Bilim insanları diyet sonrası verilen kiloların neden hızla geri alındığını açıkladı

Yağ hücrelerinin açlık hissini tetikleyen bir hormonu üretmeye devam etmesini teşvik edebilir (Pixabay)
Yağ hücrelerinin açlık hissini tetikleyen bir hormonu üretmeye devam etmesini teşvik edebilir (Pixabay)
TT

Bilim insanları diyet sonrası verilen kiloların neden hızla geri alındığını açıkladı

Yağ hücrelerinin açlık hissini tetikleyen bir hormonu üretmeye devam etmesini teşvik edebilir (Pixabay)
Yağ hücrelerinin açlık hissini tetikleyen bir hormonu üretmeye devam etmesini teşvik edebilir (Pixabay)

Araştırmacılar uzun süredir, diyet yapan veya kilo vermek için ilaç kullanan kişilerin bu yöntemleri bıraktıktan sonra verdikleri kiloları neden hızla geri aldığını anlamaya çalışıyor.

Yeni bir araştırma, yağ hücrelerini açlık hissini tetikleyen bir hormonu üretmeye devam etmeye yönlendiren kimyasal bir mekanizmanın, kilo verildikten sonra bile vücutta obeziteye ilişkin bir tür “hafıza” oluşturabileceğini öne sürüyor. Şarku’l Avsat’ın Washington Post gazetesinden aktardığı habere göre araştırma, kilo alımının nedenlerini açıklayabilecek olası bir mekanizmaya işaret ediyor.

Çalışmanın bulguları

Bilim insanları, araştırmadan elde edilen bulguların fareler üzerinde yapılan deneylere dayandığına ve kilo alımının altında yatan mekanizmaların kesin bir kanıtı olarak değerlendirilemeyeceğine dikkat çekiyor. Ancak uzmanlar, çalışmanın obezitenin altında yatan hücresel işlevleri ve değişimleri daha iyi anlamaya yönelik önemli bir adım olduğunu belirtiyor.

Son dönemde yapılan bazı araştırmalar, hareketsiz yaşam tarzının obezitenin temel nedeni olduğu görüşünü sorgularken, bazı obezite türleriyle ilişkili farklı genetik faktörlere işaret etti. Bunlar arasında GLP-1 hormonunun üretimindeki bozukluklar da bulunuyor.

Araştırmanın yazarları, kilo verme ilaçlarının kullanımının giderek yaygınlaşmasıyla birlikte, hastaların bu ilaçları bırakmasının ardından etkilerinin neden hızla ortadan kalktığını anlamanın daha önemli hale geldiğini belirtiyor.

Araştırmacılara göre obezitenin tedavisi, yalnızca kilo vermeyi sağlamakla sınırlı kalmayabilir; aynı zamanda hücrelerimizde bulunan ve “biyolojik hafıza” olarak tanımlanabilecek mekanizmanın da ele alınması gerekebilir.

Obezitenin hafızası

Çalışmanın yazarlarından, Case Western Reserve Üniversitesi Tıp Fakültesinde endokrinoloji uzmanı Profesör Seth Field, Eylül ayında Cell Reports dergisinde yayımlanan araştırmayla ilgili olarak şunları söyledi:

“Bu hafızanın kaynağını anlayabilirsek, sonunda onu durdurmanın bir yolunu bulabiliriz.”

Hücrelerin obeziteye ilişkin bir hafıza taşıdığı fikri yeni değil. Ancak araştırmacılar, bu hafızanın kilo alımını nasıl etkilediğinin altında yatan mekanizmaları anlamaya çalışıyor.

Bilim insanları epigenetik alanında, dış etkenlerin genleri ve belirli hücresel işlevleri aktive veya devre dışı bırakabilen kimyasal işaretleri değiştirerek hücrelerin davranışlarını nasıl etkileyebildiğini araştırıyor.

2024 yılında yapılan bir araştırmada da obezitenin epigenetik değişikliklere nasıl yol açtığı incelendi. Araştırma, hem insanlarda hem de farelerde yağ hücrelerinin kilo kaybından sonra bile kalıcı epigenetik değişiklikleri koruduğuna işaret etti. Bu hücresel farklılıkları gösteren fareler kilolarını hızla geri kazanırken araştırmacılar bu durumun kesin nedenini ortaya koyamadı.

