عربي English Türkçe اردو فارسى
Logo
Son Haberler
Spor

Fenerbahçe'nin lig rekorları

Fenerbahçe'nin, 65. yılına girilen eski adıyla Türkiye 1. Futbol Ligi, son yıllardaki ismiyle Süper Lig tarihinde birçok rekoru bulunuyor.

AA
AA
TT
TT

Fenerbahçe'nin lig rekorları

AA
AA

Fenerbahçe, geride kalan 64 sezon göz önüne alınarak yapılan değerlendirmede en fazla puan toplayan, galip gelen ve gol atan takım unvanlarını elinde bulunduruyor.
Sarı-lacivertliler, oynadığı 2 bin 122 lig maçında 3 bin 701 puan toplayarak, ligin en çok puan alan ekibi oldu ve Galatasaray'ın 49 puan önünde yer aldı. Galatasaray ise aynı maç sayısında 3 bin 652 puan elde etti. Lig tarihinde 2 bin 120 maça çıkan Beşiktaş 3 bin 576 puanla üçüncü, bin 612 maç oynayan Trabzonspor ise 2 bin 664 puanla dördüncü sırada yer aldı.

En fazla galip gelen takım
Ligin 64 yıllık geçmişinde toplam 2 bin 122 maç yapan iki takımdan Fenerbahçe, aldığı 1206 galibiyetle, Galatasaray'dan 13 galibiyet fazlasıyla ilk sırada bulunuyor.
Galibiyet sayısı bakımından Galatasaray 1193 ile ikinci, Beşiktaş ise 1147 ile üçüncü sırada yer alıyor.

Ligin en golcüsü
Lig tarihinde en çok gol atan takım unvanına da Fenerbahçe sahip.
Sarı-lacivertliler, toplam 3 bin 758 gol kaydetti. Galatasaray, 3 bin 723 ile Fenerbahçe'yi izledi. Beşiktaş'ın gol sayısı ise 3 bin 480.

Bir sezonda sadece 6 gol yedi
Lig tarihinde bir sezonu en az gol yiyerek kapatan takım Fenerbahçe, kaleci ise Ilie Datcu oldu.
Sarı-lacivertliler, 1969-1970 sezonunda 30 maçta kalesinde sadece 6 gol gördü. Maç başına 0,2 gol yiyen Rumen Datcu da savunmayla birlikte muhteşem bir performans göstererek, Türk futbol tarihine ismini yazdırdı.

Gol rekoru kırılan maç
Fenerbahçe, lig geçmişinde gol rekorunun kırıldığı maçta taraflardan birisi oldu.
Fenerbahçe ile Gaziantepspor arasında 1991-1992 sezonunun son haftasında, 16 Mayıs 1992'de Kadıköy'de yapılan maçı sarı-lacivertliler 8-4 kazandı. Filelere giden toplam 12 gol, Türkiye'nin en üst kademe liginde bir maçta atılan en fazla gol olarak tarihe geçti.

En iyi sezon başlangıcı
Lig tarihinde sezona en iyi başlayan takım unvanı Fenerbahçe'ye ait.
2009-2010 sezonundaki ilk 8 maçını da kazanan sarı-lacivertli ekip, kendisine ait 7 maçlık rekoru geliştirerek unvanını korudu.

En iyi ikinci yarı performansı
Fenerbahçe, 2010-2011'de şampiyonluğa, sezonun ikinci yarısındaki performansıyla ulaştı.
Teknik direktör Aykut Kocaman yönetiminde, söz konusu sezonun ikinci yarısında oynadığı 17 lig maçının 16'sını kazanan, birinde berabere kalan ve sadece 2 puan yitiren sarı-lacivertli ekip, en iyi devre performansı gösteren ekip olarak kayıtlara geçti.

Deplasmanda galibiyet rekoru
Lig tarihinde deplasmanda üst üste kazanma rekoru 12 maçla Fenerbahçe'nin.
Teknik direktör Aykut Kocaman yönetimindeki sarı-lacivertli ekip, 2010-2011 sezonunun 18. haftasında Gençlerbirliği'ni yenerek başlayıp 2011-2012 sezonunun 8. haftasında Beşiktaş'la berabere kalarak biten seride, üst üste 12 maç kazanarak Galatasaray'ın 9 maçlık rekorunu eline geçirdi.

