UFC 327: Hafif ağırsıklette kemer kimin olacak?

Procházka’nın düzensiz, öngörülemez ve anlık patlamalara dayalı stili, Ulberg’in mesafeye, zamana ve sabra dayalı kickboks disiplinine karşı (UFC)
Procházka’nın düzensiz, öngörülemez ve anlık patlamalara dayalı stili, Ulberg’in mesafeye, zamana ve sabra dayalı kickboks disiplinine karşı (UFC)
TT

UFC 327: Hafif ağırsıklette kemer kimin olacak?

Procházka’nın düzensiz, öngörülemez ve anlık patlamalara dayalı stili, Ulberg’in mesafeye, zamana ve sabra dayalı kickboks disiplinine karşı (UFC)
Procházka’nın düzensiz, öngörülemez ve anlık patlamalara dayalı stili, Ulberg’in mesafeye, zamana ve sabra dayalı kickboks disiplinine karşı (UFC)

Adrenalin'den herkese merhaba. Bu hafta UFC 327'deki hafif ağırsıklet kemer mücadelesini inceliyoruz.

UFC'de hafif ağırsıklette yeni bir sayfa açılıyor. UFC 327, sadece bir kemer maçı değil, aynı zamanda bir dönemin kapanıp yenisinin başlamasını temsil ediyor. Eski şampiyon Jiří Procházka ve yükselişini adım adım sürdüren Carlos Ulberg, boşta olan kemer için Miami'de karşı karşıya geliyor.

Bu hikayeyi asıl güçlü kılansa sadece istatistikler değil; iki dövüşçünün kafasından geçenler.

Jiří Procházka'nın kariyeri inişli çıkışlı ama hiçbir zaman sıradan olmadı. Glover Teixeira karşısında kazandığı kemer, ardından gelen sakatlık ve Alex Pereira karşısında yaşadığı iki mağlubiyet… Bunların hepsi onu bu noktaya taşıyan sürecin parçaları.

Ama bu kez farkı yaratan şey fiziksel değil, tamamen zihinsel:

Bebeğimiz olacak. Bu, yaptığım her şeyde beni ileri iten büyük bir enerji oldu, özellikle de hazırlık sürecinde.

Procházka bu sürecin başında ciddi bir tereddüt yaşadığını da saklamıyor:

İlk başta bunun gücümü alacağını düşündüm. Hazırlığımı zayıflatacağını düşündüm. Ama hissettiğim şey tamamen farklıydı. Yaptığım her şeyde daha güçlü bir odak geliştirdim. Her görüntülü konuşmamızda daha güçlü olmak için yeni bir sebep vardı. Ailem için kral olmak istiyorum, gerçek bir erkek olmak istiyorum. Bu benim hayatımdaki büyük temalardan biri.

Onun hayat tarzı her zaman sınırda oldu. Risk almak, korkuyu zorlamak, konfor alanını yok etmek… Bunlar Procházka'nın kimliğinin bir parçasıydı. Meksika'da halatsız tırmanış yapması bunun en uç örneklerinden biri.

Ama artık o tarafını kontrol altına alıyor:

Meksika'da yaptığım şey… Evet, biraz tehlikeliydi. Bu tür şeyleri bırakmam gerekiyor. Kendime güvenimi böyle şeylerle beslemeyi bırakıp, şu ana ve önümdeki dövüşe odaklanmam lazım. Evde beni bekleyen bir aile olduğunu unutmamam gerekiyor.

Bu değişim, onun antrenman yaklaşımını da kökten değiştirmiş:

Her şey daha ciddi. Her antrenman, her nefes, her hareket… Hepsine daha fazla odaklanıyorum. Bu hazırlık sürecindeki en önemli şey bu olabilir. Hayatı biraz daha ciddiye almak.

Procházka'nın belki de en çarpıcı dönüşümüyse dövüşe bakışında:

Bu artık sadece eğlence değil. Antrenman sadece gücümü göstermek için değil. Bu bir iş. Bir sanatçı gibi her gün işimi yapıyorum. Sanat sadece keyif değil; profesyonellik gerektirir. Ben de her gün o sanatçı olmak zorundayım.

