عربي English Türkçe اردو فارسى
Logo
Son Haberler
Spor

UFC'de dev maç: Alex Pereira-Magomed Ankalaev

Alex Pereira 37, Magomed Ankalaev 32 yaşında (UFC)
Alex Pereira 37, Magomed Ankalaev 32 yaşında (UFC)
TT
TT

UFC'de dev maç: Alex Pereira-Magomed Ankalaev

Alex Pereira 37, Magomed Ankalaev 32 yaşında (UFC)
Alex Pereira 37, Magomed Ankalaev 32 yaşında (UFC)

Bekleyiş sona erdi. Hafif ağırsıklet şampiyonu Alex Pereira, pazar sabahı Las Vegas'taki T-Mobile Arena'da düzenlenecek UFC 313'te Magomed Ankalaev'e karşı kemerini savunacak. Bu, karma dövüş sanatlarının (MMA) en iyilerinden ikisi arasında merakla beklenen ve mutlaka görülmesi gereken bir maç.

Eski ortasıklet şampiyonu Pereira (12-2-0), 93 kiloya çıktıktan sonra Kasım 2023'te UFC 295'te ikinci rauntta teknik nakavtla yendiği Jiří Procházka'dan hafif ağırsıklet kemerini almıştı. Pereira daha sonra UFC 303'te Procházka'yı 7 ay içinde ikinci kez nakavt ederek unvanını korumuştu. 37 yaşındaki Brezilyalı, nisanda Jamahal Hill'i ve ekimde Khalil Rountree Jr.'ı alt ederek 2024'te kemerini iki kere daha savunmuştu. Pereira şimdi gözünü Ankalaev'e dikti.

Ankalaev (20-1-1), Pereira'nın kemer saltanatına son verebilecek rakip olarak görülüyor. Bu müsabakaya üst üste iki galibiyetle gelen 32 yaşındaki Rus dövüşçü, seriyi üç maça çıkarıp Pereira'yı tahtından indirebilecek güreş becerilerine sahip. 

Pereira, MMA'in en büyük sahnesine GLORY organizasyonunda iki sıklette dünya şampiyonluğu elde ederek, kickboks dünyasını fethetmiş halde geldi. Ve Brezilya'da Jungle Fight organizasyonunda çıktığı üç maçın ardından LFA 95'te göz alıcı bir performans sergileyen Pereira, 2021'de UFC'ye katıldı. O günden itibaren sporun zirvesine hızla yükselen Brezilyalı yoluna tam gaz devam ediyor.

Sadece üç galibiyetten sonra UFC 281'de Israel Adesanya'nın karşısına çıktı. Kickboks günlerinden eski rakibi "Son Stil Bükücü"yü 5. rauntta nakavt ederek sadece 8. profesyonel MMA maçında tartışmasız UFC ortasıklet şampiyonu oldu.

Adesanya 5 ay sonraki rövanşta Pereira'dan intikamını aldıktan sonra Brezilyalı dövüşçü hafif ağırsıklete yükseldi. O zamandan beri 93 kiloluk sıkletteki herkesi tek başına yıkıp geçiyor.

Poatan (Taş Eller), son maçında Khalil Rountree Jr.'ı nakavt etti

Tüm bunlar UFC'deki ilk müsabakasına Kasım 2021'de çıkan 37 yaşındaki sporcu için epey kısa bir zaman diliminde gerçekleşti. 5 yıldan kısa sürede, iki sıklette UFC şampiyonluğu elde etti, 6 unvan dövüşüne çıktı. İkisi efsanevi spor salonu Madison Square Garden'da olmak üzere 6 UFC izlenme başına ödeme etkinliğinin ve UFC tarihinin en büyük etkinliği olan UFC 300'ün başrolünde yer aldı.

Pereira, kendisine sunulan her fırsatı değerlendirme isteğinin sporun zirvesine yükselmesinde çok etkili olduğunu söyledi.

UFC.com'a, "Dürüst olmak gerekirse tüm bunları beklemiyordum ancak her zaman hazır olmanız ve fırsatlarınızı değerlendirmeniz gerektiğini söyledim ve ben de tam olarak bunu yaptım" diye konuştu.

