Ukrayna'nın yanında savaşan Ruslar, neden Özgür Rusya Lejyonu'nda yer aldıklarını anlattı

Sezar kod adlı asker, "Sizin önünüzde Tolstoy ve Dostoyevski'nin anlattığı Rus erkeklerinden bir örnek var" diyor

Birliğin sözcüsü konumundaki "Sezar" ailesini de Ukrayna'ya taşımış (AFP)
Birliğin sözcüsü konumundaki "Sezar" ailesini de Ukrayna'ya taşımış (AFP)
TT

Ukrayna'nın yanında savaşan Ruslar, neden Özgür Rusya Lejyonu'nda yer aldıklarını anlattı

Birliğin sözcüsü konumundaki "Sezar" ailesini de Ukrayna'ya taşımış (AFP)
Birliğin sözcüsü konumundaki "Sezar" ailesini de Ukrayna'ya taşımış (AFP)

Savaşın en sıcak noktalarından Bahmut'ta çömelen asker, elindeki roketatarla Rus güçlerini hedef alıyor. Ancak bir tuhaflık var zira bulunduğu birlik Ukraynalılardan değil, Ruslardan oluşuyor.  
ABD'nin tanınmış gazetelerinden The New York Times (NYT) kendi yurttaşlarına karşı Ukrayna safında savaşan Rus vatandaşlarından oluşan Özgür Rusya Lejyonu'yla görüştü. 
Birliktekiler, istilaya karşı olduklarını ve Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin'i sevmediklerini belirterek bu birlikte yer aldıklarını söylüyor. Kendilerinin ya da akrabalarının özellikle hedef alınmasından endişelenen askerler, gerçek isimlerini vermekten kaçınıyor çünkü geçen hafta Rusya'da Başsavcılık, Özgür Rusya Lejyonu'nun terör örgütü olarak ilan edilmesi için Yüksek Mahkeme'ye başvuruda bulundu. 
Sezar kod adını benimseyen biri, aslen St. Petersburglu olduğunu belirterek şu ifadeleri kullanıyor:
"Gerçek bir Rus erkeği, saldırı amaçlı bir savaşa katılmaz, çocuklara tecavüz etmez, kadınları ve yaşlıları öldürmez. Bu yüzden hiçbir pişmanlık taşımıyorum zira işimi yaptım ve onlardan çok adam öldürdüm. Sizin önünüzde Tolstoy ve Dostoyevski'nin anlattığı Rus erkeklerinden bir örnek var. Ben o tarz bir adamım, onlar değil. Onlar Rus değil."
Eskiden Rus milliyetçisi olduğunu belirten 50 yaşındaki asker, sözlerini "Benim amacım yalnızca Ukrayna halkını korumak değil. Eğer bu aşamadan sağ çıkarsam ve tüm Ukrayna toprakları özgürleştirilirse kesinlikle elimde silahımla Kremlin rejimini devirmek için mücadeleye devam edeceğim" diye sürdürüyor.
Önceleri ABD'nin terör örgütü olarak kabul ettiği Rus Emperyal Hareketi'nde yer alan Sezar, Kırım'ın işgali mevzubahis olunca onlarla bağını kestiğini söylüyor. Ukraynalı üst düzey bir asker de geçmişine rağmen Sezar'dan şüphelenmek için bir gerekçeleri olmadığını ifade ediyor.
Miami ismini kullanan 32 yaşındaki askerse, kendi durumlarını ailelerine açıklamakta zorlandıklarını belirtiyor:
"Tüm gerçeği anlamıyorlar. Kötü insanların burada yaşadığı onlara söyleniyor ve onlar da inanıyor. Dünyanın en büyük ikinci ordusunun sıradan insanları öldürebileceğine inanmıyorlar."
Zaza diye bilinen bir asker de şöyle konuşuyor:
"Biz buraya bir şey kanıtlamaya gelmedik. Ukrayna toprağından tüm Rus güçlerinin tamamen çıkması için Ukrayna'ya yardım etmeye ve Rusya'nın Putin'den kurtulmasına katkıda bulunmaya geldik."
20 yaşından genç gözüken Zaza, savaş karşıtı paylaşımları yüzünden kapısına dayanıldığını görünce ülkesinden kaçtığını anlatıyor. "Bu kadar genç bir yaşta siyasi düşüncelerimden ve dünya görüşümden bahsetmemem gerekiyor çünkü bunlar henüz tam oturmadı ama ülkenizi tek bir kötü adam ele geçirince bizzat kolları sıvamak gerekiyor" diyor.
Bazıları zaten Ukrayna'da yaşadıklarını ve Rusya vatandaşı da olsalar yerleştikleri yeri savunmaları gerektiğini hissettiklerini söylüyor. 
Savaşın başlangıcından bu yana neredeyse bir yıl geçti ancak onların adını pek duyan olmadı. Bunun iki sebebi var: Onları Rusya'dan korumak ve Ukrayna ordusunun Rusya vatandaşlarının çabasını ön plana çıkarmak istememesi. Yetkililer, şu anda yüzlercesinin Bahmut çevresinde konuşlandığını ve başlarında Ukraynalıların olduğunu söylüyor. 
Ukrayna askeri istihbaratı sözcüsü Andriy Yusov'un NYT'ye yaptığı açıklamaya göre, istilanın ilk zamanlarında Ukrayna'daki yasalar Rusya vatandaşlarının orduya katılmasına izin vermezken ağustosta durum değişti. Böylece Özgür Rusya Lejyonu da artık resmen mücadeleye katıldı. 
Yusov, çok fazla Rus ajanın bu birliğe sızmaya çalışırken yakalandığını belirtiyor. Birliğe katılan Rus askerler, "yalan makinesi" diye de bilinen poligraf testinden geçtiklerini ve sabıkalarının sıkı taramaya tabi tutulduğunu söylüyor. 
Ukrayna'nın Bölgesel Savunması için Uluslararası Lejyon'a bağlı olan bu askerlerin yanında ABD, Birleşik Krallık, Belarus ve Gürcistan gibi pek çok ülkeden savaşçı bulunuyor. 
24 Şubat 2022'de başlayan savaşta Kiev yönetimine göre 140 bine yakın Rus askeri öldü. Moskova'ysa en son 2022 eylülünde konuyla ilgili açıklama yaparak 6 binden az askerinin öldüğünü öne sürmüştü. 
Norveç Savunma Bakanı General Eirik Kristoffersen, 22 Ocak'ta Norveç televizyonuna yaptığı açıklamada, Rusya tarafında 180 bin kişinin öldüğü veya yaralandığı, Ukrayna ordusu için bu sayının 100 bine ulaştığı tahmininde bulunmuştu. Kristoffersen, Ukrayna'da ayrıca 30 bin sivilin de öldüğünü bildirmişti.

