Gizli depresiflerin sayısı bilinenden çok daha fazla

Yeni bir araştırma, daha iyi hasta tanımı yapılmasının yolunu açıyor.

Gizli depresiflerin sayısı bilinenden çok daha fazla
TT

Gizli depresiflerin sayısı bilinenden çok daha fazla

Gizli depresiflerin sayısı bilinenden çok daha fazla

Bir hastanın bağışıklık tepkisinde yer alan gen ifadesini (gen ekspresyonu) değerlendirmek için yürütülen yakın tarihli bir çalışmanın sonuçları, majör depresif bozukluğu (MDB) olan hastaların sayısının şu anda bilinen sayıdan çok daha fazla olduğunu ve hastaların aktif bağışıklık sistemleri nedeniyle hastalığa yakalandıklarının çoğu zaman anlaşılmadığını göstermekte.

King's College London Psikiyatri, Psikoloji ve Nörobilim Enstitüsü'ndeki (IoPPN) ekibin çalışmaları, bu ilişkide yer alan moleküler mekanizmaları tanımlayarak bu hastaların daha iyi anlaşılmasının yolunu açıyor. Söz konusu çalışmalar, bu bozukluğun tedavisine ve yönetimine daha doğru bir yaklaşım sağlamaya yardımcı olabilir.

Translational Psychiatry dergisinde yayınlanan araştırma, MDB olan birçok kişide aktif bir bağışıklık tepkisi olduğunu gösteren önceki bulgulara dayanıyor.

Önceki araştırmaların çoğu, C-reaktif protein (CRP) gibi enflamatuar proteinlerin seviyelerine odaklandı ve depresyonu olan kişilerin yaklaşık yüzde 21 ila yüzde 27'sinin aktif bir bağışıklık tepkisine sahip olduğunu, ancak CRP seviyelerinin bu bağışıklık tepkisinin tam resmini yakalayamadığını buldu.

Çalışmanın ilk araştırmacısı Luca Sforzeni Çarşamba günü enstitünün internet sitesine yaptığı açıklamada şu sözlere yer verdi: "Bu kanıt, aktif bağışıklıkla ilişkili depresyon bilgimize katkıda bulunuyor. Bu bağışıklık değişikliklerine sahip depresif kişilerin standart antidepresan ilaçlara yanıt verme olasılığı daha düşüktür ve durumlarına göre özel ilaçlara, özellikle de bağışıklık sistemini hedef alan müdahalelere ihtiyaç duyarlar".

Enstitünün internet sitesinde Çarşamba günü yayınlanan yeni çalışma, CRP seviyeleri tarafından yakalanmayan daha geniş bağışıklık özelliklerini izlemeyi amaçlıyor. Bu protein, karaciğerin vücuttaki iltihaplanma durumunda ürettiği proteinlerden biridir, çünkü karaciğer yabancı mikropları yok etmek için yüksek miktarda protein üretmeye başlar ve bu da onu kanda ölçülen iltihaplanma göstergelerinden biri yapar. Ancak bu inceleme genel bir inceleme olup, özel olarak iltihabın yerini belirlemez.

Biyobelirteçler, önceki bir depresyon çalışmasında, 128'i doğrulanmış MDB tanısı olan ve CRP seviyelerine göre üç alt gruba ayrılan 168 katılımcıdan elde edildi.

Araştırmacılar, aktivasyonu bağışıklık tepkisine dahil olan 16 genin ifadesini analiz etti. İlk analiz, depresyon teşhisi konmamış olanlara kıyasla, MDB olan kişilerde bağışıklıkla ilgili gen ifadesinin arttığını buldu.

Gen ifadesi, genlerimizdeki bilgilerin özelliklerimizin ve davranışlarımızın oluşumunu etkilediği normal bir biyolojik süreçteki ilk aşamadır.

Yüksek CRP düzeyleri olan MDB hastaları, düzeyi yüksek olmayanlarla karşılaştırıldığında, 16 genin ifadesinde hiçbir fark bulunamadı. Bu da bu gen ifadesi modelinin CRP düzeylerinden bağımsız olduğunu, muhtemelen başka bir farklı mekanizmadan kaynaklandığını düşündürttü.

Araştırmacılar daha sonra CRP değerleri 1'in altında olan, yani herhangi bir iltihaplanmaları olmadığı düşünülen tüm katılımcılar (hem teşhis konulmamış hem de depresyonda) üzerinde başka bir analiz gerçekleştirdi.

