Biden-Cinping toplantısı: Siyasi atılım mı yoksa geçici ateşkes mi?

Bazı önemli konularda anlaşmaya varılması ilişkilerin iyileştirilmesinin yolunu açtı

Biden ve Şi, 15 Kasım 2023'te San Francisco'da iken (EPA)
Biden ve Şi, 15 Kasım 2023'te San Francisco'da iken (EPA)
TT

Biden-Cinping toplantısı: Siyasi atılım mı yoksa geçici ateşkes mi?

Biden ve Şi, 15 Kasım 2023'te San Francisco'da iken (EPA)
Biden ve Şi, 15 Kasım 2023'te San Francisco'da iken (EPA)

Bir yıldan fazla bir süre sonra ilk kez bir araya gelen ABD Başkanı Joe Biden ve Çin Devlet Başkanı Şi Cinping, köklü farklılıklarını aşmaya ve tırmanan çatışmaların kendi bireysel ve ortak çıkarları üzerindeki etkilerine gerçekçi bir şekilde bakmaya çalıştılar.

Şarku'l Avsat ve Asharq arasında bir işbirliğinin meyvesi Washington Raporu, çözülmüş dosyaların yanı sıra çözülmemiş dosyaların en önemlilerini, ayrıca ikili ilişkilerin kaderini ve bu diyalog kanallarının iç krizler ve uluslararası çatışmalar üzerindeki etkisini ele alıyor.

xcsd
Kaliforniya'daki APEC zirvesi sırasında ABD ile Çin arasında bir toplantı (AFP)

‘En önemli’ ikili ilişki

Eski ABD diplomatı ve Amerikan Üniversitesi'nde profesör olan William Lawrence, Biden ve Cinping arasındaki görüşmeyi ‘olumlu’ olarak nitelendirdi. Lawrence, iki ülke arasında ‘çözülmemiş bir dizi mesele ve gerilim noktası’ olduğu için görüşmenin gerçekleşmesinin bile iyi bir gösterge olduğunu söyledi. Ancak Lawrence, fentanil konusunda bir anlaşmaya varmanın, iki ülke arasındaki doğrudan askeri iletişim kanallarının yeniden başlatılmasına ilişkin anlaşmaya kıyasla önemli olmadığını belirtti. Lawrence, "Bu diyalog son derece önemlidir. Jeopolitik açıdan bu, dünyadaki en önemli ilişkidir" dedi.

scdfevg
8 Kasım 2023'te Honduras'ta bir fentanil sevkiyatına el konulması (AFP)

Öte yandan, Çin-Amerikan Araştırmaları Enstitüsü'nün kıdemli araştırmacısı Suraj Gupta, iki ülke arasında ‘sorunların ortaya çıkması halinde çözüm bulmak için açık iletişim kanallarının olmasının’ önemine dikkat çekti. Gupta, Biden'ın Çinli mevkidaşı ile iletişim kurmaya çalıştığı Çinli balonu kazasını hatırlattı, ancak yanıt alamadı. Gupta, askeri iletişimin önemi hakkında şunları söyledi: "Çin genellikle bu tür askeri iletişimi kurmakta tereddüt eder çünkü ABD'nin sınırlarının yakınında varlığını meşrulaştırdığını hisseder. Bu anlaşma, Çin'in bu konuyu ABD ile güven inşa etmek ve ilişkileri istikrara kavuşturmak ve tehlikeli bir çatışmayı önlemek arzusu olarak ele aldığını gösteriyor."

 Fentanil uyuşturucu

Taraflar, ABD pazarlarını vuran fentanil ilacıyla ilgili bir anlaşmaya vardılar. Bu anlaşma, Çinli şirketlerin bu uyuşturucuyu üretmesini azaltma taahhüdünü içeriyordu.

