Mısır ile İsrail arasında bir gerilim yatağı: Philadelphia Koridoru

Mısır'ın İsrail'in Philadelphia Koridoru üzerindeki kontrolünü yenilemeyi reddetmesinin arkasında siyasi sebepler ve güvenlikle ilgili kaygılar yatıyor.

Aileleriyle birlikte Gazze Şeridi'nin güneyine gönderilen Filistinli çocuklar, sınır çitinin ötesindeki iki Mısırlı askere bakıyor. (AP)
Aileleriyle birlikte Gazze Şeridi'nin güneyine gönderilen Filistinli çocuklar, sınır çitinin ötesindeki iki Mısırlı askere bakıyor. (AP)
TT

Mısır ile İsrail arasında bir gerilim yatağı: Philadelphia Koridoru

Aileleriyle birlikte Gazze Şeridi'nin güneyine gönderilen Filistinli çocuklar, sınır çitinin ötesindeki iki Mısırlı askere bakıyor. (AP)
Aileleriyle birlikte Gazze Şeridi'nin güneyine gönderilen Filistinli çocuklar, sınır çitinin ötesindeki iki Mısırlı askere bakıyor. (AP)

Amr İmam

Mısır muhtemelen İsrail'in Philadelphia Koridoru’nu (Selahaddin Koridoru) ele geçirmesini reddetmeye devam edecek. Mısır'ın tutumunun merkezinde Kahire için büyük önem taşıyan bir dizi güvenlik, jeostratejik ve siyasi mülahazalar yer alıyor.

Mısır'ın kuzeydoğu sınırında, Gazze Şeridi ile Sina arasında, 14 kilometrelik koridordaki Mısır denetimi, İsrail'in 2005 yılında Gazze'den tek taraflı çekilmesinin ardından başladı. Bu çekilmenin ardından Tel Aviv ve Kahire, Mısır'a bu dar sınır bölgesini denetleme yetkisi veren bir anlaşma imzaladı.

Philadelphia Anlaşması olarak adlandırılan bu anlaşma, Mısır'ın Gazze sınırının kendi tarafında, koridora odaklanacak şekilde 750 sınır muhafızı konuşlandırmasına olanak tanıdı. Bu anlaşmanın önemli bir yönü, İsrail'in, anlaşmanın Mısır'la imzalanan ve Sina'da askerden arındırılmış bir bölge kurulmasını gerektiren 1979 tarihli İsrail-Mısır Barış Anlaşması’nın şartlarını değiştirmemesini sağlayan bir madde üzerinde ısrar etmesiydi.

Anlaşma, 750 kişiden oluşan Mısır sınır muhafızlarının temel rolünü terörizmi caydırmak, yasadışı geçişleri önlemek ve herhangi bir askeri görev yerine getirmemekle sınırlandırıyordu. Üstelik anlaşma Filistin Yönetimi'ne koridorun ve dolayısıyla Filistin tarafındaki Gazze-Mısır sınırının yönetimini de veriyordu. Ancak Gazze sınırının Mısır'la olan bu kısmının yönetimi, İslamcı grubun 2007'de Gazze'de yönetimi ele geçirmesinden sonra Hamas'a devredildi.

İsrail daha önce Mısır'la ortak devriye görevi yürütmek üzere Gazze sınırının Mısır tarafında güvenlik personeli görevlendirmeyi teklif etmişti. Ancak Mısır, söz konusu önerinin egemenliğini ihlal ettiğini söyleyerek bu teklifi reddetti.

Sorulara açıklık

Koridor, Mısır ve İsrail arasındaki ilişkilerde tartışmalı bir konu olarak gündeme geliyor. İsrail Gazze'deki askeri operasyonunun yeni aşamasını, yani Filistin topraklarının Mısır'la olan güney sınırını kontrol etmeyi uygulamaya koymaya çalışıyor.

İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, 11 Aralık'ta Knesset'teki (İsrail Parlamentosu) bir komite önünde ülkesinin Philadelphia Koridoru’nu kontrol edeceğini ve İsrail'in Gazze Şeridi'nde tampon bölge oluşturacağını söyledi.

Netanyahu, 13 Ocak'ta gazetecilere verdiği demeçte, İsrail'in Filistin topraklarının güney sınırını Mısır'la kapatmadan Gazze'deki savaşı bitirmeyeceğini söyledi ve bu sınırı bir ‘boşluk’ olarak nitelendirdi.

Netanyahu sözlerini şöyle sürdürdü: “Gazze'yi askerden arındıracağız. Ancak daha sonra diğer personel ve askeri teçhizat bu boşluktan girecek. Dolayısıyla bu sınırı kapatmamız gerektiği açık.”

İsrail, bölgenin Hamas için silah kaçakçılığı merkezi olarak görülmesi nedeniyle, bu koridoru kontrol etmeden Gazze'deki herhangi bir askeri zaferin eksik kalacağına inanıyor.

İsrail, daha önce Mısır'la ortak devriye görevi yürütmek üzere Gazze sınırının Mısır tarafında güvenlik personeli görevlendirmeyi teklif etmişti. Ancak Mısır, söz konusu önerinin egemenliğini ihlal ettiğini söyleyerek bu teklifi reddetti.

İsrail'in Gazze kuşatması, Mısır'a kıyı şeridi ve onu yöneten Hamas hareketi üzerinde nüfuz kazandırdı. Bu etki, Kahire'nin etkili bir arabulucu rolünü oynamasına olanak sağladı.

