızca geriye ya da yana doğru verilebiliyor.

Mesafe kazanmak isteyen oyuncular, topu taşıyarak ya da ayakla ileri göndererek ilerlemek zorunda.

Oyunda kullanılan oval topun uzunluğu yaklaşık 28-30 santimetre, çevresi ise ölçüm yapılan bölgeye göre yaklaşık 58-77 santimetre arasında değişiyor.

sdvft
410-460 gram ağırlığındaki topun şekli, oyuncuların onu hem taşırken hem de ayakla ileri gönderirken farklı teknikler kullanmasını gerektiriyor (Unsplash)

Ragbi sahası da Amerikan futbolu sahasına benzer biçimde dikdörtgen olsa da ölçüleri farklı.

Uluslararası maçlarda oyun alanının uzunluğu 94-100 metre, genişliği ise 68-70 metre arasında değişiyor. Her iki kale çizgisinin arkasında da oyuncuların sayı yapmak için topu yere bırakmaya çalıştığı özel bir alan bulunuyor. 

Ragbide en çok puan kazandıran hareket, topu rakibin kale çizgisinin arkasındaki alana taşıyıp yere bırakmak. Buna "try" deniyor ve 5 puan kazandırıyor.

Ardından takım, topu kale direklerinin arasından ve üstünden geçirerek iki puan daha kazanma şansına sahip.

Ceza vuruşuyla yapılan başarılı atışlar üç puan getirirken, oyun devam ederken topu yere sektirip direklerin arasından geçirmek de üç puan kazandırıyor.

Ragbinin fiziksel yönü ise oyunun en dikkat çekici özelliklerinden biri. Topu taşıyan oyuncu rakipleri tarafından yere indirilmeye çalışılırken takım arkadaşları topun kontrolünü kaybetmemek için mücadeleye katılıyor.

Oyuncuların birbirine kenetlenerek oluşturduğu scrum adı verilen dizilişler de oyunun karakteristik görüntülerinden biri. Bu anlarda iki takımın oyuncuları karşı karşıya gelerek topun kontrolünü kazanmaya çalışıyor.

Bir diğer dikkat çekici görüntü ise top oyun dışına çıktığında yapılan taç atışlarında ortaya çıkıyor. Lineout adı verilen bu pozisyonda iki takımın oyuncuları karşılıklı sıralanıyor ve top havaya atılıyor.

cdfvgthy
Ragbide "kule kurma" diye bilinen bu hareket, hem zamanlama hem koordinasyon hem de ciddi bir takım çalışması gerektiriyor (Unsplash)

Takım arkadaşları, topu yakalayabilmesi için bir oyuncuyu bacaklarından ve gövdesinden tutarak havaya kaldırıyor. Böylece oyuncu rakiplerinden daha yükseğe ulaşarak topu kazanabiliyor.

Bu sert mücadele, oyuncuların ciddi fiziksel temaslara maruz kalmasına da yol açabiliyor.

Özellikle rakibin yere indirildiği müdahaleler sırasında kafa travması ve beyin sarsıntısı, omuz sakatlıkları, diz ve ayak bileği bağlarında zorlanmalar, kas yırtılmaları ve burkulmalar görülebiliyor.

Profesyonel ragbide bu nedenle oyuncuların sağlık kontrolleri büyük önem taşıyor. Beyin sarsıntısı belirtileri gösteren oyuncuların maça devam etmesine izin verilmiyor. Kafa travması sonrası tanının belirsiz olduğu durumlarda ise oyuncular saha dışında sağlık kontrolünden geçiriliyor ve yalnızca sağlık ekibi uygun görürse maça dönebiliyor.

Nations Championship, ragbide uzun süredir devam eden Kuzey-Güney rekabetini yeni bir formatla sahneye taşıyor.

