Bilim insanları Ay'a çarpacak bir asteroidin Dünya'da yaratacağı etkilere karşı uyardı. Araştırmacılar böyle bir olayı önceden tespit edecek araçlar geliştirmeye çalışıyor.
Dünya'ya çarpacak bir asteroidin küçük çaplı yıkımdan medeniyetin çöküşüne kadar uzanan sonuçlar doğurma ihtimali uzun süredir endişe yaratıyor.
Son olarak geçen yıl 2024 YR4 isimli asteroit, 2032'de Dünya'ya çarpma ihtimaliyle gündeme gelmiş ancak daha sonra yapılan hesaplamalar çarpma ihtimalinin son derece düşük olduğunu göstermişti.
Ancak bilim insanları daha az akla gelse de gezegen üzerinde ciddi etkiler yaratabilecek başka bir ihtimale dikkat çekiyor: büyük bir asteroidin Ay'a çarpması.
Böyle bir olayın olası en kötü sonucunun, Ay'daki çarpışmada saçılan enkazın Kessler sendromu diye bilinen durumu tetiklemesi olacağı düşünülüyor. Adını Amerikalı gökbilimci Donald J. Kessler'den alan bu sendrom, uzaydaki enkazın zincirleme çarpışmalar yaratması durumunu ifade ediyor. Bu senaryoda alçak Dünya yörüngesinin uydu ve enkazla dolu olması nedeniyle zincirleme çarpışmalar meydana gelebilir.
Kaliforniya Üniversitesi San Diego (UCSD) kampüsünden araştırmacılar bu durumda alçak Dünya yörüngesinin yüzlerce yıl kullanılamaz hale geleceğini öngörüyor. Yani GPS, uydu tabanlı internet ve kablolu yayın, hava durumu tahminleri ve füze savunma sistemlerinde ciddi aksaklıklar yaşanabilir ya da tamamen felç olabilirler.
Bilim insanları 60 metre çapında bir göktaşının Ay'a çarpmasının bu sonuçları doğurabileceğini söylüyor. Atmosferi olmayan Ay, enkazı yavaşlatamayacağı veya yakamayacağı için çarpışmada muazzam miktarda enkaz uzaya savrulabilir.
UCSD ve Arizona Üniversitesi'nden araştırmacılar büyük bir asteroidin Ay'a çarpması sonucu neler yaşanacağını hesaplamaya çalışıyor.
Ekip, bir meteor çarpmasından sonra fırlatılan Ay parçalarının şaşırtıcı derecede büyük bir kısmının Dünya'ya geri dönebileceğini buldu.
UCSD'den Aaron Rosengren "Artık soru sadece 'Bir şey yere çarpacak mı?' değil, asıl soru şu anda bel bağladığımız Dünya-Ay sistemi için uzun vadeli sonuçların neler olduğu" diyor.
Asteroit çarpmasının yıkıcı etkilerinden kaçınmanın ilk adımı göktaşlarının zamanında tespit edilmesinden geçiyor.
NASA, Dünya'ya çarpma riski taşıyan asteroitleri izlerken, bunların saptanması durumunda göktaşlarının yörüngesini değiştirmek gibi yöntemlere başvurulabilir. Örneğin 2022'de DART görevi kapsamında bir NASA aracı, Dimorphos ve yörüngesinde döndüğü Didymos isimli iki asteroidi saptırmayı başarmıştı. Bunun yanı sıra uzay tabanlı lazerlerle de göktaşlarının hareketini etkilemeye yönelik çalışmalar var.
Rosengren, "Gezegen savunması açısından en çok endişelendiğimiz cisim sınıfı (yüzlerce metre çapındakiler) için gerçekçi bir hedef, en az 5-10 yıl önceden uyarı almak" diyerek ekliyor:
Bu uzun bir süre gibi geliyor ancak mühendislik açısından zar zor yeterli: Tehdidi saptamamız, güvenilir bir çarpışma olasılığı üzerinde uzlaşmamız, bir saptırma görevi tasarlayıp kaynak bulmamız, bir uzay aracı inşa edip fırlatmamız ve ardından asteroide ulaşması ve onu nazikçe 'iterek' birçok yörünge sonra Dünya'yı ıskalaması için zaman vermemiz gerekiyor.
Büyük göktaşlarını saptamak çok kolay bir iş değilken, daha küçük ancak yine de ciddi etki yaratabilecek asteroidleri tespit etmek daha zorlu bir görev.
Bu nedenle Rosengren ve ekibi, çarpma ihtimali daha düşük uzay kayalarını belirleyerek yetkililere zaman kazandırmaya çalışıyor.
Araştırmacılar dünyanın dört bir yanındaki teleskopların verilerini, Harvard'ın Smithsonian Astrofizik Gözlemevi'ndeki Küçük Gezegen Merkezi'ne gönderiyor.
Ardından NASA'nın Jet İtki Laboratuvarı'ndaki ekipler, özellikle görülmesi zor olan asteroitlerin boyutunu tahmin etmek için NEOWISE gibi kızılötesi tarama teleskoplarını kullanarak Dünya'ya en yakın cisimleri analiz ediyor.
Çalışmalar sayesinde Dünya'ya yakın uzaydaki en büyük, boyutu 1 kilometre ve daha fazla olan asteoritlerin yaklaşık yüzde 95'i saptanmıştı.
Ancak daha küçük olanları tespit etmek için çalışmalar devam ediyor. Araştırma ekibinden Thomas Bewley "Bu tür çarpışmalara neden olabilecek, Dünya'ya yakın birçok cisim var ve gökbilimciler her yıl bunlardan birkaçını daha tespit ediyor" diyor.
Independent Türkçe, Kaliforniya Üniversitesi San Diego, New Atlas, NASA
