Avrupa'nın Sahel ikilemi: Nijer

AFP
AFP
TT

Avrupa'nın Sahel ikilemi: Nijer

AFP
AFP

Muhammed eş-Şarki

Nijer, Afrika kıtasının orta kesiminde yer alan Sahel kuşağı bölgesinde Fransa için üçüncü bir kayıp. Bu halkları Paris'i terk etmeyi ve Fransız merkezi ile Afrika ülkeleri arasında on yıllardır süren ekonomik ve kültürel bağları terk etmeyi talep eden nedir? “Wagner şirketi bu yabancılaşmaya doğru mu ilerliyor ve Rusya'nın Ukrayna'ya karşı savaşı, şekillenmekte olan bir dünyada Doğu ile Batı arasındaki çatışmayı körüklemek için güneye doğru genişliyor mu?

Nijer, bağımsızlığını kazandığından bu yana beşinci kez askeri bir darbeye tanıklık etti. Bu olay, Rusya-Afrika Zirvesi'ni ve St. Petersburg'daki etkinlikleri gölgede bırakarak, Uluslararası Güvenlik Konseyi üye ülkelerinin başkentlerine kadar yankılandı. Kınama, tehdit ve uyarılarda ton ve güç farklılık gösterdi, ilişki ve çıkarlar doğrultusunda değişti. Aniden, konu Afrika kıtasına gıda ve buğday temin etmek değil, Afrika Sahel Bölgesi'nde yeni bir krizden çıkış yolu aramaya dönüştü. Bu da Avrupalı yüzlerce askerin kaderinin gelişmelere bağlı olarak belirlenebileceği anlamına geliyor. Başlarında, bölgede yaklaşık 1500 askeri olan Fransa askerleri yer alıyor. Daha önce Mali ve Burkina Faso'daki benzer üsleri benzer darbeler sonucunda kaybetti, Wagner’in bunların arkasında olduğu iddia edildi.

Darbenin nedenleri

Nijer'in yeni lideri Omar Tchani, (askeri) rejimin değiştirilmesinin toplumsal nedenlerden kaynaklandığına inanıyor. Ayrıca yerel güvenlik durumunun kötüleşmesi ve Mali ile Burkina Faso'daki askeri hükümetlerle teröre karşı iş birliğinin eksikliği, özellikle Libtako-Gourma sınır bölgesinde, terörist grupların etkin olduğu bir bölgede, ‘Nijer'in ve silahlı kuvvetlerin ve çalışanların, öldürülme ve aşağılanma gibi güvenlik durumunun kötü olduğu bir durum’ olduğuna dikkat çekti. 2013 yılından bu yana, Sahel bölgesindeki birçok ülke, Fransız güçlerini, radikal gruplarla mücadelede yeterince etkin olmamakla suçladı. 2014 yılından bu yana diğer Avrupa ülkelerinden güçlerin katıldığı Barkhane Operasyonu'na katılan Fransız güçlerinin bölgeyi terk etmesini istemelerinin nedeni de bu ülkelerdir.

Fotoğraf Altı:  Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron'un 23 Haziran 2023'te Paris'teki Elysee Sarayı'nda devrik Nijer Devlet Başkanı Muhammed Bazoum'u kabul ederken çekilmiş bir arşiv fotoğrafı (AFP)
Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron'un 23 Haziran 2023'te Paris'teki Elysee Sarayı'nda devrik Nijer Devlet Başkanı Muhammed Bazoum'u kabul ederken çekilmiş bir arşiv fotoğrafı (AFP)

Bazı gençlerin coşkusu, Nijer'in başkenti Niamey'in merkezinde Fransız bayrağını yakmasına yol açtı. Bu, daha önce diğer Afrika başkentlerinde de olduğu gibi, Fransız askeri ve hatta ekonomik varlığına karşı bir tepkiydi. Nijer, 1,2 milyon kilometrekarenin üzerinde bir alana sahip olmasına rağmen, elektrik krizinden muzdarip bir ülkedir ve Paris'in elektrik üretimi için ihtiyaç duyduğu uranyumun bir kısmını sağlar.

Fransa, Sahel krizinde sıkışıp kaldı

Nijer'in eski sömürgesi Paris, darbenin ardından doğrudan bir tepki olarak, ordunun iktidarı ele geçirmesi ve demokratik olarak seçilen Başkan Muhammed Bazoum'un devrilmesinin ardından askeri, mali ve teknik tüm iş birliğini durdurmaya karar verdi. Bazoum'un yokluğu, Sahel bölgesindeki Fransız varlığına ağır bir darbe indirdi. Fransa'nın Nijer'e verdiği yıllık mali destek yaklaşık 183 milyon Euro'dur ve bunun 37 milyonu askeri desteğe ayrılmıştır. Bu destek, Nijer'in aşırılık yanlısı silahlı gruplarla mücadelesine yardımcı oluyor.