Bir tarafta İngiltere, Fransa, İrlanda, İtalya, İskoçya ve Galler'den oluşan Kuzey Yarımküre grubu, diğer tarafta ise Güney Afrika, Yeni Zelanda, Avustralya ve Arjantin'in yer aldığı Güney Yarımküre grubu bulunuyor. Japonya ve Fiji de coğrafi olarak Kuzey'de yer alsalar da davetli takım olarak Güney Yarımküre grubunda bulunuyor.

Turnuvanın ilk üç maç haftası temmuzda tamamlandı. Kasımda ise takımlar Avrupa'da kalan karşılaşmalarına çıktı. Altı maç haftasının sonunda iki grubun kendi içindeki sıralaması belirlenecek.

Ardından 27-29 Kasım tarihlerinde Londra'da düzenlenecek final hafta sonunda Kuzey ve Güney'in aynı sıradaki takımları karşı karşıya gelecek. İki grubun liderleri arasındaki maç ise ilk Nations Championship şampiyonunu belirleyecek.

Bu format, turnuvayı yalnızca iki güçlü takımın karşılaşmasından ibaret olmaktan çıkarıyor. Her maçın sonucu, hem ülkenin kendi grubundaki sıralamasını hem de final hafta sonunda karşısına çıkacak rakibi belirliyor.

Turnuvanın kasım etabında oynanan karşılaşmalar, ragbinin en büyük ülkelerinin bile kolay kolay üstünlük kuramadığını gösterdi.

Fransa, 13 Kasım'da Güney Afrika'yı 21-19 mağlup ederek dikkat çekici bir galibiyet aldı. Bir gün sonra Galler, Yeni Zelanda'yı 35-28 yenerek haftanın en büyük sürprizlerinden birine imza attı. İskoçya da Avustralya'yı 15-12 mağlup etti.

Bu sonuçlar, ragbide fiziksel gücün tek başına yeterli olmadığını hatırlatıyor. Oyuncuların doğru zamanda doğru yerde bulunması, topu takım arkadaşlarına aktarırken boşlukları değerlendirmesi ve rakibin savunmasını aşacak planı uygulaması gerekiyor. Bir takımın birkaç saniyelik dikkatsizliği, rakibine sayı kazanabileceği önemli bir fırsat verebiliyor.

21 Kasım'da oynanacak 6. ve son maç haftası, final sıralaması açısından büyük önem taşıyor.

İngiltere-Yeni Zelanda karşılaşması, haftanın en dikkat çekici mücadelelerinden biri. İrlanda-Güney Afrika ve Fransa-Arjantin maçları da iki yarımkürenin güçlü temsilcilerini karşı karşıya getirecek.

Ragbi, futbol kadar geniş bir izleyici kitlesine sahip olmasa da bu tür karşılaşmalar oyunun neden dünya çapında büyük bir takipçi topluluğu bulunduğunu gösteriyor.

Tribünlerdeki coşku, oyuncuların fiziksel mücadelesi ve maç boyunca sürekli değişebilen skor, izleyicilere hareketli bir spor deneyimi sunuyor.

Nations Championship'in ilk sezonu da bu rekabete yeni bir boyut kazandırmayı amaçlıyor. Temmuzda başlayan mücadele, kasım ayındaki son maçların ardından Londra'daki final hafta sonunda tamamlanacak.

Kuzey mi yoksa Güney mi üstün gelecek sorusunun yanıtı için artık son karşılaşmalar bekleniyor. Ragbide yarımkürelerin mücadelesi, ilk şampiyonunu belirlemeye hazırlanıyor.

Kaynaklar: Nations Championship, World Rugby


2027 seçimlerinde FIFA başkanlığı için yarışan üç aday kim?

Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
TT

2027 seçimlerinde FIFA başkanlığı için yarışan üç aday kim?

Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)

Spor siyasetinin uluslararası nüfuz hesaplarıyla iç içe geçtiği kritik bir dönemde FIFA, dünyanın en büyük futbol kuruluşunun 2031 yılına kadar yönetimini üstlenmek için yarışacak üç adayın yer aldığı ön listeyi resmen açıkladı.

