Trump'ın “eski” sinirli halini ortaya çıkarmayı başaran “yeni” Harris

Yumuşak tonlu provokasyonlar ve siyasi zekâ

Fotoğraf: Al Majalla
Fotoğraf: Al Majalla
TT

Trump'ın “eski” sinirli halini ortaya çıkarmayı başaran “yeni” Harris

Fotoğraf: Al Majalla
Fotoğraf: Al Majalla

Akil Abbas
“Ben Joe Biden değilim. Donald Trump hiç değilim. Ülkeme yeni nesil bir liderlik anlayışı getirmek istiyorum.”
Demokratların başkan adayı Kamala Harris, Cumhuriyetçi Parti’den rakibi Donald Trump'la karşı karşıya geldiği münazaranın son dakikalarında yaptığı bu sakin ve kendinden emin açıklama ile başta münazara performansı olmak üzere, genel seçim stratejisini de özetlemiş oldu.
Buna karşın Biden'ın adını sık sık olumsuz bir bağlamda anan Trump “O Biden, ondan uzaklaşmaya çalışıyor. O Biden” gibi ifadelerle Harris’i Biden’la ilişkilendirmeye çalıştı.
Münazara sırasında genellikle Biden’dan bahsetmekten kaçınan Harris’in, bağımsız siyasi kişiliğini ondan uzakta, hatta bazen isim vermeden ona karşı ortaya koymaya çabalaması anlaşılabilirdi. Tartışmanın ilk bölümünde Trump onu Biden'ın kendi kişiliği olmayan siyasi astı olarak göstermeye çalıştığında, tartışmada ilk kez mevcut başkanın adını zikrederek sakince karşılık verdi. Eski Başkan Trump’a “Bu yarışta Joe Biden'a karşı yarışmıyorsunuz, Kamala Harris'e karşı yarışıyorsunuz” hatırlatmasında bulundu.
Harris, Biden’ın adını bir kez Trump'a Biden olmadığı yanıtını verirken, bir kez de ABD'nin Afganistan'dan çekilmesiyle ilgili kısa tartışma sırasında bir cümle içinde olumlu bağlamda olmak üzere iki kez andı. Moderatörün sorusuna verdiği yanıtta, Biden'ın çekilme kararını savunan Harris, “Size şunu söyleyeyim, Başkan Biden'ın Afganistan'dan çekilme kararına katılıyorum. Daha önce göreve gelen dört ABD Başkanı da aynı şeyi yapacaklarını söyledi ama Joe Biden bunu yaptı. Bu kararın bir sonucu olarak ABD’li vergi mükellefleri, bu sonu gelmeyen savaşı sürdürmek için ödediğimiz günlük 300 milyon doları artık ödemiyor” ifadelerini kullandı.
Büyük bir dikkatle takip edilen doksan dakikalık münazara boyunca Harris sakin ve kendinden emin bir imaj çizerken, Trump'ın, iki numarası olduğu ABD yönetimine ve “O bir Marksist. Herkes onun Marksist olduğunu biliyor. Babası ekonomi alanında uzmanlaşmış Marksist bir üniversite profesörü ve onu iyi eğitmiş” diyerek bizzat şahsına yönelttiği sert eleştirilere tebessüm ve şaşkınlık karışımı bir ifadeyle karşılık verdi.

Büyük bir dikkatle takip edilen doksan dakikalık münazara boyunca Harris sakin ve kendinden emin bir imaj çizerken, Trump'ın sert eleştirilere tebessüm ve şaşkınlık karışımı bir ifadeyle karşılık verdi.

