Batı lideri krizdeyse ve Doğu lideri köşeye sıkışmışsa, dünyanın nasıl olmasını bekliyorsunuz? Her iki lider de kendi başlattıkları bir savaşın içinde sıkışmışlar. Ve kimse bu savaşları nasıl söndüreceğini bilmiyor. Donald Trump, İsrail'e güveniyor -ya da belki İsrail ona güveniyor- ve ortada kesin bir sonuç veya zafer yok. Vladimir Putin, resmi Rus ölüm sayısı korkunç kalırkeni, Kuzey Kore'deki “vurucu gücü” yardıma çağırıyor.
Şimdiye kadar her iki lider de savaşında başarısız oldu ve hiçbiri diğerinin en zor çıkmazından kurtulmasına yardımcı olamıyor. Trump bir krizden diğerine sürükleniyor ve Putin beş yıldır devam eden düşüşü durduramıyor.
Büyük güçler düzeyinde durum böyle. Şimdi biraz daha aşağıya, büyük devletler düzeyine inelim. Ne görüyorsunuz? İngiltere’de kadın veya erkek başbakanların gelip gittiğini, istifa ettiğini ya da istifa ettirildiğini görüyoruz. Hazır İngiliz Kanalı ve Manş Denizi yakınlarındayken, dikkatimizi Frank topraklarına ve imparatorluklarına da çevirelim. Ne görüyoruz? Fransa yorgun, kırılmış, güzel cepheleri ya da daha doğrusu, parfümler, moda ve dalgalanan saçların temsil ettiği yumuşak gücü paramparça olmuş.
Silikon Vadisi onu ele geçirmeden, Amerikanlaştırmadan ve günlük hayatımızdaki her şeyi değiştirmeden önce “yumuşak güç” ile kastedilen buydu.
Gerçek şu ki, iki dünya savaşından sonra yaygınlaşan tanımıyla, artık gerçekten büyük devletler yok. Onlara zaferleri nedeniyle büyük deniyordu. Ya da daha doğrusu, kendisini “Führer”, Almanya'nın lideri ve dünyanın efendisi ilan eden Avusturyalı çavuşu ezdikleri için.
Hiç kimse Hitler'i dünyanın uyumaya devam etmesine izin vermeye ikna edemedi. Her dönemde çalınan davullar vardır ve savaşların nerede patlak vereceğini veya nerede başlayacağını asla bilemezsiniz. Ama savaşlar her zaman patlak vermeye hazırdırlar. Ve ondan daha da korkutucu olansa gönüllüler ve isteklilerdir.
Televizyonda mantıklı bir meslektaşım şöyle dedi: “İnsanlar analizlerden ve felaket tellallığından bıktı, tek istedikleri uyumak. Bir kabusla uyanmadan.”
