UFC 321: Ağırsıklette yeni perde açılıyor

Tom Aspinall, Jon Jones'un aksine son derece aktif bir dövüşçü olacağını ve sık sık kemer maçlarına çıkacağını söylüyor (Reuters)
Tom Aspinall, Jon Jones'un aksine son derece aktif bir dövüşçü olacağını ve sık sık kemer maçlarına çıkacağını söylüyor (Reuters)
TT

UFC 321: Ağırsıklette yeni perde açılıyor

Tom Aspinall, Jon Jones'un aksine son derece aktif bir dövüşçü olacağını ve sık sık kemer maçlarına çıkacağını söylüyor (Reuters)
Tom Aspinall, Jon Jones'un aksine son derece aktif bir dövüşçü olacağını ve sık sık kemer maçlarına çıkacağını söylüyor (Reuters)

Adrenalin'den herkese merhaba. Bu hafta sonu dövüş sporlarına dönüş yapıp karma dövüş sanatlarının (MMA) en prestijli organizasyonu UFC'nin yeni etkinliğini inceleyeceğiz. 

UFC 321'in ana dövüşünde tartışmasız ağırsıklet şampiyonu Tom Aspinall, eski geçici şampiyon Ciryl Gane'le karşı karşıya gelecek. Bu dövüş sadece kemerin sahibini değil, UFC'nin modern döneminde ağırsıklet klasmanının kimliğini de belirleyecek: Hız mı yoksa güç mü? 

32 yaşındaki İngiliz dövüşçü Tom Aspinall, klasik bir ağırsıkletten çok farklı. Hızlı bacakları ve tekniğiyle dikkat çekiyor. Aspinall, UFC'de kısa sürede adını duyurdu. Maçlarını genelde kısa sürede bitiren, nakavt yeteneği yüksek bir isim olarak anıldı. 

Aspinall, sadece 8 UFC dövüşünde hızlı bitirişleriyle ağırsıkletler arasında öne çıktı. 2 dakika 2 saniyeyle UFC'de en kısa ortalama dövüş süresi rekorunu elinde tutuyor. Ayrıca profesyonel MMA dövüşlerinin büyük çoğunluğunu nakavtla kazandı.

Aspinall patlayıcı gücüyle ve hareketliliğiyle oktagonu rakiplerine dar ediyor. "Yavaş ama güçlü" şeklindeki geleneksel ağırsıklet algısını sarsan bir dövüşçü olduğu rahatlıkla söylenebilir. Kısa süreli ama son derece baskın performansları onu izleyicilerin gözünde heyecanlı, rakipleri içinse tehlikeli kılıyor.

Ağırsıklet kemerini uzun süre elinde tutan Jon Jones'un emekliliğini açıklamasıyla tartışmasız şampiyon hale gelen Aspinall, yarın gece UFC 321'de "gerçek şampiyon" olma sınavı verecek. Gane'e karşı çıkacağı maçta ağır favori olarak gösterilse de ağırsıklette beklenmedik sonuçların her zaman mümkün olduğunu da unutmamak lazım.

Ciryl Gane, profesyonel MMA sahnesine geldiğinde hızlıca dikkat çekti; bir dizi etkileyici galibiyet onu üst seviyelere taşıdı ve kısa zamanda şampiyonluk şansları yakaladı. Onun kariyeri, "teknik ağırsıklet" tanımının canlı bir örneği olarak sunuldu: Uzak mesafeyi çok iyi kullanan, denge kontrolünde başarılı bir dövüşçü.

Gane, daha önce tartışmasız şampiyonluk kemerine yaklaştı ama en büyük hedefe ulaşamadı. Önceki şampiyonluk girişimlerinde Jon Jones ve Francis Ngannou gibi elit dövüşçülerle karşılaştı ve bu kritik sınavlarda istediği sonucu alamadı. Bu, onu hem daha tecrübeli hem de motivasyonu yüksek bir yeniden doğuş arayışına soktu. 35 yaşındaki dövüşçü için yarınki karşılaşma, kariyerinde zirveye ulaşmak için belki de son fırsat.

