UFC'nin başkanı Dana White ağırsıklet unvan maçı için bir yaz etkinliği hedeflediğini söylese de Jon Jones-Tom Aspinall karşılaşmasının tarihi kesinleşmeye yakın görünmüyor.
Aspinall geçici kemeri 2023'ün sonlarında, unvanın asıl sahibi Jones'un kendisini bir yıl spordan uzak bırakan bir sakatlık yaşamasının ardından kazanmıştı. Jones'un yokluğunda Aspinall, UFC'de alışılmadık bir hareketle geçici kemeri savundu ve Jones geri dönüp kendi kemerini savunmadan önce onu korudu.
Ancak Jones'un başarılı unvan savunması, sakatlanmadan önce karşılaşması gereken Stipe Miocic'e karşı geldi, yani Aspinall normal ve geçici şampiyon arasındaki standart karşılaşmayı beklemek zorunda kaldı. Jones'un Britanyalıyla dövüşme ihtimaline karşı takındığı küçümseyici tavır da işleri karıştırdı.
UFC Başkanı White, The Jim Rome Show'da "Planımız [Aspinall'in] bu yaz Jon'la dövüşmesi" dedi.
Açıkçası ne zaman, nerede olacağı ve tüm detaylar belirleniyor. Bu yılki hedefim [Aspinall'le] o dövüşü gerçekleştirmek. Bence şu anda herkesin görmek istediği, Jones ve Aspinall dövüşü ve ardından Pereira'nın kazananla dövüşebileceğine hiç şüphe yok.
White, bu hafta sonu UFC 313'ün ana etkinliğinde Magomed Ankalaev'e karşı unvanını savunacak hafif ağırsıklet şampiyonu Alex Pereira'dan bahsediyordu.
Pereira hakkında herkesin sevdiği diğer bir şey de bu adamın ağırsıklete çıkmak ve ağırsıklette de dövüşmek istemesi. Aslında onu bu konuda engelleyen benim. O [Jones'la dövüşmek] istiyor. Bakalım [Ankalaev'e karşı] bu dövüş nasıl sonuçlanacak, kazanırsa nasıl kazanacak, tüm bu tür şeyler.
2023'ün başlarında UFC ağırsıklet unvanını kazanmadan önce Jones, MMA'e üç yıl ara vermişti. Bu arayı vermeden önce hafif ağırsıklet unvanını boşaltarak kemerle ikinci saltanatını sonlandırmıştı.
37 yaşındaki Amerikalı, birçok kişi tarafından tüm zamanların en iyi karma dövüş sanatçısı kabul ediliyor. Ancak Jones'un kariyeri çok sayıda başarısız ilaç testi ve kanunla yaşadığı sorunlarla gölgelendi.
Öte yandan 31 yaşındaki Aspinall en iyi dönemine giriyor gibi görünüyor. UFC'deki tek mağlubiyetini 2023'te sakatlanarak alan Aspinall, UFC'deki diğer 8 maçını da (7'si ilk rauntta, biri ikinci rauntta olmak üzere) nakavtla kazandı.
2025'te 17 yaşında en genç şampiyonluk rekorunu kıran Luke Littler, bu yıl unvanını ve dünya sıralamasında zirvedeki yerini korudu (Reuters)
Adrenalin'den herkese merhaba. Bu hafta dartı ve arkasındaki coşkulu seyirci kitlesini inceliyoruz.
Dışarıdan bakıldığında dart, pek heyecan verici bir spor gibi görünmeyebilir. Bir oyuncu, belirli bir mesafeden küçük okları duvardaki hedef tahtasına fırlatır. Ardından rakibi aynı şeyi yapar.
Oyuncuların hareket alanı sınırlıdır, mücadele boyunca koşan ya da birbirine temas eden kimse yoktur. Ancak profesyonel dart turnuvalarını izleyenler, bu sakin görüntünün ardında bambaşka bir dünyanın bulunduğunu bilir.
Binlerce kişinin şarkılar söylediği, oyuncuların sahneye yıldızlar gibi çıktığı ve tek bir atışın bütün maçın kaderini değiştirebildiği bu dünyada adrenalin eksik olmaz.