Independent Türkçe, The New York Times, Newsweek



Lübnan, Washington'da müzakere etmekte ısrar ediyor

Lübnan Cumhurbaşkanlığı, Parlamento Başkanı'nın ABD'nin Lübnan Büyükelçisi Michel Issa'yı kabul ettiğini bildirdi
Lübnan Cumhurbaşkanlığı, Parlamento Başkanı'nın ABD'nin Lübnan Büyükelçisi Michel Issa'yı kabul ettiğini bildirdi
TT

Lübnan, Washington'da müzakere etmekte ısrar ediyor

Lübnan Cumhurbaşkanlığı, Parlamento Başkanı'nın ABD'nin Lübnan Büyükelçisi Michel Issa'yı kabul ettiğini bildirdi
Lübnan Cumhurbaşkanlığı, Parlamento Başkanı'nın ABD'nin Lübnan Büyükelçisi Michel Issa'yı kabul ettiğini bildirdi

Lübnan, İsrail ile yürütülecek müzakerelerin Washington’da yapılmasında ısrar ediyor. Beyrut yönetimi, bu tercihle ABD’nin ağırlığından yararlanarak kendi pozisyonunu güçlendirmeyi hedeflerken, müzakere sürecine katılmaya hazır olduğunu vurguluyor. Bu çerçevede, Lübnan Meclis Başkanı Nebih Berri, Şarku’l Avsata yaptığı açıklamada, hafta sonunda sona erecek ateşkesin uzatılmasına yönelik bir Amerikan girişiminin bulunduğunu belirtti. Bu gelişme, ateşkesin kalıcı hale getirilerek yeni bir sürecin başlatılabileceği yönündeki beklentileri güçlendiriyor.

Öte yandan, doğrudan müzakerelere hazırlık kapsamında ikinci tur görüşmelerin perşembe günü Washington’da yapılması bekleniyor. Bu doğrultuda, Lübnan Cumhurbaşkanı Joseph Avn ile ABD Başkanı Donald Trump arasında ikili bir görüşme tarihi belirlenmesi bekleniyor. Lübnanlı kaynaklar, söz konusu görüşmenin üçlü formatta olmayacağını vurgularken, bu adımın gerilimi sona erdirmeyi ve istikrarı pekiştirmeyi amaçlayan doğrudan müzakerelerin başlatılmasına yönelik hazırlıkların devamı olduğu ifade ediliyor.