“Sürekli açık” mekanizması

Eylül ayında yayımlanan araştırma ise iştahı artıran asprosin hormonunun üretimini etkileyen epigenetik değişikliklere odaklandı.

Araştırmacılar, kilo almaları sağlanan farelerin yüksek miktarda asprosin ürettiğini ve hayvanlar kilo verdikten sonra bile bu hormonun seviyesinin yüksek kalmaya devam ettiğini belirledi.

Araştırmanın yazarlarından Case Western Reserve Üniversitesi Tıp, Genetik ve Genom Bilimleri Bölümü Doçenti Atul Chopra, “Onlardaki açlık mekanizması sürekli açık konumda kalıyor” dedi.

Chopra ve ekibi, asprosin proteininin vücutta yüksek seviyelerde kalmasının, kimyasal bir mesajın yağ hücrelerini etkileme biçiminden kaynaklanabileceğini düşünüyor.

TGF-β1 olarak bilinen bu kimyasal madde iltihaplanmayla bağlantılı ve obezite sırasında seviyeleri yükseliyor. TGF-β1 ayrıca asprosin üretimini de tetikliyor.

TGF-β1 proteini normalde birkaç dakika içinde parçalanıyor. Ancak araştırmacılar, proteinin iştahı artırıcı etkisinin çok d



Geç saatte yemek yiyip uyumanın sağlık üzerindeki yıpratıcı etkisi tespit edildi

Tıp araştırmacıları, geç saatlerde yemek yemek ve uyumanın, metabolik sendrom riskini artırdığını söylüyor (Pexels)
Tıp araştırmacıları, geç saatlerde yemek yemek ve uyumanın, metabolik sendrom riskini artırdığını söylüyor (Pexels)
TT

Geç saatte yemek yiyip uyumanın sağlık üzerindeki yıpratıcı etkisi tespit edildi

Tıp araştırmacıları, geç saatlerde yemek yemek ve uyumanın, metabolik sendrom riskini artırdığını söylüyor (Pexels)
Tıp araştırmacıları, geç saatlerde yemek yemek ve uyumanın, metabolik sendrom riskini artırdığını söylüyor (Pexels)

Julia Musto Bilim ve İklim Muhabiri

Yeni bir araştırmada, geç saatlerde yemek yiyen ve uyuyan kişilerde metabolik sendrom riskinin daha yüksek olduğu bulundu.

UTHealth Houston'dan tıp araştırmacıları, geç saatlere kadar uyanık kalma ve geç saatlerde yemek yeme eğilimindeki obez kişilerin, bu rahatsızlıkla ilişkili belirtiler gösterme ihtimalinin "kayda değer derecede daha yüksek" olduğunu söylüyor.

Bulgular, vücudun sirkadiyen ritim diye de bilinen iç saatiyle günlük davranışlar arasındaki uyumsuzluğun, gastrointestinal sistem ve bağırsaklardaki bakterilerde meydana gelen değişiklikler yoluyla hastalık riskine katkıda bulunabileceğini gösteriyor.

McGovern Tıp Fakültesi Gastroenteroloji Araştırma Merkezi Direktörü Dr. Faraz Bishehsari yaptığı açıklamada, "Yediklerimizin metabolik sağlık açısından önemini uzun zamandır biliyoruz ancak yediğimiz saatin de önemli olabileceğini giderek daha iyi anlıyoruz" diyor.

Bu çalışmayı ilginç kılan şey, sirkadiyen davranışları bağırsak florasıyla, bağırsak bariyeri fonksiyonuyla ve sistemik iltihaplanmayla ilişkilendirmesi.

Obeziteden muzdarip 87 yetişkinin sağlık durumu ve alışkanlıklarının analiz edildiği çalışmada, uyku ve beslenme düzeni bozuk kişilerde "geçirgen bağırsak" belirtilerinin arttığı tespit edildi.

Harvard Health'e göre geçirgen bağırsak, bağırsak zarındaki çatlaklar nedeniyle toksinlerin, gıdaların ve mikropların kan dolaşımına girmesine yol açarak sindirim sorunlarına ve iltihaplanmaya neden oluyor.