Bazı gençlerin coşkusu, Nijer'in başkenti Niamey'in merkezinde Fransız bayrağını yakmasına yol açtı. Bu, daha önce diğer Afrika başkentlerinde de olduğu gibi, Fransız askeri ve hatta ekonomik varlığına karşı bir tepkiydi.

Fransız Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, Pasifik Okyanusu'ndaki Fransız sömürgelerini ziyaretinden hemen sonra yaptığı acil bir Fransız Savunma Konseyi toplantısında, askeri darbeyi kınadı ve sonuçlarını tanımadı. Bunu ‘Sahel bölgesinin tamamını tehdit eden tehlikeli bir eylem’ olarak nitelendirdi. Elysee Sarayı, darbenin liderleri, özellikle Cumhurbaşkanı Muhafız Alayı Komutanı ve Ulusal Kurtarma Konseyi Başkanı güçlü General Omar Tchani'ye yaptırımlar uygulama emri verdi. Avrupa Birliği de Avrupa Dış İlişkiler Komiseri Joseph Borrell'in ağzından aynı tavrı benimsedi. Batı Afrika Ekonomik Topluluğu (ECOWAS/ CEDEAO), aynı coğrafi alandaki önceki darbeler için yaptığı gibi anayasaya geri dönülene kadar Nijer'in üyeliğini askıya almaya karar verdi. Ancak Afrika Birliği nihai karar vermeden önce darbe liderlerine iki hafta verdi. ABD, demokratik seçeneklere bağlılığını ve şiddeti reddettiğini ifade etti.

Fransız gazetesi Le Figaro, devrik Devlet Başkanı Muhammed Bazoum'un zayıf bir yönetime sahip olduğunun farkında olmasına rağmen Fransa'nın darbe karşısında şaşkınlığa uğradığını yazdı. Bazoum, ordunun tam desteğine sahip değildi ve bazı seçimlerinden dolayı ordu ile anlaşmazlıklar yaşıyordu. Ancak kimse anlaşmazlığın bir darbeye dönüşmesini beklemiyordu. Darbeye, Cumhurbaşkanı Muhafız Alayı komutanları ve Ulusal Kurtarma Konseyi liderliği de katıldı. Gazete, ‘Fransa, Afrika'da bir kez daha kumlara takıldı’ ifadelerine yer verdi.

Uranyum için

Fransa-Afrika ilişkilerini takip eden birçok kişi, meselenin sadece anayasanın askıya alınması, sistemin zorla değiştirilmesi, demokratik yöntemlerden veya ifade ve basın özgürlüğünden uzaklaşılması veya hatta terörle mücadeleden ibaret olmadığını biliyor. Ancak enerji üretiminin geleceği ve maliyeti ve Fransız sanayilerinin rekabetçiliği açısından hayati çıkarların korunması için bir çaba olduğunu düşünüyor. Paris, uranyum ithalatının yaklaşık yüzde 10'unu Nijer'den sağlıyor. Bu fakir ülke, yarı nüfusunun elektrik lambası bile olmadığı ve yemek pişirmek için Orta Çağ öncesi yöntemlere güvendiği bir ülke.

Başkan Muhammed Bazoum ve Çad Devlet Başkanı Mohamed Idriss Deby, Deby'nin Bazoum ile 30 Temmuz'da Niamey'de yaptığı görüşmeyle ilgili Facebook sayfasında yayınladığı bir fotoğraf (Reuters)
Başkan Muhammed Bazoum ve Çad Devlet Başkanı Mohamed Idriss Deby, Deby'nin Bazoum ile 30 Temmuz'da Niamey'de yaptığı görüşmeyle ilgili Facebook sayfasında yayınladığı bir fotoğraf (Reuters)

‘LesEco’ isimli ekonomi gazetesine göre Fransız şirketi Orano, geçtiğimiz Mayıs ayında Nijer hükümetiyle 2040'a kadar yenilenebilen uranyum madenlerini işletmek için sözleşmeler imzaladı. Önceki sözleşmeler 2029'da sona erecekti. Fransa, ülkenin kuzeyinde yaklaşık 9 bin kişinin çalıştığı bir dizi madene sahip ve Fransız madencilik şirketleri, devlet sektöründen sonra Nijer'de en büyük işverendir. Fransa devleti, 2021 yılında 994 milyon Euro'luk bir anlaşmayla Orano'nın toplam varlıklarının bir kısmını satın aldı. Bu anlaşmaya, Fransa'nın Nijer ve Kazakistan'dan uranyum kaynaklarına verdiği önemi göstermek için bir dizi kamu kurumu katıldı.