Dış İlişkiler Konseyi'nde Çin çalışmaları konusunda uzmanlaşmış bir araştırmacı Zoe Liu, Biden için bu konunun, fentanil kullanımıyla ilgili sert eleştirilerle karşı karşıya kaldığı yoğun bir seçim döneminde önemli olduğunu söyledi. Ancak, konunun Çin Devlet Başkanı için aynı derecede önemli olmadığını belirtti. Anlaşmanın uygulama şekli konusunda şüphelerini dile getirdi ve şunları söyledi: "Bu başkanlık düzeyindeki toplantının gerekli çözümü sağlayacağından tam olarak emin değilim. Bunun iki nedeni var: Birincisi, fentanil, çok yüksek kâr marjına sahip bir ticaretin parçasıdır. İkincisi, fentanil üreticilerine baktığımızda, onlar özel sektörden kişilerdir. Çin, 2019 yılında ülkedeki fentanil kullanımı ve yasadışı ticaretine yasak getirdi. Bu nedenle, Çin'de uyuşturucu üretimi bir tür yasa dışı hale geldi."

William Lawrence, fentanil konusunun ABD Başkanı için önemli olduğunu kabul etti ve Çin'in bu konuda ‘çok fazla taviz vermesine gerek olmadığını’ belirtti. Lawrence, şunları söyledi: "Şi Cinping, çok fazla taviz vermek zorunda kalmadı. Yavaş yavaş bazı adımlar atmaya başlayacak. Bu tür bir anlaşmaya katılmak, ona pahalıya mal olmayan sembolik bir adımdır."

fergt
Çin, koronavirüs (Kovid-19) salgınının ardından ekonomisinde bozulma yaşıyor (AFP)

Lawrence, uyuşturucunun Latin Amerika üzerinden ABD topraklarına girdiği gerçeğinden bahsetti. Bunun, meseleyi Cumhuriyetçilerin reform yapmaya çalıştığı sınır güvenliğiyle ilgili bir meseleye dönüştürdüğünü düşünüyor. Lawrence, "Sınır meselesi, Biden'ın zorlu bir seçim süreciyle karşı karşıya olduğu bir dönemde ABD'de önemli bir mesele ve sınır ötesi uyuşturucu kaçakçılığı meselesini çözmede bir nebze de olsa başarılı olduğunu söylemek onun için önemli" dedi. Ancak Gupta, fentanil meselesine farklı bir yaklaşımdan bahsetti. Çin'in, uyuşturucu davasında buna yanıt vermenin temel koşulu olarak, Trump yönetiminin fentanil ile ilgili kolluk kuvveti olan Adli İşler Enstitüsü'ne uyguladığı yaptırımları kaldırması için ABD'ye çağrıda bulunduğuna işaret etti.

ABD yönetimi anlaşmayı duyurduktan sonra bunu yaptı. Adı geçen kuruma yönelik yaptırımlar kaldırıldı ve şunu ekledi: "İlişkinin karşılıklı saygıyı yansıtacak şekilde kurulması gerekir."

‘Yorgun’ ekonomi

ABD'li yetkililer, Çin'in ABD için stratejik bir rakip olduğunu tekrar tekrar dile getiriyorlar. Zoe Liu, bu söylemin 2017 yılında, ABD Ulusal Güvenlik Konseyi'nin Çin'i stratejik bir rakip olarak tanımlamasıyla başladığını belirtiyor. Liu, "Bu söylemlerin çoğu, Çin ekonomisinin büyümeye devam edeceği ve bir gün ABD ekonomisini geçeceği varsayımına dayanıyor" dedi. Ancak, Çin ekonomisi, Koronavirüs (Kovid-19) salgınının etkilerinden yavaş bir şekilde toparlanmasından dolayı bugün kritik bir süreçten geçiyor. Bu da Liu'nun ifadesiyle, ‘ABD ve Çin arasındaki büyüme ivmesinin tersine dönmesine’ yol açtı. Liu, "Washington'un Çin'e yönelik politikasını gözden geçirmenin zamanı gelmiş olabilir. Çin ekonomisi bir durgunluk yaşayacak ya da bir tür Japon etkisiyle karşılaşacak olursa ne olacak? Bu bakış açısından, Başkan Şi Cinping'in ABD ve Çin arasındaki ilişkilerin istikrarına olan bağlılığını vurgulamasının, Çin ekonomisine ihtiyaç duyulan güveni vermesi açısından çok önemli olduğuna inanıyorum" şeklinde konuştu.