En erken şampiyon
Türkiye'nin en üst kademe liginde şampiyonluğu en erken ilan eden takım rekoru da Fenerbahçe'de.
Sarı-lacivertliler 1967-1968, 1969-1970 ve 2013-2014 sezonlarında bitime 3 hafta kala mutlu sona ulaştı.

En iyi sezon performansı
Fenerbahçe, lig tarihinde bir sezonda en iyi performansı sergileyen takım oldu.
Sarı-lacivertliler, 1988-1989 sezonunda 36 maçta 29 galibiyet, 6 beraberlik, 1 yenilgiyle, lig tarihindeki en başarılı performansı gerçekleştirdi.

En çok puanla şampiyon
En çok puanla şampiyon olan takım unvanı da Fenerbahçe'ye ait.
Sarı-lacivertli takım, 1988-1989 sezonunda 93 puanla mutlu sona alıştı.
Fenerbahçe ayrıca, "en az gol yiyen şampiyon" unvanını 1969-1970 sezonunda kalesinde 6 gol görerek aldı.
Sarı-lacivertliler, en iyi ilk yarı performansına da 2005-2006 sezonunda 17 maçta 14 galibiyet, 3 beraberlikle imza koydu.
Öte yandan, lig tarihinin bir sezonda en iyi averaja sahip takımı, 1988-1989 sezonunu artı 76 averajla kapatan sarı-lacivertliler oldu.

Son haftaya lider girip şampiyon olamayan tek takım
Lig tarihinde sezonun son haftasına puan cetvelinde lider girip de şampiyon olamayan tek takım Fenerbahçe olarak kayıtlarda yer alıyor.
Sarı-lacivertli takım, 34. ve son haftalarda 2005-2006 sezonunda Denizlispor ile berabere kalarak Galatasaray'a, 2009-2010 sezonunda ise Trabzonspor ile berabere kalarak Bursaspor'a şampiyonlukları kaptırdı.

Daha fazlasını oku

 
 
DÜNYA Türkiye

İspanya Süper Kupası 2027’nin biletleri İstanbul’da satışa çıktı

İspanya Süper Kupası, 2-6 Şubat tarihleri arasında İstanbul’da düzenlenecek (Riyad Sezonu).
İspanya Süper Kupası, 2-6 Şubat tarihleri arasında İstanbul’da düzenlenecek (Riyad Sezonu).
TT
TT

İspanya Süper Kupası 2027’nin biletleri İstanbul’da satışa çıktı

İspanya Süper Kupası, 2-6 Şubat tarihleri arasında İstanbul’da düzenlenecek (Riyad Sezonu).
İspanya Süper Kupası, 2-6 Şubat tarihleri arasında İstanbul’da düzenlenecek (Riyad Sezonu).

İspanya Süper Kupası 2027’nin biletleri, salı günü satışa sunuldu. Türkiye’nin İstanbul kentinde 2-6 Şubat tarihleri arasında düzenlenecek turnuvaya Barcelona, Real Madrid, Atletico Madrid ve Real Sociedad olmak üzere dört takım katılacak.

Turnuvanın ilk karşılaşması, 2 Şubat Salı günü Barcelona ile Atletico Madrid arasında Şükrü Saracoğlu Spor Kompleksi’nde oynanacak. Yarı finalin diğer maçında ise Real Madrid ile Real Sociedad, 3 Şubat Çarşamba günü Beşiktaş Park’ta karşı karşıya gelecek. Final maçı 6 Şubat Cumartesi günü yapılacak.

Riyad Sezonu sponsorluğunda İstanbul’da düzenlenecek turnuvada, yarı final karşılaşmalarını kazanan iki takım, 2027 İspanya Süper Kupası şampiyonunu belirlemek üzere finalde mücadele edecek.