Fransız gazetesi Le Figaro, devrik Devlet Başkanı Muhammed Bazoum'un zayıf bir yönetime sahip olduğunun farkında olmasına rağmen Fransa'nın darbe karşısında şaşkınlığa uğradığını yazdı. Bazoum, ordunun tam desteğine sahip değildi ve bazı seçimlerinden dolayı ordu ile anlaşmazlıklar yaşıyordu.

Madencilik sözleşmelerinin uzatılması, Fransa'nın nükleer santrallerine sürekli tedarik sağlaması açısından önemli bir kazanç. Bu, Fransa'ya, Almanya, İtalya, İspanya ve Hollanda gibi diğer AB ülkelerinden daha fazla enerji bağımsızlığı sağlıyor. Paris, bu kaynakları karbonsuz hidrojen üretimi için kullanmak istiyor. Bu konu, 2035'te Avrupa'nın enerji geleceği hakkında Berlin ve Madrid ile derin bir anlaşmazlık konusu oldu.

Cezayir’in endişesi

Cezayir, Nijer'deki olaylarda bir tür kayıp hissediyor. Nijerya'dan Akdeniz'e bir gaz boru hattı inşa etme hayalinin sona ermesinden korkuyor.

Nijer, kuzeyinde Cezayir ile 951 kilometrelik bir sınıra sahiptir. Bu sınır, Afrika'nın insan, silah ve uyuşturucu kaçakçılığının en aktif bölgelerinden biridir. Geniş bir alan olan bu bölge, terörist gruplar ve suç çeteleri tarafından faaliyetlerde bulunmak için kullanılıyor. Fransız birlikleri, sınır boyunca konuşlandırıldı ve grupların faaliyetlerini izlemek ve kuzeyde ve Libya ve Cezayir sınırlarının yakınında bulunan altın, uranyum ve diğer değerli minerallerin çıkarılan madenlerini korumak için görev yaptı. Nijer'deki darbeden sonra basın, 4 bin kilometre uzunluğunda ve 13 milyar dolarlık bir maliyetle Nijer Çölü'nün ortasından geçecek olan gaz boru hattı projesinin geleceğini sorguladı. Bu proje, Cezayir'in, Nijer ve Fas'tan geçen Atlantik Boru Hattı için Batı ve ABD desteğine karşılık, Nijer üzerinden kendi boru hattına Fransız desteğini umduğu bir projeydi.

Fas ve Cezayir, Nijer gazını Avrupa'ya ihraç etmek için rekabet ediyor. Her iki ülke de kendi projesine sahip. Nijer ve Fas, 2016'dan beri çalışmalarına devam ettikleri maliyeti 25 milyar dolar olan 6 bin 500 kilometre uzunluğunda okyanus altından geçen ve 11 Afrika ülkesinin kıyılarını takip eden bir boru hattı inşa etmeyi duyurdu.

 Cezayir, Sahel bölgesindeki ekonomik ve siyasi çıkarlarına aykırı olan her türlü rejim değişikliğinden endişe duyuyor. Özellikle Nijer'deki gelişmelerden endişe ediyor. Nijer, Cezayir'in Afrika'nın merkezine açılan bir kapı olarak gördüğü bir ülkedir. Cezayir, Afrika'daki genişleme ve nüfuz stratejisi kapsamında Nijer'i önemli bir ülke olarak görüyor.

* Şarku’l Avsat okurları için Al Majalla dergisinden tercüme edilmiştir



Çekya Başbakanı Babis: Ukrayna'da barışı Boris Johnson engelledi

Ateşkes görüşmelerine rağmen Ukrayna'nın güneyindeki cephe hattında çatışmalar sürüyor (AFP)
Ateşkes görüşmelerine rağmen Ukrayna'nın güneyindeki cephe hattında çatışmalar sürüyor (AFP)
TT

Çekya Başbakanı Babis: Ukrayna'da barışı Boris Johnson engelledi

Ateşkes görüşmelerine rağmen Ukrayna'nın güneyindeki cephe hattında çatışmalar sürüyor (AFP)
Ateşkes görüşmelerine rağmen Ukrayna'nın güneyindeki cephe hattında çatışmalar sürüyor (AFP)

Çekya Başbakanı Andrej Babis, Ukrayna savaşının daha ilk aylarda bitirilmemesinden eski Birleşik Krallık Başbakanı Boris Johnson'ı sorumlu tuttu. 