Gazze kısmı

Mısır hükümeti, İsrail'in koridoru Gazze tarafından kontrol etme yönündeki önerilerini reddetmeye devam edecek gibi görünüyor. Bu reddetme, özellikle İsrail'in Gazze'nin Sina ile olan sınırlarının tam kontrolü konusunda ısrar etmesiyle gelecekte tüm olasılıklara kapı açsa bile sürecek.

İsrail, koridorda kalıcı bir varlık kurarak Gazze'yi Mısır'dan ayırmayı planlıyor. Ancak söz konusu Filistin topraklarını Mısır'dan ayırmak, Mısır için önemli güvenlik, siyasi ve jeostratejik sonuçlar doğuracak büyük bir coğrafi değişiklik oluşturacak.

Uzun yıllar önce, özellikle İsrail'in Gazze'ye kapsamlı bir abluka uygulamasının ardından Mısır, Filistin topraklarının dış dünyaya tek işlevsel çıkış noktası olan Gazze ile bağlantısı nedeniyle siyasi öneminin ve bölgesel ağırlığının bir kısmını kazandı.

sdvfgrbt
Mısır Kızılayı tarafından sağlanan insani yardımları taşıyan bir tır, Gazze Şeridi'nin güneyindeki Kerem Şalom Sınır Kapısı’nın İsrail tarafında İsrail askerlerinin önünden geçiyor. (AFP)

İsrail, Hamas'ın kontrolü altında, kıyı şeridine uyguladığı kapsamlı ablukanın bir parçası olarak 2007'den bu yana Gazze'yle olan dört geçiş noktasını kapatıyor.

Sina-Gazze sınırında iki geçiş kapısı daha var. Bunlardan biri, insanların Filistin topraklarına gidiş-gelişe yönelik Refah Sınır Kapısı. Diğeri ise Mısır'dan gıda ve temel ihtiyaçlar da dahil olmak üzere malların geçişi için bir diğer yol olan Kerem Şalom Sınır Kapısı.

İsrail'in Gazze kuşatması, Mısır'a kıyı şeridi ve onu yöneten Hamas hareketi üzerinde nüfuz kazandırdı. Bu etki, Kahire'nin bir yanda Hamas, diğer yanda İsrail ve Gazze'de faaliyet gösteren diğer gruplar arasında etkili bir arabulucu rolünü oynamasına olanak sağladı. Aynı zamanda Gazze'deki gruplar ile iktidardaki Fetih Hareketi de dahil olmak üzere Batı Şeria'da faaliyet gösteren diğer gruplar arasında arabuluculuk yapmasına da izin verdi.

Gazze'de şu anda tüm şiddetiyle devam eden savaş, net bir şekilde Mısır'ın Gazze'deki etkisine odaklanıyor. Mısır, savaşın harap ettiği topraklara malların tek giriş noktası. Savaşın başlamasıyla birlikte burada mahsur kalan halkın ve binlerce yabancının da tek çıkış noktası burası.

Aslında bu durum, 7 Ekim'de İsrail'e düzenlenen saldırılardan sonra yabancı yetkililerin birbiri ardına Kahire'ye akın etmelerine ve vatandaşlarını İsrail'in cehenneme dönüştürdüğü Filistin topraklarından kurtarmak için yardım istemelerine neden oldu.

Mısır eski Dışişleri Bakanı Muhammed el-Arabi, Al-Majalla'ya “Mısır, tüm taraflarla dengeli bir şekilde ilgileniyor ve Filistin halkının çıkarlarını önceliklerinin en üstüne koyuyor. Bu, Mısır'ın yıllardır açık bir politikası” açıklamasında bulundu.

Bazı Mısırlı gözlemciler, İsrail'in Gazze'deki zulmünün yeni bir kökten dincilik dalgasının ortaya çıkmasına yol açabileceği yönündeki korkularını dile getiriyor.

Güven eksikliği

İsrail'in koridoru kontrol etme planlarını Mısır'a ilettiği bildirildi. Ancak Kahire, bölge üzerindeki kontrolünü öne sürerek İsrail'in bu planını reddetti.

Mısır'ın reddi de iki taraf arasındaki güven eksikliğinden kaynaklanıyor. Geçtiğimiz on yılda Mısır'ın Sina'nın güvenliğine hem mali hem de insani açıdan büyük yatırım yapması dikkat çekici.

Mısır'ın, Sina'nın kuzey kesiminde İslam emirliği kurmaya çalışan DEAŞ'ın Sina koluna karşı verdiği mücadele, birçok can ve mal kaybına sebep oldu.

Sina'da DEAŞ saflarında savaşan bazı militanlar, Sina ile Gazze Şeridi sınırındaki devasa kaçakçılık tünelleri ağı üzerinden Gazze'den Mısır topraklarına sızmıştı.

Gazze bir dereceye kadar İslam'ın kalesi olarak kabul ediliyor ve selefi cihatçı hareketler de dahil olmak üzere bazıları DEAŞ'ı destekleyen İslami hareketlerle karmaşık ilişkiler içeriyor.

