Semir Ataullah
Lübnanlı gazeteci - yazar
TT

Üç başkan Çin'de

Çin'deki bu üçlü zirve için tek bir başlık istenseydi, bu “İrrasyonel Zirve” ve daha fazlası olurdu. Çinli ev sahibi Şi Cinping, aynı zamanda kapitalizmi tarihin çöplüğüne atmayı savunan Komünist Parti’nin lideri. Konuk– zirvenin diğer ortağı- bir zamanlar dünya çapında komünizmin lideriydi. Şimdi ise Vladimir Putin, Moskova Kilisesi'nin kalbi ve Rus inananlarının lideri. Putin, gençlik yıllarını Stalin, Lenin ve yoksulların yazarı Maksim Gorki eşliğinde geçirmişti.

Bugün, en zengin kapitalistler arasında yer alıyor. Zirvedeki üç kişiden üçüncüsü (ya da belki de birincisi) için ise ideolojiler, dünyanın en yüksek binasının bir kat eksik halidir. Kimse ne onun yerinde ne de bir şey olamaz. Çin başkanının Amerikan başkanı için düzenlediği karşılama, orta çağ imparatorlarınınkine benziyordu.

Çeyrek asır önce Çin liderinin Amerikan “kâğıttan kaplan” için kırmızı halı sereceğini kim hayal edebilirdi? Ve toplandıklarında, üçü arasında ilkinin Çin Seddi'nin sahibi, şimdi geçmiş bir dönemin ders kitabı gibi görünen “Küçük Kırmızı Kitap”ın yazarı başkan Mao'nun varisi olacağını kim hayal edebilirdi?

Dil ve kelime dağarcığı bile değişti, bazı kelimeler artık eskiden ifade ettiklerinin tam tersini ifade ediyor. Bugün dünyanın üç yöneticisi var; ikisi tökezlemiş, üçüncüsü ise her şeyde aşırılıklarla boğuşuyor.

Geçmişte dünya kapitalist ve sosyalist olarak ikiye ayrılıyordu. Şimdi bu etiketler kayboldu.

İlk kapitalist, ilk sosyalist de olabilir. Ya da daha doğrusu, bu “yeni dünyada” artık bunun bir önemi yok. Ve yeni olan ABD değil, eski olan da Avrupa değil. Geçmişin standartları, bugünün değişimlerini tanımlamak için artık geçerli değil.

Tek değişmeyen şey, durgunluğun gerileme, hareketin ise ilerleme ile sonuçlanacağıdır. Bu nedenle, kıtalar uyudu, kıtalar uyandı ve dünya tepetaklak oldu: En zengin yönetici Lenin'in varisi, zirvedeki ortağı Stalin'in öğrencisi ve kapitalizmin lideri herkesle el sıkışıyor.