‘Suriye taşına’ yönelik artan uluslararası talep, yeni iş fırsatları yaratıyor

‘Suriye taşına’ yönelik siparişler özellikle Körfez, Avrupa, Mısır ve Türkiye’den geliyor.

İdlib'in kuzeyinde, Dana bölgesindeki taş işleme atölyesi. (Şarku'l Avsat)
İdlib'in kuzeyinde, Dana bölgesindeki taş işleme atölyesi. (Şarku'l Avsat)
TT

‘Suriye taşına’ yönelik artan uluslararası talep, yeni iş fırsatları yaratıyor

İdlib'in kuzeyinde, Dana bölgesindeki taş işleme atölyesi. (Şarku'l Avsat)
İdlib'in kuzeyinde, Dana bölgesindeki taş işleme atölyesi. (Şarku'l Avsat)

Son zamanlarda Arap ve uluslararası pazarlarda Suriye oyma taşına talebin artmasıyla birlikte yerel atölyelere ek olarak ülkenin kuzeybatısındaki onlarca taş sanayi tesisi yeniden çalışmaya başladı. Bu da oymacılıkta yetenekli Suriyeliler için yeni iş fırsatları yarattı.
33 yaşındaki Ebu Muhammed Sefer gününü, İdlib'in kuzeyindeki ed-Dana şehri yakınlarındaki kendisine ait taş işleme atölyesinde iş akışını incelemek ve taş oymacılığı yapan işçileri denetlemekle geçiriyor.  İşçileri teftiş etmesindeki amaç, sözleşme kapsamında, taş parçasının şekil ve boyutlarında herhangi bir endüstriyel hataya izin vermemek ve siparişin standartlara uyulmasını sağlamak.
İdlib'in güneydoğusundaki Han es-Sübül kasabasından olan, yerinden edilmiş Suriyeli Ebu Muhammed, kasaba halkının İdlib'in kuzeyindeki taş atölyelerinden birinde heykel ve taş süsleme alanında iş bulduğunu bilgisini verdiği açıklamasında şunları söyledi:
“Taş oymacılığı, tabiri caizse bir parçayı veya bir başyapıtı ortaya çıkarmak demektir. Bu da yüksek beceri ve ustalık gerektirir. Arap Körfezi ve Avrupa ülkelerine Suriye taşı ihraç etme kapısının açılmasıyla birlikte bir işçinin yevmiyesi yaklaşık 15 dolara ulaştı ve maaşlarımız arttı. Yaşam kalitemiz yükseldi.”
Ebu Muhammed, çoğu zaman işçilerin yaralanmasına neden olan, bazıları çok tehlikeli olan kesme makinelerinin ve elektrikli ekipmanların kullanıldığı işlerde riskler ve zorluklar olduğuna dikkat çekerek “Yine de taş işi bizim tek ve vazgeçilmez geçim kaynağımız" ifadesi kullandı.
İdlib'in kuzeyindeki Sarmada bölgesinde taş işleme atölyesinin sahibi Ebu Hakim de şu açıklamada bulundu:
"Kalitesi, sertliği ve hava koşullarına karşı dayanıklılığı nedeniyle Suriye taşına olan talep arttı. Birçok ülkeden siparişler alıyoruz. Bunların başında Güney Kıbrıs, Yunanistan, Belçika, Mısır, Türkiye ve Arap Körfezi ülkeleri geliyor. Taş işleme ve üretim tesislerinin sayısı son dönemde 160'a ulaştı. Bu da daha önce işsiz olan 10 bin Suriyeli gence iş imkanı sağladı."
Ebu Hakim, Suriye taşına ilişkin şu bilgileri verdi:
"Suriye taşına olan talep taşın cinsine göre değişiyor. Çünkü sarı, bal ve beyaz renkte taşlar var. Hepsi sert, hava koşullarına dayanıklı ve kara ve hava yoluyla gönderilebilir. Büyük kaya blokları, çatlaklar oluşturmaması için özel ocaklardan çıkarılıyor. Bloklar daha sonra atölyelere taşınıyor ve müşterinin isteğine göre 2 ila 3 santimetre kalınlığında kesiliyor. Ustalar tarafından elle yapılan oymalı ve süslü sütunlara dönüştürülüyor. Siparişler, daha sonra ahşap kutularla sarılıp paketlenip kara yoluyla kamyonlarla İdlib'in kuzeyindeki Bab el-Hava Sınır Kapısı’ndan veya Halep'in kuzeyindeki Bab er-Rai Sınır Kapısı’ndan ithalatçı ülkelere sevk ediliyor.”
Halep'in batısındaki Darat Izza bölgesinde bir taş işleme tesisinin sahibi olan Ebu Bekir es-Sahhara, son zamanlarda yaklaşık 100 bin metre cephe taşı ihraç etmek ve zamanında teslim etmek için dört sözleşme imzaladığını, bu sebeple gece atölyelerini faaliyete geçirerek üretimi ikiye katladığını ifade etti.
Ebu Bekir'e göre taşların metresi tasarıma, kesime ve süslemeye bağlı olarak 10 ile 20 dolar arasında değişiyor. Sütunlar ve çeşmeler de dahil olmak üzere oyma ve süslü taşların fiyatları ise 100 ile 200 dolar arasında.
İdlib yönetimi ve Halep'in batısındaki bölgelerde ilgili idari makamlar, bölgedeki yaşam ve ekonomik koşulları iyileştirmek için Suriye taşını işletmek de dahil olmak üzere vatandaşlar için iş fırsatlarını güvence altına almak adına ithalat ve ihracat işlemlerini kolaylaştırıyor.