Harris, Trump'a karşı münazarayı kazandığına dair ‘haklı bir Demokrat’ hissiyle tutarlı ve son derece odaklanmış bir şekilde konuştu. Münazarada kısaca tartışılan ekonomi, göç, dış politika gibi konular hakkındaki bilgisini gösterdi. Trump'ı provoke etmeyi ve anketlerin halkın rahatsızlığını teyit ettiği bir dil kullanmaya itmeyi başardı. Son sekiz yıldır başkanlık münazaralarını horoz dövüşüne dönüştüren, şahsı hedef alan saldırılar ve kamusal meselelerin kişiselleştirilmesi, halkın artık bıktığı meselelerden biri. Harris, münazara boyunca Cumhuriyetçi rakibinin etrafını geçmiş ve geçmişteki anlaşmazlıklarla ördü. Kapanış konuşmasında da bunu sürdüren Harris “Bu gece ülkemiz için çok farklı iki görüşü duydunuz. Biri geleceğe odaklanırken, diğeri geçmişe odaklanıyor. Bizi geriye götürmeye çalışıyor. Ancak biz geriye gitmeyeceğiz” dedi.
Münazara öncesinde Demokratlar arasında dile getirilmeyen ve biraz da endişeyle karışık bir beklenti vardı. Bu beklentiye Trump’ın çok sayıdaki Cumhuriyetçi destekçisi arasında Harris’in başkanlık münazarasındaki performansına dair henüz erken olan böbürlenme eşlik ediyordu. Zira Harris, birçok münazaraya katılan Trump’ın aksine, önemli bir seçim münazarası geçmişine sahip değil. Harris'in 2003 yılında Kaliforniya eyaletinde, San Francisco bölge savcılığını kazanmak için girdiği ilk seçim yarışından, 2007 yılında aynı pozisyonu kazanmasından, 2010 yılında Kaliforniya Başsavcılığı için aday olup kazanmasından ve 2014 yılında bunu bir kez daha tekrarlaması, bu bağlamdaki deneyimsizliğini gösteriyor. 
Harris'in siyasi açıdan ilk kez 2016 yılında Kaliforniya Senatosu'nda, Demokrat Partili rakibi Loretta Sanchez’e karşı yarıştı. Harris'in başından beri önde olduğu ve özellikle Başkan Barack Obama, Kaliforniya Valisi Jerry Brown ve Demokrat Parti'nin çoğunluğundan aldığı destek sayesinde kolay bir galibiyet elde ettiği, rekabet halinin az olduğu bir yarışta ona karşı televizyon ekranlarında bir münazara gerçekleştirdi. Ardından 2020 yılında dönemin ABD Başkanı Trump'ın yardımcısı Mike Pence'e karşı, Biden'ın başkan yardımcısı aday adayı olarak bir münazaraya katıldı. Bu münazara daha çok Harris'in kendi politikalarını ya da vizyonunu temsil etmediği, bunun yerine Biden'ın politikalarını ve kişiliğini tanıttığı ve savunduğu sıradan bir tartışmaydı.
Biden'ın geçtiğimiz temmuz ayında yarıştan çekilmesinden bu yana, halkın kendisine soru sorabileceği televizyon programlarına ya da town hall mitinglerine katılmaktan kaçınıp kendisine soru soramayan bir kitleye seçim kampanyası konuşmaları yapmayı tercih etmesi, doğrudan kameralar önünde tartışma ve soruları yanıtlama becerisine ilişkin endişeleri artırmıştı.

Münazara öncesi Demokratlar arasında, biraz da endişeyle karışık, dile getirilmeyen bir beklenti vardı.

Harris, münazaradaki başarılı görüntüsüyle bu şüpheleri ortadan kaldırdı. Trump'ın kolayca düştüğü ve tartışmanın büyük bölümünde içinden çıkamadığı kişiselleştirme tuzağına düşmeden, rakibinin eksikliklerini vurgulayarak, bunları siyasi ve kurumsal olarak etrafını sararak, saygınlığı ve rakibiyle onurlu bir şekilde yüzleşme becerisini birleştiren bir başkanlık tarzıyla hareket etti ve güçlü bir imaj çizdi.
Trump ise münazarada duyguları, suçlamaları ve kullandığı dilde sert ve doğrudan şahsa karşı hareket etmeye çalışan bir politikacı olarak göründü. Kendisini takip etmeyi zorlaştıran, sıkıcı hale getiren ve o bilindik; bir fikirden diğerine hızlı geçişleri olmadan makul düzeyde bir odaklanmayla disiplinli bir şekilde devam etti. 

Hjdjxj
Harris, Pennsylvania'nın Philadelphia şehrinde Ulusal Anayasa Merkezi'nde düzenlenen rakibi Trump ile münazara sırasında (AFP)