Araştırmacılar, depresyon ve düşük protein C seviyeleri olan katılımcıların, depresyon teşhisi konmamış olanlara kıyasla, hala önemli ölçüde daha yüksek bağışıklık geni ifadesine sahip olduğunu buldu.

Enstitüde biyolojik psikiyatri profesörü ve bu araştırmanın baş yürütücüsü olan Profesör Carmine Pariante, şunları söyledi: "Önceki araştırmalar, ciddi şekilde depresyondaki kişilerde iltihaplanmanın bilinen bir göstergesi, ancak bağışıklık tepkisinin sadece bir parçası olan C-reaktif protein seviyelerine odaklanmıştı. Çalışmamız bu odağı genişletmeyi başardı ve hastaların genlerinde, CRP testi ölçülerek enflamasyonun yakalanmadığı hastalarda bile, CRP seviyelerinden bağımsız bir bağışıklık tepkisi olduğunu gösterdi. Bu, bağışıklığın artması ve bağışıklık aktivasyonu sürecinin birçok depresif hastada düşünülenden daha fazla mevcut olduğu anlamına gelir. Bu önemli bulgular, depresyonla ilgili moleküler yolları belirlememize olanak tanıyacak ve aynı zamanda, daha amacı belli tedavi yaklaşımlarının önünü açabilecek farklı türde bağışıklık tepkileri olan insanları belirlememize yardımcı olacak. Bu bulguların, mevcut ve gelecekteki araştırmaların, depresif bireylerin bağışıklık özelliklerine dayalı olarak tedavi yöntemlerinin kullanılacağını ve mevcut antidepresanlardan fayda görmeyen çok sayıda insan için daha etkili klinik stratejiler sağlayacağını umuyorum".



Geç saatte yemek yiyip uyumanın sağlık üzerindeki yıpratıcı etkisi tespit edildi

Tıp araştırmacıları, geç saatlerde yemek yemek ve uyumanın, metabolik sendrom riskini artırdığını söylüyor (Pexels)
Tıp araştırmacıları, geç saatlerde yemek yemek ve uyumanın, metabolik sendrom riskini artırdığını söylüyor (Pexels)
TT

Geç saatte yemek yiyip uyumanın sağlık üzerindeki yıpratıcı etkisi tespit edildi

Tıp araştırmacıları, geç saatlerde yemek yemek ve uyumanın, metabolik sendrom riskini artırdığını söylüyor (Pexels)
Tıp araştırmacıları, geç saatlerde yemek yemek ve uyumanın, metabolik sendrom riskini artırdığını söylüyor (Pexels)

Julia Musto Bilim ve İklim Muhabiri

Yeni bir araştırmada, geç saatlerde yemek yiyen ve uyuyan kişilerde metabolik sendrom riskinin daha yüksek olduğu bulundu.

UTHealth Houston'dan tıp araştırmacıları, geç saatlere kadar uyanık kalma ve geç saatlerde yemek yeme eğilimindeki obez kişilerin, bu rahatsızlıkla ilişkili belirtiler gösterme ihtimalinin "kayda değer derecede daha yüksek" olduğunu söylüyor.

Bulgular, vücudun sirkadiyen ritim diye de bilinen iç saatiyle günlük davranışlar arasındaki uyumsuzluğun, gastrointestinal sistem ve bağırsaklardaki bakterilerde meydana gelen değişiklikler yoluyla hastalık riskine katkıda bulunabileceğini gösteriyor.

McGovern Tıp Fakültesi Gastroenteroloji Araştırma Merkezi Direktörü Dr. Faraz Bishehsari yaptığı açıklamada, "Yediklerimizin metabolik sağlık açısından önemini uzun zamandır biliyoruz ancak yediğimiz saatin de önemli olabileceğini giderek daha iyi anlıyoruz" diyor.

Bu çalışmayı ilginç kılan şey, sirkadiyen davranışları bağırsak florasıyla, bağırsak bariyeri fonksiyonuyla ve sistemik iltihaplanmayla ilişkilendirmesi.

Obeziteden muzdarip 87 yetişkinin sağlık durumu ve alışkanlıklarının analiz edildiği çalışmada, uyku ve beslenme düzeni bozuk kişilerde "geçirgen bağırsak" belirtilerinin arttığı tespit edildi.

