Duygular evrenseldir

İskoç erkekleri, kısa ekose etek giyerek, gayda (koyun veya keçi derisinden) çalmakla tanınırlar. Bunun eğitimi için okullar vardır ve her sene yarışmalar düzenlenir. Bir süre önce bir genç, aralıksız 80 saat boyunca bu enstrümanı üfleyerek büyük ödül kazandı. Ancak zavallı genç ödülünü alamadı. Çünkü aşırı bir şekilde yorgun düştü ve hayata veda etti! Allah, onu üfleyeni esirgesin.
17.yy’da ‘Gaydayı’  tarif eden biri, “en iyi ihtimalle güçle dolu barbar bir müzik” demişti.
Altı kadın alan ve söylentilere göre çoğunu öldürten Kral 8. Henry, bilindiği üzere onların hiçbiri ile gerçek anlamda evlenmiyor; gerdek gecesi boyunca tulum çalgıcılarından oluşan bir grupla karısına kendisi için bu enstrümanı çaldırıyor, neşesi ile birlikte vahşice bir güçten beslenen coşkusunu da artırıyordu. 
14. asırda 3. Edward, bugün hala takip edilen şu hoş geleneği ortaya çıkardı: Her İngiliz kralının kendine has bir gaydası olacak ve ister hüzünlü ister neşeli olsun istediği zaman çalacak.
Bu güzel gelenek hala devam etmektedir. Mesela Kraliçe Elizabeth’in kendine özel bir gaydası vardır. Buckingham Sarayı’nın terasına oturarak kendisi için gayda çaldırdığı söylenir. Özellikle de eşi Prens Philip, yolculuğa çıkıp da kendisini yalnız bıraktığında.
Duygu evrenseldir; bir dilenci ile kraliçe arasında ayrım yapmaz.
***
‘Şükran (Teşekkürler)’ kelimesi ne anlam ne çekicilik ne de söyleniş kolaylığı bakımından sözlüklerde muadili olmayan bir kelimedir. Her şeyden önce onu söyleyen kişinin maddi bir bedel ödemesinden önce söylenir. Ancak bazı insanlar bu detayı bilmez. Bilseler ve söylemek isteselerdi ‘koca dudakları’ üç rakamdan oluşan şifreli bir ‘fermuara’ dönüşürdü.
‘Şükran’ kelimesinin lafzen veya harf harf söylenmesi şart değil. Gözlerin konuştuğu derin bir sessizlik veya basit bir baş hareketine eşlik eden tebessüm ya da sıcaklık ve muhabbeti geçiren bir tokalaşma ile de dile getirilebilir.
Sevilen veya hak eden kişiye bir hediye sunulması gerçekten güzel bir şey. Ancak daha da güzeli, senin ufak bir şey de olsa o hediyeyi kabul etmen ve değerini hissettirmek için ‘şükran’ demendir.
Anlaşıldı umarım. Başka bir şey söylememe gerek var mı?!