Irak "koordinasyon çerçevesi" başbakan adayının açıklanmasını yarına erteledi

Irak Başbakan adayı Basim el-Bedri (Facebook)
Irak Başbakan adayı Basim el-Bedri (Facebook)
TT

Irak "koordinasyon çerçevesi" başbakan adayının açıklanmasını yarına erteledi

Irak Başbakan adayı Basim el-Bedri (Facebook)
Irak Başbakan adayı Basim el-Bedri (Facebook)

Irak Şii “Koordinasyon Çerçevesi”, Reuters'ın Nuri el-Maliki yerine Basim el-Bedri'nin Başbakan adayı gösterildiği yönündeki haberlerini yalanladı ve toplantıyı önümüzdeki yarına ertelediğini açıkladı.

Amerika Birleşik Devletleri ve İran, savaş boyunca Irak'a baskı uygulamaya devam etti; Washington, Bağdat hükümetiyle bağlantılı tarafları "İran milislerine mali ve operasyonel destek sağlamakla" suçlarken, Tahran "Irak halkının direnişini ve azmini" övdü.

Bağdat, ABD elçisi Tom Barrack'ın her an gelişini beklerken, çok sayıda habere göre, İran Devrim Muhafızları Kudüs Gücü komutanı İsmail Kaani, Bağdat ziyaretinden bir gün sonra yaptığı açıklamada, ziyaretinin amacının "İran İslam Cumhuriyeti'nin Irak halkına gösterdikleri sempati için ve Irak'taki dini yetkililere ve görevlilere takdir ve teşekkürlerini iletmek" olduğunu söyledi.

İran haber ajansları tarafından dün yayınlanan bir açıklamada şunları belirtti: "Hükümeti kurmak halkın hakkıdır ve Irak, başkalarının, özellikle de insanlığın düşmanı olan suçluların, işlerine karışması için çok büyüktür. Başbakanın seçimi tamamen Irak halkının kararına göre yapılır."


Küresel medya neden bazı savaşlara ilgi gösterip bazılarını görmezden geliyor?

Ukrayna'daki savaştan bir sahne (AFP)
Ukrayna'daki savaştan bir sahne (AFP)
TT

Küresel medya neden bazı savaşlara ilgi gösterip bazılarını görmezden geliyor?

Ukrayna'daki savaştan bir sahne (AFP)
Ukrayna'daki savaştan bir sahne (AFP)

Bazı savaş ve çatışmalar uluslararası medya kuruluşlarının gündeminde üst sıralarda yer alırken, bazıları çok daha yıkıcı insani sonuçlar doğurmasına rağmen görünmez kalabiliyor. Uzmanlara göre bu durumun arkasında; Batı’nın medya üzerindeki hâkimiyeti, yoksul ülkelerdeki çatışmalara düşük ilgi, çatışmaların karmaşıklığı ve uzun sürmesi gibi çeşitli nedenler bulunuyor.

Reuters Gazetecilik Araştırmaları Enstitüsü’nün yakın zamanda yayımladığı bir raporda, Ukrayna ve Ortadoğu’daki çatışmalar dışında diğer savaşların uluslararası medya tarafından geniş ölçüde takip edilme ihtimalinin düşük olduğu belirtildi. Şarku’l Avsat’ın Barış ve Ekonomi Enstitüsü verilerinden aldığı bilgilere göre 2025 itibarıyla dünya genelinde 59 aktif devletler arası çatışma bulunduğu ve bunun İkinci Dünya Savaşı’ndan bu yana en yüksek sayı olduğu ifade edildi

Rapora göre Burkina Faso, Uganda ve Etiyopya’dan çatışma haberciliği yapmış üç gazeteciyle yapılan görüşmelerde, ciddi insani etkileri olan birçok hikâyenin yeterince haberleştirilmemesinden duyulan hayal kırıklığı dile getirildi.

Ayrıca, özellikle Afrika’daki yoksul ülkelerde yaşanan krizlerin daha az ilgi gördüğü vurgulandı. Norveç Mülteci Konseyi’nin 2024 verilerine göre en az haber yapılan büyük yerinden edilme krizlerinin sekizi Afrika’da yaşandı; Kamerun, Etiyopya ve Mozambik bu listenin başında yer aldı.