Bu hareketlerin savaşçıları Mısır ordusunu açık bir düşman olarak görüyor. Aynı şekilde, Kahire'deki karar alma çevrelerindeki bazı kişilerin Hamas hareketini Müslüman Kardeşler'in ideolojik bir kolu olarak görmesi nedeniyle Mısır'ın Hamas'la ilişkileri de yüksek derecede istikrara sahip değil. Zira Müslüman Kardeşler 2012 yılında Mısır’da iktidara gelmiş ve bir yıl sonra Mısır ordusu darbe yaparak hükümeti düşürmüştü.

sdvr
Philadelphia Koridoru'na paralel bir yolda devriye gezen Mısırlı askerler. (AFP)

Son on yılda Mısır, Sina ile Gazze arasında bulunan onlarca kaçakçılık tünelini, tünellere su basmak da dahil olmak üzere çeşitli yollarla yok etti. Mısır ve İsrail, Sina'da aşırıcılıkla mücadelede özellikle istihbarat düzeyinde iş birliği yaptı. İsrail ayrıca Mısır'ın Sina'nın bazı bölgelerine kuvvet ve askeri teçhizat konuşlandırılmasını artırma yönündeki taleplerini de kabul etti. Bu, Mısır'ın kuzeydoğusunda bulunan bu topraklarda Mısır kuvvetlerinin varlığını sınırlayan, aralarındaki barış anlaşmasında bazı değişiklikler yaptı.

Ancak bazı Mısırlı gözlemciler, İsrail'in Gazze'deki zulmünün yeni bir kökten dincilik dalgasının ortaya çıkmasına yol açabileceği yönündeki korkularını dile getiriyor. İslami konularda bağımsız bir uzman olan Samih Iyd, Al-Majalla'ya şunları söyledi: “Bu, Sina'nın güvenliğine tehdit oluşturuyor. Kökten dincilik dalgası, Batı ülkeleri de dahil olmak üzere her yerde terör saldırılarına yol açacak.”

İsrail aynı zamanda Kahire'nin Philadelphia Koridoru'nun statüsünün değiştirilmesine yönelik uyarıları görmezden gelmeyi ve bölgeye askeri varlığını dayatmayı da seçebilir. Bu ise Mısır'la yapılan barış anlaşmasının çökmesine neden olabilir.

Her şey mümkün

Gazze'deki savaş, İsrail'in büyük bir askeri başarısı olmadan hâlâ devam ediyor. Hamas bırakın mağlup olmayı, zayıf konumda bile değil. Şarku’l Avsat'ın Majalla'dan aktardığı analize göre Gazze'deki yönetici grup ve onunla müttefik olan diğer gruplar, İsrail ordusunun halihazırda kontrol ettiğini söylediği kuzey ve orta Gazze bölgelerinden bile İsrail şehirlerine roket saldırıları düzenlemeye devam ediyor.

Savaşın Gazze'de yarattığı insani ve maddi kayıplar felaket, hatta skandal niteliğinde. Bu da İsrail'in Hamas'la değil, sivillerle savaştığı görüşünü doğruluyor.

Bu başarısızlıklar, İsrail hükümetini Mısır'ı suçlama oyunu oynamaya, özellikle de Mısır'ı Gazze ile sınırlarında kontrolü sıkılaştırmamakla ve Hamas savaşçılarının eline geçen silah akışını görmezden gelmekle suçlamaya teşvik edebilir.

İsrail aynı zamanda, Kahire'nin Philadelphia Koridoru'nun (Selahaddin Koridoru) statüsünün değiştirilmesine yönelik uyarılarını görmezden gelmeyi ve bölgeye askeri varlığını dayatmayı da seçebilir. Bu ise Mısır'la yapılan barış anlaşmasının çökmesine neden olabilir ve Mısır ordusuna Sina'daki kuvvetlerinin varlığını artırmak için yeterli bir mazeret verebilir.

*Bu analiz Şarku’l Avsat tarafından Londra merkezli Al Majalla dergisinden tercüme edilmiştir.



İran'da rejim değişikliğinin Rusya'nın çıkarlarına yansımaları

Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ve İran Devlet Başkanı Mesud Pezeşkiyan, iki ülke arasındaki Kapsamlı Stratejik Ortaklık Anlaşması'nın imza töreninde, Kremlin, Rusya, 17 Ocak 2025 (Reuters)
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ve İran Devlet Başkanı Mesud Pezeşkiyan, iki ülke arasındaki Kapsamlı Stratejik Ortaklık Anlaşması'nın imza töreninde, Kremlin, Rusya, 17 Ocak 2025 (Reuters)
TT

İran'da rejim değişikliğinin Rusya'nın çıkarlarına yansımaları

Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ve İran Devlet Başkanı Mesud Pezeşkiyan, iki ülke arasındaki Kapsamlı Stratejik Ortaklık Anlaşması'nın imza töreninde, Kremlin, Rusya, 17 Ocak 2025 (Reuters)
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ve İran Devlet Başkanı Mesud Pezeşkiyan, iki ülke arasındaki Kapsamlı Stratejik Ortaklık Anlaşması'nın imza töreninde, Kremlin, Rusya, 17 Ocak 2025 (Reuters)

Anton Mardasov

ABD silahlı kuvvetleri, bilhassa üst düzey liderliği hedef alarak ve askeri ve hükümet yapısını istikrarsızlaştırarak İran'a karşı etkili saldırılar düzenlemesini sağlayacak muharebe gücüne ve sayısına sahip operasyonel birimleri konuşlandırmaya devam ediyor. Buna, çeşitli istihbarat türlerinde önemli bir yoğunlaşma, denizaltı ve savaş gemilerinin hızlıca konuşlandırılması ve önemli hava birimlerinin dikkatlice seçilmiş operasyonel üslere yeniden konumlandırılması eşlik ediyor.