Rakibiyle ilgili sözleriyse onun zihnindeki savaşı net şekilde ortaya koyuyor:

Bu tam olarak ihtiyacım olan rakip. Hızlı, ayaklarıyla çok iyi hareket ediyor, sol elini iyi kullanıyor. Böyle rakipleri seviyorum. Onu tehlikeli bir hayvan gibi görüyorum. Ve bu benim doğamda var… Avlamak istiyorum. Ama çok dikkatli olmalıyım. Sabırlı olmalıyım. Her hareketine yüzde 200 dikkat etmeliyim. Onu asla küçümsememeliyim.

Dövüşün nasıl geçebileceğine dair de oldukça açık:

Eğer kaosa dönerse, bu benim oyunum. Ama bu kez daha profesyonel bir performans göstermek istiyorum. Daha iyi olmak beni en çok motive eden şey. Daha iyi hareket, daha iyi zamanlama, daha net vuruşlar… Ve daha iyi savunma, umarım bunu unutmam!

Carlos Ulberg cephesindeyse tamamen farklı bir atmosfer var. Gürültü yok, acele yok, panik yok.

Miami'ye gelişlerini anlatırken bile bu fark hissediliyor:

Takımla birlikte bir buçuk haftadır buradayız. Aynı evde kaldık. Kendi kültürümüzü yaşadık. Hatta bir noktada Küba'daymışız gibi hissettik. Bayside'da yürüyüş yaptım, ortamı hissetmek istedim. Burada ne yaptığımızı anlamak istedim. Çünkü bu büyük bir şey. Dünya şampiyonluğu için dövüşüyorum.

Onun hazırlık yaklaşımı neredeyse meditasyon gibi:

Bu zaman benim için kutsal. Yalnız kalıp her şeyi sindiriyorum. Olan biteni hissediyorum ama kendimi kaptırmıyorum. Çünkü orası tehlikeli. Her şeyi basit tutuyorum. Tekerleği yeniden icat etmeye çalışmıyorum.

Kickboksta 19-2'lik profesyonel kariyer, ardından hızlı bir UFC yükselişi… Ama Kennedy Nzechukwu karşısında aldığı yenilgi onun için bir dönüm noktası oluyor:

Bu yenilgi bana büyük resmi gösterdi. MMA çok zor bir spor. Her şeyde iyi olmak, oyunu anlamak gerekiyor. Bu sporun affı yok. Sadece fiziksel değil, duygusal olarak da zor. Bunların hepsini bir araya getirmek zorundasın ki sadece şampiyon değil, iyi bir şampiyon olabilesin.

Bu farkındalıktan sonra geri dönüyor ve bir daha kaybetmiyor. 9 maçlık galibiyet serisiyle bu noktaya geliyor.

Son kampını anlatırken özgüveni çok net:

Her kamp farklı ama bu kamp özeldi. Kısa sürede bu fırsatı almak, aileme yakın olmak… Hepsi bana ekstra bir ateş verdi. Şimdi yaptığımız şey aynı: Gidip işi bitirmek.

Procházka gibi öngörülemez bir rakibe hazırlanmak konusunda da dürüst:

Jiří gibi birine hazırlanmanın tam bir yolu yok. Çok öngörülemez. Ama bize gereken görüntüyü verebilecek çalışmalar yaptık. Bu dövüş kısa sürede geldi ama biz yıllardır buna hazırlanıyoruz. Onun bir noktada karşımıza çıkacağını biliyorduk.

Ve son noktayı çok net koyuyor:

Hazırız. Geriye içeri girip işi bitirmek kaldı.

Dövüşe bakışıysa tamamen emeğe dayanıyor:

Yapmam gereken her şeyi yaptım. Bu sadece bu kamp değil. Yılların emeği, yılların fedakarlığı. Kendine karşı dürüst olduğunda ve gerçekten çalıştığını bildiğinde, o zaman o an geldiğinde kimse seni inkar edemez.

