İran basını İsrail suikastlarında Rusya’nın rolünü sorguluyor

İran gazeteleri Suriye'de Devrim Muhafızları liderlerine düzenlenen suikastı nasıl ele aldılar?

Kadınlar, 28 Aralık 2023'te Tahran'da düzenlenen cenaze töreninde Seyyid Rıza Musavi’nin portresinin yanında duruyor. (EPA)
Kadınlar, 28 Aralık 2023'te Tahran'da düzenlenen cenaze töreninde Seyyid Rıza Musavi’nin portresinin yanında duruyor. (EPA)
TT

İran basını İsrail suikastlarında Rusya’nın rolünü sorguluyor

Kadınlar, 28 Aralık 2023'te Tahran'da düzenlenen cenaze töreninde Seyyid Rıza Musavi’nin portresinin yanında duruyor. (EPA)
Kadınlar, 28 Aralık 2023'te Tahran'da düzenlenen cenaze töreninde Seyyid Rıza Musavi’nin portresinin yanında duruyor. (EPA)

Hanan Azizi

İsrail’in Suriye’de İran Devrim Muhafızları Ordusu komutanlarına yönelik düzenlediği suikastlar İran basınının da dikkatini çekti. Mustafa Arani ise Heft Sabah gazetesinin 21 Ocak tarihli sayısında Mezze mahallesindeki terör saldırısına ilişkin 10 gerçek" başlıklı makalesinde şunları söyledi:

Şam'daki Mezze bölgesi sakin bir bölge olarak kabul ediliyor ve Başkanlık Sarayı’nın yakınında yer alıyor, birçok yabancı elçiliğin bulunduğu ve sıkı güvenlik önlemlerine tabi.

Mezze 20 Ocak’ta gâsıp çetenin (İsrail’in) terör saldırısına tanık oldu ve aralarında Kudüs Gücü İstihbarat Birimi’nin sorumlusu olan Sadık takma adındaki Yusuf Ümidzade'nin de bulunduğu Devrim Muhafızları üst kademesinden beş kişi öldürüldü.

Devrim Muhafızları’nın yaptığı açıklamada, bu süreçte Huccetullah Ümitvar, Ali Ağazade, Hüseyin Muhammedi ve Said Kerimi’nin öldürüldüğünü duyurdu. Resmi olmayan kaynaklar, operasyonda 8 kişinin hayatını kaybettiğini, 10 kişinin de yaralandığını belirtirken, resmî açıklamalarda 4 kişinin öldüğü, yalnızca 1 kişinin de yaralandığı belirtildi.

Muhammedi Camisi yakınında saat 11:00 sıralarında operasyon düzenlendi ve İsrail roketlerinin 4 katlı bir binayı hedef alması sonucu bina tamamen yıkıldı. Saldırı, eski hava savunma ve erken uyarı sistemlerine yakalanmayan Sabis 1000 akıllı füzeler ile gerçekleştirildi.

Eğer bu bilgiler doğruysa bu operasyon, yaklaşık 25 gün önce Seyyide Zeyneb bölgesinde Direniş Cephesi’ne bağlı İsnad biriminin başında bulunan Seyyid Razi Musavi’nin suikastına yol açan saldırının benzeridir.

“İran'ın tepkisi en önemli konudur, özellikle de bu, İsrail'in şehirdeki İranlı askeri liderleri hedef alan ikinci operasyonu olduğundan İran!ın tepkisi en önemli konudur”  Heft Sabah Gazetesi.

Hedef binanın askeri ve güvenlik toplantılarının yapıldığı geçici bir yer olarak kullanıldığı, ikamet yeri olmadığı söyleniyor. Seyyide Zeyneb bölgesindeki üst düzey İranlı yetkililerin ikametgahı. Hedef alınanların saldırıdan 2 saat önce toplantı yapmak amacıyla binaya girdikleri, saldırıdan 48 saat önce de Suriye'ye girdikleri söyleniyor.

Kudüs Gücü'ndeki istihbarat birimi başkanının kişisel ve pratik hayatı hakkında yeterli bilgiye sahip değiliz ancak Haziran 2023'te yayınlanan Discord platformunda yayınlanan Amerikan istihbarat ve askeri belgeleri, Amerikan istihbarat teşkilatının Suriye'deki ABD kuvvetlerine yönelik saldırılar beklediğini gösteriyor.

s dfd
Amerikan askerleri 24 Ocak'ta Suriye'nin doğusundaki Kamışlı kentinde konuşlanmış durumda. (AFP)

İsrail, 21 Mart 2023’te başlayan İran yılında Suriye'de Devrim Muhafızları'nın 6 üyesini öldürdüğünden, özellikle de bu şehirdeki İranlı askeri liderleri hedef alan ikinci İsrail operasyonu olmasından dolayı İran'ın tepkisi en önemli konudur. Gözlemcilerin çoğu İran'ın Erbil ve Pakistan'a yönelik saldırıların sonuçlarından sonra daha bilinçli misilleme adımları atacağına inanıyor ancak benim sosyal medya kullanıcı grubum bir an önce misilleme yapılmasının gerekliliğinden bahsediyor. Örneğin Batı Asya Meseleleri uzmanı Ali Rıza Tagviniya, Devrim Muhafızlarının İsrail'in hesaplarını boşa çıkarması gerektiğini ve Siyonist örgütün liderlerinin güvenli olduğunu düşündüğü yerlerde MOSSAD unsurlarını hedef alması gerektiğini söylüyor.

Devrim Muhafızlarının, MOSSAD unsuru kişiyi hedef alınacağı korkusu olmadan ve korkusuz bir yerde öldürmesi gerekir. Devrimci güçler, Rusya'nın gözetimindeki Suriye hava savunma sistemlerinin Mezze saldırısını neden engelleyemediğini merak ediyor. X platformundaki İslami hareketin aktivistlerinden Ali Kalheki soruyor: “Suriye hava savunmasının çoğunluğunu kim yönetiyor? Seyyid Razi'nin öldürülmesi sürecinde de S-400 sisteminin çalışmaması normal mi?”