Örneğin, moderatörün Trump’a başkanlık yaptığı sırada Çin ve diğer ülkelere getirdiği yüksek gümrük vergilerinin, fiyatların yükselmesine ve enflasyonun artmasına neden olmasıyla ilgili sorusuna, Biden yönetiminin bu vergileri uygulamaya devam ettiği argümanıyla yanıt vermesi akıllıcaydı. Trump, soruya verdiği cevapta “Başkanlık döneminde Çin'in bize ve diğer ülkelere yüz milyarlarca dolar ödediği tek başkan olduğumu iddia ediyorum ve biliyorsunuz eğer bu tarifelerden hoşlanmıyorsa, yönetiminin bu tarifeleri derhal durdurmaya karar vermesi gerekirdi, ancak bu tarifeler yönetimlerinde üç buçuk yıl geçtikten sonra hala orada duruyor. Milyarlarca dolar, yüz milyarlarca dolar alıyoruz” ifadelerini kullandı.
Harris, Trump'ın başkanlığı döneminde getirdiği gümrük vergilerinin çoğunu Biden yönetiminin sürdürdüğüne dair geçerli argümanına yanıt vermekten kaçınarak onu ‘ticaret savaşları’ yürütmekle suçlamadı. 
Ancak Trump’ın bu disiplini, özellikle Harris'in yumuşak ve dolaylı provokasyonları, sanki yanında değilmiş gibi ona üçüncü şahıs olarak hitap etmedeki ısrarı ve çok sayıda suçtan hüküm giymiş olduğunu sürekli olarak hatırlatması karşısında uzun sürmedi. Sonunda, bu disiplinli halini tamamen terk etmiş gibi görünüyordu ve her zamanki konuşma tarzına geri döndü. Birbiriyle alakasız çeşitli fikirler arasında gidip gelen kısa cümleler kurdu ve yeniden başkan seçilmemesi halinde ABD’yi en kötüsünün beklediğine dair sık sık uyardı. Şarku'l Avsat’ın Al Majalla’dan aktardığına göre dolayısıyla, güçlü bir lider olarak sadece kişisel sertliğinin özellikle dış politikada işleri hallettiği ve içeride kendisine düşmanlar kazandırdığı (görevden ayrıldıktan sonra yönetim tarzını eleştiren yetkilileri kovması gibi) yönündeki inandırıcılığı ve temeli olmayan iddialarını yine sıraladı. 
Örneğin, rehinelerin iade edilmesini sağlamak ve Gazze'de sivillerin öldürülmesine bir son vermek için İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu ve Hamas'la müzakere edip etmeyeceği sorulduğunda verdiği cevap bağlamından kopuktu ve ABD’nin büyük ilgi ve endişesine konu olan bu savaşla ilgili değil, kendisi ve kendi ifadesiyle olağanüstü yetenekleriyle ilgili olan Ukrayna savaşını da içeriyordu. Trump, “Ben başkan olsaydım bu savaş asla başlamazdı. Rusya savaşı asla başlatmazdı. Putin'i çok iyi tanıyorum, dört yıl boyunca bu savaş tehdidinde de bulunmazdı. Ukrayna'ya girip milyonları öldürmezdi” şeklinde konuştu.
Trump, Harris'in İsrail ile ilişkileri konusunda ise “(O) İsrail'den nefret ediyor. Netanyahu çok önemli bir konuşma yapmak üzere Kongre'ye geldiğinde onunla görüşmedi” sözlerini sarf etti.
Trump, seçimi kazanması halinde Gazze’deki savaşı sona erdireceğini vurguladı. Ancak savaşı sona erdirme planına ilişkin bir yanıt vermedi.
“Trump'ın münazaradaki performansının giderek kötüleşmesi, göçün sözde tehlikelerine ilişkin birbirinden kopuk ifadelerinde daha da belirgin bir hal aldı.
Trump'ın münazara performansının giderek kötüleşmesi, Haiti'den gelen kaçak göçmenlerle ilgili olarak X platformunda paylaşılan, ancak gerçek olmadığı kanıtlanan söylentileri kullanarak, göçün sözde tehlikeleri hakkındaki ifadelerinde daha da belirgin bir hal aldı. Trump, “Pek çok küçük kasaba bu konuda konuşmak istemiyor, çünkü bundan utanıyorlar. Springfield'da köpekleri yiyorlar. Sınırdan geçen insanlar, orada yaşayan insanların kedilerini yiyorlar. Bunlar ülkemizde yaşanıyor. Bu utanç verici” ifadelerini kullandı. Harris ise Trump'a göçmenlerle ilgili ırkçı sözlerini söylerken, hafif bir tebessümle baktı.
Münazaranın büyük bir bölümünde, özellikle de son bölümde, seçim kampanyası ekibinin kullanmaması konusunda uyardığı dile geri dönen Trump, yorgun ve asık bir yüzle giderek daha bitkin görünürken, Harris gülümsüyor ve enerjik görünüyordu. Bu uzun münazara, Harris’in seçim kampanyası ekibinin oluşturmak için çok çalıştığı ve münazara sırasında vurgulamayı başardığı ‘eskinin gitmesi ve yerine yeninin gelmesi gerektiği’ ayrımına itibar kazandırdı.
Harris'in stratejisinin başarılı ya da başarısız olup olmadığı sorusunun yanıtı, elli günden biraz daha uzun bir süre sonra, 5 Kasım'da verilecek.
* Bu analiz Şarku'l Avsat tarafından Londra merkezli Al Majalla dergisinden çevrilmiştir.