Araştırmacılar ayrıca bağırsak florasını (mide ve bağırsaklarımızda yaşayan trilyonlarca tür) iyileştirmenin bağırsak zarını güçlendirmeye yardımcı olup olmayacağını da test etti.

Daha iyi bir beslenme düzeni ve probiyotik kullanımı, yararlı bakteri seviyelerinin artmasını sağladı. Bu da bağırsak florasının, metabolik sağlıkla insanların uyku ve beslenme alışkanlıkları arasında bağlantı görevi görebileceğine işaret ediyor.

Bishehsari, "Yediklerimizin sağlığımız için önemli olduğunu biliyoruz ama bulgularımız ne zaman yediğimizin de önemli olduğunu gösteriyor" diyor.

Araştırmacı, modern yaşam tarzları doğal uyku ve beslenme ritimlerini giderek daha fazla bozduğu için bulguların, metabolik sendromla ilişkili rahatsızlıkların önlenmesi veya yönetilmesine yönelik yeni stratejilerin geliştirilmesine katkıda bulunabileceğini belirtiyor.

Bishehsari, "Gelecekteki araştırmalar, sirkadiyen ritim uyumunu iyileştirmeyi veya bağırsak florasını güçlendirmeyi amaçlayan tedavilerin iltihaplanmayı azaltma ve metabolik hastalık riskini düşürme gibi bir etkisi olup olmadığını belirlemeye fayda sağlayabilir" ifadelerini kullanıyor.

Cleveland Clinic'e göre ABD'deki yetişkinlerin yaklaşık üçte biri, metabolik sendromu oluşturan 5 risk faktöründen muzdarip.

Bunlar arasında obezite ve aşırı karın yağlanması, iyi kolesterolün düşük seviyede olması, yüksek kan şekeri, yüksek tansiyon düzeyleri ve 1 desilitre kanda 150 miligramın üzerinde trigliserit (kandaki yağ) bulunması yer alıyor.

Bu rahatsızlıklar, kardiyovasküler hastalık, inme ve tip 2 diyabet gibi kronik sağlık sorunları riskini artırıyor.

ABD'deki başlıca ölüm nedeni olan kardiyovasküler hastalıklar, yılda yaklaşık 920 bin kişinin hayatını kaybetmesine yol açıyor.

Independent Türkçe,independent.co.uk/news


Alzheimer tedavisinde yeni umut: Burun damlaları hafızayı güçlendirip yeni sinir hücrelerinin oluşumunu destekliyor

Araştırmacılar, hafızayı güçlendirdiği ve yeni sinir hücrelerinin oluşumunu teşvik ettiği deneylerle ortaya konulan burun damlaları geliştirdi (Pexels)
Araştırmacılar, hafızayı güçlendirdiği ve yeni sinir hücrelerinin oluşumunu teşvik ettiği deneylerle ortaya konulan burun damlaları geliştirdi (Pexels)
TT

Alzheimer tedavisinde yeni umut: Burun damlaları hafızayı güçlendirip yeni sinir hücrelerinin oluşumunu destekliyor

Araştırmacılar, hafızayı güçlendirdiği ve yeni sinir hücrelerinin oluşumunu teşvik ettiği deneylerle ortaya konulan burun damlaları geliştirdi (Pexels)
Araştırmacılar, hafızayı güçlendirdiği ve yeni sinir hücrelerinin oluşumunu teşvik ettiği deneylerle ortaya konulan burun damlaları geliştirdi (Pexels)

Alzheimer hastalığının tedavisinde ilacın beyne ulaştırılması, kan-beyin bariyerinin pek çok maddenin geçişini engellemesi nedeniyle en büyük sorunlardan biri olarak görülüyor. Avustralyalı araştırmacılar ise burun hücrelerini doğrudan tedavi edici maddeler üreten bir sisteme dönüştürerek bu engeli aşmayı hedefleyen yeni bir yöntem geliştirdi.

Araştırmacıların geliştirdiği burun damlalarının, deneylerde yaşlı farelerde bilişsel yetenekleri ve hafızayı iyileştirdiği, yeni sinir hücrelerinin oluşumunu da teşvik ettiği belirlendi.