Maçın kaderi, ilk iki rauntta Aspinall'ın erken baskısını kaldırıp kaldıramayacağına ve Gane'in mesafe yönetimini ilk darbelerden sonra sürdürüp sürdüremeyeceğine bağlı. Dövüşçülerin kondisyonu da en kritik noktalar arasında. Yere alma denemeleri, nakavt girişimleri ve gard değişiklikleri maç içerisinde bol bol görebileceğimiz hareketler olacak.

S Sport'tan izlenebilen UFC 321'de ilk maçlar 17.00'de, ana kart dövüşleriyse 21.00'de başlayacak. 

UFC ağırsıklet şampiyonluğunun tarihi

MMA tarihinin kalbi, ağırsıklette atar. Ağırlık sınıflarının en üstü olan bu klasmanda her yumruk bir devrimi başlatabilir, her nakavt bir çağın sonunu getirebilir. UFC'nin 1993'teki doğuşundan bugüne, ağırsıklet kemeri yalnızca yumrukları güçlü olanlara değil, aynı zamanda demir iradelilere de takıldı. Bazı şampiyonlar bir anlığına parladı, bazılarıysa yıllarca tahtta kaldı. İşte o "elitler ligi"nin hikayesi.

Mark Coleman - Güreşten Doğan İlk Kral (1997)

UFC'nin ilk yıllarında MMA hâlâ kaotik bir deneme sahasıydı. Ağırsıklette teknikten ziyade saf güç hüküm sürüyordu. İşte o ortamda Mark "The Hammer" (Çekiç) Coleman belirdi. Olimpik düzeydeki güreş geçmişiyle rakiplerini yere alıp, "ground-and-pound" (Rakibini yere indiren dövüşçünün, nakavt elde edene, maç durdurulana ya da rakibi maçtan çekilene kadar yerde rakibine yumruk ve dirsek darbeleri indirmesi) tekniğini popülerleştirdi.

Coleman, 1997'de Dan Severn'i mağlup ederek ilk resmi UFC Ağırsıklet Şampiyonu oldu. Onun tarzı, bugünkü modern MMA'nin temel taşlarını attı. Ancak Coleman'ın saltanatı uzun sürmedi; kondisyon eksikliği ve hızla gelişen MMA metotları onu tahtından etti. Yine de onun dönemi, "güç devrinin" başlangıcıydı.

Randy Couture - Akıl, Strateji ve Bitmeyen Gençlik (2000-2007)

Mark Coleman'dan sonra sahneye çıkan Randy "The Natural" (Doğal) Couture, ağırsıkletin entelektüel yüzüydü. Greko-Romen güreşini akıllı stratejiyle harmanlayan Couture, 2000'de Kevin Randleman'ı yenerek kemeri aldı.

Asıl efsane kısmı, onun yaşına rağmen defalarca zirveye çıkabilmesiydi. 2003'te 40 yaşına yaklaştığında tekrar kemer kazandı; 2007'de, 43 yaşında Tim Sylvia'yı mağlup edip tarih yazdı. Couture, ağırsıklette yaşın sadece bir sayı olduğunu kanıtladı.

Couture, modern dönemin "veteran şampiyonu" mitini yarattı, onu izleyen herkes, taktik zekanın ham güç kadar önemli olduğunu öğrendi.

Tim Sylvia ve Andrei Arlovski - Sıkı Rekabet (2004-2006)

2000'lerin ortası, ağırsıklet kemerinin el değiştirdiği, MMA'in kurumsallaştığı dönemdi. Belarus'lu Andrei Arlovski kemeri kazandı; ardından uzun boyuyla öne çıkan Amerikalı Tim Sylvia, onu mağlup ederek dönemin güç sembolü oldu.

İkili arasındaki üçleme, o yıllarda ağırsıkletin en popüler rekabetlerinden biriydi. Bu dönem, UFC'nin izle ve öde dönemine geçişinde önemli bir köprüydü. Bu sistem, ağırsıkletin izlenme oranlarını yeniden canlandırdı.