Trump, uluslararası liderleri Barış Konseyi’nin ilk toplantısına davet etti

ABD Başkanı Donald Trump, 27 Ocak 2026’da Davos’ta Gazze için bir ‘barış konseyi’ kurulmasını öngören belgeyi gösteriyor. (Reuters)
ABD Başkanı Donald Trump, 27 Ocak 2026’da Davos’ta Gazze için bir ‘barış konseyi’ kurulmasını öngören belgeyi gösteriyor. (Reuters)
TT

Trump, uluslararası liderleri Barış Konseyi’nin ilk toplantısına davet etti

ABD Başkanı Donald Trump, 27 Ocak 2026’da Davos’ta Gazze için bir ‘barış konseyi’ kurulmasını öngören belgeyi gösteriyor. (Reuters)
ABD Başkanı Donald Trump, 27 Ocak 2026’da Davos’ta Gazze için bir ‘barış konseyi’ kurulmasını öngören belgeyi gösteriyor. (Reuters)

ABD Başkanı Donald Trump tarafından kurulan Barış Konseyi’nin 19 Şubat’ta yapılması planlanan ilk toplantısına bir dizi dünya lideri davet edildi.

Arjantin Devlet Başkanı Javier Milei ve Macaristan Başbakanı Viktor Orban toplantıya katılmayı kabul ederken, Fransa, İtalya, Norveç, Çekya ve Hırvatistan liderleri daveti reddetti.

Romanya Cumhurbaşkanı Nicușor Dan dün Facebook üzerinden yaptığı açıklamada, toplantıya davet edildiğini duyurdu. Dan, ülkesinin Barış Konseyi’nin ilk oturumuna katılıp katılmama konusunda henüz nihai bir karar vermediğini ifade etti.

Dan, kararın ‘Romanya gibi fiilen konsey üyesi olmayan ancak tüzüğünün gözden geçirilmesi şartıyla katılmak isteyen ülkeler açısından toplantının formatına ilişkin Amerikalı ortaklarla yürütülecek görüşmelere’ bağlı olduğunu belirtti.

Macaristan Başbakanı Viktor Orban ise cumartesi günü yaptığı açıklamada, toplantıya davet edildiğini ve katılmayı planladığını duyurdu.

Buna karşılık Çekya Başbakanı Andrej Babis, cumartesi günü Barış Konseyi toplantısına katılmayı düşünmediğini açıkladı. Babis, TV Nova’ya yaptığı açıklamada, “Avrupa Birliği’ne (AB) üye diğer ülkelerle istişare içinde hareket edeceğiz. Bu ülkelerden bazıları konseye katılmayacaklarını ifade etti” dedi.

ABD Başkanı’nın Gazze savaşını sona erdirmeye yönelik planı uyarınca, Gazze Şeridi’nin yönetiminin, Donald Trump’ın başkanlığını yaptığı Barış Konseyi’ne bağlı olarak kurulacak Gazze Yönetimi Ulusal Komitesi tarafından geçici olarak üstlenilmesi öngörülüyor.

Ancak konseyin tüzüğünde Gazze’ye açık bir atıf yer almıyor. Metin, konseye daha geniş bir misyon yükleyerek, dünyadaki silahlı çatışmaların çözümüne katkı sunmayı hedef olarak tanımlıyor.

Konseyin önsözünde ise Barış Konseyi’nin, ‘çoğu zaman başarısız olmuş yaklaşımları ve kurumları terk etme cesaretine sahip olması gerektiği’ vurgulanarak, Birleşmiş Milletler’e (BM) örtük bir eleştiri yöneltiliyor.

Bu durum, başta Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron ile Brezilya Devlet Başkanı Luiz Inacio Lula da Silva olmak üzere bazı liderlerin tepkisini çekti. Macron ve Lula da Silva, geçtiğimiz haftanın başlarında yaptıkları açıklamalarda, ABD Başkanı’nın çağrısına karşılık olarak BM’nin güçlendirilmesi gerektiğini savunmuştu.