Şarku’l Avsat’ın Bilimsel yayın sitesi ScienceAlert'ten aktardığı habere göre teknik, burun hücrelerine genetik talimatlar taşımak için son derece küçük yağ parçacıklarının kullanılmasına dayanıyor. Bu talimatlar, burun hücrelerinin beyin kaynaklı nörotrofik faktör (BDNF) olarak bilinen bir proteini üretmesini sağlıyor.

Sinir hücrelerinin sağlıklı kalmasına yardımcı olan bu protein, öğrenme ve hafıza işlevlerini destekliyor, ayrıca sinir hücreleri arasında yeni bağlantıların kurulmasında önemli rol oynuyor.

18 aylık yaşlı fareler üzerinde gerçekleştirilen deneylerde, burun damlalarını kullanan hayvanların öğrenme ve hafıza becerilerinde belirgin iyileşme görüldü. Farelerin bilişsel performanslarının, genç farelerde gözlenen seviyelere yaklaştığı kaydedildi.

Araştırmacılar ayrıca, yeni sinir hücrelerinin oluşumuyla ilişkili bir protein olan çift kortin (doublecortin) taşıyan hücrelerin sayısının, tedavi uygulanmayan farelere kıyasla 2,4 kat arttığını tespit etti.

Alzheimer modeli farelerde de olumlu sonuçlar

Araştırma kapsamında Alzheimer hastalığına ilişkin değişiklikleri taklit eden ayrı bir fare modeli üzerinde de deneyler yapıldı. Bu deneylerde de benzer sonuçlar elde edildi. Farelerin bilişsel yetenekleri ve hafızaları iyileşirken, beynin öğrenme ve anıların depolanmasında önemli rol oynayan hipokampus bölgesinde yeni sinir hücresi oluşumuyla bağlantılı hücrelerin sayısı arttı.

Bununla birlikte tedavinin, hastalığın temel özelliklerinden biri olan beyindeki amiloid protein birikintilerinin seviyesinde azalma sağlamadığı belirlendi.

Araştırma ekibi, tekniği insanlar üzerinde klinik deneylere geçişe hazırlamak amacıyla geliştirme çalışmalarını sürdürüyor.

Sidney Üniversitesi'nden genetik bilimci Greg Neely, klinik deney aşamasına geçilmesinin, bu yöntemi kan-beyin bariyerini aşarak Alzheimer hastalığına karşı kullanılabilecek ilk cerrahi müdahale gerektirmeyen beyin ilaç taşıma sistemlerinden biri haline getirebileceğini söyledi.

Ancak yöntemin insanlarda uygulanabilmesi için daha uzun bir araştırma sürecine ihtiyaç bulunduğunu vurgulayan Neely, öncelikle hayvanlar üzerinde bir dizi güvenlik çalışmasının tamamlanması gerektiğini belirtti.

Neely ayrıca farelerin burun yapısıyla insanların burun yapısı arasındaki farklılıkların, tekniğin insanlarda da etkili olup olmayacağının belirlenmesi için ek testleri gerekli kıldığını ifade etti.


Kolesterolünüz yüksek ise peynir tüketmeden önce bilmeniz gerekenler

Peynir, yüksek miktarda tüketildiğinde kötü kolesterol (LDL) seviyesinin yükselmesine katkıda bulunabilecek doymuş yağlar içerir (Pexels)
Peynir, yüksek miktarda tüketildiğinde kötü kolesterol (LDL) seviyesinin yükselmesine katkıda bulunabilecek doymuş yağlar içerir (Pexels)
TT

Kolesterolünüz yüksek ise peynir tüketmeden önce bilmeniz gerekenler

Peynir, yüksek miktarda tüketildiğinde kötü kolesterol (LDL) seviyesinin yükselmesine katkıda bulunabilecek doymuş yağlar içerir (Pexels)
Peynir, yüksek miktarda tüketildiğinde kötü kolesterol (LDL) seviyesinin yükselmesine katkıda bulunabilecek doymuş yağlar içerir (Pexels)

Kolesterol seviyesini düşürmeye çalışırken dikkat edilmesi gereken en önemli unsurlardan biri, tüketilen gıdaların doymuş yağ içeriğidir. Çünkü bu yağların aşırı tüketilmesi, kanda kötü kolesterol olarak bilinen düşük yoğunluklu lipoprotein (LDL) seviyesinin yükselmesine neden olabilir.

