Bilim insanları, güneş ışığından uzak derin deniz ekosistemlerinde, suyun binlerce metre altında bile mikroplastik parçacıklar tespit etti. Bu keşif, kirletici plastik parçacıkların ne kadar geniş bir alana yayıldığını daha iyi ortaya koyuyor.
Her yıl 11 milyon tondan fazla plastiğin okyanuslara girdiği tahmin ediliyor.
Çalışmalar, büyük plastik atıkların küçük mikroplastik parçacıklara ayrıldığını, okyanus akıntıları tarafından deniz ortamlarına taşınarak okyanus yaşamını tehdit ettiğini ve insan gıda zincirine girdiğini gösteriyor.
Önceki araştırmalar kıyı ve yüzey sularının mikroplastik kirliliğini kapsamlı şekilde belgelemiş olsa da plastik kirliliği ve bunun derin deniz habitatları üzerindeki etkileri hakkında çok az şey biliniyor.
Özellikle araştırmacılar, plastik kirliliğinin sualtı volkanik baca sistemleri üzerindeki etkisinin bilinmediğini söylüyor.
Bunlar güneş ışığının yokluğuna rağmen çeşitli yaşam türlerini destekleyen benzersiz derin deniz habitatları.
Şimdiyse Koreli bilim insanları, iki farklı okyanustaki derin deniz hidrotermal bacalarında yaşayan hayvanlarda mikroplastiklerin nasıl biriktiğini ortaya koyan dünyanın ilk karşılaştırmalı çalışmasını gerçekleştirdi.
Water Research adlı akademik dergide yayımlanan çalışmanın yazarlarından Se-Joo Kim, "Plastik kirliliği artık, bir zamanlar Dünya'nın en izole ortamları arasında kabul edilen derin deniz hidrotermal baca ekosistemlerine bile yayılmış durumda" dedi.
Çalışmada araştırmacılar, Güneybatı Pasifik Okyanusu'ndaki Kuzey Fiji Havzası'nda ve Hint Okyanusu'ndaki Orta Hint Sırtı'nda yüzeyin 2 bin metreden daha aşağısında bulunan termal bacalardan toplanan salyangoz ve midyeleri inceledi.
Bilim insanları, incelenen tüm hayvanların yüzde 92'sinde mikroplastik buldu ve birey başına ortalama 3,42 parçacık tespit edildi.
Tüketici ürünlerinde ve ambalaj malzemelerinde yaygın kullanılan polistirenin en bol bulunan madde olduğu tespit edildi.
Bulgular, uzaktaki derin deniz hidrotermal baca ekosistemlerinin bile plastik kirliliğine çoktan maruz kaldığını gösteriyor.
Bu derin deniz canlılarının beslenme biçiminin, mikroplastiklerin vücutlarının hangi bölümlerinde biriktiğini belirlemede önemli bir rol oynadığı görülüyor.
Örneğin mikroplastikler, deniz tabanını kaplayan mikrobiyal örtülerle beslenen salyangozların sindirim organlarında yoğunlaşmıştı.
Buna karşılık filtreyle beslenen midyelerde mikroplastiklerin dokularında nispeten eşit biçimde dağıldığı görüldü.
Araştırmacılar ayrıca, Hint Okyanusu'ndan toplanan canlıların vücutlarındaki mikroplastik yoğunluğunun, Güneybatı Pasifik'ten toplananlara kıyasla belirgin şekilde daha yüksek olduğunu tespit etti.
Vücut ağırlığına göre yapılan düzeltmenin ardından, araştırmada incelenen Hint Okyanusu'ndaki canlıların mikroplastik yoğunluğunun, Güneybatı Pasifik'tekilere kıyasla 15 kata kadar daha yüksek olduğu belirlendi.
Genel olarak çalışma, okyanus yüzeyinde oluşan plastik kirliliğinin binlerce metre aşağıya taşınarak Dünya'nın en ücra ve uç deniz ekosistemlerinden birine ulaşabileceğini kesin olarak gösteriyor.
Dr. Kim, "Bulgularımız, gelecekte derin deniz çevresini izlemeye yönelik sistemlerin ve koruma politikalarının oluşturulması için önemli bilimsel kanıtlar sunuyor" dedi.
Independent Türkçe