Hoşnutsuzluk

İtalya Dışişleri Bakanı Antonio Tajani ise ülkesinin anayasal engeller nedeniyle Barış Konseyi’ne katılmayacağını yineledi.

Tajani cumartesi günü İtalyan haber ajansı ANSA’ya yaptığı açıklamada, “Anayasal kısıtlamalar nedeniyle Barış Konseyi’ne katılamıyoruz” dedi ve İtalya Anayasası’nın, tek bir liderin yönetiminde bir kuruluşa katılmayı öngörmediğini hatırlattı.

Geçtiğimiz cuma günü Brezilya Devlet Başkanı, 79 yaşındaki ABD Başkanı Donald Trump’ı, ‘yeni bir milletler topluluğunun efendisi’ olmaya çalışmakla suçladı.

Lula da Silva tek taraflılığa karşı çoğulculuğu savundu ve BM tüzüğünün adeta parçalanmasından duyduğu üzüntüyü dile getirdi.

Donald Trump, Barış Konseyi’ni geçtiğimiz ocak ayında Davos’ta düzenlenen forumda ilan etmişti.

Tüzüğe göre, Cumhuriyetçi Başkan Trump her şeye tam hâkim; yalnızca o diğer liderleri davet edebiliyor ve katılımlarını iptal edebiliyor. Sadece ‘üye devletlerin üçte ikisinin veto hakkını kullanması’ durumunda bu yetkisi sınırlanabiliyor.

Diğer liderlerin tepkisini çeken noktalar arasında, metinde Gazze’ye açık bir atıf bulunmaması ve üyelik maliyetlerinin yüksekliği yer alıyor. Konseyde kalıcı bir sandalye almak isteyen ülkelerin 1 milyar dolar ödemesi gerekiyor.


Netanyahu’nun Washington’a yapacağı ziyaretin ardında ne yatıyor?

ABD Başkanı Donald Trump ve İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, 29 Eylül’de Beyaz Saray’da düzenlenen basın toplantısı sırasında (Arşiv – AFP)
ABD Başkanı Donald Trump ve İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, 29 Eylül’de Beyaz Saray’da düzenlenen basın toplantısı sırasında (Arşiv – AFP)
TT

Netanyahu’nun Washington’a yapacağı ziyaretin ardında ne yatıyor?

ABD Başkanı Donald Trump ve İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, 29 Eylül’de Beyaz Saray’da düzenlenen basın toplantısı sırasında (Arşiv – AFP)
ABD Başkanı Donald Trump ve İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, 29 Eylül’de Beyaz Saray’da düzenlenen basın toplantısı sırasında (Arşiv – AFP)

İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu’nun ofisinin cumartesi gecesi yaptığı ve çarşamba günü Washington’da ABD Başkanı Donald Trump ile bir araya gelmesinin beklendiğini duyurduğu çarpıcı açıklama, İran’la müzakerelerin ele alınacağı ve İsrail’in taleplerinin gündeme getirileceği iddiasına rağmen, bu dosyada gerçekte yeni bir gelişmeye işaret etmiyor. Aksine, söz konusu açıklamanın esas olarak Netanyahu’nun başta iç siyasi hesapları olmak üzere gerçek hedeflerini örtmeyi amaçladığı, bunların da büyük ölçüde İsrail’de fiilen başlamış olan seçim süreciyle bağlantılı olduğu değerlendiriliyor.

Bu değerlendirmeyi güçlendiren bir diğer unsur da Netanyahu’nun Washington ziyaretinin tarihini değiştirmesini gerekçelendirirken, ‘İran dosyasının aciliyeti’ olarak nitelediği unsuru öne sürmesi oldu.