“Eğer Suriye hükümetinin işgal altındaki topraklara saldırı yapmasına ve Siyonistleri hedef almasına izin verilmiyorsa İranlı danışmanların orada kalmasının ne önemi var?” Heft Sabah Gazetesi.

Bazıları Suriye rejimini eleştirdi. Örneğin muhafazakâr hareketin "Mekşufat" kanalı Telegram'da şunları yazdı: Eğer Suriye hükümeti işgal altındaki topraklara saldırılara ve Siyonistlerin hedef alınmasına izin vermiyorsa, İranlı danışmanların orada kalmasının ne anlamı var? İranlı askeri liderleri orada tutmamalı ve onları Siyonistlerin hareketli hedefleri haline getirmemeliyiz… Beşşar Esed, sadece Suriye'deki İran varlığının maliyetini taşımamız gerektiğini değil, aynı zamanda Beşşar Esed'in güçlerimizin güvenliğinin korunması için füze saldırıları yapmamız, mitingler düzenlememiz ve Suriye’den ayrılmamız için bütün kolaylıkları sağlaması gerektiğini bilmesi gerekir.

İsrail’in Erbil’e yapılan füze saldırılarından darbe aldığını ve bu nedenle Suriye’deki saldırılarla karşılık verdiğini düşünen sabit fikirli bir grup var. el-Muhallel adlı Telegram kanalı, Mezze operasyonuna değinerek, Mezze operasyonu ile Erbil operasyonunun taktiksel planlamasının, Mezze saldırısının Erbil saldırısına kılıf olduğuna dair benzer işaretler taşıdığını aktardı. İsrail saldırısının hedefi, İran’ın Beyrut Büyükelçiliği ve Birleşmiş Milletler Ofisi gibi yabancı büyükelçiliklerin güvenlik bölgesinde askeri güvenlik toplantılarının yapıldığı bir binaydı. Saldırılar arasındaki benzerliklerden bir diğeri ise, MOSSAD’ın merkezine yönelik saldırının, ABD’nin Erbil Konsolosluğu yakınındaki gizli bir bölgede gerçekleşmesidir. Mezze’deki saldırı istihbarat birimi lideri, yardımcısı ve yardımcısının ölümüne yol açtı ve bu durum ve Kuzey Irak'ın İsnad bölgesinde 3 kişi ile birlikte Mossad liderinin ölümüne yol açan Erbil saldırısındaki hedeflere çok benziyor. Saldırının Mezze’de, hedeflerin binaya girmesinden saatler sonra gerçekleşmesi, onların İsrail tarafından bilindiklerini gösteriyor.

sadcvreb
İsrail'in 20 Ocak'ta Şam'da düzenlediği hava saldırısında öldürülen Muhammed Emin es-Samadi'nin 22 Ocak'ta İran'ın başkentinde cenazesi sırasında. (AFP)

MOSSAD görevlileri binaya girdikten dakikalar sonra Erbil'de hedef alındı. İsrail'in Mezze’deki operasyonu, Erbil'deki MOSSAD askeri binasının on bir füze ve iki balistik füzeyle hedef alınmasına karşılık değilse, İsrail'in binayı sekiz füzeyle hedef alması mantıklı görünmüyor.

Reformist Gazeteci Ahmed Zeyd Âbadi, savaş hayaletinin yaklaştığını belirterek, Mezze’deki suikast operasyonunun savaşın Ortadoğu'da giderek daha fazla yayılmaya başladığını gösterdiğini söyleyerek “Ya bölgedeki tüm çatışmalara kapsamlı bir çözüm çerçevesinde çözüm bulunacak ya da savaş tüm Ortadoğu'ya yayılacak” dedi.

Hemşehri gazetesinin internet sitesinde 21 Ocak'ta "Umutsuzluğun sebeplerine dayalı suikastlar" başlıklı bir haber yayınlandı ve haberde "Tel Aviv neden Kudüs Gücü liderlerine suikast düzenledi?" sorusuyla birlikte “Devrim Muhafızlarından Suriye’deki dört danışmanın şehadeti Gazze'deki stratejik hedeflere ulaşmada ciddi başarısızlığın farkında olan Tel Aviv'in bir kez daha, suikastlar sırasında sahte başarılar yaratmaya başvurdu” denildi.

“Tel Aviv, "Aksa Tufanı" sonrasında "Direniş Ekseni" karşısında üst üste yaşadığı başarısızlıklar nedeniyle kaybettiği prestijini yeniden kazanmaya çalışıyor.” Hemşehri Gazetesi.

Haberde şu ifadelere yer verildi: "Gözlemciler, Siyonistlerin, Filistinli direniş liderleri ile direniş eksenini aynı anda hedef alarak ve Gazze savaşında daha fazla rol almaları için başta ABD olmak üzere yabancı güçleri zorlayarak savaşın kapsamını bölgenin her yerine genişletmeye çalıştığına inanıyor.  Son birkaç haftadır Siyonist örgüt bölgedeki başarısızlıklarından kaçmak için direniş aklını hedef alarak Salih el-Aruri, Rıza Musevi ve Visam Tavil’e suikastler düzenledi. Bu strateji şimdiye kadar Tel Aviv'e fayda sağlamadığı göz önüne alındığında, gözlemcilerin Tel Aviv, Aksa Tufanı saldırıları sonrasında Direniş Ekseni karşısında peş peşe başarısızlıkları nedeniyle kaybettiği prestijini yeniden kazanmak için çok uğraştığını, bunun üzerine Tel Aviv'deki bazı güvenlik görevlileri, direniş liderlerinin öldürülmesi hakkında kamuoyu önünde konuşmaya başladığını" belirttikleri ifade edildi.

Gazetenin haberinde “Hüccetullah Ümitvar, Amerikan-Siyonist kampının uzun süredir suikast listesinde yer aldığı dönem ve bölgedeki gelişmeler üzerindeki özel etkisi nedeniyle Devrim Muhafızları'nın Suriye'deki tanınmış danışmanlarından biriydi. Tel Aviv'i farklı bölgelerdeki direniş ekseninin liderlerini hedef alacağı” ifade edildi.