Ben sadece çok odaklanmış bir adamım ve çok olgunlaştığımı hissediyorum. Çok fazla gelişme kaydettim ve şükürler olsun ki geçen yılki gibi harika bir yıl geçirebildim.

Muhteşem dövüş stili ve ezici nakavtları Pereira'nın yükselişini hızlandırırken, spordaki en ilgi çekici kişiliklerden biri kılan soğukkanlı dış görünüşü de onu hayranların favorisi haline getirdi.

Kariyeri ilerledikçe bu kişiliğinin daha fazla ortaya çıkmasına izin verdi ve 2025'teki ilk maçına çıkarken, kesinlikle UFC'nin en büyük yıldızlarından biri.

Taraftarlardan gördüğüm tüm bu sevgi için çok minnettarım. Gittiğim her yerde çok hoş karşılandığımı hissediyorum ve gittiğim her yerde herkes bana gerçekten çok iyi davranmak istiyor.  Ama bu sporun en üst seviyesi. Pek çok insan bu konuma gelmeye çalışıyor, bu yüzden gerçekten minnettarım.

Onun yerini almaya çalışan son kişi, bu hafta sonu UFC 313'ün ana etkinliğinde karşılaşacağı Magomed Ankalaev.

İlk UFC kemerini kazanma fırsatının üzerinden iki yıldan fazla süre geçtikten sonra Magomed Ankalaev, hafif ağırsıklet unvanı için bir kez daha mücadele etmek üzere dönüyor. Ve bu kez işi bitirdiğinden emin olmak istiyor.

4 yılda art arda 9 galibiyet alan Ankalaev, Aralık 2022'deki UFC 282'de boşta olan hafif ağırsıklet unvanını kazanmak için ringe çıkmıştı.

Eski şampiyon Jan Blachowicz'le yaptığı unvan maçının onun zafer anı olması gerekiyordu. Maç bittiğinde Ankalaev, üç yan hakemin onayını kazanmak için yeterince şey yaptığından emindi.

Ancak 5 zorlu raundun ardından maç berabere sonuçlandı ve kemer boşta kaldı. Bu, maçtan sonra puanlarını internette paylaşan medya mensuplarının çoğu dahil pek çok izleyicinin katılmadığı bir sonuçtu. Birçoklarına göre şampiyonluk Ankalaev'den çalınmıştı ve Dağıstanlı dövüşçü oktagondan kafası karışmış, kızgın ve duygusal bir şekilde ayrıldı.

O ana dönüp baktığında Ankalaev, o geceyi ve onunla bağlantılı tüm acıları geçmişte bıraktığını, tüm enerjisini bu hafta sonu elde edeceği unvan şansına yönlendirmeye hazır olduğunu söyledi.

UFC'ye, "Zamanda geriye gidemeyiz. Olanları geri alamayız" diye konuştu.

Ama şimdi yeni bir fırsatımız var. Yeni bir rakibimiz, yeni bir şampiyonumuz var ve ben buna hazırım.

Blachowicz maçından aldığı o üzücü beraberlik onu salondan ayrılırken gözyaşları içinde bırakmış olabilir ancak bu deneyim onun daha sert, daha kendinden emin ve daha tehlikeli bir dövüşçüye dönüşmesini sağladı. 

Kendime olan güvenim sayesinde yüzde 100 farklı olduğumu düşünüyorum. Kendime çok daha fazla güveniyorum. Daha önce dövüşlerden önce yaşadığım türden titremelerim yok. Kendime çok güveniyorum. Bunu kelimelerle nasıl ifade edeceğimi bile bilmiyorum. Sadece yapabileceğimi biliyorum. Kendime inanıyorum. Hâlâ bu sporun içindeyken tek bir hedefimiz olabilir, o da dağın zirvesi. Dağın zirvesine ulaşmış değiliz ama orayı hedefliyoruz. Oraya ulaşmak istiyoruz. Elimizde bir fırsat var ve o zirveye ulaşmak için elimizden geleni yapabiliriz.