Bilindiği üzere Netanyahu, bir hafta önce Washington’a ziyaret talebinde bulunmuş, ABD yönetimi de bu talebi kabul etmişti. Ziyaretin, başta İran dosyası olmak üzere, Başkan Donald Trump’ın Filistin meselesine ilişkin planı ve Netanyahu’nun karşı karşıya olduğu yolsuzluk davalarında olası bir af konusu gibi bir dizi başlığın ele alınması amacıyla ayın 18’inde gerçekleştirilmesi planlanıyordu. Trump’ın ertesi gün, yani ayın 19’unda Washington’da Barış Konseyi’ni toplantıya çağırması üzerine, Netanyahu’nun da konsey üyesi olması nedeniyle bu toplantıya katılacağı yönünde bir beklenti oluşmuştu.

dfert
ABD Başkanı Donald Trump, İran Dini Lideri Ali Hamaney ve İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu (AFP)

Ancak Netanyahu daha sonra, toplantıya katılma ihtimali konusunda tereddütlerini dile getirdi ve gündemdeki planın ilerlemesi önünde koyduğu engelleri kaldırmasının istenmesinden çekindiğini ima etti. İsrail’in Kanal 12 televizyonu, ziyaret tarihinin öne çekilmesinin Netanyahu’nun 18’inde planlandığı gibi Washington’a gitmemesine ve dolayısıyla Barış Konseyi liderler toplantısına katılmamasına yol açabileceğini bildirdi. Fiiliyatta Netanyahu’nun, konsey üyelerinin Gazze konusunda yerine getirmesini talep edeceği yükümlülüklerden kaçınmak için toplantıya katılmaktan geri durduğu izlenimi oluştu.

Bu değerlendirme, Netanyahu’nun anlaşmanın ikinci aşamasının, hatta ilk aşamasının uygulanması önüne ciddi engeller koyduğuna dair uluslararası alanda giderek güçlenen kanaate dayanıyor. Tahminlere göre İsrail, anlaşmayı günde üç ila dört kez ihlal ediyor. Refah Sınır Kapısı, sahada yaşananların niteliğine dair bu bağlamdaki örneklerden yalnızca biri olarak öne çıkıyor.

Netanyahu’nun tutumundaki bu değişiklik neden oldu?

Merkezi iddia, İran dosyası etrafında şekilleniyor. İsrail Kan 11 televizyonuna göre Netanyahu, cumartesi sabahı ABD Başkanı Donald Trump’ın ‘Umman müzakerelerinde olumlu ilerleme’ sağlandığı ve İran’ın gerçekten bir anlaşmaya varmak istediği yönünde bir hissiyat oluştuğuna dair açıklamalarını takip etmesinin ardından, Washington ziyaretini ayın 18’inden öne çekme kararı aldı.

Netanyahu’nun ofisinden yapılan açıklamada, ziyaret tarihinin öne alınmasının gerekçesi olarak İran’ın ‘aldatıcı’ olduğu ve kendisine herhangi bir taviz verilmemesi gerektiği görüşü öne çıkarıldı. Açıklamada, bu tutumu pekiştirmek amacıyla, ‘Tahran’la yürütülecek her türlü müzakerenin, balistik füze programının sınırlandırılmasını ve İran ekseni olarak tanımlanan yapıya verdiği desteğin durdurulmasını içermesi gerektiği’ vurgulandı. Netanyahu’ya yakın kaynaklar ise İsrail Başbakanı’nın, Trump’tan İran’ın İsrail’i tanımasını ‘gerçek barış niyetinin kanıtı’ olarak dayatmasını talep etmeyi planladığını aktardı.

Kan 11, Tel Aviv’in, Başkan Trump’ın İran’la müzakerelere başlanmadan önce ‘İsrail’le önceden üzerinde uzlaşılan bazı noktalardan geri adım atmasından’ endişe duyduğunu bildirdi. Bu çerçevede İsrail basınında yer alan değerlendirmelerde, Netanyahu’nun ofisinin açıklaması bir güç gösterisi olarak yorumlandı; İsrail’in süreci pasif biçimde izlemediğini göstermek ve karar alma sürecinde geç kalınmadan önce ABD yönetimi üzerinde etki oluşturmak amacı taşıdığı belirtildi.

İsrail’in altı talebi

Siyasi dramanın unsurlarını tamamlamak istercesine Netanyahu, İsrail Hava Kuvvetleri Komutanı’nın da kendisine Washington ziyaretinde eşlik edeceğini açıkladı. Netanyahu, bu adımın amacının, İran’a yönelik bir saldırının gerekliliğini anlatmak olduğunu belirterek, böyle bir darbenin İran’ın kapasitesini felç edeceğini ve özgüvenini sarsacağını savundu. Netanyahu ayrıca dün hükümet koalisyonunu oluşturan parti liderleriyle bir toplantı ve bunun yanı sıra Bakanlar Kurulu’nun ayrı bir oturumunu toplama çağrısı yaptı.