Jeopolitik öncelikler

Raporda, çatışma haberlerinin çoğunlukla insani aciliyet yerine jeopolitik önem tarafından şekillendirildiği belirtildi. Avrupa Gazetecilik Gözlemevi’nin bir çalışmasına göre Almanya, İsviçre ve Avusturya’daki ana haber bültenlerinde yayın süresinin yalnızca yaklaşık yüzde 10’u Küresel Güney ülkelerine ayrılıyor.

Sudanlı gazeteci ve eski uluslararası haber editörü Muhammed Abdülhamid Abdurrahman, medya, siyaset ve kamuoyu arasında karmaşık bir ilişki bulunduğunu belirterek savaş dönemlerinde medyanın gerçeği olduğu gibi yansıtmak yerine “önemli görülen veya anlatıya uygun olanı” aktardığını söyledi. Abdurrahman’a göre büyük güçlerin ve müttefiklerinin jeopolitik çıkarları, savaşların nasıl ve ne ölçüde haberleştirileceğini belirliyor.

Abdurrahman ayrıca uluslararası medyada savaşların görünürlüğünün, büyük güçlerin çıkarlarına etkisiyle doğru orantılı olduğunu ifade etti. Buna örnek olarak Sudan’daki savaşın Gazze çatışması nedeniyle geri plana düşmesini, Gazze’nin ise Ukrayna savaşının gölgesinde kalmasını gösterdi.

Gazeteci, coğrafi uzaklık ve erişim zorluklarının da haber seçiminde önemli rol oynadığını belirterek, karmaşık çatışmaların çoğu zaman basitleştirilemediği için haber değerinin düştüğünü söyledi.

Yeni olayların takibi ve uzayan savaşların göz ardı edilmesi

Abdurrahman’a göre medya kuruluşları genellikle “yeni olanı” takip ederken uzun süren savaşları gündemden düşürüyor. Her yeni kriz, bir öncekini gölgede bırakıyor. Ancak buna rağmen medya, kamuoyu oluşumu ve uluslararası baskı açısından kritik bir rol oynuyor.

Öte yandan, yoğun medya ilgisinin her zaman savaşların sona ermesine yol açmadığı; hatta bazı durumlarda “haber yorgunluğu” nedeniyle kamuoyunun ilgisinin azaldığı ifade ediliyor. Bu durumun özellikle Filistin-İsrail çatışmasında net biçimde görüldüğü belirtildi.

Rapora göre devletler arası çatışmalar, iç savaşlara kıyasla daha fazla haberleştiriliyor çünkü küresel siyaset ve ekonomik istikrar üzerinde daha geniş etkiye sahipler. Ekonomik etkisi düşük bölgelerdeki çatışmalar ise şiddet düzeyinden bağımsız olarak daha az görünür oluyor.

vefv
Gazze’de yıkım (AFP)

ABD’li medya araştırmacısı Joshua Eko, Batı’nın medya ve iletişim alanındaki hâkimiyetinin bu dengesizliği artırdığını, medya içeriklerinin büyük ölçüde tek tipleştiğini ve küresel eşitsizliği derinleştirdiğini belirtiyor.

Eko ayrıca 1977’de kurulan ve “McBride Raporu” olarak bilinen uluslararası iletişim komisyonuna atıfta bulunarak, Küresel Kuzey ile Güney arasındaki medya dengesizliğinin bugün hâlâ devam ettiğini vurguluyor.

1991’de yaptığı bir çalışmaya göre Batı medyası, özellikle CNN ve BBC, savaşlara ilişkin küresel anlatıyı büyük ölçüde belirliyordu ve bu durum günümüzde de önemli ölçüde değişmedi.

Gazze Savaşı ve Medya eşitsizliği

Reuters Enstitüsü raporuna göre Gazze savaşı yoğun biçimde haberleştirilmesine rağmen, bazı ölümler diğerlerine göre çok daha fazla görünürlük kazanıyor. BBC içeriklerinde bir İsrailli ölü için yapılan haber yoğunluğunun, bir Filistinli için yapılan haberden yaklaşık 33 kat fazla olduğu belirtildi.

Ürdün Gazeteciler Sendikası üyesi Halid el-Kudat ise medya tarafsızlığının pratikte tam anlamıyla mümkün olmadığını, birçok medya kuruluşunun uluslararası siyasi pozisyonlarla uyumlu yayın yaptığını ifade etti.

El-Kudat ayrıca çatışma haberlerinin hem yerel hem uluslararası düzeyde farklı şekillerde çerçevelendiğini, bu nedenle haber dilinde ve yaklaşımlarında daha fazla çeşitliliğe ihtiyaç olduğunu vurguladı.