UFC 327'nin hikayesi işte böyle. Bir tarafta kaosu kontrol altına almayı öğrenen bir savaşçı, diğer tarafta zaten kontrol üzerine kurulu bir sistem.

Ama bu basitlik, işin içindeki detayları daha da keskin hale getiriyor.

Procházka artık sadece içgüdüleriyle dövüşmek istemiyor; onları disipline etmeye çalışıyor. Ulberg ise zaten disiplinin içinde, sadece onu uygulamaya hazırlanıyor.

İki farklı yol, tek bir noktada kesişiyor.

Ve o noktada, sadece biri ayakta kalacak.

12 Nisan Pazar günü S Sport+ üzerinden izlenebilecek UFC 327'de alt kart 02.00, ana kartsa 04.00'da başlayacak. 

Kaynaklar: UFC, ESPN



“35 yaşında olduğumu unutmuşum”... Mamdani, gazetecilerle oynadığı futbol maçında kas yırtılması yaşadı

Zohran Mamdani (AP)
Zohran Mamdani (AP)
TT

“35 yaşında olduğumu unutmuşum”... Mamdani, gazetecilerle oynadığı futbol maçında kas yırtılması yaşadı

Zohran Mamdani (AP)
Zohran Mamdani (AP)

New York Belediye Başkanı Zohran Mamdani dün yaptığı açıklamada, belediye çalışanları ile basın mensupları arasında oynanan dostluk maçında aşil tendonunun yırtıldığını duyurdu. Mamdani, önümüzdeki birkaç hafta boyunca medikal bot kullanmak zorunda kalacak.

Basın toplantısına koltuk değnekleriyle gelen Mamdani, bir muhabirin sakatlığını sorması üzerine, yaralanmanın perşembe akşamı oynanan maç sırasında meydana geldiğini belirtti.

Sakatlığın olası nedenine ilişkin değerlendirmede bulunan Mamdani, maç öncesinde yeterince ısınmadığını belirterek, “Yeterince esneme hareketi yapmadım” dedi.

Futbol tutkusuyla bilinen Mamdani, sakatlanmasına rağmen sahaya çıktıktan kısa süre sonra gol atmış olmaktan dolayı mutlu olduğunu ifade etti. Ayrıca 35 yaşında olduğunu unuttuğunu söyledi.

Mamdani, takımının maçın sonunda gazetecilerden oluşan rakip takımı yenmeyi başardığını da belirtmeyi ihmal etmedi.

Yoğun çalışma programına sahip olan Mamdani, altı ila sekiz hafta boyunca medikal bot kullanacağını ve yaklaşık dokuz ay içinde yeniden sahalara döneceğini açıkladı.


Ragbide dünyanın en güçlüsü Kuzey mi, Güney mi?

Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
TT

Ragbide dünyanın en güçlüsü Kuzey mi, Güney mi?

Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)
Ragbinin kökeni, 19. yüzyıl İngiltere'sine uzanıyor (Reuters)

Adrenalin'den herkese merhaba. Bu hafta ragbiyi ve rekabeti yeni bir seviyeye taşımayı amaçlayan Nations Championship'i inceliyoruz.

Bir oyuncunun rakip savunmanın arasından topla ilerlediği, takım arkadaşlarının ona destek olmak için peşinden koştuğu ve sonunda topu rakip takımın kale çizgisinin arkasında yere bıraktığı an... Ragbi, ilk kez izleyenler için son derece sert ve karmaşık görünebilir.

Ancak oyunun temelinde basit bir amaç var: Topu rakip takımın alanına taşımak ve sayı kazanmak. Bunu yaparken de hem güç hem hız hem de takım çalışması gerekiyor.

2026'da ilk kez düzenlenen Nations Championship ise bu mücadeleyi uluslararası düzeyde yeni bir rekabete dönüştürüyor.

Kuzey ve Güney yarımkürelerinden 12 ülkeyi karşı karşıya getiren organizasyonda takımlar, yalnızca rakiplerini yenmek için değil, kendi bölgelerinin dünya ragbisindeki üstünlüğünü göstermek için de sahaya çıkıyor.