William Lawrence, Çin'in Afrika ve Ortadoğu'daki yatırımlarını çekerek Orta Asya ve İran'a odaklanmaya başladığını belirtti. Lawrence, "Bu değişiklikler, diyalog, çözüm ve ilişkinin yeniden canlandırılması için birçok fırsat yaratıyor" dedi. "Bu, ABD’nin kazanması ve Çin'in kaybetmesi meselesi değil. Çin'in büyüme politikaları kökten değişiyor ve dünyanın en büyük iki gücü arasındaki bu ilişki bağlamında ABD politikalarının da buna ihtiyacı var" dedi.

Uluslararası çatışmalar

Çin ve İran arasındaki yakınlaşmanın bir sonucu olarak, Biden yönetimi, İran'ın Ortadoğu'daki çatışma alanını genişletmesini önlemek için Çin'in yardımını almaya çalıştı. Özellikle İran'ın bölgesel temsilcilerinin ABD çıkarlarına yönelik saldırılarının artması nedeniyle bu çabalar arttı. Suraj Gupta, Çin'in bölgedeki önemli yatırımlarına rağmen, ‘Ortadoğu politikaları açısından büyük planda hala nispeten marjinal bir oyuncu’ olduğunu belirtti. Gupta, "Çin arabuluculuk pozisyonunda değil... Arabulucu rolünü oynayabilir, ancak ABD’liler Çin'in iyi ilişkilerini İran'ı dizginlemek için kullanmasını istiyor" dedi. Gupta ayrıca, "İsrail ve Filistin sorununda Çin ve ABD'nin farklı bakış açıları var. Her ikisi de iki devletli çözümü destekliyor, ancak ABD'nin İsrail'e desteği çok daha güçlü" dedi.

csdferg
İsrail'in 15 Kasım 2023'te Gazze Şeridi'ni bombalaması (AFP)

Suraj Gupta, ABD ve Çin arasındaki dış politika farklılıklarının Ukrayna-Rusya savaşını da kapsadığını söylüyor. Bazı ABD siyasetçilerinin Tayvan meselesini Ukrayna ile karşılaştırmasına karşı çıkıyor ve aralarında büyük farklılıklar olduğunu belirtiyor. Gupta, "Ukrayna'dan bahsederken, Çin'in Ukrayna savaşındaki tutumu Gazze savaşına benzer. Çin, Avrupa güvenliğinin mimarlığında marjinal bir rol oynuyor ve yapabileceği pek bir şey yok. Bu bağlamda, Rusya ile iyi ilişkilerini kullanarak yaratıcı olmaya çalışıyor ve ateşkes sağlanırsa faydalı bir rol oynayabilir. Fransa ve ABD Ukrayna'yı müzakere masasına getirebilirse, Çin Rusya'yı siyasi bir uzlaşmaya varmaya ikna etmek için baskı yapabilir" diyor.



İsrail ordusu, Refah’ta bir tünelden çıkan dört ‘silahlı kişiyi’ öldürdü

Gazze Şeridi’nin kuzeyindeki Cibaliye Mülteci Kampı’nda yıkılan binalar (AFP)
Gazze Şeridi’nin kuzeyindeki Cibaliye Mülteci Kampı’nda yıkılan binalar (AFP)
TT

İsrail ordusu, Refah’ta bir tünelden çıkan dört ‘silahlı kişiyi’ öldürdü

Gazze Şeridi’nin kuzeyindeki Cibaliye Mülteci Kampı’nda yıkılan binalar (AFP)
Gazze Şeridi’nin kuzeyindeki Cibaliye Mülteci Kampı’nda yıkılan binalar (AFP)

İsrail ordusu bugün yaptığı açıklamada, Gazze Şeridi’nin güneyindeki Refah bölgesinde bir tünelden çıkan dört silahlı kişiyi öldürdüğünü duyurdu. Ordu, söz konusu kişilerin İsrail askerlerine ateş açtığını iddia etti.

Ordu tarafından yapılan açıklamada, “Dört silahlı terörist az önce bir tünelden çıkarak askerlerimize ateş açtı… Kuvvetlerimiz teröristleri etkisiz hale getirdi” denildi.

İsrail Ordu Sözcüsü de resmi X hesabından yaptığı paylaşımda, “Bölgeyi sabotajcılar ve terör altyapılarından temizleme faaliyetleri kapsamında, askerlerimiz Refah’ın doğusunda yer altı tünel ağı içinde bir tünel çıkışında dört sabotajcıyı fark etti. Sabotajcılar askerlerimize ateş açınca, askerlerimiz karşılık vererek dört sabotajcıyı etkisiz hale getirdi” ifadelerini kullandı.