Harvard Health'e göre geçirgen bağırsak, bağırsak zarındaki çatlaklar nedeniyle toksinlerin, gıdaların ve mikropların kan dolaşımına girmesine yol açarak sindirim sorunlarına ve iltihaplanmaya neden oluyor.

Araştırmacılar ayrıca bağırsak florasını (mide ve bağırsaklarımızda yaşayan trilyonlarca tür) iyileştirmenin bağırsak zarını güçlendirmeye yardımcı olup olmayacağını da test etti.

Daha iyi bir beslenme düzeni ve probiyotik kullanımı, yararlı bakteri seviyelerinin artmasını sağladı. Bu da bağırsak florasının, metabolik sağlıkla insanların uyku ve beslenme alışkanlıkları arasında bağlantı görevi görebileceğine işaret ediyor.

Bishehsari, "Yediklerimizin sağlığımız için önemli olduğunu biliyoruz ama bulgularımız ne zaman yediğimizin de önemli olduğunu gösteriyor" diyor.

Araştırmacı, modern yaşam tarzları doğal uyku ve beslenme ritimlerini giderek daha fazla bozduğu için bulguların, metabolik sendromla ilişkili rahatsızlıkların önlenmesi veya yönetilmesine yönelik yeni stratejilerin geliştirilmesine katkıda bulunabileceğini belirtiyor.

Bishehsari, "Gelecekteki araştırmalar, sirkadiyen ritim uyumunu iyileştirmeyi veya bağırsak florasını güçlendirmeyi amaçlayan tedavilerin iltihaplanmayı azaltma ve metabolik hastalık riskini düşürme gibi bir etkisi olup olmadığını belirlemeye fayda sağlayabilir" ifadelerini kullanıyor.

Cleveland Clinic'e göre ABD'deki yetişkinlerin yaklaşık üçte biri, metabolik sendromu oluşturan 5 risk faktöründen muzdarip.

Bunlar arasında obezite ve aşırı karın yağlanması, iyi kolesterolün düşük seviyede olması, yüksek kan şekeri, yüksek tansiyon düzeyleri ve 1 desilitre kanda 150 miligramın üzerinde trigliserit (kandaki yağ) bulunması yer alıyor.

Bu rahatsızlıklar, kardiyovasküler hastalık, inme ve tip 2 diyabet gibi kronik sağlık sorunları riskini artırıyor.

ABD'deki başlıca ölüm nedeni olan kardiyovasküler hastalıklar, yılda yaklaşık 920 bin kişinin hayatını kaybetmesine yol açıyor.

Independent Türkçe,independent.co.uk/news


Alzheimer tedavisinde yeni umut: Burun damlaları hafızayı güçlendirip yeni sinir hücrelerinin oluşumunu destekliyor

Araştırmacılar, hafızayı güçlendirdiği ve yeni sinir hücrelerinin oluşumunu teşvik ettiği deneylerle ortaya konulan burun damlaları geliştirdi (Pexels)
Araştırmacılar, hafızayı güçlendirdiği ve yeni sinir hücrelerinin oluşumunu teşvik ettiği deneylerle ortaya konulan burun damlaları geliştirdi (Pexels)
TT

Alzheimer tedavisinde yeni umut: Burun damlaları hafızayı güçlendirip yeni sinir hücrelerinin oluşumunu destekliyor

Araştırmacılar, hafızayı güçlendirdiği ve yeni sinir hücrelerinin oluşumunu teşvik ettiği deneylerle ortaya konulan burun damlaları geliştirdi (Pexels)
Araştırmacılar, hafızayı güçlendirdiği ve yeni sinir hücrelerinin oluşumunu teşvik ettiği deneylerle ortaya konulan burun damlaları geliştirdi (Pexels)

Alzheimer hastalığının tedavisinde ilacın beyne ulaştırılması, kan-beyin bariyerinin pek çok maddenin geçişini engellemesi nedeniyle en büyük sorunlardan biri olarak görülüyor. Avustralyalı araştırmacılar ise burun hücrelerini doğrudan tedavi edici maddeler üreten bir sisteme dönüştürerek bu engeli aşmayı hedefleyen yeni bir yöntem geliştirdi.

Araştırmacıların geliştirdiği burun damlalarının, deneylerde yaşlı farelerde bilişsel yetenekleri ve hafızayı iyileştirdiği, yeni sinir hücrelerinin oluşumunu da teşvik ettiği belirlendi.