Amerikalılar "Hac es-Sadık"ı biliyor

Haberde, Amerikalıların, Suriye'deki Amerikan askeri ve güvenlik faaliyetlerini azaltma çabalarından dolayı Hac es-Sadık'ı iyi tanıdığına dikkat çekilerek "Amerikan medyasında çıkan haberler Ümitvar’ın Suriye'deki rolüne işaret ediyor. Washington Post 1 Haziran 2023 tarihli haberinde Ümitvar’ın Amerikan kuvvetlerine yönelik saldırıların planlayıcısı olduğunu, son birkaç yıldır Suriye hükümetinin Suriye’de terörle mücadeleye yardım için davet ettiği Suriye'deki İranlı askeri danışman sayısına karşı Tel Aviv'in saldırısına uğrayan Devrim Muhafızları'nın 4 üst düzey danışmanının Siyonist örgüt tarafından öldürüldüğü belirtildi.

İsrail suikastları listesinde, 2008’de Şam’ın Kefer Susa semtinde gerçekleşen İmad Muğniye suikastı başta yer alıyor. Listede Lübnan'dan Suriye'ye giden bir araca İsrail'in füze saldırısında öldürülen İran'ın Suriye'deki askeri danışmanı General Muhammed Ali Allah Dadi gibi Devrim Muhafızları komutanları da yer alıyor. Bu saldırı, 18 Ocak 2015'te Kuneytra’da 4 kişinin ölümüne yol açmıştı. Yine bu listede İsrail'in Humus eyaletindeki Tifur havaalanına düzenlediği baskında 7 İranlı askeri danışmanın öldürülmesi, İran ordusunun danışmanları Murtaza Said Nejat ve İhsan Kerbelai Bur'un 8 Mart 2022'de İsrail tarafından Şam kırsalına düzenlenen saldırıda öldürülmesi, 2 Aralık 2023'te Siyonist Örgüt nezdindeki danışma görevi sırasında Suriye'deki askeri danışmanların yanı sıra Mohammad Ali Atayi Şurce ve Benah Takizade’nin öldürülmesi,İran'ın Suriye'deki üst düzey askeri danışmanlarından Rıza Musavi ve arkadaşı Kasım Süleymani'nin 25 Aralık 2023'teki İsrail saldırısıyla öldürülmesi ve 20 Ocak 2024'te Şam'ın el-Muzha bölgesine düzenlenen İsrail baskını sırasında Hüccetullah Ümitvar’ın öldürülmesi yer almıştır.

“Suriye'de Ruslara güvenmeli miyiz? Bu sorunun cevabı kolay değil ancak tüm olasılıkların dikkate alınması gerekiyor.” Cumhuri İslami Gazetesi.

Cumhuri İslami gazetesinde yayınlanan "Rusya, Suriye'de İranlı liderlere yönelik suikasta karıştı mı?" başlıklı haberde, "Son günlerde Siyonist örgütün füze saldırılarında öldürülen İranlı liderler ve üst düzey danışmanlar sıradan insanlar değil, becerileri ve uzun tecrübeleri olan insan sermayesiydi ve İsrail tarafından hedef alınmışlardı. Kritik durumlarda, bu hayatları kurtarmak için ne yapmamız gerektiğini kendimize sormalıyız.

İlk soru Suriye hava savunma sistemini kontrol eden S-400 sistemi İsrail’in Şam’daki Zeynebiye ve Mezze bölgesine karşı saldırılarını neden önleyemedi? Ruslardan sadece kendilerini korumalarını mı beklememiz gerekiyor? Ruslar Siyonist örgüt ile iyi ilişkilerinden dolayı mı müdahale etmediler? Ruslar S-400 sistemini Suriye’de neden kurdular ve ne zaman kullanmak istiyorlar?

İkinci soru: Siyonistler için danışmanların yerleri, toplantılarının kesin zamanı ve Mezze ve Zeynebiye'deki varlıklarını ben mi verdim? MOSSAD’ın bu tür bilgileri elde etme konusunda çok büyük bir güce ve yeteneğe sahip olduğunu düşünürsek, bu MOSSAD’ın boyutunun abartılmasıdır. Bilgiyi Siyonistlere verenin İranlı unsurlar olmasının pek olası olmadığı, dolayısıyla düşmanın casuslarını İranlı olmayanlar yani Suriyeliler ve Ruslar arasında tartışılması gerektiği” ifade edildi.

Rus hilesi

Haberde "Suriye'de bulunan Ruslara güvenmeli miyiz? Bu sorunun cevabı kolay değil ama her ihtimali göz önünde bulundurmak zorundayız. Başka ülkelerden de darbe aldık, onlara güvenmedik. Öyle mi? Kuzey komşularımızın İran İslam Cumhuriyeti ile dostluk konusunda yaydığı yalanları nasıl unutabiliriz, Ukrayna savaşı konusunda Rusların bizi kandırmasını nasıl unutabiliriz, Rusların pay taleplerini nasıl unutabiliriz? DEAŞ yangınının bastırılmasının ardından Suriye'de ne oldu? Gerçekçi mi? Siyonist varlığın insanları, insani yeteneklerimizi çok hızlı bir şekilde yok edecekler ve biz sadece intikamdan bahsetmiyoruz! Misillemede başarılı olacağımızı varsayarsak, ama bu insani yeteneklerdeki açığı kapatabilir miyiz? Görünüşe göre artık asıl görevimiz istihbarat ve güvenlik aygıtlarımızı izinsiz girişleri engelleyecek şekilde güçlendirmek. Son yıllarda bu müdahalelerden acı darbeler alıyoruz ve bunlara bir sınır koymak gerekiyor ve bu da sloganlarla değil, izinsiz girişleri önlemek için kesin ve hızlı pratik politikalarla sağlanıyor” denildi.

“Eğer İsrail korkuyu dengelemek için direnişin hedeflerine saldırmak yeterli iken neden doğrudan hassas alanlara saldırdı?” Şark Gazetesi.