Washington, Bağdat'ı "Tahran tarafından kontrol edilen" bir hükümete karşı uyardı

ABD Dışişleri Bakanı ve Irak Başbakanı (Irak Başbakanlığı Basın Ofisi)
ABD Dışişleri Bakanı ve Irak Başbakanı (Irak Başbakanlığı Basın Ofisi)
TT

Washington, Bağdat'ı "Tahran tarafından kontrol edilen" bir hükümete karşı uyardı

ABD Dışişleri Bakanı ve Irak Başbakanı (Irak Başbakanlığı Basın Ofisi)
ABD Dışişleri Bakanı ve Irak Başbakanı (Irak Başbakanlığı Basın Ofisi)

ABD, Irak'taki İran etkisini sınırlama çabalarını yoğunlaştırırken, ABD Dışişleri Bakanlığı'nın dün yayınladığı açıklamaya göre, Dışişleri Bakanı Marco Rubio, Irak Başbakanı Muhammed Şita el-Sudani ile telefon görüşmesi yaparak "Irak'ın yeni bir hükümet kurma konusundaki görüşmelerini" ele aldı.

Görüşme sırasında Rubio, “İran kontrolündeki bir hükümet, Irak'ın kendi çıkarlarını önceliklendiremez, onu bölgesel çatışmalardan uzak tutamaz veya Amerika Birleşik Devletleri ile Irak arasında karşılıklı yarar sağlayan bir ortaklığı geliştiremez” ifadelerini kullandı. Bu açıklama, “Koordinasyon Çerçevesi” güçlerinin Nuri el-Maliki'yi yeni hükümette Başbakanlık pozisyonuna aday göstermesinden iki gün sonra geldi.


Eş-Şara yarın Moskova'da Putin ile görüşecek

Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Moskova'daki Kremlin'de Suriye Devlet Başkanı Ahmed eş-Şara ile bir araya geldi (Arşiv- DPA)
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Moskova'daki Kremlin'de Suriye Devlet Başkanı Ahmed eş-Şara ile bir araya geldi (Arşiv- DPA)
TT

Eş-Şara yarın Moskova'da Putin ile görüşecek

Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Moskova'daki Kremlin'de Suriye Devlet Başkanı Ahmed eş-Şara ile bir araya geldi (Arşiv- DPA)
Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Moskova'daki Kremlin'de Suriye Devlet Başkanı Ahmed eş-Şara ile bir araya geldi (Arşiv- DPA)

Syria Today TV dün, Cumhurbaşkanı Ahmed eş-Şara'nın yarın Moskova'da Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ile görüşeceğini bildirdi.


İsim tartışmasının gölgesinde bir kentin tarihi: Ayn el-Arab mı Kobani mi?

Suriye Demokratik Güçleri (SDG) mensubu savaşçılar, 23 Ocak 2026’da Ayn el-Arab – Kobani’ye ulaşırken (AFP)
Suriye Demokratik Güçleri (SDG) mensubu savaşçılar, 23 Ocak 2026’da Ayn el-Arab – Kobani’ye ulaşırken (AFP)
TT

İsim tartışmasının gölgesinde bir kentin tarihi: Ayn el-Arab mı Kobani mi?

Suriye Demokratik Güçleri (SDG) mensubu savaşçılar, 23 Ocak 2026’da Ayn el-Arab – Kobani’ye ulaşırken (AFP)
Suriye Demokratik Güçleri (SDG) mensubu savaşçılar, 23 Ocak 2026’da Ayn el-Arab – Kobani’ye ulaşırken (AFP)

Suriye Demokratik Güçleri’nin (SDG) ağırlıklı olarak Kürt nüfusun yaşadığı Haseke’nin kuzeyine, ardından Halep’in kuzeydoğusunda Türkiye sınırına yakın konumdaki Ayn el-Arab (Kobani) bölgesine doğru çekilmesiyle birlikte gözler bu bölgeye çevrildi. Kürt güçlerinin diğer bölgelerinden fiilen izole kalan Ayn el-Arab çevresinde, Suriye ordusunun kentin eteklerine kadar ilerlemesi ve ateşkesin ihlal edildiğine dair karşılıklı suçlamalar gündemde. SDG Genel Komutanı Mazlum Abdi’nin “Kürt bölgeleri kırmızı çizgidir” açıklaması da bu gerilimi daha görünür kıldı.