İsrail, bir hafta önce Gazze Şeridi ile Mısır arasındaki sınır kapısını yeniden yaya geçişine açtı. Bu adım, Filistinlilerin Gazze Şeridi’nden çıkmasına ve savaş nedeniyle bölgeden kaçanların geri dönmesine imkân tanıyacak. Şarku’l Avsat’ın Reuters’tan aktardığına göre İsrail, Refah Sınır Kapısı’ndan giriş-çıkış yapan Filistinlilere güvenlik taraması yapılmasını şart koşuyor.

İsrail, sınır kapısını Mayıs 2024’te kontrol altına almıştı; bu, Gazze Şeridi’ne yönelik savaşın başlamasından yaklaşık dokuz ay sonra gerçekleşti. Savaş, ABD Başkanı Donald Trump’ın arabuluculuğunda ekim ayında uygulamaya konan ateşkesle geçici olarak sona ermişti. Sınır kapısının yeniden açılması, Trump’ın çatışmayı durdurmayı amaçlayan planının ilk aşamasında önemli bir adım olarak öne çıkıyor.


Trump, uluslararası liderleri Barış Konseyi’nin ilk toplantısına davet etti

ABD Başkanı Donald Trump, 27 Ocak 2026’da Davos’ta Gazze için bir ‘barış konseyi’ kurulmasını öngören belgeyi gösteriyor. (Reuters)
ABD Başkanı Donald Trump, 27 Ocak 2026’da Davos’ta Gazze için bir ‘barış konseyi’ kurulmasını öngören belgeyi gösteriyor. (Reuters)
TT

Trump, uluslararası liderleri Barış Konseyi’nin ilk toplantısına davet etti

ABD Başkanı Donald Trump, 27 Ocak 2026’da Davos’ta Gazze için bir ‘barış konseyi’ kurulmasını öngören belgeyi gösteriyor. (Reuters)
ABD Başkanı Donald Trump, 27 Ocak 2026’da Davos’ta Gazze için bir ‘barış konseyi’ kurulmasını öngören belgeyi gösteriyor. (Reuters)

ABD Başkanı Donald Trump tarafından kurulan Barış Konseyi’nin 19 Şubat’ta yapılması planlanan ilk toplantısına bir dizi dünya lideri davet edildi.

Arjantin Devlet Başkanı Javier Milei ve Macaristan Başbakanı Viktor Orban toplantıya katılmayı kabul ederken, Fransa, İtalya, Norveç, Çekya ve Hırvatistan liderleri daveti reddetti.

Romanya Cumhurbaşkanı Nicușor Dan dün Facebook üzerinden yaptığı açıklamada, toplantıya davet edildiğini duyurdu. Dan, ülkesinin Barış Konseyi’nin ilk oturumuna katılıp katılmama konusunda henüz nihai bir karar vermediğini ifade etti.

Dan, kararın ‘Romanya gibi fiilen konsey üyesi olmayan ancak tüzüğünün gözden geçirilmesi şartıyla katılmak isteyen ülkeler açısından toplantının formatına ilişkin Amerikalı ortaklarla yürütülecek görüşmelere’ bağlı olduğunu belirtti.

Macaristan Başbakanı Viktor Orban ise cumartesi günü yaptığı açıklamada, toplantıya davet edildiğini ve katılmayı planladığını duyurdu.

Buna karşılık Çekya Başbakanı Andrej Babis, cumartesi günü Barış Konseyi toplantısına katılmayı düşünmediğini açıkladı. Babis, TV Nova’ya yaptığı açıklamada, “Avrupa Birliği’ne (AB) üye diğer ülkelerle istişare içinde hareket edeceğiz. Bu ülkelerden bazıları konseye katılmayacaklarını ifade etti” dedi.

ABD Başkanı’nın Gazze savaşını sona erdirmeye yönelik planı uyarınca, Gazze Şeridi’nin yönetiminin, Donald Trump’ın başkanlığını yaptığı Barış Konseyi’ne bağlı olarak kurulacak Gazze Yönetimi Ulusal Komitesi tarafından geçici olarak üstlenilmesi öngörülüyor.