DÜNYA

Araştırma: Liberaller Messi’yi tercih ediyor... Muhafazakârlar ise Ronaldo’ya yöneliyor

Ronaldo ve Messi hayranları arasındaki rekabet siyasete de uzanıyor. (Şarku’l Avsat)
Ronaldo ve Messi hayranları arasındaki rekabet siyasete de uzanıyor. (Şarku’l Avsat)
TT
TT

Araştırma: Liberaller Messi’yi tercih ediyor... Muhafazakârlar ise Ronaldo’ya yöneliyor

Ronaldo ve Messi hayranları arasındaki rekabet siyasete de uzanıyor. (Şarku’l Avsat)
Ronaldo ve Messi hayranları arasındaki rekabet siyasete de uzanıyor. (Şarku’l Avsat)

ABD Başkanı Donald Trump, hafta sonu karma dövüş sanatları organizasyonları UFC ve Power Slap’in arkasındaki isim Dana White’ı Beyaz Saray Sözcüsü olarak atama fikrini gündeme getirdi. Alışılmadık bu öneri, ABD’de spor ile siyaset arasındaki giderek artan iç içe geçmişliği gözler önüne serdi.

İngiliz The Guardian gazetesinde bugün yayımlanan Sean Ingle imzalı habere göre Trump, Truth Social hesabından yaptığı paylaşımda UFC CEO’sunu bu göreve getirmek istediğini açıkladı. White’ı ‘şiddetli bir dövüşçü ve savaşçı’ olarak nitelendiren Trump, ‘çılgın sol kesime karşı bizi savunmaları’ için altı dövüşçüsünün de kendisine katılmasını önerdi.

Trump, pazar gününe gelindiğinde bu fikrinden vazgeçmiş olsa da öneriye yönelik kutuplaşmış tepkiler ve UFC ile Trump yanlısı MAGA hareketi arasındaki giderek güçlenen ilişki, araştırmacıların incelemeye başladığı bir soruyu yeniden gündeme taşıdı: Siyasi eğilimlerimiz, izlediğimiz ve yaptığımız sporları, hatta desteklediğimiz sporcuları giderek daha fazla mı etkiliyor?

Spor ile siyaset arasındaki ilişki uzun yıllara dayanıyor. Bu ilişki, 1938’de boksörler Joe Louis ile Max Schmeling arasında yapılan ikinci karşılaşmanın demokrasi ile faşizm arasında sembolik bir mücadeleye dönüşmesinden Güney Afrika’daki apartheid rejimine ve Rusya’nın Ukrayna’yı işgaline kadar uzanıyor.

devfevb
Siyasi eğilimler, izlediğimiz spor dallarını giderek daha fazla etkilemeye mi başladı? (AP)

Bununla birlikte spor, sağ ve sol kesimleri, gençleri ve yaşlıları, zenginleri ve yoksulları bir araya getiren bir alan olma özelliğini de korudu. Ancak giderek artan siyasi kutuplaşma bu tabloyu değiştirmeye başlamış olabilir. Öyle ki siyasi görüşler, Arjantinli Lionel Messi ile Portekizli Cristiano Ronaldo arasında yapılacak tercihi bile etkileyebiliyor.

Singapur’daki akademisyenlerin kısa süre önce 26 ülkeden 10 binden fazla kişinin katılımıyla gerçekleştirdiği bir araştırmada, katılımcılardan Messi ile Ronaldo arasında hangisini tercih ettiklerini belirtmeleri istendi.

Araştırma sonuçları, yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, sosyal sınıf ve siyasete ilginin oyunculardan birini tercih etme konusunda istatistiksel açıdan anlamlı bir belirleyiciliğe sahip olmadığını ortaya koydu.

Buna karşılık öne çıkan faktör siyasi eğilim oldu. Araştırmacılar, ülkelerindeki ulusal ortalamaya kıyasla daha liberal görüşlere sahip kişilerin Messi’yi tercih etme olasılığının istatistiksel açıdan anlamlı ölçüde daha yüksek olduğunu belirledi.

Araştırma bu ilişkinin nedenine dair kesin bir açıklama sunmuyor. Bununla birlikte muhafazakâr kesimlerin Ronaldo’nun imajını çalışkanlık ve disiplin değerleriyle özdeşleştirebileceği, liberallerin ise Messi’nin doğal yeteneğine ve görece daha küçük fiziksel yapısına ilgi duyabileceği ihtimalini gündeme getiriyor.