Ülkesinin TN.cz adlı internet sitesine cumartesi günü konuşan 71 yaşındaki politikacı, Mart 2022'de İstanbul'da başlatılan müzakereleri işaret etti. 

2019-2022'de Birleşik Krallık Başbakanı olan Boris Johnson'ın meseleye karışmasından önce Rusya ve Ukrayna'nın nihai anlaşmaya varmaya çok yaklaştığını savunarak şöyle dedi:

Aslında Nisan 2022'de anlaşma tamamlanmak üzereydi ama sonra Boris Johnson belirdi. Bu çatışmanın sürmesinden çıkarları vardı.

Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov da önceki aylarda verdiği bir röportajda "Dönemin Birleşik Krallık Başbakanı Boris Johnson'ın talebi ve Avrupa'nın buna itirazsız bir şekilde rıza göstermesiyle, ki suç ortaklığı da yapmış olabilirler, İstanbul anlaşmaları bozuldu" ifadesini kullanmıştı. 

Babis, Donald Trump yönetiminin arabuluculuk çalışmalarından umutlu olduğunu belirtti:

Müzakereler yoğun. Savaşı bitirip Ukrayna için istikrarlı güvenlik güvenceleri yaratacakları uzun vadeli bir çözüme yaklaşıyorlar gibi görünüyor. Avrupa bunu Donald Trump olmadan beceremez.

2026, Washington, Kremlin ve Kiev arasındaki üçlü görüşmelerin hız kazandığı bir yıl oldu. 

Taraflar, Birleşik Arap Emirlikleri'nin (BAE) başkenti Abu Dabi'de iki tur müzakere gerçekleştirdi. 

Kapalı kapılar ardından gerçekleşen görüşmelere dair ayrıntı vermekten kaçınılıyor. 

İkinci turu perşembe günü düzenlenen görüşmelerde Kiev ve Kremlin, toplamda 314 savaş esirinin takası için anlaşmıştı. Ayrıca Washington ve Moskova arasında "acil askeri iletişim hattının" tekrar açılacağı bildirilmişti. 

Kimliklerinin paylaşılmaması şartıyla Reuters'a konuşan güvenlik yetkilileri, ABD'nin martta ateşkes imzalanmasını hedeflediğini aktarıyor. 

ABD ve Ukrayna arasında yürütülen temaslarla belirlenen bu takvimin "fazla iddialı" olduğunu vurgulayan kaynaklar özellikle toprak tavizi ve güvenlik garantisi konularında henüz uzlaşı sağlanamadığına dikkat çekiyor. 

Rusya halihazırda Ukrayna topraklarının yaklaşık yüzde 20'sini kontrol ediyor. Bu topraklar arasında Donbas'ın sanayi merkezi Luhansk ve Donetsk'in büyük bir kısmıyla Zaporijya ve Herson'un bazı bölgeleri ve Kırım yer alıyor.

Independent Türkçe, RT, Reuters


ABD’ye güven azalırken Rus tehdidine karşı Avrupa sahada: Orion 26 neyi hedefliyor?

Fransız Donanması’na ait «Tonnerre» helikopter gemisinin içinde görülen çok amaçlı zırhlı araçlar (Reuters)
Fransız Donanması’na ait «Tonnerre» helikopter gemisinin içinde görülen çok amaçlı zırhlı araçlar (Reuters)
TT

ABD’ye güven azalırken Rus tehdidine karşı Avrupa sahada: Orion 26 neyi hedefliyor?

Fransız Donanması’na ait «Tonnerre» helikopter gemisinin içinde görülen çok amaçlı zırhlı araçlar (Reuters)
Fransız Donanması’na ait «Tonnerre» helikopter gemisinin içinde görülen çok amaçlı zırhlı araçlar (Reuters)

Pazar gününden bu yana, 30 Nisan’a kadar sürecek olan “Orion 26” tatbikatları başladı. Tatbikatlara çoğunluğu Avrupa ülkeleri olmak üzere 24 ülkeden birlikler katılıyor. ABD ve Kanada’nın yanı sıra Japonya, Avustralya, Güney Kore, Singapur ve Brezilya gibi ülkeler de yer alıyor. İki Arap ülkesi Fas ve Katar da tatbikata iştirak ediyor.