Brock Lesnar - Şov Dünyasından Gelen Canavar (2008-2010)

Profesyonel güreşin dev ismi Brock Lesnar 2008'de UFC'ye girdiğinde, herkes bunun bir reklam hamlesi olduğunu düşündü. Ama o, kısa sürede yanıldıklarını kanıtladı. Lesnar, Frank Mir yenilgisinin ardından harika bir geri dönüş yaptı ve Randy Couture'ü nakavt ederek kemeri kazandı.

Lesnar, devasa fiziği ve NCAA (Amerikan Kolej Sporları Kurumu) güreş geçmişiyle hem dövüşçüleri hem de medya dünyasını büyüledi. Kemerini iki kez savunarak 2000'lerin sonunda UFC'nin ticari yüzü haline geldi.

Her ne kadar divertikülit hastalığı onun kariyerini kısa kesse de Lesnar dönemi UFC'nin popülerliğini fırlattı; ağırsıklet, yeniden ana akım haline geldi.

Cain Velasquez - Bitmeyen Enerji (2010-2015)

Lesnar sonrasında gelen Cain Velasquez, güreş altyapısı ve dayanıklılığıyla tanındı. Onu farklı kılan şey, ağırsıklette nadir görülen bitmeyen enerjisiydi.

2010'da Lesnar'ı mağlup edip kemeri aldı; ardından Junior dos Santos'la unutulmaz bir üçleme gerçekleştirdi. Özellikle 2012-2013 arasındaki dönemde Cain ringde fırtına gibi esiyordu. Yüksek tempolu baskı, seri yumruk kombinasyonları ve rakibi asla rahat bırakmayan bir tempoya sahipti.

Kariyeri, sakatlıklarla gölgelenmiş olsa da birçok otorite onu "kusursuz ağırsıklet" olarak görüyor.

Stipe Miocic - Mavi Yakalı Efsane (2016-2021)

Clevelandlı itfaiyeci Stipe Miocic, ağırsıklet tarihinde istikrarın simgesine dönüştü. 2016'da Fabricio Werdum'u nakavt ederek kemeri aldı ve ardından tarihe geçen bir rekor kırdı: Üst üste üç başarılı kemer savunması, UFC ağırsıklet tarihinde o zamana dek görülmemişti.

Miocic, ne Lesnar kadar karizmatikti, ne de Velasquez kadar tempoluydu ama teknik, disiplin ve soğukkanlılıkla zirveye çıktı. Özellikle Daniel Cormier üçlemesi, onun adını efsaneler arasına kazıdı.

Yıllarca süren istikrarı, UFC tarihinin en uzun soluklu ağırsıklet saltanatını getirdi.
Francis Ngannou - Ham Gücün Saf Hali (2021-2023)

Kamerun'dan Paris'e, oradan Las Vegas'a… Francis Ngannou'nun hikayesi, modern MMA'nin en dramatik başarı öykülerinden biri. Sokaklardan gelen biri, dünyanın en sert adamı haline geldi.

Ngannou'nun yumruk gücü bilimsel bir fenomendi. UFC Performance Institute verilerine göre "insan tarafından kaydedilen en sert vuruş"a sahipti. 2021'de Stipe Miocic'i nakavt ederek şampiyon oldu, ardından Ciryl Gane'i teknik üstünlükle mağlup etti.

Ngannou, gücün ötesinde disiplinli bir stratejiyle dövüşmeyi öğrendi; yıllar süren gelişim, onu "ham kas"tan "bilinçli şampiyon"a dönüştürdü. UFC'yle yolları ayrılmış olsa da "The Predator" (Yırtıcı) unvanı hâlâ ağırsıklet tarihinin en ürkütücü sayfasında.

Tom Aspinall - Yeni Neslin Hızlı Şampiyonu (2023-günümüz)

Ve şimdi sahne, yeni dönemin yıldızına ait: Tom Aspinall. İngiliz dövüşçü, ağırsıkletin klasik "yavaş dev" kimliğini tamamen tersyüz etti. Hızlı refleksleri, akıcı kombinasyonları ve jiu-jitsu bilgisiyle ağırsıklet tarihinde bambaşka bir tarzın temsilcisi.