Pazar sabahı Ankalaev, hafif ağırsıklet şampiyonu ve pound-for-pound (sıkletlere bakılmaksızın yapılan karşılaştırma) yıldızı Alex Pereira'yla karşılaştığında bir kez daha UFC kemeri için mücadele etme şansını yakalayacak.

Las Vegas'taki etkinliğin yan ana maçıysa Justin Gaethje (25-5-0) ve Rafael Fiziev (12-3-0) arasında. 

Hafifsıklet mücadelesinde Gaethje'nin rakibi aslında Dan Hooker olacaktı fakat dövüşe iki haftadan az süre kala yaşadığı el sakatlığı maçtan çekilmesine sebep oldu. 

Maça çok kısa süre kala gönüllü olan Fiziev, Gaethje'yle daha önce Mart 2023'te dövüşmüş ve ayrık kararla yenilmişti. 

O maçtan sonra Gaethje 1 galibiyet ve 1 mağlubiyet aldı. Temmuz 2023'te BMF unvanını kazanmak için Dustin Poirier'i nakavt etti ve nisandaki UFC 300'de Max Holloway'e kaybetti.

Gaethje'ye yenildiğinden beri Fiziev (12-3) sadece bir kez müsabakaya çıktı. Gamrot'la 2023'te yaptığı müsabakayı ikinci rauntta dizinden sakatlanarak erken sonlandıran Fiziev, o mağlubiyetten bu yana iyileşme sürecinde.

Gaethje, UFC'nin hafifsıklet sıralamasında 3 numarada, Fiziev ise 11 numarada yer alıyor.

UFC 313, Pazar sabahı 06.00'dan itibaren S Sport+'tan izlenebilecek. Pereira-Ankalaev maçının 08.00'de başlaması bekleniyor. 

Las Vegas'taki etkinliğin ana kartındaki diğer maçlarsa şöyle: 

Jalin Turner - Ignacio Bahamondes (hafifsıklet)

Amanda Lemos - Iasmin Lucindo (kadınlar samansıklet)

King Green - Mauricio Ruffy (hafifsıklet)

Yararlanılan kaynaklar: ESPN, UFC

Daha fazlasını oku

 
 
Spor

Dart tahtasının ardındaki adrenalin

2025'te 17 yaşında en genç şampiyonluk rekorunu kıran Luke Littler, bu yıl unvanını ve dünya sıralamasında zirvedeki yerini korudu (Reuters)
2025'te 17 yaşında en genç şampiyonluk rekorunu kıran Luke Littler, bu yıl unvanını ve dünya sıralamasında zirvedeki yerini korudu (Reuters)
TT
TT

Dart tahtasının ardındaki adrenalin

2025'te 17 yaşında en genç şampiyonluk rekorunu kıran Luke Littler, bu yıl unvanını ve dünya sıralamasında zirvedeki yerini korudu (Reuters)
2025'te 17 yaşında en genç şampiyonluk rekorunu kıran Luke Littler, bu yıl unvanını ve dünya sıralamasında zirvedeki yerini korudu (Reuters)

Adrenalin'den herkese merhaba. Bu hafta dartı ve arkasındaki coşkulu seyirci kitlesini inceliyoruz.

Dışarıdan bakıldığında dart, pek heyecan verici bir spor gibi görünmeyebilir. Bir oyuncu, belirli bir mesafeden küçük okları duvardaki hedef tahtasına fırlatır. Ardından rakibi aynı şeyi yapar.

Oyuncuların hareket alanı sınırlıdır, mücadele boyunca koşan ya da birbirine temas eden kimse yoktur. Ancak profesyonel dart turnuvalarını izleyenler, bu sakin görüntünün ardında bambaşka bir dünyanın bulunduğunu bilir.

Binlerce kişinin şarkılar söylediği, oyuncuların sahneye yıldızlar gibi çıktığı ve tek bir atışın bütün maçın kaderini değiştirebildiği bu dünyada adrenalin eksik olmaz.

