İsrail hükümetinin dün Birleşmiş Milletler (BM) üyesi olarak tam bağımsız bir Filistin devletini tanımayı reddetmeyi oybirliğiyle onayladığının Tel Aviv'de resmi olarak doğrulanması ve ‘fikir birliği’ kelimesinin defalarca vurgulanması, İsrail'in yaşadığı liderlik krizinin ne kadar derin olduğunu gösteriyor.
İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, kararı tek taraflı olarak tanınmayı reddetmekle var olan sınırlamaya dikkat etti. Seçtiği formül oldukça ihtiyatlıydı ve bunu savaştaki müttefiki ve siyasetteki rakibi olan Resmi Kamp Partisi Başkanı ve Savaş Kabinesi Üyesi Benny Gantz ile birlikte formüle ettiği söyleniyor.
İsrail hükümeti tarafından yapılan açıklamada şu ifadelere yer verildi:
“İsrail, Filistinlilerle kalıcı bir çözüme ilişkin uluslararası emirleri kategorik olarak reddediyor. Bu tür bir çözüm ancak taraflar arasında önkoşul olmaksızın doğrudan müzakere yoluyla sağlanabilir. İsrail, Filistin devletinin tek taraflı uluslararası tanınmasına karşı çıkıyor. Bu tür bir tanınma, 7 Ekim katliamından sonra terörizm için eşi benzeri olmayan büyük bir ödüldür ve gelecekteki herhangi bir barış anlaşmasını engeller.”
Şarku’l Avsat’ın edindiği bilgilere göre Netanyahu hükümeti pratikte Filistin devletine hayır demedi. Filistin meselesinin iki devletli çözüm temelinde adil bir çözümü karşılığında İsrail ile Arap ve İslam ülkeleri arasında kapsamlı bir barışın tesis edilmesini öngören ABD, Batı ve Arap projesini reddetmedi. Bu nedenle hükümetin Bezalel Smotrich ve diğer aşırı sağcı bakanları dışlayarak aldığı karar, Dini Siyonizm Partisi’nden aşırı sağcı hareketin liderleri tarafından beğenilmedi. Filistin devleti fikrinin bütünüyle reddedilmesi için yine oybirliğiyle başka bir karar alınmasını istediler.
Netanyahu, Smotrich'in talebine yanıt vermekte acele etmeyecek ve bunun nedeni onunla aynı fikirde olmaması değil. Son haftalarda birkaç kez kendisinin ‘Filistin devletinin kurulmasını engelleyen İsrail lideri’ olduğuyla övündü.
Ancak bu konuda ABD Başkanı Joe Biden yönetimiyle çatışmaya girmekte aceleci değil. Zira Washington, Tel Aviv'de çok iyi duyulan uyarı ve tehdit mesajları yayınlıyor. Başlangıçta, Filistin'in statüsünün BM'de gözlemci devletten tam üye devlete yükseltilmesi fikri, ABD'nin medyaya yaptığı bir sızıntıya dayanıyordu.
Ancak İsrail'in bu sızıntıya verdiği yanıtın oybirliğiyle reddedilmesi ve ‘bunun terörizme bir hediye’ olduğu iddiası büyük bir İsrail sorunudur. En önemlisi de İsrailli liderlerin sokakta nefret ve öfke duygularına kapılmasıdır. Bu liderlik, Filistin devletinin tanınmasının kapsamlı bir planın, Arapların İsrail'e cömert bir teklifinin parçası olduğunu biliyor.
ABD Dışişleri Bakanı Antony Blinken'ın söylediği barış için tarihi bir fırsat. Açıkça İsrail'i destekleyen, hatta Hamas'ı yok etme adı altında Gazze halkına karşı çılgın bir savaşta İsrail'e ortak olmayı seçen süper gücün temsilcisinin söylediği bir hakikat. Bu ortaklık, çocuklarının hayatına ve ABD’nin bir savaşa dahil olmasına mal oluyor ki halen daha da genişleyip onu içine çekme tehlikesi var. ABD, kapsamlı barış planını sunarken bile bunu her şeyden önce İsrail'in çıkarı olarak sunuyor.
Eğer İsrail cesaret ve liderlik ruhuyla karakterize edilen cesur bir liderliğe sahip olsaydı bu projeyi iki eliyle kucaklar ve İsrail kamuoyuna müjde olarak sunardı.
İsrail geçmişte Sina'dan çekilmeye şiddetle karşı çıkan Menachem Begin gibi liderleri tanıyordu. Begin 1978'de Camp David'e gitti ve “Sina'nın bir santiminden bile çekilmem istenirse çantamı toplayıp İsrail'e döneceğim” tehdidinde bulundu. Ancak ABD Başkanı Jimmy Carter'ın arabuluculuğunda Mısır Devlet Başkanı Enver Sedat'la yaptığı görüşmelerin sonunda Sina'dan tamamen çekilmesini öngören anlaşmaya imza attı. O dönemde kendisine şu soru yöneltildi:
“Bir santim bile geri çekilmeyeceğinize dair söz vermemiş miydiniz?”
Begin bu soruya şu cevabı verdi:
“Evet. Ama Camp David'in büyüleyici yeşil tarlalarında, parlak güllerin, taze esintinin ve güzel atmosferin altında dolaşırken, oynayan çocukları, sevinçli gençleri ve birbirlerini seven yaşlı erkek ve kadınları gördüğümde, İsrail savaşlarında öldürülen 12 bin İsrailliyi hatırladım. Kendi kendime şöyle dedim: 12 bin İsraillinin daha savaşlarda ölmesini istemiyorum. Bu yüzden barış fırsatını kaçırmamaya karar verdim.”
İzak Rabin siyasi ideolojisinde bir değişiklik yapıp Filistinlilerin kemiklerini kıracağına söz verdikten sonra, Filistin halkının ve Filistin Kurtuluş Örgütü’nün (FKÖ) haklarını tanıyan bir anlaşma imzaladı. Böylece iki devletli çözüme ulaşmayı amaçlayan Oslo süreci başladı. Rabin, “Barış düşmanlarla yapılır. Deneme fırsatını kaçırdığımın tarihime kaydedilmesini istemiyorum. Sadece barışmaya çalışıyorum” ifadelerini kullandı.
Fırsatı kaçırmadılar
Begin ve Rabin İsrail'deki en aşırılar arasındaydı ve işgal, baskı, savaş, suikast ve yerleşim politikasına katkıda bulundular. Ancak kan dökebilecek bir barış sürecine siyasi ufuk açacak tarihi bir dönüm noktasına ulaşmak için ABD yönetiminin kendilerine sunduğu fırsatı da kaçırmadılar.
Onları takip eden siyasi liderlik böyle bir görev için çok küçüktü. Begin'den sonra İsrail 12 binden fazla ölüyle bunun bedelini ödedi. Filistinliler ise bu rakamın kat kat fazlasını ödedi. Yıkım ve sayılması güç diğer kayıplardan bahsetmeye gerek bile yok. Ancak bu bedel mevcut liderliğin değişim yapmasına yetmiyor, başka bir Amerikan diline ihtiyaçları var gibi görünüyor. Bu dil, ABD’lilerin Bosna Hersek'te liderlere 29 yıldır devam eden barışçıl bir çözümü ya da Vietnam'daki savaş durdurulduğunda olduğu gibi barışçıl bir çözümü empoze ederken kullandıkları dile benziyor.
Netanyahu reddiyeci yaklaşımını sürdürüyor. Zira Washington'da kendisiyle anlaşmaya cesaret edecek sağlam bir liderlik olmadığına inanıyor.