2023'te Sergei Pavlovich'i 1. raundda nakavt ederek geçici kemeri kazandı, ardından 2024-25 döneminde şampiyonluğunu resmileştirdi. Aspinall, modern MMA'in "atletik ağırsıklet" evresini başlattı.

Eğer istikrarını korursa, Stipe Miocic'in rekorlarını zorlayabilecek tek yeni jenerasyon ismi olarak gösteriliyor.

Yararlanılan kaynaklar: ESPN, CBS, UFC



“35 yaşında olduğumu unutmuşum”... Mamdani, gazetecilerle oynadığı futbol maçında kas yırtılması yaşadı

Zohran Mamdani (AP)
Zohran Mamdani (AP)
TT

“35 yaşında olduğumu unutmuşum”... Mamdani, gazetecilerle oynadığı futbol maçında kas yırtılması yaşadı

Zohran Mamdani (AP)
Zohran Mamdani (AP)

New York Belediye Başkanı Zohran Mamdani dün yaptığı açıklamada, belediye çalışanları ile basın mensupları arasında oynanan dostluk maçında aşil tendonunun yırtıldığını duyurdu. Mamdani, önümüzdeki birkaç hafta boyunca medikal bot kullanmak zorunda kalacak.

Basın toplantısına koltuk değnekleriyle gelen Mamdani, bir muhabirin sakatlığını sorması üzerine, yaralanmanın perşembe akşamı oynanan maç sırasında meydana geldiğini belirtti.

Sakatlığın olası nedenine ilişkin değerlendirmede bulunan Mamdani, maç öncesinde yeterince ısınmadığını belirterek, “Yeterince esneme hareketi yapmadım” dedi.

Futbol tutkusuyla bilinen Mamdani, sakatlanmasına rağmen sahaya çıktıktan kısa süre sonra gol atmış olmaktan dolayı mutlu olduğunu ifade etti. Ayrıca 35 yaşında olduğunu unuttuğunu söyledi.

Mamdani, takımının maçın sonunda gazetecilerden oluşan rakip takımı yenmeyi başardığını da belirtmeyi ihmal etmedi.

Yoğun çalışma programına sahip olan Mamdani, altı ila sekiz hafta boyunca medikal bot kullanacağını ve yaklaşık dokuz ay içinde yeniden sahalara döneceğini açıkladı.


Ragbide dünyanın en güçlüsü Kuzey mi, Güney mi?

Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
TT

Ragbide dünyanın en güçlüsü Kuzey mi, Güney mi?

Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)

Adrenalin'den herkese merhaba. Bu hafta ragbiyi ve rekabeti yeni bir seviyeye taşımayı amaçlayan Nations Championship'i inceliyoruz.

Bir oyuncunun rakip savunmanın arasından topla ilerlediği, takım arkadaşlarının ona destek olmak için peşinden koştuğu ve sonunda topu rakip takımın kale çizgisinin arkasında yere bıraktığı an... Ragbi, ilk kez izleyenler için son derece sert ve karmaşık görünebilir.

Ancak oyunun temelinde basit bir amaç var: Topu rakip takımın alanına taşımak ve sayı kazanmak. Bunu yaparken de hem güç hem hız hem de takım çalışması gerekiyor.

2026'da ilk kez düzenlenen Nations Championship ise bu mücadeleyi uluslararası düzeyde yeni bir rekabete dönüştürüyor.

Kuzey ve Güney yarımkürelerinden 12 ülkeyi karşı karşıya getiren organizasyonda takımlar, yalnızca rakiplerini yenmek için değil, kendi bölgelerinin dünya ragbisindeki üstünlüğünü göstermek için de sahaya çıkıyor.

Ragbi, 15'er oyuncudan oluşan iki takım arasında oynanıyor ve bir karşılaşma 40'ar dakikalık iki devreden oluşuyor. Oyuncular oval biçimli topu ellerinde taşıyarak rakip takımın kale çizgisine ulaşmaya çalışıyor.