Dartta adrenalin, hızdan değil baskıdan doğuyor. Futbolda son dakika penaltısı neyse, dartta da maçı bitirmek için gereken son çift sayıyı tutturmak o.
Oyuncu, binlerce kişinin önünde, rakibinin de aynı hedefi beklediğini bilerek en kritik atışını yapıyor.
Dartın temel mantığı epey basit: Oyuncular sırayla üçer ok atarak puan toplamaya çalışıyor. Profesyonel karşılaşmalarda en yaygın format olan 501'de ise amaç, 501 puandan başlayıp sıfıra inmek.
Her atışta elde edilen puan, oyuncunun toplamından düşülüyor. Tahtada 20 numaralı bölüm var ve her bölümün puanı, isabet edilen bölgeye göre iki ya da üç katına çıkabiliyor. Tahtanın merkezindeki yeşil halka 25, onun içindeki kırmızı nokta ise 50 puan değerinde.
Ancak oyunun en önemli kuralı, sıfıra ulaşmanın tek başına yeterli olmaması. Oyuncunun son atışını çift puanlı bir bölgeye yapması gerekiyor. Örneğin 40 puanı kalan bir oyuncu, oyunu tek okla bitirmek için çift 20'yi vurmalı. Bu kural, dartın matematiksel tarafını aynı zamanda psikolojik bir mücadeleye dönüştürüyor. Çünkü oyuncu yalnızca puanını azaltmaya değil, kalan puanına uygun bir bitiriş kombinasyonu hazırlamaya da çalışıyor.
Üç okla 180 puan toplamak, bir oyuncunun tek turda ulaşabileceği en yüksek skor. Bu nedenle üç okun da 20 numaralı bölümün üç katına isabet etmesi, profesyonel dartın en tanınan anlarından biri.
Seyirciler de bu üç atışın ardından gelen 180 anonsunu büyük bir coşkuyla karşılıyor. Fakat yüksek skor toplamak kadar, maçı bitirecek doğru kombinasyonu bulmak da önemli.
Dartta oyuncuların fiziksel hareketleri sınırlı olsa da zihinleri sürekli çalışıyor. Bir oyuncu tahtaya yaklaşırken yalnızca hedef alacağı bölgeyi düşünmüyor. Kalan puanını, elindeki üç oku, rakibinin skorunu ve bir sonraki turda karşılaşabileceği ihtimalleri de hesaplıyor.
Örneğin rakibinin maçı bitirmeye çok yaklaştığını bilen bir oyuncu için yüksek puan toplamak artık tek başına yeterli olmayabilir. Rakibine yeniden atış fırsatı vermeden oyunu bitirebilmek için kalan puanını doğru kombinasyonla sıfırlaması gerekir.
Bir atışın birkaç milimetre sapması, planlanan kombinasyonu bozabilir. Bu durumda oyuncu, elindeki kalan oklarla yeni bir yol bulmak zorundadır.
Üstelik oyuncuların hata yapma lüksü, maçın sonuna yaklaşıldıkça azalır. 501 puanlık bir oyunda ilk turlarda kaçan bir atış telafi edilebilir. Ancak maçın son bölümünde, özellikle çift sayıyla bitirme aşamasında, aynı hata rakibe maçı kazanma fırsatı verebilir.
Dartın gerilimi de tam olarak burada ortaya çıkar: Oyuncu, fiziksel olarak neredeyse hiç hareket etmeden, her atışta büyük bir baskıyla mücadele eder.
Dartın en şaşırtıcı taraflarından biri de seyircileri. Özellikle Londra'daki Alexandra Palace'ta düzenlenen PDC Dünya Şampiyonası, klasik bir spor karşılaşmasından çok büyük bir eğlence etkinliğini andırıyor.
Tribünleri dolduran binlerce kişi renkli kostümler giyiyor, şarkılar söylüyor ve oyuncuların sahneye çıkışlarını büyük bir coşkuyla karşılıyor.