Bununla birlikte en kritik aşama, hedef belirleme, gerekli kuvvet ve kaynakların değerlendirilmesi, bunların farklı eksenlere dağıtılması ve sadece çeşitli askeri oluşumlar arasında değil, İsrail ile de koordinasyon ve etkileşim mekanizmalarının incelenmesini içeren bir acil durum planının geliştirilmesi olmayı sürdürüyor.

Tahran misilleme saldırıları düzenlerse, bunların İsrail içindeki tesisleri ve muhtemelen bölgedeki ABD üslerini hedef alacak orta menzilli balistik füze saldırılarını içermesi bekleniyor. Önceki füzeleri önleme operasyonlarında anti-füze mühimmatındaki yüksek tüketim göz önüne alındığında, rezervlerin yenilenmesi ve güçlendirilmesi acil bir ihtiyaç olarak öne çıkıyor. Bununla birlikte, 12 Gün Savaşı'ndan bu yana geçen süre, savunma sanayilerinin bu mühimmatın üretimini daha etkili muharebe operasyonlarını desteklemek için gerekli oranda artıramadığını gösteriyor.

ABD ve İsrail'in, İran'ı sürekli teyakkuz halinde tutup, kuvvetlerini tüketen ve ekonomisine yük getiren askeri eylem tehditleriyle Tahran'a baskı uygulamaya devam etmesi muhtemel. Öte yandan, uzun bir süre boyunca bölgede yüksek düzeyde muharebe hazırlığı ve güçlü bir askeri varlığı sürdürmek, ABD kaynakları üzerinde de baskı oluşturmaktadır. Bununla birlikte, İran'ın ekonomik durumunu dikkate almasak bile, bu tür senaryolarda daha büyük inisiyatife ve stratejik avantajlara sahip olan saldırgan taraftır.

Tahran, bölgedeki ABD askeri üslerini, hayati önemdeki petrol altyapısını ve hatta İsrail'in kendisini hedef almakla tehdit etmekten çekinmedi

Askeri açıdan bakıldığında, herhangi bir ABD-İsrail askeri operasyonuna İran'ın olası bir yanıtının etkinliği sorgulanabilir. Geçen yıl ABD ve İsrail ile yaşanan çatışmanın ardından İran, o dönemde fırlattığı yüzlerce balistik füzenin somut bir stratejik etki yaratamaması nedeniyle nispeten daha zayıf bir görüntü verdi. Tahran'ın son çatışma (12 Gün Savaşı) sırasındaki tutumu da özellikle petrol tankerlerini hedef almak gibi bu tür durumlarda en etkili baskı taktiklerinden bazılarını kullanmaktan kaçınarak, uzun süreli bir yüksek gerilimden kaçınma arzusunda olduğunu açıkça gösterdi. Bu ihtiyatlılık, her şeyden önce İsrail'in bir caydırıcılık ile karşılaşmadan yoğun ve sürekli hava saldırıları düzenlemesine olanak sağladı.

Bu sefer, teorik olarak, İran stratejisini yeniden değerlendirmek zorunda kalabilir. Saldırı durumunda, ABD'nin öncelikle deniz birimlerini korumak için ana kuvvetlerini İran'ın balistik ve gemisavar seyir füzelerinin menzilinin ötesine konuşlandırması bekleniyor. Aynı zamanda, İran'a yakın bölgelerdeki ABD askeri üsleri, çok katmanlı ve yoğun hava ve füze savunma sistemleri konuşlandırılarak azami koruma ile güçlendirilecektir.

Görsel kaldırıldı.Umman Körfezi'nde İran, Rusya ve Çin arasında yapılan askeri tatbikatlara katılan gemiler, 12 Mart 2025 (AFP)

Bu bağlamda, Tahran, bölgedeki ABD askeri üslerini, hayati önemdeki petrol altyapısını ve hatta İsrail'in kendisini hedef almakla tehdit etmekten çekinmiyor. Irak'taki İran yanlısı gruplar, özellikle Nuceba Hareketi, Hizbullah Tugayı ve Bedir Örgütü, bu kez askeri destek sağlama konusunda daha net bir kararlılık gösteriyorlar. Irak'taki İran yanlısı silahlı örgütlerden biri olan Seraya Evliya ed-Dem, yaklaşık 86 kilometre menzilli İran yapımı Ebabil/Arman güdümlü füzeler de dahil olmak üzere taktik füzeler için fırlatma rampalarıyla donatılmış bir yeraltı üssünden faaliyet göstermeye hazır olduğunu açıkladı. Bu türden herhangi bir tırmandırma, mümkün olduğunca çok potansiyel bölgesel müttefiki devreye sokmayı İran için son derece önemli hale getirecektir. Zira bu, İran'ın düşmanının çabalarını dağıtmasına ve daha yakın mesafeden ve daha düşük stratejik maliyetle birden fazla Amerikan mevziini hedef almasına olanak tanıyacaktır.