Ancak oyunun Amerikan futbolundan ayrıldığı önemli bir kural var: Top elle yalnızca geriye ya da yana doğru verilebiliyor.

Mesafe kazanmak isteyen oyuncular, topu taşıyarak ya da ayakla ileri göndererek ilerlemek zorunda.

Oyunda kullanılan oval topun uzunluğu yaklaşık 28-30 santimetre, çevresi ise ölçüm yapılan bölgeye göre yaklaşık 58-77 santimetre arasında değişiyor.

sdvft
410-460 gram ağırlığındaki topun şekli, oyuncuların onu hem taşırken hem de ayakla ileri gönderirken farklı teknikler kullanmasını gerektiriyor (Unsplash)

Ragbi sahası da Amerikan futbolu sahasına benzer biçimde dikdörtgen olsa da ölçüleri farklı.

Uluslararası maçlarda oyun alanının uzunluğu 94-100 metre, genişliği ise 68-70 metre arasında değişiyor. Her iki kale çizgisinin arkasında da oyuncuların sayı yapmak için topu yere bırakmaya çalıştığı özel bir alan bulunuyor. 

Ragbide en çok puan kazandıran hareket, topu rakibin kale çizgisinin arkasındaki alana taşıyıp yere bırakmak. Buna "try" deniyor ve 5 puan kazandırıyor.

Ardından takım, topu kale direklerinin arasından ve üstünden geçirerek iki puan daha kazanma şansına sahip.

Ceza vuruşuyla yapılan başarılı atışlar üç puan getirirken, oyun devam ederken topu yere sektirip direklerin arasından geçirmek de üç puan kazandırıyor.

Ragbinin fiziksel yönü ise oyunun en dikkat çekici özelliklerinden biri. Topu taşıyan oyuncu rakipleri tarafından yere indirilmeye çalışılırken takım arkadaşları topun kontrolünü kaybetmemek için mücadeleye katılıyor.

Oyuncuların birbirine kenetlenerek oluşturduğu scrum adı verilen dizilişler de oyunun karakteristik görüntülerinden biri. Bu anlarda iki takımın oyuncuları karşı karşıya gelerek topun kontrolünü kazanmaya çalışıyor.

Bir diğer dikkat çekici görüntü ise top oyun dışına çıktığında yapılan taç atışlarında ortaya çıkıyor. Lineout adı verilen bu pozisyonda iki takımın oyuncuları karşılıklı sıralanıyor ve top havaya atılıyor.

cdfvgthy
Ragbide "kule kurma" diye bilinen bu hareket, hem zamanlama hem koordinasyon hem de ciddi bir takım çalışması gerektiriyor (Unsplash)

Takım arkadaşları, topu yakalayabilmesi için bir oyuncuyu bacaklarından ve gövdesinden tutarak havaya kaldırıyor. Böylece oyuncu rakiplerinden daha yükseğe ulaşarak topu kazanabiliyor.

Bu sert mücadele, oyuncuların ciddi fiziksel temaslara maruz kalmasına da yol açabiliyor.

Özellikle rakibin yere indirildiği müdahaleler sırasında kafa travması ve beyin sarsıntısı, omuz sakatlıkları, diz ve ayak bileği bağlarında zorlanmalar, kas yırtılmaları ve burkulmalar görülebiliyor.

Profesyonel ragbide bu nedenle oyuncuların sağlık kontrolleri büyük önem taşıyor. Beyin sarsıntısı belirtileri gösteren oyuncuların maça devam etmesine izin verilmiyor. Kafa travması sonrası tanının belirsiz olduğu durumlarda ise oyuncular saha dışında sağlık kontrolünden geçiriliyor ve yalnızca sağlık ekibi uygun görürse maça dönebiliyor.

Nations Championship, ragbide uzun süredir devam eden Kuzey-Güney rekabetini yeni bir formatla sahneye taşıyor.