Netanyahu’nun çarşamba ve perşembe günleri bir dizi görüşme gerçekleştirmesi, cuma günü ise İsrail’e dönmesi planlanıyor. Program kapsamında ABD Başkanı ile görüşmenin yanı sıra, Başkan Yardımcısı JD Vance, Dışişleri Bakanı Marco Rubio, ABD Merkez Kuvvetler Komutanlığı (CENTCOM) Komutanı General Brad Cooper ve müzakere dosyasından sorumlu özel temsilciler Steve Witkoff ile Jared Kushner’la da bir araya gelmesi öngörülüyor.

fvev
İsrail'in Demir Kubbe füze savunma sistemi, İran’dan Tel Aviv’e fırlatılan balistik füzeleri önlüyor. (EPA)

Sağcı İsrail gazetesi Israel Hayom, bu çarpıcı ziyareti, Netanyahu’nun İran dosyası konusunda Trump’ı altı İsrail talebini benimsemeye ikna etme girişimi olarak yorumladı. Buna göre ilk iki talep, balistik füze dosyasının müzakerelere dahil edilmesi ve bu füzelerin menzilinin 300 kilometreyle sınırlandırılması ile İsrail’in bölgede ‘vekil güçler’ olarak tanımladığı yapılara verilen İran desteğinin sona erdirilmesini kapsıyor.

Nükleer başlık altında ise İsrail’in dört ek talep ileri sürdüğü belirtiliyor. Bu talepler; İran’ın nükleer programının tamamen ortadan kaldırılmasının garanti altına alınması, tüm zenginleştirilmiş uranyum stoklarının ülke dışına çıkarılması, oranı ne olursa olsun her türlü uranyum zenginleştirme faaliyetinden vazgeçilmesi ve Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (UAEA) müfettişlerinin İran’a geri dönerek nükleer tesislere ani denetimler yapma yetkisine sahip olmalarını içeriyor.

Beyaz Saray’ın içindeki lobi

Gazete, Netanyahu’nun bu yaklaşımı Witkoff ve Kushner’a kabul ettirmeye çalıştığını, ancak müzakereler sürecinde bu iki ismin kendi tezlerine ne ölçüde bağlı kalacağından kuşku duyduğunu aktardı. Bu nedenle Netanyahu’nun, doğrudan Trump’la görüşmenin belirleyici seçenek olduğu kanaatini taşıdığı ve ABD Başkanı’nı ikna edebilecek tek kişinin kendisi olduğuna inandığı belirtildi.

Netanyahu’nun, ABD ekibinin diğer üyelerine kıyasla daha sert bir çizgide gördüğü Başkan Yardımcısı JD Vance ile Dışişleri Bakanı Marco Rubio’nun desteğini arkasına almayı hedeflediği, bu yolla İran’la anlaşmaya varılmasından yana olan eğilime karşı Beyaz Saray içinde bir baskı grubu oluşturmayı amaçladığı ifade ediliyor.

Buna karşılık İsrailli uzmanlar, füze dosyasının nükleer programla ilgili her türlü müzakerenin zaten doğal bir parçası olduğunu vurguluyor. Uzmanlara göre, nükleer başlık taşıyabilecek gelişmiş balistik füzeler olmadan bir nükleer silah üretmenin herhangi bir anlamı bulunmuyor ve ABD’li müzakereciler de bu gerçeğin farkında. Bu nedenle söz konusu çevreler, İsrail’in bu bağlamda sergilediği paniğin büyük ölçüde yapay olduğu görüşünde.

Nitekim daha önce Netanyahu hükümetinde bakan olarak görev yapan ve halen savunma sanayii şirketi Rafael’in Yönetim Kurulu Başkanlığı’nı yürüten Yuval Steinitz’in de dile getirdiği üzere, İsrail’in esasen bir nükleer anlaşmaya varılmasını istemediği belirtiliyor. Bu bakış açısına göre, koşulları ne olursa olsun her türlü anlaşma kötü kabul ediliyor ve yaptırımların kaldırılması ile mali kaynak akışının yeniden başlaması nedeniyle Tahran’daki rejimin gücünü artıracağı savunuluyor. İsrail tarafı, söz konusu kaynakların Hizbullah’tan Iraklı gruplara, Hamas ve İslami Cihad Hareketi’nden Yemen’deki Husilere kadar İran’ın bölgedeki müttefiklerine aktarılacağını öne sürüyor.

cdf
İran’ın başkenti Tahran’da ABD ve İsrail’i kınayan bir duvar resmi (AFP)