Kanıtlar, Moskova'nın önceki çatışmaya (12 Gün Savaşı) kıyasla bu krize daha fazla dahil olduğuna ve İran rejimine daha net destek verdiğine işaret ediyor

Bununla birlikte, ABD ve İsrail lehine olan ezici askeri ve ekonomik dengesizlik, Tahran için uzun süreli bir silahlı çatışmada kesin bir zaferi neredeyse imkansız kılıyor. Beklenen tüm senaryolarda, savaşın stratejik ve ekonomik maliyetinin İran için çok yüksek olacağı ve nihai sonucun kesinlikle onun lehine olmayacağı öngörülüyor.

ABD ve İsrail'in tehditlerini yerine getirip mevcut İran askeri ve siyasi liderliğini devirmeyi başardığını varsayalım. Bu, tamamen göz ardı edilemese de gerçekleşme olasılığı belirsiz olduğundan, sadece varsayımsal bir senaryodur. Ancak, böyle bir senaryonun İran rejiminin yapısında hızlı bir değişikliğe yol açmayacağı açık ve net. Eşsiz iç yapısı ve örgütlü muhalefetin zayıflığı nedeniyle, iktidar mücadelesi süreci muhtemelen uzun ve karmaşık olacaktır. Bu tür acil durumlarda, İran Devrim Muhafızları, ülkedeki tüm reformist akımları marjinalleştirerek ve hatta ortadan kaldırarak, “Venezuela senaryosu” olarak bilinen -ılımlı güçlerle barışçıl bir iktidar geçişi- durumundan kaçınmaya çalışabilir. Zira teorik olarak, bu akımlar, uluslararası izolasyonun sona ermesi ve ekonomik durumun iyileştirilmesi karşılığında sadece nükleer programdan değil, füze programından da vazgeçmeye istekli olabilirler.

Görsel kaldırıldı.İran ordusu askerleri, Saddam Hüseyin Irakı'yla 1980-1988’de yaşanan savaşın başlangıcını anma amacıyla Tahran'da düzenlenen yıllık askeri geçit töreninde, 21 Eylül 2024 (AFP)

Bu gerçeklik önemli bir soruyu gündeme getiriyor: Bu gelişmelerin Rusya üzerindeki etkisi nedir? Kanıtlar, Moskova'nın önceki çatışmaya (12 Gün Savaşı) kıyasla bu krize daha fazla dahil olduğuna ve İran rejimine daha net destek verdiğine işaret ediyor. Rusya’nın iç protestoları bastırmak için özel araçlar sağlamasının yanı sıra, Rus Antonov-124 ve Ilyushin-76 gibi ağır askeri kargo uçakları, dikkat çekici ve alışılmadık bir hamleyle Çinli muadilleriyle koordineli olarak İran'a askeri sevkiyatlar gerçekleştiriyor. Sosyal medyada İran'daki Rus Mi-28 saldırı helikopterlerine dair ilk görüntülerin yayınlanması iki anlam taşıyor. Birincisi operasyonel olup, daha önce verilmiş siparişler kapsamında teslim edilen partileri temsil ediyor; ikincisi ise medyatik ve psikolojik olup, devam eden bilgi savaşının bir parçası olarak İran'ın müttefiklerinden önemli askeri “sürprizler” teslim alabileceğini yaymayı amaçlıyor.

Rusya için olduğu gibi Çin için de İran'daki olası bir rejim değişikliğinin taşıdığı en büyük risk, bir güç boşluğundan kaynaklanabilecek belirsizliktir

Bununla birlikte, bu sevkiyatların doğrudan askeri etkisi, geniş çaplı gerilimi tırmandırma senaryoları karşısında sınırlı kalıyor ve gerçek ihtiyaçlar denizinde bir damlayı temsil ediyor. Yine de değerleri maddi boyutlarının çok ötesine uzanıyor. Bu, stratejik desteğin somut ve pratik ifadesi, siyasi ittifakın diplomatik açıklamaların ötesine geçen somut adımlara dönüşmesidir. Bu bağlamda, İran medyası, İran, Rusya ve Çin arasında şubat ayında Kuzey Hint Okyanusu'nda üçlü ortak deniz tatbikatlarının yapılmasının planlandığını bildirdi. Şarku'l Avsat'ın al Majalla'dan aktardığı analize göre bu hamle, özünde, Batı baskısı karşısında bu güçler arasındaki koordinasyon ve stratejik ittifak düzeyinde ciddi yükselişi yansıtan güçlü bir sembolik siyasi ve askeri mesaj niteliğinde.

Görsel kaldırıldı.İran'ın “Nahid-2” iletişim uydusu Rusya'nın Uglegorsk kenti dışında, Rus Soyuz roketi kullanılarak Vostochny Uzay Üssü'nden fırlatılıyor, 25 Temmuz 2025 (AFP)

Moskova ve Tahran arasındaki gizli askeri-teknik iş birliği ve istihbarat etkileşiminin dinamikleri, uzun zamandır resmi ticari ve ekonomik ilişkilerden bağımsız olarak işlemektedir. Ancak, iki ülkenin derin yaptırımlar konusundaki ortak deneyimi, yeni yakınlaşma noktaları yaratmaya başladı. 2022'de uygulanan kapsamlı yaptırımların ardından Moskova, özellikle petrol ticaretinde, karıştırma, yeniden etiketleme ve petrolü üçüncü bir ülkeden gelmiş gibi satma yoluyla yaptırımların etrafından dolaşma konusunda İran'ın birikmiş deneyimine aktif olarak güvendi. Ancak bu ilişkinin derinliği abartılmamalı. Temel ekonomik gösterge olan ikili ticaret hacmi, 2025 yılında 4,8 milyar doları aşmadı. Bu rakam örneğin, Rusya ile Birleşik Arap Emirlikleri arasındaki ticaret hacmiyle (12 milyar dolar) karşılaştırıldığında oldukça düşük olup, iki ülke arasındaki ekonomik ortaklığın sınırlı kapsamını vurguluyor.

