Evren hükümeti

Ülkede iç savaşın yaşandığı sıralarda Beyrut'a geldim. Evden çıkmadan önce haberleri dinlemeye veya en azından başlıklara göz atmaya dikkat ederdim. Yıllar sonra fark ettim ki her gün ‘hiç değişmeyen bir kriz’ ile başlıyor. Zira herhangi bir çözüm; ya ABD ve Sovyetler Birliği arasındaki Soğuk Savaş'ta yaşanacak bir atılıma ya Fransa ve Çin arasındaki diplomatik ilişkilerin düzelmesine ya da Afrika Boynuzu'ndaki iyileşmenin yanı sıra devlet arasında beklenen bir uzlaşıya bağlanıyordu.
Son hükümet krizinde de durum hiç değişmedi. Tüm dünya hala Lübnan'daki duruma ilişkin gelişmeleri bekliyor. Rusların ve Amerikalıların başka bir endişeleri yok. Fransa düşünüyor ve bekliyor. Bölgesel düzeyde Arap Birliği, Türkiye, İran, Afganistan, Azerbaycan ve Türkmenistan, sosyal işler bakanlığının kime verileceğini öğrenmek için Dr. Hasan Diyab’ı takip etmeye ve düşüncesini okumaya çalışıyor.
Böyle durumda bilgelik ve uzmanlık, kişinin bir şey beklememesini veya ummamasını gerektirir. Kimse Vladimir Putin'in yeni hükümetinin işleriyle mi, yoksa hükümetimizin işleriyle mi meşgul olduğunu bilmiyor. Bazıları, Putin’in Medvedev hükümetini görevden almayı ertelediğini ve Cibran Basil’in yeni hükümetin dağılımına karar vermesini beklediğini söylüyor.
Burada bir de dolar meselesi var. Bu mesele bütün bir ciddiyetle siyasetçiler arasında kendine yer buldu. -Büyük bir dahilikle- emperyal ABD dolarından ulusal ilerici euroya geçmeyi kim öneriyor? Seçenekler karmaşası içerisinde bunun da yer alması gerekiyor. Bu, rubleye güvenen bazı kimseler için ise bir risktir. Ancak başkentteki sarraflar, endişe duyanlara kaynak ülkedeki sıkıntı nedeniyle ruble miktarında bir eksiklik olduğunu ilettiler.
Bütün bu konuşma abartılı bir ironi gibi görünüyor, ancak gerçeklik ironi ve trajedi arasında ayrım yapmıyor. Lübnan siyasetini her gün takip eden herkes tüm dünya siyasetini de aynı anda takip etmelidir. Böylece Lübnanlıların -ya da yabancıların dediği gibi Sedirler ülkesinin- tevazu düzeyini ölçebilirler.
Rahmetli şair Younes el-Ebn vatanı ile övündüğü ünlü bir şiirinde şöyle demişti:
"Evrene meydan okuyan bu kadarcık sedir ağaçları….”
Evrenden daha büyük bir şey var olsaydı. Lübnan'ın sedir ağaçları ona da meydan okurdu. Muhtemelen birçoğumuz siyasi büyüklüğü coğrafi büyüklüğüne paralel olan bir ülke isterdik. Venezuela vatandaşı, mevduatından yeterince para çekmek için bankaya gidebiliyor ve bu durum genellikle değişmiyor. Başımızı duvarlara çarpmaya devam edeceğiz, her gemi ve yolcu uçağıyla göç edeceğiz ve kriz, kirlilik ve çöplerin içinde boğulacağız. Fakat hala gazeteciler ABD-Rusya çatışması nedeniyle sosyal işler bakanlığı konusundaki anlaşmazlık hakkında konuşmaya devam ediyorlar.