Dartta adrenalin, hızdan değil baskıdan doğuyor. Futbolda son dakika penaltısı neyse, dartta da maçı bitirmek için gereken son çift sayıyı tutturmak o.

Oyuncu, binlerce kişinin önünde, rakibinin de aynı hedefi beklediğini bilerek en kritik atışını yapıyor.

Dartın temel mantığı epey basit: Oyuncular sırayla üçer ok atarak puan toplamaya çalışıyor. Profesyonel karşılaşmalarda en yaygın format olan 501'de ise amaç, 501 puandan başlayıp sıfıra inmek.

Her atışta elde edilen puan, oyuncunun toplamından düşülüyor. Tahtada 20 numaralı bölüm var ve her bölümün puanı, isabet edilen bölgeye göre iki ya da üç katına çıkabiliyor. Tahtanın merkezindeki yeşil halka 25, onun içindeki kırmızı nokta ise 50 puan değerinde.

Ancak oyunun en önemli kuralı, sıfıra ulaşmanın tek başına yeterli olmaması. Oyuncunun son atışını çift puanlı bir bölgeye yapması gerekiyor. Örneğin 40 puanı kalan bir oyuncu, oyunu tek okla bitirmek için çift 20'yi vurmalı. Bu kural, dartın matematiksel tarafını aynı zamanda psikolojik bir mücadeleye dönüştürüyor. Çünkü oyuncu yalnızca puanını azaltmaya değil, kalan puanına uygun bir bitiriş kombinasyonu hazırlamaya da çalışıyor.

Üç okla 180 puan toplamak, bir oyuncunun tek turda ulaşabileceği en yüksek skor. Bu nedenle üç okun da 20 numaralı bölümün üç katına isabet etmesi, profesyonel dartın en tanınan anlarından biri.

Seyirciler de bu üç atışın ardından gelen 180 anonsunu büyük bir coşkuyla karşılıyor. Fakat yüksek skor toplamak kadar, maçı bitirecek doğru kombinasyonu bulmak da önemli.

Dartta oyuncuların fiziksel hareketleri sınırlı olsa da zihinleri sürekli çalışıyor. Bir oyuncu tahtaya yaklaşırken yalnızca hedef alacağı bölgeyi düşünmüyor. Kalan puanını, elindeki üç oku, rakibinin skorunu ve bir sonraki turda karşılaşabileceği ihtimalleri de hesaplıyor.

Örneğin rakibinin maçı bitirmeye çok yaklaştığını bilen bir oyuncu için yüksek puan toplamak artık tek başına yeterli olmayabilir. Rakibine yeniden atış fırsatı vermeden oyunu bitirebilmek için kalan puanını doğru kombinasyonla sıfırlaması gerekir.

Bir atışın birkaç milimetre sapması, planlanan kombinasyonu bozabilir. Bu durumda oyuncu, elindeki kalan oklarla yeni bir yol bulmak zorundadır.

Üstelik oyuncuların hata yapma lüksü, maçın sonuna yaklaşıldıkça azalır. 501 puanlık bir oyunda ilk turlarda kaçan bir atış telafi edilebilir. Ancak maçın son bölümünde, özellikle çift sayıyla bitirme aşamasında, aynı hata rakibe maçı kazanma fırsatı verebilir.

Dartın gerilimi de tam olarak burada ortaya çıkar: Oyuncu, fiziksel olarak neredeyse hiç hareket etmeden, her atışta büyük bir baskıyla mücadele eder.

Dartın en şaşırtıcı taraflarından biri de seyircileri. Özellikle Londra'daki Alexandra Palace'ta düzenlenen PDC Dünya Şampiyonası, klasik bir spor karşılaşmasından çok büyük bir eğlence etkinliğini andırıyor.

Tribünleri dolduran binlerce kişi renkli kostümler giyiyor, şarkılar söylüyor ve oyuncuların sahneye çıkışlarını büyük bir coşkuyla karşılıyor.

Oyuncuların kendilerine özel giriş müzikleri var. Bazı şarkılar tribünlerin tamamı tarafından ezbere biliniyor ve binlerce kişi aynı anda eşlik ediyor. Maç sırasında da bu enerji kaybolmuyor.