Rusya için olduğu gibi Çin için de İran'daki olası bir rejim değişikliğinin taşıdığı en büyük risk, bir güç boşluğundan kaynaklanabilecek belirsizliktir. Ekonomik ve iş birliği açısından olası en kötü sonuçlardan biriyse, son yıllarda Rusya'nın Ortadoğu ve ötesindeki varlığının ideolojik gerekçesinin temeli olan uluslararası Kuzey-Güney ulaşım koridorunun çökmesidir. Moskova, küresel ölçekte Tahran'ın taktiksel bir müttefik olabileceğini, ancak tam anlamıyla stratejik bir müttefik olamayacağını kabul ediyor; zira bu ittifak, siyasi iradeden ziyade din faktörü tarafından kısıtlanıyor. Uzmanlar, yalnızca ideolojisini paylaşanların İran'ın müttefiki veya dostu olabileceğini, diğer ülkelerin ise bu ideolojik bağlamda sadece birer araç olduğu gerçeğini sıklıkla gözden kaçırıyorlar.


New START Anlaşması’nın sona ermesinin ardından... Dünya, nükleer yok oluş tehdidinden kendini nasıl kurtaracak?

Dönemin ABD Başkanı Barack Obama ve Rus mevkidaşı Dmitriy Medvedev, 8 Nisan 2010 tarihinde Prag’da New START Anlaşması’nı imzaladıktan sonra el sıkışıyor. (AP)
Dönemin ABD Başkanı Barack Obama ve Rus mevkidaşı Dmitriy Medvedev, 8 Nisan 2010 tarihinde Prag’da New START Anlaşması’nı imzaladıktan sonra el sıkışıyor. (AP)
TT

New START Anlaşması’nın sona ermesinin ardından... Dünya, nükleer yok oluş tehdidinden kendini nasıl kurtaracak?

Dönemin ABD Başkanı Barack Obama ve Rus mevkidaşı Dmitriy Medvedev, 8 Nisan 2010 tarihinde Prag’da New START Anlaşması’nı imzaladıktan sonra el sıkışıyor. (AP)
Dönemin ABD Başkanı Barack Obama ve Rus mevkidaşı Dmitriy Medvedev, 8 Nisan 2010 tarihinde Prag’da New START Anlaşması’nı imzaladıktan sonra el sıkışıyor. (AP)

Antoine el-Hac

5 Şubat 2026, Rusya ile ABD arasında nükleer silahların sınırlandırılmasına yönelik son anlaşmanın da sona ermesiyle, dünyayı yeni bir belirsizlik ve endişe dönemine sokan tarihi bir gün olarak kayda geçti.

8 Nisan 2010’da dönemin ABD Başkanı Barack Obama ile Rusya Devlet Başkanı Dmitriy Medvedev, Prag’da Yeni Stratejik Silahların Azaltılması Anlaşması’nı (New START) imzaladı. Anlaşma 5 Şubat 2011’de yürürlüğe girdi ve 2021 yılında beş yıl süreyle uzatıldı. Anlaşma, stratejik nükleer silah sistemlerini ‘kıtalararası’ olarak tanımladı; yani örneğin Avrupa'dan fırlatılıp ABD’de patlayabilecek ve bunun tersi de mümkün olabilecek sistemler olarak nitelendirildi.

New START Anlaşması, ABD ve Rusya için konuşlandırılmış stratejik nükleer başlık sayısını bin 550 ile sınırlandırdı. Bu başlıkların, uçaklar, kıtalararası balistik füzeler ve denizaltılar dahil olmak üzere 700 nükleer taşıma aracı üzerinde konuşlandırılması öngörüldü. Ayrıca nükleer silah taşıma kapasitesine sahip füzeler ve uçaklar için konuşlandırılmış ve konuşlandırılmamış toplam 800 fırlatma platformu sınırı getirildi.

Rusya Savunma Bakanlığı tarafından 9 Aralık 2020’de yayınlanan, Rusya'nın kuzeybatısındaki bir üsten kıtalararası balistik füze fırlatılmasını gösteren videodan alınan ekran görüntüsü (AP)Rusya Savunma Bakanlığı tarafından 9 Aralık 2020’de yayınlanan, Rusya'nın kuzeybatısındaki bir üsten kıtalararası balistik füze fırlatılmasını gösteren videodan alınan ekran görüntüsü (AP)

Anlaşma, konuşlandırılmış stratejik nükleer silahları kapsasa da her iki ülkenin bunun ötesinde daha büyük ‘stoklanmış’ nükleer cephaneliklere sahip olduğu biliniyor. Tahminlere göre Rusya’nın yaklaşık 5 bin 459, ABD’nin ise yaklaşık 5 bin 177 nükleer başlığı bulunuyor.

New START Anlaşması ayrıca, hızlı bildirimlerin ardından düzenli saha denetimleri yapılmasını ve iki ülke arasında yılda iki kez veri paylaşımını öngörüyordu.

