Washington Post özür dileyecek mi?

Cemal Kaşıkçı’nın öldürülmesinin ardından “Washington Post” gazetesi, Suudi Arabistan’a karşı eşi benzeri görülmemiş bir kampanya yürütmektedir. Gazete nesnellikten yoksun ve bolca suçlamalar içeren bu şiddetli kampanyasında; sızdırılmış bilgiler, şüpheli kaynaklar, yanlı makaleler, sebepsizce hedef almalar ve Suudi Arabistan’ı suçlamayan her görüşü yargılamaya kadar yasal ve yasal olmayan her aracı kullanmaktadır.
Mesleki ilkelere bağlı olması gereken gazetenin editörleri; Suudi Arabistan’ı ve yetkililerini kişisel olarak hedef almayı, delil ve kanıt olmadan suçlamayı sürdürmektedir. Elbette gazete Cemal Kaşıkçı’nın öldürülmesini başta Trump idaresi ve diğer taraflar olmak üzere rakipleri ve düşmanlarını eleştirmek için bir fırsat olarak görmüştür. Ama genel olarak bu yazının konusu bu değildir. Asıl ele almak istediğimiz ve bizim için önemli olan konu; Washington Post’un skandalı olarak niteleyebileceğimiz ve dün yayınladığı haberle bizzat gazetenin kendisinin açıkladığı olaydır.
Gazetede yer alan haberlere göre merhum Cemal Kaşıkçı’yı ülkesine muhalif haline getiren eleştiri, görüş ve yönelimlerini açıkladığı tüm yazılarının gerçek yazarı değildir. Gerçek yazar kendisini gizlemek için Cemal Kaşıkçı’nın adını kullanmış. Yazıların gerçek yazarı, temel yönlendiricisi ve büyük kışkırtıcısı Katar rejimiymiş. Yani yaklaşık 1 yıldır yayınlanan onlarca yazının tamamı sahtedir. Gerçek yazar; Suudi Arabistan’a düşman bir ülkeymiş ama yazılarını Cemal Kaşıkçı’nın adı ve fotoğrafıyla yayınlıyormuş. Acaba uluslararası basın tarihinde bundan daha büyük bir skandal var mıdır?
Bunun o kadar da şaşırılacak bir şey olmadığını belirtmeye gerek bile yoktur. En azından Doha’nın gerçek yüzünü keşfeden ve onunla ilişkilerini kesenler açısından. Doğrusu dünyanın en önemli ve büyük gazetelerinden birini kandırmak ve bir ülke vatandaşını kendi ülkesine karşı düşmanca bir tutum benimsemeye zorlamak Katar gibi bir ülkeden beklenen bir şeydir. Çünkü dışarıda kendilerini Suudi Arabistanlı muhalifler olarak tanıtanların tamamı aslında Doha’nın yıkıcı projesinde kullandığı araçlardır. Onlara konuşacakları platformlar sunmakta, imkânlar sağlamakta ve ülkelerini karalamaları için gereken her şeyi sunmaktadır. Dolayısıyla Katar’ın bunu yapmış olması bizim için şaşırtıcı değildir.
Bu yaptığı, deliller ve ses kayıtları ile kanıtlanmış o ünlü Suudi Arabistan’ı bölme komplosunun yanında önemsiz kalmaktadır. Ama asıl şaşırdığımız nokta; Washington Post gibi bir gazetenin daha önce hiçbir medya kuruluşunun düşmediği böyle bir hataya düşmüş olmasıdır. Kuşkusuz kendi ajandasının başarısını garantilemek isteyen bir ülkeye sahte bir ad altında yazılar kaleme alıp propaganda yapma fırsatı vermek daha önce hiçbir medya kurumunun düşmediği bir hatadır.
Cemal Kaşıkçı öldürülmeseydi bu gerçek ortaya çıkmayacak ve Katar uzun yıllar bu yalan yazılarını yazmayı ve yayınlamayı sürdürecekti. Bu yazı dizilerinde hedef alınan tek ülke Suudi Arabistan değildi. Bilakis bu yazılar ABD idaresini de hedef alıyor ve eleştiriyordu. Bu da Katar’ın; farklı medya araçlarında ve daha ortaya çıkarılmayan başka gazetecilerin adı üzerinden Riyad, Washington ve yıkıcı projesine karşı olan her ülkeyi hedef alan kampanyalarını sürdürdüğü anlamına gelmektedir. Washington Post ile diğerleri arasındaki fark; kendisinin bu skandalı açıklamasına rağmen diğerlerinin bunu hala yapmamış olmalarıdır.
Washington Post sayfalarında yayınladığı sahte yazıların hatalı sonuçlara, yanlış fikirlere ve haksız suçlamalara neden olduğunu itiraf ediyorsa bir kere özür dilemesi gerekmektedir. Ama editörlerinden birisi bu suça ortak olmuşsa o zaman yüz kere özür dilemelidir. Her halükarda bu köklü gazetenin, bir kereliğine de olsa cesur bir adım atarak bu makaleleri yayınlamakla Suudi Arabistan ile liderlerine ve halkına verdiği zarardan dolayı özür dilemesi gerekmektedir. Çünkü bu olay; dünyada bir gazetenin karşı karşıya kaldığı en büyük sızma operasyonu olarak tarihe geçecektir. Peki, Washington Post bunu yapacak mı?