“Orion 26”, üç yıl önce “Orion 23” adıyla gerçekleştirilen tatbikatın ikinci versiyonu. Her iki tatbikatın ortak özelliği Fransa’nın girişimi ve liderliğinde yapılmaları olsa da, “Orion 26” hem kapsam hem de içinde gerçekleştiği son derece karmaşık jeostratejik ortam bakımından öne çıkıyor. Zira ABD’de Başkan Donald Trump’ın ikinci dönemiyle birlikte, Washington artık NATO’nun Avrupa kanadı için eskisi kadar güvenilir bir müttefik olarak görülmüyor. Bu durum Avrupalıları, savunmalarını güçlendirmeye ve kendi orduları ile kapasitelerine daha fazla dayanma arayışına itiyor.

Avrupa’nın endişelerini artıran bir diğer unsur ise Trump’ın, egemenliği NATO ve AB üyesi Danimarka’ya ait olan Grönland üzerinde kontrol kurma yönündeki söylemleri oldu. Ayrıca Washington’un, Kuzey Kutbu’ndaki yeni deniz geçitlerinde Rusya ve Çin’in emellerine dikkat çekmesi de bu tatbikatların hedeflerinden ayrı düşünülemiyor.

cdf vcfv
Fransız Donanması’na ait Tonnerre helikopter gemisi, Fransa kıyılarında Toulon üssü açıklarında Akdeniz’de gerçekleştirilen bir tatbikat sırasında askerî manevralara katılırken (Reuters)

Ukrayna’daki çatışmalar uzadıkça, Avrupa’da Rusya’nın yeni hedefler belirleyebileceği yönündeki endişeler de güç kazanıyor. Özellikle Almanya ve Fransa’daki askerî planlama birimleri, Moskova’nın Kuzey Avrupa’yı veya 1991’e kadar Sovyetler Birliği’nin parçası olan Baltık ülkelerini hedef almasının ihtimal dâhilinde olduğunu belirtiyor.

Rus saldırısına karşı senaryo

Bu çerçevede, Fransa Genelkurmay Başkanlığı tarafından planlanan “Orion 26”, bir Avrupa ülkesine yönelik hayali bir saldırıya karşı koordineli savunma planını simüle ediyor. Tatbikatta hayali adlandırmalar kullanılsa da, hedefin olası bir Rus saldırısını püskürtmek olduğu açık. Amaç, farklı milletlerden kuvvetler arasında müşterek çalışmaya uyum sağlamak; bu tür tatbikatlara NATO çerçevesinde zaten alışkın olan birliklerin eşgüdümünü pekiştirmek.

Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’un göreve gelişinden bu yana Avrupa Birliği ülkelerini kendi savunma kapasitelerini inşa etmeye teşvik eden Fransa, tatbikatın lideri olarak en büyük kuvvet ve teçhizat katkısını sağlıyor. Kara ve hava tatbikatları Fransa toprakları ve hava sahasında, deniz tatbikatları ise Kuzey Atlantik’te icra ediliyor.

dfrvgf
Akdeniz’de düzenlenen bir tatbikat sırasında, Tonnerre helikopter gemisinin güvenliğini sağlamak üzere bot üzerinde görev yapan Fransız Deniz Kuvvetleri askerleri (Reuters)

Fransa, toplam 12 bin 500 askerin 8 binini, 140 uçak ve helikopter, 1200 insansız hava aracı, 6 hava savunma sistemi, ülke geneline yayılmış 10 hava üssü ve 2500 zırhlı araç ile tatbikata katılıyor. Deniz kuvvetleri kapsamında ise “Charles de Gaulle” uçak gemisi, refakat grubu ve 25 deniz muharebe unsuru görev alıyor. Tatbikat için biri Akdeniz’de, diğeri Atlas Okyanusu kıyısında olmak üzere iki deniz üssü hazırlandı. Operasyonların yönetimi için, katılımcı ülkelerden subayların yer aldığı müşterek bir karargâh kuruldu.

Mevcut bilgiler, tatbikatların amfibi harekâtlar, kara operasyonları, hava indirme, hava üstünlüğü, siber savaş, sızma riski taşıyan bölgelerin korunması ve güvence altına alınması gibi geniş bir yelpazeyi kapsadığını gösteriyor. Tatbikatın hedefleri üç başlıkta toplanıyor:

  • Yüksek yoğunluklu çatışmalara hazırlık (hibrit savaş senaryoları dâhil)
  • Katılımcı kuvvetler arasında müşterek çalışabilirliğin test edilmesi
  •  Farklı kuvvetler ve müttefikler arasında müşterek komuta usullerinin ve operasyonel alanlar arası entegrasyonun sınanması.