Özellikle 180 puanlık turlar ve kritik bitirişler, salonda büyük bir gürültüye neden oluyor. Bir oyuncu önemli bir atışa hazırlanırken karşısında sessizce bekleyen bir seyirci kitlesi değil, her an tepki vermeye hazır binlerce kişi bulunuyor.

Bu atmosfer, dartın psikolojik tarafını daha da önemli hale getiriyor. Oyuncuların dikkatini dağıtabilecek tezahüratlar, rakip lehine yükselen sesler ve maçın heyecanıyla değişen tribün tepkileri, konsantrasyonu korumayı zorlaştırabiliyor.

Profesyonel oyuncuların bu gürültünün içinde hedeflerine odaklanması gerekiyor. Bir yandan rakibinin performansını takip ederken diğer yandan seyircinin yarattığı baskıyı kontrol altında tutmaya çalışıyorlar.

Üstelik dart seyircisi yalnızca izlemekle yetinmez. Oyuncuların lakapları, giriş müzikleri ve kendilerine özgü hareketleri de bu kültürün parçası. Bu nedenle büyük dart turnuvaları, sporun rekabetçi yönüyle eğlenceyi bir araya getiren kendine has bir atmosfere sahip.

Profesyonel dartın bugünkü yapısı da uzun bir rekabet tarihinin sonucu. İlk Dünya Şampiyonası 1978'de düzenlendi ve Galli Leighton Rees, finalde İngiliz John Lowe'u 11-7 yenerek ilk şampiyonluğa ulaştı.

1992'de bazı oyuncuların British Darts Organisation'dan ayrılarak World Darts Council'ı (WDC) kurmasıyla profesyonel dartta yeni bir dönem başladı. Daha sonra Professional Darts Corporation (PDC) adını alan organizasyon, ilk Dünya Şampiyonası'nı 1993-1994 döneminde düzenledi. İki organizasyon arasındaki rekabet, profesyonel dartın gelişiminde önemli rol oynadı.

Bu sporun tarihindeki en büyük isimlerden biri ise Phil Taylor. İngiliz oyuncu, kariyeri boyunca 16 dünya şampiyonluğu kazanarak dart tarihinin en başarılı isimlerinden biri haline geldi.

2018'in başında emekli olan Taylor'ın rekoru, profesyonel dartın ne kadar uzun süreli bir istikrar ve üstün konsantrasyon gerektirdiğini de gösteriyor.

Dartı özel kılan şey, bütün bu rekabetin küçük bir hedef tahtasının önünde yaşanması. Oyuncuların koşmasına, zıplamasına ya da rakipleriyle fiziksel mücadeleye girmesine gerek yok.

Bazen bütün maç, kalan 40 puanı çift 20 ile bitirip bitiremeyeceklerine bağlı. Tribünler nefesini tutarken oyuncunun elindeki son ok, sporun bütün gerilimini tek bir noktada topluyor.

Dart tahtasının karşısında duran oyuncu için o an yalnızca bir atıştan ibaret değil. Binlerce kişinin önünde, rakibinin beklediği ve bütün maçın sonucunu belirleyebilecek bir sınav. Dışarıdan sakin görünen bu sporun içinde, işte tam da bu yüzden, büyük bir adrenalin var.

Kaynaklar: PDC, Darts501, Sky Sports

DÜNYA Türkiye

İspanya Süper Kupası 2027’nin biletleri İstanbul’da satışa çıktı

İspanya Süper Kupası, 2-6 Şubat tarihleri arasında İstanbul’da düzenlenecek (Riyad Sezonu).
İspanya Süper Kupası, 2-6 Şubat tarihleri arasında İstanbul’da düzenlenecek (Riyad Sezonu).
TT
TT

İspanya Süper Kupası 2027’nin biletleri İstanbul’da satışa çıktı

İspanya Süper Kupası, 2-6 Şubat tarihleri arasında İstanbul’da düzenlenecek (Riyad Sezonu).
İspanya Süper Kupası, 2-6 Şubat tarihleri arasında İstanbul’da düzenlenecek (Riyad Sezonu).

