Belge 29, Cezayir ile Fas arasında ‘liman savaşını’ başlattı

Kuzey Afrika bölgesinde ekonomik entegrasyon fırsatlarının kaybı ve çeyrek milyar insanı içeren bir pazar için rekabet

Fotoğraf: Majalla
Fotoğraf: Majalla
TT

Belge 29, Cezayir ile Fas arasında ‘liman savaşını’ başlattı

Fotoğraf: Majalla
Fotoğraf: Majalla

Kevser Zantur

Cezayirli yetkililerin doğruluğunu inkâr etmediği bir belgeye göre Cezayir ve Fas arasındaki sınırlar, 10 Ocak 2024 tarihinden itibaren kara, deniz ve hava trafiğine tamamen kapatıldı. Cezayir Bankaları ve Finansal Kurumları Meslek Birliği'ne atfedilen ‘Belge 29’, nakliye veya transit olsun, Fas limanları üzerinden yapılan her türlü ticari işlemin yasaklanmasını şart koşuyor. Bu gerilimi tırmandıran adım, nüfuz mücadelesinin rekabet aşamasından çatışma aşamasına geçmesinin ardından iki ezeli komşunun bölgedeki ticareti kontrol altına almak amacıyla başlattığı ‘karşılıklı vergiler’ bağlamında geldi.

Üzerinde ‘gizlidir’ damgası bulunan Belge 29, Cezayir Bankaları ve Finansal Kurumları Meslek Birliği Başkanı tarafından Cezayir Limanlarının Genel Müdürlerine gönderildi. Anlaşma, ‘Fas limanlarından yeniden nakliye veya transit geçişi sağlayan taşımacılık sözleşmelerine yönelik herhangi bir yerelleştirme sürecinin reddedilmesini’ şart koşuyor.

Belgede, şirketlerin, aktarma veya transit geçişin Fas limanları üzerinden gerçekleşmediğini ekonomik yetkililerden teyit etmesi gerektiği vurgulandı; bunlardan en önemlisi ABD'nin Rabat Büyükelçisi Puneet Talwar, 17 Ocak 2024'te ziyaret etti. Bunların en önemlisi, 17 Ocak 2024'te Cezayir'e yönelik kargo operasyonlarının çoğunun geçtiği liman olan Tanca Med limanını ziyaret etti. Yasak, nakliye maliyetlerinin artmasına, ithal malların fiyatlarının artmasına ve boşaltma sevkiyatlarının gecikmesine neden olacak. Fas medyası, Valencia Limanı’nın, 2024 Mali Kanunu verilerine göre cari yıl için beklenen ithalat değerinin 43,5 milyar dolar olduğu tahmin edilen ve 2025'te 47,4 milyar dolara ulaşması beklenen Cezayir'e alternatif olduğunu doğruladı.

Beklenen yansımalar

Valensiya Limanı, Afrika kıtasının en büyüğü olarak kabul edilen Tangier Limanı'nın rakibi olup yıllık 9 milyon konteyneri aşan kapasitesiyle Akdeniz Havzası'ndaki en büyük konteyner barındırma platformunu temsil ediyor. Dünya Bankası Grubu ve küresel kuruluş Standard & Poor's tarafından yayınlanan 2022 yılı Dünya Konteyner Limanları Performans Endeksi'nin üçüncü baskısına göre, performans kalite endeksi açısından da altıncı sırada yer alıyor.

Tanca-Med limanı, birçok ABD ve uluslararası şirket için Afrika'ya ve ötesine açılan bir kapıdır ve ticareti kolaylaştırmak ve refahı teşvik etmek için verimli ve güvenli operasyonlarını görmek harika. ABD'nin Rabat Büyükelçisi Puneet Talwar

Büyükelçi Talwar'ın ziyareti, yasak tedbirinin kabul edilmesinin geçerliliğinin bir teyidiydi. Ziyaret, Cezayir'in yeni bir düşmanca tırmanış olarak nitelendirdiği bir durumu geniş çaplı bir şekilde yansıtan Fas medyasının manşetlerinde yer aldı. Ayrıca, ABD Büyükelçiliğinin ‘X’ platformundaki hesabından Büyükelçi'nin liman hakkındaki olumlu görüşlerini yayınlandı. Paylaşımda Büyükelçi’nin "Tanca-Med Limanı, ABD’li ve uluslararası birçok şirket için Afrika'ya ve ötesine açılan bir kapıdır. Limanın etkili ve güvenli operasyonlarının ticareti kolaylaştırdığını ve refahı teşvik ettiğini doğrudan görmek harika" ifadelerine yer verildi.

Cezayir'de korumacı ve Fas'ta saldırgan olarak nitelendirilen bu adımın, ekonomik çatışma alanının genişlemesiyle geldiği bir bağlamı, anlamı ve sonuçları vardır. Bu adım, ‘düşman kardeşler’ arasındaki ekonomik çatışmanın alanının genişlediği bir dönemde geliyor. İlişkileri onlarca yıldır bozulmaya ve kötüleşmeye devam eden iki ülke arasındaki bu çatışma, siyasi, diplomatik, güvenlik ve askeri dosyalar üzerinde yoğunlaştı. Son yıllarda, bu çatışma, silahlanma yarışı ve Afrika kıtasında nüfuz ve etki mücadelesi yoluyla açıkça ortaya çıktı.