Merakla beklenen seçim yarışı, Avrupa’daki geleneksel merkezlerde değil, 18 Mart 2027’de Fas’ın başkenti Rabat’ta, FIFA’nın 77. Kongresi kapsamında gerçekleştirilecek. Futbolun zirvesine kimin çıkacağını belirleyecek 211 ulusal federasyonun gözleri bu seçimde olacak.

On yıllık mirasını pekiştirmeyi hedefleyen mevcut başkan, iktidar tekelini kırmak için yaşlı kıtanın desteğini alan Fransız bir kulis aktörü ve Asya’nın dürüstlük ve disiplin anlayışını öne çıkaran Japon bir uzman arasında geçecek yarış, dünyanın en popüler sporunun haritasını yeniden şekillendirebilecek yeni bir dönemin habercisi niteliğinde. Peki, üç aday hakkında neler biliyoruz?

Gianni Infantino (Reuters)
Gianni Infantino (Reuters)

Gianni Infantino: Büyük anlaşmaların adamı, değişim rüzgârlarıyla karşı karşıya

56 yaşındaki İsviçre-İtalya vatandaşı Gianni Infantino, 2016 yılının şubat ayında, yolsuzluk skandalının ardından görevinden ayrılan vatandaşı Sepp Blatter’in yerine seçilmesinden bu yana FIFA’nın en üst makamında geçirdiği 10 yıllık deneyimle Rabat’taki seçim yarışına giriyor.

Fribourg Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunu olan ve yedi dil konuşan Infantino, art arda sürdürdüğü başkanlık dönemlerinde meşruiyetini, FIFA Forward programı aracılığıyla ulusal federasyonların gelirlerini artırmayı ve futbol pastasını büyütmeyi hedefleyen bir anlayış üzerine inşa etti.

Görev süresinde Dünya Kupası’na katılan takım sayısı 48’e yükseldi, Kulüpler Dünya Kupası’nın kapsamı genişletilerek takım sayısı 32’ye çıkarıldı ve Video Yardımcı Hakem (VAR) teknolojisi Dünya Kupası maçlarında kullanılmaya başlandı.

Ancak Infantino’nun yeni bir dönem için ortaya koyduğu hedef, bu kez eşi benzeri görülmemiş bir meydan okumayla karşı karşıya. Özel sektöre Dünya Kupası organizasyonlarında yatırım payı satmayı amaçlayan ve tartışmalara yol açan FIFA Forward Enterprise planı, daha sonra geri çekilmek zorunda kalınmasına rağmen Avrupa’da geniş çaplı bir tepkiye neden oldu ve onlarca federasyonun desteğini kaybetmesine yol açtı. Bu durum, Infantino’nun Rabat’taki seçim mücadelesini Asya, Afrika ve Latin Amerika’daki geleneksel ittifaklarının ne ölçüde sağlam olduğunu ortaya koyacak gerçek bir sınava dönüştürüyor.

Fransa Futbol Federasyonu Başkanı Philippe Diallo, Infantino’ya karşı Avrupa’dan destek görüyor. (EPA)
Fransa Futbol Federasyonu Başkanı Philippe Diallo, Infantino’ya karşı Avrupa’dan destek görüyor. (EPA)

Philippe Diallo: Avrupa’daki isyanın bayrağını dalgalandıran Fransız perde arkası mimarı

Diğer tarafta 63 yaşındaki Fransız Philippe Diallo, UEFA bünyesinde Avrupalıların Infantino’nun nüfuzuna karşı ortaklaşa desteklediği alternatif aday olarak öne çıkıyor. Fransa’nın Saint-Nazaire kentinde doğan Diallo, Senegalli Olimpiyat boks şampiyonu Souleymane Diallo’nun oğlu. Ancak boks eldivenleri yerine hukuk ve spor yönetimi alanını tercih eden Diallo, Paris’in saygın Siyasal Bilgiler Enstitüsü’nden mezun oldu.