Kolesterolünüz yüksekse peynir tüketebilir misiniz?

Evet, kolesterolünüz yüksek olsa bile peynir tüketebilirsiniz. Ancak porsiyon miktarına dikkat etmeniz ve mümkün olduğunca az yağlı peynir çeşitlerini tercih etmeniz önemlidir. Bu bilgi, Healthline internet sitesinde de vurgulanıyor.

Peynir, fazla miktarda tüketildiğinde kötü kolesterol (LDL) seviyesinin yükselmesine katkıda bulunabilecek doymuş yağlar içeriyor. Amerikan Kalp Derneği (AHA), yüksek kolesterolü bulunan kişilerin günlük toplam kalori alımının yüzde 6'sından fazlasının doymuş yağlardan gelmemesini öneriyor. Bu miktar, günlük 2 bin kalorilik bir beslenme düzeninde yaklaşık 11-13 grama karşılık geliyor.

Az yağlı veya yağsız peynirleri tercih etmek, doymuş yağ tüketimini azaltmaya yardımcı olabilir. Ancak bu durum, tam yağlı peynirlerden tamamen uzak durmanızı gerektirmiyor. Günlük doymuş yağ tüketiminizi takip ederek ve beslenme düzeninizde yapacağınız değişiklikleri doktorunuzla değerlendirerek kolesterol seviyenizi kontrol altında tutarken peynir tüketmeye devam edebilirsiniz.

Piyasada çok sayıda peynir çeşidi bulunuyor. Peynirlerin tamamı iyi birer kalsiyum kaynağı olsa da doymuş yağ içerikleri birbirinden farklılık gösteriyor.

Örneğin, yaklaşık 28 gramlık peynir porsiyonundaki doymuş yağ miktarı şöyle:

Çedar peyniri: 5,29 gram

Mozzarella peyniri: 3,94 gram

İsviçre peyniri: 5,16 gram

Mavi küflü peynir: 5,3 gram

2021 yılında gerçekleştirilen bir araştırmada, bazı peynir çeşitlerinin tüketilmesinin kötü kolesterol (LDL) seviyesindeki artışla ilişkili olmadığı sonucuna ulaşıldı. Ancak bu bulguların doğrulanması için daha kapsamlı araştırmalara ihtiyaç duyuluyor.

Kolesterol seviyenizi takip ederken nasıl peynir tüketmelisiniz?

Peynir tüketiminde aşırıya kaçmamak önemli olsa da bu, besini beslenme düzeninizden tamamen çıkarmanız gerekmiyor. Peynir seçerken ve tüketirken aşağıdaki önerileri dikkate alabilirsiniz:

Porsiyon miktarına dikkat edin

Birçok peynir çeşidi için önerilen tek porsiyon miktarı yaklaşık 28 gramdır. Ancak peynirler genellikle büyük kalıplar halinde satıldığı için tüketilen miktarı doğru belirlemek zor olabilir.

Önceden belirlenmiş porsiyonlarda paketlenen peynir çubukları, miktarı kontrol altında tutmak açısından pratik bir seçenek olabilir. Favori peyniriniz tek porsiyonluk paketlerde satılmıyorsa 28 gramlık miktarın üst üste dizilmiş yaklaşık üç zar büyüklüğünde olduğunu göz önünde bulundurabilirsiniz.

Porsiyon miktarını daha kolay ve doğru şekilde belirlemek için mutfak tartısından da yararlanabilirsiniz.

Tükettiklerinizi not edin

Günlük ne kadar doymuş yağ tükettiğinizi takip etmekte zorlanıyorsanız besin takibi uygulamalarından yararlanabilirsiniz. Bunun yanı sıra telefonunuzdaki notlar uygulamasını kullanabilir veya yediklerinizi kalem ve kâğıt yardımıyla kaydedebilirsiniz.

Her lokmanın tadını çıkarın

Tam yağlı peynir tüketmeyi tercih ediyorsanız porsiyon miktarını küçük tutmaya ve her lokmanın tadını çıkarmaya özen gösterin. Bu yaklaşım, daha az miktarda peynir tüketmenize rağmen kendinizi daha fazla tatmin olmuş hissetmenize yardımcı olabilir.