Deniz ticaretinde rekabet

Limanlar, bu etkiyi gerçekleştirmenin en önemli stratejik ve hayati araçlarından birini temsil eder. Fas, Tanca-Med Limanı gibi limanları kurarak ve geliştirerek uluslararası deniz ticareti eksenlerini kontrol etmeyi amaçlıyor. Fas'ın en önemli yatırımlarından biri, Atlantik Okyanusu'nu Sahra Altı Afrika ülkeleriyle bağlama planının temelini oluşturan Dakhla Limanı'dır. Dakhla limanı, Fas Kralı 6. Muhammed tarafından başlatılan ve Mali, Nijer, Burkina Faso ve Çad ülkelerinin Dışişleri Bakanları’nın 23 Aralık 2023’te Marakeş'te Fas liderleriyle buluştuğunda kabul ettiği, Sahra altı ülkeleri Atlantik Okyanusu'na bağlama planının veya ‘Atlantik Girişimi’nin temel taşını temsil ediyor.

Fas ‘Tanca- Med Limanı’ gibi daha fazla liman kurup geliştirerek uluslararası deniz ticaret merkezlerini kontrol etmeyi amaçlıyor ve Fas'ın en önemli yatırımı Dakhla limanıdır.

Cezayir, müttefiki Moritanya ile birlikte, Sahel Ülkeleri'nde ticareti kontrol etmeye karşı olan bir projeyi yönetiyor. Bu projenin bir parçası olarak, ülkelerinin okyanus kıyısına erişimini güçlendirmek amacıyla Nuakşot Limanı üzerinden okyanusa erişimi arttırıyor. Aynı zamanda, iki ülke arasında serbest ticaret bölgesi oluşturma çalışmalarına başladı. Müttefikler, aynı anda Fas ticaretine sert darbeler indirdi. Cezayir, gemi taşımacılığı operasyonlarının Fas limanları üzerinden geçişine ilişkin işlemlerin yerelleştirilmesini yasaklayarak bu konuda sert bir politika izlerken diğer yandan, Kuzey Afrika ile Batı Afrika arasındaki bağlantı noktasını temsil eden Moritanya, Fas'tan gelen ürünler üzerinde uygulanan gümrük vergilerini arttırma kararı aldı.

Gümrük vergilerinin artırılması, 7 Ocak 2024 tarihinde yürürlüğe girdi ve bu artış oranı yüzde 171'e ulaştı. Bu oran, pratikte Fas ile Moritanya arasındaki Kerkerat Sınır Kapısı üzerinden transit geçişi etkiliyor. Bu stratejik geçiş noktası, Batı Afrika Ekonomik Topluluğu (ECOWAS) bölgesinin bir uzantısı olarak önem taşıyor.

Sahel ülkeleri, dünyanın en tehlikeli bölgelerinden biri olarak artık sadece Fas ve Cezayir arasında ortak bir güvenlik endişesi oluşturmuyor. Bu bölgeler, komşularının ekonomileri için giderek daha fazla stratejik önem taşıyor. Bu durum, bu bölgedeki ticaretin kontrolü için yapılan çekişmelerin arkasındaki gizli nedenleri açıklar. Bu bölge, Rusya/Çin ekseninden bir tarafta ve Batı ülkelerinden diğer tarafta bir jeopolitik sahne haline geldi.

Siyasi ve ekonomik rekabet

İki ülke, diplomatik, siyasi ve ekonomik açıdan, yaklaşık 250-300 milyon nüfusu barındıran bir pazar üzerinde rekabet ediyor. Fas ve Cezayir'in bu bölgede hareket etmeye yönelik çabaları, Fransa ve Avrupa ülkelerinin Sahel bölgesinden çekilmesinin ardında bıraktığı boşluğu doldurma fırsatını temsil ediyor. Faslı Arap Araştırmalar uzmanı Louis Martinez, Fransız gazetesi La Croix’de 19 Ocak 2024 tarihinde yayınlanan bir makalesinde, bölgenin, nüfusunun 250-300 milyon arasında olduğu Sahel bölgesinden çekilen Fransa ve Avrupa'nın ardında bıraktığı bir fırsatı temsil ettiğini ifade etti.

Martinez'e göre, Fas, Sahel ülkeleri için denize açılan bir kapı rolünü üstleniyor ve bu durum, ülkeye ticari avantajlar ve aynı derecede önemli siyasi avantajlar sağlıyor. Bu avantajlardan biri, Fas'ın Batı Sahra üzerindeki gerçek meşruiyetini güçlendirmesidir; bu bölge, Polisario Cephesi ile anlaşmazlık yaşanan bir bölgedir. Öte yandan, Cezayir, ilişkilerindeki dalgalanmalardan faydalanarak özellikle Fas ile olan ilişkilerin karmaşıklığından dolayı Moritanya'ya yöneldi.

İki ülke, yaklaşık çeyrek milyar insanı kapsayan bir pazar için diplomatik, siyasi ve ekonomik olarak rekabet ediyor

Martinez, Sahel ülkelerinin Atlas Okyanusu'na ulaşma arzusunu ifade ederek, bu hedefin Batı Sahra üzerinden gerçekleşmesinin, özellikle Gine Körfezi üzerinden geçen alternatif rotadan daha güvenli ve siyasi açıdan daha istikrarlı olduğunu belirtti. Bu alternatif rotada korsanlık tehlikesi bulunuyor ve bölgesel politik açıdan güvenli ve istikrarlı bir seçenek değil.

Cezayir için umut verici bir pazar

Aynı kaynağa göre dört Sahel ülkesinin gayri safi yurt içi hasılası 9,2 ila 18,4 milyar euro arasında değişiyor.

Batı Afrika ülkeleri, Cezayir için umut vaat eden bir pazar oluşturuyor. Cezayir, ‘ekonomiyi petrol bağımlılığından kurtarma’ amacı güden politikalarının başarılı bir şekilde sonuçlanmasıyla, petrol dışı ihracatını artırmayı başardı. Bu başarıda, gümrük kısıtlamalarının kaldırılması, kara kıtasındaki ülkelerle deniz ve hava seferlerinin artırılması gibi bir dizi kararın etkisi bulunuyor. Ayrıca, ülkenin tarihinde ilk kez yurtdışında şube açma girişimi, Senegal ve Moritanya'da başladı.

dserg
Cezayir'deki Skikda Limanı - Cezayir

Sayılarla ifade edildiğinde, Cezayir, Cezayir Cumhurbaşkanı Abdulmecid Tebbun'a göre, 2019'dan bu yana petrol dışı ihracat hacminde yılda yüzde 30'luk bir artış elde etti. Bu hacim, 2022'de 7 milyar dolar seviyesinden 2023'te 13 milyar dolara sıçradı. Cezayir'in hedefi ise 2025 yılına kadar 15 milyar dolar eşiğini aşıyor.