Ancak konseyin tüzüğünde Gazze’ye açık bir atıf yer almıyor. Metin, konseye daha geniş bir misyon yükleyerek, dünyadaki silahlı çatışmaların çözümüne katkı sunmayı hedef olarak tanımlıyor.

Konseyin önsözünde ise Barış Konseyi’nin, ‘çoğu zaman başarısız olmuş yaklaşımları ve kurumları terk etme cesaretine sahip olması gerektiği’ vurgulanarak, Birleşmiş Milletler’e (BM) örtük bir eleştiri yöneltiliyor.

Bu durum, başta Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron ile Brezilya Devlet Başkanı Luiz Inacio Lula da Silva olmak üzere bazı liderlerin tepkisini çekti. Macron ve Lula da Silva, geçtiğimiz haftanın başlarında yaptıkları açıklamalarda, ABD Başkanı’nın çağrısına karşılık olarak BM’nin güçlendirilmesi gerektiğini savunmuştu.

Hoşnutsuzluk

İtalya Dışişleri Bakanı Antonio Tajani ise ülkesinin anayasal engeller nedeniyle Barış Konseyi’ne katılmayacağını yineledi.

Tajani cumartesi günü İtalyan haber ajansı ANSA’ya yaptığı açıklamada, “Anayasal kısıtlamalar nedeniyle Barış Konseyi’ne katılamıyoruz” dedi ve İtalya Anayasası’nın, tek bir liderin yönetiminde bir kuruluşa katılmayı öngörmediğini hatırlattı.

Geçtiğimiz cuma günü Brezilya Devlet Başkanı, 79 yaşındaki ABD Başkanı Donald Trump’ı, ‘yeni bir milletler topluluğunun efendisi’ olmaya çalışmakla suçladı.

Lula da Silva tek taraflılığa karşı çoğulculuğu savundu ve BM tüzüğünün adeta parçalanmasından duyduğu üzüntüyü dile getirdi.

Donald Trump, Barış Konseyi’ni geçtiğimiz ocak ayında Davos’ta düzenlenen forumda ilan etmişti.

Tüzüğe göre, Cumhuriyetçi Başkan Trump her şeye tam hâkim; yalnızca o diğer liderleri davet edebiliyor ve katılımlarını iptal edebiliyor. Sadece ‘üye devletlerin üçte ikisinin veto hakkını kullanması’ durumunda bu yetkisi sınırlanabiliyor.

Diğer liderlerin tepkisini çeken noktalar arasında, metinde Gazze’ye açık bir atıf bulunmaması ve üyelik maliyetlerinin yüksekliği yer alıyor. Konseyde kalıcı bir sandalye almak isteyen ülkelerin 1 milyar dolar ödemesi gerekiyor.


Netanyahu’nun Washington’a yapacağı ziyaretin ardında ne yatıyor?

ABD Başkanı Donald Trump ve İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, 29 Eylül’de Beyaz Saray’da düzenlenen basın toplantısı sırasında (Arşiv – AFP)
ABD Başkanı Donald Trump ve İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, 29 Eylül’de Beyaz Saray’da düzenlenen basın toplantısı sırasında (Arşiv – AFP)
TT

Netanyahu’nun Washington’a yapacağı ziyaretin ardında ne yatıyor?

ABD Başkanı Donald Trump ve İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, 29 Eylül’de Beyaz Saray’da düzenlenen basın toplantısı sırasında (Arşiv – AFP)
ABD Başkanı Donald Trump ve İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, 29 Eylül’de Beyaz Saray’da düzenlenen basın toplantısı sırasında (Arşiv – AFP)

İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu’nun ofisinin cumartesi gecesi yaptığı ve çarşamba günü Washington’da ABD Başkanı Donald Trump ile bir araya gelmesinin beklendiğini duyurduğu çarpıcı açıklama, İran’la müzakerelerin ele alınacağı ve İsrail’in taleplerinin gündeme getirileceği iddiasına rağmen, bu dosyada gerçekte yeni bir gelişmeye işaret etmiyor. Aksine, söz konusu açıklamanın esas olarak Netanyahu’nun başta iç siyasi hesapları olmak üzere gerçek hedeflerini örtmeyi amaçladığı, bunların da büyük ölçüde İsrail’de fiilen başlamış olan seçim süreciyle bağlantılı olduğu değerlendiriliyor.