İspanya Süper Kupası 2027’nin biletleri, salı günü satışa sunuldu. Türkiye’nin İstanbul kentinde 2-6 Şubat tarihleri arasında düzenlenecek turnuvaya Barcelona, Real Madrid, Atletico Madrid ve Real Sociedad olmak üzere dört takım katılacak.

Turnuvanın ilk karşılaşması, 2 Şubat Salı günü Barcelona ile Atletico Madrid arasında Şükrü Saracoğlu Spor Kompleksi’nde oynanacak. Yarı finalin diğer maçında ise Real Madrid ile Real Sociedad, 3 Şubat Çarşamba günü Beşiktaş Park’ta karşı karşıya gelecek. Final maçı 6 Şubat Cumartesi günü yapılacak.

Riyad Sezonu sponsorluğunda İstanbul’da düzenlenecek turnuvada, yarı final karşılaşmalarını kazanan iki takım, 2027 İspanya Süper Kupası şampiyonunu belirlemek üzere finalde mücadele edecek.

DÜNYA

Araştırma: Liberaller Messi’yi tercih ediyor... Muhafazakârlar ise Ronaldo’ya yöneliyor

Ronaldo ve Messi hayranları arasındaki rekabet siyasete de uzanıyor. (Şarku’l Avsat)
Ronaldo ve Messi hayranları arasındaki rekabet siyasete de uzanıyor. (Şarku’l Avsat)
TT
TT

Araştırma: Liberaller Messi’yi tercih ediyor... Muhafazakârlar ise Ronaldo’ya yöneliyor

Ronaldo ve Messi hayranları arasındaki rekabet siyasete de uzanıyor. (Şarku’l Avsat)
Ronaldo ve Messi hayranları arasındaki rekabet siyasete de uzanıyor. (Şarku’l Avsat)

ABD Başkanı Donald Trump, hafta sonu karma dövüş sanatları organizasyonları UFC ve Power Slap’in arkasındaki isim Dana White’ı Beyaz Saray Sözcüsü olarak atama fikrini gündeme getirdi. Alışılmadık bu öneri, ABD’de spor ile siyaset arasındaki giderek artan iç içe geçmişliği gözler önüne serdi.

İngiliz The Guardian gazetesinde bugün yayımlanan Sean Ingle imzalı habere göre Trump, Truth Social hesabından yaptığı paylaşımda UFC CEO’sunu bu göreve getirmek istediğini açıkladı. White’ı ‘şiddetli bir dövüşçü ve savaşçı’ olarak nitelendiren Trump, ‘çılgın sol kesime karşı bizi savunmaları’ için altı dövüşçüsünün de kendisine katılmasını önerdi.

Trump, pazar gününe gelindiğinde bu fikrinden vazgeçmiş olsa da öneriye yönelik kutuplaşmış tepkiler ve UFC ile Trump yanlısı MAGA hareketi arasındaki giderek güçlenen ilişki, araştırmacıların incelemeye başladığı bir soruyu yeniden gündeme taşıdı: Siyasi eğilimlerimiz, izlediğimiz ve yaptığımız sporları, hatta desteklediğimiz sporcuları giderek daha fazla mı etkiliyor?

Spor ile siyaset arasındaki ilişki uzun yıllara dayanıyor. Bu ilişki, 1938’de boksörler Joe Louis ile Max Schmeling arasında yapılan ikinci karşılaşmanın demokrasi ile faşizm arasında sembolik bir mücadeleye dönüşmesinden Güney Afrika’daki apartheid rejimine ve Rusya’nın Ukrayna’yı işgaline kadar uzanıyor.

devfevb
Siyasi eğilimler, izlediğimiz spor dallarını giderek daha fazla etkilemeye mi başladı? (AP)

Bununla birlikte spor, sağ ve sol kesimleri, gençleri ve yaşlıları, zenginleri ve yoksulları bir araya getiren bir alan olma özelliğini de korudu. Ancak giderek artan siyasi kutuplaşma bu tabloyu değiştirmeye başlamış olabilir. Öyle ki siyasi görüşler, Arjantinli Lionel Messi ile Portekizli Cristiano Ronaldo arasında yapılacak tercihi bile etkileyebiliyor.