Bir tarafta İngiltere, Fransa, İrlanda, İtalya, İskoçya ve Galler'den oluşan Kuzey Yarımküre grubu, diğer tarafta ise Güney Afrika, Yeni Zelanda, Avustralya ve Arjantin'in yer aldığı Güney Yarımküre grubu bulunuyor. Japonya ve Fiji de coğrafi olarak Kuzey'de yer alsalar da davetli takım olarak Güney Yarımküre grubunda bulunuyor.

Turnuvanın ilk üç maç haftası temmuzda tamamlandı. Kasımda ise takımlar Avrupa'da kalan karşılaşmalarına çıktı. Altı maç haftasının sonunda iki grubun kendi içindeki sıralaması belirlenecek.

Ardından 27-29 Kasım tarihlerinde Londra'da düzenlenecek final hafta sonunda Kuzey ve Güney'in aynı sıradaki takımları karşı karşıya gelecek. İki grubun liderleri arasındaki maç ise ilk Nations Championship şampiyonunu belirleyecek.

Bu format, turnuvayı yalnızca iki güçlü takımın karşılaşmasından ibaret olmaktan çıkarıyor. Her maçın sonucu, hem ülkenin kendi grubundaki sıralamasını hem de final hafta sonunda karşısına çıkacak rakibi belirliyor.

Turnuvanın kasım etabında oynanan karşılaşmalar, ragbinin en büyük ülkelerinin bile kolay kolay üstünlük kuramadığını gösterdi.

Fransa, 13 Kasım'da Güney Afrika'yı 21-19 mağlup ederek dikkat çekici bir galibiyet aldı. Bir gün sonra Galler, Yeni Zelanda'yı 35-28 yenerek haftanın en büyük sürprizlerinden birine imza attı. İskoçya da Avustralya'yı 15-12 mağlup etti.

Bu sonuçlar, ragbide fiziksel gücün tek başına yeterli olmadığını hatırlatıyor. Oyuncuların doğru zamanda doğru yerde bulunması, topu takım arkadaşlarına aktarırken boşlukları değerlendirmesi ve rakibin savunmasını aşacak planı uygulaması gerekiyor. Bir takımın birkaç saniyelik dikkatsizliği, rakibine sayı kazanabileceği önemli bir fırsat verebiliyor.

21 Kasım'da oynanacak 6. ve son maç haftası, final sıralaması açısından büyük önem taşıyor.

İngiltere-Yeni Zelanda karşılaşması, haftanın en dikkat çekici mücadelelerinden biri. İrlanda-Güney Afrika ve Fransa-Arjantin maçları da iki yarımkürenin güçlü temsilcilerini karşı karşıya getirecek.

Ragbi, futbol kadar geniş bir izleyici kitlesine sahip olmasa da bu tür karşılaşmalar oyunun neden dünya çapında büyük bir takipçi topluluğu bulunduğunu gösteriyor.

Tribünlerdeki coşku, oyuncuların fiziksel mücadelesi ve maç boyunca sürekli değişebilen skor, izleyicilere hareketli bir spor deneyimi sunuyor.

Nations Championship'in ilk sezonu da bu rekabete yeni bir boyut kazandırmayı amaçlıyor. Temmuzda başlayan mücadele, kasım ayındaki son maçların ardından Londra'daki final hafta sonunda tamamlanacak.

Kuzey mi yoksa Güney mi üstün gelecek sorusunun yanıtı için artık son karşılaşmalar bekleniyor. Ragbide yarımkürelerin mücadelesi, ilk şampiyonunu belirlemeye hazırlanıyor.

Kaynaklar: Nations Championship, World Rugby


2027 seçimlerinde FIFA başkanlığı için yarışan üç aday kim?

Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
TT

2027 seçimlerinde FIFA başkanlığı için yarışan üç aday kim?

Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)

Spor siyasetinin uluslararası nüfuz hesaplarıyla iç içe geçtiği kritik bir dönemde FIFA, dünyanın en büyük futbol kuruluşunun 2031 yılına kadar yönetimini üstlenmek için yarışacak üç adayın yer aldığı ön listeyi resmen açıkladı.