Kuzey Atlantik’in korunması

Orion 26’nın en dikkat çekici boyutu, özellikle Kuzey Atlantik’teki deniz operasyonları. Askerî raporlar, bu bölgede Rusya’nın farklı biçimlerde artan “düşmanca” faaliyetlerine işaret ediyor. Bu durum, Avrupalıların bölgenin korunması konusunda yeterince çaba göstermediğini savunan ABD baskılarından bağımsız değil. Nitekim Trump, Grönland üzerindeki iddialarını bu argümanla gerekçelendirmişti.

NATO Genel Sekreteri Mark Rutte’nin girişimleriyle Trump’ın, askerî güç kullanımını da içerecek şekilde Grönland’ı kontrol altına alma niyetinden şimdilik geri adım atmış olması, sorunun ortadan kalktığı anlamına gelmiyor. Aksine, Avrupalılar ve NATO’nun ciddiyetle ele alması gereken gerçek bir güvenlik krizi bulunduğu vurgulanıyor.

Bu nedenle başlayan tatbikatlar, Batılıların bu stratejik deniz bölgesinde atacağı adımların bir “ön hazırlığı” olarak görülüyor.

Le Parisien gazetesinin pazar günkü sayısına konuşan ve tatbikatlardan sorumlu isimler arasında yer alan General Goudellier, “bir güç gösterisi” olarak tanımladığı tatbikatın temel hedefinin, “kapasiteleri bizden geri olmayan, hatta eşdeğer bir rakiple yüksek yoğunluklu çatışmalara hazırlık seviyesini yükseltmek” olduğunu söyledi. Goudellier, bu hazırlıkların uzay, siber, elektronik ve bilgi harbi tehditlerinin yanı sıra uydu istihbaratı ve elektromanyetik karıştırma gibi yeni nesil savaş unsurlarını da kapsadığını vurguladı.

General Goudellier, hava üstünlüğünün önemine dikkat çekerek, “Hava-uzay muharebesi kilit bir unsurdur; hatta düşmanın iradesini ve hareket özgürlüğünü kırmanın ön koşuludur” dedi. Bu nedenle, savaş alanının kontrolünün sağlanmasında hava hâkimiyetinin belirleyici olduğunun altını çizdi.


Vance: İran’la müzakerelerde “kırmızı çizgileri” yalnızca Trump belirler

ABD Başkan Yardımcısı JD Vance, bugün Erivan’da düzenlenen basın toplantısında konuşurken (AP)
ABD Başkan Yardımcısı JD Vance, bugün Erivan’da düzenlenen basın toplantısında konuşurken (AP)
TT

Vance: İran’la müzakerelerde “kırmızı çizgileri” yalnızca Trump belirler

ABD Başkan Yardımcısı JD Vance, bugün Erivan’da düzenlenen basın toplantısında konuşurken (AP)
ABD Başkan Yardımcısı JD Vance, bugün Erivan’da düzenlenen basın toplantısında konuşurken (AP)

ABD Başkan Yardımcısı JD Vance, İran’la yapılacak herhangi bir müzakerede “kırmızı çizgilerin” belirlenmesine ilişkin kararın münhasıran Başkan Donald Trump’a ait olduğunu söyledi. Vance’in açıklaması, Tahran’ın nükleer kapasitelere yaklaşmasına dair ABD’li yetkililerin söylemlerinin sertleştiği bir dönemde, Washington’da İran dosyasına nasıl yaklaşılması gerektiğine dair tartışmaları yeniden alevlendirdi.

Trump, pazar akşamı yaptığı açıklamada, geçen haziran ayında İran’ın nükleer tesislerini hedef alan ABD saldırısı gerçekleşmeden önce Tahran’ın “bir ay içinde” nükleer silaha sahip olmanın eşiğine geldiğini söylemişti. Bu ifade, Ortadoğu’daki en önemli jeopolitik dosyalardan biri olan İran meselesinin nasıl yönetileceğine dair tartışmaları yeniden gündeme taşıdı.

Vance’e, müzakereler çerçevesinde İran’ın sınırlı düzeyde uranyum zenginleştirmesine izin verilip verilmeyeceği ya da bunun “kırmızı çizgi” olup olmadığı sorulduğunda, “Kırmızı çizgilerin nerede çizileceğine ilişkin nihai kararı başkan verecek” dedi. Pazartesi günü Ermenistan ziyareti sırasında gazetecilere konuşan Vance, “Müzakerelerde sınırın tam olarak nerede çekileceğini başkanın netleştirmesine bırakıyorum” ifadelerini kullandı.

Beyaz Saray içinde iki ana kamp bulunuyor: İran’ın nükleer ve füze kapasitelerini zayıflatmak için kesin askeri müdahale çağrısı yapan şahinler ve bölgesel tırmanmayı önleyecek bir anlaşmaya varmak amacıyla diplomatik müzakere yolunu savunan güvercinler.