Oyuncuların kendilerine özel giriş müzikleri var. Bazı şarkılar tribünlerin tamamı tarafından ezbere biliniyor ve binlerce kişi aynı anda eşlik ediyor. Maç sırasında da bu enerji kaybolmuyor.
Özellikle 180 puanlık turlar ve kritik bitirişler, salonda büyük bir gürültüye neden oluyor. Bir oyuncu önemli bir atışa hazırlanırken karşısında sessizce bekleyen bir seyirci kitlesi değil, her an tepki vermeye hazır binlerce kişi bulunuyor.
Bu atmosfer, dartın psikolojik tarafını daha da önemli hale getiriyor. Oyuncuların dikkatini dağıtabilecek tezahüratlar, rakip lehine yükselen sesler ve maçın heyecanıyla değişen tribün tepkileri, konsantrasyonu korumayı zorlaştırabiliyor.
Profesyonel oyuncuların bu gürültünün içinde hedeflerine odaklanması gerekiyor. Bir yandan rakibinin performansını takip ederken diğer yandan seyircinin yarattığı baskıyı kontrol altında tutmaya çalışıyorlar.
Üstelik dart seyircisi yalnızca izlemekle yetinmez. Oyuncuların lakapları, giriş müzikleri ve kendilerine özgü hareketleri de bu kültürün parçası. Bu nedenle büyük dart turnuvaları, sporun rekabetçi yönüyle eğlenceyi bir araya getiren kendine has bir atmosfere sahip.
Profesyonel dartın bugünkü yapısı da uzun bir rekabet tarihinin sonucu. İlk Dünya Şampiyonası 1978'de düzenlendi ve Galli Leighton Rees, finalde İngiliz John Lowe'u 11-7 yenerek ilk şampiyonluğa ulaştı.
1992'de bazı oyuncuların British Darts Organisation'dan ayrılarak World Darts Council'ı (WDC) kurmasıyla profesyonel dartta yeni bir dönem başladı. Daha sonra Professional Darts Corporation (PDC) adını alan organizasyon, ilk Dünya Şampiyonası'nı 1993-1994 döneminde düzenledi. İki organizasyon arasındaki rekabet, profesyonel dartın gelişiminde önemli rol oynadı.
Bu sporun tarihindeki en büyük isimlerden biri ise Phil Taylor. İngiliz oyuncu, kariyeri boyunca 16 dünya şampiyonluğu kazanarak dart tarihinin en başarılı isimlerinden biri haline geldi.
2018'in başında emekli olan Taylor'ın rekoru, profesyonel dartın ne kadar uzun süreli bir istikrar ve üstün konsantrasyon gerektirdiğini de gösteriyor.
Dartı özel kılan şey, bütün bu rekabetin küçük bir hedef tahtasının önünde yaşanması. Oyuncuların koşmasına, zıplamasına ya da rakipleriyle fiziksel mücadeleye girmesine gerek yok.
Bazen bütün maç, kalan 40 puanı çift 20 ile bitirip bitiremeyeceklerine bağlı. Tribünler nefesini tutarken oyuncunun elindeki son ok, sporun bütün gerilimini tek bir noktada topluyor.
Dart tahtasının karşısında duran oyuncu için o an yalnızca bir atıştan ibaret değil. Binlerce kişinin önünde, rakibinin beklediği ve bütün maçın sonucunu belirleyebilecek bir sınav. Dışarıdan sakin görünen bu sporun içinde, işte tam da bu yüzden, büyük bir adrenalin var.
Kaynaklar: PDC, Darts501, Sky Sports
İspanya Süper Kupası 2027’nin biletleri İstanbul’da satışa çıktıhttps://turkish.aawsat.com/d%C3%BCnya/t%C3%BCrkiye/5339892-i%CC%87spanya-s%C3%BCper-kupas%C4%B1-2027%E2%80%99nin-biletleri-i%CC%87stanbul%E2%80%99da-sat%C4%B1%C5%9Fa-%C3%A7%C4%B1kt%C4%B1
İspanya Süper Kupası 2027’nin biletleri İstanbul’da satışa çıktı
İspanya Süper Kupası, 2-6 Şubat tarihleri arasında İstanbul’da düzenlenecek (Riyad Sezonu).