Bu değerlendirmeyi güçlendiren bir diğer unsur da Netanyahu’nun Washington ziyaretinin tarihini değiştirmesini gerekçelendirirken, ‘İran dosyasının aciliyeti’ olarak nitelediği unsuru öne sürmesi oldu.

Bilindiği üzere Netanyahu, bir hafta önce Washington’a ziyaret talebinde bulunmuş, ABD yönetimi de bu talebi kabul etmişti. Ziyaretin, başta İran dosyası olmak üzere, Başkan Donald Trump’ın Filistin meselesine ilişkin planı ve Netanyahu’nun karşı karşıya olduğu yolsuzluk davalarında olası bir af konusu gibi bir dizi başlığın ele alınması amacıyla ayın 18’inde gerçekleştirilmesi planlanıyordu. Trump’ın ertesi gün, yani ayın 19’unda Washington’da Barış Konseyi’ni toplantıya çağırması üzerine, Netanyahu’nun da konsey üyesi olması nedeniyle bu toplantıya katılacağı yönünde bir beklenti oluşmuştu.

dfert
ABD Başkanı Donald Trump, İran Dini Lideri Ali Hamaney ve İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu (AFP)

Ancak Netanyahu daha sonra, toplantıya katılma ihtimali konusunda tereddütlerini dile getirdi ve gündemdeki planın ilerlemesi önünde koyduğu engelleri kaldırmasının istenmesinden çekindiğini ima etti. İsrail’in Kanal 12 televizyonu, ziyaret tarihinin öne çekilmesinin Netanyahu’nun 18’inde planlandığı gibi Washington’a gitmemesine ve dolayısıyla Barış Konseyi liderler toplantısına katılmamasına yol açabileceğini bildirdi. Fiiliyatta Netanyahu’nun, konsey üyelerinin Gazze konusunda yerine getirmesini talep edeceği yükümlülüklerden kaçınmak için toplantıya katılmaktan geri durduğu izlenimi oluştu.

Bu değerlendirme, Netanyahu’nun anlaşmanın ikinci aşamasının, hatta ilk aşamasının uygulanması önüne ciddi engeller koyduğuna dair uluslararası alanda giderek güçlenen kanaate dayanıyor. Tahminlere göre İsrail, anlaşmayı günde üç ila dört kez ihlal ediyor. Refah Sınır Kapısı, sahada yaşananların niteliğine dair bu bağlamdaki örneklerden yalnızca biri olarak öne çıkıyor.

Netanyahu’nun tutumundaki bu değişiklik neden oldu?

Merkezi iddia, İran dosyası etrafında şekilleniyor. İsrail Kan 11 televizyonuna göre Netanyahu, cumartesi sabahı ABD Başkanı Donald Trump’ın ‘Umman müzakerelerinde olumlu ilerleme’ sağlandığı ve İran’ın gerçekten bir anlaşmaya varmak istediği yönünde bir hissiyat oluştuğuna dair açıklamalarını takip etmesinin ardından, Washington ziyaretini ayın 18’inden öne çekme kararı aldı.

Netanyahu’nun ofisinden yapılan açıklamada, ziyaret tarihinin öne alınmasının gerekçesi olarak İran’ın ‘aldatıcı’ olduğu ve kendisine herhangi bir taviz verilmemesi gerektiği görüşü öne çıkarıldı. Açıklamada, bu tutumu pekiştirmek amacıyla, ‘Tahran’la yürütülecek her türlü müzakerenin, balistik füze programının sınırlandırılmasını ve İran ekseni olarak tanımlanan yapıya verdiği desteğin durdurulmasını içermesi gerektiği’ vurgulandı. Netanyahu’ya yakın kaynaklar ise İsrail Başbakanı’nın, Trump’tan İran’ın İsrail’i tanımasını ‘gerçek barış niyetinin kanıtı’ olarak dayatmasını talep etmeyi planladığını aktardı.