Bu bölünmeye, İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu’nun sert koşullar dayatılması yönündeki baskısı da ekleniyor. Netanyahu, taleplerinin karşılanmaması hâlinde tek taraflı saldırılarla tehdit ediyor.

Çarşamba günü Washington’da yapılması planlanan Trump–Netanyahu görüşmesi öncesinde, gözlemciler anlaşmaların adamı olarak anılan Trump’ın hangi yönde karar alacağını yakından izliyor. Önde gelen ABD’li analistler, bir yanda tırmanma risklerine karşı uyarılarda bulunurken, diğer yanda diplomasiye öncelik verilmesi çağrıları yapıyor.

Şahinler cephesi

ABD yönetimi içindeki şahinler ve en sert kanat, İran’ı dizginlemenin tek yolunun askerî baskı olduğu görüşünde. Bu çizginin başında Savunma Bakanı Pete Hegseth yer alıyor. Hegseth, son açıklamalarında Pentagon’un Tahran’ın müzakereleri reddetmesi hâlinde “tamamen hazır” olduğunu belirterek, güvenlik ve komuta unsurları, balistik füze tesisleri ya da nükleer zenginleştirme programını hedef alabilecek askerî seçeneklere işaret etti.

ABD Merkez Kuvvetler Komutanlığı’ndaki (CENTCOM) bazı sertlik yanlısı danışmanlar da Trump’a, İran’ın füze kabiliyetlerini felce uğratmayı hedefleyen “kararlı” önleyici saldırı seçenekleri sundu. Dışişleri Bakanı Marco Rubio da, füze programı ve bölgesel vekil güçler dosyasını içermeyen müzakerelerin anlamlı olmadığı görüşünü savunarak askerî baskının temel bir araç olduğunu vurguluyor. Bu ekip, yalnızca diplomasinin, özellikle Aralık 2025’ten bu yana 6 bin 400’den fazla göstericinin hayatını kaybettiği protestoların bastırılmasının ardından, İran rejimini “meşrulaştırma” riski taşıdığı görüşünde.

Saldırı senaryoları

Şahinler, esas olarak USS Abraham Lincoln uçak gemisi grubundan ve ABD ya da Avrupa’daki üslerden kalkacak stratejik bombardıman uçaklarından düzenlenecek saldırılara dayanan birden fazla senaryo hazırladı. Bu paketler, hayalet uçaklar, hassas güdümlü mühimmat ve İran hava savunmasını şaşırtmayı amaçlayan eşgüdümlü bombardımanları içeriyor; ABD uçaklarının kayıplarını asgariye indirmeyi hedefliyor.

Pentagon yetkilileri, hipersonik silah teknolojilerindeki ilerlemelerin yanı sıra elektronik ve siber harp alanlarındaki kabiliyet artışının ABD’ye sahada ciddi avantajlar sağlayacağını ifade ediyor. Buna karşılık, İran’ın olası bir askerî senaryoya hazırlık kapsamında kritik altyapısını tahkim ettiği, varlıklarını coğrafi olarak dağıttığı, yedek komuta-kontrol ağları oluşturduğu ve ilk saldırı dalgalarına dirençli geniş yeraltı tesisleri inşa ettiği de kabul ediliyor.

Güvercinler cephesi

Buna karşılık “güvercinler”, askerî tehdidi bir baskı aracı olarak kullanan, ancak ilk seçenek olarak görmeyen “güç yoluyla barış” ilkesine dayalı diplomatik bir hattı savunuyor. Bu yaklaşımın öncülüğünü Özel Temsilci Steve Witkoff yapıyor. Witkoff, geçen cuma Umman’ın Maskat kentinde yürütülen dolaylı müzakere turunu “iyi bir başlangıç” olarak nitelendirdi.

dvfe
Ortadoğu’daki operasyonlardan sorumlu ABD Merkez Kuvvetler Komutanlığı (CENTCOM) Komutanı Amiral Brad Cooper, ABD’nin özel temsilcisi Steve Witkoff ve ABD Başkanı’nın damadı ve danışmanı Jared Kushner ile birlikte “Abraham Lincoln” uçak gemisi üzerinde (ABD Donanması–AFP)

Trump’ın damadı Jared Kushner de Witkoff’a, Arap Denizi’nde USS Abraham Lincoln uçak gemisini ziyaretinde eşlik etti. Bu ziyaret, müzakerelerin askerî güç gölgesi altında yürütüldüğü mesajını verirken, görüşmelerin nükleer dosyayla sınırlı bir anlaşmaya odaklandığını gösterdi. Başkan Yardımcısı Vance de bu çizgiyi destekleyerek aceleci saldırıların ters sonuçlar doğurabileceği uyarısında bulundu.