Öte yandan bankacılık, maden ve hizmet sektörlerindeki stratejik yatırımlarına güvenerek, ortaklıklar ve anlaşmalar kurarak bölgedeki varlığını güçlendiren Fas için Afrika kıtası cazip bir yatırım destinasyonu olarak ortaya çıkıyor. Ayrıca, Fas'ın Afrika'ya olan ihracatı, 2000 yılında 300 milyon dolar (3,7 milyar dirhem) seviyesinden 2021 yılında 4,5 milyar dolar (45 milyar dirhem) seviyesine yükselerek 2022 yılında 6,4 milyar dolar (64 milyar dirhem) seviyesine çıktı.

Deniz taşımacılığı, onlarca yıldır Cezayir ekonomisinin büyümesini engelleyen ikilemlerden biri olarak görülüyor ve daha sonra bu dosya, ulusal iç yetkiler nedeniyle ‘Muradiye Sarayı’ için büyük önem taşıyan bir ulusal güvenlik dosyası haline geldi.

Fas Ekonomi Bakanı, geçtiğimiz yılın Ocak ayında Danışmanlar Meclisi'nde yaptığı bir konuşmada, Afrika ülkeleri ile Fas arasındaki ticaretin büyümesini, Fas bankalarının kıtadaki yaygın ağına bağladı. Ayrıca, Dakhla limanının Afrika pazarına açılan en büyük kapı olacağını vurgulayarak bu büyümeyi destekleyeceğini belirtti.

Fas Maliye Bakanlığı'nın 2022'de yayınladığı raporda, Fas’ın ortaklarına yönelik, kendisini kıtada bölgesel bir merkez haline getirmeyi amaçlayan bir ekonomik strateji izlediği belirtildi.

Dünya Ticaret Bankası'na göre, küresel ticaretin hacmi açısından, malların yüzde 80'den fazlası deniz yoluyla taşınmaktadır ve gönderimlerin yüzde 35'i hacminde ve ticari değeri olan gönderilerin yüzde 60'ından fazlası konteynerlerle sevk ediliyor. Bu, limanların ve onların rolünün giderek artan önemini yansıtıyor.

Fas, Cezayir’in rekabetine hazırlıklı

Fas, Cezayir'in liman altyapısını geliştirmeye yönelik büyük projelerini hem orta hem de uzun vadede, yakından takip ediyor. Fas, şu anda komşusundan hem liman platformlarının büyüklüğü hem de performansı ve verimliliği açısından daha üstün olmasına rağmen, bu rekabete hazırlıklı.

Cezayir ekonomisinin büyümesini onlarca yıldır engelleyen sorunlardan biri olan deniz taşımacılığı, daha sonra Muradiye Sarayı için ulusal güvenlik açısından büyük bir öneme sahip olan bir dosya haline geldi. Bu durum, içsel ve ulusal gereksinimlere ek olarak (ekonomiyi çeşitlendirmek için bir kalkınma planı) Fas ile olan bölgesel çatışma bağlamında ortaya çıkan zorlukları yansıtıyor.

İki açıklama Cezayir’in yönelimlerinin arka planını özetliyor. Eski Cezayir Ulaştırma Bakanı Ammar Tou, ülkesinin yük ve ticaret ithalatının ve ihracatının sadece yüzde 3'ünü kontrol ettiğini, bu oranın 1990 yılında yüzde 30 ila yüzde 35 arasında olduğunu belirtmişti. 2013 yılında ise, Ekonomik Kuruluşlar Başkanları Forumu'nun eski lideri Rıza Hamiyani, ülkesinin limanlarının kötü durumu ve deniz taşımacılığı hizmetlerinin yüzde 97'sini kontrol eden yabancı deniz nakliyat şirketlerinin etkisi nedeniyle her yıl 3 milyar dolar kaybettiği konusunda uyarmıştı.

Cezayir, sömürge döneminden miras kalan denizcilik tesislerini geliştirmedi; bunların en eskisi, 1860 yılında kurulan başkentin limanıdır. Batı komşusuyla arasındaki büyük farkı azaltmak ve yabancı gemicilik şirketlerine, Avrupa limanlarına ve Fas'ın Tanca limanına neredeyse tamamen bağımlılık ve bağımlılığa son vermek için inşaat ve inşaatı hızlandırmayı umuyor.

Cezayir, dünyanın en önemli 30 limanı arasında yer almak için rekabete başlama tarihi olarak 2030'u belirledi. Bu tarih, başkentin batısındaki Şerşel’deki Hamdania Limanı'ndaki çalışmaların tamamlandığı tarihe denk geliyor

Yasak kararı, Tanca limanına olan bağımlılığı sona erdirdi ve Fas limanlarından yapılan nakliye ve gemi geçiş işlemleri için herhangi bir sözleşmeye yer verilmemesi kararı alındı. Bu durumda, İspanya, Portekiz ve Marsilya limanları, Fas limanlarından yapılan nakliyat ve gemi geçiş işlemlerine alternatif olacak.