Kan 11, Tel Aviv’in, Başkan Trump’ın İran’la müzakerelere başlanmadan önce ‘İsrail’le önceden üzerinde uzlaşılan bazı noktalardan geri adım atmasından’ endişe duyduğunu bildirdi. Bu çerçevede İsrail basınında yer alan değerlendirmelerde, Netanyahu’nun ofisinin açıklaması bir güç gösterisi olarak yorumlandı; İsrail’in süreci pasif biçimde izlemediğini göstermek ve karar alma sürecinde geç kalınmadan önce ABD yönetimi üzerinde etki oluşturmak amacı taşıdığı belirtildi.

İsrail’in altı talebi

Siyasi dramanın unsurlarını tamamlamak istercesine Netanyahu, İsrail Hava Kuvvetleri Komutanı’nın da kendisine Washington ziyaretinde eşlik edeceğini açıkladı. Netanyahu, bu adımın amacının, İran’a yönelik bir saldırının gerekliliğini anlatmak olduğunu belirterek, böyle bir darbenin İran’ın kapasitesini felç edeceğini ve özgüvenini sarsacağını savundu. Netanyahu ayrıca dün hükümet koalisyonunu oluşturan parti liderleriyle bir toplantı ve bunun yanı sıra Bakanlar Kurulu’nun ayrı bir oturumunu toplama çağrısı yaptı.

Netanyahu’nun çarşamba ve perşembe günleri bir dizi görüşme gerçekleştirmesi, cuma günü ise İsrail’e dönmesi planlanıyor. Program kapsamında ABD Başkanı ile görüşmenin yanı sıra, Başkan Yardımcısı JD Vance, Dışişleri Bakanı Marco Rubio, ABD Merkez Kuvvetler Komutanlığı (CENTCOM) Komutanı General Brad Cooper ve müzakere dosyasından sorumlu özel temsilciler Steve Witkoff ile Jared Kushner’la da bir araya gelmesi öngörülüyor.

fvev
İsrail'in Demir Kubbe füze savunma sistemi, İran’dan Tel Aviv’e fırlatılan balistik füzeleri önlüyor. (EPA)

Sağcı İsrail gazetesi Israel Hayom, bu çarpıcı ziyareti, Netanyahu’nun İran dosyası konusunda Trump’ı altı İsrail talebini benimsemeye ikna etme girişimi olarak yorumladı. Buna göre ilk iki talep, balistik füze dosyasının müzakerelere dahil edilmesi ve bu füzelerin menzilinin 300 kilometreyle sınırlandırılması ile İsrail’in bölgede ‘vekil güçler’ olarak tanımladığı yapılara verilen İran desteğinin sona erdirilmesini kapsıyor.

Nükleer başlık altında ise İsrail’in dört ek talep ileri sürdüğü belirtiliyor. Bu talepler; İran’ın nükleer programının tamamen ortadan kaldırılmasının garanti altına alınması, tüm zenginleştirilmiş uranyum stoklarının ülke dışına çıkarılması, oranı ne olursa olsun her türlü uranyum zenginleştirme faaliyetinden vazgeçilmesi ve Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (UAEA) müfettişlerinin İran’a geri dönerek nükleer tesislere ani denetimler yapma yetkisine sahip olmalarını içeriyor.

Beyaz Saray’ın içindeki lobi

Gazete, Netanyahu’nun bu yaklaşımı Witkoff ve Kushner’a kabul ettirmeye çalıştığını, ancak müzakereler sürecinde bu iki ismin kendi tezlerine ne ölçüde bağlı kalacağından kuşku duyduğunu aktardı. Bu nedenle Netanyahu’nun, doğrudan Trump’la görüşmenin belirleyici seçenek olduğu kanaatini taşıdığı ve ABD Başkanı’nı ikna edebilecek tek kişinin kendisi olduğuna inandığı belirtildi.

Netanyahu’nun, ABD ekibinin diğer üyelerine kıyasla daha sert bir çizgide gördüğü Başkan Yardımcısı JD Vance ile Dışişleri Bakanı Marco Rubio’nun desteğini arkasına almayı hedeflediği, bu yolla İran’la anlaşmaya varılmasından yana olan eğilime karşı Beyaz Saray içinde bir baskı grubu oluşturmayı amaçladığı ifade ediliyor.