Güvercinler, ABD taleplerinin zenginleştirmenin durdurulması, füze programının sınırlandırılması ve bölgesel müttefiklere desteğin sona erdirilmesini içerdiğini; İran’ın ise füzeler ve bölgesel dosyaların “müzakere edilemez” olduğu görüşünde ısrar ettiğini belirtiyor.

Bu ekip, askerî bir saldırının İran’ı en güçlü kozlarından biri olan Hürmüz Boğazı’nı kapatmaya sevk edebileceği uyarısını yapıyor. Günde yaklaşık 21 milyon varil petrolün geçtiği boğaz, küresel arzın yaklaşık yüzde 21’ini oluşturuyor. Böyle bir adımın petrol fiyatlarını varil başına 200 dolar ve üzerine taşıyabileceği, ciddi ekonomik hasara yol açabileceği belirtiliyor. Güvercinler, ABD’nin askerî üstünlüğüne rağmen Tahran’ın herhangi bir Amerikan zaferini son derece maliyetli hâle getirebileceğini savunuyor.

sdfrg
ABD uçak gemisi “Abraham Lincoln” ve taarruz grubu, ABD Merkez Kuvvetler Komutanlığı’nın (CENTCOM) harekât sahasında (AFP)

Beyaz Saray kaynakları, Witkoff ekibinin müzakereler yoluyla rasyonel kararların alınabileceğine inandığını ve İran’ın, kendi ekonomisine vereceği ağır zarar nedeniyle Hürmüz’de seyrüseferi aksatma riskini göze almayacağını düşündüğünü aktarıyor. Witkoff’un ayrıca Mısır, Türkiye ve Katar’dan kıdemli diplomatların önerilerini masaya koyduğu; bu çerçevede İran’ın üç yıl boyunca zenginleştirmeyi durdurması, zenginleştirilmiş stoklarını ülke dışına çıkarması ve balistik füzeleri “kullanmamayı taahhüt etmesi” gibi maddelerin yer aldığı belirtiliyor.

Müzakerelerin anlamı

Şarku’l Avsat’ın New York Times’tan aktardığı analize göre  Trump’ın uzun soluklu müzakerelere sabrının sınırlı olduğunu İran’ın muhtemel tepkilerine karşı bölgedeki ABD kuvvetlerini takviye etmek için zamana ihtiyaç duyuyor. Gazete, Trump’ın diplomasiye bir şans verebileceğini, ancak bunun süresine dair soru işaretleri bulunduğunu kaydetti.

zxvdfgbh
ABD Başkanı Donald Trump, İran’ın dini lideri Ali Hamaney ve İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu’nun yer aldığı kolaj fotoğraf (AFP)

Fox News’te ulusal güvenlik analisti olan emekli General Jack Keane ise pazartesi sabahı, İran’la müzakerelerin geçmişte de askerî operasyonlardan önce tekrar eden bir aşama olduğunu belirterek sürecin faydasına şüpheyle yaklaştı. Keane, “İran’ın bu süreçte iki amacı var: Birincisi, olası bir ABD askerî harekâtını geciktirmek için müzakereleri mümkün olduğunca uzatmak; ikincisi ise ekonomisi kötü durumda olduğu için yaptırımların hafifletilmesini sağlayacak bir anlaşma elde etmek” dedi.

1999–2003 yılları arasında ABD Genelkurmay Başkan Yardımcılığı görevini yürüten Keane, tercih edilmesi gereken seçeneğin askerî yol olduğunu savundu. Keane’e göre, bir anlaşma sağlansa bile İran “hile yapmaya ve Orta Doğu’yu istikrarsızlaştırmaya devam edecek”; rejimin ömrünü birkaç yıl daha uzatmak “mantıklı değil”.

Keane, en iyi seçeneğin İran rejiminin çöküşüne zemin hazırlamak olduğunu, İsrail ve ABD’nin ortak bir operasyon yürütmesinin muhtemel bulunduğunu ifade etti. Ayrıca, İran’ın misillemelerine karşı bölgeye askerî kaynak transferinin sürdürülmesi, operasyonun sınırlı ve kısa süreli değil; rejimin tüm unsurları ve destekçileriyle birlikte askerî, özellikle de füze kapasitelerinin yok edilmesini hedefleyen kapsamlı bir kampanya olması gerektiğini savundu.