Singapur’daki akademisyenlerin kısa süre önce 26 ülkeden 10 binden fazla kişinin katılımıyla gerçekleştirdiği bir araştırmada, katılımcılardan Messi ile Ronaldo arasında hangisini tercih ettiklerini belirtmeleri istendi.

Araştırma sonuçları, yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, sosyal sınıf ve siyasete ilginin oyunculardan birini tercih etme konusunda istatistiksel açıdan anlamlı bir belirleyiciliğe sahip olmadığını ortaya koydu.

Buna karşılık öne çıkan faktör siyasi eğilim oldu. Araştırmacılar, ülkelerindeki ulusal ortalamaya kıyasla daha liberal görüşlere sahip kişilerin Messi’yi tercih etme olasılığının istatistiksel açıdan anlamlı ölçüde daha yüksek olduğunu belirledi.

Araştırma bu ilişkinin nedenine dair kesin bir açıklama sunmuyor. Bununla birlikte muhafazakâr kesimlerin Ronaldo’nun imajını çalışkanlık ve disiplin değerleriyle özdeşleştirebileceği, liberallerin ise Messi’nin doğal yeteneğine ve görece daha küçük fiziksel yapısına ilgi duyabileceği ihtimalini gündeme getiriyor.

Araştırmanın, Ronaldo’nun geçen yıl Beyaz Saray’ı ziyaret etmesinden aylar önce gerçekleştirildiği de dikkat çekiyor. Bu durum, söz konusu ziyaretin katılımcıların yanıtlarını etkilemiş olma ihtimalini ortadan kaldırıyor.

Araştırma, iki yıldızın popülerliğinde coğrafi açıdan belirgin farklılıklar bulunduğunu da ortaya koydu. Ronaldo’nun en fazla tercih edildiği ülkelerin başında Endonezya, Türkiye, Meksika ve Mısır gelirken bunları Portekiz, Singapur ve Çin izledi.

Messi ise en yüksek desteği Güney Kore ve Arjantin’de aldı. Bu ülkeleri Finlandiya, İspanya ve İngiltere takip etti.

Araştırma, geleneksel siyasi sınıflandırmalarla da sınırlı kalmadı. Katılımcılara, ülkenin yönetiminde ‘parlamento ve seçimlerle uğraşmak zorunda olmayan güçlü bir lider’ bulunması fikrine ne ölçüde destek verdikleri sorularak otoriter yönetime ilişkin tutumları da incelendi.

Yanıtlar, bu yönetim modelini daha fazla destekleyen katılımcıların Ronaldo’yu tercih etme eğiliminin daha yüksek olduğunu gösterdi.

Araştırmacılar ayrıca kısa video içerikleri üzerinden daha fazla haber tüketen kişilerin de istatistiksel açıdan anlamlı ölçüde Portekizli yıldızı tercih etmeye daha yatkın olduğu sonucuna ulaştı.

Bu bulgular, siyasi kültür ile sportif tercihler arasındaki ilişkiyi anlamak açısından yeni bir kapı aralıyor. Ancak söz konusu sonuçların istatistiksel bağlantıları ortaya koyduğu, siyasi görüşlerin bir oyuncuyu desteklemenin doğrudan nedeni olduğunu kanıtlamadığı belirtiliyor.

ABD’de de muhafazakârlar ile liberallerin sportif tercihlerinin farklılaştığına işaret eden başka bulgular bulunuyor.

Sosyolog Joshua Woods, siyasi eğilimler ile 53 spor dalının popülerliği arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla Google arama eğilimlerine ve 2020 ABD başkanlık seçimlerinde Donald Trump’a verilen oy oranlarına dayanan bir araştırma gerçekleştirdi.