İspanya Süper Kupası 2027’nin biletleri, salı günü satışa sunuldu. Türkiye’nin İstanbul kentinde 2-6 Şubat tarihleri arasında düzenlenecek turnuvaya Barcelona, Real Madrid, Atletico Madrid ve Real Sociedad olmak üzere dört takım katılacak.
Turnuvanın ilk karşılaşması, 2 Şubat Salı günü Barcelona ile Atletico Madrid arasında Şükrü Saracoğlu Spor Kompleksi’nde oynanacak. Yarı finalin diğer maçında ise Real Madrid ile Real Sociedad, 3 Şubat Çarşamba günü Beşiktaş Park’ta karşı karşıya gelecek. Final maçı 6 Şubat Cumartesi günü yapılacak.
Riyad Sezonu sponsorluğunda İstanbul’da düzenlenecek turnuvada, yarı final karşılaşmalarını kazanan iki takım, 2027 İspanya Süper Kupası şampiyonunu belirlemek üzere finalde mücadele edecek.
Araştırma: Liberaller Messi’yi tercih ediyor... Muhafazakârlar ise Ronaldo’ya yöneliyorhttps://turkish.aawsat.com/d%C3%BCnya/5339838-ara%C5%9Ft%C4%B1rma-liberaller-messi%E2%80%99yi-tercih-ediyor-muhafazak%C3%A2rlar-ise-ronaldo%E2%80%99ya-y%C3%B6neliyor
Araştırma: Liberaller Messi’yi tercih ediyor... Muhafazakârlar ise Ronaldo’ya yöneliyor
Ronaldo ve Messi hayranları arasındaki rekabet siyasete de uzanıyor. (Şarku’l Avsat)
ABD Başkanı Donald Trump, hafta sonu karma dövüş sanatları organizasyonları UFC ve Power Slap’in arkasındaki isim Dana White’ı Beyaz Saray Sözcüsü olarak atama fikrini gündeme getirdi. Alışılmadık bu öneri, ABD’de spor ile siyaset arasındaki giderek artan iç içe geçmişliği gözler önüne serdi.
İngiliz The Guardian gazetesinde bugün yayımlanan Sean Ingle imzalı habere göre Trump, Truth Social hesabından yaptığı paylaşımda UFC CEO’sunu bu göreve getirmek istediğini açıkladı. White’ı ‘şiddetli bir dövüşçü ve savaşçı’ olarak nitelendiren Trump, ‘çılgın sol kesime karşı bizi savunmaları’ için altı dövüşçüsünün de kendisine katılmasını önerdi.
Trump, pazar gününe gelindiğinde bu fikrinden vazgeçmiş olsa da öneriye yönelik kutuplaşmış tepkiler ve UFC ile Trump yanlısı MAGA hareketi arasındaki giderek güçlenen ilişki, araştırmacıların incelemeye başladığı bir soruyu yeniden gündeme taşıdı: Siyasi eğilimlerimiz, izlediğimiz ve yaptığımız sporları, hatta desteklediğimiz sporcuları giderek daha fazla mı etkiliyor?
Spor ile siyaset arasındaki ilişki uzun yıllara dayanıyor. Bu ilişki, 1938’de boksörler Joe Louis ile Max Schmeling arasında yapılan ikinci karşılaşmanın demokrasi ile faşizm arasında sembolik bir mücadeleye dönüşmesinden Güney Afrika’daki apartheid rejimine ve Rusya’nın Ukrayna’yı işgaline kadar uzanıyor.
Siyasi eğilimler, izlediğimiz spor dallarını giderek daha fazla etkilemeye mi başladı? (AP)
Bununla birlikte spor, sağ ve sol kesimleri, gençleri ve yaşlıları, zenginleri ve yoksulları bir araya getiren bir alan olma özelliğini de korudu. Ancak giderek artan siyasi kutuplaşma bu tabloyu değiştirmeye başlamış olabilir. Öyle ki siyasi görüşler, Arjantinli Lionel Messi ile Portekizli Cristiano Ronaldo arasında yapılacak tercihi bile etkileyebiliyor.