Araştırmanın, Ronaldo’nun geçen yıl Beyaz Saray’ı ziyaret etmesinden aylar önce gerçekleştirildiği de dikkat çekiyor. Bu durum, söz konusu ziyaretin katılımcıların yanıtlarını etkilemiş olma ihtimalini ortadan kaldırıyor.

Araştırma, iki yıldızın popülerliğinde coğrafi açıdan belirgin farklılıklar bulunduğunu da ortaya koydu. Ronaldo’nun en fazla tercih edildiği ülkelerin başında Endonezya, Türkiye, Meksika ve Mısır gelirken bunları Portekiz, Singapur ve Çin izledi.

Messi ise en yüksek desteği Güney Kore ve Arjantin’de aldı. Bu ülkeleri Finlandiya, İspanya ve İngiltere takip etti.

Araştırma, geleneksel siyasi sınıflandırmalarla da sınırlı kalmadı. Katılımcılara, ülkenin yönetiminde ‘parlamento ve seçimlerle uğraşmak zorunda olmayan güçlü bir lider’ bulunması fikrine ne ölçüde destek verdikleri sorularak otoriter yönetime ilişkin tutumları da incelendi.

Yanıtlar, bu yönetim modelini daha fazla destekleyen katılımcıların Ronaldo’yu tercih etme eğiliminin daha yüksek olduğunu gösterdi.

Araştırmacılar ayrıca kısa video içerikleri üzerinden daha fazla haber tüketen kişilerin de istatistiksel açıdan anlamlı ölçüde Portekizli yıldızı tercih etmeye daha yatkın olduğu sonucuna ulaştı.

Bu bulgular, siyasi kültür ile sportif tercihler arasındaki ilişkiyi anlamak açısından yeni bir kapı aralıyor. Ancak söz konusu sonuçların istatistiksel bağlantıları ortaya koyduğu, siyasi görüşlerin bir oyuncuyu desteklemenin doğrudan nedeni olduğunu kanıtlamadığı belirtiliyor.

ABD’de de muhafazakârlar ile liberallerin sportif tercihlerinin farklılaştığına işaret eden başka bulgular bulunuyor.

Sosyolog Joshua Woods, siyasi eğilimler ile 53 spor dalının popülerliği arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla Google arama eğilimlerine ve 2020 ABD başkanlık seçimlerinde Donald Trump’a verilen oy oranlarına dayanan bir araştırma gerçekleştirdi.

Woods, Amerikan futbolu, beyzbol ve basketbol gibi geleneksel sporların yanı sıra rodeo ve amigo gösterilerinin, Trump’a daha yüksek oranda oy verilen bölgelerde, Joe Biden’ı destekleyen bölgelere kıyasla daha popüler olduğunu tespit etti.

Artistik buz pateni, sörf ve ultimate frizbi sporunun yanı sıra futbol ve tenis ise liberal bölgelerde belirgin biçimde daha popülerdi.

‘Red Sports and Blue Sports: Political Ideology and the Popularity of Sports in the United States’ (Kırmızı Sporlar ve Mavi Sporlar: ABD’de Siyasi İdeoloji ve Sporların Popülerliği) başlıklı araştırmada, bu farklılıkların olası bir açıklaması da ele alındı. Buna göre muhafazakârlar, liberallere kıyasla geleneklere ve toplumsal normlara uyuma daha fazla önem veriyor olabilir. Bu nedenle yeni, alternatif veya toplumsal statüsü daha düşük sporları denemeye daha az istekli olabilirler.

bgyn
26 ülkeden 10 bin kişinin katıldığı bir araştırmada, katılımcılardan Messi ve Ronaldo arasında hangisini tercih ettiklerini belirtmeleri istendi. (Reuters)

Ancak Woods açısından en büyük sürpriz, ABD’de artık nispeten yerleşik bir spor dalı haline gelen futbolun hâlâ liberal bölgelerle daha güçlü biçimde ilişkilendirilmesiydi.

Araştırmacı, “Benim açımdan çalışmamızın en ilgi çekici sonucu, Trump’ın aldığı oy oranı ile futbola duyulan ilgi arasında güçlü bir negatif ilişki bulunmasıydı” dedi.

Woods, futbola daha fazla ilgi gösteren bölgelerin Trump’a oy verme eğiliminin belirgin biçimde daha düşük olduğunu açıkladı.