Cezayir gaz ihracat operasyonları üç özel liman aracılığıyla güvence altına alınıyor: Arzew, Skikda ve Bejaia limanları. Ülkenin geri kalan limanları ise sadece taşıma malzemelerini boşaltma veya yükleme hizmetlerinin minimum gereksinimlerini karşılamakta zorlanıyor. Eski Cezayir Ulaştırma Bakanı Lazhar Hani, daha önce, Cezayir, 2019 yılında limanlardaki konteyner boşaltma gecikmeleri ve kira maliyetlerinin artması nedeniyle yaklaşık 1 milyar dolar (9.7 milyar Cezayir dinarı) zarar yaşadığını dığrulamıştı.

Bu faktörlere ek olarak, petrol fiyatlarının çöküşü krizlerinde döviz rezervlerinin erozyonu da söz konusu. Bu durum, Cezayir'i, 2022 yılından bu yana deniz ve hava yolu taşımacılığı için bir geliştirme planı oluşturmak, 55 liman tesisinin yönetim mekanizmalarını gözden geçirmek zorunda bıraktı. Bu limanlar, bin 650 kilometre uzunluğundaki kıyı şeridine yayılmış olup bunların içinde 7 tanesi yük taşımacılığına, 3 tanesi ise petrol ürünlerinin taşınmasına özel ticaret limanlarıdır.

Cezayir, dünyanın en önemli 30 limanı arasında yer almak için rekabete başlama tarihi olarak 2030'u belirledi. Bu tarih, Cezayir'in Afrika'daki ticareti kontrol etmesini sağlayacak bir deniz üssüne dönüştürme hedefi ışığında, başkentin batısındaki Şerşel'deki Hamdania limanındaki çalışmaların tamamlanmasıyla aynı zamana denk geliyor.

Proje tamamlama süreci birkaç engelle karşılaştı. ‘İpek Yolu’ girişimi kapsamında, Cezayir Ulusal Yatırım Fonu ile Çin Bankası Exim arasında uzun vadeli bir kredi anlaşması imzalandı ve Şanghai Limanları şirketi tarafından yönetilecekti. Ancak proje birkaç yıl boyunca ilerlemedi ve nihayet 28 Haziran 2022'de Tebbun'un Çin ziyareti sırasında tekrar gündeme geldi.

Limanın alanı 300 hektarı aşmakta (3 kilometrekare), 23 rıhtımı içermekte ve yılda 6.5 milyon konteyneri işleme, ayrıca 25 milyon ton taşıma kapasitesine sahip. Yeniden canlandırılması, Cezayir deniz taşımacılığı alanında bir devrime olanak sağlayacak. Komşular arasında deniz hakimiyeti ve nakliye trafiğinin kontrolü için rekabetin artması bekleniyor, limanlar için yönlendirilen yatırımların izlenmesinde bir yarışın başlamasına neden olabilir.

Tanca limanı, hayati coğrafi konumuyla Cebelitarık Boğazı'na hakim olması ve Afrika ile Avrupa kıtalarını, Akdeniz'i ve Atlantik Okyanusu'nu birbirinden ayırması nedeniyle Fas ekonomisinin gurur kaynağı ve arteri haline geldi.

Bu yılın başında Fas, Tanca Med Limanı için 714 milyon dolarlık fon tahsis edilecek yeni bir genişleme projesini duyurdu.

Fas, liman altyapısı ve lojistik gelişimini bir öncelik haline getirdi. Ülkede uluslararası ticaret için açık olan 14 liman bulunmakta ve bu limanlar, ülkenin ihracat ve ithalat işlemlerinin yüzde 96'sını karşılıyor. Fas, Akdeniz'in batısındaki Nador Limanı ve Atlantik kıyısındaki Dakhla Limanı için uluslararası standartlarda yatırımlar yaptı, bununla birlikte ticaret filosu oluşturma hedefleri doğrultusunda önlemler aldı.

Tanca Limanı, Fas ekonomisinin bir gururu ve ana arteri haline geldi. Coğrafi konumuyla Cebelitarık Boğazı'na bakan liman, Afrika ve Avrupa kıtalarını, Akdeniz'i ve Atlantik Okyanusu'nu birbirinden ayıran stratejik bir noktada bulunuyor. Aynı zamanda kuzey ve güney ülkeleri arasında bir bağlantı noktasıdır ve dünya çapında 180'den fazla limanı birbirine bağlıyor.

Bugün, bu liman, uluslararası deniz trafiğini engelleyen Kızıldeniz krizinden potansiyel bir fayda sağlıyor gibi görünüyor. Marsilya Limanı Başkanı Christine Cabau-Woehrel’in 19 Ocak 2024 tarihinde Reuters'a yaptığı açıklamaya göre, Kızıldeniz'deki savaşın devam etmesi durumunda olası senaryolardan biri, uluslararası gemilerin şu anda alternatif bir rota olan Ümit Burnu’ndan Fas'a yönelmesidir. Diğer gemiler ise Akdeniz üzerinden malları taşımak için Fas'a ulaşmak üzere hareket edebilir.

Ticaret borsalarının çöküşü

Ambargonun uygulanmasının sonuçları arasında, geçen yıl yaklaşık yüzde 70 düşüş gösteren Fas ve Cezayir arasındaki ticaret değerinde bir çöküş olması muhtemeldir.

İkili ilişkilerin, Cezayir'in 2021 yılının Ağustos ayında Fas ile diplomatik ilişkileri ‘kalıcı olarak’ keseceğini duyurmasından bu yana en kötü durumda olduğu belirtiliyor.

Fas'ın Cezayir'den ana ithalatı doğal gazdır. Cezayir Ekim 2021'de sözleşmeyi yenilememeye karar vermeden önce Rabat, doğalgaz boru hattının kendi topraklarından Avrupa'ya geçmesi karşılığında bundan pay alıyordu.

