Litvanya'daki NATO Zirvesi'nin ardından Ukrayna'nın durumu, Kiev'e devam eden askeri yardımlar ve G7 garantileri ne olursa olsun, askeri alanın sonucu, gelecekteki çatışmanın resmini belirleyen ve çizen taraf olmaya devam ediyor. Başka bir deyişle, Vilnius Zirvesi, Ukrayna savaşının herhangi bir olası senaryosuyla nasıl başa çıkılacağı için büyük çerçeve veya genel resimdi. Ukrayna savaşı, NATO için Rusya'ya karşı bir barajdır. Bu, Batı'nın, özellikle ABD'nin, Ukrayna'nın talebini veya saha gereksinimlerini karşılama hızında, askeri yardım miktarı, türü ve etkisi açısından eşi görülmemiş bir yatırımı. Tüm bunlar, Rusya ve belki de Çin ile gelecekteki çatışma aşamasına hazırlanmak için zaman kazanma karşılığındadır. Bu, Rusya'nın askeri yeteneklerini, sayı veya teçhizat açısından tüketen değirmendir, hatta Putin'in istediği evrensel Rusya imajını bile vuruyor.
Harkiv şehrinden (kuzeydoğuda) Odessa'ya (güneyde) uzanan Ukrayna'daki 900 kilometrelik cephe hattı, Winston Churchill'in 1946'da “Baltık Denizi'ndeki Stettin'den Adriyatik Denizi'ndeki Trieste'ye, Avrupa kıtasına bir demir perde indirildi" dediği demir perdenin alternatifi gibi görünüyor. Bu perde, Soğuk Savaş sırasında Sovyetler Birliği ve ABD arasında 50 yılı aşkın süredir çatışmanın sınırını oluşturdu.
Yeni demir perde
Önceki demir perde, Sovyetler Birliği'nin 1991'de çöküşüne kadar değişmeden kaldı. Yeni perde ise değişken, hareketli ve dinamiktir. Kan ve yıkımla adım adım çiziliyor. Bu kanlı dinamik, iki önemli nedenden kaynaklanıyor: Birincisi Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, zamanın kendi lehine işlediğini ve savaşın başında belirlediği tüm hedeflerine ulaşabileceğini düşünüyor. İkincisi; Ukrayna Devlet Başkanı Vladimir Zelenski, Ukrayna topraklarının hepsinin, Kırım dahil olmak üzere Rus işgalinden kurtarılabileceğini düşünüyor.
Bu dinamik içinde ve bu nedenle, zorlu savaşlar devam ediyor. Ancak Batı'nın taktik boyuttan başlayarak, Asya'daki Çin Denizi'ne uzanan jeopolitik boyuta kadar farklı hesapları var. Taktik boyut, başarılı olursa, yeni coğrafi demir perdenin yolunu belirler. Ayrıca Batı'nın çıkarlarına uygun şekilde büyük jeopolitik resmi çizmeye yardımcı olur.
Ukrayna taarruzu
Rusya, Ukrayna'nın yaklaşık yüzde 20'sini, yani yaklaşık 120 bin kilometrekarelik bir alanı işgal ediyor. Ukrayna, yaklaşık bir ay önce karşı saldırıya başladığından bu yana sadece 253 kilometrekarelik bir alanı geri aldı. Peki geri kalanı ne olacak?
New York Times gazetesi, Ukrayna'nın 5 Haziran'dan bu yana yaklaşık yüzde 20'si yeni ekipman kaybettiğini yazdı. Bu, Ukrayna'nın savaşta yaşadığı bir gerileme ve iyiye işaret değil. Peki bu gerileme neden oluyor?
-Yeni ekipman almak, başarının garantisi değil. Yeni ekipman ve asker, hızlı bir şekilde ve güvenli bölgelerde eğitilmiştir. En büyük zorluk, bu ekipmanı diğer silahlarla birlikte savaş alanında, sürprizlerle dolu bir ortamda birlikte savaşmaktır. Bir tankı eğitimde kullanmak, canlı mermilerin olduğu ve risklerin yüksek olduğu savaş alanında kullanmaktan farklıdır.
-Rusya, temas hattını (900 km) veya yeni demir perdeyi, özellikle yeterli sayıda ve teçhizata sahip olmayan bir düşmanla aşılması zor bir şekilde güçlendirmişti. Rus ordusu bu cephe boyunca 30 kilometre derinliğinde esnek bir savunma stratejisi benimsedi. Rus ordusu, 30 kilometrelik savunma derinliğini şu şekilde hazırladı: Askerlerin ilerlemesini geciktirmek ve tüketmek için gri bir bölge, her türden anti-personel ve anti-tank mayınlarının bol olduğu bir bölge, çukurlar ve hendekler içeren bir bölge ve Ukraynalıların bir atılım yapması durumunda karşı saldırı yapmak için yedek kuvvetler.
-Bu Rus sistemi, elektronik savaşın (EW) önemli bir aktivasyonu ile helikopterlerin yanı sıra insansız hava araçlarını da koruyor.
-Ukrayna, şimdiye kadar, sadece Bahmut şehrinin çevresindeki küçük bir alan dışında atılım yapmakta başarısız oldu. Ukraynalıların bu başarısızlığının en büyük nedeni, saldıran kuvvetlerin yoğun ateş desteğine ve mobil hava savunmasına sahip olmaması. Bu nedenle ABD’li mühimmatıyla telafi ediliyor.
- Ukrayna, bu teknik eksikliğe cevaben şu anda cephede konuşlanmış Rus kuvvetleri için bir ‘önleme ve mahrum bırakma stratejisi’ benimseme yoluna gidiyor. Peki bu ne anlama geliyor?
-Ukrayna, 30 kilometrelik normal topçu, 80 kilometrelik HIMARS, 250 kilometrelik İngiliz Storm Shadow gibi çeşitli uzun menzilli ateş destek silahlarına sahip.
-Ukrayna, aynı HIMARS fırlatıcısından fırlatılan 250 kilometre menzilli Fransız Scalp füzesini ve 300 kilometre menzilli Amerikan füzesini (ATACMS) almayı bekliyor.
- Ukrayna ordusu, mayınları tarama araçlarıyla temizlemek yerine, manuel mühendislik silahlarıyla ve geleneksel yöntemlerle temizlemeye çalışıyor.
- Ukrayna şu anda, cephe boyunca konuşlanmış Rus ordusunun derinliklerini vurmaya çalışıyor. Özellikle de Rus ordusu, mühimmat açısından çok büyük bir tüketici olduğunu göz önünde bulundurarak bunu, lojistik hatları ve stratejik açıdan yüksek değerli hedefleri vurarak yapıyor. Bu, savaşan birimleri arka hatlarından izole etmeyi amaçlıyor.
-Ukrayna, Herson şehrinde ‘önleme ve mahrum bırakma stratejisini’ denedi ve başarılı oldu. Peki Yeni Demir Perde hattında başarılı olabilecek mi?
