Kremlin marul konusuna neden müdahil?

Rusya'da, Vladimir Putin'in dahi kayıtsız kalamadığı ve gürültü koparan bir sorun var. Lahana fiyatı bu yıl yüzde 17 arttı ve muhtemelen Putin de bu durumdan rahatsız.
Tabii ki, diğer sebzelerin fiyatları da yükseldi, ama ben Ruslar açısından lahananın neden bu kadar büyük bir öneme sahip olduğunu bilmiyorum. 1970'lerde Amin Maalouf Moskova'ya gittiğinde Rusların marul almak için kuyruğa girdiğini yazması dikkat çekiciydi.
Kuyruklar veya ona dair görgü kuralları veya felsefesi bir medeniyet göstergesidir ve İngilizler bununla övünürler. Dünyada bu konuda en saygılı millet İngilizlerdir. Sinema, tiyatro veya satıcıların önünde nasıl da sakin sakin beklediklerine dikkat edin. Ancak lahana kuyruğu başka bir konu. Rahatsız edici çağrışımları olan sosyal bir gerçeklikten bahsediyoruz.
Aksi halde, Kremlin’deki Başkan Suriye veya Ukrayna'daki savaş gibi önemli sorumlulukları varken nasıl olur da bu konuyla doğrudan ilgilenir?
Muhtemelen insanların, devletin çöküşüne yol açan ve bilinçaltında hala taze olan dünkü marul kuyrukları ile bugünkü manzarayı birbirine bağlamasını istemiyor. 1920'li veya 30’lu yıllarda çekilmiş bir Amerikan (veya Avrupa) filmi izlemiştim, özellikle iş bulma ofislerinin önünde birçok kuyruk sahnesi vardı. New York gibi şehirlerde işsizlik felaket boyutlara ulaşmıştı.
Yazarlardan biri o gün “Hepimiz elma satıcılarına döndük, sokak köşelerinde elma satmaktan başka bir iş bulamadık ve hiçbirimizin bu lezzetli meyveyi yemeye gücü yoktu” demişti.
Durum aynı dönemde kapitalist Amerika ile komünist Rusya arasında benzerse, neden birincisi aldı başını gitti, ikincisi çöktü? Çalışmalar herhangi bir cevap üzerinde hemfikir olamadı. Basitleştirme, bu türden büyük değişimler için doğru değildir zaten. Ancak, mantığa en yakın olan cevap zulüm, özgürlüklerin yokluğu ve bireysel girişimciliğin ortadan kaldırılmasıdır. ABD’liler ekonomik felaketlerinden çıkarken Rus halkı gibi muhteşem bir halk marul satın almak için kuyruk bekliyor.
Aynı şey Doğu ve Batı Avrupa arasında yaşandı, Churchill'in Demir Perde dediği şeyin önünde ve arkasında olan şey tam da buydu.
Özgürlüğünü ve bireysel girişimciliğini kaybeden milletler üretemezler. Bugünkü paradoks şu ki, Rus lahanası pahalı, ancak buğday gibi de bol.