Üst sınır konusunda anlaşma sağlanamadı

Anlaşma şartlarına göre New START Anlaşması yalnızca bir kez uzatılabiliyordu; bu nedenle baştan itibaren 5 Şubat 2026’da sona ereceği biliniyordu. Ancak Rusya ile ABD, söz konusu anlaşmanın yerini alacak yeni bir anlaşmaya vararak oluşacak boşluğu önleyebilirdi. Nitekim Rusya, Eylül 2025’te iki ülkenin anlaşmada öngörülen üst sınırlara bir yıl daha uyması yönünde bir öneride bulundu. Bu teklif, ilk aşamada ABD Başkanı Donald Trump’tan olumlu bir karşılık gördü. Ancak Trump daha sonra Çin’in de dahil olduğu yeni bir anlaşma müzakere etme isteğini dile getirdi.

Taraflar yıllar boyunca anlaşmanın getirdiği sınırlamalara uymuş olsa da doğrulama mekanizmaları bir süredir işletilmedi. 2020’de Kovid-19 salgını nedeniyle saha denetimleri askıya alındı. Rusya’nın Ukrayna’yı işgali ve ABD’nin Kiev’e verdiği askeri destekle birlikte iki ülke arasındaki gerilim artarken, ABD Şubat 2023’te Rusya’nın anlaşmaya uymadığını açıkladı. Bunun ardından Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, ülkesinin anlaşmaya uyumunu askıya aldığını duyurarak, denetimlere ve veri paylaşımına son verdi. Washington da buna karşılık Moskova ile bilgi paylaşımını durdurma kararı aldı.

Açıklanmayan bir yerde yapılan askeri tatbikat sırasında Rus nükleer denizaltısı (AP)Açıklanmayan bir yerde yapılan askeri tatbikat sırasında Rus nükleer denizaltısı (AP)

Küresel nükleer sistemin giderek daha fazla baskı altında olduğu görülüyor. Başlıca iki ülkenin ötesinde, Kuzey Kore cephaneliğini genişletirken, Ukrayna-Rusya savaşı bağlamında nükleer tırmanma riski hâlâ yüksek. İran’ın nükleer programının 22 Haziran 2025’teki ABD saldırısından sonraki durumu kesin olarak bilinmiyor ve Hindistan ile Pakistan arasındaki gerilim, Keşmir meselesi gibi konular nedeniyle tamamen azalmış değil.

Aynı zamanda, Birleşmiş Milletler (BM) Güvenlik Konseyi’nin beş daimî üyesinin, gezegeni korumak amacıyla nükleer silahsızlanma konusunda kayda değer bir ilerleme kaydetmediği görülüyor. Oysa bu ülkeler, 1968’de kabul edilen ve 1995’te süresiz olarak yenilenen Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşması (NPT) kapsamında yükümlü. Anlaşmanın bir sonraki gözden geçirme konferansı, önümüzdeki nisan ve mayıs aylarında New York’ta yapılacak. Bu toplantıda nükleer silah sahibi ülkelerin, son beş yılda antlaşma kapsamında ne kadar ilerleme kaydettiklerini açıklamaları ve önümüzdeki beş yılda bu yükümlülüklerini nasıl yerine getireceklerini ortaya koymaları gerekiyor.

Saldırganca konuşma

Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı’nın (UAEA) eski Genel Direktörü Muhammed el-Baradey, geçtiğimiz aralık ayında yaptığı değerlendirmede, “Büyük nükleer silah sahibi devletler yalnızca silahlanmayı kontrol etme ve silahsızlanma çabalarında başarısız olmadılar; aynı zamanda cephaneliklerini modernize edip genişletmeye, artan saldırgan retorikleriyle uyumlu şekilde açıkça devam ediyorlar. Oysa insanlığın kendi yok oluşunu önlemesi beklenen kırılgan küresel yapılar gözlerimizin önünde çöküyor” ifadelerini kullandı.

Gözlemcileri endişelendiren bir diğer konu ise ABD ve Rusya arasındaki New START Anlaşması’nın yerini alacak anlaşmaya dair diplomatik çabaların neredeyse yok denecek kadar az olması. Bu süreçte yalnızca iki ülke başkanından kısa açıklamalar geldi. Trump, görev süresinin ikinci gününde Rusya ve Çin ile silah kontrolünün geleceği hakkında konuşacağını belirterek, “Nükleer silahlara muazzam paralar harcanıyor ve yıkıcı güçleri hakkında konuşmayı bile istemiyoruz… Nükleer silahsızlanmanın mümkün olup olmadığını görmek istiyoruz ve bence bu mümkün” dedi.

Kuzey Dakota’da bir Minuteman füzesini inceleyen ABD Hava Kuvvetleri askeri ile Moskova’nın merkezinde düzenlenen askerî geçit töreninde bir kıtalararası balistik füzeyi gösteren birleştirilmiş görüntü (AFP)Kuzey Dakota’da bir Minuteman füzesini inceleyen ABD Hava Kuvvetleri askeri ile Moskova’nın merkezinde düzenlenen askerî geçit töreninde bir kıtalararası balistik füzeyi gösteren birleştirilmiş görüntü (AFP)

Eylül ayında Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, New START Anlaşması’nın sona ermesinin ardından Rusya’nın ‘temel niceliksel sınırlamalara bir yıl daha uymaya hazır olduğunu’, ancak bunun ABD’nin de ‘aynı ruhla hareket etmesi’ şartına bağlı olduğunu açıkladı. Trump yönetimi bu teklife yanıt vermedi; Başkan Trump ise açıklamalarında çelişkili mesajlar verdi. Trump, ekim ayında Putin’in teklifine ilişkin olarak “Bana iyi bir fikir gibi görünüyor” derken, ocak ayında New York Times’a verdiği bir röportajda New START Anlaşması için “Biterse bitsin. Daha iyi bir anlaşma yaparız” ifadelerini kullandı.