Avrupa’da ise bu ilişkiye dair bilimsel veriler, konuyu ele alan araştırmaların azlığı nedeniyle henüz sınırlı.

Belçika’da 650 katılımcıyla gerçekleştirilen yakın tarihli bir araştırmada, bireylerin siyasi görüşlerine bağlı olarak spor yapma düzeylerinde farklılık bulunduğuna dair açık bir kanıta ulaşılamadı.

Araştırmaya katılan araştırmacılardan Jill Murray, önceki çalışmaların sağ eğilimli kişilerin genellikle tanınmış ve köklü markaları tercih ettiğini, sol eğilimli kişilerin ise daha küçük veya uzmanlaşmış markalara yöneldiğini gösterdiğini söyledi.

Murray, “Bu nedenle sporda da benzer bir durumun ortaya çıkacağını düşündük, ancak sonuçlar bunu göstermedi” ifadesini kullandı.

Murray şu anda araştırmalarının kapsamını genişletmek için çalışıyor. Bu çerçevede İngiltere de incelenmeye değer bir ülke olarak öne çıkıyor. Özellikle futbolun İngiliz toplumunda köklü bir yere sahip olması ve siyasi ayrımları aşan geniş bir desteğe ulaşması dikkat çekiyor.

Bununla birlikte bazı diğer spor dallarının sağ veya sol siyasi eğilimlerle daha fazla özdeşleşebileceği ihtimali artık göz ardı edilmiyor.

Ingle, haberinin sonunda bir tanıdığının hikâyesine yer verdi. Marangozluk yapan ve sosyal medya kullanmayan bu kişi, kısa süre önce YouTube üzerinden bir boks maçını izlerken karşısına İngiltere’deki Reform Partisi’nin reklamı çıktı.

Reklam karşısında şaşkınlığını gizleyemeyen adam, “Boks artık sağın sporu mu oldu?” diye sordu.

Geçmişte kolaylıkla göz ardı edilebilecek bu soru, siyasi kutuplaşmanın izlediğimiz sporlardan tercih ettiğimiz yıldızlara kadar sportif tercihlerimizin en ince ayrıntılarına dahi yayılmaya başlamış olabileceğine işaret eden bulgular karşısında artık araştırılmayı hak ediyor.

Spor

Infantino'nun koltuğu sallanıyor: Wenger yarışa hazırlanıyor

Fotoğrafaltı: Wenger'in bazı destekçileri, başkan seçilmesinin ardından dört yıllık görev süresini tamamlamadan görevi bırakmasına karşı çıkmıyor (DPA)
Fotoğrafaltı: Wenger'in bazı destekçileri, başkan seçilmesinin ardından dört yıllık görev süresini tamamlamadan görevi bırakmasına karşı çıkmıyor (DPA)
TT
TT

Infantino'nun koltuğu sallanıyor: Wenger yarışa hazırlanıyor

Fotoğrafaltı: Wenger'in bazı destekçileri, başkan seçilmesinin ardından dört yıllık görev süresini tamamlamadan görevi bırakmasına karşı çıkmıyor (DPA)
Fotoğrafaltı: Wenger'in bazı destekçileri, başkan seçilmesinin ardından dört yıllık görev süresini tamamlamadan görevi bırakmasına karşı çıkmıyor (DPA)

Fransız teknik direktör Arsène Wenger, FIFA Küresel Futbol Geliştirme Direktörü olarak görev yaptığı uluslararası futbol federasyonunun başkanlık seçimlerinde Gianni Infantino'ya rakip olmayı değerlendiriyor. Wenger'in mart ayında yapılması planlanan seçimlerde aday olması, İsviçreli Infantino'nun dördüncü ve son dönem için yeniden seçilme hedefini ciddi biçimde zorlayabilir.

Şarku’l Avsat’ın  BBC'den aktardığı habere göre, Avrupa futbolunun önde gelen isimleri haftalardır Wenger'e başkanlık yarışına katılması yönünde baskı yapıyor. 77 yaşındaki Fransız futbol adamının da adaylık konusunu ciddi biçimde değerlendirmeye başladığı belirtiliyor. Ancak Wenger'in dünya futbolunu uzun süre yönetebilecek durumda olup olmadığına ilişkin soru işaretleri bulunuyor. Kendisine yakın isimler, bazı destekçilerinin dört yıllık görev süresini tamamlamadan görevden ayrılması şartıyla başkan seçilmesine de sıcak bakmıyor.

