Lübnanlılar, ormanlık alanlarda ve tarlalarda aniden yükselen devasa alevlerle sarsıldı. Bu yangınların arkasında İsrail'in olduğunu anlamaları ise epey zaman aldı. Görünürde varil bombası ya da petrol bırakan uçaklar yoktu; boru hatlarıyla yakıt pompalandığına dair yaygın inanış ise ordu ve sivil savunma ekiplerinin ilk incelemeleriyle boşa çıktı. UNIFIL’in patlayıcı ve yangın uzmanlarının bölgeye gelmesi ile herkesi hayrete düşüren bir gerçekle karşılaşıldı: Bu yangınların kaynağı, İsrail ordusunun eski savaşlardaki ordulardan aşina olduğumuz "mancınık" düzeneğiyle fırlattığı ateş kütleleriydi.
İsrail ordusu başlangıçta bu durumu inkâr etti ancak daha sonra isteksiz de olsa durumu kabul etti. Yapılan açıklamada; bu yöntemin, gece Hizbullah'ın 'Rıdvan Gücü' gruplarının hareketlerini tespit etmek ya da gündüzleri onları caydırmak amacıyla saha subayları tarafından gerçekleştirilen "yerel ve bireysel girişimler" olduğunu savundu.
İsrail ordusu geçen mart ayında kuzey İsrail'deki Yukarı Celile'de bulunan bir mevziden güney Lübnan'a güdümlü füzeler ateşledi (AFP)
İsrail ordusu, en modern silahlardan antik yöntemlere kadar Hizbullah’a karşı; tonlarca bomba bırakan en gelişmiş savaş uçaklarından nokta atışı suikast füzelerine, tünelleri delen akıllı bombalardan İHA'lara, tanklardan robotlara, çağrı cihazı operasyonlarından elektronik harp sistemlerine ve hatta mancınığa kadar her türlü aracı kullandı.
Geçmişten gelen isimler
Teknolojik ilerleme çağında İsrail, 7 Ekim 2023'te başlayan savaşa "Demir Kılıçlar", İran'a karşı ilk operasyonuna “Yükselen Aslan” ikincisine ise "Aslan Kükremesi" gibi isimler verdi. Liderlerinin Hizbullah, Hamas ve İran yöneticilerine yönelik "ölümün çocukları" veya "onları onlarca yıl geriye götüreceğiz" şeklindeki sert söylemleri Orta Çağ karanlığını andırırken; üst düzey liderlere yönelik toplu suikastlar, köylerin ve köprülerin yerle bir edilmesi gibi yöntemlerle Hizbullah’ın "zafer" söylemlerini bir alay konusuna dönüştürmeyi amaçladılar.
Yeni Silahlar İçin "Deneme Sahası"
İsrail'in Lübnan’da kullandığı silahlar hem Amerikan hem de İsrail yapımı silahlardı.Hizbullah ve tabanına ağır darbeler indirmenin ötesinde, İsrail için bir diğer önemli amaç ise "yeni silahların test edilmesiydi". Silah ticareti İsrail için hayati önem taşıyor; ülkede silah ihracatı yapan bin 600 şirket ve bu sektörde çalışan yaklaşık 150 ila 200 bin kişi bulunuyor. İsrail ayrıca Amerikan silah şirketlerine hizmet etmek amacıyla bu silahları sahada deniyor.Şarku'l Avsat'ın edindiği bilgiye göre Washington’da büyük takdir gören bu hizmet, İsrail’i dünyada savaş teknolojilerini "canlı" ortamda deneyen aktif bir laboratuvar haline getiriyor. Denenmiş ve başarılı olmuş silahlar daha yüksek fiyatlara alıcı bulurken, bu süreç kusurların giderilmesine ve sürekli iyileştirmeye imkân tanıyor.