Merakla beklenen seçim yarışı, Avrupa’daki geleneksel merkezlerde değil, 18 Mart 2027’de Fas’ın başkenti Rabat’ta, FIFA’nın 77. Kongresi kapsamında gerçekleştirilecek. Futbolun zirvesine kimin çıkacağını belirleyecek 211 ulusal federasyonun gözleri bu seçimde olacak.

On yıllık mirasını pekiştirmeyi hedefleyen mevcut başkan, iktidar tekelini kırmak için yaşlı kıtanın desteğini alan Fransız bir kulis aktörü ve Asya’nın dürüstlük ve disiplin anlayışını öne çıkaran Japon bir uzman arasında geçecek yarış, dünyanın en popüler sporunun haritasını yeniden şekillendirebilecek yeni bir dönemin habercisi niteliğinde. Peki, üç aday hakkında neler biliyoruz?

Gianni Infantino (Reuters)
Gianni Infantino (Reuters)

Gianni Infantino: Büyük anlaşmaların adamı, değişim rüzgârlarıyla karşı karşıya

56 yaşındaki İsviçre-İtalya vatandaşı Gianni Infantino, 2016 yılının şubat ayında, yolsuzluk skandalının ardından görevinden ayrılan vatandaşı Sepp Blatter’in yerine seçilmesinden bu yana FIFA’nın en üst makamında geçirdiği 10 yıllık deneyimle Rabat’taki seçim yarışına giriyor.

Fribourg Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunu olan ve yedi dil konuşan Infantino, art arda sürdürdüğü başkanlık dönemlerinde meşruiyetini, FIFA Forward programı aracılığıyla ulusal federasyonların gelirlerini artırmayı ve futbol pastasını büyütmeyi hedefleyen bir anlayış üzerine inşa etti.

Görev süresinde Dünya Kupası’na katılan takım sayısı 48’e yükseldi, Kulüpler Dünya Kupası’nın kapsamı genişletilerek takım sayısı 32’ye çıkarıldı ve Video Yardımcı Hakem (VAR) teknolojisi Dünya Kupası maçlarında kullanılmaya başlandı.

Ancak Infantino’nun yeni bir dönem için ortaya koyduğu hedef, bu kez eşi benzeri görülmemiş bir meydan okumayla karşı karşıya. Özel sektöre Dünya Kupası organizasyonlarında yatırım payı satmayı amaçlayan ve tartışmalara yol açan FIFA Forward Enterprise planı, daha sonra geri çekilmek zorunda kalınmasına rağmen Avrupa’da geniş çaplı bir tepkiye neden oldu ve onlarca federasyonun desteğini kaybetmesine yol açtı. Bu durum, Infantino’nun Rabat’taki seçim mücadelesini Asya, Afrika ve Latin Amerika’daki geleneksel ittifaklarının ne ölçüde sağlam olduğunu ortaya koyacak gerçek bir sınava dönüştürüyor.

Fransa Futbol Federasyonu Başkanı Philippe Diallo, Infantino’ya karşı Avrupa’dan destek görüyor. (EPA)
Fransa Futbol Federasyonu Başkanı Philippe Diallo, Infantino’ya karşı Avrupa’dan destek görüyor. (EPA)

Philippe Diallo: Avrupa’daki isyanın bayrağını dalgalandıran Fransız perde arkası mimarı

Diğer tarafta 63 yaşındaki Fransız Philippe Diallo, UEFA bünyesinde Avrupalıların Infantino’nun nüfuzuna karşı ortaklaşa desteklediği alternatif aday olarak öne çıkıyor. Fransa’nın Saint-Nazaire kentinde doğan Diallo, Senegalli Olimpiyat boks şampiyonu Souleymane Diallo’nun oğlu. Ancak boks eldivenleri yerine hukuk ve spor yönetimi alanını tercih eden Diallo, Paris’in saygın Siyasal Bilgiler Enstitüsü’nden mezun oldu.