Netanyahu’ya yakın isimlerden Steinitz’e göre masadaki alternatifler ya askerî bir saldırı düzenlenmesi ya da mevcut durumun dondurulması. Steinitz, askerî seçeneği en ideal çözüm olarak görürken, böyle bir adımın İran’daki yönetimi zayıflatacağını ve çöküşe giden süreci hızlandıracağını savundu. Mevcut durumun dondurulması ise ikinci en önemli seçenek olarak değerlendiriliyor; zira bu yol, bir anlaşmaya varılmasını engelliyor, yaptırımların yürürlükte kalmasını sağlıyor ve rejimi ekonomik ve toplumsal açıdan zayıflatmayı hedefliyor.

Steinitz, bu bağlamda Netanyahu’nun elinde haziran ayındaki savaşla ilgili önemli bir koz bulunduğunu da vurguladı. O dönemde ağır darbeler indirildiğini, buna karşın tek bir Amerikan askerinin dahi zarar görmediğini hatırlattı.

Steinitz’e göre Netanyahu, her hâlükârda Trump’tan, İsrail’in geleneksel tutumuna destek vermesini sağlamaya çalışıyor. Bu tutum, İsrail’in İran’la yapılabilecek herhangi bir anlaşmanın tarafı olmadığı ve böyle bir anlaşmanın kendisini bağlamadığı anlayışına dayanıyor. Steinitz, bu yaklaşımın ardında, İran üzerinde savaş tehdidi kılıcını sürekli olarak sallandırma gerekliliğine dair güçlü bir inancın yattığını belirtiyor.

Bu durum, Netanyahu’nun söz konusu tutumu Trump’ın otoritesine zarar vermeden nasıl dile getireceği ve Witkoff ile Kushner’a karşı Beyaz Saray içinde bir lobi oluşturup oluşturamayacağı sorularını gündeme getiriyor. Aynı zamanda Netanyahu’nun, İran liderliğini provoke edecek ve müzakerelerden çekilmeye zorlayacak adımlar atmayı mı hedeflediği, yoksa İranlı yetkililerin yeterli siyasi olgunluk göstererek Netanyahu’nun hamlelerini boşa çıkarıp Trump’la bir anlaşmaya doğru ilerleyip ilerlemeyeceği de tartışma konusu oluyor.

Netanyahu’nun bu aşamada asıl odağının, fiilen başlamış olan seçim süreciyle birlikte derinleşen iç siyasi krizi ve kamuoyu yoklamalarında gerileyen konumu olduğu dikkate alındığında, şu anki temel hedefinin iç kamuoyundaki yerini güçlendirecek bir Amerikan tutumunun ortaya çıkması olduğu değerlendiriliyor. Netanyahu’nun, İran’a karşı duran lider, hatta Trump’ın ifadesiyle bir ‘savaşçı’ ya da ‘kahraman’ olarak sunulmasının, mevcut koşullarda kendisi açısından özel bir önem taşıdığı ifade ediliyor.


Machado: Dün serbest bırakılan Venezuelalı muhalif Guanipa, ağır silahlı adamlar tarafından kaçırıldı

Muhalefet lideri Juan Pablo Guanipa, cezaevinden tahliye edildikten kısa bir süre sonra (AFP)
Muhalefet lideri Juan Pablo Guanipa, cezaevinden tahliye edildikten kısa bir süre sonra (AFP)
TT

Machado: Dün serbest bırakılan Venezuelalı muhalif Guanipa, ağır silahlı adamlar tarafından kaçırıldı

Muhalefet lideri Juan Pablo Guanipa, cezaevinden tahliye edildikten kısa bir süre sonra (AFP)
Muhalefet lideri Juan Pablo Guanipa, cezaevinden tahliye edildikten kısa bir süre sonra (AFP)

Venezuela muhalefet lideri ve Nobel Barış Ödülü sahibi Maria Corina Machado, muhalefet üyesi Juan Pablo Guanipa'nın dün hapisten çıktıktan kısa bir süre sonra Karakas'ta "ağır silahlı adamlar" tarafından kaçırıldığını duyurdu.

Machado, X platformunda yaptığı paylaşımda, "Dakikalar önce Juan Pablo Guanipa, Karakas'ın Los Choros mahallesinde kaçırıldı. Sivil kıyafetli, ağır silahlı dört araç geldi ve onu zorla götürdü. Derhal serbest bırakılmasını talep ediyoruz" ifadelerini kullandı.