İsrail ordusunun Lübnan sınırında ateşlediği ve beyaz fosfordan yapıldığı değerlendirilen bir merminin patlaması (Reuters)
İsrail'in son iki buçuk yıldır Lübnan'a karşı yürüttüğü savaşta kullandığı en önemli silahlar arasında hava kuvvetleri yer aldı. Özellikle savaşın başlarında uzun menzilli saldırılara büyük ölçüde güvendi. Bunlar arasında Amerikan yapımı F-16 ve F-15 savaş uçakları, saldırı ve keşif dronları (Hermes ve Eitan gibi), Apache ve Cobra helikopterleri, modern keşif uçakları ve çeşitli insansız hava araçları (İHA'lar) bulunuyordu.
Hava ve Kara Gücündeki Teknolojik Cephanelik
Bu uçaklar, yüksek doğruluk ve tahkimatların imhası için tasarlanmış çeşitli hava-yer füzeleri ve güdümlü mühimmatlar kullandı. Bunların en önemlileri şunlardır:
Rampage: Yüksek değerli ve korunaklı sığınakları vuran süpersonik menzilli füze.
Delilah: Hedef üzerinde süzülüp doğru anı bekleyen "gezgin" füze.
Spike Serisi: Helikopter veya İHA'lardan atılan, 30-50 km menzilli hassas füzeler.
JDAM ve SPICE: Geleneksel "kör" bombaları lazer ve GPS güdümlü akıllı füzelere dönüştüren sistemler.
Sığınak Deliciler: Tünelleri ve yer altı merkezlerini hedef alan ağır mühimmatlar.
İnsansız hava araçları ve bombalar
Hedefli suikastlarda ve füze platformlarını hedeflemede kullanılan küçük, çok isabetli füzeler fırlatan "Hermes 450" ve "Hermes 900" İHA’lar bulunmaktadır.
İsrail ordusunun dağıttığı ve Lübnan'ın güneyinde Hizbullah altyapısının imha edildiğini gösterdiğini belirttiği videodan (AFP)
Ardından, İsrail hava saldırılarının omurgasını oluşturan güdümlü bombalar ve mühimmatlar var. Bunlar arasında "kör" bombaların akıllı füzelere ve mühimmatlara dönüştürülmesi de yer alıyor: "Guidam" kitleri ve lazer ve GPS güdüm sistemleri, binaları ve askeri tesisleri vurma doğruluğunu artırmak için konvansiyonel bombalara (örneğin Mark 84) monte ediliyor. "Sias" bombaları, her türlü hava koşulunda nokta atışı hassasiyetle çalışabilen, yüksek doğruluklu, havadan yere süzülen füzelere dönüştürülüyor. Ayrıca, derin yeraltına nüfuz etmek üzere tasarlanmış, sığınak delici bombalar da var. Bunlar, hedefli suikastlarda ve tünel saldırılarında yaygın olarak kullanılmıştır.
Kara İstila Araçları
İsrail ayrıca, füzelerin hedef tespiti hızını ve doğru hedeflemesini artırmak için "Lavender" ve "Wearz Daddy" gibi yapay zekâ sistemlerinin kullanımına dayanan yardımcı teknolojilerden de yararlandı.
Lübnan toprakları içinde saldırı pozisyonunda bulunan bir İsrail askeri (İsrail Ordusu)
Kara istilasında ise Eitan zırhlı personel taşıyıcılar, Merkava Mark 4 tankları, Namer zırhlı araçları ve Tavor X95 tüfekleri kullanıldı. Ayrıca yapay zekâ tabanlı hedef belirleme sistemleri olan "Lavender" ve "Where's Daddy" gibi teknolojiler süreci hızlandırmak için devreye sokuldu. Öte yandan, Lübnan'da ilk kez denenen lazer savunma sistemi "Demir Işın" (Iron Beam) konusunda ise sonuçların beklendiği kadar başarılı olmadığı kaydedildi.
Tüm bunların yanı sıra, "Demir Kubbe" gibi hava savunma sistemleri ve Lübnan'da ilk kez kullanılan ancak denemesi başarısız olan lazer füzeleri de operasyonel süreçte yer aldı.