Buna karşılık İsrailli uzmanlar, füze dosyasının nükleer programla ilgili her türlü müzakerenin zaten doğal bir parçası olduğunu vurguluyor. Uzmanlara göre, nükleer başlık taşıyabilecek gelişmiş balistik füzeler olmadan bir nükleer silah üretmenin herhangi bir anlamı bulunmuyor ve ABD’li müzakereciler de bu gerçeğin farkında. Bu nedenle söz konusu çevreler, İsrail’in bu bağlamda sergilediği paniğin büyük ölçüde yapay olduğu görüşünde.

Nitekim daha önce Netanyahu hükümetinde bakan olarak görev yapan ve halen savunma sanayii şirketi Rafael’in Yönetim Kurulu Başkanlığı’nı yürüten Yuval Steinitz’in de dile getirdiği üzere, İsrail’in esasen bir nükleer anlaşmaya varılmasını istemediği belirtiliyor. Bu bakış açısına göre, koşulları ne olursa olsun her türlü anlaşma kötü kabul ediliyor ve yaptırımların kaldırılması ile mali kaynak akışının yeniden başlaması nedeniyle Tahran’daki rejimin gücünü artıracağı savunuluyor. İsrail tarafı, söz konusu kaynakların Hizbullah’tan Iraklı gruplara, Hamas ve İslami Cihad Hareketi’nden Yemen’deki Husilere kadar İran’ın bölgedeki müttefiklerine aktarılacağını öne sürüyor.

cdf
İran’ın başkenti Tahran’da ABD ve İsrail’i kınayan bir duvar resmi (AFP)

Netanyahu’ya yakın isimlerden Steinitz’e göre masadaki alternatifler ya askerî bir saldırı düzenlenmesi ya da mevcut durumun dondurulması. Steinitz, askerî seçeneği en ideal çözüm olarak görürken, böyle bir adımın İran’daki yönetimi zayıflatacağını ve çöküşe giden süreci hızlandıracağını savundu. Mevcut durumun dondurulması ise ikinci en önemli seçenek olarak değerlendiriliyor; zira bu yol, bir anlaşmaya varılmasını engelliyor, yaptırımların yürürlükte kalmasını sağlıyor ve rejimi ekonomik ve toplumsal açıdan zayıflatmayı hedefliyor.

Steinitz, bu bağlamda Netanyahu’nun elinde haziran ayındaki savaşla ilgili önemli bir koz bulunduğunu da vurguladı. O dönemde ağır darbeler indirildiğini, buna karşın tek bir Amerikan askerinin dahi zarar görmediğini hatırlattı.

Steinitz’e göre Netanyahu, her hâlükârda Trump’tan, İsrail’in geleneksel tutumuna destek vermesini sağlamaya çalışıyor. Bu tutum, İsrail’in İran’la yapılabilecek herhangi bir anlaşmanın tarafı olmadığı ve böyle bir anlaşmanın kendisini bağlamadığı anlayışına dayanıyor. Steinitz, bu yaklaşımın ardında, İran üzerinde savaş tehdidi kılıcını sürekli olarak sallandırma gerekliliğine dair güçlü bir inancın yattığını belirtiyor.

Bu durum, Netanyahu’nun söz konusu tutumu Trump’ın otoritesine zarar vermeden nasıl dile getireceği ve Witkoff ile Kushner’a karşı Beyaz Saray içinde bir lobi oluşturup oluşturamayacağı sorularını gündeme getiriyor. Aynı zamanda Netanyahu’nun, İran liderliğini provoke edecek ve müzakerelerden çekilmeye zorlayacak adımlar atmayı mı hedeflediği, yoksa İranlı yetkililerin yeterli siyasi olgunluk göstererek Netanyahu’nun hamlelerini boşa çıkarıp Trump’la bir anlaşmaya doğru ilerleyip ilerlemeyeceği de tartışma konusu oluyor.

Netanyahu’nun bu aşamada asıl odağının, fiilen başlamış olan seçim süreciyle birlikte derinleşen iç siyasi krizi ve kamuoyu yoklamalarında gerileyen konumu olduğu dikkate alındığında, şu anki temel hedefinin iç kamuoyundaki yerini güçlendirecek bir Amerikan tutumunun ortaya çıkması olduğu değerlendiriliyor. Netanyahu’nun, İran’a karşı duran lider, hatta Trump’ın ifadesiyle bir ‘savaşçı’ ya da ‘kahraman’ olarak sunulmasının, mevcut koşullarda kendisi açısından özel bir önem taşıdığı ifade ediliyor.