Mertlik ve namertlik arasında

Birisi bana WhatsApp’dan şu hikayeyi gönderdi. Bir yaşlı adam otomobili ile Taif’den Riyad’a gidiyormuş ve yanında eşi ile çocukları da varmış. Riyad’a ulaşmasına neredeyse 200 kilometre kala otomobili arızalanmış. Olur da birisi durup kendisine yardım eder umuduyla geçip giden araçlara işaret etmeye başlamış. Ama hepsi de durmadan geçip gidiyorlarmış. Derken lüks bir otomobil durarak, içinden aracının arka bölümünde asılı kıyafetlerinin dışında başka bir şeyi olmayan genç bir adam inmiş. Yaşlı adama yardım etmeye ve otomobilini tamir etmeye çalışmış olsa da başarılı olamamış.
Bunun üzerine yaşlı adama şöyle demiş;
“Madem ki yanında ailen ve çocukların var. Sen benim arabamı alıp git. Ben burada çekicinin gelmesini beklerim ve onunla birlikte Riyad’a gelirim. Bu benim ev telefonum. Oraya ulaştığımızda görüşür ve kendi arabalarımızı geri alırız.”
Dediği gibi yapmışlar. Ertesi gün yaşlı adam gencin kendisine verdiği numarayı aramış ama hiç kimse cevap vermemiş. Aramaya devam etmiş ve üçüncü ya da dördüncü gün bir kadın telefona cevap vermiş ve öfkeli bir şekilde, “Böyle sürekli arayıp eşimi sorarak beni rezil ettiniz” demiş. Adam neden böyle söylediğini ve eşinin nerede olduğunu sorduğunda, kadın, genç adamın karakolda olduğunu söylemiş.
Yaşlı adam hemen karakola gidip görevli polise gencin adını vermiş ve suçunun ne olduğunu sormuş. Polis kendisine gencin miktarını bilmediği bir borçtan dolayı tutuklandığını söylemiş.
Yaşlı adam ertesi gün bu kez yanında 100 bin riyal ile karakola gelmiş. Polisten, bunlarla gencin borcunun ödenmesini ve borcunu kimin ödediğini sorması halinde de bir hayırseverin ödediğini söylemelerini istemiş. İki gün sonra serbest bırakılıp bırakılmadığını sormak için tekrar karakola gittiğinde görevli, gencin kendi borcu yaklaşık 1 milyon riyal olduğu için 100 bin riyali borçları daha az olan 4 tutuklunun borçlarının ödenmesi için bağışladığını söylemiş.
Bunun üzerine yaşlı adam, bu soylu genç adamın otomobili bozulduğunda kendisine nasıl yardım ettiğini anlatarak, tanıdık ve akrabalarından yardım istemiş. Herkes gücü yettiğince katkıda bulunmuş ve gerekli para toplanmış. Yaşlı adam da yanında 1 milyon ile karakola giderek, gencin borcunu ödemiş ve ona otomobilini geri vermiş.
Tanıdığım ünlü bir şarkıcı da -adını vermek istemiyorum- bana başından geçen buna benzer bir olay anlatmıştı. Kendisi de Riyad’a gidiyormuş ve yalnızmış. Yolda aracının lastiği patlamış. Lastiği değiştirmek istediğinde yedek lastiğinin işe yaramaz olduğunu görmüş. Bunun üzerine yoldan geçen araçlardan yardım istemeye başlamış. Sonunda sakallı bir adam durmuş ve kendisine yardım etmeyi kabul etmiş. Tesadüfe bakın ki iki otomobilin de lastikleri benzermiş ve tek yapmaları gereken patlamış olanı çıkarıp adamın yedek lastiğini takmakmış. İşlerini bitirdikten sonra şarkıcı, adamın elini sıkarak mertliği ve yardımseverliği için teşekkür edip kendisini tanıtmış. Adam adını duyar duymaz kızgınlıkla elini elinden çekmiş ve ona; “Evet, seni tanıyorum. Sen benim çocuklarımı şarkıları ile yoldan çıkaran şarkıcısın” demiş.
Hemen gidip taktığı lastiği çıkarıp otomobilinin bagajına geri koymuş. Ardından arabasını çalıştırıp,  tozu toprağı bir birine katarak oradan ayrılmış.