Kaynaklara göre Ayn el-Arab (Kobani), görece yeni bir yerleşim olup kuruluşu 20. yüzyılın başlarında Osmanlı topraklarında Alman bir şirket tarafından yürütülen Bağdat Demiryolu Projesi ile bağlantılıdır. Proje, Berlin’i Bağdat’a bağlamayı amaçlayan ve İstanbul’dan başlayarak Anadolu, Kuzey Suriye ve Irak üzerinden uzanan bir demiryolu hattını öngörüyordu.

İngiliz arkeolog Leonard Woolley, 20. yüzyılın başlarında bugünkü Ayn el-Arab ve çevresini ziyaret etmiş; bölgeyi, yarı göçebe yarı yerleşik yaşam süren Kürt aşiretlerinin yaşadığı, vadiler arasında dağılmış küçük köylerin bulunduğu bir alan olarak tanımlamıştı. Woolley ayrıca, Fırat Nehri’ne doğru batı kesimlerde bazı Arap aşiretlerinin de yaşadığını aktarmıştı.

Ayn el-Arab (Kobani), Kürtler açısından özel bir öneme sahip. Kent, PKK’nın önemli merkezlerinden biri olarak da görülüyor. PKK’nin kurucusu Abdullah Öcalan’ın 1979’da kenti ziyareti, özellikle 1925’te siyasi nedenlerle Türkiye’den göç etmiş Kürtlerin oluşturduğu aşiret yapısında ciddi toplumsal dönüşümlere yol açtı.

zscdfgrt
SDG destekçilerine ait; SDG bayrağı ile Türkiye’de tutuklu bulunan PKK lideri Abdullah Öcalan’ın fotoğrafının yer aldığı bir duvar resminin önünden geçen bir adam (AFP)

Kent, Suriye’de 2011’de başlayan protestoların ardından, 19 Temmuz 2012’de Esad yönetiminin çekildiği ilk bölgelerden biri oldu. Daha sonra PKK’nin Suriye kolu olan Demokratik Birlik Partisi (PYD) kontrolü ele geçirdi. 2014 başında, DEAŞ’ın  kente bağlı onlarca köyü ele geçirmesi ve binlerce Kürdün Türkiye’ye göç etmek zorunda kalmasına yol açan saldırıların ardından, bölge “özerk yönetim” ilan edildi. Bu süreçte Kürt Halk Savunma Birlikleri (YPG), DEAŞ’e  karşı direnişiyle öne çıktı.

Ayn el-Arab’ın kuruluşu, Osmanlı döneminde 1912 yılında Bağdat Demiryolu’nun inşasıyla doğrudan ilişkilidir. Demiryolu hattı üzerindeki bir istasyon etrafında gelişen kent, Kürt çoğunluğun yanı sıra Arap, Ermeni ve Türkmen azınlıklara da ev sahipliği yaptı.

Suriye-Türkiye sınırlarının çizilmesiyle bölge ikiye ayrıldı. Suriye tarafındaki kesime, Osmanlı dönemindeki adından esinle “Arap Pınarı” (Ayn el-Arab) adı verildi. Türkiye tarafındaki yerleşim ise idari binaların bulunması nedeniyle “Mürşitpınar” olarak adlandırıldı. Suriye tarafındaki Arap Pınarı, 1915 olayları sırasında Ermeniler için de bir sığınak oldu.

Kentin eski adı olan “Ayn el-Arab”, Osmanlıca “Arab Pınar” ifadesinden geliyor ve bölgeden geçen Arap bedevi çobanların hayvanlarını suladığı su kaynağına atıfta bulunuyor.

“Kobani” adı ise Alman şirketinin adı olan Company/Kompanie kelimesinin yerel telaffuzundan türedi; demiryolu istasyonu ve şirketin geçici merkezinin bulunduğu alan bu adla anılmaya başlandı.

Kent adı, Kürt nüfus ile Suriye devleti arasında uzun yıllar boyunca tartışma konusu oldu. Baas yönetiminin onlarca yıl süren Kürt karşıtı politikaları; Kürt kimliğinin, dilinin ve kültürel unsurlarının yasaklanması ve yüz binlerce Kürdün vatandaşlıktan çıkarılması bu gerilimi daha da derinleştirdi.

fvghyj
SDG mensubu savaşçılar, 23 Ocak 2026’da Ayn el-Arab – Kobani’ye ulaşırken (AFP)

Ayn el-Arab (Kobani), uzun yıllar boyunca ihmal ve hizmet yoksunluğuyla karşı karşıya kaldı. Buna rağmen bölgede Kürt haklarını savunan siyasi partiler ve hareketler ortaya çıktı. SDG’nin  verilerine göre yaklaşık 440 köyü kapsayan Ayn el-Arab bölgesinde 300 bini aşkın kişi yaşıyor; nüfusun büyük çoğunluğunu Sünni Kürtler oluşturuyor. Bölge, Haseke ve Kamışlı ile birlikte Suriye’nin başlıca Kürt yerleşim alanlarından biri olmayı sürdürüyor.