Cezayir'den gelen doğalgaz, Fas'ın Cezayir'den yaptığı en önemli ithalatlar arasında yer alıyor. Rabat, Cezayir'in gaz boru hattının Fas toprakları üzerinden Avrupa'ya geçişi karşılığında bir pay alıyordu. Ancak, Cezayir, Ekim 2021'de sözleşmeyi yenilememe kararı alarak bu durumu değiştirdi. Bu kararın ardından Rabat, Fas topraklarındaki borunun bir kısmını kullanarak dünya pazarlarından sıvılaştırılmış doğal gaz elde etmek için İspanya üzerinden bir yol izlemeye karar verdi.

İlişkilerin süregelen gerilimi, ‘Mağrip Ekonomik Entegrasyonu’ fırsatlarını ortadan kaldırdı. Uluslararası Para Fonu, bu bölgenin, yaklaşık 100 milyon nüfuslu bir bölgesel pazarı içeren dünyanın en az entegre olan bölgelerinden biri olduğunu belirtiyor. Bölgedeki ülkeler arası ticaretin toplam ülkelerinin yüzde 5'in altında olduğu bir ortamda, entegrasyon düzeyi düşük görünüyor.

Fas-Cezayir anlaşmazlığı, aralarındaki Kum Savaşı'ndan (Ekim 1963) bu yana yarım yüzyılı aşkın süredir devam eden gerilimlerin, rekabetlerin ve tehlikeli suçlama alışverişlerinin ürünü olması nedeniyle her türlü senaryoya açıktır. Bu çatışmayı, Batı Sahra meselesi üzerindeki çekişme izledi. Sonuç olarak ilişki özellikle Rabat ve Tel Aviv arasındaki normalleşme sonrasında net bir düşmanlığa dönüştü.

* Şarku’l Avsat tarafından Al Majalla dergisinden tercüme edilmiştir.



ABD hesaplarındaki değişimden sonra Suriye: Kürt bileşen için yeni sürece dair bir okuma

Suriye'nin kuzeyindeki Meskene'den çekilmesinin ardından SDG mevzilerini ele geçiren Suriyeli askerler bir tankın üzerinde, 17 Ocak 2026 (AFP)
Suriye'nin kuzeyindeki Meskene'den çekilmesinin ardından SDG mevzilerini ele geçiren Suriyeli askerler bir tankın üzerinde, 17 Ocak 2026 (AFP)
TT

ABD hesaplarındaki değişimden sonra Suriye: Kürt bileşen için yeni sürece dair bir okuma

Suriye'nin kuzeyindeki Meskene'den çekilmesinin ardından SDG mevzilerini ele geçiren Suriyeli askerler bir tankın üzerinde, 17 Ocak 2026 (AFP)
Suriye'nin kuzeyindeki Meskene'den çekilmesinin ardından SDG mevzilerini ele geçiren Suriyeli askerler bir tankın üzerinde, 17 Ocak 2026 (AFP)

Ömer Önhon (Türkiye'nin Suriye eski büyükelçisi)

2026 Münih Güvenlik Konferansı, “Trump dönemi” olarak adlandırılan dönemde kurallara dayalı uluslararası düzenin yeniden çizildiği, tarihi açıdan çok önemli bir anda toplandı. Münih salonlarında, Almanya Şansölyesi Friedrich Merz ve ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio'nun yanı sıra diğer üst düzey yetkililer tarafından, hızlı dönüşümlere ilişkin analizlerini ve bir sonraki aşamanın gidişatına dair öngörülerini sunan son derece önemli konuşmalar yapıldı.

Bu bağlamda, Suriye Kürt sorunu özel bir ilgi gördü. Konferansa Suriye'den katılanlar arasında Suriye Demokratik Güçleri (SDG) Lideri Mazlum Abdi ve Dış İlişkiler Dairesi Eşbaşkanı İlham Ahmed yer aldı. Toplantıya Irak Kürdistan Bölgesel Yönetimi Başkanı Neçirvan Barzani de katıldı.

Suriye iç savaşı yıllarında Kürtler, Amerikan desteğinden yararlanarak ve DEAŞ'a karşı savaşta Washington ve müttefikleriyle iş birliği yaparak askeri ve siyasi olarak yeniden örgütlendiler. Birkaç yıl içinde SDG, Deyrizor ve Rakka gibi Arap nüfusun ağırlıklı olduğu bölgeler de dahil olmak üzere Suriye topraklarının neredeyse üçte birini kontrol altına aldı. Buna stratejik petrol sahaları, sınır kapıları, barajlar ve su yolları ile geniş tarım arazileri de dahildi.

Fakat bu durum, Suriye ordusunun geçen ocak ayında SDG'yi geri çekilmeye zorlayan ve ülkedeki siyasi ve askeri dengeyi yeniden kuran büyük ölçekli saldırı başlatmasıyla dramatik bir şekilde değişti. Bunun sonucunda SDG kontrol ettiği toprakların en az yüzde 80'ini, petrol sahalarından oluşan ana gelir kaynağını ve saflarındaki Arap aşiret unsurlarının desteğini kaybetti, ayrıca uzun süredir sahip olduğu koşulsuz Amerikan desteğinde de bir gerileme yaşandı.

Washington'da, Kürt lobisi ile SDG yanlısı lobi, ABD savunma kurumlarında halen eski müttefiklerine güvenen önemli bir nüfuza sahip

 Bu atılım, esasında Başkan Donald Trump'ın Şam, SDG ve Türkiye'ye yönelik politikasındaki değişimin sonucuydu; birçok gözlemci bunu Washington'un yeni bir Kürtleri terk etme bölümü olarak görüyor. Diplomatik çevrelerde dolaşan anlatılara göre ABD'nin Suriye Özel Temsilcisi Tom Barrack, 30 Ocak anlaşmasıyla sonuçlanan Erbil görüşmeleri sırasında SDG Lideri Mazlum Abdi'ye, ABD'nin onlar adına askeri müdahalede bulunmayacağını ve SDG'nin yeni gerçekliğe uyum sağlaması gerektiğini bildirdi.