Şark gazetesi 21 Ocak'ta "Tel Aviv ve Ateş yolu" başlıklı haber yayınladı. Haberde Şam Mezze’deki saldırıya ve Devrim Muhafızları liderlerinin öldürülmesine değinildi. Batı Asya ilişkileri analisti Vahid Beyani, Şark gazetesine İsrail saldırıları hakkında verdiği röportajda: “İsrail, İran'ı doğrudan bir savaşa yol açacak şekilde kışkırtmak istiyor. Özellikle İran'ın Irak ve Suriye’de Kürdistan bölgesindeki teröristlere yönelik füze saldırılarından sonra gelişmelerin ülkeye karşı yıkıcı ve doğrudan bir savaşa yol açabileceğini unutmadan İran'ın son derece istihbarat ve doğrulukla hareket etmesi, terör ve güç dengesini gözeten esnek bir politika benimsemesi gerekiyor. Joe Biden'ın genel seçim yılında olduğunu yani İsrail'e doğrudan destekten vazgeçemeyeceğini unutmamalıyız. Ayrıca bölgedeki çatışmanın kapsamını genişletmenin de mantıklı olmadığını unutmamamız gerekiyor” dedi.

ascdverg
Güvenlik görevlileri, İsrail'in 20 Ocak'ta Şam'da Devrim Muhafızları üyelerini öldüren baskınında yıkılan bir binanın kalıntılarını arıyor.(AFP)

Siyasi analist Mücteba Rahimi, Şark gazetesi ile yaptığı röportajda “İran'ın Irak ve Suriye'nin Kürdistan bölgesine yönelik füze saldırılarından birkaç gün sonra Suriye'de İsrail tarafından İranlı askeri danışmanların hedef alınmasının, Tel Aviv'in İran ile doğrudan savaşma niyetinin olmadığını aksine korku dengesini araştırmasını gösterdiğine” inanıyor. Beyani: “Suriye'de Devrim Muhafızları füzelerle Suriye’nin hedef alınması sonucu İsrail’e İran’ın bunun anlamını anladığını gösteren dolaylı bir uyarı göndermek istedi. İsrail'in İran'ın füze saldırısından sonra korku dengesini araştırmak istediğini artık düşünmüyorum. İsrail korku dengesini araştırmak isteseydi doğrudan saldırır, bu hassas saha çalışmasını yapmazdı. Aksine, direnişin hedeflerine saldırı düzenlemek yeterli olurdu. İranlı askeri danışmanlara suikast düzenlemeye yönelik bir istihbarat çalışmasının sonucu olarak gerçekleştirilen İsrail saldırısı, Tel Aviv'in İran'ı doğrudan bir savaşa sürüklemeyi planladığı anlamına geliyor" dedi.

* Şarku’l Avsat tarafından Londra merkezli Al Majalla dergisinden tercüme edilmiştir.



İran'da rejim değişikliğinin Rusya'nın çıkarlarına yansımaları

Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ve İran Devlet Başkanı Mesud Pezeşkiyan, iki ülke arasındaki Kapsamlı Stratejik Ortaklık Anlaşması'nın imza töreninde, Kremlin, Rusya, 17 Ocak 2025 (Reuters)
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ve İran Devlet Başkanı Mesud Pezeşkiyan, iki ülke arasındaki Kapsamlı Stratejik Ortaklık Anlaşması'nın imza töreninde, Kremlin, Rusya, 17 Ocak 2025 (Reuters)
TT

İran'da rejim değişikliğinin Rusya'nın çıkarlarına yansımaları

Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ve İran Devlet Başkanı Mesud Pezeşkiyan, iki ülke arasındaki Kapsamlı Stratejik Ortaklık Anlaşması'nın imza töreninde, Kremlin, Rusya, 17 Ocak 2025 (Reuters)
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ve İran Devlet Başkanı Mesud Pezeşkiyan, iki ülke arasındaki Kapsamlı Stratejik Ortaklık Anlaşması'nın imza töreninde, Kremlin, Rusya, 17 Ocak 2025 (Reuters)

Anton Mardasov

ABD silahlı kuvvetleri, bilhassa üst düzey liderliği hedef alarak ve askeri ve hükümet yapısını istikrarsızlaştırarak İran'a karşı etkili saldırılar düzenlemesini sağlayacak muharebe gücüne ve sayısına sahip operasyonel birimleri konuşlandırmaya devam ediyor. Buna, çeşitli istihbarat türlerinde önemli bir yoğunlaşma, denizaltı ve savaş gemilerinin hızlıca konuşlandırılması ve önemli hava birimlerinin dikkatlice seçilmiş operasyonel üslere yeniden konumlandırılması eşlik ediyor.

Bununla birlikte en kritik aşama, hedef belirleme, gerekli kuvvet ve kaynakların değerlendirilmesi, bunların farklı eksenlere dağıtılması ve sadece çeşitli askeri oluşumlar arasında değil, İsrail ile de koordinasyon ve etkileşim mekanizmalarının incelenmesini içeren bir acil durum planının geliştirilmesi olmayı sürdürüyor.

Tahran misilleme saldırıları düzenlerse, bunların İsrail içindeki tesisleri ve muhtemelen bölgedeki ABD üslerini hedef alacak orta menzilli balistik füze saldırılarını içermesi bekleniyor. Önceki füzeleri önleme operasyonlarında anti-füze mühimmatındaki yüksek tüketim göz önüne alındığında, rezervlerin yenilenmesi ve güçlendirilmesi acil bir ihtiyaç olarak öne çıkıyor. Bununla birlikte, 12 Gün Savaşı'ndan bu yana geçen süre, savunma sanayilerinin bu mühimmatın üretimini daha etkili muharebe operasyonlarını desteklemek için gerekli oranda artıramadığını gösteriyor.

ABD ve İsrail'in, İran'ı sürekli teyakkuz halinde tutup, kuvvetlerini tüketen ve ekonomisine yük getiren askeri eylem tehditleriyle Tahran'a baskı uygulamaya devam etmesi muhtemel. Öte yandan, uzun bir süre boyunca bölgede yüksek düzeyde muharebe hazırlığı ve güçlü bir askeri varlığı sürdürmek, ABD kaynakları üzerinde de baskı oluşturmaktadır. Bununla birlikte, İran'ın ekonomik durumunu dikkate almasak bile, bu tür senaryolarda daha büyük inisiyatife ve stratejik avantajlara sahip olan saldırgan taraftır.

