Bir şeyi gereklilikleri üzerine inşa etmek

Başbakan Refik Hariri ile ilişkim, tıp dilindeki gibi ‘stabil duruma’ benziyordu. Yani ne iyi ne de kötüydü. Ne daha iyi olur ne de daha kötü olurdu. Bunun sebebi ben değil O’ydu. Bu nedenle, ilgisiz bir siyasi lider ile parazit olmayan bir gazeteci arasındaki ilişkiyle yetinerek, araştırma veya yorumlama girişiminde bulunmadım.
Bir gün sekreteri beni aradı. Başbakanın Riyad'dan yeni döndüğünü, Bay Abdurrahman Raşid’in onunla bir röportaj yapması gerektiğini ancak programların çakıştığını ve Raşid’in görüşmeyi Beyrut'ta benim yapmamı önerdiğini söyledi. Benim cevabım “Röportajların bu tarafında olmaya alıştım. Kamera önünde sandalye değiştirip değiştiremeyeceğimi bilmiyorum” şeklindeydi. Genellikle genç gazetecilerin telefonlarına yanıt vermemesine rağmen adamın yanıtı cesaret vericiydi.
Röportajı yaptım ve aileme dağda piknik sözü verdiğim için kahveye kalmadım. Başbakan Hariri ailevi durumlara saygı gösterdiği ve belki de bunları ve zamanlamasını hoş karşıladığı için davetinde ısrarcı olmadı.
Başbakan Hariri’nin -Allah rahmet eylesin- etrafı her zaman bir grup değerli meslektaşı ile çevriliydi. Dikdörtgen bir masanın başında oturur, diğerleri de etrafını sarardı. Ne zaman bir şey söylese, memnuniyetle karşılarlar, kendisini cesaretlendirirler ve neredeyse alkışlarlardı. Görüşmeden ayrılırken başbakan bana bir soru sordu. Ben de onun görüşüne zıt bir görüşle cevap verdim. Meslektaşları bana karşı çıkarak resmen kükrediler. Sadece merhum Mustafa Nasır farklı davranarak, “Bırakın da adam en azından fikrini söylesin” dedi.
Sonra rahmetli başbakana şöyle dedim: “Sayın başbakan şu anda basit bir gözlem yapmama izin verin. Zira sizinle her zaman görüşemiyorum. Ne zaman bir şey söyleseniz, gençler alkış tutmak için koşuşturuyorlar. Bu, onların size olan sevgisinden kaynaklanıyor. Ancak sevginin sorunu, sağduyuya yer bırakmamasıdır. Bu yüzden sevgi, istenmeyen bir zarara dönüşür. Şu anda Mustafa'nın oturduğu yerde oturan herkesten düşüncesi ne olursa olsun tek bir rol üstlenmelerini istemenizi öneririm, o da hayır demek. Bu, görüşler üzerinde dikkatlice düşünülmesini sağlar. Böylece bir şey gereklilikleri üzerine inşa edilir.”