Ragbi, 15'er oyuncudan oluşan iki takım arasında oynanıyor ve bir karşılaşma 40'ar dakikalık iki devreden oluşuyor. Oyuncular oval biçimli topu ellerinde taşıyarak rakip takımın kale çizgisine ulaşmaya çalışıyor.

Ancak oyunun Amerikan futbolundan ayrıldığı önemli bir kural var: Top elle yalnızca geriye ya da yana doğru verilebiliyor.

Mesafe kazanmak isteyen oyuncular, topu taşıyarak ya da ayakla ileri göndererek ilerlemek zorunda.

Oyunda kullanılan oval topun uzunluğu yaklaşık 28-30 santimetre, çevresi ise ölçüm yapılan bölgeye göre yaklaşık 58-77 santimetre arasında değişiyor.

sdvft
410-460 gram ağırlığındaki topun şekli, oyuncuların onu hem taşırken hem de ayakla ileri gönderirken farklı teknikler kullanmasını gerektiriyor (Unsplash)

Ragbi sahası da Amerikan futbolu sahasına benzer biçimde dikdörtgen olsa da ölçüleri farklı.

Uluslararası maçlarda oyun alanının uzunluğu 94-100 metre, genişliği ise 68-70 metre arasında değişiyor. Her iki kale çizgisinin arkasında da oyuncuların sayı yapmak için topu yere bırakmaya çalıştığı özel bir alan bulunuyor. 

Ragbide en çok puan kazandıran hareket, topu rakibin kale çizgisinin arkasındaki alana taşıyıp yere bırakmak. Buna "try" deniyor ve 5 puan kazandırıyor.

Ardından takım, topu kale direklerinin arasından ve üstünden geçirerek iki puan daha kazanma şansına sahip.

Ceza vuruşuyla yapılan başarılı atışlar üç puan getirirken, oyun devam ederken topu yere sektirip direklerin arasından geçirmek de üç puan kazandırıyor.

Ragbinin fiziksel yönü ise oyunun en dikkat çekici özelliklerinden biri. Topu taşıyan oyuncu rakipleri tarafından yere indirilmeye çalışılırken takım arkadaşları topun kontrolünü kaybetmemek için mücadeleye katılıyor.

Oyuncuların birbirine kenetlenerek oluşturduğu scrum adı verilen dizilişler de oyunun karakteristik görüntülerinden biri. Bu anlarda iki takımın oyuncuları karşı karşıya gelerek topun kontrolünü kazanmaya çalışıyor.

Bir diğer dikkat çekici görüntü ise top oyun dışına çıktığında yapılan taç atışlarında ortaya çıkıyor. Lineout adı verilen bu pozisyonda iki takımın oyuncuları karşılıklı sıralanıyor ve top havaya atılıyor.

cdfvgthy
Ragbide "kule kurma" diye bilinen bu hareket, hem zamanlama hem koordinasyon hem de ciddi bir takım çalışması gerektiriyor (Unsplash)

Takım arkadaşları, topu yakalayabilmesi için bir oyuncuyu bacaklarından ve gövdesinden tutarak havaya kaldırıyor. Böylece oyuncu rakiplerinden daha yükseğe ulaşarak topu kazanabiliyor.

Bu sert mücadele, oyuncuların ciddi fiziksel temaslara maruz kalmasına da yol açabiliyor.

Özellikle rakibin yere indirildiği müdahaleler sırasında kafa travması ve beyin sarsıntısı, omuz sakatlıkları, diz ve ayak bileği bağlarında zorlanmalar, kas yırtılmaları ve burkulmalar görülebiliyor.

Profesyonel ragbide bu nedenle oyuncuların sağlık kontrolleri büyük önem taşıyor. Beyin sarsıntısı belirtileri gösteren oyuncuların maça devam etmesine izin verilmiyor. Kafa travması sonrası tanının belirsiz olduğu durumlarda ise oyuncular saha dışında sağlık kontrolünden geçiriliyor ve yalnızca sağlık ekibi uygun görürse maça dönebiliyor.

Nations Championship, ragbide uzun süredir devam eden Kuzey-Güney rekabetini yeni bir formatla sahneye taşıyor.