Tahran, bölgedeki ABD askeri üslerini, hayati önemdeki petrol altyapısını ve hatta İsrail'in kendisini hedef almakla tehdit etmekten çekinmedi

Askeri açıdan bakıldığında, herhangi bir ABD-İsrail askeri operasyonuna İran'ın olası bir yanıtının etkinliği sorgulanabilir. Geçen yıl ABD ve İsrail ile yaşanan çatışmanın ardından İran, o dönemde fırlattığı yüzlerce balistik füzenin somut bir stratejik etki yaratamaması nedeniyle nispeten daha zayıf bir görüntü verdi. Tahran'ın son çatışma (12 Gün Savaşı) sırasındaki tutumu da özellikle petrol tankerlerini hedef almak gibi bu tür durumlarda en etkili baskı taktiklerinden bazılarını kullanmaktan kaçınarak, uzun süreli bir yüksek gerilimden kaçınma arzusunda olduğunu açıkça gösterdi. Bu ihtiyatlılık, her şeyden önce İsrail'in bir caydırıcılık ile karşılaşmadan yoğun ve sürekli hava saldırıları düzenlemesine olanak sağladı.

Bu sefer, teorik olarak, İran stratejisini yeniden değerlendirmek zorunda kalabilir. Saldırı durumunda, ABD'nin öncelikle deniz birimlerini korumak için ana kuvvetlerini İran'ın balistik ve gemisavar seyir füzelerinin menzilinin ötesine konuşlandırması bekleniyor. Aynı zamanda, İran'a yakın bölgelerdeki ABD askeri üsleri, çok katmanlı ve yoğun hava ve füze savunma sistemleri konuşlandırılarak azami koruma ile güçlendirilecektir.

Görsel kaldırıldı.Umman Körfezi'nde İran, Rusya ve Çin arasında yapılan askeri tatbikatlara katılan gemiler, 12 Mart 2025 (AFP)

Bu bağlamda, Tahran, bölgedeki ABD askeri üslerini, hayati önemdeki petrol altyapısını ve hatta İsrail'in kendisini hedef almakla tehdit etmekten çekinmiyor. Irak'taki İran yanlısı gruplar, özellikle Nuceba Hareketi, Hizbullah Tugayı ve Bedir Örgütü, bu kez askeri destek sağlama konusunda daha net bir kararlılık gösteriyorlar. Irak'taki İran yanlısı silahlı örgütlerden biri olan Seraya Evliya ed-Dem, yaklaşık 86 kilometre menzilli İran yapımı Ebabil/Arman güdümlü füzeler de dahil olmak üzere taktik füzeler için fırlatma rampalarıyla donatılmış bir yeraltı üssünden faaliyet göstermeye hazır olduğunu açıkladı. Bu türden herhangi bir tırmandırma, mümkün olduğunca çok potansiyel bölgesel müttefiki devreye sokmayı İran için son derece önemli hale getirecektir. Zira bu, İran'ın düşmanının çabalarını dağıtmasına ve daha yakın mesafeden ve daha düşük stratejik maliyetle birden fazla Amerikan mevziini hedef almasına olanak tanıyacaktır.

Kanıtlar, Moskova'nın önceki çatışmaya (12 Gün Savaşı) kıyasla bu krize daha fazla dahil olduğuna ve İran rejimine daha net destek verdiğine işaret ediyor

Bununla birlikte, ABD ve İsrail lehine olan ezici askeri ve ekonomik dengesizlik, Tahran için uzun süreli bir silahlı çatışmada kesin bir zaferi neredeyse imkansız kılıyor. Beklenen tüm senaryolarda, savaşın stratejik ve ekonomik maliyetinin İran için çok yüksek olacağı ve nihai sonucun kesinlikle onun lehine olmayacağı öngörülüyor.

ABD ve İsrail'in tehditlerini yerine getirip mevcut İran askeri ve siyasi liderliğini devirmeyi başardığını varsayalım. Bu, tamamen göz ardı edilemese de gerçekleşme olasılığı belirsiz olduğundan, sadece varsayımsal bir senaryodur. Ancak, böyle bir senaryonun İran rejiminin yapısında hızlı bir değişikliğe yol açmayacağı açık ve net. Eşsiz iç yapısı ve örgütlü muhalefetin zayıflığı nedeniyle, iktidar mücadelesi süreci muhtemelen uzun ve karmaşık olacaktır. Bu tür acil durumlarda, İran Devrim Muhafızları, ülkedeki tüm reformist akımları marjinalleştirerek ve hatta ortadan kaldırarak, “Venezuela senaryosu” olarak bilinen -ılımlı güçlerle barışçıl bir iktidar geçişi- durumundan kaçınmaya çalışabilir. Zira teorik olarak, bu akımlar, uluslararası izolasyonun sona ermesi ve ekonomik durumun iyileştirilmesi karşılığında sadece nükleer programdan değil, füze programından da vazgeçmeye istekli olabilirler.

Görsel kaldırıldı.İran ordusu askerleri, Saddam Hüseyin Irakı'yla 1980-1988’de yaşanan savaşın başlangıcını anma amacıyla Tahran'da düzenlenen yıllık askeri geçit töreninde, 21 Eylül 2024 (AFP)

Bu gerçeklik önemli bir soruyu gündeme getiriyor: Bu gelişmelerin Rusya üzerindeki etkisi nedir? Kanıtlar, Moskova'nın önceki çatışmaya (12 Gün Savaşı) kıyasla bu krize daha fazla dahil olduğuna ve İran rejimine daha net destek verdiğine işaret ediyor. Rusya’nın iç protestoları bastırmak için özel araçlar sağlamasının yanı sıra, Rus Antonov-124 ve Ilyushin-76 gibi ağır askeri kargo uçakları, dikkat çekici ve alışılmadık bir hamleyle Çinli muadilleriyle koordineli olarak İran'a askeri sevkiyatlar gerçekleştiriyor. Sosyal medyada İran'daki Rus Mi-28 saldırı helikopterlerine dair ilk görüntülerin yayınlanması iki anlam taşıyor. Birincisi operasyonel olup, daha önce verilmiş siparişler kapsamında teslim edilen partileri temsil ediyor; ikincisi ise medyatik ve psikolojik olup, devam eden bilgi savaşının bir parçası olarak İran'ın müttefiklerinden önemli askeri “sürprizler” teslim alabileceğini yaymayı amaçlıyor.