Şarku’l Avsat’ın Bilimsel yayın sitesi ScienceAlert'ten aktardığı habere göre teknik, burun hücrelerine genetik talimatlar taşımak için son derece küçük yağ parçacıklarının kullanılmasına dayanıyor. Bu talimatlar, burun hücrelerinin beyin kaynaklı nörotrofik faktör (BDNF) olarak bilinen bir proteini üretmesini sağlıyor.

Sinir hücrelerinin sağlıklı kalmasına yardımcı olan bu protein, öğrenme ve hafıza işlevlerini destekliyor, ayrıca sinir hücreleri arasında yeni bağlantıların kurulmasında önemli rol oynuyor.

18 aylık yaşlı fareler üzerinde gerçekleştirilen deneylerde, burun damlalarını kullanan hayvanların öğrenme ve hafıza becerilerinde belirgin iyileşme görüldü. Farelerin bilişsel performanslarının, genç farelerde gözlenen seviyelere yaklaştığı kaydedildi.

Araştırmacılar ayrıca, yeni sinir hücrelerinin oluşumuyla ilişkili bir protein olan çift kortin (doublecortin) taşıyan hücrelerin sayısının, tedavi uygulanmayan farelere kıyasla 2,4 kat arttığını tespit etti.

Alzheimer modeli farelerde de olumlu sonuçlar

Araştırma kapsamında Alzheimer hastalığına ilişkin değişiklikleri taklit eden ayrı bir fare modeli üzerinde de deneyler yapıldı. Bu deneylerde de benzer sonuçlar elde edildi. Farelerin bilişsel yetenekleri ve hafızaları iyileşirken, beynin öğrenme ve anıların depolanmasında önemli rol oynayan hipokampus bölgesinde yeni sinir hücresi oluşumuyla bağlantılı hücrelerin sayısı arttı.

Bununla birlikte tedavinin, hastalığın temel özelliklerinden biri olan beyindeki amiloid protein birikintilerinin seviyesinde azalma sağlamadığı belirlendi.

Araştırma ekibi, tekniği insanlar üzerinde klinik deneylere geçişe hazırlamak amacıyla geliştirme çalışmalarını sürdürüyor.

Sidney Üniversitesi'nden genetik bilimci Greg Neely, klinik deney aşamasına geçilmesinin, bu yöntemi kan-beyin bariyerini aşarak Alzheimer hastalığına karşı kullanılabilecek ilk cerrahi müdahale gerektirmeyen beyin ilaç taşıma sistemlerinden biri haline getirebileceğini söyledi.

Ancak yöntemin insanlarda uygulanabilmesi için daha uzun bir araştırma sürecine ihtiyaç bulunduğunu vurgulayan Neely, öncelikle hayvanlar üzerinde bir dizi güvenlik çalışmasının tamamlanması gerektiğini belirtti.

Neely ayrıca farelerin burun yapısıyla insanların burun yapısı arasındaki farklılıkların, tekniğin insanlarda da etkili olup olmayacağının belirlenmesi için ek testleri gerekli kıldığını ifade etti.


Kolesterolünüz yüksek ise peynir tüketmeden önce bilmeniz gerekenler

Peynir, yüksek miktarda tüketildiğinde kötü kolesterol (LDL) seviyesinin yükselmesine katkıda bulunabilecek doymuş yağlar içerir (Pexels)
Peynir, yüksek miktarda tüketildiğinde kötü kolesterol (LDL) seviyesinin yükselmesine katkıda bulunabilecek doymuş yağlar içerir (Pexels)
TT

Kolesterolünüz yüksek ise peynir tüketmeden önce bilmeniz gerekenler

Peynir, yüksek miktarda tüketildiğinde kötü kolesterol (LDL) seviyesinin yükselmesine katkıda bulunabilecek doymuş yağlar içerir (Pexels)
Peynir, yüksek miktarda tüketildiğinde kötü kolesterol (LDL) seviyesinin yükselmesine katkıda bulunabilecek doymuş yağlar içerir (Pexels)

Kolesterol seviyesini düşürmeye çalışırken dikkat edilmesi gereken en önemli unsurlardan biri, tüketilen gıdaların doymuş yağ içeriğidir. Çünkü bu yağların aşırı tüketilmesi, kanda kötü kolesterol olarak bilinen düşük yoğunluklu lipoprotein (LDL) seviyesinin yükselmesine neden olabilir.

