2026 Dünya Kupası, İspanya Milli Takımı'nın finalde Arjantin'i mağlup ederek tarihindeki ikinci dünya şampiyonluğuna ulaşmasıyla sona erdi. 48 takımın katıldığı genişletilmiş turnuvada, beş hafta boyunca 104 maç oynandı. Turnuva, hem futbol kalitesi hem de istatistikler açısından Dünya Kupası tarihinin en heyecan verici organizasyonlarından biri olarak değerlendiriliyor.
Turnuva boyunca çok sayıda dikkat çekici gelişme yaşandı. Gol sayısındaki artıştan maçlardaki geri dönüşlere, hakem kararlarıyla ilgili tartışmalardan su molalarına kadar birçok başlık öne çıkarken, yeni taktik eğilimler de dikkat çekti. Final karşılaşması da turnuvanın genel karakterini belirleyen birçok özelliği yansıttı.
Şarku’l Avsat’ın The Athletic’ten aktardığı analize göre 2026 Dünya Kupası, maç başına 2,96 gol ortalamasıyla 1970'ten bu yana en yüksek gol ortalamasına ulaşılan Dünya Kupası oldu. Bu oran, son yıllarda düzenlenen tüm turnuvaların üzerine çıktı. Beklenen gol (xG) verileri de turnuvada istatistiksel modellerin öngördüğünden 37 gol daha fazla atıldığını ortaya koydu. Bu, 14'ü kendi kalesine olmak üzere atılan gollerin sayısının beklenen ortalamanın yüzde 14 üzerinde olduğu anlamına geliyor. Kendi kalesine atılan 14 gol ise yeni bir rekor olarak kayıtlara geçti.
Raporda, gol krallığı yarışının da Dünya Kupası tarihinin en güçlü mücadelelerinden biri olduğu belirtildi. Fransız yıldız Kylian Mbappé, 10 golle üst üste ikinci kez Altın Ayakkabı ödülünü kazanırken, toplam 22 golle Dünya Kupası tarihinin en golcü oyuncusu oldu. Turnuvada Lionel Messi 8 gol atarken, Erling Haaland ve Jude Bellingham 7'şer gol kaydetti. Harry Kane ve Ousmane Dembélé ise 6'şar gol attı. Bu tablo, önceki turnuvalarda nadiren görülen bir gol yoğunluğuna işaret etti.
Turnuvanın öne çıkanları yalnızca golcülerle sınırlı kalmadı. FIFA verilerine göre, savunma hatlarını attıkları paslarla aşma konusunda en başarılı oyuncular Michael Olise, Rodri, Vinicius Junior, Lionel Messi ve Lamine Yamal oldu. Rakip savunma hatlarını kırmaya yönelik hücum girişimlerinin oranında ise Fransız Bradley Barcola zirvede yer aldı. Bu istatistik, oyuncunun hücumdaki karakterini ve pozisyon üretme konusundaki cesaretini ortaya koydu.
Kulüpler bazında ise oyuncuları turnuvada en fazla gol atan takım Real Madrid oldu. Dört oyuncusuyla 22 gole ulaşan İspanyol devi, beş farklı milli takımı temsil eden dokuz oyuncusunun toplam 16 gol attığı Paris Saint-Germain'i geride bıraktı. Raporda ayrıca Inter Miami'nin turnuvadaki tüm gollerinin Lionel Messi tarafından kaydedildiğine dikkat çekildi. Crystal Palace ve Sunderland gibi kulüpler de oyuncularının milli takımlardaki katkılarıyla öne çıktı.
Rapora göre maçların genel ritmi, turnuvanın önceki organizasyonlarına kıyasla daha az kaotik bir görünüm sergiledi. Bu durum, yüksek sıcaklık, nem ve farklı rakımlarda oynanan karşılaşmaların yarattığı zorlu iklim koşullarına rağmen ortaya çıktı.
İstatistikler, maç başına ortalama top kazanma sayısının yalnızca 76,8 olduğunu gösterdi. Bu, 1966'dan bu yana bir Dünya Kupası'nda kaydedilen en düşük oran olarak öne çıktı. Söz konusu tablo, takımların açık ve kontrolsüz oyundan ziyade topa sahip olmayı ve oyunun kontrolünü ellerinde tutmayı tercih ettiği yönündeki eğilimin güçlendiğini ortaya koydu.
Buna karşılık, ceza sahasına uzun taç atışları gönderme eğilimi devam etti. 2022 Dünya Kupası'nda takımlar ceza sahasına 112 uzun taç atışı kullanırken, bu sayı 2026'da daha da yükseldi. Kanada, 27 uzun taç atışıyla bu yönteme en fazla başvuran takım oldu. Tunus, Türkiye, Almanya, Çekya ve ABD ise bu tür organizasyonların ardından gol bulmayı başardı.
Turnuvada ayrıca geriden gelerek kazanılan maçların sayısında tarihi bir rekora ulaşıldı. Skor olarak geriye düşen takımların 15 kez galibiyete ulaşması, Dünya Kupası tarihindeki en yüksek sayı oldu. Raporda, Belçika'nın Senegal karşısında 0-2 geriye düştüğü maçta uzatma sonunda 3-2 kazanması örnek gösterildi. Arjantin'in Mısır ve İngiltere karşısında geriye düştükten sonra elde ettiği galibiyetlerin yanı sıra İngiltere'nin Demokratik Kongo Cumhuriyeti ve Norveç'i ilk golü yemesine rağmen mağlup etmesi de turnuvanın dikkat çeken geri dönüşleri arasında yer aldı.
Raporda, oyuncu değişikliklerinin maçların sonuçlarını değiştirmede kritik rol oynadığı da vurgulandı. Yedek oyuncuların, maçların seyrini değiştiren 21 gole imza atması, 1970'te Dünya Kupası'nda oyuncu değişikliğine izin verilmesinden bu yana kaydedilen en yüksek sayı oldu.
The Athletic, İspanya'nın büyük ihtimalle yedek kulübesinin önemli katkısı olmasaydı şampiyonluğa ulaşamayacağı değerlendirmesinde bulundu. Michael Merino, eleme turlarında Portekiz ve Belçika karşısında attığı galibiyet golleriyle altın yedek rolünü üstlendi. Finalde ise ikinci yarının başında oyuna dahil olan Ferran Torres, uzatma dakikalarında attığı golle İspanya'ya şampiyonluğu getirdi. Torres'in golü, eleme turlarında oyuna sonradan giren bir oyuncunun attığı ve maçın sonucunu etkileyen yedinci gol olarak kayıtlara geçti. Bu da 1970'ten bu yana turnuva tarihindeki en yüksek sayı oldu.
Raporda, İspanya'nın yedek kulübesinin gücü sayesinde şampiyonluğa ulaşması, yüksek gol ortalaması ve çok sayıda geri dönüşün yaşanmasının 2026 Dünya Kupası'nı futbol tarihinin en heyecan verici ve rekorlarla dolu organizasyonlarından biri haline getirdiği sonucuna varıldı. Böylece futbol tarihinin olağanüstü yazlarından biri olarak nitelendirilen 2026 Dünya Kupası sona erdi.