Rusya için olduğu gibi Çin için de İran'daki olası bir rejim değişikliğinin taşıdığı en büyük risk, bir güç boşluğundan kaynaklanabilecek belirsizliktir

Bununla birlikte, bu sevkiyatların doğrudan askeri etkisi, geniş çaplı gerilimi tırmandırma senaryoları karşısında sınırlı kalıyor ve gerçek ihtiyaçlar denizinde bir damlayı temsil ediyor. Yine de değerleri maddi boyutlarının çok ötesine uzanıyor. Bu, stratejik desteğin somut ve pratik ifadesi, siyasi ittifakın diplomatik açıklamaların ötesine geçen somut adımlara dönüşmesidir. Bu bağlamda, İran medyası, İran, Rusya ve Çin arasında şubat ayında Kuzey Hint Okyanusu'nda üçlü ortak deniz tatbikatlarının yapılmasının planlandığını bildirdi. Şarku'l Avsat'ın al Majalla'dan aktardığı analize göre bu hamle, özünde, Batı baskısı karşısında bu güçler arasındaki koordinasyon ve stratejik ittifak düzeyinde ciddi yükselişi yansıtan güçlü bir sembolik siyasi ve askeri mesaj niteliğinde.

Görsel kaldırıldı.İran'ın “Nahid-2” iletişim uydusu Rusya'nın Uglegorsk kenti dışında, Rus Soyuz roketi kullanılarak Vostochny Uzay Üssü'nden fırlatılıyor, 25 Temmuz 2025 (AFP)

Moskova ve Tahran arasındaki gizli askeri-teknik iş birliği ve istihbarat etkileşiminin dinamikleri, uzun zamandır resmi ticari ve ekonomik ilişkilerden bağımsız olarak işlemektedir. Ancak, iki ülkenin derin yaptırımlar konusundaki ortak deneyimi, yeni yakınlaşma noktaları yaratmaya başladı. 2022'de uygulanan kapsamlı yaptırımların ardından Moskova, özellikle petrol ticaretinde, karıştırma, yeniden etiketleme ve petrolü üçüncü bir ülkeden gelmiş gibi satma yoluyla yaptırımların etrafından dolaşma konusunda İran'ın birikmiş deneyimine aktif olarak güvendi. Ancak bu ilişkinin derinliği abartılmamalı. Temel ekonomik gösterge olan ikili ticaret hacmi, 2025 yılında 4,8 milyar doları aşmadı. Bu rakam örneğin, Rusya ile Birleşik Arap Emirlikleri arasındaki ticaret hacmiyle (12 milyar dolar) karşılaştırıldığında oldukça düşük olup, iki ülke arasındaki ekonomik ortaklığın sınırlı kapsamını vurguluyor.

Rusya için olduğu gibi Çin için de İran'daki olası bir rejim değişikliğinin taşıdığı en büyük risk, bir güç boşluğundan kaynaklanabilecek belirsizliktir. Ekonomik ve iş birliği açısından olası en kötü sonuçlardan biriyse, son yıllarda Rusya'nın Ortadoğu ve ötesindeki varlığının ideolojik gerekçesinin temeli olan uluslararası Kuzey-Güney ulaşım koridorunun çökmesidir. Moskova, küresel ölçekte Tahran'ın taktiksel bir müttefik olabileceğini, ancak tam anlamıyla stratejik bir müttefik olamayacağını kabul ediyor; zira bu ittifak, siyasi iradeden ziyade din faktörü tarafından kısıtlanıyor. Uzmanlar, yalnızca ideolojisini paylaşanların İran'ın müttefiki veya dostu olabileceğini, diğer ülkelerin ise bu ideolojik bağlamda sadece birer araç olduğu gerçeğini sıklıkla gözden kaçırıyorlar.


New START Anlaşması’nın sona ermesinin ardından... Dünya, nükleer yok oluş tehdidinden kendini nasıl kurtaracak?

Dönemin ABD Başkanı Barack Obama ve Rus mevkidaşı Dmitriy Medvedev, 8 Nisan 2010 tarihinde Prag’da New START Anlaşması’nı imzaladıktan sonra el sıkışıyor. (AP)
Dönemin ABD Başkanı Barack Obama ve Rus mevkidaşı Dmitriy Medvedev, 8 Nisan 2010 tarihinde Prag’da New START Anlaşması’nı imzaladıktan sonra el sıkışıyor. (AP)
TT

New START Anlaşması’nın sona ermesinin ardından... Dünya, nükleer yok oluş tehdidinden kendini nasıl kurtaracak?

Dönemin ABD Başkanı Barack Obama ve Rus mevkidaşı Dmitriy Medvedev, 8 Nisan 2010 tarihinde Prag’da New START Anlaşması’nı imzaladıktan sonra el sıkışıyor. (AP)
Dönemin ABD Başkanı Barack Obama ve Rus mevkidaşı Dmitriy Medvedev, 8 Nisan 2010 tarihinde Prag’da New START Anlaşması’nı imzaladıktan sonra el sıkışıyor. (AP)

Antoine el-Hac

5 Şubat 2026, Rusya ile ABD arasında nükleer silahların sınırlandırılmasına yönelik son anlaşmanın da sona ermesiyle, dünyayı yeni bir belirsizlik ve endişe dönemine sokan tarihi bir gün olarak kayda geçti.

8 Nisan 2010’da dönemin ABD Başkanı Barack Obama ile Rusya Devlet Başkanı Dmitriy Medvedev, Prag’da Yeni Stratejik Silahların Azaltılması Anlaşması’nı (New START) imzaladı. Anlaşma 5 Şubat 2011’de yürürlüğe girdi ve 2021 yılında beş yıl süreyle uzatıldı. Anlaşma, stratejik nükleer silah sistemlerini ‘kıtalararası’ olarak tanımladı; yani örneğin Avrupa'dan fırlatılıp ABD’de patlayabilecek ve bunun tersi de mümkün olabilecek sistemler olarak nitelendirildi.