Woods, Amerikan futbolu, beyzbol ve basketbol gibi geleneksel sporların yanı sıra rodeo ve amigo gösterilerinin, Trump’a daha yüksek oranda oy verilen bölgelerde, Joe Biden’ı destekleyen bölgelere kıyasla daha popüler olduğunu tespit etti.

Artistik buz pateni, sörf ve ultimate frizbi sporunun yanı sıra futbol ve tenis ise liberal bölgelerde belirgin biçimde daha popülerdi.

‘Red Sports and Blue Sports: Political Ideology and the Popularity of Sports in the United States’ (Kırmızı Sporlar ve Mavi Sporlar: ABD’de Siyasi İdeoloji ve Sporların Popülerliği) başlıklı araştırmada, bu farklılıkların olası bir açıklaması da ele alındı. Buna göre muhafazakârlar, liberallere kıyasla geleneklere ve toplumsal normlara uyuma daha fazla önem veriyor olabilir. Bu nedenle yeni, alternatif veya toplumsal statüsü daha düşük sporları denemeye daha az istekli olabilirler.

bgyn
26 ülkeden 10 bin kişinin katıldığı bir araştırmada, katılımcılardan Messi ve Ronaldo arasında hangisini tercih ettiklerini belirtmeleri istendi. (Reuters)

Ancak Woods açısından en büyük sürpriz, ABD’de artık nispeten yerleşik bir spor dalı haline gelen futbolun hâlâ liberal bölgelerle daha güçlü biçimde ilişkilendirilmesiydi.

Araştırmacı, “Benim açımdan çalışmamızın en ilgi çekici sonucu, Trump’ın aldığı oy oranı ile futbola duyulan ilgi arasında güçlü bir negatif ilişki bulunmasıydı” dedi.

Woods, futbola daha fazla ilgi gösteren bölgelerin Trump’a oy verme eğiliminin belirgin biçimde daha düşük olduğunu açıkladı.

Avrupa’da ise bu ilişkiye dair bilimsel veriler, konuyu ele alan araştırmaların azlığı nedeniyle henüz sınırlı.

Belçika’da 650 katılımcıyla gerçekleştirilen yakın tarihli bir araştırmada, bireylerin siyasi görüşlerine bağlı olarak spor yapma düzeylerinde farklılık bulunduğuna dair açık bir kanıta ulaşılamadı.

Araştırmaya katılan araştırmacılardan Jill Murray, önceki çalışmaların sağ eğilimli kişilerin genellikle tanınmış ve köklü markaları tercih ettiğini, sol eğilimli kişilerin ise daha küçük veya uzmanlaşmış markalara yöneldiğini gösterdiğini söyledi.

Murray, “Bu nedenle sporda da benzer bir durumun ortaya çıkacağını düşündük, ancak sonuçlar bunu göstermedi” ifadesini kullandı.

Murray şu anda araştırmalarının kapsamını genişletmek için çalışıyor. Bu çerçevede İngiltere de incelenmeye değer bir ülke olarak öne çıkıyor. Özellikle futbolun İngiliz toplumunda köklü bir yere sahip olması ve siyasi ayrımları aşan geniş bir desteğe ulaşması dikkat çekiyor.

Bununla birlikte bazı diğer spor dallarının sağ veya sol siyasi eğilimlerle daha fazla özdeşleşebileceği ihtimali artık göz ardı edilmiyor.

Ingle, haberinin sonunda bir tanıdığının hikâyesine yer verdi. Marangozluk yapan ve sosyal medya kullanmayan bu kişi, kısa süre önce YouTube üzerinden bir boks maçını izlerken karşısına İngiltere’deki Reform Partisi’nin reklamı çıktı.

Reklam karşısında şaşkınlığını gizleyemeyen adam, “Boks artık sağın sporu mu oldu?” diye sordu.

Geçmişte kolaylıkla göz ardı edilebilecek bu soru, siyasi kutuplaşmanın izlediğimiz sporlardan tercih ettiğimiz yıldızlara kadar sportif tercihlerimizin en ince ayrıntılarına dahi yayılmaya başlamış olabileceğine işaret eden bulgular karşısında artık araştırılmayı hak ediyor.