Wenger'in adaylık ihtimali, Infantino'nun giderek artan baskılarla karşı karşıya olduğu bir döneme denk geliyor. FIFA Başkanı, Dünya Kupası'nın ticari haklarının bir bölümünü özel sektör yatırımcılarına satma projesinin başarısızlıkla sonuçlanması ve bu girişime yönelik tepkiler nedeniyle eleştirilerin hedefinde. Söz konusu öneri, projenin hazırlanma süreci ve FIFA'daki karar alma mekanizmalarının şeffaflığı konusunda tartışmalara yol açtı.

Infantino, daha önce FIFA Konseyi toplantısında projeden vazgeçtiği için özür dilemiş ancak planın nasıl hazırlandığına ilişkin herhangi bir açıklama yapmamıştı. FIFA Konseyi üyelerinden sorularını yazılı olarak iletmelerini istemişti. Avrupa Futbol Federasyonları Birliği (UEFA) ise FIFA'ya önerinin ayrıntılarını açıklaması ve karar alma sürecine ilişkin soruları yanıtlaması için 8 Kasım'a kadar süre tanımıştı.

Yaşanan krize rağmen Infantino, Asya, Afrika ve Güney Amerika'da geniş bir desteği koruyor. FIFA Başkanı, kısa süre önce dünya futbol ailesinin "ezici çoğunluğunun" desteğine sahip olduğunu açıklamıştı. Ayrıca Afrika kıtasında futbolun gelişimi için ayrılan finansmanı artırma sözü vermesinin ardından geçen ay 54 Afrika ulusal federasyonunun desteğini almıştı.

Wenger'in başkanlık yarışına katılması, Infantino'nun bu desteğini sınayabilir. Özellikle mevcut FIFA başkanına yönelik Avrupa muhalefetine öncülük eden UEFA'nın Wenger'i desteklemesinin beklendiği ve Fransız futbol adamının uluslararası futbol dünyasındaki saygınlığının kendisine avantaj sağlayabileceği değerlendiriliyor. Bununla birlikte Wenger'e yakın isimler, mevcut başkanın yeni bir dönem için seçilme ihtimalinin hâlâ daha yüksek olduğunu düşünüyor.

Wenger, Infantino ile geleneksel olarak iyi ilişkilere sahip olmasına rağmen FIFA'nın ticari hakların satışına yönelik projesinden uzak durmuştu. Projenin hazırlanmasında yer almadığını ve planı ilk kez basında çıkan haberlerden öğrendiğini açıklayan Wenger, girişimin geri çekilmesi kararının gerekli olduğunu belirtmişti. Ayrıca bağımsız, şeffaf ve dürüst bir uluslararası futbol federasyonunun önemine dikkat çekmişti.

2019'da FIFA'ya katılmasından bu yana Wenger, bazı önemli konulardaki önerileriyle tartışmalara yol açtı. Bunların başında Dünya Kupası'nın iki yılda bir düzenlenmesi önerisi ve "ışık payı kadar ofsayt" olarak bilinen olası ofsayt kuralı değişikliği geliyor.

Buna karşın Wenger, özellikle Afrika'da geniş bir uluslararası itibara sahip. Arsenal'in teknik direktörlüğünü yaptığı dönemde Afrikalı futbolculara verdiği destek sayesinde kıtada önemli bir popülerlik kazandı. Dünya Kupası'nın 48 takıma çıkarılması yönündeki önerisi de geleneksel futbol güçlerinin dışında kalan ülkelerin organizasyondaki temsilini artırma fırsatı olarak Afrika'da olumlu karşılandı.

Başkan adaylıklarının kesinleştirilmesi için son tarih 18 Kasım olarak belirlenirken seçimlerin mart ayında yapılması planlanıyor. Tottenham'ın eski savunma oyuncusu Ramon Vega, ekim ayında adaylığını açıklayan ilk isim olmuştu. Japonya Futbol Federasyonu Onursal Başkanı Kozo Taşima da başkanlık yarışına katılacağını duyurmuştu.