Diallo, yaklaşık 30 yıl boyunca (1992-2021) gözlerden uzak bir şekilde Fransa Profesyonel Kulüpler Birliği’nin yöneticiliğini yaptı. Bu dönemde uzlaşmacı ve sakin bir isim olmasının yanı sıra futbolcu transferleri ve sosyal diyalog konularındaki uzmanlığıyla tanındı.

Ocak 2023’te, Noël Le Graët’nin istifasıyla kurumun sürüklendiği krizi aşmak amacıyla Fransa Futbol Federasyonu başkanlığını üstlenerek ön plana çıktı. Daha sonra yapılan seçimde federasyonun asaleten başkanı oldu.

Diallo, bugün uluslararası futbol yönetiminde dengeyi ve güveni yeniden tesis edecek kurumsal bir alternatif olarak kendisini tanıtıyor. Bu yaklaşımını, FIFA’nın mevcut yönetiminin stratejik ve ticari kararlarda tek başına hareket etmesine yönelik Avrupa’da giderek artan rahatsızlığa dayandırıyor.

Japonya Futbol Federasyonu Onursal Başkanı Kozo Tashima, FIFA başkanlığı için aday oldu. (AFP)
Japonya Futbol Federasyonu Onursal Başkanı Kozo Tashima, FIFA başkanlığı için aday oldu. (AFP)

Kozo Tashima: Kurumu ‘temizlemek’ isteyen Japon disiplininin sesi

68 yaşındaki Kozo Tashima ise bu yarışın üçüncü ayağını oluşturuyor. Tashima, futbol sahalarından karar alma mekanizmalarına uzanan bir geçmişi temsil ediyor.

FIFA başkanlığına aday olan tarihteki ilk Japon isim olan Tashima, kariyerine 1970’lerin sonlarında Japonya Millî Takımı’nda profesyonel futbolcu olarak başladı. Daha sonra Almanya’da teknik direktörlük yapan Tashima, Japonya’nın genç millî takımlarını çalıştırdı.

Japonya Futbol Federasyonu bünyesinde çeşitli görevlerde bulunan Tashima, 2016-2024 yılları arasında federasyon başkanlığını yürüttü. Görev süresinin ardından fahri başkan unvanını alan Tashima, 2015 yılından bu yana FIFA Konseyi üyeliğini de sürdürüyor.

Adaylığının gerekçelerini gizlemeyen Tashima, yaptığı açıklamalarda kampanyasının kazanç ve kayıp hesaplarından ziyade Japonların futboldaki yükselişini üzerine inşa ettiği ‘dürüstlük, şeffaflık ve disiplin’ değerlerini uluslararası futbol yönetimine taşımayı amaçladığını belirtti. Tashima ayrıca, FIFA’da ticari çıkarların giderek artan etkisine ve siyasi baskıların spor yönetimindeki karar alma mekanizmalarının bağımsızlığına yönelik müdahalelerine karşı mücadele etmeyi hedeflediğini ifade ediyor.

18 Mart’a giden yol: Sandık mücadelesinden önce dürüstlük testi

Adaylık başvurularının sona ermesine rağmen üç isim de henüz kesin onay almış değil. Önümüzdeki haftalarda dosyaları, dürüstlük ve idari deneyim şartlarını karşılayıp karşılamadıklarının yanı sıra en az beş ulusal federasyonun desteğini alıp almadıklarının belirlenmesi amacıyla FIFA Seçim Komitesi tarafından sıkı bir incelemeye tabi tutulacak. Kabul edilen adayların kesin listesi en geç 18 Şubat 2027’de açıklanacak.

Mart 2027’de Rabat’ta sandıkların açılmasıyla birlikte seçimi ilk turda kazanmak isteyen adayın 211 oyun üçte ikisini, yani 141 oyu alması gerekecek. Sonraki turlarda ise son sıradaki adayın elenmesinin ardından salt çoğunluğu elde etmek yeterli olacak. Bu seçim, 2031 yılına kadar dünya futbolunun geleceğine yön verecek.