New START Anlaşması, ABD ve Rusya için konuşlandırılmış stratejik nükleer başlık sayısını bin 550 ile sınırlandırdı. Bu başlıkların, uçaklar, kıtalararası balistik füzeler ve denizaltılar dahil olmak üzere 700 nükleer taşıma aracı üzerinde konuşlandırılması öngörüldü. Ayrıca nükleer silah taşıma kapasitesine sahip füzeler ve uçaklar için konuşlandırılmış ve konuşlandırılmamış toplam 800 fırlatma platformu sınırı getirildi.

Rusya Savunma Bakanlığı tarafından 9 Aralık 2020’de yayınlanan, Rusya'nın kuzeybatısındaki bir üsten kıtalararası balistik füze fırlatılmasını gösteren videodan alınan ekran görüntüsü (AP)Rusya Savunma Bakanlığı tarafından 9 Aralık 2020’de yayınlanan, Rusya'nın kuzeybatısındaki bir üsten kıtalararası balistik füze fırlatılmasını gösteren videodan alınan ekran görüntüsü (AP)

Anlaşma, konuşlandırılmış stratejik nükleer silahları kapsasa da her iki ülkenin bunun ötesinde daha büyük ‘stoklanmış’ nükleer cephaneliklere sahip olduğu biliniyor. Tahminlere göre Rusya’nın yaklaşık 5 bin 459, ABD’nin ise yaklaşık 5 bin 177 nükleer başlığı bulunuyor.

New START Anlaşması ayrıca, hızlı bildirimlerin ardından düzenli saha denetimleri yapılmasını ve iki ülke arasında yılda iki kez veri paylaşımını öngörüyordu.

Üst sınır konusunda anlaşma sağlanamadı

Anlaşma şartlarına göre New START Anlaşması yalnızca bir kez uzatılabiliyordu; bu nedenle baştan itibaren 5 Şubat 2026’da sona ereceği biliniyordu. Ancak Rusya ile ABD, söz konusu anlaşmanın yerini alacak yeni bir anlaşmaya vararak oluşacak boşluğu önleyebilirdi. Nitekim Rusya, Eylül 2025’te iki ülkenin anlaşmada öngörülen üst sınırlara bir yıl daha uyması yönünde bir öneride bulundu. Bu teklif, ilk aşamada ABD Başkanı Donald Trump’tan olumlu bir karşılık gördü. Ancak Trump daha sonra Çin’in de dahil olduğu yeni bir anlaşma müzakere etme isteğini dile getirdi.

Taraflar yıllar boyunca anlaşmanın getirdiği sınırlamalara uymuş olsa da doğrulama mekanizmaları bir süredir işletilmedi. 2020’de Kovid-19 salgını nedeniyle saha denetimleri askıya alındı. Rusya’nın Ukrayna’yı işgali ve ABD’nin Kiev’e verdiği askeri destekle birlikte iki ülke arasındaki gerilim artarken, ABD Şubat 2023’te Rusya’nın anlaşmaya uymadığını açıkladı. Bunun ardından Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, ülkesinin anlaşmaya uyumunu askıya aldığını duyurarak, denetimlere ve veri paylaşımına son verdi. Washington da buna karşılık Moskova ile bilgi paylaşımını durdurma kararı aldı.

Açıklanmayan bir yerde yapılan askeri tatbikat sırasında Rus nükleer denizaltısı (AP)Açıklanmayan bir yerde yapılan askeri tatbikat sırasında Rus nükleer denizaltısı (AP)

Küresel nükleer sistemin giderek daha fazla baskı altında olduğu görülüyor. Başlıca iki ülkenin ötesinde, Kuzey Kore cephaneliğini genişletirken, Ukrayna-Rusya savaşı bağlamında nükleer tırmanma riski hâlâ yüksek. İran’ın nükleer programının 22 Haziran 2025’teki ABD saldırısından sonraki durumu kesin olarak bilinmiyor ve Hindistan ile Pakistan arasındaki gerilim, Keşmir meselesi gibi konular nedeniyle tamamen azalmış değil.

Aynı zamanda, Birleşmiş Milletler (BM) Güvenlik Konseyi’nin beş daimî üyesinin, gezegeni korumak amacıyla nükleer silahsızlanma konusunda kayda değer bir ilerleme kaydetmediği görülüyor. Oysa bu ülkeler, 1968’de kabul edilen ve 1995’te süresiz olarak yenilenen Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşması (NPT) kapsamında yükümlü. Anlaşmanın bir sonraki gözden geçirme konferansı, önümüzdeki nisan ve mayıs aylarında New York’ta yapılacak. Bu toplantıda nükleer silah sahibi ülkelerin, son beş yılda antlaşma kapsamında ne kadar ilerleme kaydettiklerini açıklamaları ve önümüzdeki beş yılda bu yükümlülüklerini nasıl yerine getireceklerini ortaya koymaları gerekiyor.

Saldırganca konuşma

Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı’nın (UAEA) eski Genel Direktörü Muhammed el-Baradey, geçtiğimiz aralık ayında yaptığı değerlendirmede, “Büyük nükleer silah sahibi devletler yalnızca silahlanmayı kontrol etme ve silahsızlanma çabalarında başarısız olmadılar; aynı zamanda cephaneliklerini modernize edip genişletmeye, artan saldırgan retorikleriyle uyumlu şekilde açıkça devam ediyorlar. Oysa insanlığın kendi yok oluşunu önlemesi beklenen kırılgan küresel yapılar gözlerimizin önünde çöküyor” ifadelerini kullandı.

Gözlemcileri endişelendiren bir diğer konu ise ABD ve Rusya arasındaki New START Anlaşması’nın yerini alacak anlaşmaya dair diplomatik çabaların neredeyse yok denecek kadar az olması. Bu süreçte yalnızca iki ülke başkanından kısa açıklamalar geldi. Trump, görev süresinin ikinci gününde Rusya ve Çin ile silah kontrolünün geleceği hakkında konuşacağını belirterek, “Nükleer silahlara muazzam paralar harcanıyor ve yıkıcı güçleri hakkında konuşmayı bile istemiyoruz… Nükleer silahsızlanmanın mümkün olup olmadığını görmek istiyoruz ve bence bu mümkün” dedi.