Bununla birlikte, Kürt lobisi ile SDG yanlısı lobi, Washington'da hâlâ önemli bir nüfuza sahip. ABD savunma kurumları içindeki eski müttefiklerine, Senatör Lindsey Graham da dahil olmak üzere kendilerine sempati duyan Kongre üyelerine ve İsrail yanlısı lobi gruplarına güveniyorlar. Bu taraflar, yönetimin yaklaşımını yeniden şekillendirmeye çalışarak, endişelerini önce Başkan Yardımcısı J.D. Vance'e, ardından da Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile yakın bir çalışma ilişkisi bulunan Başkan Trump'a iletmeyi başardılar.

10 Mart'ta Şam'da imzalanan anlaşma sırasında Cumhurbaşkanı Ahmed eş-Şara ve Suriye Demokratik Güçleri Lideri Mazlum Abdi (SANA/AFP)10 Mart'ta Şam'da imzalanan anlaşma sırasında Cumhurbaşkanı Ahmed eş-Şara ve Suriye Demokratik Güçleri Lideri Mazlum Abdi (SANA/AFP)

Bu adımlar, Suriye meselelerini takip edenlerin uzlaşma olarak nitelendirdiği bir çözümün formüle edilmesine katkıda bulundu. 30 Ocak tarihli anlaşma, SDG'ye 4 Ocak tarihli taslakta yer alanlardan daha az, ancak 18 Ocak tarihli teklifte sunulanlardan daha fazla taviz verdi.

Münih'te, SDG temsilcileri, ABD Dışişleri Bakanı Marco Rubio, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, Senatör Lindsey Graham ve Almanya Dışişleri Bakanı Johann Wadephul da dahil olmak üzere etkili isimlerle bir dizi üst düzey görüşme gerçekleştirdi. Cumhurbaşkanı Macron, Mazlum Abdi ve güçlerini “özgürlük savaşçıları” olarak nitelendirdi ve onlara sürekli destek çağrısında bulundu. Macron'un sözleri, Suriyeli Kürtlerin sivil ve eğitim haklarının korunması ve tam olarak tanınmasına yönelik desteğini yeniden teyit eden Avrupa Parlamentosu'nun 12 Şubat tarihli kararında da yankı buldu. Buna ek olarak Fransa, ABD ile birlikte, diplomatik sürecin önemli bir kolaylaştırıcısı olarak konumlanarak, Kürt haklarını garanti altına alırken, aynı zamanda devlet yapılarına entegrasyon ile sonuçlanacak düzenlemelerin formüle edilmesine katkıda bulundu.

Münih'teki ABD-Suriye görüşmesi, Dışişleri Bakanı Marco Rubio'nun heyetleri ile birlikte Suriyeli mevkidaşı Esad eş-Şeybani ve SDG Lideri Mazlum Abdi ile bir araya gelmesi nedeniyle önemli bir sembolik ağırlık taşıyordu

Münih'teki ABD-Suriye görüşmesi, Dışişleri Bakanı Marco Rubio'nun heyetleri ile birlikte Suriyeli mevkidaşı Esad eş-Şeybani ve SDG Lideri Mazlum Abdi ile bir araya gelmesi nedeniyle önemli bir sembolik ağırlık taşıyordu. Görüşmelerin içeriğine ilişkin gizliliğe rağmen, ABD Özel Temsilcisi Tom Barrack X platformundan yaptığı paylaşımda, toplantının önemini vurgulayarak, bunu “bir resim bin kelimeye bedeldir... yeni bir başlangıç” olarak nitelendirdi.

SDG yetkilisi İlham Ahmed ve Mazlum Abdi'nin, birleşik bir Suriye heyetinin parçası olarak değil de bağımsız olarak orada bulunmaları da dikkat çekti. Buna rağmen, Rubio, Senato üyeleri ve Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan ile ortak toplantılara katıldılar. Abdi, uluslararası topluma kendisini pragmatik ve sorumlu bir ortak olarak sunmaya çalışarak, mutedil ve uzlaşmacı bir tavır sergiledi.

Ankara resmi bir yanıt vermese de Türk medyası Abdi'nin Münih'e gitmesine ve konferansa katılmasına izin verilmesi kararını sert bir şekilde hedef aldı. Zira Türkiye, kendisi ile devam eden temaslara rağmen, SDG'yi terör örgütü ve Kürdistan İşçi Partisi'nin (PKK) bir uzantısı olarak sınıflandırmaya devam ediyor. MİT Başkanı İbrahim Kalın'ın Münih'te bulunması da Abdi ile olası bir özel görüşme hakkında spekülasyonlara neden oldu; ancak somut kanıtların yokluğunda bu haberleri doğrulamak zor.

Suriye'nin kuzeydoğusundaki Tabka'da, SDG’li bir kadın savaşçının parçalanmış heykelinin üzerine çekilen Suriye bayrağı, 18 Ocak 2026 (Reuters)Suriye'nin kuzeydoğusundaki Tabka'da, SDG’li bir kadın savaşçının parçalanmış heykelinin üzerine çekilen Suriye bayrağı, 18 Ocak 2026 (Reuters)

İlerleyen Suriye hükümet güçleri karşısında geri çekildikten ve etkisi Haseke ile Kobani (Ayn el-Arap) çevresindeki dar bölge ile sınırlı kaldıktan sonra, bir zamanlar Suriye çatışmasının en büyük kazananı olarak kabul edilen SDG, kesin bir yenilgi yaşamış gibi görünüyor. Ancak yakından bakıldığında daha karmaşık bir tablo ortaya çıkıyor. Kürtler, siyasi ve askeri bir güç olarak resmi olarak tanındı ve “Kürt bölgeleri” kavramı resmi çerçevelere dahil edildi. Haseke şu anda Kürt bir yetkili tarafından yönetiliyor ve bu da Kürt bölgesi statüsünü pekiştiriyor. Suriye Ordusu içinde, komuta yapılarını ve silahlarını koruyan eski SDG savaşçılarından dört tugay oluşturuldu ve Derik, Kamışlı, Haseke ve Kobani dahil olmak üzere ağırlıklı olarak Kürt bölgelerinde konuşlandırıldı.