Diallo, yaklaşık 30 yıl boyunca (1992-2021) gözlerden uzak bir şekilde Fransa Profesyonel Kulüpler Birliği’nin yöneticiliğini yaptı. Bu dönemde uzlaşmacı ve sakin bir isim olmasının yanı sıra futbolcu transferleri ve sosyal diyalog konularındaki uzmanlığıyla tanındı.

Ocak 2023’te, Noël Le Graët’nin istifasıyla kurumun sürüklendiği krizi aşmak amacıyla Fransa Futbol Federasyonu başkanlığını üstlenerek ön plana çıktı. Daha sonra yapılan seçimde federasyonun asaleten başkanı oldu.

Diallo, bugün uluslararası futbol yönetiminde dengeyi ve güveni yeniden tesis edecek kurumsal bir alternatif olarak kendisini tanıtıyor. Bu yaklaşımını, FIFA’nın mevcut yönetiminin stratejik ve ticari kararlarda tek başına hareket etmesine yönelik Avrupa’da giderek artan rahatsızlığa dayandırıyor.

Japonya Futbol Federasyonu Onursal Başkanı Kozo Tashima, FIFA başkanlığı için aday oldu. (AFP)
Japonya Futbol Federasyonu Onursal Başkanı Kozo Tashima, FIFA başkanlığı için aday oldu. (AFP)

Kozo Tashima: Kurumu ‘temizlemek’ isteyen Japon disiplininin sesi

68 yaşındaki Kozo Tashima ise bu yarışın üçüncü ayağını oluşturuyor. Tashima, futbol sahalarından karar alma mekanizmalarına uzanan bir geçmişi temsil ediyor.

FIFA başkanlığına aday olan tarihteki ilk Japon isim olan Tashima, kariyerine 1970’lerin sonlarında Japonya Millî Takımı’nda profesyonel futbolcu olarak başladı. Daha sonra Almanya’da teknik direktörlük yapan Tashima, Japonya’nın genç millî takımlarını çalıştırdı.

Japonya Futbol Federasyonu bünyesinde çeşitli görevlerde bulunan Tashima, 2016-2024 yılları arasında federasyon başkanlığını yürüttü. Görev süresinin ardından fahri başkan unvanını alan Tashima, 2015 yılından bu yana FIFA Konseyi üyeliğini de sürdürüyor.

Adaylığının gerekçelerini gizlemeyen Tashima, yaptığı açıklamalarda kampanyasının kazanç ve kayıp hesaplarından ziyade Japonların futboldaki yükselişini üzerine inşa ettiği ‘dürüstlük, şeffaflık ve disiplin’ değerlerini uluslararası futbol yönetimine taşımayı amaçladığını belirtti. Tashima ayrıca, FIFA’da ticari çıkarların giderek artan etkisine ve siyasi baskıların spor yönetimindeki karar alma mekanizmalarının bağımsızlığına yönelik müdahalelerine karşı mücadele etmeyi hedeflediğini ifade ediyor.

18 Mart’a giden yol: Sandık mücadelesinden önce dürüstlük testi

Adaylık başvurularının sona ermesine rağmen üç isim de henüz kesin onay almış değil. Önümüzdeki haftalarda dosyaları, dürüstlük ve idari deneyim şartlarını karşılayıp karşılamadıklarının yanı sıra en az beş ulusal federasyonun desteğini alıp almadıklarının belirlenmesi amacıyla FIFA Seçim Komitesi tarafından sıkı bir incelemeye tabi tutulacak. Kabul edilen adayların kesin listesi en geç 18 Şubat 2027’de açıklanacak.

Mart 2027’de Rabat’ta sandıkların açılmasıyla birlikte seçimi ilk turda kazanmak isteyen adayın 211 oyun üçte ikisini, yani 141 oyu alması gerekecek. Sonraki turlarda ise son sıradaki adayın elenmesinin ardından salt çoğunluğu elde etmek yeterli olacak. Bu seçim, 2031 yılına kadar dünya futbolunun geleceğine yön verecek.