Kuzey Dakota’da bir Minuteman füzesini inceleyen ABD Hava Kuvvetleri askeri ile Moskova’nın merkezinde düzenlenen askerî geçit töreninde bir kıtalararası balistik füzeyi gösteren birleştirilmiş görüntü (AFP)Kuzey Dakota’da bir Minuteman füzesini inceleyen ABD Hava Kuvvetleri askeri ile Moskova’nın merkezinde düzenlenen askerî geçit töreninde bir kıtalararası balistik füzeyi gösteren birleştirilmiş görüntü (AFP)

Eylül ayında Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, New START Anlaşması’nın sona ermesinin ardından Rusya’nın ‘temel niceliksel sınırlamalara bir yıl daha uymaya hazır olduğunu’, ancak bunun ABD’nin de ‘aynı ruhla hareket etmesi’ şartına bağlı olduğunu açıkladı. Trump yönetimi bu teklife yanıt vermedi; Başkan Trump ise açıklamalarında çelişkili mesajlar verdi. Trump, ekim ayında Putin’in teklifine ilişkin olarak “Bana iyi bir fikir gibi görünüyor” derken, ocak ayında New York Times’a verdiği bir röportajda New START Anlaşması için “Biterse bitsin. Daha iyi bir anlaşma yaparız” ifadelerini kullandı.

Birleşik Krallık merkezli Kraliyet Birleşik Hizmetler Enstitüsü’nden (RUSI) Nükleer Politika ve Yayılmayı Önleme Programı uzmanı Darya Dolzikova, New START Anlaşması’nın sona ermesini ‘endişe verici’ olarak nitelendirdi ve tarafların stratejik kapasitelerini genişletme yönünde güçlü motivasyonları olduğunu vurguladı. Dolzikova makalesinde şu ifadeleri kullandı: “Rusya, ABD hava savunma sistemlerini aşma kapasitesi konusunda kaygı duyuyor; bu kaygılar, Başkan Trump’ın Kuzey Amerika’yı uzun menzilli silahlardan koruma amaçlı ‘Altın Kubbe’ (Golden Dome) planlarıyla daha da arttı. Buna karşılık Rusya, bu savunma sistemlerini aşacak şekilde tasarlanmış yeni silahlar geliştiriyor; bunlar arasında nükleer başlıklı, kendi kendine hareket eden kıtalararası torpido Poseidon ve nükleer başlıklı seyir füzesi Burevestnik yer alıyor. Ayrıca ABD, Rusya ve Çin, 4.000 mil/saat (6.437 km/s) hızın üzerinde manevra kabiliyetine sahip uzun menzilli hipersonik füzeler geliştiriyor; bu da onları imkânsız hale getiriyor.”

Dolzikova, bu askeri kapasite artışının ‘yeni bir silah kontrol anlaşmasına varmayı daha da zorlaştıracağını’ ve ‘nükleer silahların önemini artıracağını’ belirtti. Ayrıca diğer ülkelerin de nükleer silahları caydırıcı bir araç olarak edinme isteği gösterdiğini bildirdi.

Kuzey Kore lideri Kim Jong-un ve kızı Kim Ju-ae, 27 Ocak 2026’da Kuzey Kore'nin açıklanmayan bir yerinde füze fırlatma testini denetliyor. (EPA)Kuzey Kore lideri Kim Jong-un ve kızı Kim Ju-ae, 27 Ocak 2026’da Kuzey Kore'nin açıklanmayan bir yerinde füze fırlatma testini denetliyor. (EPA)

Dünya çapında gerginliğin arttığı bir sır değil. Böyle bir dönemde, silahsızlanma veya en azından silahların kontrol altına alınmasına yönelik önlemler daha da önem kazanıyor. Uluslararası güvenliğin kötüye gitmesi, harekete geçmemek için bir mazeret olamaz; aksine, özellikle son zamanlarda ‘Batı elitleri’ hakkında duydukları haberlerden endişe duyan insanları yatıştırmak için acil önlemler alınması için bir teşvik olmalı.


İtalya, demiryolu ağını hedef alan bir sabotaj eylemini soruşturuyor

İtalyan polisi olası sabotaj olayını araştırıyor (Reuters)
İtalyan polisi olası sabotaj olayını araştırıyor (Reuters)
TT

İtalya, demiryolu ağını hedef alan bir sabotaj eylemini soruşturuyor

İtalyan polisi olası sabotaj olayını araştırıyor (Reuters)
İtalyan polisi olası sabotaj olayını araştırıyor (Reuters)

Reuters'ın haberine göre bir yetkili, İtalyan polisinin, kuzeydeki Bologna kenti yakınlarındaki demiryolu hatlarına elektrik sağlayan kablolara zarar veren ve tren gecikmelerine neden olan olası bir sabotaj eylemini soruşturduğunu açıkladı.

İtalyan devlet demiryolu şirketi Ferrovie dello Stato, Kış Olimpiyatları'nın başlamasından bir gün sonra meydana gelen sorunun herhangi bir teknik arızadan kaynaklanmadığını belirtti.

Polis sözcüsü, yangının "kundaklama olduğuna inanıldığını" ancak henüz kimsenin sorumluluğu üstlenmediğini duyurdu. Sözcü, olay yerinde ulaşım polisi ve terörle mücadele birimlerinin inceleme yaptığını açıkladı.

Yangın, Bologna ve Venedik arasındaki hattı etkilemekle kalmadı, aynı zamanda Bologna ve Milano arasındaki ve Adriyatik kıyılarına giden yollarda da trafik aksamalarına neden oldu.

Milano, Venedik'ten trenle ulaşılabilen Cortina ile birlikte Kış Olimpiyatlarına ev sahipliği yapıyor.

Paris'te düzenlenen 2024 Yaz Olimpiyatlarında, sabotajcılar ülke genelinde şafak vakti bir dizi saldırı düzenleyerek Fransa'nın TGV yüksek hızlı tren ağını hedef almış ve açılış töreninden saatler önce trafik kaosuna neden olmuştu.

İtalyan devlet demiryolu şirketi Ferrovie dello Stato, aksaklıklara rağmen tren seferlerinin devam ettiğini açıkladı.