Kurumsal düzeyde, Kürtçe ulusal dil olarak tanındı ve Kürt toplumu eğitim alanında ayrıcalıklar elde etti. Bu düzenleme, etnik bütünlük ve birleşik ve coğrafi olarak bitişik bir Kürt bölgesinin yokluğu açısından Suriye'nin koşullarındaki temel farklılıkla birlikte Irak'taki modele benziyor.

İlerleyen Suriye hükümet güçleri karşısında geri çekildikten ve etkisi Haseke ile Kobani (Ayn el-Arap) çevresindeki dar bir bölge ile sınırlı kaldıktan sonra, bir zamanlar Suriye çatışmasının en büyük kazananı olarak kabul edilen SDG, kesin bir yenilgi yaşamış gibi görünüyor

Suriye çatışmasında kilit bir oyuncu olan Türkiye, savaş sırasında Suriye'deki uzun süreli güç boşluğunun sonuçlarını deneyimledikten sonra, sınırlarını ve topraklarını terör örgütlerinden ve yetkisiz yabancı aktörlerden koruyabilecek merkezi bir hükümete dayalı istikrarlı ve güvenli bir Suriye devleti istiyor.

Gerçekten de Türkiye'nin Şam üzerindeki etkisi olmasaydı, SDG nihayetinde üzerinde anlaşılanlardan çok daha elverişli şartlar elde ederdi. Ankara, başından beri bu güçlerin tamamen dağıtılması ve silahsızlandırılması konusunda ısrar etti ve Türk yetkililer, saflarındaki Suriyeli olmayan savaşçıların ayrılmalarını talep etti. SDG üyelerinin Suriye ordusuna entegre edilmesi ilkesini, bunun birleşik askeri birlikler şeklinde değil, bireysel olması şartıyla kabul etti.

 Almanya Şansölyesi Friedrich Merz, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron ve İngiltere Başbakanı Keir Starmer, Münih Güvenlik Konferansı sırasında düzenlenen E-3 toplantısının başlangıcında bir arada, Münih, 13 Şubat 2026 (AFP) Almanya Şansölyesi Friedrich Merz, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron ve İngiltere Başbakanı Keir Starmer, Münih Güvenlik Konferansı sırasında düzenlenen E-3 toplantısının başlangıcında bir arada, Münih, 13 Şubat 2026 (AFP)

Bu koşullar arasında, yaklaşık 1000 Suriyeli olmayan savaşçının Suriye topraklarından Kuzey Irak'a çekilmesi, şimdiye kadar uygulanan tek somut adım olarak öne çıkıyor. Buna rağmen Ankara, bu aşamada bu konu ile ilgili açıkça gerilimi artırmaktan veya önemli bir baskı uygulamaktan kaçındı. Zira Türk yönetimi, Türkiye içindeki Kürt taraflarla devam eden barış süreci ışığında, Suriye'deki politikalarını, özellikle SDG ve genel olarak Kürt meselesini ele alma şeklinin iç siyasi sonuçlarıyla dengelemeye çalışıyor.

Buna binaen, Suriye dosyası, Türkiye'nin ulusal güvenlik denkleminde temel bir unsur ve özellikle 2027 seçimlerinin yaklaşmasıyla birlikte iç politikada önemli bir faktör haline geldi. Zira iktidardaki Adalet ve Kalkınma Partisi (AKP), barış sürecinde ilerleme kaydederek Kürt seçmen tabanını genişletmeyi hedefliyor.

Sonraki adımlar büyük ölçüde Şam ile SDG arasındaki anlaşmaların nasıl uygulanacağına bağlı olacak; ancak anlaşmaların şartlarına dair yorumlarda devam eden farklılıklar var ve SDG Lideri Mazlum Abdi bu farklılıkları, özde değil, terminolojide bir anlaşmazlık olarak nitelendirdi. Şarku’l Avsat’ın Al Majalla’dan aktardığı analize göre cevap bulmamış bir diğer soru ise bu düzenlemelerin beklenen Suriye anayasasına dahil edilip edilemeyeceği ve eğer edilecekse hangi biçimde olacağıdır. Mazlum Abdi ve İlham Ahmed, Kürtlerin eğitim ve kültür haklarıyla ilgili 13 sayılı kararnamenin anayasaya dahil edilmesi çağrısında bulundular. Abdi ayrıca özerk yönetimin Suriye devlet kurumlarına entegre edilmesi gerektiğini vurguladı.

Suriye sorunu, Türkiye'nin ulusal güvenlik denkleminde temel bir unsur ve iç politikasında önemli bir faktör haline geldi

 Ancak Abdi'nin son zamanlarda Suriye, Türkiye, Irak ve İran’daki “Kürdistan'ın dört parçası” ifadesine yaptığı atıflar ve Kürtlerin ortak bir siyasi otorite altında birleşmesi çağrısı, Ankara'da ve başka yerlerde mevcut endişeleri derinleştiriyor.

Suriye içinde, Sünni Arap çoğunluğun ve diğer grupların -Dürziler, Aleviler, Türkmenler ve Hristiyanlar- Kürtlere verilen ayrıcalıklara verdiği tepki, potansiyel gerilimlere işaret ediyor. Güneyde, geniş çaplı çatışmaların yerini kırılgan bir sakinliğin aldığı Dürziler arasında temkinli bir huzursuzluk hakimken, liderleri Şam'ın Kürt meselesini nasıl ele alacağını yakından takip ediyor. Kuzey ve güney Suriye arasında komşu ülkelerin pozisyonlarında temel bir farklılık bulunuyor. Kuzeyde Türkiye, Şam'ı SDG’ye karşı desteklerken, güneyde İsrail, Şam'a karşı olan Dürzi gruplara destek verdi.