Singapur’daki akademisyenlerin kısa süre önce 26 ülkeden 10 binden fazla kişinin katılımıyla gerçekleştirdiği bir araştırmada, katılımcılardan Messi ile Ronaldo arasında hangisini tercih ettiklerini belirtmeleri istendi.
Araştırma sonuçları, yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, sosyal sınıf ve siyasete ilginin oyunculardan birini tercih etme konusunda istatistiksel açıdan anlamlı bir belirleyiciliğe sahip olmadığını ortaya koydu.
Buna karşılık öne çıkan faktör siyasi eğilim oldu. Araştırmacılar, ülkelerindeki ulusal ortalamaya kıyasla daha liberal görüşlere sahip kişilerin Messi’yi tercih etme olasılığının istatistiksel açıdan anlamlı ölçüde daha yüksek olduğunu belirledi.
Araştırma bu ilişkinin nedenine dair kesin bir açıklama sunmuyor. Bununla birlikte muhafazakâr kesimlerin Ronaldo’nun imajını çalışkanlık ve disiplin değerleriyle özdeşleştirebileceği, liberallerin ise Messi’nin doğal yeteneğine ve görece daha küçük fiziksel yapısına ilgi duyabileceği ihtimalini gündeme getiriyor.
Araştırmanın, Ronaldo’nun geçen yıl Beyaz Saray’ı ziyaret etmesinden aylar önce gerçekleştirildiği de dikkat çekiyor. Bu durum, söz konusu ziyaretin katılımcıların yanıtlarını etkilemiş olma ihtimalini ortadan kaldırıyor.
Araştırma, iki yıldızın popülerliğinde coğrafi açıdan belirgin farklılıklar bulunduğunu da ortaya koydu. Ronaldo’nun en fazla tercih edildiği ülkelerin başında Endonezya, Türkiye, Meksika ve Mısır gelirken bunları Portekiz, Singapur ve Çin izledi.
Messi ise en yüksek desteği Güney Kore ve Arjantin’de aldı. Bu ülkeleri Finlandiya, İspanya ve İngiltere takip etti.
Araştırma, geleneksel siyasi sınıflandırmalarla da sınırlı kalmadı. Katılımcılara, ülkenin yönetiminde ‘parlamento ve seçimlerle uğraşmak zorunda olmayan güçlü bir lider’ bulunması fikrine ne ölçüde destek verdikleri sorularak otoriter yönetime ilişkin tutumları da incelendi.
Yanıtlar, bu yönetim modelini daha fazla destekleyen katılımcıların Ronaldo’yu tercih etme eğiliminin daha yüksek olduğunu gösterdi.
Araştırmacılar ayrıca kısa video içerikleri üzerinden daha fazla haber tüketen kişilerin de istatistiksel açıdan anlamlı ölçüde Portekizli yıldızı tercih etmeye daha yatkın olduğu sonucuna ulaştı.
Bu bulgular, siyasi kültür ile sportif tercihler arasındaki ilişkiyi anlamak açısından yeni bir kapı aralıyor. Ancak söz konusu sonuçların istatistiksel bağlantıları ortaya koyduğu, siyasi görüşlerin bir oyuncuyu desteklemenin doğrudan nedeni olduğunu kanıtlamadığı belirtiliyor.
ABD’de de muhafazakârlar ile liberallerin sportif tercihlerinin farklılaştığına işaret eden başka bulgular bulunuyor.
Sosyolog Joshua Woods, siyasi eğilimler ile 53 spor dalının popülerliği arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla Google arama eğilimlerine ve 2020 ABD başkanlık seçimlerinde Donald Trump’a verilen oy oranlarına dayanan bir araştırma gerçekleştirdi.
Woods, Amerikan futbolu, beyzbol ve basketbol gibi geleneksel sporların yanı sıra rodeo ve amigo gösterilerinin, Trump’a daha yüksek oranda oy verilen bölgelerde, Joe Biden’ı destekleyen bölgelere kıyasla daha popüler olduğunu tespit etti.