Bir tarafta İngiltere, Fransa, İrlanda, İtalya, İskoçya ve Galler'den oluşan Kuzey Yarımküre grubu, diğer tarafta ise Güney Afrika, Yeni Zelanda, Avustralya ve Arjantin'in yer aldığı Güney Yarımküre grubu bulunuyor. Japonya ve Fiji de coğrafi olarak Kuzey'de yer alsalar da davetli takım olarak Güney Yarımküre grubunda bulunuyor.

Turnuvanın ilk üç maç haftası temmuzda tamamlandı. Kasımda ise takımlar Avrupa'da kalan karşılaşmalarına çıktı. Altı maç haftasının sonunda iki grubun kendi içindeki sıralaması belirlenecek.

Ardından 27-29 Kasım tarihlerinde Londra'da düzenlenecek final hafta sonunda Kuzey ve Güney'in aynı sıradaki takımları karşı karşıya gelecek. İki grubun liderleri arasındaki maç ise ilk Nations Championship şampiyonunu belirleyecek.

Bu format, turnuvayı yalnızca iki güçlü takımın karşılaşmasından ibaret olmaktan çıkarıyor. Her maçın sonucu, hem ülkenin kendi grubundaki sıralamasını hem de final hafta sonunda karşısına çıkacak rakibi belirliyor.

Turnuvanın kasım etabında oynanan karşılaşmalar, ragbinin en büyük ülkelerinin bile kolay kolay üstünlük kuramadığını gösterdi.

Fransa, 13 Kasım'da Güney Afrika'yı 21-19 mağlup ederek dikkat çekici bir galibiyet aldı. Bir gün sonra Galler, Yeni Zelanda'yı 35-28 yenerek haftanın en büyük sürprizlerinden birine imza attı. İskoçya da Avustralya'yı 15-12 mağlup etti.

Bu sonuçlar, ragbide fiziksel gücün tek başına yeterli olmadığını hatırlatıyor. Oyuncuların doğru zamanda doğru yerde bulunması, topu takım arkadaşlarına aktarırken boşlukları değerlendirmesi ve rakibin savunmasını aşacak planı uygulaması gerekiyor. Bir takımın birkaç saniyelik dikkatsizliği, rakibine sayı kazanabileceği önemli bir fırsat verebiliyor.

21 Kasım'da oynanacak 6. ve son maç haftası, final sıralaması açısından büyük önem taşıyor.

İngiltere-Yeni Zelanda karşılaşması, haftanın en dikkat çekici mücadelelerinden biri. İrlanda-Güney Afrika ve Fransa-Arjantin maçları da iki yarımkürenin güçlü temsilcilerini karşı karşıya getirecek.

Ragbi, futbol kadar geniş bir izleyici kitlesine sahip olmasa da bu tür karşılaşmalar oyunun neden dünya çapında büyük bir takipçi topluluğu bulunduğunu gösteriyor.

Tribünlerdeki coşku, oyuncuların fiziksel mücadelesi ve maç boyunca sürekli değişebilen skor, izleyicilere hareketli bir spor deneyimi sunuyor.

Nations Championship'in ilk sezonu da bu rekabete yeni bir boyut kazandırmayı amaçlıyor. Temmuzda başlayan mücadele, kasım ayındaki son maçların ardından Londra'daki final hafta sonunda tamamlanacak.

Kuzey mi yoksa Güney mi üstün gelecek sorusunun yanıtı için artık son karşılaşmalar bekleniyor. Ragbide yarımkürelerin mücadelesi, ilk şampiyonunu belirlemeye hazırlanıyor.

Kaynaklar: Nations Championship, World Rugby


2027 seçimlerinde FIFA başkanlığı için yarışan üç aday kim?

Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
TT

2027 seçimlerinde FIFA başkanlığı için yarışan üç aday kim?

Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)
Diallo, Infantino ve Tashima, FIFA başkanlığı için aday (AP)

Spor siyasetinin uluslararası nüfuz hesaplarıyla iç içe geçtiği kritik bir dönemde FIFA, dünyanın en büyük futbol kuruluşunun 2031 yılına kadar yönetimini üstlenmek için yarışacak üç adayın yer aldığı ön listeyi resmen açıkladı.