Kolesterolünüz yüksekse peynir tüketebilir misiniz?

Evet, kolesterolünüz yüksek olsa bile peynir tüketebilirsiniz. Ancak porsiyon miktarına dikkat etmeniz ve mümkün olduğunca az yağlı peynir çeşitlerini tercih etmeniz önemlidir. Bu bilgi, Healthline internet sitesinde de vurgulanıyor.

Peynir, fazla miktarda tüketildiğinde kötü kolesterol (LDL) seviyesinin yükselmesine katkıda bulunabilecek doymuş yağlar içeriyor. Amerikan Kalp Derneği (AHA), yüksek kolesterolü bulunan kişilerin günlük toplam kalori alımının yüzde 6'sından fazlasının doymuş yağlardan gelmemesini öneriyor. Bu miktar, günlük 2 bin kalorilik bir beslenme düzeninde yaklaşık 11-13 grama karşılık geliyor.

Az yağlı veya yağsız peynirleri tercih etmek, doymuş yağ tüketimini azaltmaya yardımcı olabilir. Ancak bu durum, tam yağlı peynirlerden tamamen uzak durmanızı gerektirmiyor. Günlük doymuş yağ tüketiminizi takip ederek ve beslenme düzeninizde yapacağınız değişiklikleri doktorunuzla değerlendirerek kolesterol seviyenizi kontrol altında tutarken peynir tüketmeye devam edebilirsiniz.

Piyasada çok sayıda peynir çeşidi bulunuyor. Peynirlerin tamamı iyi birer kalsiyum kaynağı olsa da doymuş yağ içerikleri birbirinden farklılık gösteriyor.

Örneğin, yaklaşık 28 gramlık peynir porsiyonundaki doymuş yağ miktarı şöyle:

Çedar peyniri: 5,29 gram

Mozzarella peyniri: 3,94 gram

İsviçre peyniri: 5,16 gram

Mavi küflü peynir: 5,3 gram

2021 yılında gerçekleştirilen bir araştırmada, bazı peynir çeşitlerinin tüketilmesinin kötü kolesterol (LDL) seviyesindeki artışla ilişkili olmadığı sonucuna ulaşıldı. Ancak bu bulguların doğrulanması için daha kapsamlı araştırmalara ihtiyaç duyuluyor.

Kolesterol seviyenizi takip ederken nasıl peynir tüketmelisiniz?

Peynir tüketiminde aşırıya kaçmamak önemli olsa da bu, besini beslenme düzeninizden tamamen çıkarmanız gerekmiyor. Peynir seçerken ve tüketirken aşağıdaki önerileri dikkate alabilirsiniz:

Porsiyon miktarına dikkat edin

Birçok peynir çeşidi için önerilen tek porsiyon miktarı yaklaşık 28 gramdır. Ancak peynirler genellikle büyük kalıplar halinde satıldığı için tüketilen miktarı doğru belirlemek zor olabilir.

Önceden belirlenmiş porsiyonlarda paketlenen peynir çubukları, miktarı kontrol altında tutmak açısından pratik bir seçenek olabilir. Favori peyniriniz tek porsiyonluk paketlerde satılmıyorsa 28 gramlık miktarın üst üste dizilmiş yaklaşık üç zar büyüklüğünde olduğunu göz önünde bulundurabilirsiniz.

Porsiyon miktarını daha kolay ve doğru şekilde belirlemek için mutfak tartısından da yararlanabilirsiniz.

Tükettiklerinizi not edin

Günlük ne kadar doymuş yağ tükettiğinizi takip etmekte zorlanıyorsanız besin takibi uygulamalarından yararlanabilirsiniz. Bunun yanı sıra telefonunuzdaki notlar uygulamasını kullanabilir veya yediklerinizi kalem ve kâğıt yardımıyla kaydedebilirsiniz.

Her lokmanın tadını çıkarın

Tam yağlı peynir tüketmeyi tercih ediyorsanız porsiyon miktarını küçük tutmaya ve her lokmanın tadını çıkarmaya özen gösterin. Bu yaklaşım, daha az miktarda peynir tüketmenize rağmen kendinizi daha fazla tatmin olmuş hissetmenize yardımcı olabilir.