Artistik buz pateni, sörf ve ultimate frizbi sporunun yanı sıra futbol ve tenis ise liberal bölgelerde belirgin biçimde daha popülerdi.
‘Red Sports and Blue Sports: Political Ideology and the Popularity of Sports in the United States’ (Kırmızı Sporlar ve Mavi Sporlar: ABD’de Siyasi İdeoloji ve Sporların Popülerliği) başlıklı araştırmada, bu farklılıkların olası bir açıklaması da ele alındı. Buna göre muhafazakârlar, liberallere kıyasla geleneklere ve toplumsal normlara uyuma daha fazla önem veriyor olabilir. Bu nedenle yeni, alternatif veya toplumsal statüsü daha düşük sporları denemeye daha az istekli olabilirler.
26 ülkeden 10 bin kişinin katıldığı bir araştırmada, katılımcılardan Messi ve Ronaldo arasında hangisini tercih ettiklerini belirtmeleri istendi. (Reuters)
Ancak Woods açısından en büyük sürpriz, ABD’de artık nispeten yerleşik bir spor dalı haline gelen futbolun hâlâ liberal bölgelerle daha güçlü biçimde ilişkilendirilmesiydi.
Araştırmacı, “Benim açımdan çalışmamızın en ilgi çekici sonucu, Trump’ın aldığı oy oranı ile futbola duyulan ilgi arasında güçlü bir negatif ilişki bulunmasıydı” dedi.
Woods, futbola daha fazla ilgi gösteren bölgelerin Trump’a oy verme eğiliminin belirgin biçimde daha düşük olduğunu açıkladı.
Avrupa’da ise bu ilişkiye dair bilimsel veriler, konuyu ele alan araştırmaların azlığı nedeniyle henüz sınırlı.
Belçika’da 650 katılımcıyla gerçekleştirilen yakın tarihli bir araştırmada, bireylerin siyasi görüşlerine bağlı olarak spor yapma düzeylerinde farklılık bulunduğuna dair açık bir kanıta ulaşılamadı.
Araştırmaya katılan araştırmacılardan Jill Murray, önceki çalışmaların sağ eğilimli kişilerin genellikle tanınmış ve köklü markaları tercih ettiğini, sol eğilimli kişilerin ise daha küçük veya uzmanlaşmış markalara yöneldiğini gösterdiğini söyledi.
Murray, “Bu nedenle sporda da benzer bir durumun ortaya çıkacağını düşündük, ancak sonuçlar bunu göstermedi” ifadesini kullandı.
Murray şu anda araştırmalarının kapsamını genişletmek için çalışıyor. Bu çerçevede İngiltere de incelenmeye değer bir ülke olarak öne çıkıyor. Özellikle futbolun İngiliz toplumunda köklü bir yere sahip olması ve siyasi ayrımları aşan geniş bir desteğe ulaşması dikkat çekiyor.
Bununla birlikte bazı diğer spor dallarının sağ veya sol siyasi eğilimlerle daha fazla özdeşleşebileceği ihtimali artık göz ardı edilmiyor.
Ingle, haberinin sonunda bir tanıdığının hikâyesine yer verdi. Marangozluk yapan ve sosyal medya kullanmayan bu kişi, kısa süre önce YouTube üzerinden bir boks maçını izlerken karşısına İngiltere’deki Reform Partisi’nin reklamı çıktı.
Reklam karşısında şaşkınlığını gizleyemeyen adam, “Boks artık sağın sporu mu oldu?” diye sordu.
Geçmişte kolaylıkla göz ardı edilebilecek bu soru, siyasi kutuplaşmanın izlediğimiz sporlardan tercih ettiğimiz yıldızlara kadar sportif tercihlerimizin en ince ayrıntılarına dahi yayılmaya başlamış olabileceğine işaret eden bulgular karşısında artık araştırılmayı hak ediyor.
لم تشترك بعد
انشئ حساباً خاصاً بك لتحصل على أخبار مخصصة لك ولتتمتع بخاصية حفظ المقالات وتتلقى نشراتنا البريدية المتنوعة