Merakla beklenen seçim yarışı, Avrupa’daki geleneksel merkezlerde değil, 18 Mart 2027’de Fas’ın başkenti Rabat’ta, FIFA’nın 77. Kongresi kapsamında gerçekleştirilecek. Futbolun zirvesine kimin çıkacağını belirleyecek 211 ulusal federasyonun gözleri bu seçimde olacak.

On yıllık mirasını pekiştirmeyi hedefleyen mevcut başkan, iktidar tekelini kırmak için yaşlı kıtanın desteğini alan Fransız bir kulis aktörü ve Asya’nın dürüstlük ve disiplin anlayışını öne çıkaran Japon bir uzman arasında geçecek yarış, dünyanın en popüler sporunun haritasını yeniden şekillendirebilecek yeni bir dönemin habercisi niteliğinde. Peki, üç aday hakkında neler biliyoruz?

Gianni Infantino (Reuters)
Gianni Infantino (Reuters)

Gianni Infantino: Büyük anlaşmaların adamı, değişim rüzgârlarıyla karşı karşıya

56 yaşındaki İsviçre-İtalya vatandaşı Gianni Infantino, 2016 yılının şubat ayında, yolsuzluk skandalının ardından görevinden ayrılan vatandaşı Sepp Blatter’in yerine seçilmesinden bu yana FIFA’nın en üst makamında geçirdiği 10 yıllık deneyimle Rabat’taki seçim yarışına giriyor.

Fribourg Üniversitesi Hukuk Fakültesi mezunu olan ve yedi dil konuşan Infantino, art arda sürdürdüğü başkanlık dönemlerinde meşruiyetini, FIFA Forward programı aracılığıyla ulusal federasyonların gelirlerini artırmayı ve futbol pastasını büyütmeyi hedefleyen bir anlayış üzerine inşa etti.

Görev süresinde Dünya Kupası’na katılan takım sayısı 48’e yükseldi, Kulüpler Dünya Kupası’nın kapsamı genişletilerek takım sayısı 32’ye çıkarıldı ve Video Yardımcı Hakem (VAR) teknolojisi Dünya Kupası maçlarında kullanılmaya başlandı.

Ancak Infantino’nun yeni bir dönem için ortaya koyduğu hedef, bu kez eşi benzeri görülmemiş bir meydan okumayla karşı karşıya. Özel sektöre Dünya Kupası organizasyonlarında yatırım payı satmayı amaçlayan ve tartışmalara yol açan FIFA Forward Enterprise planı, daha sonra geri çekilmek zorunda kalınmasına rağmen Avrupa’da geniş çaplı bir tepkiye neden oldu ve onlarca federasyonun desteğini kaybetmesine yol açtı. Bu durum, Infantino’nun Rabat’taki seçim mücadelesini Asya, Afrika ve Latin Amerika’daki geleneksel ittifaklarının ne ölçüde sağlam olduğunu ortaya koyacak gerçek bir sınava dönüştürüyor.

Fransa Futbol Federasyonu Başkanı Philippe Diallo, Infantino’ya karşı Avrupa’dan destek görüyor. (EPA)
Fransa Futbol Federasyonu Başkanı Philippe Diallo, Infantino’ya karşı Avrupa’dan destek görüyor. (EPA)

Philippe Diallo: Avrupa’daki isyanın bayrağını dalgalandıran Fransız perde arkası mimarı

Diğer tarafta 63 yaşındaki Fransız Philippe Diallo, UEFA bünyesinde Avrupalıların Infantino’nun nüfuzuna karşı ortaklaşa desteklediği alternatif aday olarak öne çıkıyor. Fransa’nın Saint-Nazaire kentinde doğan Diallo, Senegalli Olimpiyat boks şampiyonu Souleymane Diallo’nun oğlu. Ancak boks eldivenleri yerine hukuk ve spor yönetimi alanını tercih eden Diallo, Paris’in saygın Siyasal Bilgiler Enstitüsü’nden mezun oldu.