Birleşik Krallık merkezli Kraliyet Birleşik Hizmetler Enstitüsü’nden (RUSI) Nükleer Politika ve Yayılmayı Önleme Programı uzmanı Darya Dolzikova, New START Anlaşması’nın sona ermesini ‘endişe verici’ olarak nitelendirdi ve tarafların stratejik kapasitelerini genişletme yönünde güçlü motivasyonları olduğunu vurguladı. Dolzikova makalesinde şu ifadeleri kullandı: “Rusya, ABD hava savunma sistemlerini aşma kapasitesi konusunda kaygı duyuyor; bu kaygılar, Başkan Trump’ın Kuzey Amerika’yı uzun menzilli silahlardan koruma amaçlı ‘Altın Kubbe’ (Golden Dome) planlarıyla daha da arttı. Buna karşılık Rusya, bu savunma sistemlerini aşacak şekilde tasarlanmış yeni silahlar geliştiriyor; bunlar arasında nükleer başlıklı, kendi kendine hareket eden kıtalararası torpido Poseidon ve nükleer başlıklı seyir füzesi Burevestnik yer alıyor. Ayrıca ABD, Rusya ve Çin, 4.000 mil/saat (6.437 km/s) hızın üzerinde manevra kabiliyetine sahip uzun menzilli hipersonik füzeler geliştiriyor; bu da onları imkânsız hale getiriyor.”

Dolzikova, bu askeri kapasite artışının ‘yeni bir silah kontrol anlaşmasına varmayı daha da zorlaştıracağını’ ve ‘nükleer silahların önemini artıracağını’ belirtti. Ayrıca diğer ülkelerin de nükleer silahları caydırıcı bir araç olarak edinme isteği gösterdiğini bildirdi.

Kuzey Kore lideri Kim Jong-un ve kızı Kim Ju-ae, 27 Ocak 2026’da Kuzey Kore'nin açıklanmayan bir yerinde füze fırlatma testini denetliyor. (EPA)Kuzey Kore lideri Kim Jong-un ve kızı Kim Ju-ae, 27 Ocak 2026’da Kuzey Kore'nin açıklanmayan bir yerinde füze fırlatma testini denetliyor. (EPA)

Dünya çapında gerginliğin arttığı bir sır değil. Böyle bir dönemde, silahsızlanma veya en azından silahların kontrol altına alınmasına yönelik önlemler daha da önem kazanıyor. Uluslararası güvenliğin kötüye gitmesi, harekete geçmemek için bir mazeret olamaz; aksine, özellikle son zamanlarda ‘Batı elitleri’ hakkında duydukları haberlerden endişe duyan insanları yatıştırmak için acil önlemler alınması için bir teşvik olmalı.


İtalya, demiryolu ağını hedef alan bir sabotaj eylemini soruşturuyor

İtalyan polisi olası sabotaj olayını araştırıyor (Reuters)
İtalyan polisi olası sabotaj olayını araştırıyor (Reuters)
TT

İtalya, demiryolu ağını hedef alan bir sabotaj eylemini soruşturuyor

İtalyan polisi olası sabotaj olayını araştırıyor (Reuters)
İtalyan polisi olası sabotaj olayını araştırıyor (Reuters)

Reuters'ın haberine göre bir yetkili, İtalyan polisinin, kuzeydeki Bologna kenti yakınlarındaki demiryolu hatlarına elektrik sağlayan kablolara zarar veren ve tren gecikmelerine neden olan olası bir sabotaj eylemini soruşturduğunu açıkladı.

İtalyan devlet demiryolu şirketi Ferrovie dello Stato, Kış Olimpiyatları'nın başlamasından bir gün sonra meydana gelen sorunun herhangi bir teknik arızadan kaynaklanmadığını belirtti.

Polis sözcüsü, yangının "kundaklama olduğuna inanıldığını" ancak henüz kimsenin sorumluluğu üstlenmediğini duyurdu. Sözcü, olay yerinde ulaşım polisi ve terörle mücadele birimlerinin inceleme yaptığını açıkladı.

Yangın, Bologna ve Venedik arasındaki hattı etkilemekle kalmadı, aynı zamanda Bologna ve Milano arasındaki ve Adriyatik kıyılarına giden yollarda da trafik aksamalarına neden oldu.

Milano, Venedik'ten trenle ulaşılabilen Cortina ile birlikte Kış Olimpiyatlarına ev sahipliği yapıyor.

Paris'te düzenlenen 2024 Yaz Olimpiyatlarında, sabotajcılar ülke genelinde şafak vakti bir dizi saldırı düzenleyerek Fransa'nın TGV yüksek hızlı tren ağını hedef almış ve açılış töreninden saatler önce trafik kaosuna neden olmuştu.

İtalyan devlet demiryolu şirketi Ferrovie dello Stato, aksaklıklara rağmen tren seferlerinin devam ettiğini açıkladı.