Şam'ın karşı karşıya olduğu en büyük meydan okuma, savaşın harap ettiği bir ülkenin yeniden inşası ve zor durumdaki bir ekonominin canlandırılmasıdır; ne var ki azınlıkların şikayetleri ele alınmadan ve çözülmemiş siyasi anlaşmazlıklar giderilmeden bu yolda ilerlenemez. Bu hassas denklem, Suriye Devlet Başkanı Ahmed Şara için önemli bir sınav teşkil edecek; zira kendisi iç güçler, azınlıklarla ilişkiler ve dış güçlerin çatışan çıkarları arasında dengeyi aynı anda yönetme göreviyle karşı karşıyadır.


Lübnan Cumhurbaşkanı, İsrail'in hava saldırılarını kınayarak, bu saldırıların ülkede istikrarın sağlanmasına yönelik çabaları baltalamayı amaçladığını söyledi

 Lübnan'ın doğusundaki Bekaa Vadisi bölgesinde bulunan Bednayel köyünde, İsrail hava saldırılarının ardından ağır hasar gören bina (AFP)
Lübnan'ın doğusundaki Bekaa Vadisi bölgesinde bulunan Bednayel köyünde, İsrail hava saldırılarının ardından ağır hasar gören bina (AFP)
TT

Lübnan Cumhurbaşkanı, İsrail'in hava saldırılarını kınayarak, bu saldırıların ülkede istikrarın sağlanmasına yönelik çabaları baltalamayı amaçladığını söyledi

 Lübnan'ın doğusundaki Bekaa Vadisi bölgesinde bulunan Bednayel köyünde, İsrail hava saldırılarının ardından ağır hasar gören bina (AFP)
Lübnan'ın doğusundaki Bekaa Vadisi bölgesinde bulunan Bednayel köyünde, İsrail hava saldırılarının ardından ağır hasar gören bina (AFP)

Lübnan Cumhurbaşkanı Joseph Avn, İsrail'in dün gece karadan ve denizden Sayda (Sidon) bölgesini ve Bekaa Vadisi'ndeki kasabaları hedef alan saldırılarını şiddetle kınayarak, "Bu saldırıların devam etmesi, Lübnan'ın başta Amerika Birleşik Devletleri olmak üzere dost ülkelerle istikrarı sağlamak ve İsrail'in Lübnan'a yönelik düşmanlıklarını durdurmak için yürüttüğü diplomatik çabaları ve girişimleri engellemeyi amaçlayan açık bir saldırganlık eylemidir" dedi.

Ulusal Haber Ajansı, Avn'un şu sözlerini aktardı: "Bu baskınlar, Lübnan'ın egemenliğinin yeni bir ihlalini ve uluslararası yükümlülüklerin açık bir şekilde çiğnenmesini temsil ediyor ve uluslararası toplumun iradesine, özellikle de Birleşmiş Milletler'in 1701 sayılı Kararına tam uyulmasını ve tüm hükümlerinin uygulanmasını öngören kararlarına karşı bir saygısızlığı yansıtıyor."

Bölgede istikrarı destekleyen ülkelere, "Lübnan'ın egemenliğini, güvenliğini ve toprak bütünlüğünü korumak ve bölgeyi daha fazla gerilim ve gerginlikten kurtarmak için saldırıları derhal durdurma ve uluslararası kararlara saygı gösterilmesi yönündeki sorumluluklarını üstlenmeleri" çağrısını yineledi.

Şarku’l Avsat’ın aldığı bilgiye göre İsrail ordusunun Lübnan'ın doğusundaki Hizbullah komuta merkezlerini hedef aldığını söylediği baskınlarda en az 6 kişi öldü ve 25 kişi de yaralandı.


"Barış Konseyi"... Trump'ın vaatlerinin yeni bir sınavı

 Barış Konseyi Konferansı Katılımcıları- 19 Şubat 2026 (AFP)
Barış Konseyi Konferansı Katılımcıları- 19 Şubat 2026 (AFP)
TT

"Barış Konseyi"... Trump'ın vaatlerinin yeni bir sınavı

 Barış Konseyi Konferansı Katılımcıları- 19 Şubat 2026 (AFP)
Barış Konseyi Konferansı Katılımcıları- 19 Şubat 2026 (AFP)

Washington, önceki gün Barış Konseyi'nin resmi açılışına tanık oldu. Bu hamleyi ABD Başkanı Donald Trump, kendisini bir barış başkanı olarak tanıtarak ve mesajını öncelikle Amerikan kamuoyuna yönelterek siyasi söyleminin merkezine yerleştirdi. Amerika Birleşik Devletleri artık dış politika dosyalarının iç mücadelenin bir parçası haline geldiği ve her diplomatik hamlenin seçmenler önünde Amerikan rolünün imajının yeni bir sınavı olduğu bir seçim yılına giriyor.

İran ile gerginliğin artmasıyla birlikte bölgedeki büyük askeri yığılma göz önüne alındığında şu soru gündeme geliyor: "İran'a önümüzdeki iki hafta içinde askeri bir saldırı düzenlenmesi durumunda Gazze ile ilgili müzakere edilen iyimser planlar nasıl gerçekçi olabilir?"

Öte yandan, "Gazze Şeridi Yönetimi Ulusal Komitesi"nin geçen akşam Geçici Polis Gücü'nde iş başvurularının alınmaya başlanacağını duyurmasının hemen ardından, Gazze'deki gençler başvurularını yapmak için yarışa girdiler.