Diallo, yaklaşık 30 yıl boyunca (1992-2021) gözlerden uzak bir şekilde Fransa Profesyonel Kulüpler Birliği’nin yöneticiliğini yaptı. Bu dönemde uzlaşmacı ve sakin bir isim olmasının yanı sıra futbolcu transferleri ve sosyal diyalog konularındaki uzmanlığıyla tanındı.

Ocak 2023’te, Noël Le Graët’nin istifasıyla kurumun sürüklendiği krizi aşmak amacıyla Fransa Futbol Federasyonu başkanlığını üstlenerek ön plana çıktı. Daha sonra yapılan seçimde federasyonun asaleten başkanı oldu.

Diallo, bugün uluslararası futbol yönetiminde dengeyi ve güveni yeniden tesis edecek kurumsal bir alternatif olarak kendisini tanıtıyor. Bu yaklaşımını, FIFA’nın mevcut yönetiminin stratejik ve ticari kararlarda tek başına hareket etmesine yönelik Avrupa’da giderek artan rahatsızlığa dayandırıyor.

Japonya Futbol Federasyonu Onursal Başkanı Kozo Tashima, FIFA başkanlığı için aday oldu. (AFP)
Japonya Futbol Federasyonu Onursal Başkanı Kozo Tashima, FIFA başkanlığı için aday oldu. (AFP)

Kozo Tashima: Kurumu ‘temizlemek’ isteyen Japon disiplininin sesi

68 yaşındaki Kozo Tashima ise bu yarışın üçüncü ayağını oluşturuyor. Tashima, futbol sahalarından karar alma mekanizmalarına uzanan bir geçmişi temsil ediyor.

FIFA başkanlığına aday olan tarihteki ilk Japon isim olan Tashima, kariyerine 1970’lerin sonlarında Japonya Millî Takımı’nda profesyonel futbolcu olarak başladı. Daha sonra Almanya’da teknik direktörlük yapan Tashima, Japonya’nın genç millî takımlarını çalıştırdı.

Japonya Futbol Federasyonu bünyesinde çeşitli görevlerde bulunan Tashima, 2016-2024 yılları arasında federasyon başkanlığını yürüttü. Görev süresinin ardından fahri başkan unvanını alan Tashima, 2015 yılından bu yana FIFA Konseyi üyeliğini de sürdürüyor.

Adaylığının gerekçelerini gizlemeyen Tashima, yaptığı açıklamalarda kampanyasının kazanç ve kayıp hesaplarından ziyade Japonların futboldaki yükselişini üzerine inşa ettiği ‘dürüstlük, şeffaflık ve disiplin’ değerlerini uluslararası futbol yönetimine taşımayı amaçladığını belirtti. Tashima ayrıca, FIFA’da ticari çıkarların giderek artan etkisine ve siyasi baskıların spor yönetimindeki karar alma mekanizmalarının bağımsızlığına yönelik müdahalelerine karşı mücadele etmeyi hedeflediğini ifade ediyor.

18 Mart’a giden yol: Sandık mücadelesinden önce dürüstlük testi

Adaylık başvurularının sona ermesine rağmen üç isim de henüz kesin onay almış değil. Önümüzdeki haftalarda dosyaları, dürüstlük ve idari deneyim şartlarını karşılayıp karşılamadıklarının yanı sıra en az beş ulusal federasyonun desteğini alıp almadıklarının belirlenmesi amacıyla FIFA Seçim Komitesi tarafından sıkı bir incelemeye tabi tutulacak. Kabul edilen adayların kesin listesi en geç 18 Şubat 2027’de açıklanacak.

Mart 2027’de Rabat’ta sandıkların açılmasıyla birlikte seçimi ilk turda kazanmak isteyen adayın 211 oyun üçte ikisini, yani 141 oyu alması gerekecek. Sonraki turlarda ise son sıradaki adayın elenmesinin ardından salt çoğunluğu elde etmek yeterli olacak. Bu seçim, 2031 yılına kadar dünya futbolunun geleceğine yön verecek.